بحث مهندسی آرزوها را به پایان بردیم و یک جلسه تا قبل از ماه رمضان داریم . ماه رمضان ماه خدا و به تعبیری ماه انسان است و آنچه در دین وارد شده از هنجارها و ناهنجار. خوب و بد . واجب و مستحب و مباح و مکروه و گناه . همه با تعریف انسان سازگاری دارد و اگر شناخت درست و دقیق نداشته باشیم بسیاری از گزارهای دینی معنا دار نیست . انسان موجودی ابدی است که دارای دو بعد شخصیتی است . یک بهد مادی و جنسی و یک بعد انسانی . بسیاری از افرادیکه حتی مسلمان هستند وقتی با گزارهای دینی و آیات و روایات روبرو می شوند خیلی از آنها برایشان معنا دار نیست . چون متوجه نیستند که این دستورات و آیات و روایات برای بخش حیوانی یا زن و مرد نیست . بلکه برای بخش انسانی ما آمده است و خداوند حقیقت انسان را در نظر گرفته است .
اگر حقیقت را نبینیم ماه مبارک رمضان و حج و جهاد و عبادات بی معنی است و زمانی که ما حیات ابدی برای انسان در نظر بگیریم دین معنا دار می شود . اگر به جنین در رحم مادر نگاه کنید دایما به او دستور داده می شود این کار را بکن و این کار را نکن تا قلب و دست و پا و چشم و پوست برایت تهیه شود . اگر جنین بپرسد چه ضرورتی دارد این کارها را انجام بدهم به او می گویند تو همیشه در اینجا زندگی نمی کنیو در مرحله جدید از حیات به آنها نیاز داری انوقت کارهایت معنا پیدا می کند .
دستورهای دینی هم برای ما که در رحم دنیا هستیم همین طور است وقتی می فرماید کتب علیکم الصیام و ما مخاطب روزه می شویم روزه برای شما نوشته می شود . خیلی مسلمان داریم که روزه نمی گیرند و زیر بار روزه نمی روند . چون بخش حیوانی را می بینند. حجاب ، خمس ، زکات ، و قران برای انسان است . همه چیز مفهوم دار است . و اگر دردین چیزی برای ما بی معنی است بخاطر این است که با گوش حیوانی می شنویم .
ماه رمضان برای انسان است و لیله القدر آن بالاتر از هزار ماه است و این بستگی به لیاقت انسان دارد که چقدر استفاده می کنند و چیزی که نصیب ایشان می شود برای بخش انسانی است . روزه حرکت ما را در رحم تسهیل می کند و ضعف و عقب ماندگی ما در رحم دنیا در ماه رمضان اصلاح می شود .
در دنیا چند رحم خاص داریم مثل استاد است که می تواند در ما تحولات ایجاد کند یا از رحم های مکانی استفاده کنیم مثل مشهد مکه کربلا و مدینه که باطن انسانی را بیدار می سازد . حالا می خواهیم از رحم ماه رمضان استفاده کنیم . ماه رمضان برای بخش انسانی است و نباید توقع حیوانیت داشت . مزاحمی که نمی گذارد ما رشد کنیم بدن ماست و نیازهای بدن ما. لذا خداوند می فرماید روزه بگیرید و مشغول بدن نباشید و نیازها را برای ما حرام می کند تا خیالمان راحت باشد که فرار نیست از سحر تا افطار به نیازهای بدن پاسخ بدهیم . پس باید بدانیم ضیافت در ماه رمضان برای بخش انسانی ماست . کسانی که به رمضان حیوانی نگاه می کنند از این ماه می ترسند و روزشماری می کنند تا تمام شود . اما کسانی که شوق ماه رمضان دارند حقیقتا باطن انسانی دارند . وچند روز زودتر به استقبال ماه مبارک می روند و بعد از عید فطر چند روز این ماه را بدرقه می کنند و انسان با این ماه انس می گیرد و خود را برای ضیافت آماده می کنند . ضیافت مهمانی با صاحب خانه است و مهمانان ویژه و عیش و نوش معنوی است . برای مهمانی خدا باید ماه رجب و شعبان خودمان را آماده کنیم . و از این رحم قدرتمند زمانی استفاده کنیم و تصور کنیم آخرین ماه رمضانی است که زنده هستیم . و خودمان را ز کارهای غیر ضروری فارغ کنیم و فرصت داشته باشیم که به عباداتمان برسیم .
برای اینکه با روح سالم و قلب سلیم در اخرت متولد بشویم باید ارکان آن را شناسایی کنیم . خارج شدن از ماه رمضان مثل تولد است . پس ما باید در این ماه اشتباهات غفلتها و گناهانمان را جبران کنیم .
اگرجنین در رحم وقت بگذارد دست یا سر اضافه درست کند بعد از تولد گرفتار می شود .اگر حواسش باشد که چه چیزهایی را باید اماده کند تمام وقتش را می گذارد و اگر قرار است کاردیگری هم انجام دهد کارش جهت دار است و سالم متولد می شود . حضرت امام ره می فرمودند انسان گاهی وقت ها چند هزار سال در جهنم می ماند و تازه یادش می آید لااله اله الله بگوید ، چون در دنیا با این ذکر ارتباط نداشته است و از دنیا با خودش نبرده است . برای همین یک عده در قیامت می ایند و به مومنین می گویند شما نگاه کنید تا نورتان به ما برسد و ما بتوانیم مسیر را طی کنیم و به آنها گفته می شود بروید از دنیا نور بیاورید اینجا کسی به شما نور نمی دهد . پس اگر کسی با ضعف دین و توحید و ولایت از دنیا برود به راحتی نمی تواند جبران کند . باید در دنیا انس داشته باشیم و یکی شویم . در شب اول قبر سوالات شفاهی نیست . بلکه انچه در وجود ماست جواب می دهد و تکوینی است . نحوه ورود شما معلوم است که سالم متولد می شوید یا ضعیف . در همین دنیا می دانی که با پیامبر انس داری یا نه . با ولایت انس داری با حجاب با خمس با زکات با نماز و با جهاد و ... جز ذات و باور و وجود ما قرار گرفته است یا نه .
اگر قران می خوانیم چگونه بخوانیم قران خواندن که غیر از ثواب سازندگی هم داشته باشد و قران ما را لعنت نکند و با فران دوست شویم . پس ما باید از کیفیت استفاده کنیم و ارتباط برقرار کنیم و لذت ببریم و بدانیم عبادت در شب قدر با شبهای عادی فرق دارد و ضریب ثواب آن زیاد است و نسبت به گناه هم همینطور است . مثل شب جمعه که با شبهای دیگر متفاوت است . و یک رحم خاص هست که اگر با آن ارتباط درست برقرار کنید سازندگی زیادی دارد و آن امام زمان عج است . ارتباط با مظهر خدا و ولی مطلق است . کسانی که نمازه و روزه و حج و صدقه و انفاق انجام می دهند ولی ارتباطشان با امام زمان ضعیف است . بیمار متولد می شوند ولی اگر کسی در ارتباط قوی باشد و در بخش های دیگر ضعیف باشد رحم امام زمان بخش های دیگر را قوی می کند . ما باید از شبح تا شب در کارها با امام زمان ارتباط داشته باشیم و تلاش و فعالیتمان برای برطرف کردن موانع ظهور باشد و در نهضت انتظار شرکت کنیم .
برای همین در ماه رمضان دعایی هست که بعد از نمازها می خوانیم که گناهان گذشته و حال و اینده را می آمرزد اللهم ادخل علی اهل قبور السرور، اللهم اغن کل فقیر اللهم اشبع کل جایع و .....
با این دعا ذهن دعا کننده از خودش و حاجات خودش خارج می شود از خوسته های طبیعی خارج می شود و در کنار امام زمان قرار می گیرد و از نگاه امام زمان به مردم دنیا نگاه می کند و به حقیقت انسانی اش برگشته است .
ما از حقیقت روح محمدی خلق شدیم و مراحلی را طی کردیم از جبروت به ملکوت آمدیم و بعد ناسوت و بعد دنیا و حالا می خواهیم برگردیم به حقیقت اولیه خودمان . پس کسی که در ماه رمضان این دعا را می خواند جزدغدغه های اوست و تعارف نمی کند . وقتی دعا می خوتند یعنی از دغدغه های طبیعی خودش خارج شده و دعا جز تمنا و آرزوهای اوست . اللهم ادخل علی اهل القبور السرور . یعنی تعدادی ادم در این دنیا زندگی می کردند مثل پدر و مادر و خواهر و برادر و اقوام و بقیه مردم و الان در برزخ هستند و ممکن است غصه یا مشکلی در برزخ داشته باشند و دعا می کند که خدا آنها را شاد کند . اگر واقعا می خواهی مرده ها شاد شوند برای آنها چکار کرده ای ؟ با کسانی که از دنیا رفتند ارتباط داری قران و فاتحه یا صدقه و رد مظالم می دهی یا کارخیری انجام دهی که آنان از عذاب نجات پیدا کنند . اگر خیراتی می دهید برای رفتگان همه را در نظر بگیرید . در عالم معنا ثواب کم نمی شود و به همه اندازه می رسد .
اللهم اغن کل فقیر : خدایا فقیرها را بی نیاز کن انسان باید فکر فقرا هم باشد و در اموال باید حق مشخصی برای فقرا باشد نه اینکه از اضافه پول هایمان برای فقرا خرج کنیم . این خسیس بودن است چون اعتقاد نداریم که هر چه بیشتر بدهیم خدا هم به ما بیشتر می هد .
در ادامه دعا می گوییم گرسنه ها را سیر کن . عریانها را بپوشان . قرض ها را ادا کن و این اتفاق ها در زمان ظهور امام زمان می افتد و تو با دعایی که می خوانی و تلاشی که میکنی در واقع شرایط ظهور را فراهم می کنی . کمک کردن به فقرا در همه دین ها هست . انسان می تواند بگوید من می خواهم فقر معنوی و علمی انسان ها را برطرف کنم . کتابی بخرم وهدیه کنم تا مردم مطالعه کنند . مردم را با امام زمان آشنا کنم . حضرت می فرمایند بالاترین بلاست که روح انسان فقیر باشد . ما کمک کنیم که همه از گناه و غفلت نجات پیدا کنند و هدایت شوند . و دعایی که هر شب باید خوانده شود دعای افتتاح است که به خدا می گوییم ما تمنا داریم که دولت کریمه امام زمان بیاید و اهل اسلام عزیز شوند و منافقان خوار و ذلیل شوند و ما را جز ادمهایی قرار بده که به طاغت تو دعوت می کنیم و در حکومت امام زمان رهبر باشیم و مردم را به راه تو راهنمایی کنیم .و جز کسانی باشیم کمک کننده به دین تو باشیم و دین تو را گسترش دهم و کسی را جای ما نگذار . اگر دعا خواسته قلبی شما باشد تاثیر گذار است و در عمل ما تحول ایجاد می کند . و این یک مقام است که خدا به بنده اش نگاه کند و ببیند مثل او مهربان شده است و با روح انسانی همه را دوست دارد و می خواهد که بدها هم هدایت شوند .
از دعاهای دیگر ماه رمضان رفتن به حج است اگر کسی بدون حج از دنیا برود مسلمان محشور نمی شود و قران هم باید در قیامت جزییی از وجود ما باشد و ما را لعنت نکند که در دنیا با قران دوست نبودیم و انس نداشتیم . هم قران بخوانیم و هم به ترجمه و تفسیر اهمیت بدهیم . از ظاهر قران شروع کنیم و به باطن آن برویم . و هر روز این دعا را بخوانیم که خدایا اگر در ماه شعبان ما را نیامرزیده ای در این چند روزه مانده ما را بیامرز و ما را پاک وارد ماه رمضان کن و از خدا بخواهیم به ما طول عمر بدهد که ماه رمضان را درک کنیم .