بغض اهل بیت و دوری از سقر

بحثمان در رابطه با عوامل دخول انسان به جهنم بود که آخرین موضوعمان «بغض اهل بیت» بود. یکی دو روایت از این عنوان مانده. این را در این جلسه عرض کنم بعد به سراغ موضوع بعدی برویم.
از امام کاظم علیه السلام است: «مَن تَقَدَّمَ إلى وَلایَتِنا اُخِّرَ عَن سَقَرَ ومَن تَأَخَّرَ عَنّا تَقَدَّمَ إلى سَقَرَ» (این روایت در جلد کافی است که روایت بسیار معتبری است) امام کاظم علیه السلام: هر کس به سوى ولایت ما نزدیک شود از سقر دور می‌ماند و هر کس که از ولایت ما دور بماند به سقر نزدیک می شود.
سقر چیست؟ به بدترین جای جهنم سقر می‌گویند، یعنی کف جهنم است که در روایت داریم آنقدر این جا بد هست، که خود جهنم، از اینجا شکایت می‌کند، و شاکی از این همه حرارت و برافروختگی است و جای افراد متکبر در سقر است. جای افراد بی نماز سقر است، و افرادی که در مورد دستورات خداوند پوست کلفتی و مقاومت می‌کنند، جایگاهشان «سقر» است که جای بسیار وحشتناکی است. سقر اوصافی دارد که وقت الان اجازه نمی دهد برای شما بگویم. همین مقدار که بدترین جای جهنم است، و اینکه افراد متکبر جایشان آنجاست. کسانی که در مقابل دیگران بزرگ بین هستند، در مقابل دیگران بزرگی می کنند، و در مقابل دستورات خداوند هم پوست کلفتی و مقاومت دارند.
حضرت می فرماید کسی که به ولایت ما نزدیک می شود از سقر فاصله می گیرد و هر کس از ولایت ما دور می شود به سقر نزدیک می شود. این یعنی چی؟
قبلا توضیح داده ایم، ولی این نکته همیشه لازم است که توضیح داده شود که معصوم یعنی تمام و کاملترین جلوه خداوند، که حتی بهشت از وجود این شخص خلق شده است، این شخص چقدر نورانی است، چقدر عظمت دارد، اهل بیت چقدر عظمت دارند که بهشت از ساختار وجودی آنها ساخته شده است. قطعاً کسی‌که به اهل بیت نزدیک بشود، به بهشت نزدیک‌ می‌شود، و وقتی که از ولایت اهل بیت دور می شود، به جهنم نزدیک می‌شود. این یعنی چی؟ یعنی کسی که سبک زندگی‌اش به سبک زندگی اهل‌بیت هر چقدر تناسب بیشتری داشته باشد، این شخص شبیه‌تر به حقیقت بهشت و هدایت و نورانیت است و هر چقدر شما در اعمال و افکار و عقاید‌تان و اخلاقتان اختلاف داشته باشید با حقیقت بهشت به همان اندازه از بهشت دور هستید. چون اختلاف عامل دوری است. لذا فهم آن بسیارمهم است که چرا امام کاظم علیه السلام اینگونه سخن می گوید که هر کس ولایت ما را داشته باشد، به ما نزدیک می شود و هر کس ولایت ما را داشته باشد، از سقر دور می شود و هر کس از ولایت ما دور می شود به سقر نزدیک می شود.

بغض اهل بیت، بغض خداست

روایت بعدی از إمام کاظم علیه السلام است: «مَن أبغَضَنا فَقَد أبغَضَ مُحَمَّدًا ، ومَن أبغَضَ مُحَمَّدًا فَقَد أبغَضَ اللّه َ» یعنی هر کس بغض ما را داشته باشد، بغض محمّد (ص) دارد و هرکس بغض محمّد (ص) را بدارد، نسبت به خدا بغض دارد. «وَ مَن أبغَضَ اللّه َ عَزَّوجَلَّ کانَ حَقًّا عَلَى اللّه ِ أن یُصلِیَهُ النّارَ وما لَهُ مِن نَصیرٍ و هر کس که خداى عز و جل را دشمن بدارد، بر خداوند حقّ است که او را در آتش افکند درحالیکه هیچ یاوری هم ندارد.
این مورد هم طبق فرمول قبلی کاملا قابل فهم است که چرا هر انسان به خدا نزدیک شود از جهنم دور است و چرا هر کس به خدا دشمنی بورزد به جهنم نزدیک است. خیلی طبیعی است.
خداوند یعنی رحمت مطلق، خیر مطلق، لذت مطلق، حیات مطلق و نعمت بینهایت، بنابراین کسی که از خدا فاصله می‌گیرد، از تمام این نعمتها فاصله می‌گیرد، و در آنها به روی او بسته می‌شود.

ظلم به اهل بیت

سراغ عنوان بعدی برویم که عامل ورود انسان به جهنم می شود، و آن «ظلم به اهل‌بیت» است.
اولین فرمایش از وجود نبی اکرم, است: «الویل لظالمی أهل بیتی؛ کأنی بهم غدا مع المنافقین فی‌الدرک الاسفل من‌ النار»؛ وای بر کسانی‌که به اهل‌بیت من ستم کنند، گویا آنان را می‌بینم که فردای قیامت با منافقان، در طبقه زیرین آتش جهنم هستند.
«إن المنافقین الاسفل من النار» آیه قرآن است. در پایین ترین درجه جهنم منافقین جای دارند. پیامبر (ص) می فرمایند: کسانی‌که به اهل‌بیت من ظلم می‌کنند، با منافقان هستند. این روایت خیلی خطرناک است. ما فکر نکنیم وقتی ظلم می گوییم، یعنی کسی شمشیر بردارد، شلاق بردارد و اهل‌بیت را کتک بزند. ان، آن دشمنی های معاویه و یزیدی و شمری است که سر جای خودش است. اما گاهی اوقات انسان فقط در رفتار خودش ادعا می‌کند که اهل‌بیت را دوست دارد، در رفتارهای خودش به سمت ظلم به اهل‌بیت می‌رود، و به سمت ظلم حقیقی و ظلم عمدی به اهل بیت می رود. انسان باید مصادیق آن را به خوبی بشناسد که خدایی نکرده در دام آن نیافتد.
در چهل سال انقلاب اسلامی کسانی را دیدید که حتی کسانی که لباس مقدس روحانیت تن می‌کردند، اما چقدر به اهل‌بیت و شیعیانشان ظلم کردند. ظاهرا آقا روحانی است و لباس پیغمبر تنش هست و لباس اهل بیت تنش هست، اما در باطن بر ضد آرمان‌ها و رضای اهل بیت تصمیم گیری می‌کند و تصمیم گیری هایی کلان که میلیونها نفر برایش می سوزند و اذیت می شوند. ستم های خیلی زیاد. ستم به اهل بیت ستم به بچه هایشان هم هست. اگر به بچه های اهل بیت ستم کنید، به خود اهل بیت ستم کرده اید.
قاعده هو انت یادتان نرفته. هو انت، هو رسول الله، هو الله. اگر به بچه‌های یک نفر ظلم کنید، خیلی بدتر است تا به خودش ظلم شود، بچه های امام زمان ، نوامیس امام زمان که الان در فشار و اذیت و آزار هستند چه کسانی برای آزار آنها برنامه ریزی کرده است؟! یه عده تصمیم گرفتند که این اتفاق افتاده است. یک عده تصمیم گرفتند تا بگونه ای عمل کنند که بچه های امام زمان  در سراسر عالم، چه آنهایی که شیعه هستند که یک دسته هستند. همه مردم کره زمین همه بچه های اهل بیت هستند. همه فرزندان اهل بیت هستند. عده‌ای هستند در این مملکت که تصمیماتی خطرناکی گرفته اند که ده ها، صدها و میلیونها نفر را از فرزندان اهل بیت از نور اهل‌بیت محروم شدند. از ارتباط با خانواده آسمانی‌شان محروم شدند. ظلم فقط در حد این نیست که این فرد مثلا برود عمدا برای رعایت جناح و باند خودش تصمیمی بگیرد.
مثلاً در بورس تصمیماتی گرفتند که 500 هزار نفر را به خاک سیاه بنشانند. سرمایه شان را از دست دادند؛ کمااینکه این کار کردند. چون دانستند که صدها هزار نفر به خاک سیاه می نشینند و سرمایه شان را از دست می دهند و عمدا هم این کار را کردند. برای اینکه می خواستند پول را جای دیگر برای خودشان ببرند. حالا این کار را کردند. این خیلی فرق دارد که پول یک نفر را ببری و به خاک سیاه بنشانی. یک موقع هست که سعادت و اخلاق و عشق و خانواده آسمانی را از او ببری و او را محروم کنی از بسیاری از سعادت هایی که آن شخص لیاقتش را دارد که به آن برسد. تک‌تک این آدم هایی که می بینیم، بچه‌های اهل‌بیت هستند، و لیاقت مقام اهل‌بیت را دارند، در زیارت عاشورا می‌خوانیم؛ «وَ اَسْئَلُهُ اَنْ یُبَلِّغَنِی الْمَقامَ الْمَحْمُودَ لَکُمْ عِنْدَ اللَّه» همان مقام پسندیده‌ای که شما پیش خدا داری، ما می‌خواهیم. یعنی همه این لیاقت را دارند. ولی یک عده با تصمیم‌گیری هایشان با کوتاهی هایشان و بی فکری هایشان باعث شدند که صدها میلیون انسان از ارتباط سازنده، عاشقانه، ارتباطی که تولید شادی و آرامش، عشق، محبت در زندگی فرزندان اهل بیت می‌کند، محرومشان کردند و این خیلی خطرناک است. یک مادر و پدر در خانه باید مراقب باشد، بیشتر پدران و بیشتر آقایان که یک موقع خانواده شان را از اهل‌بیت محروم نکنند و اهل بیت را محروم از بچه خودشان نکنند. اهل بیت به این افراد علاقه دارند و آنها مانند بچه های اهل بیت هستند و به بزرگی بی نهایت آنها را دوست دارند. گاهی پدر به خاطر تنبلی و بی‌حوصلگی خودش و گرایش‌ خودش به گناه تصمیمی می‌گیرد که زن و بچه اش را از دامن خانواده آسمانی محروم می‌کند. گاهی وقت ها یک مادر تصمیم می‌گیرد شوهرش و بچه هایش را از خانواده آسمانی محروم می‌کند. ماباید بدانیم این بچه ها امانت هستند در دستان ما. خانواده، شوهر امانت است دست زن و زن امانت دست شوهر است. چطور در روابط زناشویی می‌گوییم خانواده همسر حکم خانواده خود فرد را دارند و پدر زن و مادرزن حکم پدر و مادر خودت را دارند و پدرشوهر و مادرش حکم پدر و مادر خودت را دارند و تو حق نداری با خودخواهی خودت، بخواهی شوهرت را از پدر و مادرش محروم کنی یا پدر و مادرش را از بچه اش محروم کنی یا پدر زن و مادرزنت را از همسرت محروم کنی یا این را از پدر و مادرش محروم کنی. این یک جنایت است. حال یک کسی یک تصمیمی می گیرد، شوهرش و بچه هایش یا زنش را از اهل بیت محروم کند و اهل بیت را از اینها محروم کند. اهل بیت به اینها علاقه دارند، اینها را عاشقانه دوست دارند؛ مثلا آقا یک دفعه تصمیم می‌گیرد زن و بچه اش را به جایی می برد برای زندگی یا غذایی یا شهری یا کشوری یا جایی برای زندگی می برد و این بچه ها و همسرش را از خانواده آسمانی شان دور می‌کند. یک خانم هم همین طور است. اصرار می کند که ما حتما باید یک جایی برویم که خلاصه رنگ و بویی از اهل بیت نداشته باشد. اینها جنایت است و اینها برای اهل بیت خیلی گران درمی آید. این ظلم به اهل بیت و آن جنبه منافقانه بودن و اینکه شخص ظاهرا ادعا می‌کند من اهل بیت را دوست دارم، ارادت دارم اما در نفاق است و علاقه‌ای به فرهنگ اهل بیت ندارد، خودش دور است و بقیه را هم دور می‌کند. چنانچه پیامبر فرمودند کسی‌که علاقه دارد در خارج از مملکت اسلامی زندگی کند، مشرک است.
یکی کسی به من گفت، البته دریکی از این کشورها زندگی می کرد، همسرم علاقه دارد که بیاد ایران زندگی کنم. ولی من دوست ندارم ایران بیایم و زندگی کنم. شما الان این جوری می گویید، ما الان مشرک هستیم. گفتم: بله. مشرک اید. چطور ممکن است یک نفر فطرت گرا باشد، علاقه داشته باشد در سرزمین کفر زندگی کند، مگر چنین چیزی می شود! شما الان اگر دو زار پولت اضافه شود، می گویی اینجا دیگر کلاس ما نیست. برویم منطقه ثروتمندنشین بنشینیم. منطقه ای که امکاناتش بیشتر باشد، ثروتش بیشتر باشد. چطور ممکن است یک نفر انسان باشد، از فضای که ثروت انسانی در آن زیاد است ، بدش بیاید. کل کره زمین را بگردید هیچ‌جا به اندازهٔ این خاک، نمی‌توانی آب و هوای فطری، امکانات فطری، ثروت فطری برای رشد به سمت بی‌نهایت پیدا بکنید. پس چطور بدت می آید که اینجا زندگی کنی؟! این شرک است. شرک یعنی همین. یعنی انسان ادعای مسلمانی و ایمان و تقوا و دین، و علاقه به اهل‌بیت دارد، اما نمی‌خواهد در مملکتی که مملکت اهل‌بیت است، زندگی کند. علاقه‌ای به زندگی در مملکت اهل بیت را ندارد. علاقه ای به زندگی در کشور امام زمان(عج) ندارد، معلوم است که دروغ می‌گوید و منافق است. ظاهرٱ ادعای عشق و محبت می‌کند، اما در باطن می خواهد جای دیگر برود و این کشور با این درجه از عظمت، نورانیت، ثروت نمی تواند نفس بکشد. معلوم است خلایق هر چه لایق. تو قیمتت اینجا نیست. برو هر جا که لایق است و تو لایق آنجا هستی. فراری است.
مقوله ظلم به اهل‌بیت، فکر نکنید به معنای چوب برداشتن، شمشیر برداشتن، شلاق برداشتن است. نه. ظلم به اهل بیت سراغ ما هم ممکن است بیاید و ممکن است ما هم خدایی ناکرده منافق شویم و نفاق داشته باشیم.
کمااینکه خیلی از کسانی که ما می‌شناختیم، و از ما زحمت بیشتری کشیدند، تلاش بیشتری ‌کردند، سابقه بیشتری داشتند، ولی آخر سر جز رهبران نفاق شدند، منافقین جدید، غیر ازمنافقینی که 17هزار نفر را به شهادت رساندند و رفتند دامن دشمن. نه. منافقینی که هنوز هم هستند و دارند در این کشور زندگی می‌کنند. و شما هیچ فکر و تصمیم و آرمانی در راستای آرمان اهل بیت در آنها نمی بینید حکومتش،ریاستش، مدیریتش، هر تصمیمی می گیرد، می بینید یک جایی به کشور اهل بیت و امام زمان و فرزندان امام زمان (عج) صدمه و لطمه می‌زند و انواع و و اقسام خیانت‌های که انسان‌ها به دین اهل بیت و احکام اهل بیت انجام می‌دهند. این نفاق است؛ یعنی دورویی؛ ظاهرش این هست که خیلی شما را دوست داریم و علاقه داریم ولی در اخلاق و عقاید به چیزهایی اعتقاد دارد که اهل بیت از آن متنفر هستند و آن را حرام می دانند. علاقه شدید به چیزهایی دارد که اهل‌بیت از آنها بیزار و متنفر هستند، این معلوم است که در آن صداقت نیست. تو اگر واقعا عاشق اهل بیت و خدا هستی، باید هر چیزی که خدا دوست دارد را دوستش داشته باشی و هر چیزی که خدا منع و نهی می‌کند متنفر باشی.
عشق به معنای واقعی، تنفر از منفورهای معشوق را می آورد. نمی شود شما ادعای عشق بکنید و معشوقتان از چیزهایی متنفر است و شما دوست داشته باشید. این یک دروغ است و یک نفاق است.

ظلم به امام حسین (ع) و عذاب الهی

روایت بعدی درابره ظلم به امام حسین  است. از امام زین العابدین  است. امام زین العابدین این را در فضیلت کربلا و امام حسین فرمایش را دارد: «فَیُوحِی اللَّهُ إِلَى السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبَالِ وَ الْبِحَارِ وَ مَنْ فِیهِنَّ» خداوند تبارک و تعلی، وحی کرد به آسمانها و زمین و کوهها و دریاها و هر کس که در اینجا هست. آسمان، زمین، کوه ها و دریاها، هر موجودی که در اینها هست، خدا وحی کرد.
«وَ عِزَّتِی‏ وَ جَلَالِی‏ لَأُعَذِّبَنَ‏ مَنْ‏ وَتَرَ رَسُولِی‏ وَ صَفِیِّی وَ انْتَهَکَ حُرْمَتَهُ وَ قَتَلَ عِتْرَتَهُ وَ نَبَذَ عَهْدَهُ وَ ظَلَمَ أَهْلَ بَیْتِهِ [أَهْلَهُ‏] عَذَاباً لَا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعَالَمِین»
دو قسمی که رد خورد ندارد. وقتی خدا به این دو تا قسم بخورد یعنی محال است ردخور داشته باشد. یعنی خط قرمز هست. اتفاق نیفتاد. به عزتم قسم و به جلالم قسم یعنی هیچ بحث جمالی اینجا نیامده. دو اسم خیلی خیلی تند: جلال و عزت. حتما، حتما، حتما. سه تا حتماً دارد. حتماً، حتماً، حتماً، عذاب می‌کنم کسی را که به فرستاده‌ام و برگزیده‌ام ستم کرد، و حرمت او را زیر پا نهاد، عترتش را کشت، و پیمانش را دور افکند، و به خاندانش ستم نمود، او را چنان عذابی کنم که هیچ یک از جهانیان را اینطور عذاب نمی‌نمایم.
این فقط یک قسمتی از فرمایش امام سجاد علیه السلام است. فرمود: به خدا قسم اگر پیغمبر , به جای این همه سفارش که درباره اهل‌بیت کرد و قرآن هم سفارش کرد که به همه بگو مزد من مودت خاندان من است. چند بار در قرآن این آمده است؛ یعنی مودت خاندان یعنی محبت همراه با اطاعت. این آیه قرآن است. صدها حدیث هم شیعه و هم اهل سنت نقل کردند درباره اهمیت عترت و اینکه پیغمبر فرمود هر کس اینها را آزار داده من را آزار داده و هر کس من را آزار داده، خدا را آزار داده است. ما دیگر اصلا به احادیث شیعه احتیاج نداریم. احادیث را خود اهل سنت هم زیاد نقل کردند. این همه سفارش، امام سجاد  فرمودند: اگر بجای این همه سفارش به اینها ‌گفته بود که هر چقدر میتوانید ظلم کنید و اهل بیت من را اذیت کنید، بیشتر از اینکه الان ظلم کردند نمی توانستند کنند. یعنی یک کسی که انقدر با پیغمبر خودش لج کند که درست در نقطه مقابل قرآن و فرمایشات پیغمبر اینگونه این همه کینه که بعد از وفات پیغمبر تک تک افراد اهل بیت یعنی از حضرت زهرا، امیرالمومنین، حضرت مجتبی ، سیدالشهدا، امام سجاد تا آخر را بکشند با این درجه از کینه، و آخری هم از ۱۲۰۰ سال نمی‌تواند بیایید. ترس دارد: «خائفا یترقب»، نمی تواند بیاید. یعنی اگر بیایید او را می‌کشند و هنوز بچه هایش و شیعیان نتوانسته اند یک فضای امنی را ایجاد کند،که به او بگویند بیا ما هستیم و امنیت تو را حفظ می کنیم. چون ایشان فرموده اند اگر این کار را برای من بکنید، من می آیم و با عجله هم می آیم. ببینید چقدر ظلم است به اهل بیت! ما ظلم می کنیم که 1200 سال است که امام زمان مان، آواره و طرد شده است و تنهاست و کسی نمی خواهد او را بیاورد. اصلا کسی به فکرش نیست. نه ناراحت است نه غصه می خورد. نه دلتنگی دارد نه عذاب وجدان دارد. هیچی.
او یک فیلم الکی و دروغ می بیند، یا فیلم هندی، همه اش دروغ است، دو ساعت اشک می ریزد. ولی 5 دقیقه برای غربت امام زمان (عج) گریه نکرده. این همه سریال های دروغ، افسانه ای، اصلا نوشته که افسانه و دروغ است، چنین اتفاقی نیفتاده است. می نشیند به پایش این همه گریه می کند و هنوز برای امام زمانش 5 دقیقه دلش نپیده، دلتنگی ندارد، بی صبری، بیقراری، گریه ندارد. این نشان می‌دهد وضع قلب ما چقدر خراب است. حال شما فکر کنید اینها بعد از پیغمبر چقدر کینه داشتند و آن کینه را هم نسل به نسل منتقل کردند و نه تنها نسل به نسل منتقل کردند، بلکه الان هم که 1200 سال است از عمر آخرین منجی و وصیّ می گذرد، لشکر تشکیل دادند، اسم لشکریانشان را به نام ابوسفیان گذاشتند. معاویه، یزیدبن معاویه، شمر ابن ذی الجوشن، خولی، … رهبرشان هم جلوی دروبین می‌گوید همه ما از لشکریان سفیانی هستیم و داعشی ها با همین پرروئی می آیند و کیف هم می کنند و خودشان اعلام می کنند ما اگر به سوریه و عراق حمله کردیم برای آن است که دست شیعیان را نابود کنیم. با این کینه هنوز لشکریانشان را سروسامان می دهند و هنوز دارند سامان دهی می کنند و این بچه ها و غربت اهل بیت و امام زمان که این همه غریب اند. همه دنیا علیه اینها بسیج شدند و تحمل استقلال و پیشرفت و آقایی و آرامش و وحدت این ها را ندارند. این یک رسالت سنگین برای ما می آورد.

شکستن بیعت با امام

عنوان بعدی برویم که خیلی وحشتناک است: شکستن بیعت با امام است. اولین روایت هم از نبی اکرم (ص) است. می‌فرماید: «یجیع کل ناکس بیعه امام عجز حتی یدخل النار»
هر کس بیعت با امامی را بشکند و عهدشکنی کند، در روز قیامت دست بریده محشور می‌شود در حالی‌که روانه جهنم است. کسی که با امام پیوند ببندد، با معصوم بیعت ببندد، پای بیعتش نماند. حالا وای به حال آنهایی که اصلا صاحب عهد نیستند و تعلق و دغدغه‌ای برای امام شان ندارند. امام ما امام زمان است. ما باید نسبت به او دغدغه داشته باشیم. این عهد گردن ما هست. یک عهد الهی است، عهدی که ما از الست بستیم، عهدی که قرآن گردن ما گذاشته است: «لا أسألُکُم علیهِ أجراً إِلاّ المَوَدَّهَ فیِ القُربی…».
مودت یعنی عشق همراه با اطاعت و وفاداری، هرکسی باید فکر کند، که من در این عهد انسانی چقدر سرمایه دارم؟ این در سبک زندگی‌اش باید نشان دهد که چقدر عشق به امام زمان(عج) دارد؟، چقدر وفادار به امام زمان(عج است؟ چقدر در راه برطرف شدن موانع ظهور تلاش می‌کند؟ چه بخشی از وجودش وقف اهل‌بیت است؟ چقدر زیر چادر حضرت است! هر کس باید این فکر را بکند که من واقعا با حضرت عهد دارم یا نه! برای همین هم خواندن آن دعای عهد هر صبح خیلی مهم است که خوانده شود. خدا رحمت کند امام را، من در سیره شان می خواندم که ایشان همیشه دعای عهد را می‌خواندند و حتی گفته بود من مُردم هم برایم بخوانید. انقدر این دعا مهم است. آن عهد صبحگاهی که بعد از نماز صبح است: «اللّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلایَ صاحِبَ الزَّمانِ صَلَواتُ اللّهِ عَلَیْهِ عَنْ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ» دعای که یک صفحه هم نمی شود. بعد از نماز صبح خوانده می شود.
………«صَفًّا کَأَنَّهُمْ بُنْیانٌ مَرْصُوصٌ﴾ عَلَى طاعَتِکَ وَطاعَهِ رَسُولِکَ وَآلِهِ عَلَیهِمُ السَّلامُ . اللّهُمَّ هذِهِ بَیْعَهٌ لَهُ فِی عُنُقِی إِلَى یَوْمِ الْقِیَامَه»
خدایا این بیعت من گردنم هست که تا قیامت پاکار امام هستم. خدایا من دارم همین الان با تو بیعت می کنم و با امامم. تو من را به شرافت امام زمانم رساندی. تو من را به عشق امام ‌الزمان مخصوص کردی از بین این میلیاردها جمعیت. تو به من این امام زمان را دادی. به همه ندادی. من بیعت می کنم که «انه بنیان مرصوص» در صفی که محکم بایستم در رکاب حضرت و در کنار حضرتم، «الی یوم القیامه» من هستم. باید سبک زندگی آدم، خرج کردن آدم، وقت گذاشتن آدم، نشان بدهد که این واقعا پای کار امام زمان هست. یعنی اگر کسی تو را ببیند بفهمد که تو مشغول حضرت هستی، در چادر حضرت هستی. مثل یک نفر که الان به او بگویند این دانشگاهی است، این باشگاه می رود، این خیاطی می رود، این کلاس هنر می رود و مشغول به هنر است یا مشغول به ورزش است. این بخشی از مالش، وقتش، پولش، استعدادش در ورزش هست. این ورزشکار هست. این ورزشی هست. می تواند اگر کسی به ما نگاه کرد یک نفر، به ما بگوید این امام زمانی است؟! اگر این جوری باشد، خوش به حال او پای کار امام زمان است؟! بیعت شکستن خیلی کار وحشتناکی است.

مظلومیت امام حسن مجتبی (ع) و عهدشکنی مردم

آخرین روایت هم بخوانم از امام حسن مجتبی است که ایشان خیلی مظلوم است. بسیار مظلوم و غریب است. امامی با این عظمت آنقدر مظلوم! در رابطه با عهدشکنی ایشان سخنرانی دارند که بسیار مهم است. بخشی از آن را برایتان می گویم. میدانید که ایشان بعد از شهادت امیرالمومنین علیه السلام به عنوان جانشین و خلیفه مردم رفتند با ایشان بیعت کردند، اما معاویه نگذاشت، معاویه زیر بار امیرالمؤمنین (ع) که نرفت، جنگ صفین راه انداخت و بعد هم توطئه کرد که از یک طریقی امیرالمومنین (ع) کشته شود، نوبت امام مجتبی(ع) که شد، حضرت ۴۰۰۰ نفر را با یک فرمانده از قبیله «کنده» فرستاد برای جنگ با معاویه،(البته خود مردم از امام خواستند که او را فرمانده قرار دهد). اینها برای جنگ با معاویه رفتند. اما فرمانده خودش را به معاویه فروخت‌. معاویه او را خرید. بقیه را هم خرید. ببینید چقدر وحشتناک است که یک امام لشکری فرستاده، یک دفعه خبر می آید که همه خودشان را به دشمن فروختند. چقدر این صحنه تلخ است.
شما تصور کنید جنگ شده، لشکریان ما رفتند مرز با دشمن بجنگند که هشت سال هم با غیرت جنگیدند تا با غیرت و آرامش بدهند. بعد یک دفعه بگویند آنها خودشان جزو دشمن شدند. مرز را رها کردند و جزو دشمن شدند. ببینید چه فاجعه ای پیش می آید. این را خوب دقت کنید. از این درس عبرت بگیریم. بعد حضرت مجبور شد یک فرمانده دیگری از قبیله «مراد» انتخاب کردند. ۴۰۰۰ لشکر هم به ایشان داد. ایشان هم خودش را فروخت و معاویه همه آنها را با پول خرید و حضرت تنها ماند. خیلی سخت هست. بعد ایشان رفتند مسجد و شروع به خطبه خواندن کردند؛ بعد از حمد و ثنای الهی فرمود: « قَد عَرَفتُکُم أنَّکُم لا تَفونَ بِعَهدٍ» فهمیدم شماها به عهد تان وفادار نیستید، «عرفتکم :شماها را» شماها را شناختم که اهل عمل نیستید، «ولا تُستَأمَنونَ إلى‌ عَقدٍ» به هیچ قراردادی که با شما می بندم نمی‌توانم اطمینان کنم، دیگر نمیتوانم به شما تکیه کنم. مرادی و پیش از او، کندی را که خودتان برگزیده بودید، فرستادم اما پیمان شکستند و خیانت کردند.
بعضی مردم بلند شدند و گفتند: ما هستیم، ما وفاداریم. اگر آنها خیانت کردند « إن کانَ الرَّجُلانِ غَدَرا فَنَحنُ نَنصَحُ ولا نَغدِرُ» ولی ما خیرخواه هستیم و اصلا خیانت نمی‌کنیم. همه شعار دادند که چنین و چنان.
امام چی فرمود: «فَقالَ لَهُم: کَلّا وإنّی أُعَذِّرُ بَینی وبَینَکُم مَعَ عِلمی بِسوءِ ما تُبطِنونَ وتَنطَوونَ عَلَیهِ»، هرگز ولی من حجت را بر شما تمام می‌کنم، مگر نمی گویید وفادار هستید! حجت را تمام می کنم با شما. با اینکه می‌دانم چه اندیشه و افکار بدی در سر دارید و چه چیزی در دلتان پنهان است اما کوتاه می آیم و به شما فرصت می دهم هر کس راست می گوید: «ومَوعِدُکُم عَسکَری بِالنُّخَیلَهِ» وعده من با شما در اردوگاهم در «نخیله» است همگی به اینجا بیایید. همانطور که امیرالمومنین یکبار این کار را کرد. هر کس ادعا می کند با من هست و وفادار هست، فردا همه سرهایتان را بتراشید، در این ساعت اینجا باشید. سه، چهار نفر آمدند. هیچ کس نیامد پیش امیرالمومنین. حالا حضرت مجتبی (علیه السلام) این را می گوید.
«ثُمَّ خَرَجَ فَعَسکَرَ بِالنُّخَیلَهِ»، امام رفت نخیله و در آنجا اردوگاه زد. « وأقامَ بِهِ عَشَرَهَ أیّامٍ فَلَم یَلحَق بِهِ مِنهُم إلّاعَدَدٌ یَسیرٌ». ده روز در آنجا ایستاد، جز چند نفر هیچ کس نیامد. همه آنهایی که می گفتند ما هستیم، هیچ کس نیامد پیش امام. حضرت به کوفه بر می‌گردد. (ببینید چقدر غم انگیز است) تنها به کوفه برمی گردد. فَانصَرَفَ علیه السلام إلَى الکوفَهِ، وقامَ خَطیباً» ایستاد و خطبه ‌خواند، «فَحَمِدَ اللَّهَ وأثنى‌ عَلَیهِ، ثُمَّ قالَ» حمد و ثنای الهی را بجا آورد، حضرت سخنرانی کرد، و گفت: یا عَجَبًا مِن قَومٍ لا حَیاءَ لَهُم ولا دینٌ، مِن غَدرَهٍ بَعدَ غَدرَهٍ!». ای شگفتا از جماعتی که نه حیا دارند، نه دین دارند. خیلی عجیب است. بعد می فرماید: این جماعت بی‌شرم و بی‌دینی که پی‌در‌پی پیمان می‌شکنند.
«أما وَاللَّهِ لَو وَجَدتُ أعواناً لَقُمتَ، بِهذَا الأَمرِ أیَّ قِیامٍ»، دقت کنید این فرمایش، فرمایش همه انبیاست. این جمله مال همه ائمه است. خوب توجه کنید. اگر شما این را نفهمید، نمی توانید وضعیت فعلی را درک کنید و برای الان خودتان توشه بگیرید. حضرت می فرمایند:
« به خدا سوگند، اگر یارانی می‌یافتم بدون شک «لَقُمتَ» حتما قیام می‌کردم، «أیَّ قِیامٍ » چه قیامی؟ مثل قیام امام حسین علیه السلام. تنها امامی که چند تا یار پیدا کرد، و قیام کرد، چه قیامی، امام حسین علیه السلام بود. بقیه ائمه به تعداد یاران امام حسین هم یار نداشتند. هیچکدام. وجود باعظمتی مثل امام صادق(ع) ۴۰۰۰شاگرد دارد، اما پاکارش نیستند که بروند برایش بجنگند. درس می خواند و هر کدام دنبال شهوت های خودشان هستند. به ندرت در بین آنها کسی پیدا می شود، پاکار امامش باشد. حضرت فرمود: اگر به تعداد گوسفندان یار داشتم، قیام می‌کردم، راوی می‌گوید دیدم تعداد گوسفندها فقط ۱۷ تا است. این وضعیت ائمه ما بوده است. همه ائمه اگر یار داشتند قیام می کردند.
«ونَهَضتُ بِهِ أیَّ نُهوضٍ»؛ نهضت راه می‌انداختم، قیام می‌کردم، چه قیامی! ببینید حضرت چقدر جالب صحبت می کند.
««وایمُ، اللَّهِ! لا رَأَیتُم فَرَجاً ولا عَدلًا أبَداً مَعَ ابنِ آکِلَهِ الأَکبادِ وبَنی أُمَیَّهَ». من یک لحظه فرو نمی نشستم. بعد می فرماید: به خدا سوگند، که با وجود فرزندان آن زن جگرخوار (معاویه و سایر فرزندان امیه) هرگز روی آسایش و داد را نخواهید دید. «اللَّهِ! لا رَأَیتُم فَرَجاً ولا عَدلًا أبَداً» هرگز شما از این به بعد، روی آسایش و عدالت هرگز نخواهید دید.
بعد فرمود که: «ولَیَسومُنَّکُم سوءَ العَذابِ» شما را به بدترین شکنجه ها، شکنجه خواهند داد. «حَتّى‌ تَتَمَنَّوا أن یَلِیَکُم عَبدٌ حَبَشِیٌّ مُجَدَّعٌ»، کارتان به جایی می رسد که آرزو میکردید ای کاش به جای اینها یک غلام ‌سیاه دماغ بریده امیر ما می شد.
«فَأُفٍّ لَکُم، وبُعداً، وتَرَحاً، یا عَبیدَ الدُّنیا و مَوالِیَ الحُطامِ». یک امام به اصحابش بگوید: «اف لکم». بعضی از بزرگان، اف را تف معنا کردند. تف برشما! «وبُعداً» لعنت خدا بر شما باشد و دوری نصیبتان بشود و نفرین بر شما شود. « وتَرَحاً»، و غم و اندوهی نصب شما بشود. «یا عَبیدَ الدُّنیا» ای بندگان دنیا و مَوالِیَ الحُطامِ » ای غلامان کالاهای بی‌ارزش دنیایی. خیلی ها اینجور هستند غلام موبایل و ماشین و خانه و تلفن همراه، هستند. چند وقت پیش یک عکس دیدم از یک جایی که الحمدلله از کشور خومان نبود. هر چند در کشور خودمان هم آدمهایی نیستند نزدیک به اینها. اینها همه کلیه هایشان را عمل کرده بودند و فروخته بودند تا بتوانند یک گوشی اپل بخرند و ننگ نداشتن گوشی اپل را از خودشان دور کنند. الان هم داریم خیلی از افراد، عزتشان به اتومبیل شان هست. ننگ شان به مدل اتومبیل شان هست. نداشته باشند یا خانه شان جای پایینی باشد. مستأجر باشند. متاسفانه خیلی ها این جوری هستند. عزت و ذلتشان به اشیاء است.
حضرت می فرماید: شما بندگان بنی‌امیه هستید. بندگان دنیا هستید. یا عبید الدنیا ای بندگان دنیا «و موالی الحطام» ای غلامان و بردگان کالاهای بی ارزش دنیا هستید «ثم نزل و هو یقول وَأَعْتَزِلُکُمْ وَمَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ »(سوره مریم آیه 48)
از قول پیامبر است که می‌فرمایند از شما و از آنچه که به جای خدا می خوانید دوری می کنم. حضرت فرمود از شما کناره می گیرم. خیلی غم انگیز است که خلیفه خدا بشود تنهاترین انسان بر روی زمین و اینجا خیلی شرم آور و غصه دارد. آدم می خواهد جانش برای حضرت مجتبی بارها دربیاید از غصه و غریبی این امام.
«فَاتَّبَعَهُ مِن شیعَهِ أمیرِالمُؤمِنینَ  عَدَدٌ یَسیرٌ؛ إشفاقاً عَلَیهِ وحَقنًا لِدَمِهِ» می فرماید که یک تعداد انگشت شماری از شیعیان امیرالمومنین ع دنبالش راه افتادند. همین یک تعداد انگشت شمار. آن هم برای چی دنبالش راه رفتند؟ برای «إشفاقاً عَلَیهِ» برای همدردی و دلسوزی وحفظ جان حضرت و آنقدر آنها کم بودند که آن ملعون نزدیک می شود و می آید با شمشیر می‌زند بر روی ران امام که بر اسب سوار بود. ران امام را می برد و همان هم آخر منجر به شهادت امام می شود که بعدهم زنش و اتفاقاتی که همه میدانید به شهادت می رسند.

قدردانی از مردم ایران و انقلاب اسلامی

این وضعیت امام است. حالا می خواستم این را بگویم. همه اینها را گفتیم تا به اینجا برسیم. قدر مردم ایران را بدانیم، قدر خودتان را بدانید، هیچ وقت در کره‌ زمین هیچ پیغمبر و هیچ امامی اینگونه یارانی نداشت، ‌هیچ وقت! اولین بار است درتاریخ کره زمین یک امام غصه نمی خورد پس چرا نمی آید؟! 13 امام و قبلش انبیاء دیگر همه در تنهایی کشته شدند. مسیح یار نداشت. از شدت بی یاری فرار می‌کند و یاران خودش می‌خواهند او را بکشند که خداوند او را به معراج می برد. حضرت موسی را که انقدر اذیت کردند و انبیاء دیگر را کشتند. پیامبر اسلام هم که آنچنان شد «ارتدد الناس بعد النبی» بعد از پیامبر همه مرتد شدند و عهدشکنی کردند.
آن از امیرالمومنین و حضرت زهرا که کشتند. قدر این انقلاب اسلامی را بدانید .خاک بر سر کسانی که می‌خواهند انقلاب اسلامی را با جلوه‌ های دنیایی و حیوانی معنا کنند. این انقلاب چکار کرد؟ مردم الان اوج قدرت و وفاداری را نسبت به امامشان دارند. امام زمان 1200 سال آوارگی کشیدند ولی به برکت انقلاب اسلامی یاران زیادی برای امام زمان(عج) پیدا شد،که قرآن در ده آیه در فضیلت مردم بعد از انقلاب داریم.
اولین بار است که یک امام معصوم می‌تواند بگوید من دهها میلیون یار و لشکر دارم و پاکار هستم. اولین بار یک ملت قبل از ظهور امامش با 8 سال جنگ برای نائب امامشان پاکار ایستادند و گفتن ما هستیم و راست هم گفتند. نیست مَردُمی به این بزرگی در این دنیا. نبوده و نیست. تا ظهور امام زمان هم نیست. این است که پیامبر می فرماید ( افضل الناس ایمانا اهل الفارس) (افضل الناس یقینا اهل الفارس) (افضل الناس سهمنا فی الإسلامِ أهلُ فارِسَ) برای این هست. ملتی که پای امامشان و پای نائب امامشان تا اهدای جانشان ایستادگی کردند. یک نفر، صد نفر و هزار نفر نه، صدها هزار شهید دادند با افتخار و دهها میلیون نفر الان نیز در صف هستند و آماده اند تا جانشان را برای امام زمان و برای نائب امام زمانشان بدهند. اگر امام زمان ظهور کنند این ملت خارج از کشور، دهها میلیون آدم را آماده کرده تا جانش را برای امامشان بدهند و برای اولین بار یک امام، بعد از 1400 می تواند بگوید من لشکر دارم، من سرباز دارم و کسانی را دارم که حاضر هستند کنار من بایستند و با وفاداری به نائب امام زمان علیه السلام امتحانشان را پس داده اند و حجت را برای امامشان پس دادند و برای اولین بار قضیه برای یک امام بر عکس شد و امام دیگر حالت نفرین و غصه ندارد. این ملت باعث شدند امام زمان رفته رفته از تنهایی و آوارگی و طردشدگی خارج شود. قبل از انقلاب، امام تنها غریب و مظلوم بوده ولی الان به امام زمان گفته اند ما هستیم. ما اهل کوفه نیستیم. این ملت بی نظیری است که خدا در قرآن ستایش شان کرده در قرآن با نزدیک با ده ها آیه و دهها روایت در عظمت این مردم در شرافت این مردم، ایمان و یقین این مردم از اهل بیت ع وارد شده است، زن و مرد و پیر و جوان پاکار امام شان ایستادند. اشتباهی که دشمن کرد این بود که اگر رژیم پهلوی است دیگر آنها قید همه چیز را زدند. مردمی که ظاهرا غرق دنیا بودند یک توهین، به رییس مذهب و مرجع تقلیدشان کردند، ببینید چه کار کردند و چه جوری پای رهبر دینی شان ایستادند و دنیا را تغییر دادند. به گفته رهبرمان ابرقدرت‌ها را به خاک مذلت کشاندند و خودش یک ابر قدرت شده. ابرقدرتی که هیچ کس دیگر حریفش نیست. هیچ کس نمی‌تواند به او تعدی کند که در سایه ایمان و وفاداری ملت کشور به اینجا رسیده. کشوری که خوارترین کشور دنیا بود، رسید به جایی که یک ابرقدرت شده و عزیزترین و مستقل ترین و سربلندترین و پرقدرت ترین کشور شده. کشوری که از نظر رتبه های قدرت 150 به پایین بود، الان جزء 10 کشور اول دنیا می باشد و در بسیاری از رشته ها رتبه های اول و دوم دنیا را دارد. این معجزه انقلاب اسلامی است، و یک عده انسان کور و نفهم و بی بصیرت می گوید این انقلاب چه کرده است؟ با بالا پایین شدن بورس، قیمت مرغ، قند و شکر، چیزهای دیگر می‌خواهند انقلاب را ارزیابی کنند. اگر کسی فکرش فکر درستی باشد و مبنا داشته باشد برای تشخیص مصالح و مفاسد، آنگاه می‌فهمد انقلاب چی کار کرده.
آقا فرمودند همین افرادی که حجاب را رعایت نمی‌کنند خودی هستند. شما ببینید چقدر از این بی حجابها حتی آنهایی که خیابان می آیند و سروصدا می کنند، سطل آشغال آتش می زنند، شهید می شوند در رکاب امام زمان. توبه می کنند. خیلی از آنها اول انقلاب اینگونه بودند. در جنگ هم داشتیم. بعد از این هم داریم. این همه خانوم‌های بی حجاب را ببینیدکه عکس رهبر و حاج قاسم و شهدا را روی سینه هایشان هست. به خدا قسم اینها شهدا آبنده این کشور هستند و زن و مردشان پای امام زمان می مانند. این سروصداها و وزوها و پارس کردن بعضی ها در خارج از کشور، اصلا گول تان نزند.
آن مردمی که زمان شاه بودند، با آن تعداد مشروب فروشی ها که بیشتر از مساجد بود این جوری پای امام شان ایستادند. مردمی که 40 سال معارف دینی خوردند، محال است کشور و امام زمانشان را رها کنند و محال است به دشمن باج بدهند. شانتاژهای تبلیغات منفی و ترفندها به عنوان جنگ شناختی راه نینداختند. اینها فقط برای دل خوش کردن خودشان و سرپا نگه داشتن خودشان است و چون مزدور هستند باید یک کاری بکنند که پول شان را بگیرند. دارند پول می گیرند و باید هم پولشان را بگیرند. والا این ملت تا ظهور امام زمان همانطور که اهل بیت و قرآن آنها را ستایش کرده است و همانطور که امام امت و آقای خامنه ای فرمودند تا ظهور امام زمان
هرگز شکست نمیخورند. بارها این در روایت آمده که شکست نخواهند خورد تا پرچم را به دست صاحبش بدهند. این ملت به هیچ وجه خم نخواهد شد. محال این اتفاق بیافتد. قدر این مردم را بدانیم، دوستشان داشته باشیم و عاشقشان باشیم. اختلافات سطحی و مسخره را و مسائل دنیایی را کنار بگزاریم. همه مردم دوست داشتنی هستند. بد حجاب و بی حجاب هم که شما می‌بینید بچه های عاشق امام زمان هستند و عاشق امام حسین علیه السلام هستند. اگر مقداری دلخوری دارند یا ضعیف هستند برای کوتاهی امثال ماست که کوتاهی کردیم. وظیفه مان بوده و دولتها وظیفه شان بوده که کار فرهنگی درست بکنند و نکردند. ظلم کردند و همان طور که خواندیم در اول بحث، خیانت کردند به اهل بیت و دین خدا، وظایفشان بوده که به ایتام آل محمد برسند ولی نکردند. کوتاهی های ما هست والا این ها بچه های خوب و معصوم و مظلومی هستند که سر جای خودش به نوبه خودش می آیند زیر چادر و لشکر امام زمان که حتما می آیتد و شما خواهید دید.