ارتباط با خانواده آسمانی و درسهای امام کاظم (ع)
بحثمان درباره روابط اعضای خانواده آسمانی با همدیگر است، اما چون امروز شهادت امام کاظم (علیه السلام) است، فرمایش فوقالعاده مهمی که به موضوع مباحث خانواده آسمانی هم مربوط است تقدیم میکنیم به محضرتان و بعد بحثمان را ادامه میدهیم. این فرمایش خیلی مهم و دقیق است، فرمول کارگشایی است برای زندگی امروز ما. ایشان درباره یکی از آیات الهی، که میخوانم برایتان، فرمایش فوقالعاده دقیقی دارند. آیه این است: “قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ” (بگو که پروردگار من، فحشاهای ظاهری و باطنی را حرام کرده، چه فحشای ظاهری و چه باطنی). خب، مسلم است فحشای باطنی بسیار بدتر و زشتتر از فحشای ظاهری است و جهنمش هم بسیار عمیقتر از جهنم فحشای ظاهری است.
ریشه فحشاهای ظاهری و باطنی
درباره فحشاهای ظاهری و فحشاهای باطنی، امام جمله مهمی دارد که اگر مردم به این جمله توجه کنند، جامعه ما و جامعه جهانی رستگار خواهند شد. میفرماید: “إِنَّ الْقُرْآنَ لَهُ ظَهْرٌ وَ بَطْنٌ” (قرآن یک ظاهر و یک باطنی دارد). “فَجَمِیعُ مَا حَرَّمَ اللَّهُ فِی الْقُرْآنِ هُوَ الظَّاهِرُ” (آن چیزهایی که خداوند تبارک و تعالی در قرآن حرام کرده، مشخص و ظاهر است و ظاهر حرمات الهی همینهاست). فلان کار حرام است، فلان کار حرام است. بعد حضرت میفرماید این فحشاهایی که خدا حرام کرده در قرآن، ظاهر و مشخص و دقیق گفته، ریشهاش به یک فحشای باطنی برمیگردد. همه فحشاهای ظاهری ریشهشان به یک فحشای باطنی برمیگردد. این فحشای باطنی است که منشأ همه فحشاهای ظاهری است؛ یعنی اگر در جامعه ظلم و جنایت و قتل و خودکشی و طلاق و فساد و خودخوری، بینمازی و بیحیایی، زنا و شراب و قمار، هر وقت در جامعه چیزی دیدید بدانید که همه اینها برمیگردد به یک فحشای باطنی، که آن فوقالعاده مهم است، ریشه همه این فحشاهاست. چقدر زیبا میگوید، هیچکس جز معصوم اینجوری نمیتواند سخن بگوید و ما را هدایت کند. “وَ الْبَاطِنُ مِنْ ذَلِکَ أَئِمَّهُ الْجَوْرِ” (امامان و سلاطین جائر، منشأ همه فسادها هستند). باطن همه فسادها، حاکمیتها و سلاطین ستمگر هستند که در همهجا هستند. پس منشأ شر ریشهاش به سلاطین جور برمیگردد، سلاطین ظالم.
ریشه حلالها و خوبیها
حضرت میآید سراغ حلالها و کارهای خوب، میفرماید: “وَ جَمِیعُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ تَعَالَى فِی الْکِتَابِ هُوَ الظَّاهِرُ” (همه چیزهایی که خدا حلال کرده، چیزهای قشنگی که خدا در قرآن برای ما ترسیم کرده، این ظاهر است). اما این خوبیها یک باطن هم دارد، تمام قشنگیها و خوبیها و نیکیها و اعمال صالح یک باطن دارند. “وَ الْبَاطِنُ مِنْ ذَلِکَ أَئِمَّهُ الْحَقِّ” (باطن همه قشنگیها امام حق است)، امامی که از طرف خدا، به اذن خدا حاکمیت را در جامعه به عهده دارد. پس اگر ما در جامعه فساد داریم، در دنیا اینهمه ظلم است برای اینکه کی نیست؟ امام زمان نیست. چون امام زمان نیست، اینهمه فساد و تباهی و بدبختی در جامعه اسلامی و جوامع غیر اسلامی داریم. حضرت میفرماید اگر امام باشد که ریشه همه زیباییها و قشنگیهاست، تمام آن خوبیها جلوه میکند، تمام حلالها جلوه میکند. در روایت داریم، در بحارالانوار، که خداوند عمر دنیا را صدهزار سال قرار داده، بیست هزار سال برای دشمنان اهلبیت و هشتاد هزار سال برای اهلبیت، که الآن ما در مرز هستیم، در این وضعیت به قول مقام معظم رهبری در پیچ تاریخی هستیم که دنیا باید بپیچد برود به سمت دوران محمد و آل محمد (علیهم السلام). آن پیچ تاریخی که منجر به ظهور امام زمان بشود و حوادثی هم که دارد پیش میآید حوادث خیلی مبارکی است که انشاءالله ما با این حوادث و شکلگیری و تکمیل زنجیره حوادثی که در روایت گفتهاند بتوانیم بهزودی زود به محضر مبارک امام زمان نائل شویم و در رکاب ایشان باشیم.
مبارزه با ریشههای بدیها و اهمیت جهاد
درسهای زیادی حضرت به ما میدهند، یکی از آن درسها این است که اگر یک کسی واقعاً میخواهد با بدیها مبارزه کند، باید با ریشههای بدیها، باطن بدیها مبارزه کند. فرمود حرامها در قرآن ظاهر هستند اما باطنشان ائمه جور هستند، پس انسان باید سبک زندگیاش بهگونهای باشد که با ظلم مبارزه کند. اگر امثال امام، علمای اسلام و شیعه نبودند، که خیال مبارزه با فساد و ظلم را داشتند، الآن ما این کشور و این انقلاب را نداشتیم، معلوم نبود هرکدام از ما مشغول چه کاری بودیم، در کدام فساد و گناه و غفلت غوطهور بودیم. انسان باید حتماً سبک زندگیاش بهگونهای باشد که با ائمه جور مبارزه داشته باشد. کسی که در زندگیاش جهاد نیست، فسق دارد. قرآن میفرماید، اگر کسی در زندگیاش جهاد نباشد، پیامبر فرمود کسی که در زندگیاش جهاد نیست و در زندگیاش حتی یکبار آرزوی جهاد هم نکرده باشد، بر یک شعبهای از نفاق از دنیا میرود، منافق از دنیا میرود، نه مسلمان. نمیشود یک نفر مسلمان باشد و کینه دشمنان انسانیت و حق را به دل نداشته باشد. نمیشود انسان بنشیند اوضاع امروز مردم یمن را ببیند که دهها میلیون آدم را محاصره کردهاند، نه غذایی، نه آبی، نه دارویی، و در این محاصره اینها را دارند تکهتکه میکنند و میکشند، کودکان زبانبسته بیگناه، دارند تکهتکه میشوند و دنیا اینها را محاصره کرده و اجازه نمیدهند هیچکس به اینها کمک کند. قرآن میگوید چه شده که نمیروید جهاد بکنید در راه خدا و مستضعفین از مردان و زنان و کودکانی که در جایی گرفتارند و میگویند خدایا ما را نجات بده از دست این ظالمین، چرا روح جهاد ندارید؟ خدا دارد انتقاد میکند به بندگانش. کسی که برایش یمن و عراق و افغانستان و لبنان و غزه و آفریقا و جاهای دیگر برایش مهم نباشند، اصلاً انسان نیست و مسلمان نیست. این روح مبارزه با ستمگران تاریخ، روح مبارزه با استکبار جهانی باید در هرکس باشد. اگر کسی مشغول انجام فعالیتهای عادی زندگیاش باشد، و با اینجور چیزها کاری نداشته باشد باید حتماً در انسانیتش و دینش شک کرد.
امام زمان (عج) ریشه همه زیباییها و حلالها
امام کاظم (علیه السلام)، شهید امروز ما، پدر آسمانی ما، میفرماید همه فسادهای روی زمین، به سلاطین و حاکمان برمیگردد. بعد میآید سراغ حلالها و زیباییها، میفرماید همه حلالهای خدا در قرآن ظاهر هستند اما باطن همه حلالها، باطن همه زیباییها، امام زمان است، ائمه الحق. اگر کسی عاشق زیباییهاست، باید به سراغ امام زمان برود. اگر کسی واقعاً خوبیها، نیکیها، دین، پیشرفت و شادی و آرامش را برای همه مردم جهان میخواهد باید به سراغ امام زمان برود. ما اگر سعادت دنیا و آخرت را بخواهیم باید به سراغ امام زمان برویم، باید برویم موانع ظهور حضرت را برطرف کنیم، به سراغ امام برویم، و برایمان این سؤال و این دغدغه پیش بیاید که حضرت کجاست، و چرا نیست، چه شرایطی برای آمدنش لازم است، ما باید چهکار کنیم که موانع ظهور حضرت را برطرف کنیم، من چه نقشی در این زمینه دارم. کسی که کار مهدوی میکند با کسی که فقط کار خیر میکند یکی نیست اصلاً، این را دقت کنید. کسی که میآید کار فرهنگی سرمایهگذاری میکند در مورد امام زمان، با کسی که در مورد نماز و روزه و حجاب و حج سرمایهگذاری میکند یکی نیست. شما وقتی راجع به نماز و روزه و حجاب و حج و قرآن و چیزهای مقدس دیگر سرمایهگذاری میکنی، در مورد شاخهها سرمایهگذاری میکنی، اما ریشه همه این قشنگیها امام زمان است. کسی که سرمایهگذاری روی مهدویت میکند، برای شناساندن امام زمان به شیعیان و مسلمین و مردم جهان، تلاش میکند، این ریشهایترین کار عالم را دارد انجام میدهد. در کارهای فرهنگی و مهندسی فرهنگی، بحث مهدویت بحث فوقالعاده مهمی است. اینجوری نیست که اگر میخواهید 100 هزار تومان در یک کار خیر سرمایهگذاری کنید و یکی از آن موضوعات هم مهدویت باشد، فکر کنید با هم برابرند، خیر. اگر مردم حرکت بکنند به سمت امام زمان، متوجه حضرت باشند و به دعا برسند برای امام زمان و دعای مضطرانه کنند و غمها و تنهایی و غصهها و اضطرار حضرت و گریههای حضرت را به یاد بیاورند که الآن در چه حالی است آقا و از ما چه توقعی دارد، دل انسان بسوزد و آتش بگیرد برای امام زمان تنهایمان، امام زمان آواره و غریبمان، و همدلی کند با حضرت، بگوید آقا اگر شما را تنها گذاشتند من شما را تنها نمیگذارم. امام صادق (علیه السلام) در دعای ندبه به امام زمان میگوید خیلی سخت است بر من که تو کمک بخواهی و مردم تو را رها کرده باشند، سخت است میبینم مردم با تو کاری ندارند، سخت است میبینم مردم از تو غافلند، سخت است میبینم مردم رهایت کردهاند. کار مهدوی، فعالیت مهدوی و فرهنگی که موضوعش امام زمان است، بینهایت ارزشمندتر است از هر کار فرهنگی دیگری، چون ما را به قول امام کاظم (علیه السلام) ما را به ریشه میبرد، ما آن ریشه خوبیها را پیدا میکنیم و بهش وصل میشویم. برای همین مهمترین سؤال قیامت آن ریشه است، یعنی شما اگر از 50 تا سؤال روز قیامت، ریشهایترین سؤال این است که با امام زمانتان چه رابطهای داشتید، در زمان حیاتتان، در صلح بودید با ایشان یا نه، دوست ایشان بودید یا غافل از ایشان بودید؟ یار ایشان بودید یا بار ایشان بودید؟ این ریشهایترین سؤال است.
غفلت از امام زمان (عج) و مشکلات فردی و اجتماعی
حضرت کاظم (علیه السلام) با این فرمایششان به ما درس بزرگی میدهند که شما اگر در مسائل شخصیتان دچار مشکل هستید برای این است که غافل از امام زمانتان هستید، و اگر در مسائل اجتماعیتان هم مشکلات دارید، در مسائل کلان کشوری و جهانی مشکلات دارید، باز هم به خاطر غفلت از امام زمانتان است. شما یادتان رفته یک پدر آواره تنها و طرد شده و یگانه دارید، برای خانواده زمینی و دوستان زمینیتان غصهها زیاد دارید ولی برای امام زمانتان این غصهها و دلتنگیها و دلشورهها را ندارید. خب انسان خیر نمیبیند وقتی که اصلیترین کس زندگیاش، اصلیترین کس حیات دنیا و آخرتش به او نیاز داشته باشد و او را دعوت به کمک کند و تنها و آواره باشد و او با قساوت و بیرحمی به امام زمان بگوید آقا من فعلاً مشغول همسر و فرزند و مشغول کارهای دنیایی و مدرک تحصیلی و تجارت و شغل و مشغول مسائل دیگر هستم و وقت شما را ندارم، این قساوت است. آن موقع است که انسان این قساوت باعث میشود انسان ارتباطش با قطب عالم ضعیف شود و با قطب رحمت ضعیف شود و از رحمت و نگاه رحمانی خدا دور شود، آن موقع است که انواع و اقسام گرفتاریها و فسادها میآیند در زندگی انسان اتفاق میافتند، در زندگی شخصی و اجتماعی و در زندگی کلان جهانی انسان این مشکل را دارد. اگر دنیا الآن در بدترین وضعیت قرار دارد برای این است که از امام زمان غافل است، اگر دنیا بخواهد نجات پیدا کند، باید به سمت امام زمان برود، دنیا باید امام زمان را بخواهد و ما فرزندان امام زمان مسئولیم که امام زمان را به دنیا بشناسانیم که دنیا بخواهد ایشان را. حضرت فرمود اگر مردم ما را و زیباییهای کلام ما را میشناختند حتماً تابع ما میشدند، ما که فرزندان اهلبیت هستیم موظفیم این معارف را به همه دنیا صادر کنیم و معرفی کنیم.
مبارزه با ائمه جور و استکبار جهانی
پس این درس بزرگ را از شهید امروز امام کاظم (علیه السلام) فراموش نکنیم که ریشه همه قشنگیها و خوبیها امام زمان هستند، شما اگر میخواهید به خوبیها نزدیک شوید و به نجات و خوشبختی نزدیک شوید، به امام زمان نزدیک شوید و ریشه همه فسادها و بدبختیها ائمه جور هستند، اگر شما میخواهید با تباهی، با فساد، فاصله بیفتد در زندگیتان با ائمه جور در جنگ باشید. کسی که در زندگیاش، شعار مرگ بر آمریکا و اسرائیل ندارد که به قول اولیاء خدا از نماز ثوابش کمتر نیست، این اصلاً دین را نشناخته، کسی بگوید آمریکا و اسرائیل به من چه، استکبار جهانی به من چه، همه اینها هستند که نمیگذارند امام زمان بیاید، بزرگترین مانع ظهور امام زمان چیست؟ استکبار جهانی. قبلاً ائمه را کی کشت؟ سلاطین جور کشتند. 1176 سال است که امام زمان را کی آواره کرده؟ ائمه جور. چه کسی ماها را از پدر آسمانیمان تا حالا جدا کرده، چه کسی مردم مظلوم جهان را از خانواده آسمانیاش جدا کرده؟ ائمه جور. اهل سنت آیا حق نداشتند بدانند که ائمه اطهار امامان آنها و فاطمه زهرا مادر آنها هم هست، چرا اینهمه فاصله دارند با اهلبیت، مسیحیان، یهودیان، هندیان، بوداییها، همه فرزندان اهلبیت هستند، چه کسی نمیگذارد اینها بفهمند نور اهلبیت در اینها هست، ائمه جور و دستگاههای تبلیغاتیشان، امپریالیسم خبری، هوچیگریهای رسانهای، اینترنت و ماهوارهشان. کسی که روح جهاد نداشته باشد با ریشه تباهیها و فسادها که استکبار است به قول امام زمان، ائمه جور هستند، این در اسلامش هم باید شک کرد، یک اسلام مندرآوردی سنتی بهدردنخور، نمازی بخوانیم، روزهای بگیریم، کربلایی برویم، حجی برویم، با بقیه کارها چهکار داریم، به ما چه اصلاً. که در دنیا چه میگذرد، اصلاً متوجه نیست، دین این نیست، دین یعنی توجه به ریشه همه خوبیها و برائت از ریشه همه زشتیها. دین آمده که ما را تا مقام خلیفهاللهی ببرد، تا مقام قرب خداوند ببرد. دین بخواهد ساختار خودش و عملکرد خودش را نشان بدهد، باید درست نشان دهد. یازده تا امام کشته شدهاند، برای اینکه شیعیان، دوستان، توجه به این اصل نکردند که امام کاظم فرمود، سرتان را با نماز و روزه و حج و کربلای خودتان گرم نکنید، درحالیکه ائمه جور دارند امامان شما را میکشند. سرتان را گرم نکنید درحالیکه امام زمانتان 1176 سال است که آواره است. کی مانع ظهور امام زمان است، و اگر کسی حس مبارزه با دشمنان امام زمان و موانع ظهور امام زمان درش نباشد، واقعاً انسان بیرحمی است. اصلاً نمیتواند بگوید من بچه امام زمانم، نمیتواند بگوید من سرباز امام زمانم.
وفاداری به امام زمان (عج) و تنظیم زندگی بر اساس ایشان
کسی که اشتیاق داشته باشد که عزیزش بیاید، میرود موانع آمدن عزیزش را برطرف میکند. میگوید فلان عزیزم در زندان است، دلم برایش تنگ شده، دوست دارم آزاد شود، یکجوری بهایش را بپردازد نجاتش دهد، چه میخواهد که نجات پیدا کند؟ مادر است برای بچه حیوانیاش، بچهاش افتاده در بیمارستان، میگوید کلیه میخواهد، خودم کلیه میدهم بهش. اصلاً حاضرم قلبم را بدهم به بچهام، بچهام زنده بماند، من بمیرم، ما برای امام زمان اینگونه هستیم؟ از این دغدغهها داریم، یا فراموش شده است در نزد ما؟ ما در روز، در هفته، چند دقیقه از فراق امام زمان گریه میکنیم؟ چند دقیقه به دلتنگی برای حضرت میافتیم؟ چند دقیقه دلمان برای دلش آتش میگیرد و میسوزد؟ این سؤالها خیلی مهمند. سلام خدا، درود خدا بر امام کاظم (علیه السلام) که این درسهای با عظمت را به ما یاد داد که بدانید ریشه همه فحشاها ائمه جور هستند و بدانید ریشه همه خیرات ائمه حق هستند. اگر سراغ قشنگیها میخواهید بروید، بروید سراغ ریشه زیباییها، چرا فرمودند، “المهدی طاووس اهل الجنه”. چرا امام زمان طاووس اهل بهشت است؟ طاووس نماد زیباییهاست، میخواهد بگوید هرچه قشنگی است در این آقا است، فرمود هرکس میخواهد به آدم، به شیث، به نوح، به ابراهیم، به موسی، به عیسی، به محمد (صلی الله علیه و آله و سلم)، به علی، به حسن و حسین نگاه بکند، به من نگاه بکند. همه قشنگیهای همه انبیاء و معصومین در من است. “آنچه خوبان همه دارند تو تنها داری”. این یعنی ریشه همه قشنگیهاست. ریشه همه خیرات و خوبیهاست برای همین وقتی حضرت میآید دیگر نه مریضی است، نه غصهای هست، نه ظلمی است، نه فقری هست، نه غمی هست، هیچکدام از چیزهای بد در زندگی هیچکس نیست، نه طلاقی است، نه یتیمی است، نه دردی است، هیچچیز، وقتی بیاید همه قشنگها و شادیها با خودش است، بهار مردم است، “السلام علیک یا ربیع الانام”. وقتی میآید بهار را با خودش میآورد، بهار ما زمانی است که بهارمان بیاید، آقا امام زمان بیاید. برویم به سمت بهار. حرکت کنیم به سمت امام زمان. لذا ما موظفیم به ریشه بزنیم. زیارت آل یاسین را خود امام زمان طراحی کرده، میگوید وقتی میخواهی با من حرف بزنی به من بگویید “السلام علیک یا میثاق الله الذی اخذه و وکده”. سلام بر تو ای پیمان غلیظ الهی، ای پیمان محکم الهی که خدا از ما گرفته و بهش تأکید کرده. امام زمان بزرگترین میثاقی است که خدا از ما گرفته، توجه کنید به متخصص معصوم و وفادار باشید به او، از او فاصله نگیرید، زندگیتان را بر اساس او تنظیم کنید. دنیا بدون متخصص معصوم یک لحظه ارزش چرخیدن ندارد. ارزش حیات را ندارد. بزرگترین پیمانی که خدا از ما گرفته وفاداری به متخصص معصوم است. در عقل و فطرت و شعور ما از ما پیمان گرفته. در کتاب خودش هم از ما پیمان گرفته که شما به متخصص معصوم وفادار باشید. “السلام علیک یا میثاق الله الذی اخذه و وکده”. هم اخذ میثاق کرده نسبت به معصوم متخصص، هم تأکید رویش کرده، که ازش فاصله نگیرید، توی زندگیتان، در فعالیتهای اجتماعی، سیاسی، هنری، اقتصادی، در مسائل خانوادگی و تربیت نسلتان، ازش فاصله نگیرید، همهچیزتان را با امام زمان تنظیم کنید، آیندهتان، برنامههای علمیتان، برنامههای درسیتان، میلهایتان، تصمیمهایی که میخواهید بگیرید برای زندگیتان، با امام زمانتان تنظیم کنید، وقتی غفلت میکنی ازش، میافتی در بدبختی و گرفتاری. دیگر کار اقتصادیات بهدردنخور، کار بازرگانیات نحس است، ازدواجت نحس درمیآید، تربیت بچهات موفق نیست، کار اجتماعیات موفق نیست، مبارک نیست، هرچیزی اگر قرار باشد مبارک باشد، باید به ریشه مبارکی امام زمان وصل باشد، به قطب عالم. “و بیمنه رزق الورا”. همهچیز به امام زمان ختم میشود و همهچیز دست امام زمان است، “کل شیء احصیناه فی امام مبین”. و شب قدر که تقدیرات همه عالم مشخص میشود، در نزد امام زمان مشخص میشود، “تنزل الملائکه والروح فیها باذن ربهم من کل امر”. ملائکه و روح به نزد امام زمان نازل میشوند. وقتی ما رابطهمان با او ضعیف باشد، منشأ همه خیرات جدا هستیم.
اولویتبندی امام زمان (عج) در زندگی
این درس امام کاظم یادمان نرود، که ریشه همه فحشاها ائمه جور و ریشه همه حلالها و خیرات، امام حق است. پس ما باید در تنظیم برنامههایمان در همه کارهایمان، امام زمان را در اولویت بگذاریم. دیدید یک بچه وقتی میخواهد تصمیم بگیرد میگوید مادرم یا پدرم اجازه میدهند، یک مرد میخواهد تصمیم بگیرد میگوید بگذار با خانمم هماهنگ کنم، یک زن میخواهد تصمیم بگیرد میگوید اول با شوهرم هماهنگ کنم، این تصمیم نباید مرا از خانوادهام جدا کند. این یعنی تعلق. هر تصمیمی که میخواهیم برای زندگیمان بگیریم باید از دلدادگی و عشق و ارتباط و صمیمیت و دعا برای امام زمان جدا نشویم، وقتی امام زمان یادمان رفت، و مشغول مشکلات زندگی خودمان شدیم، اصلاً فراموش کردم، چنان خشکسالی شد در دمشق که یاران فراموش کردند عشق. خشکسالیهای زندگی نباید یکدفعه عشق ما به امام زمانمان را از یاد ما ببرد، این که بچهام، زنم، شوهرم چهجوری است، مشکلات خانوادگی دارم، میخواهم ازدواج کنم، درگیر مسائل درسی هستم، درگیر مسائل بنایی هستم، درگیر مسائل علمی هستم، درگیر مسائل اجتماعی سیاسی هستم، هرچه که هستی اگر غفلت بیاید سراغت از امام زمان، سقوط کردی. و همه قشنگی زندگی به همین است، که من درعینحالیکه این درگیریها را دارم، تعادلم را حفظ میکنم و توجهم را از حضرت دور نمیکنم. حواسم هست که اگر من با کسی یا کسانی در زندگی، مسائل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی در هرجا اختلاف یا مشکلی دارم، اگر سرطان دارم اگر مشغول طلاقم، مشکل بدهکاری دارم، حواسم هست که من یک پدر آسمانی هم دارم که غریب و آواره و تنها و مظلوم است و باید به آن بابایم هم برسم. ولی وقتی حضرت یکدفعه یادمان رفت و از صحنه ذهنمان و زندگیمان رفت کنار، از خیرات جدا میشویم. آنجاست که خودمان، خودمان را تنها گذاشتیم. وقتی که مشغول مشکلات خودت شدی، در واقع تنها شدی، اما وقتی مشکلات داری و حواست به امام زمان هست، دیگر تنها نیستی، مواظب باشیم در پیچوخم مسائل زندگی تنها نشویم. یعنی شب و روز ذهنمان به این خالهبازیهای زندگی صرف نشود. جدی باشیم در عشق و دلدادگی و پیوند با امام زمانمان. این خیلی کلمه مهمی است. واقعاً جدی باشیم، یعنی اگر چشم در چشم امام زمان شدیم، بگوید آره، این پسر من، این دختر من، خیلی به یاد من بود. خیلی وفادار بود نسبت به من، خیلی مرا دعا میکرد. هرروز به من سر میزد. هرروز به من فکر میکرد. هرروز برایم دعا میکرد. هرروز به کمکم میآمد. هرروز مانعی از موانع ظهورم را برطرف میکرد، چقدر مبارک است اگر امام زمان برای کسی اینجوری بگوید، ولی چنین چیزی در مورد کسی نگوید نشان میدهد ما چقدر بیتوفیقیم، چقدر بیسلیقهایم، چقدر غافلیم از حضرت.
اهمیت عمل برای امام زمان (عج) و مبارزه با ریشههای بدی
من یک موقعی به بعضی از عزیزان میگویم هر وقت میخواهم راجع به امام زمان حرف بزنم، میترسم که این حرفها عادی بشود و تکراری شوند. شنیدنش آدم را پوستکلفت کند خداینکرده، آدم بشنود، از این گوش بگیرد و از آن گوش به در کند. این خیلی خطرناک میشود که انسان پوستکلفت شود از بس بشنود راجع به مسائل امام زمان، در مورد آوارگی و طردشدگی و غربت و مظلومیت امام زمان، در مورد اینکه او هرروز به ما میگوید “هل من ناصر ینصرنی” و ما بیخیال خودمان را به نشنیدن زدهایم، خیلی بد است که ما فراموش کنیم و عادت کنیم به این صداها، بگوییم صداست. خودم میترسم، یک موقعهایی میگویم اصلاً حرف نزنم، بروم راجع به چیزهای دیگر بگویم، ولی خب دلم طاقت نمیآورد. دوباره این حرفهای تکراری برای شما میزنم. دوباره و سهباره و صدباره باید این حرفهای تکراری را برای شما بگویم. پس از شهید امروز چی یاد گرفتیم؟ این که به دوتا ریشه توجه کنیم، ریشه خوبیها و ریشه بدیها. در مورد ریشه بدیها باهاش مبارزه کنیم، باید روح ضربهزدن و مبارزه با ریشه بدیها در زندگی ما و اندیشه ما و عملکرد ما باشد، کسی که عمری زندگی کرده و هیچ ضربهای به ائمه جور نزده، هیچ مبارزهای در نامه اعمالش نیست، هیچ جهادی در نامه عملش نیست، حداقل بهاندازه راهپیمایی و تظاهرات و بهاندازه حضور اجتماعی، یک فریاد زدن، یک مرگ گفتن، یک لعن فرستادن، این وظیفه اول. دو درس دیگری که از امام کاظم میگیریم توجه به ریشه خوبیهاست، نزدیک شدن، کمک کردن، دعا کردن، هزینه کردن و هزینه شدن برای ریشه خوبیها. اگر ما 4 لیتر خون هم داریم، یک توانی داریم، این برسد به پای ریشه خوبیها، فدای امام زمانمان شود، چقدر قشنگ است اگر ما چیزی از دنیا داریم که میتوانیم هدیه بدهیم به امام زمان. از مال بگیرید تا جان، و همه امکانات دیگر که چیزی از ما صرف امام زمان شود، خیلی مبارک است اگر کسی بگوید خدایا در این خروجیهایی که به من دادی، از آن بالا هر نعمتی به من دادی و دریافت کردم، بخشی از آن چیزهایی که من گرفتم تقدیم شده به محضر مبارک امام زمان، ریخته شده پای حضرت. جوانیام، عشقم، سلامتیام، ذهنم، هوشم، امکانات علمیام، امکانات هنریام، قابلیتهای اجتماعی و اقتصادیام، پای امام زمان ریختم، چقدر مبارک است. کسی چیزی از نعمتهای مادی و معنوی که خدا داده، پای امام زمان بریزد و هزینه کند، مهمتر از هزینه کردن، هزینه شدن است. اینکه انسان از جانش و روحش و نفسش و عشقش، از عواطفش، احساساتش بریزد پای امام زمان. یک کسی اشک داشته باشد برای امام زمان، یک کسی جانش بسوزد برای امام زمان، یک کسی دلش آب بشود و تنگ شود برای امام زمان، چقدر مبارک است، خیلی مبارک است، و سؤال اساسی اینجا این است که آیا تا الآن از من چیزی خریدهاند یا نه. چیزی از من به چادر حضرت رفته یا نه. از این سهم دنیایی که خدا به من داد و نعمتهایی که داده چیزیاش هدیه شده به امام زمان یا نه، چیزی را آقا پذیرفته یا نه، چیزی مانده پیش حضرت که بگوید این را تو به من دادی، یادگاری نگهش داشتم، آدم باید خیلی سؤال کند از خودش، که آیا چیزی از من در نزد دوست هست یا نه، دو نفر در حالتهای طبیعی، به هم یادگاری میدهند میگویند من دوست دارم تو یاد من باشی، این را دادم که تو مرا یادت نرود، ما چیزی یادگاری پیش امام زمان داریم یا نداریم. از عمر ما، جوانی ما، نعمتهای ما، استعداد ما، چیزی هست پیش حضرت، یا اصلاً نه، ما بیخاصیتتر، گندیدهتر، بهدردنخورتر از این حرفها بودیم. که فقط صبح تا شب به خودمان و مسائل طبیعی و دنیایی و زندگی حیوانیمان فکر کردیم. اگر هم به سراغ حضرت رفتیم، ازش کندیم، چیزی بهش ندادیم، ولی تو به ما بده، اگر آن شاه چیزی از ما بپذیرد که خیلی خوب است. یک چیز کوچکی هم از ما بپذیرد و پیشش مانده باشد خیلی قیمت دارد، اینها مسائل مهم زندگی ماست، مسائل مهم زندگی ما زن و شوهر و بچه و طبیعت و دنیا و جنسیت و خانه و مدرک تحصیلی نیست، این که تو برای چه آمدی به این دنیا و برای چی متولد شدی؟ قیمتت به چیست، ارزشت به چیست، اگر ریشه همه قشنگیها امام زمان است، ارزش تو به این است که چقدر به این ریشه شبیه و نزدیک هستی و اگر ریشه همه بدیها ائمه جور هستند، قیمت تو به این است چقدر با آنها دشمنی و از آنها فاصله داری. سبک زندگیات، تفکرت، انتخابهایت، ارتباطاتت و تصمیمهای زندگیات چقدر با ائمه جور فاصله دارد. این فرمایش کلیدی امام کاظم است که دارد به ما سبک زندگی را یاد میدهد در دوتا جمله. ریشه همه فحشاها ائمه جور و ریشه همه خوبیها امام حق است، پس ما در برنامهریزیهایمان به سبک زندگیمان باید تجدیدنظر کنیم و دقت کنیم. والحمدالله رب العالمین.