قرب به معصومین و جایگاه آن در زندگی

سلام علیکم و رحمۀ الله. أعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنۀ الله علی أعدائهم أجمعین من الآن إلی قیام یوم الدین. سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان و بینندگان عزیز شبکه الهی ولایت. بحثمان درباره قرب به معصومین بود. رشته بحث از دستمان در نرود، چون ما متن نامه امام رضا(ع) را داریم می‌خوانیم خطاب به حضرت عبدالعظیم(ع) که در آن یک بحث مفصلِ سبک زندگی و بایدها و نبایدهای ارتباطی را حضرت بیان فرمودند. چند مرحله، ۷ نکته را تذکر دادند و گفتند که هر کس این ۷ تا را رعایت بکند باعث قرب ما می‌شود، نزدیکی به ما می‌شود و بحثمان بر این بود که نزدیکی به اهل بیت(ع) چه جایگاهی دارد. این نکته، نکته خیلی مهمی است. قواعد این بحث قُرب را تقدیم می‌کردیم خدمتتان که چند روایت در این زمینه تقدیم شد. چون در شب میلاد مسعود آقا امام زمان(ع) قرار داریم، من ترجیح می‌دهم به جای یک بحث صرفاً نظری، یک بحث عملی و نظری تقدیم کنم به محضر مبارک شما.

الگوی شخصیتی و قیمت انسان

برای شخصیت هر انسانی تا به حال ملاک‌های متفاوتی را از آیات و روایات درباره قیمت شخصیتی ما توضیح دادیم که انسان شخصیتش، قیمت شخصیتی‌اش به چه عواملی بستگی دارد. یکی از چیزهایی که شخصیت یک انسان را نشان می‌دهد، الگوی شخصیتی انسان است. قیمت هر انسان به الگوی شخصیتی اوست. الگو را اصطلاحاً در قرآن می‌گویند امام. الآن به کسی که به او اقتدا می‌کنیم در نماز جماعت می‌گویند امام جماعت، یعنی الگوی جماعتی ماست. کوتاه بخواند ما هم کوتاه می‌خوانیم، بلند بخواند ما هم بلند می‌خوانیم. در رکوع سه مرتبه می‌گوید (سُبحانَ اللهِ، سُبحانَ اللهِ، سُبحانَ اللهِ) بلند می‌شود، ما هم باید با او بلند شویم. حق نداری در نماز جماعت بگویی من الآن خیلی حال خوشی دارم، الآن آقا بلند شده، من می‌خواهم سه تا (سُبحانَ الله) دیگر هم خودم بگویم. حق نداری جلو بیفتی یا عقب، ذکر بگویی، ذکر اضافه بگویی. ذکر خداست، اما برای آن ذکر برایت معصیت می‌نویسند. می‌گویند تو یک کاری را خارج از الگو انجام دادی. اگر آقا بلند شده شما هی (سُبحانَ الله) بگویی، آقا بلند شده دارد تشهد می‌گوید که سلام بدهد، می‌بینی این هنوز در کفِ ذکر و سرش در سجده است و دارد همینطور ذکر می‌کند. همه دارند سلام می‌دهند، این هنوز بلند نشده. این مقدار را برایش معصیت می‌نویسند، چرا؟ چون تخلف کرده از الگوی خودش و امام خودش.

تابع و متبوع در قرآن

هر کسی از کسی تقلید می‌کند، او امام می‌شود و تعبیر دیگری که قرآن دارد، کلمه متبوع هست، تابع و متبوع. تابع کسی را می‌گویند که از یک نفر تقلید می‌کند، متبوع آن الگو را می‌گویند. قرآن از آن تعبیر می‌کند به متبوع (إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِینَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِینَ اتَّبَعُوا). آنهایی که تابع بودند، مقلدین بیزار می‌شوند، اعلام بیزاری و تنفر می‌کنند از الگوهای تقلیدی خودشان. می‌گویند خدایا اینها ما را بدبخت کردند، ما از اینها تقلید کردیم در زندگی، ما دنبال اینها راه افتادیم، ما سبک زندگیمان را از اینها گرفتیم، ما نگاهمان به اینها بود، اینها ما را بدبخت کردند. (وَ رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ) عذاب هم می‌بینند، دیگر هیچ کاری هم نمی‌توانند انجام دهند. بعد می‌گویند خدایا اینها را چند برابر عذاب کن به خاطر این که ما را بدبخت کردند. خدا می‌گوید همهتان را چند برابر عذاب می‌کنم. این خیلی مهم است. مواظب باشیم در زندگی یک دفعه یک شخصیتی که معصوم نیست، مُهر تأیید را از خدا ندارد. قرآن خدا بحث دیگری است، خدا الگوی خوبی است برای ما (تَخَلَّقُ بِأَخلاقِ الله) متخلق به اخلاق الهی بشوید. شما ماه مبارک رمضان هزار اسم از خدا و هزار خُلق از خدا را می‌خوانید در جوشن کبیر، هزار کارکرد را می‌خوانید. اینها خوب است. قرآن کریم اخلاق بسیار خوبی دارد، اخلاق زیبایی را مطرح می‌کند، فوق‌العاده است. اهل بیت هم خدا تأییدشان کرده، قرآن تأییدشان کرده. بقیه آدمها، مؤمنین، صالحین، اساتید، علما، اینها اگر الگوی ما قرار بگیرند، باید به آن نسبتی قرار بگیرند که آن کارشان مورد تأیید خدا و اهل بیت است. اگر کسی را الگو قرار بدهید، با او محشور می‌شوید. پس انسان باید دقت کند چه کسی را الگوی خودش قرار می‌دهد، از چه کسی تبعیت می‌کند. این خیلی مهم است. از کوچکترین چیزها، از آرایش سر و صورت به شما بگویم، تزئین دستتان تا لباستان تا هر چیز دیگری. این خیلی مهم است، همه هم حساب شده است. پس خوب دقت بکنیم حرف زدن، راه رفتن، زندگی کردن و هر چیز دیگری. قیمت هر کسی به الگویش است و سعادت و شقاوت هر کسی به الگوی او بستگی دارد. شخصیت هر کس به این است که این دنبال که راه افتاده، با او به کجا می‌خواهد برود. یک شاعر است، یک فیلسوف است، یک نویسنده است، یک هنرپیشه است، یک فوتبالیست است، یک ورزشکار دیگر است، یک دکتر است، یک مهندس است، یک ولیّ خداست، یک مرجع تقلید است، یک عالم ربانی است، یک امام معصوم است. آدمها به سلیقه و قیمت خودشان الگو انتخاب می‌کنند و آدمها به سلیقه و الگوی خودشان تحت تأثیر دیگران قرار می‌گیرند. یک کسی که دهن‌بین است، تحت تأثیر دیگران است. این یعنی یک آدمی است که خُلقاً حضرت می‌گوید خاشاک روی آب است، یعنی موج بزند آب هر جا می‌رود از آن طرف می‌رود، از آن طرف هم موج بزند می‌آید این طرف. ثبات شخصیتی، قیمت، فلسفه زندگی، علم، معرفت ندارد. حالا مادرشوهر یک کاری کرد، باجناق یک کاری کرد، جاری یک کاری کرد، در تلویزیون یک چیزی دید، این را زود تقلید می‌کند. اصلاً فکر نمی‌کند این کار خوب است، بد است، درست است، غلط است. من اینجوری لباس بپوشم، اینجوری حرف بزنم، اینجوری زنداری کنم، اینجوری شوهرداری کنم، اینجوری بچه‌داری کنم. آره من بابای خدابیامرزم با زنها اینجوری رفتار می‌کرد، من هم اینجوری رفتار می‌کنم. مثلاً ما تُرکها اینجوری رسم داریم، ما لُرها اینجوری رسم داریم، ما فارسها اینجوری رسم داریم. اینها همه‌اش شرک به خداست، تمامش شرک است. البته مقوله شرک را بعداً به آن می‌رسیم، خیلی ریز و حساس است. شرک یعنی اینکه بیایی در یک چیز تخصصی یک چیز غیر تخصصی را قاطی بکنی، التقاط. مثل این که پزشک به شما می‌گوید این دستورالعمل را رعایت کن، بروی مثلاً ننجون و خالجون و فاطمه سلطان هم چنین حرفهایی زدند، گفتند اینها را انجام دهید، قاطی چیزهای دکتر انجام دهید، یک چیزی درآمد ملقمه، قاطی کردی اثر داروی دکتر هم از بین می‌رود، یک چیز غیر تخصصی. خرافات امور غیر تخصصی هستند در زندگی ما. ما پُر از خرافات داریم، یعنی انقدر چیزهای خرافی در زندگی ما الآن زیاد است که نگو. بر اساس اینها هم تصمیم می‌گیریم. فلان چیز نحس است، فلان چیز شُگون ندارد، فلان چیز اگر باشد اینجوری می‌شود، اگر آن را آنطور بگذاری تا آخر عمر زندگی اینها اینطور می‌شود. جارو را برعکس بگذاری دعوا می‌شود، الآن یک تفاله چایی آمده بالا مهمان می‌آید خانه، مهمان هم قد بلند است، قد کوتاه است، چاق است، لاغر است. قضاوتهای اینجوری، فال بگیریم، اینها همه‌اش شرک است. متولدین ماه آذر اینجوری است، متولدین ماه بهمن گفتند اینجوری‌اند. اینها قطعیت ندارد، طالعِ اینها اینجوری است، ستاره‌ها اینجوری‌اند، ستاره این اینجوری است، طالع این اینجوری است، ستاره‌هایشان به هم نمی‌خورند، طالعشان اینجوری است، مزخرفات است. خیلی چیزها، فال بگیریم. ما یک عالم خرافاتی اینجوری داریم، خیلی است. انقدر ما خرافات داریم به اسم دین هم هست. چقدر خرافات مذهبی داریم، زیاد است. چقدر خرافاتی هست اصلاً در دین نیست به اسم مذهب، همه هم قصد قربت می‌کنند این خرافات را دارند. زندگی‌های خودشان و دیگران را اذیت می‌کنند، زندگی‌های خودشان را سخت می‌کنند و گرفتاری‌های زیادی برای اطرافیان درست می‌کنند. سرِ غسل کردن، سرِ وضو گرفتن، سرِ نماز خواندن، سرِ نیت، انقدر ما اضافه‌های غیر واقعی در دین داریم که نگو. خیلی است. آدم یک مقدار اینها را بشناسد روحش آرامش پیدا کند. خیلی ما داریم و سختگیری‌های زیاد که الآن توسط آدمهای بیسواد اینطوری در زندگی زیاد است. حالا کاری نداریم اینها لازم است حتماً باید شناسایی شود. ما در برنامه‌ها اینها را گفتیم، باز هم من منابعی را معرفی می‌کنم.

امام هر کس، تعیین‌کننده دنیا و آخرت اوست

پس یادمان نرود سعادت و شقاوت هر کس بسته به این است که چه کسی را امام خودش در زمان خودش قرار می‌دهد. امام هر کس تعیین‌کننده دنیا و آخرت هر کس است (یَوْمَ نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ) همهتان این را بلد هستید دیگر، چیزی نیست که ندانید، سوره مبارکه إسراء آیه ۷۱. در رابطه با همین آیه شریفه امام رضا(ع) چقدر قشنگ می‌گوید. من مخصوصاً سعی کردم در این کتاب احادیثی که انتخاب می‌کنم همه از امام رضا باشد که ما کل این دستور العمل را از وجود مقدس ایشان بگیریم. البته از معصومین دیگر هم گرفتیم، خودمان را نبستیم و محدود نکردیم، ولی تلاشمان این بود، سعی کردیم همه چیز به اسم ایشان باشد. ایشان درباره این آیه می‌فرماید که هر گروهی با امامشان محشور می‌شوند روز قیامت. چه کسی امام ما بوده؟ یک سوال اساسی که من خواهش می‌کنم همه عزیزان و شنوندگان و بینندگان به آن دقت کنند، این است که وقتی می‌گوید هر کسی را روز قیامت با امام زمانش محشور می‌کنند، شما فقط زمانی با امام زمان می‌توانی محشور شوی، چون امام زمان سلطان آخرت است. در روایت داریم هر معصومی یک کاری برای اهل بهشت، برای اهل محشر انجام می‌دهد. همین وجود مقدس امام رضا(ع) عقد و ازدواج‌های بهشتی را جاری می‌کند. ایشان آنجا دفترخانه دارند، بالاخره عقد و ازدواج‌ها را انجام می‌دهد. آن خیلی مبارک است، ولی وجود مقدس امام زمان در روایت داریم در آخرت پیگیر شفاعت است، یعنی دنبال این است که آدمها گیر نکنند، گیرهای آدمها را رفع بکند. قربان این دل مهربانش بروم و دوندگی‌های حضرت برای این کار است. یک کسی می‌تواند روز قیامت بگوید من با این امام بودم، من در لشکر این امام بودم. این چون شافع است، شافعی است که شفاعتش رد نمی‌شود، یعنی آنجا امضاکننده است، صاحب امضاست. اگر قیامت از ما سئوال کردند که تو امامت کیست، من باید بتوانم بگویم ایشان است و این فقط در سبک زندگی الآن من اثبات می‌شود. من الآن واقعاً سبک زندگیم، نوع لباسم، حجابم، حجاب ناموسم، حجاب زنم، حجاب خودم به عنوان یک مرد، کارهای دیگرم، سبک زندگیم به امام زمان می‌خورد یا نمی‌خورد؟ ایشان راضی هست یا نیست؟ این خیلی مهم است. کار اقتصادی، کار اجتماعی، کار سیاسی. در همین کار سیاسی بگویم امام امت سلام الله علیه فرمودند اگر همه مسئولین جمهوری اسلامی به فکر ایجاد حکومت جهانی امام زمان نباشند، خائن و خطرسازأند، حتی اگر در زمینه‌های دیگر به مردم خدمت کنند. مسئول غیر مهدوی خائن است و خطرساز. مدیر غیر مهدوی، نماینده مجلس، رئیس جمهور غیر مهدوی، شورای شهر غیر مهدوی، استاندار غیر مهدوی، فرماندار غیر مهدوی، شهردار غیر مهدوی، هر مدیری که به فکر این نیست که از زیرمجموعه ولایتی و مدیریتی خودش برای برطرف کردن موانع ظهور حضرت استفاده کند. هر پدر و مادری که بچه‌هایش را با امام زمان آشنا نمی‌کند، هر معلمی که شاگردهای خودش را با امام زمان آشنا نمی‌کند، هر کسی که می‌تواند دست کسی را در دست امام زمان بگذارد و نگذارد، در همین حد. یک کسی می‌تواند کمک کند به این که بقیه مردم دنیا با امام زمان آشنا بشوند و نکند، امکانش را داشته باشد و نکند. ما امسال توانستیم ۷۰۰ هزار نسخه چاپ بکنیم و به دست همه مردم کشور، همه که نه، اقصی نقاط کشور رساندیم. خدا برکت بدهد به کسانی که مشارکت کردند که این پخش شد. ولی آرزوی ما این بود که ما ۱۰ میلیون نسخه چاپ می‌کردیم همین امسال، همه مردم را با پدر آسمانیشان آشنا می‌کردیم و همه مردم را به نحوه دعا آشنا می‌کردیم. من چقدر امروز حسرت خوردم، خجالت کشیدم از امام زمان. با اینکه دویدیم، من و شما و همه ما دویدیم و دوندگی کردیم. بعضی از سایتها، رادیو تلویزیون کمک کردند، الحمد لله این حجم عددی ۷۰۰ هزارتا از طریق سایتها و چیزهای دیگر زیاد شد، ولی آنی که دلمان می‌خواست نشد. ای کاش می‌توانستیم به هر خانه برسانیم. یک کسی می‌تواند کمک بکند به این که این کار بشود و نکند، خیلی کار خطرناکی است. خائن و خطرساز به امام زمان است. بگوید حالا این طلا را برای خودم نگه دارم، امام زمان را بیخیال. یک ذره پول را برای خودم نگه دارم، می‌تواند کمک کند و نمی‌کند. خِساست، بُخل، همین روایتی که امروز برایتان می‌خوانم. در مسائل هنری یک کسی هنرش را آلوده می‌کند به چیزی که خلاف مکتب امام زمان است، این غلط است. مسائل شغل، اقتصاد، خرید و فروش، معاملات، خیلی چیزهای دیگر هست که انسان باید دقت بکند. یک جوری باید باشد که وقتی گفتند در لشکر ایشان بودی، بگویی من در چادر ایشان بودم، در لشکر ایشان بودم، من کمک ایشان بودم، من به ایشان کمک کردم، من موانع ظهور ایشان را برطرف کردم، من برای ایشان دوندگی کردم، من همسرم، بچه‌هایم، همه تلاش کردیم و این کار را کردیم. دوستانم، شاگردانم، رفیق‌هایم، همه را بسیج کردیم و راه افتادیم. این قشنگ است. خدا إن شاء الله به همه شما خیر و برکت بدهد که به هر حال این کار بزرگ هم به همت شما و همه مردم عزیزمان انجام شد، آن مقدار که توانستیم.

عدالت الهی در محشور شدن با امام

ببینید حضرت چه می‌گوید، می‌فرماید که (إِذا کانَ یَومُ القِیامَۀ قالَ اللهَ أَلَیسَ عَدلاً مِن رَبِّکُم أَن تُوَلاّ کُلَّ قَومٍ مَن تَوَلَّوا) خدا می‌گوید، می‌گوید خدا صدا می‌زند در قیامت آهای مردم آیا این عادلانه نیست که ما بگوییم هر کس با امام خودش، با الگوی خودش محشور شود؟ این عادلانه هست یا نیست؟ در دنیا دنبال کِه بودی؟ الآن هم دنبال همان برو. ادامه زندگیست، چون یادت نرود آخرت ادامه دنیاست. برزخ از لحظه وفات، شما سبک زندگی دنیاییت را در برزخ ادامه می‌دهی. اگر جهنمی بوده، جهنمیاش را ادامه می‌دهی. بهشتی بوده، بهشتیاش را ادامه می‌دهی. الان سبک زندگیت چطور است؟ بوی جهنم می‌دهد؟ بوی بهشت می‌دهد؟ خودت شخصیتاً چطور آدمی هستی؟ به بهشت علاقه داری یا به جهنم؟ میلأت بیشتر به دیدنی‌های بهشتی و شنیدنی‌های بهشتی و رفیق‌های بهشتی و مهمانی‌های بهشتی و کارهای اقتصادی بهشتی و جلسات بهشتی می‌کشد یا نه شهوتت، میلأت می‌کشد چیزهای حرام را تماشا بکنی؟ بروی فیلم‌های حرام، سریال‌های حرام، شبکه‌های حرام، عکس‌های حرام، آدمهای حرام، مهمانی‌های حرام، مسافرتهای حرام، لقمه‌های حرام، کارهای اقتصادی حرام، کارهای اجتماعی حرام، کارهای مدیریتی حرام. مدیریتی حرام می‌دانید یعنی چه؟ یعنی من می‌دانم امام زمان راضی نیست من در این پُست باشم، بروم این پُست را بگیرم و من می‌دانم امام زمان راضی نیست این آقا در این پُست باشد، این آقا را به این پُست منصوب کنم. این می‌شود مدیریتی حرام. حضرت فرمود اگر کسی مسئولیتی را قبول کند و بداند شایسته‌تر از آن شخص آنجا می‌تواند بگرداند، آن پُست را ول نکند (خانَ الله وَ رَسُولَهُ وَ المُسلِمینَ) خیانت کرده به خدا و رسولش و همه مسلمانها. فرمود اگر کسی کسی را منصوب بکند، الآن می‌خواهد به یک کسی ریاست بدهد، بداند از این شایسته‌تر هست، خیانت کرده به خدا، به رسولش، به همه مسلمانها. شما بروید در این نقل و انتقال‌های حزبی و گروهی، باندبازی‌هایی که الآن در کشور ما هست و انتصابها و نصبها و عزلها. چقدر هوای نفس وجود دارد؟ اینها همه‌اش خیانت به خدا، به رسول و مسلمین است به نصّ فرمایش قرآن، به نص فرمایش اهل بیت(ع). چقدر خطرناک است آدم مسئولیت خیانت را اینطور قبول می‌کند بخاطر باندبازی‌ها و هوای نفس خودش. فلان کس نباشد، فلان کس باشد. خیلی سخت است کار مدیریتی که می‌گویم این است. امام رضا می‌فرماید: خداوند می‌گوید آیا عدل هست هر کس با امام خودش و الگوی خودش باشد؟ (قالوا: بَلی) همه می‌گویند بله خدا این عادلانه است، این عدل است. ظلم نکردی اگر بگویی هر کس دنبال مربی و الگوی خودش برود. از هر کس سبک زندگی را یاد گرفتی، برو دنبال همان، با همانها محشور شو. هر جا رفتند، رفتند بهشت، شما هم بروید بهشت. در هر درجه بهشت بودند، شما هم باشید. اگر رفتند جهنم، شما هم می‌روید جهنم. حالا بگو من برنامه‌های ماهواره می‌بینیم، برنامه مفیدش را استفاده می‌کنم. یعنی ما الگویی، حرفی، داستانی، روایتی، کتابی، استادی، سبک زندگی‌ای که این حرفها را به ما بگوید نداریم؟ انقدر بدبخت بیچاره‌ایم که یک مُشت آدم مَشنگ غافل بیایند به ما الگو بدهند؟ پس تو خیلی گدایی که باید از اینها الگوی بگیری. خیلی کوچکی که اینها می‌توانند الگو باشند. یک چیز آموزنده، چقدر پرت و پلا، آموزنده به ما یا بدهند. من انکار نمی‌کنم که در برنامه‌ها ممکن است یک چیزهایی واقعاً ارزش داشته باشد، اما به شرط این که سَم در آن نباشد، زهرمار در آن نباشد. (فیقول) اینش خیلی خطرناک است. یک دفعه خدا اینطور می‌کند چون آیه قرآن است (إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَیْئاً أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ) تا بگوید همان می‌شود. یک دفعه خدا اینطور می‌کند. این تعبیر خیلی عجیب است (تَمَیَّزُوا) از همدیگر جدا شوید. یک لحظه همه کنار الگوهای خودشان قرار می‌گیرند. دیگر تو نمی‌ایستی بگردی دنبال الگویت پیدایش کنی. (تَمَیَّزُوا) جدا شوید. می‌فرماید (فَیَتَمَیَّزُوا) بلافاصله همه سر جای خودشان هستند کنار الگوهایشان و چقدر هم قشنگ است خدا یک دفعه بگوید (تَمَیَّزُوا) تو یک دفعه نگاه کنی کنار امام زمان ایستادی. إن شاء الله همهتان دور امام زمان جمع شوید. إن شاء الله خدا همهمان را دور امام زمان جمع کند. إن شاء الله دور هیچ کس دیگر نباشیم. چقدر هم مژده خوبی است برای کسی که مریض نیست، تعصب ندارد، دغلباز نیست، حقهباز نیست، ریاکار نیست، راست می‌گوید. چقدر مژده خوبی است که یک دفعه به آدم بگویند (تَمَیَّزُوا) یک دفعه نگاه کنی کنار خانم فاطمه زهرا ایستادی، کنار حضرت معصومه هستی. چون تو ملاقاتش که می‌رفتی در دنیا چه می‌گفتی (عَرَّفَ الله بَینَنا وَ بَینَکُم) خدا من و شما را به هم معرفی کند. کنار خانم فاطمه معصومه ایستادی، کنار اباالفضلی، کنار علی اکبری. کنار این انبیائی که با آنها رفاقت کردی در طول روز بارها با اینها سلام و علیک کردی و حرف زدی. چقدر این لذت دارد. الآن باید کنارشان باشی در سبک زندگیت. الآن باید در چادرشان و کنارشان باشی. اگر هستی خوش به حالت، اگر نیستی بدو خودت را برسان. هنوز دیر نشده، ولو ۴۰ سالت هم هست، ۵۰ سالت هم هست، ۶۰ سال گناه هم کردی، دیر نشده. انسان ۶۰ سال هم گناه کرده باشد، همین الآن بخواهد از این رفیق‌هایش، از این الگوهایش دست بردارد، برود در چادر حضرت، می‌تواند برود. درِ چادر هنوز باز است. عزیزان کربلای ما هنوز تمام نشده. آن کربلای امام حسین تمام شده. کربلای حسین زمان ما هنوز در چادر ایستاده می‌گوید (هَل مِن ناصِرٍ یَنصُرُنی). حالا که دارد می‌گوید پس هست. الحمد لله وقت هست. بجنبید دیر نشود. بعد خجالت‌زده می‌شویم. هر چه جوانتر بهتر. اصلاً جوانی‌ای که پای امام زمان بریزند، یک عشق دیگری دارد، یک صفای دیگری دارد. بریزدش پای امام زمان.

ویژگی‌های شیعیان واقعی

این روایتی را که از علی(ع) چند هفته است شروع کردیم، تمامش بکنیم برویم سراغ یک روایت خیلی زیبا اگر برسیم. حضرت فرمود شیعیان ما این خصوصیت را دارند که ۱. (یَنصُرُونَنا) حتماً یاری ما می‌کنند. یعنی حتماً سبک زندگی آنها، کار اجتماعی، کار سیاسی، کار هنری، رشته تحصیلی، شوهرداریاش، زنداریاش، بچه‌داریاش، تربیت نسلش، مادرشوهر داری، پدرشوهر داری، مادرزنداری، پدرزنداری، رفتارهایش، کارهای اقتصادیش، کارهای هنریاش، کارهای اجتماعی سیاسیاش همه‌اش کمک به ماست، به عشق ماست. ما زنداری‌هایی داریم که این زنداری‌ها کمک به امام زمان است. امام زمان خوشحال می‌شود. شوهرداری‌هایی داریم که این شوهرداری‌ها کمک به حضرت است، حضرت را خوشحال می‌کند. تربیت بچه، انعقاد نطفه، اینها که در برنامه‌ها گفتیم همه بیایند بگیرند. آنها که از طریق اینترنت می‌گیرند اینترنی، آنها که شخصی می‌گیرند مثل این جدول‌های برنامه اینها را گفتم پُر کنند. هیچکس در این کلاس بدون برنامه نیاید. برنامه همه داشته باشند. برای بینندگان عزیز شبکه ولایت هم بارها گفتیم، اعلام هم شده از طریق سایت مؤسسه حتماً با ما در ارتباط باشند و همهشان برنامه‌دار باشند. بچه‌داری، انعقاد نطفه، مراقبت‌های دوران بارداری، تولد، شیردهی، ۷ سال اول، ۷ سال دوم، ۷ سال سوم، اینها همه‌اش نصرت است، کمک به امام زمان است. یک کسی نگوید من الآن چکار می‌توانم بکنم؟ هر کسی می‌تواند خیلی کمک بکند به امام زمان. یک مریضی هم که افتاده روی زمین، زمین‌گیر است، هیچ کاری نمی‌تواند بکند، او هم خیلی می‌تواند کمک امام زمان بکند، چه برسد بقیه که سرِ پا هستند. خوشحالند با خوشحالی ما، غمگین هستند با غمگینی ما که اینها را در بحث غم و شادی چند جلسه گفتیم. بقیه را احاله دادیم به بحث‌های غم و شادی، مراجعه کنید به آن بحثها. بحث تخصصی طولانی هم هست، شاید حدود ۶۰-۵۰ جلسه هست. الآن فعلاً بحث غمزدایی‌ها را داریم می‌گوییم. شادی را هم إن شاء الله شروع می‌کنیم که فکر می‌کنم شادی‌ها حدود ۱۰۰ جلسه‌ای طول بکشد فقط بحث شادی. بحث فوق‌العاده مهمی هست. اینها بحث‌هایی هست که متاسفانه در معارف ما زمین مانده. دیگر چه؟ بذل می‌کنند اموالشان و جان‌هایشان را در راه ما، یعنی خساست ندارد، جمع نمی‌کند، با عشق هدیه می‌کند به امام زمان. خیلی مهم است یک کسی پول جمع کند برای دنیا، یک چیزش را به امام زمان بدهد و یک کسی جمع کند که برای امام زمان مصرف کند، خیلی فرق دارد. چون من آدمهای زیادی دیدم خانه‌هایشان، آپارتمان‌هایشان، اتومبیل‌هایشان، طلاهایی که داشتند، پس‌اندازهایی که داشتند، یکجا آوردند دادند برای امام زمان. برای همین انتظار بیجایی نیست که آدمها بذل بکنند البته با حفظ رعایت مسائل شرعی. زن و بچه لنگ نمانند، خانواده واجب النفقه هستند، لنگ نمانند. یک موقع کسی از این اشتباهات نکند، خانواده خودش را نابود بکند. نَه، بالاخره باید یک فکری برای آنها بکند، ولی مازاد را هر چه هست بریزید پای امام زمان. خوش به حال آنهایی که اینجوری بودند. در این دوره‌ای که ما اعلام کردیم خیلی‌ها خوب امتحان دادند الحمد لله و إن شاء الله برای امتحان مرحله بعدیمان که محرم و صفر هست، آبان و آذر خودتان را آماده کنید که إن شاء الله کارهای بزرگتری می‌خواهیم انجام بدهیم، در سطح کل جهان می‌خواهیم این کار را انجام دهیم. بذل می‌کنند اموالشان را در راه ما، یعنی عاشقانه می‌ریزند پای ما. حالا چطورش را بعداً برایتان توضیح می‌دهم. دیگر چه؟ (وَ أَنفُسَهُم) جانشان را هم حاضرند در راه ما بدهند. این چه اتفاقی می‌افتد؟ این جایش مژده است. بها اینجا پرداخته می‌شود. می‌گوید (اُولئِکَ) این خیلی قشنگ است اینجور آدمها (مِنّا). فرمود افراد زیادی هستند (السَّلمانُ مِنّا أَهلَ البَیت) تازه ابوذر هم داریم (الأَبوذرُ مِنّا أَهلَ البَیت) راجع به ابوذر هم گفتند. بعد امیر المؤمنین(ع) در مورد چندتا از اصحابشان فرمودند. امام حسین فرمودند. امام صادق در مورد چندین تن از اصحابشان فرمود اینها (مِنّا أَهلَ البَیت) هستند، از شاگردانشان. می‌گوید اینجور آدمها دیگر از ما هستند، یعنی شأن امامتی پیدا کردند، شأن ولایتی پیدا کردند، همسنخ امام شدند. از سنخ طبیعت زنانگی خودشان، مردانگی خودشان، اینکه فقط شوهر کسی باشد و زن کسی باشد برایش راضی‌کننده نبوده. این که بابای کسی باشد برایش راضی‌کننده نبوده. اینکه یک جا رئیس جمهور باشد، مدیر عامل باشد، نماینده مجلس باشد، اصلاً برایش راضی‌کننده نبوده. این زده زده زده تا (مِنّا أَهلَ البَیت) شده، یعنی فاطمه زهرا می‌گوید این مال ماست، این از ماست. این خیلی قشنگ است. یک سوال؟ فاطمه زهرا الآن به ما می‌گوید این از ما أهل بیت است؟ هر کس آرزویی دارد. در بخش انسانی آرزو چی است؟ در بخش عقلی آرزو این است من دکتر می‌شوم، مهندس می‌شوم، فلان چیز را کشف می‌کنم، اختراع می‌کنم، از این حرفها. در بخش حیوانی من رئیس می‌شوم، با فلان کس ازدواج می‌کنم یا نمی‌کنم، بچه‌دار می‌شوم یا نمی‌شوم، پسردار، دختردار، خانه‌ام اینجاست، لباسم اینجوری است، پولدار می‌شوم، ویلا می‌گیرم، این را می‌خریم، آن را می‌خریم، از این حرفها. در بخش گیاهی هم بحث درگیری‌های بدنی هست. در بخش‌های حسی هم که دیگر هیچی پول و ویلا و.. در بخش انسانی انسان دغدغه‌اش این است که امام زمان، فاطمه زهرا بعد از گذر این همه سال به من می‌گوید از ما اهل بیتی یا نه؟ امام زمان من فعلاً در لشکرش ثبت نام شدم یا نه؟ دیشب یک تعدادی از عزیزان با من بودند، منزل استادمان بودیم. ایشان فرمودند که ما دعا بکنیم بگوییم ای امام زمان اسم ما را از دفترت خط نزن. شبهای ماه رمضان چه می‌گوییم (اَللّهُمَّ إِنّی اَسئَلُکَ) این خیلی قشنگ است (أَن یَجعَلَنی مِمَّن تَنتَصِرُ بِه لِدینِک وَ لا تَستَبدِل بِی غَیری) هر شب در ماه رمضان هم این را می‌گوییم. از بس این دعاهای ماه رمضان همه‌اش دعای مهدوی است. اصلاً ماه رمضان روحش امام زمان است. یک کسی که در ماه رمضان نتواند بچسبد به امام زمان، این را درک نکند، اصلاً ماه رمضان نداشته. روح و باطن ماه مبارک آقا امام زمان است(ع)، ولایت است. هر شب شما باید افتتاح را بخوانید و بگویید (اَللّهُمَّ إِنّا نَرغَبُ إِلَیکَ فی دَولَۀٍ کَریمَۀٍ) رغبت‌هایت را بگویی، ترس‌هایت را هم بگویی (اَللّهُمَّ اِنّا نَشکُو اِلَیکَ فَقَد نَبِیِّنا) و راست هم بگویی اینها را که داری می‌خوانی. خدایا من را از کسانی قرار بده که دینت را به وسیله من یاری می‌کنی. خدایا هیچ کس را جای من نگذار. اسم من را خط نزن. هر کس را می‌خواهی بیاوری ثبت نام کن. اسم ما را خط نزن. خدایا من کمک می‌کنم که عده زیادی ثبت نام کنند، بخیل و تک‌خور نیستم. بالاخره پدرم مظلوم است، پدرم غریب است، پدرم تنهاست، پدرم آواره است. باید بروم برایش یار جمع کنم. استقبال می‌کنم اگر همه بیایند کمک بکنند، ولی بالاخره بد است اسم ما خط بخورد. این خیلی زشت است که آقا تو اصلاً در گروه ما نبودی. یک کسی عشقش است در گروه ورزشکارها باشد، یکی عشقش است در گروه هنرمندها باشد، یکی عشقش است در گروه فیلسوفها باشد، در شاعرها باشد. هر کس یک عشقی دارد (کُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَیْهِمْ فَرِحُونَ) قرآن قشنگ می‌گوید، می‌گوید هر کسی، هر حزبی به آن چیزی که دارند دلخوش‌اند. حزب امام زمان، بچه‌های امام زمان هم همه عشقشان و دلخوشیشان به این است که دور امام زمان دارند می‌آیند، دور مادرشان فاطمه زهرا هستند. با این دلخوش هستند و این شب عیدی اگر ما دلخوش نباشیم، حتماً دلمرده می‌شویم که الحمد لله خدا امام زمان را به ما داده. الحمد لله خدا اهل بیت را به ما داده. الحمد لله ما یتیم نیستیم. الحمد لله ما مثل میلیاردها آدمی که روی زمین هستند اینطور نیستیم که ندانیم پدرمان کیست، مادرمان کیست، از کجا آمدیم، از کجا آفریده شدیم. الحمد الله اینها را می‌دانیم. خدا را شکر اینها خیلی خوشحال‌کننده است. آدم با این خوشحالی اگر برود غم دنیا را بخورد، واقعاً جهنم را در دلش آورده. دیگر نمی‌ارزد غم بخورد. واقعاً بعد از این خوشحالی‌ها زشت است آدم با یک غم دیگری این را آلوده بکند، چون وقتی آن غم بیاید به این شادی غلبه بکند، یعنی آن غم از این شادی بزرگتر است و واقعاً اینطور هست یا نه؟ اگر اینطور باشد وای به حال ما که غمهای پست دنیایی بتواند بیاید جای شادی‌های ابدی و جاودانه‌ای که داریم و نعمتهایی که داریم. نمی‌توانیم انکار کنیم که نداریم، همه‌شان را الآن داریم. کِه می‌تواند بگوید من الآن امام زمان ندارم، فاطمه زهرا را ندارم، اهل بیت را ندارم، خدا را ندارم، حرمها را ندارم، این حضرت عبدالعظیم به این قشنگی را ندارم، حضرت معصومه را ندارم، شهدا و صدیقین را ندارم، ذکر ندارم، نماز ندارم، سجاده ندارم، دعا ندارم، سجده ندارم، کِه می‌تواند بگوید ندارم؟ این همه ثروت و میکده ریختند پای ما. اگر یک کسی با اینها بخواهد پَکر و ناراحت و غصه‌دار بشود و عصبی زندگی کند، واقعاً آن چیزهایی که دارد برایش غصه می‌خورد و عصبیاش می‌کند، آنها را بزرگتر از این همه هدایای الهی کرده و این بسیار آدم ناشکری هست، این بسیار آدم کفوری هست. خیلی کفران دارد یک چنین کسی. این همه مستی، نعمت خدا پایش ریخته، باز مثل این آدمهای بدبخت گدای پَست همه‌اش غصه‌های چیزهای کوچک و ریز پست را می‌خورد. خیلی کوچکی می‌آورد برای آدم. اینطور زندگی کردن درست نیست. با این همه شادی ما باید خیلی شاد باشیم. اگر نیستیم حتماً یا خودمان نمی‌شناسیم یا این چیزهایی که به ما می‌گویند را هنوز باور نکردیم. هنوز خودمان را به شکل یک زن فقط می‌بینیم یا یک مرد می‌بینیم که اوج خواسته‌هایش این است که مثلاً یک خانواده تشکیل بدهد یا اگر تشکیل داده مسائل خانوادگیش حل شود. دیگر شادی‌ای بالاتر از اینها ندارد. (اُولئِکَ مِنّا) چه خبر خوشی است. دیگر چه؟ (وَ إِلَینا) إِلینایش خیلی قشنگ است. (مِنّا) از ما هستند (إِلَینا) یعنی چه؟ یعنی دارند می‌آیند کجا؟ دارند می‌آیند.

نازنازان دلنوازان در رهأند

چقدر هم قشنگ است عاشقها یکجا جمع شوند. خدایا به حق محمد و آل محمد همینطور که اینجا اینطوری نشستیم یک روزی نصیبمان کن همهمان بنشینیم دور امام زمان(ع). خدایا به حق امام زمان قسمت می‌دهیم به این شب مبارک عیدی ما را این قرار بده که همه ما إن شاء الله در برزخ در قیامت دور امام زمان باشیم، بنشینیم از امام زمان بشنویم.

چه خوش است صوت قرآن ز تو دلربا شنیدن

آدم بنشیند امام زمان برایش قرآن بخواند، امام زمان برایش حرف بزند، امام زمان برایش حدیث بگوید. آدم با امام(ع) زمان صفا کند. خیلی خوب است. مهمانی‌های بهشتی که خیلی خیلی زیباست. خدا نصیبمان کند إن شاء الله. دلمان را به اینها خیلی باید خوش کنیم و شاد باشیم. اگر کسی اینها دلخوشیاش نباشد، پس خودش را واقعاً نشناخته، خدا را نشناخته، اهل بیت را نشناخته، قیمتش دستش نیست. با چیزهای حسابی دلخوش باشیم. با مهمانی‌های شنبه‌هایتان که إن شاء الله در بهشت حضرت آدماید، با یکشنبه‌هایتان که در بهشت حضرت نوح هستید، با مهمانی‌های دوشنبه‌هایتان که مهمان حضرت ابراهیم هستید إن شاء الله، با مهمانی‌های سه‌شنبهتان مهمان حضرت موسیاید، چهارشنبه مهمان حضرت مسیح هستید، پنجشنبه‌ها مهمان پیغمبریم و جمعه‌ها که مهمان خودِ خدا هستیم. آدم با اینها باید دلتنگی کند. یک جایی داستانی می‌خواندم می‌گفت دوست داشتم زودتر برسم یک جایی. این قطار سرعت خودش را می‌رفت، من عجله داشتم. می‌گفت ناخودآگاه این صندلی را فشار می‌دادم که قطار تندتر برود. فکر می‌کردم اگر صندلی را فشار بدهم سرعتش زیاد است. آدم باید همینطوری جانش را یک ذره فشار دهد، زودتر درآید، زودتر این ۴ روز هم بگذرد. این بچه‌های جبهه چقدر باحال بودند. ما چقدر با اینها صفا کردیم. می‌گفت جان تو به مولا این ۴ لیتر خون هم بریزد راحت شویم. دَمشان گرم. ۴ لیتر خون چقدر باصفا هم می‌گفتند و خوب هم می‌ریختند. واقعاً این ۴ لیتر خون را خوب و عاشقانه می‌ریختند. خیلی خوش به حالشان. چقدر قشنگ است (اُولئِکَ مِنّا وَ إِلَینا) یعنی دارند جمع می‌شوند، دارند می‌آیند. عزیزان من مهم نیست که شما الآن وضع زندگیتان چطور است، پدرتان مادرتان در خانه‌هایتان چطور است، با شوهرتان، با زنتان، با بچه‌هایتان. البته اینها مهم است، باید سبک زندگی درست شود. ولی اگر یک چیزی دارد اذیتتان می‌کند، یک چیزی در زندگی دارد تحمیل می‌شود، یک اذیتهایی دارید می‌شوید که بالاخره یا خودتان مقصر بودید یا نبودید، غصه نخورید. الآن دلشاد باشید به این حقائق بزرگ. اینها را بچسبید و حواستان به اینها باشد. چون اینها وقتی می‌آید در زندگی آدم غصه‌های زندگی یادش می‌رود و اگر قرار است چیزی را کسی را تحمل کند، به عشق اینها تحمل کردنش خیلی راحت است. ببین زینب کبری به عشق (الله) آن همه مصیبت را گفت، قشنگ بود. ببین امیر المؤمنین را وقتی حضرت زهرا را زدند و کُشتند. بالای سر حضرت که آمد گفت زهرا به خاطر خدا و در راه خدا برای من آسان است تحمل این مسائل. ما هم باید مثل پدرهایمان باشیم، شریف، بزرگ، روح بزرگ. برای هر چیزی غصه نخوریم، برای هر چیزی ناراحت نشویم، برای هر چیزی دعوا نکنیم، خدای نکرده کینه از کسی در دلمان نگه نداریم، دعوا با کسی نداشته باشیم، روحمان را آزاد کنیم. علاّمه خدا رحمتش کند می‌گفت من سختی‌های خیلی زیادی کشیدم. یک بار دلم انقدر گرفته بود رفتم خدمت مرحوم قاضی یک ذره برایم صحبت کرد دلم خیلی شاد شد. بعد وقتی آمده بود این شعر را گفت.

پیر خِرد پیشه نورانیم
بُرد زد دل رنگ پریشانیم
گفت که در زندگی آزاد باش
هان گذران است جهان شاد باش

این نیز بگذرد. تا الآن که گذشته خوب و بدش گذشته، بقیه‌اش هم چند روز دیگر می‌گذرد إن شاء الله. چیزی دیگر نمانده. این هم ۴ تا نفس است تمام می‌شود. قول داده بودم که یک بحث عملیاتی بگوییم تا یک حدودی برایتان گفتیم. اما یک روایت خیلی زیبایی را انتخاب کرده بودم از نبی اکرم برایتان بگویم که در بحث‌های عملیاتی خیلی به ما کمک می‌کند که ما بتوانیم سبک زندگیمان را تنظیم بکنیم. چون امشب هم احیاء داریم، زودتر شما باید بروید یک ذره استراحت بکنید، یک ذره بخوابید. خداوکیلی شام نخورید. اگر هم خوردید کم بخورید، خیلی کم و مختصر. خیلی طوری نیست اگر امشب شام نخورید. سنگین نکنید خودتان را با چرب و شیرین که خوابتان نگیرد، چُرتتان نگیرد و إن شاء الله سرحال بیایید. اگر بتوانید یک غسل هم بکنید چون امشب شب مهمی است، اعمال مهمی هم دارد. موقع مغرب و بعد از نماز حتماً رعایت کنید. و الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین.