ذکر و زیارت 4/05/1397

فامیلی، حافظه‌مان ضعیف شده، مسائل علمی‌مان داغون است، برو ببین چقدر صلواتت کم شده، صلوات همه چیز را آباد می‌کند، صلوات مثل یک آبی است که به یک جنگل می‌دهید، به یک باغ، به یک گیاه می‌دهید.@آنهایی که دائماً با صلوات زنده هستند، یعنی دائم صلوات می‌فرستند، و با این عشق و با این معرفتی که عرض کردم، حتماً آن مباحث صلوات را یا سی‌دی‌هایش را گوش کنید یا کتابش را مطالعه کنید، توضیح کامل، احادیث کامل آنجا آوردم.@صلوات هم تمام مشکلات و گرفتاریها و نکبتهای بخشهای پایینی را برطرف می‌کند، هم بخش انسانی را پرواز می‌دهد، اوج می‌دهد، اگر انسان بفهمد با این صلوات دارد چکار می‌کند، این صلوات یعنی چی، این درود فرستادن یعنی چی.@اینها دغدغه‌های آدم است، اگر کسی در جایگاه یک زن یا مرد سر کلاس برود، یا به عنوان یک زن یا مرد حرم برود، اینها را نمی‌فهمد، اما آیات قرآن و مفاتیح، دعاها، براساس یک انسان نگارش شده، دعاها براساس حیات یک انسان طراحی شده، نه از نگاه یک زن یا یک مرد.@انسان تا وقتی که خودش را زن و مرد می‌داند می‌رود دعاها را می‌خواند تقلیدی می‌خواند اما لذت نمی‌برد، قرآن می‌خواند اما نمی‌تواند با آن مست بکند، شاد نمی‌تواند بشود، حافظ قرآن است اما افسرده است، ما چقدر حافظ قرآن داریم افسرده هستند، کلاس حفظ می‌رود، ده جزء، 15 جزء، 30 جزء، ولی این آدم عصبانی است، پرخاشگر است، شاد نیست، آرام نیست.@این نه زن خوبی است، نه شوهر خوبی است، نه مادر خوبی است، نه بچه خوبی است، نه دوست خوبی است، ولی قرآن را حفظ کرده، ولی اگر فهمیدی چیست، این شراب جذب وجودت می‌شود، صلوات این است، لذا می‌گوید خدایا آخرین بار قرار نده من از اینکه من دارم میام ملاقات یادشان و صلوات اینها این را از من نگیری.@حالا یک کسی که دغدغه‌های مادی و گیاهی و جنسی و حیوانی دارد می‌گوید بابا دل شما هم خوش است، شما هم چه دلخوشی‌هایی دارید من الان ذهنم درگیر کنکور و امتحاناتم هست، من الان ذهنم مشغول شوهرم و زنم و بچه‌هایم و اینطور چیزها هست اینها چه می‌گویند بنده خدا راست هم می‌گوید.@چون این حیات ندارد این اصلاً خود را به عنوان یک آدم نگاه نمی‌کند، این به عنوان یک خانم و آقایی در این اجتماع دارد معنا می‌کند و برایش معنا ندارد، یک مهندس است، یک دکتر است، یک کارشناس است، یک وزیر است، یک وکیل است، یک نماینده مجلس است، اصلاً درکی از این مسئله ندارد.@ولی وقتی که انسان حیات پیدا کرد آنوقت متوجه می‌شود که زندگی بدون صلوات یعنی چی، زندگی بدون نماز، مسجد یعنی چی، بدون حسینیه یعنی چی، بدون اشک یعنی چی، بدون عشق‌ورزیهای عزاداری، یا مداحی‌ها و جشن‌ها یعنی چی، اینها اگر در حیات یک آدم نباشد دیگر اصلاً حیاتی وجود ندارد.@پس قبلا توضیح دادم قیمت یک آدم به نوع دغدغه‌هایش هست، به نوع ترسهایش هست، این ترس ترس انسانی است، لذا دستش را بالا می‌برد می‌گوید «اَللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْهُ آخِرَ اَلْعَهْدِ مِنْ زِيَارَتِهِمْ وَ ذِكْرِهِمْ وَ اَلصَّلاَةِ عَلَيْهِمْ» خدایا این نشود یک دفعه از من ترک بشود بیفتد من با این زنده هستم.@ببینید زیارت با آدم چکار می‌کند یک بخشی از آثارش را می‌خواهم بگویم، این وداع یک صفحه است اما صدها ساعت در آن حرف دارد.@«وَ أَوْجِبْ لِيَ اَلْمَغْفِرَةَ وَ اَلرَّحْمَةَ وَ اَلْخَيْرَ وَ اَلْبَرَكَةَ» همه حرفهایت را زدی، این عشق که ثابت شد، حرفها زده شد، زیارت درست انجام شد، حالا نتیجه طبیعی این رفتن پیش امام رضا، رفتن به مسجد، زیارتخانه، حتی در خانه‌ات، شما در خانه یک زیارت می‌کنی، ولی این زیارت خیلی آثار دارد.@می‌نشینی یک زیارت می‌خوانی، زیارت آل یاسین می‌خوانی، زیارت امین‌الله می‌خوانی، زیارت عاشورا می‌خوانی، یا نه گفتن حداقل زیارت این هست که برو بالای بام یا ارتفاع در بالکن خانه‌ات بایست روبه قبله بگو (السلام علیک یا اباعبدالله، السلام علیک و رحمة الله و برکاته) این یک ملاقات است داری می‌بینی و به او سلام می‌دهی.@زیارت با آدم چکار می‌کند؟ می‌گوید (أوجب) واجب کن بر من، یعنی در واقع واجب می‌شود، یعنی تو مستحق می‌شوید، مستلزم این زیارت هستی، یعنی این لیاقت را پیدا می‌کنی، این شرافت را پیدا می‌کنی، آنطور زیارت این چیزها را در زندگیت می‌ریزد.@«وَ أَوْجِبْ لِيَ اَلْمَغْفِرَةَ» خدایا هر چه گذشته را خراب کردم تمامش کن، چون ملاقات است، دو نفری که همدیگر را ملاقات می‌کنند اصلاً با گذشته همدیگر کاری ندارند آشتی است، لذا امام رضا (علیه السّلام) با تأکید می‌گوید هر کس می‌خواهد گناهان کبیره خودش را جبران بکند زیاد صلوات بفرستد صلوات این کار را برای آدم می‌کند.@این مغفرت، مغفرت کم چیزی هست، زیارت مغفرت می‌آورد کم چیزی هست، ملاقات مغفرت می‌آورد کم چیزی هست، یعنی گذشته همه پاک می‌شود، همین که آدم را در حرم راه می‌دهند، یعنی خیلی دوستت دارد که راهت می‌دهند، چون قاعده است فرمودند ما کسی را که چیز نباشد قطعاً راه نمی‌دهند، یعنی همینطوری که هستی دوستت دارم بیا پاک بشو.@لذا یکی از قشنگیهای زیارت که خیلی من تأکید می‌کنم به آن توجه کنید این هست که در زیارت دغدغه‌ات این نباشد که الان من می‌خواهم زیارت بروم چه چیزی بخوانم، الان چطوری انجام بدهم، این را ول کن، وقتی داری پایت را می‌گذاری داخل می‌شوی ببین چه اکرامی دارند به تو می‌کنند که تو را راه می‌دهند، چه عزت و افتخاری هست که تو را راه می‌دهند و تو داری در این بهشت قدم می‌زنی راهت دادند.@حالا یک گوشه‌ای از این بهشت بنشین هر کاری می‌خواهی بکنی بکن، اصلاً بگیر بخواب در این بهشت این هم خودش یک کار است، بعضیها می‌روند حرم خوابشان می‌برد ناراحت هستند، می‌گوید ما آمدیم حرم خوابمان برد، خوب است، خواب در بهشت خانه پدرت هست آدم کجا بخواهد بهتر از اینجا خواب آنجا خیلی قیمت دارد بخواب، بعد هم بلند بشو دوباره وضویت را بگیر، عیبی ندارد بخوابی بگیر بخواب.@بالای در بهشت یک جمله‌ای نوشته خیلی از آدم دل می‌برد یعنی آدم تصور بکند در صحنه قیامت هست دلشوره‌های رفتن به بهشت و مغفرت را دارد خیلی به این دقت کنید، بعد حالا در این صحنه به او بگویند که تو آمرزیده شدی داخل بهشت برو.@این پیغمبر می‌گوید وقتی می‌رسد به در بهشت، یعنی همین که به او گفتند بهشتی هستی، یک داستانی است آدم مغفرت شامل حالش بشود، این می‌خواهد وارد بهشت بشود، در بهشت باز است، پیغمبر می‌گوید این هنوز در بهشت نرفته این بهشت را که نگاه می‌کند در باز می‌شود نگاه می‌کند چنان شادی و شوق او را می‌گیرد و آن چیزهایی که در بهشت می‌بیند، چنان او را ذوق‌زده می‌کند که اگر فرشته‌ها به دادش نرسند همانجا میمیرد.@حالا قشنگ قدم بزن، یواش یواش، بعد از حکم به مغفرت قدم بزن برو سمت بهشت، وقتی می‌روی می‌بینی بالای در بهشت یک جمله‌ای نوشته خیلی دل می‌برد آیه قرآن است «ادْخُلُوها بِسَلامٍ آمِنِينَ» چه خوشامدگویی قشنگی است.@به سلامتی در امنیت داخل بهشت بشوید، بعضی از حرمها این را دارند، من حرم عبدالعظیم (علیه السّلام) چون خانه‌مان آنجاست می‌روم، وقتی از خیابان می‌خواهم بروم.@هر وقت به این کلمه می‌رسم بالای یکی از این درهای ورودی زدند، همین قدم که می‌زنم پایم می‌رسد به آنجایی که نوشته «ادخلوها» پایم را می‌گذارم آدم فکر می‌کند وارد بهشت شد، راهت دادند حالا بیا داخل، گناهکار هستی، گناهکار نیستی، داخل بیا این خیلی مهم است پاکی و مغفرت آنجا گیر آدم می‌آید.@«وَ اَلرَّحْمَةَ» مغفرت و رحمت گیرت می‌آید، هم رحمت رحمانیه، و مهمتر از آن رحمت رحیمیه، در زیارت و ملاقات همیشه وقتی دو نفر که همدیگر را دوست دارند که ملاقات می‌کنند، می‌خواهند یک عواطفی، یک عشقی، یک حرفی، یک دلدادگی، یک محبتی نصیبشان می‌شود.@به خصوص از یک طرف عشق بینهایت باشد، از طرف اهل بیت اینطوری است، ما خشک و ضعیف هستیم دلدادگی‌هایمان کم است از طرف آنها بینهایت است.@

این قاعده‌اش است مثل ملاقات یک بچه می‌ماند با پدر و مادرش، همیشه وقتی که یک بچه به ملاقات پدر و مادرش می‌رود رحمت ویژه و خاص پدر و مادر بیشتر شامل حال بچه می‌شود تا از بچه به پدر و مادر، این بچه الان ازدواج هم کرده خودش همسر دارد، یا زن دارد، یا شوهر دارد، ولی وقتی خانه پدر و مادرش می‌رود می‌بینی این پدر و مادر چه عشقی پای این بچه می‌ریزند بچه‌دار هم که می‌شود پای بچه‌هایش هم همینطور است.@می‌گوید مادر رفتم سبزی گرفتم پاک کردم آش و کوکو، یک ذره برایت خرد کردم فریز کردم، بردار ببر خانه‌تان، مادر برای خودش این کار را کرده، برای دخترش هم این کار را کرده، پدر نگران پسرش هست، پول همراهت هست، داری به تو بدهم، 50 کیلو برنج گرفتم بردار خانه‌تان ببر.@آدم وقتی می‌رود در حرم، یک عالم هدیه دریافت می‌کند، اینقدر پای آدم می‌ریزند که نگو، دیشب ما یک جلسه‌ای داشتیم در آستان قدس، یکی معاونت‌های آستان که کار نظرخواهی را هم دارند، می‌گفت مردم در حرم امام رضا وقتی از آنها نظرخواهی می‌کنی حرم چطوری است، برخوردها چطوری است، اشکالات را بگویید.@می‌گفت 97% مردم از همه چیز در حرم راضی هستند، می‌گفت همین مصاحبه را بیرون از حرم در خیابان از مردم که می‌کنیم 97%، 60% می‌شود، چرا؟ چون داخل حرم رضایی تو، و در حریم رضا هستی، در روایت داریم اصلاً امام رضا را برای این به او می‌گویند امام رضا که هر کس وارد حرمش می‌شود راضی می‌شود، هم خدا و امام از او راضی می‌شود و هم این از آنها راضی می‌شود.@اصلاً در حرم اینطوری می‌شود دل آدم هست «اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الَّذِي ارْتَضَيْتَهُ وَ رَضَّيْتَ بِهِ مَنْ شِئْتَ مِنْ خَلْقِكَ‏» خدا با امام رضا آدم را راضی می‌کند، امامی هست که از فرزندانش زود راضی می‌شود رحمت خاص و ویژه است.@ما الان نمی‌فهمیم که وقتی ما زیارت می‌رویم چقدر تحفه این روحها دریافت می‌کند، چه در دنیا و چه در آخرت حالا بعداً معلوم می‌شود که زیارت با باطن آدم چه می‌کند، تحفه‌هایش چیست، دنیا ظرفیت ظهور رحمتی را که یک زیارت و یک ملاقات بین شما و امام رضا، بین شما و ائمه ایجاد می‌شود را ندارد، برای همین می‌رود اکثرش در برزخ ظهور پیدا می‌کند.@چون انسان اصلاً نمی‌تواند این خوشیش را این هدایا را دریافت بکند، انبساطش را نمی‌تواند، تحمل نمی‌‌تواند بکند، پیغمبر می‌گوید این چشمش به بهشت می‌خورد جا در جا می‌خواهد از شدت شوق بمیرد، اگر در دنیا به او بدهند که نابود می‌شود.@او که دَم در بهشت با دیدن بهشت می‌خواهد بمیرد ظرفیت آخرتی پیدا کرده تحمل بهشت را ندارد، ما که در دنیا هستیم با ظرفیت دنیایی اگر چشممان به بهشت بخورد در جا نابود می‌شویم فرشته هم فکر نمی‌کنم بتواند نگه دارد.@حضرت فرمود اگر کسی یکی از نعمتهای بهشت را در دنیا ببیند، بشنود، استشمام بکند جا در جا می‌میرد، هر چه روابط عاشقانه شما، و عاطفی شما، با خانواده آسمانیتان بیشتر می‌شود، گنجایش دریافت این رحمتتان هم بیشتر می‌شود، یعنی از لحظه‌ای که دلت تنگ می شود برای امام رضا در خانه‌تان هر جا هستی داستان شروع می‌شود.@چون فرمود دلتان تنگ شده یعنی دل ما تنگ شده، یعنی من پیامک دادم، من تلفن زدم گفتم بلند بشو بیا، داستان از اینجا شروع می‌شود، دلم امام رضا خواست، دلم کربلا خواست، دلم حضرت معصوم خواست، دلم حضرت عبدالعظیم خواست، شوخی نیست.@ما همانطور که در نظام فیزیکی قانون لختی و اینرسی را داریم در نظام معنوی هم قانون لختی و اینرسی هست، آنهایی که فیزیک و علوم خواندند می‌دانند قانون لختی و اینرسی یعنی چی، دلم خواست که شوخی نیست، دلم خواست یک تکان است، یک حرکتی است در نظام ماوراءالطبیعه بی‌علت نیست.@حالا تو یک دفعه بگو چرا دلت کربلا خواست، چرا دلت نجف خواست، چرا هوس امیرالمؤمنین را کردی، چرا هوس فاطمه زهرا به سرت زد، چرا دلت برای حضرت معصومه تنگ شد، این دل خیلی قیمت دارد که هوس می‌کند و تندتند هم هوس می‌کند، وقتی تندتند هوس می‌کند خیلی معنایش عجیب است.@

وقتی تندتند هوس می‌کنی یعنی آنطرف تندتند دلش برای تو تنگ می‌شود یعنی این وسط خیلی خبرها هست، شیطان نیاید گولت بزند، تو را خراب بکند، نه بدون چقدر این دل قیمت دارد و ارزش دارد قدرش را بدان، بله من گناهکار هم هستم، ممکن است گناه کبیره و صغیره بکنم ولی دوستم دارند، این دوست داشتن را بفهم، به رسمیت بشناس باورش کن جدی بگیر، این نفهمی کار دست ما می‌دهد، یعنی این رفته حرم امام رضا، رفته کعبه، رفته مسجدالنبی، رفته کربلا، رفته نجف، هنوز شک دارد.@