ظهور منجی نقطه اشتراک میان تمام ادیان 3-3

در جلسات گذشته این نکته عرض شد که دین اسلام به همه ی ادیان الهی یک غایت دارند و آن ظهور منجی است و دینداری در همه ادیان به میزان اعتقاد و تلاشی هست که هر کدام از پیروان انبیاء برای ظهور منجی‌شان تلاش می‌کنند. این حقیقت را قرآن کریم برای ما ذکر می کند که ما در زبور بعد از تورات هم این نکته را گفتیم که زمین را بندگان صالح ما به ارث می برند؛ یعنی این آینده را بشارت دادند همه ی انبیاء . دین اسلام هم مثل سایر ادیان یک دین مهدوی است، یعنی وقتی که خداوند دین اسلام را معرفی می کند، می فرماید “هُوَ الَّذی أَرسَلَ رَسولَهُ بِالهُدى وَدینِ الحَقِّ لِیُظهِرَهُ عَلَى الدّینِ کُلِّهِ وَلَو کَرِهَ المُشرِکونَ” او کسی است که پیامبرش را با هدایت و دین حق فرستاد تا بر همه ی ادیان غلبه کند. 

           دین اسلام یک دین جهان شمول3-3

دیگر خود خدا است که دارد می گوید من دین ام را فرستادم، پیامبرم را فرستادم تا بر همه ی ادیان غلبه کند، یعنی دین اسلام یک دین جهان شمول است و قرار است بر کل جهان حاکم شود.  وقتی که این را از امام صادق (ع) سوال می کنند پس چرا حاکم نشد، فرمود “مهدی ما این کار را می کند” یعنی او است که می آید دین اسلام را بر همه ی ادیان غلبه می دهد. اینجا تمام ادیان آسمانی و غیرآسمانی با هم اتفاق نظر دارند، یعنی همه می گویند یک کسی قرار است بیاید نشانه های همه ی ادیان آسمانی و غیرآسمانی هم بر یک نفر است، یعنی یک شخص واحد قرار است بیاید.حتی اسم آقا امام زمان (عج) را که ما می بریم و می ایستیم، در ادیان دیگر هم با همین اسم ایشان را معرفی کردند. 

           ظهور منجی؛ نقطه مشترک فرق مختلف اسلام 3-3

بنابراین در اسلام هم هیچکدام از فرق اسلامی یعنی سنی ها، مذاهب چهارگانه و حتی وهابی ها که اساساٌ ما آنها را مسلمان نمی دانیم، آنها هم اعتقاد دارند که مهدی خواهد آمد و در منابعشان، حتی در پایان نامه های دانشگاهی شان من دیدم که اینها راجع به حضرت مهدی (عج) پایان نامه دارند که مهدی خواهد آمد. این خیلی مهم است که ما فهممان از دین، مهدوی باشد. 

           نشانه های مسلمان واقعی؛ رحمانیت  ورحیمیت ، آرامش و شادی3-3

اگر مهدوی نباشد، یک مسلمان ساکن و راکد خواهیم بود که تن به ظلم یم دهیم، چون علامت مسلمان بودن این هستش که یک انسان به سمت تخلّق به اخلاق الهی حرکت کند و مهم ترین اسم خدا “رحمانیّت” است، برای همین هم ما در دینمان خیلی تأکید شده این که دائماٌ “بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَنِ ٱلرَّحِیمِ” “الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ” ” ٱلرَّحْمَنِ ٱلرَّحِیمِ” ما بخوانیم که ما شبه رحمان و رحیم شویم. میزان مسلمان بودن یک نفر یا مومن بودن یک نفر به نماز و روزه و ظواهر و  این چیزها نیست، آنهایی که سر امام حسین (ع) را می بریدند، یا آن ظلم ها  را می کردند، بعضی هایشان تا پنجاه بار نیز حج رفته بودند. همه هم نماز می خواندند و همه هم روزه می گرفتند، اما وحشی بودند، انسان نبودند. علامت آنکه در اسلام که یک نفر چقدر مسلمان است و به خدا نزدیک است، اولّش “رحمانیت و رحیمیت” است، دوّم “آرامش” و سوم ” شادی” است. وقتی می خواهی دین یک نفر را اندازه گیری کنی با اینکه چند بار حج یا زیارت رفته است یا اینکه چند بار نماز می خواند و چند بار روزه می گیرد، به آن نیست. به این است که چقدر مهربان است، رحمان و رحیم است، رحمانیت یعنی اینکه بتواند همه ی مردم جهان را دوست داشته باشد، بداند که همه ی مردم جهان فرزندان محمد(ص) و آل محمد(ص)  هستند. همه ی انسان ها روح خدا را دارند، فرمود “نَفَختُ فیهِ مِن روحی” این روحی که خدا می فرماید من در انسان ها دمیدم، همان روح پیامبر و آل پیامبر است. 

           وجود نور اهل بیت دردل همه ی انسان ها در اربعین3-3

شما ان شاءالله چند وقت دیگر که مشرف شوید اربعین آنجا می بینیدی که غیر از شیعیان، اهل سنت، مسیحی ها، یهودی ها، زرتشتی ها، هندو ها، بودایی ها، حتی کسانی که دین ندارند همه آنجا به عشق امام حسین(ع) جمع اند. تنها چیزی که می تواند اربعین را تفسیر کند، چون آنجا که وجه مشترکی ندارند وقتی جمع می شوند؛ نه زبانشان، نه دینشان، نه اخلاقشان، نه هیچ کدام از اینها وجه مشترک ندارند جز یک وجه مشترک که به خاطر آن جمع می شوند آن هم داشتن نور اهل بیت در وجود همه ی انسان ها است. همه می آیند، با آن نور می آیند. همه با آن روح جمع می شوند آنجا و وجه دیگری هم ندارند. همه شان بچه ها و ایتام اهل بیت هستند، ایتام امام زمان(عج) هستند، انسان باید همه ی مردم جهان را دوست داشته باشد. 

          کفر امروز نتیجه عدم شایستگی شیعیان در شناساندن حضرت حجت(عج)3-3

امام (سلام الله علیه) فرمود ” ما غم همه ی مظلومان عالم را می خوریم” همه ی مظلومان عالم. آمریکایی ها، اروپایی ها، آفریقایی ها، ژاپنی ها، هندی ها، چینی ها، همه شان بچه های اهل بیت اند و یتیم اند، از پدر و مادر آسمانی خود عقب مانده اند. برای همین امام زمان (عج) همه شانرا دوست دارد، بچه هایش هستند دیگر! و می خواهد همه ی شان خانواده ی آسمانی شان را پیدا کنند. اصل و نسب خود را پیدا کنند. آنها در اثر کوتاه آمدن جبهه ی حق الان خیلی هایشان کافر هستند، یا دین شان دین ما نیست؛ اگر الان خیلی ها در دنیا امام حسین(ع) را نشناختند یا امام زمان (عج) را نشناختند، به خاطر این است که شیعیان عرضه نداشتند امام حسین شان را و امام زمان شان را آنطور که شایسته است به دنیا معرفی کنند. 

           کوتاهی برخی خواص بعد از انقلاب در شناساندن تشیع و اسلام3-3

حالا تا قبل از انقلاب می گوییم که امکاناتشان کم بود، اما بعد از انقلاب خیلی از خواص واقعا ظلم و خیانت کردند و  اجازه ندادند آنطور که شایسته هست اسلام تبلیغ شود. خیلی از کسانی که الان می بینید، خیلی از کسانی که مسئولیت داشتند در این کشور، حالا بعضی هایشان مردند و بعضی هایشان هنوز هم هستند و مدعی اند، ما با اینها جنگ ها داشتیم سر اینکه این اسلام و تشیع را معرفی کنید به دنیا، اجازه به ما نمی دادند ما فعالیت کنیم، بودجه های کلانی را هزینه می کردند، ولی وقتی که صحبت از تشیع و اسلام می شد جلوی ما را می گرفتند. هیچ غیرتی برای اینکه بچه های امام زمان و اهل بیت از یتیمی در بیایند وجود نداشت. الان هم خیلی ها نمی خواهند که این کار بشود و اجازه نمی دهند. بهرحال این ها بچه های اهل بیت اند و ما باید دوستشان داشته باشیم، باید کمکشان کنیم. اصلا باید شرایطی را راهم کنیم که اینها بیایند به سمت آشنایی با اسلام، تشیع و امام زمان(عج). این میشود رحمانیت.

            رحمانیت شامل تمام موجودات3-3

 رحمانیت فقط شامل انسان ها نیست، حیوانات، گیاهان حتی اشیا هم مثل این صندلی ای که ما روی آن می نشینیم، حرمت دارد. دیواری که به آن تکیه می دهی، لباسی که می پوشی، مداد و خودکاری که از آن استفاده می کنی، حرمت دارند. همه چیز حرمت دارد، پیامبر عمامه اش اسم دارد، صندلی اش اسم دارد، منبرش، عصایش اسم دارد و برای همه شان شخصیت قائل است. میزان دین آدم به این است چقدر می تواند مردم دنیا را دوست داشته باشد. 

           رحیمیت مختص شیعیان3-3

دوم رحیمیت، رحیمیت فقط شامل شیعیان است. بتواند شیعیان را دوست داشته باشد، به چه حرمتی؟ فرمود ” أَعْظَمُ حُرْمَهً مِنَ اَلْکَعْبَهِ”. بتواند برای شیعه از کعبه بیشتر ارزش قائل باشد، از خانه ی خدا بیشتر حرمت بگذارد. اگر ما بیشتر از کعبه به هم حرمت بگذاریم دیگر نه طلاقی اتفاق می افتد، نه درگیری ای در خانه ها هست، نه کلاهبرداری ای هست، نه رشوه ای هست، نه گران فروشی ای هست، نه اختلاسی هست، نه احتکاری هست، نه این همه مفاسدی که شما در حال حاضر در دستگاه های قضایی می بینید هیچ کدام اتفاق نیم افتد اگر ما آنطور که اسلام گفته به هم نگاه کنیم که ” اَلْمُؤْمِنُ أَعْظَمُ حُرْمَهً مِنَ اَلْکَعْبَهِ” مومن حرمتش از کعبه بالاتر است. اگر به مومن کمترین توهیینی شود، خدا غضب می کند. حالا در جامعه ی ما شما نگاه کنید و ببینید چقدر دعوا و اختلاف و فتنه و طلاق و بدجنسی و برای هم زدن و کینه و اینجور چیزهاست؛ اگر کسی حرمت قائل باشد بالاتر از کعبه هیچ وقت کینه ای از کسی به دل نمی گیرد. قهر و دعوا و سر مال دنیا دعوا کردن و سر جهیزیه و مهریه و ارث و…اینها همه حرمتشان محترم است دیگر، باید این را رعایت کنند. این می شود رحمانیت و رحیمیّت. دومی اش می شود آرامش و سومی اش می شود شادی؛

       نزدیک تر بودن کافر خوش اخلاق به خداوند نسبت به مومن بد اخلاق، به روایت پیامبر(ص) 3-3

 مومن غمگین نیست، حضرت علی (ع) فرمودند “غم مریضی است” و پیامبر (ص) فرمودند “هرکس برای دنیا غصه بخورد به جهنم می رود” اگر ما مهربان هستیم، مهربانی ما میزان دین ما است؛ لذا حضرت فرمود :” کافر خوش اخلاق به خدا نزدیک تر از یک مومن بد اخلاق است” یعنی خدا بین یک مومن بد اخلاق و کافر خوش اخلاق را کدام را بیشتر دوست دارد؟ کافر را بیشتر دوست دارد! می گوید او شبیه به من است، خوش اخلاق است پس شبیه به من است. فرمود خداوند یک کافر سخاوتمند را بیشتر از یک مومن خسیس دوست دارد، اگر این دو تا را کنارهم بگذارند خدا کافر را انتخاب می کند. دو تا کافر را پیامبر دستور داد اعدام کنند؛ جبرئیل بر پیامبر نازل شد گفت: آن یکی را نه! این خیلی آدم خوش اخلاق و مهربانی است، خداوند او را بخشیده است. پیامبر گفت تو را اعدام نمی کنم، گفت چرا؟ مگر من با رفیقم نبوده ام؟ فرمود خداوند به من فرموده است تو آدم مهربان و خوش اخلاقی در خانه هستی، بنابراین تو را بخشیده است. گفت تو که از داخل خانه ی من خبر داری پس معلوم است تو هم پیغمبر هستی! پس من هم مسلمان می شوم. این خوش اخلاقی برای کافر هم سود دارد و برای شهید هم ضرر دارد، آدم شهید هم بشود اگر بداخلاق باشد به جهنم برده می شود. شما دقت کنید شهید در رکاب پیغمبر مثل سعد هست، شهید شده ولی وقتی او را در قبر می گذارند پیامبر می گوید او فشار قبر دارد چون در خانه بداخلاق بوده است. 

           ملاک دینداری، رحمانیت و رحیمیت3-3 

“إنَّهُ کانَ فی خُلُقِهِ مَعَ أهلِهِ سوءٌ” پس ملاک دین داری چیست؟ رحمانیّت و رحیمیّت. چقدر تو مهربانی؟ از پیغمبر پرسیدند ملاک مومن چیست؟ فرمود ببین چقدر عاشق همسرش است. همسر مصداق است، خانواده ی همسر، همسایه ها، فامیل، همشهری ها، دوستان، هموطنان، غیر هموطنان و… یک کسی که بگوید نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران، این آدم وحشی است، این آدم بی عاطفه است، این آدم نیست اصلاً! مثل اینکه پزشک ها بگویند حق دارند فقط ایرانی ها را مداوا کنند و بقیه را مداوا نکنند؛ این بی رحمی است، بی عاطفه ای است! بنابراین رحمانیّت و رحیمیّت شاخص ای است برای میزان دین داری افراد. اگر کسی برای مثال دعای ندبه، دعای کمیل، مسجد، حسینیه، کربلا،زیارت، حج می رود، باید یکچیز در او روز به روز اضافه شود، اگر اضافه نشود یعنی فایده ای ندارد، او متوقف مانده است. آن چیست؟ رحمانیّت و رحیمیّت. باید روز به روز آدم مهربانتر شود و این یک شاخصه بسیار مهم است. روز به روز باید مهربانتر شود. اگر کسی مهربان شود یکی از نشانه های مهربانی این است که ما بخواهیم همه ی انسان های جهان نجات پیدا کنند، همه از کفردر بیایند و همه امام شان را بشناسند، همه مسلمان شوند و همه به آن مقامی که برای آن آفریده شدند، مقامی که ما در زیارت عاشورا می خوانیم “وَ اَسَئلهُ اَن یُبَلغَنیَ المَقامَ الَمحمودَ” ما هم این مقام برسیم. مقام محمود یعنی تو شبیه به امام شوی، با امام هم درجه شوی، با امام محشور شوی، این مهم است! اگر تو واقعاً مسلمان هستی و رحمان و رحیم هستی باید تلاش کنی که همه ی مردم دنیا نجات پیدا کنند، چگونه مردم دنیا نجات پیدا می کنند؟ با آمدن امام زمان. برای همین شاخص برای دینداری تو تلاش برای چیست؟ برای ظهور امام زمان.

            منتظر ظهور حضرت حجت (ع) نبودن یعنی دین نداشتن3-3

 اگر فکر امام زمان نیستی پس دین هم نداری و دروغ می گویی من مسلمان هستم. مگر می شود یک آدمی بگوید من مسلمان هستم، من مومن هستم بعد فکر منجی نباشم. یکی به خاطر اینکه منجی خودش آواره است الان، آواره ی طرد شده ی تنها و یگانه. می شود یک نفر مسلمان باشد و دلش برای امام زمان(عج) تنگ نشود؟ او را نخواهد؟ برای آمدن او تلاش نکند؟ مظلومیت و غربت و تنهایی و آوارگی امام زمان او را اذیت نکند؟ ممکن است که به فکر او نباشد؟ شما فکر کنید اگر یک روز کسی از خانواده ی زمینی تان آواره شود، اگر پدرتان، مادرتان، همسر و بچه هایتان آواره شود یا خودت یک روز آواره باشی چقدر بر تو سخت می گذرد؛ 

       خاطره ای از آوره گی یک روزه استاد و مقایسه ی آن با غیبت هزار و دویست ساله ی امام زمان (عج)3-3

من برای تبلیغ به یک کشوری رفته بودم از این کشور های اروپایی و من را رساندن به فروگاه، فرودگاه کارت پرواز داد به معنی اینکه اینکه پرواز انجام می شود در غیر اینصورت پرواز انجام نمی شود، آنها هم به امیدآنکه مارا رساندند، رفتند! حالا از فرودگاه تا شهر پنجاه کیلومتر فاصله است؛ رفتند و ما منتظر بودیم که اعلام کردند هوا خراب است و برف زیادی می آید و دمای هوا هفده درجه زیر صفر است! گفتند که پرواز لغو شده تشریف ببرید خانه هایتان، آنجا هم کسی نمی توانست در فرودگاه بماند، مثل ایران نیست که فرودگاه هایشان باز بماند، درش را مانند مغازه قفل کرده و می روند. گفتند که بفرمائید بیرون، حالا من به چه کسی باید زنگ بزنم؟ پول نداشتم، زبان بلد نبودم، با چه سختی ای من بالاخره توانستم یکی از آن بچه ها را بعد از ساعت ها پیدا کنم تا آنها در آن سرمای طاقت فرسا و تاریکی شب بیایند و من را ببرند. آدم چند ساعت هم که اینطور بگذراند برایش سخت است! اما امام زمان (عج) هزار و دویست سال آوارگی دارد، شوخی نیست! اگر کسی دلش برای امامش نسوزد، تنگ نشود یا اشکش نیاید یا غصه نداشته باشد یا غیرت نداشته باشد، این اصلاً دین ندارد! تو می گویی “بِأبى أَنْتُمْ وَ اُمّى” پدر و مادرم و همه کس من فدای شما، برای زن و بچه ات کمی از این حالت ها را قبول داری که برای امام می پذیری این کار را؟ بنابراین اگر تو واقعا مسلمان هستی باید به فکرت امام زمان ات باشی، تلاش بکنی که همه ی مردم هدایت شوند و همه ی مردم امام شان را بشناسند.

            تفسیر زیبای مقام معظم رهبری از دینداری:1-فهم امیدوارانه آینده 2- ساخت آینده  3-3

 این اصل است، برای همین هم در حاشیه ی این آیه می فرمایند “إِنَّ فِی هذا لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابِدِینَ” اگر دین دارد این حرف من برای هر دین داری یک پیام است، پیام چیست؟ اینکه همه ی صالحین جمع شوند،خودشان را قوی کنند و زمین را به ارث ببرند. ارث یعنی چه؟ یعنی یک کسی باید بمیرد، آن کسی که باید بمیرد تا زمین به صالحین به ارث برسد غاصبین و مستکبرین هستند، آنها باید بمیرند تا زمین به ارث بیاید. برای همین هم عرض کردم هیچکس به زیبایی و قدرتمندی مقام معظم رهبری این آیه را تفسیر کند، ایشان فرمودند دین دو چیز است: یک فهم امیدوارانه آینهده و دو ساخت آینده. فرمود هرکس دین را اینجوری نفهمیده است، دیگر دین را نفهمیده، هیچی از دین نفهمیده است. کل دین یعنی چقدر تو نسبت به آینده فهم امیدوارانه داری، امیدوار نه ناامید و مأیوس و توسری خور و با قبول فساد و ذلت؛ نه زیر بار نباید بروی، مثل امام حسین (ع)، زیر بار نروی و هرجوره که هست تلاش کنی. دو ساخت آینده، که آینده را بسازی، تلاش کنی اینده را بسازی، دین داری یعنی این.

           پیامبر، مهدوی ترین فرد امت3-3

 پیغمبر هم دین خودش را اینگونه معنا می کند، وقتی از پیامبر می پرسند که اوج دین تو در کجا است؟ می فرماید “افضَلُ الأَعمال اِنتِظارِالفَرَج و اَفضَلُ الجَهادِ اُمَّتی اِنتِظار الفَرَج و اَفضَلُ العِبادَه اِنتِظارِالفَرَج” هرچه بگویید از عبادت، جهاد و عمل، اوج آن این است که شما مهدی (عج) را بیاورید. 

پیغمبر خودش حرف خودش را که قبول دارد و قرآن در تعریف پیغمبر می فرماید “آمَنَ الرّسول بِما اُنزِلَ اِلَیک” پیامبر به آن چیزی که بر او نازل شده ایمان دارد، برای همین مهدوی ترین فرد امت کیست؟ پیامبر است. برای همین هم در احادیث پیامبر بیشترین حدیث که از ایشان به ما رسیده درباره ی نماز و روزه و حج و خمس و اینها نیست درباره ی آقا امام زمان (عج) است، چه بسا که درباره ی بقیه ی ائمه نیز همینطور است؛ شما احادیث امیرالمومنین را نگاه کنی آنقدر در مورد مهدی، آخر الزمان و حوادث آخرالزمان، همه ی حوادثی که ما گذراندیم در این چهل سال،  این داعشی ها و آمدن آنها، آنقدر دقیق آمدن این داعشی ها را ترسیم می کند، شخصیت و رنگ پرچم آنها را نیز به ما می گوید که این وحشی ها چگونه هستند؛

            ائمه(علیهم السلام)، مقدمه سازان ظهور حجت (ع)3-3

 بقیه ی ائمه نیز همینطور، یعنی آنها همه ی تلاششان این بود که مقدمه سازی کنند برای ظهور امام زمان(عج). یعنی خودشان را مقدمه و جاده صاف کن می دانستند برای آن آقا،  به پیروانشان نیز همین سفارش را کردند. امام حسین (ع) با آن عظمت درباره ی امام زمان (عج) می فرمایند من خادم او هستم! “لَوْ أَدْرَکْتُهُ لَخَدَمْتُهُ أَیامَ حَیاتِی” من اگر او را درکش کنم تمام عمر خدمتگذار او هستم و فرمود من سرباز او هستم، در روایتی فرمود اولین کسی که قبرش را بشکافد به کمک مهدی بیاید من هستم، این شور و عشق امام حسین (ع) هست برای پسرش، چیزی که ما اصلاً از آن چیزی نمی فهمیم! 

          عزادار حقیقی، منتظر و منتقم امام زمان (ع)3-3

ما الان داریم قرن ها مجلس حسینی را برگزار می کنیم بدون امام زمان! توجه نداریم که عزادار زمانی عزادار حقیقی است که منتظر و منتقم باشد؛ ذلیل نباشد که فقط گریه کند و مداح یا سخنرانی بیاید و همه گریه کنند، بعد هم همه بروند! از دل این عزاداری باید منتقم بیرون بیاید، زیارت عاشورا ما را منتقم بار می آورد. « أَنْ یَرْزُقَنِی طَلَبَ ثَارِکَ مَعَ إِمَامٍ مَنْصُورٍ» طَلَبَ ثَارِکَ یعنی من می خواهم انتقام تو را بگیرم و این انتقام را روزی خودش بداند، هر کسی هم نمی تواند انتقام را روزی خودش بداند؛ مگر  اینکه خودش را فرزند حقیقی امام حسین (ع) بداند و یقین می کند ولیّ دم اوست و حالا باید انتقام  بگیرد؛ آن روحانی احمقی که سخنرانی می کند در فضای مجازی که خون امام حسین به ما چه ربطی دارد، امام حسین برای هزار و چهارصد سال پیش است نمی فهمد اصلاً که خداوند می گوید تو فرزند حسین و ولی دم هستی باید تو انتقام را بگیری! به ما چه ربطی دارد؟ ما فرزندان امام حسین (ع) هستیم، ما فرزندان حضرت زهرا (س) هستیم، انتقام هیچکدام از اینها گرفته نشده، بفهم که باید انتقام بگیری و این ولی دم است که انتقام را روزی خودش می داند. کسی که ناموسش، بچه اش، پدر و مادرش، برادر و خواهرش را کشتند تا انتقام نگیرد آرامش ندارد، هروقت انتقام بگیرد می گوید حالا من قاتل را به سزای اعمالش رساندم. 

          معنی “مَعَ إِمَامٍ مَنْصُور”ٍدر زیارت عاشورا: زمانی حسینی هستی که مهدوی باشی 3-3

حالا این مصیبت هنوز ادامه دارد، مصیبت چیست؟ اینکه این امام الان زنده است و آواره است و تو باید انتقام امامت را بگیری؛ آن کسی که امام حسین می گوید من خادم و سرباز او هستم هزار و دویست سال است که او آواره است. برای همین هم زیارت عاشورا می گوید شما زمانی حسینی هستید که مهدوی باشید مَعَ إِمَامٍ مَنْصُورٍ. یک انتقام دیگری هم هست ” وَ أَنْ یرْزُقَنِی طَلَبَ ثَارِی” انتقام خودم و انتقام مردم را نیز باید بگیرم. ماهم مصیبت داریم و مصیبت ما چیست؟ اینکه ما یتیم هستیم، حق ما در حال حاضر این است که به مقام محمود برسیم اما خالی می میریم و در برزخ آن دنیا گرفتاریم. می توانستیم از اولیاء خدا باشیم، بالاتر از پیامبران خدا تربیت شویم یا مثل پیامبران خدا تربیت شویم و به اندازه آنها اما الان چگونه داریم زندگی می کنیم و می میریم؟

منتظر حقیقی هم درجه  امامان و معصومین 3-3

علی(ع) فرمود هرکس که منتظر واقعی و حقیقی است با من و همدرجه ی من است. با من و هم درجه ی من، ما این لیاقت را داریم! لیاقت این شأن را داریم، ما بچه های این ها هستیم. وقتی که نمی فهمی ولی دم هستی می گویی انتقام به من چه! من کاری ندارم با امام زمان، هروقت خدا بخواهد او می آید دیگر! بعد هم زندگی می کند فقط، یعنی هیچ غیرتی برای فهم آینده و ساخت آینده نداری، که من باید آینده را بسازم، من باید موانع ظهور را برطرف کنم و ببینم امام به چه چیزی نیاز دارد تا آن را انجام دهم. امام حسین می گوید من کشته شدم برای اینکه این آقا بیاید،  من اگر زن و بچه ام را آوردم و این غربت و این آوارگی را تحمل کردیم، این اسارت را تحمل کردیم برای آن است که یک قدرتی در جامعه بماند تا این قدرت مجالسی، عزاداری هایی تشکیل شود که از دل این عزاداری و مجالس منتظر واقعی بیرون بیاید. پس ما دو تا انتقام وظیفه مان است و باید آن را بگیریم و اگر نگیریم مجالس امام حسین دیگر مهدوی نیستند و در مجالس دهه شصت می ماند و از سخنران تا رئیس هیئت و مداحش مردم را فقط سر حسین سال شصت و یک نگه می دارند؛ هیچکس دیگر نمی آید تا دست مردم را مثل زیارت عاشورا بگیرد و بگذارد در دست حسین زنده ای که امام حسین می گوید من خادم و سرباز او هستم. 

            سخنان ائمه ی معصومین در ارتباط با خادمی امام زمان( ع) 3-3 

 امام باقر و امام صادق فرمودند من خادمش هستم، آقا امام رضا هم دعا دارند، بخوانید دعاهایی که درباره ی امام زمان هست در مفاتیح، در بخش زیارت ها بعد از دعای ندبه سه چهار تا ورق بزنید می آید، ” اللَّهُمَّ ادْفَعْ عَنْ وَلِیِّکَ وَ خَلِیفَتِکَ وَ حُجَّتِکَ عَلَى خَلْقِکَ وَ لِسَانِکَ الْمُعَبِّرِ عَنْکَ” با این مضمون شروع می شود. می گوید خدایا من و شیعیانم را از یاران امام زمان در دنیا و آخرت قرار بده، امام رضا اینگونه برای ما دعا کرده، ما نیز باید همینگونه برای خودمان دعا کنیم، هرچه اما رضا برای خودش خواسته برای ما نیز خواسته است. اگر ما بمیریم و جزء اعوان و انصار امام زمان نباشیم جایمان در جهنم است. مگر می شود کسی امام زمان خودش را فراموش کند؟ برای همین مجلس امام حسین، مجلس عزاداری، مشکی پوشیدن ها، سینه زنی ها، مراسم گرفتن ها زمانی که در زندگی ات دستت به دست امام زمانت متصل نشود فایده ای ندارد.

           حضرت مهدی؛ غریب ترین و مظلوم ترین انسان در اربعین 3-3

 الان هم همینطور است، اربعین درحال تشکیل است و ما موکب بین المللی داریم، موسسه به بیست زبان دنیا مسئول دارد و ما اربعین مبلغ به آنجا می بریم؛ غریب ترین و مظلوم ترین آدم در اربعین آقا امام زمان است، یعنی مردم میلیاردی هزینه می کنند برای اسراف، اسراف های زیاد در خوراک، شربت و شیرینی و دمنوش و… همان هزینه ها را بیاورید بگذارید اینجا تا ما در چاپ چهار کتاب از آن استفاده کنیم و به خارجی ها بدهیم، اینها از همه ی کشور های دنیا می آیند و آواره اند، یتیم اند، یک کسی باید به اینها امامشان را بشناساند! بیاید هزینه تان را اینجا بگذارید ولی می گویند نه ما می خواهیم شام بدهیم، قیمه بدهیم، قرمه بدهیم، دمنوش بدهیم! امام صادق فرمود خجالت نمی کشید که می آیید به کربلا با خودتان شیرینی و آجیل و خوراکی می آورید، اگر پدر خودتان مرده بود اینگونه به کربلا می آمدید؟ اینطوری عزاداری اش را می کردید؟ حالا بالاخره بیست الی بیست و پنج میلیون نفر هم جمعیت بسیار زیادی است، می آیند و باید پذیرایی شوند آب و غذا لازم دارند، پذیرایی لازم دارند در آن شکی نیست! اما همه ی اینها مقدمه است برای آنکه مردم در مسیر امام حسین به معرفت برسند. برای معرفت هیچکس حاضر نیست هزینه کند، اما برای شکم و خوراک و قیمه و قرمه و همه چیز پول می دهند غیر از اصل کاری، این جمعیت یتیمی که بالاخره می آیند، مسیحی ها، یهودی ها، هندوها، بودایی ها و زرتشتی ها و… که می آیند چه کسی باید با اسلام و امام زمان آشنا کند؟ به اینجا که می رسد همه می گویند ما شرمنده ایم! به موکب دار می گوییم ما صد تا مبلغ می خواهیم بیاوریم و مکان می خواهیم برای تبلیغ می گویند نه ما جا نداریم… همه دارند صرف آفتابه لگن هزینه می کنند، شام و ناهاری که اینها می خواهند بخورند تا آشنا شوند با امام حسین و امام زمان در اربعین پیدا نمی شود و کسی نمی خواهد سرمایه گذاری کند؛ کسی که معرفت نداشته باشد همین است، می گوید فقط مراسم برگذار شود ولو بی محتوا باشد، همه جمع شوند پنج هزار نفر، شام و ناهار و صبحانه بخورند اما اگر نفهمیدند هم نفهمیدند دیگر. کمی گریه کنند و کمی سینه بزنند و بعد از آن هم بروند.

           توجه به امام زمان (ع)؛ شرط دینداری 3-3

 ائمه شرط دین را توجه به امام زمان قرار دادند. اَفْضَلُ اَعْمالِ اُمَّتی اِنْتِظارُ الْفَرَجِ. خب حالا اینها چه کار کردند خودشان برای این کار؟ یک نکته است، اینکه سیره ی نظری اینها مشخص است،  فرمایش کردند، حدیث گفتند، آموزش دادند، علائم ذکر کردند، صدها علامت ذکر کردند برای ظهور امام زمان، که این علائم است و خودتان را برسانید به اینجا؛ سوال اساسی این است که این آقایی که قرار است بیاید و دنیا را نجات بدهد چگونه قرار است این کار را انجام بدهد، یعنی آن سیزده معصوم که آباء و اجداد ایشان بوده اند، پیغمبر و امیرالمومنین قطعاً اینها بالاتر از امام زمان اند، نتوانستند حتی مردم محله ی خودشان را، شهر خودشان را تابع خودشان کنند؛ بعد می گوییم این آقا قرار است بیاید و کل دنیا را حاکم کند در حالی که پر از ظلم و جور شده است، چگونه؟ یا باید با قدرت غیبی این کار را انجام دهد که این خلاف اختیار و خلاف سنت خدا است و اگر خدا چنینی قصدی داشت از همان اول این کار را می کرد، دیگر چرا هزار و چهارصد سال این همه انسان تلف شوند، این همه کشته شوند ؛ پس حضرت با قدرت غیبی این کار را نمی کند، با زور و کراهت هم این کار را نمی کند، حتی پیغمبر نیز اجازه ی این کار را ندارد. قرآن می فرماید أَفَأَنْتَ تُکْرِهُ النَّاسَ، تو می خواهی مردم را مجبور کنی که مسلمان شوند؟ لا اکراه فی الدین، در پذیرش اصل دین اکراهی نداریم، هرکس خواست بخواهد مسلمان می شود و هرکس نخواهد نمی شود! به زور نمی توان کسی را مسلمان کرد.

           دعای شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان وتلاش برای ظهور حضرت حجت 3-3

 پس چطور این آقا می تواند بیاید؟ همه باید او را بخواهند، در دعای شب های ماه رمضان چه می گوییم؟ شب قدر بیست و سوم می گویند این دعا را بخوانید، آن دعا چیست که ما نمی خوانیم؟ اللهم کن لولیک الحجه ابن الحسن، وارد شده شب بیست و سوم، تا صبح می گویند این دعا را بخوانید، شب بیست و سوم مقدر شده که تو برای این آقا دعا کنی. اگر می خواهی به بالاترین تقدیرات برسی خودت را به این آقا وصل کن. آن کسی که صاحب قدر است، صاحب شب قدر است، صاحب اندازه است، امضا دست او است تو برو در چادر این آقا و بالاترین امضاء را بگیر؛ می گوئیم حَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً، طوعا یعنی با اختیار خودش، با اختیار خودش، خودش را در اختیار آقا قرار دهد. خودش را در اختیار امام زمان قرار دهد، طوعا یعنی خودش امام زمانش را بخواهد. پس وظیفه ی ما برای اینکه مقدمات ظهور حضرت را فراهم کنیم چیست؟ اینکه یک کاری کنیم دنیا حضرت را بشناسد و بعد او را بخواهد، اگر دنیا حضرت را نشناسد او را نمی خواهد. پس شرط اصلی و اساسی برای ظهور امام زمان و نجات همه ی مردم جهان این است که امام زمان در دنیا شناخته شود و بعد خواسته شود، انتخاب شود. این وظیفه ی همه ی ما است که باید تلاش کنیم و این کار را انجام دهیم. اما چگونه این کار انجام می شود ان شاءالله بماند برای جلسه ی دیگر که باید کامل و ریز آن چیزی که در زمانه ی خودمان هست را توضیح دهم خدمتتان و ما وظیفه ی خودمان را بشناسیم که ما الان باید دقیقاً چه کاری برای امام زمان مان انجام دهیم که وقتی مردیم روسفید از دنیا برویم و شرمنده ی حضرت نباشیم، چون مهم ترین سوال روز قیامت سوال از امام زمان است. از پنجاه تا سوالی که روز قیامت می پرسند مهم ترین آن این است که به ما می گویند زمانی که تو زنده بودی امام تو آواره و طرد شده و تنها و یگانه بوده و تو چه کارمی کردی؟ این سوال مهمی است اگر نتوانی جواب دهی، هزار سال هم نماز ببری دیگر به درد نمی خورد. این سوال اصلی هرکس در قیامت است، امام تو آواره و طرد شده و تنها و یگانه بود، تو چه کار می کردی برای حضرت؟ در نامه ی عمل ات بیاور، پول خرج کردن هایت، جهاد هایت، وقت گذاشتن هایت، آبرو گذاشتنت برای امام و به کار بردن تخصص و دانش ات را بیاور تا ببینیم کجای نامه ی اعمال تو نشسته. این خیلی مهم است.