اَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجیِم بِسمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِیم اَلحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العَالَمِین وَ صَلَّی اللهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِین (اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم) وَ لَعنَةُ الله عَلَی اَعدَائِهِم اَجمَعِین مِنَ الان اِلَی قِیامِ یَومِ الدِّینِ سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان. هدیه محضر مقدس آقا امام زمان علیه السلام، حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها و شهدای گرانقدری که در محضرشان هستیم اولیا الهی، مراجع، علما، مومنین و مومنان صلوات بلند ختم بفرمایید (اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم)

جلسه گذشته گفتیم ما برای اینکه شبیه بشویم به مربیمان و نزدیک بشویم به یه عمل بسیار قدرتمند به نام صدقه نیاز داریم صدقه و انفاق که حالا در کانال خودمون به شکل مفصل این را داریم ما و که حضرت زهرا سلام الله علیها می فرماید «من از دنیای شما سه چیز رو انتخاب کردم» که یه چیزش رو می فرماید چی؟ می فرماید: «وَ الاِنفَاق فِی سَبیِلِ الله» انقدر این مهمه که یک ولیّ خدایی که مقام عرشی داره مثل حضرت زهرا که امّ الائمه هست و امام الائمه هست انقدر این مهمه تو دنیا و قدرتمنده این کار و سازنده ست و سرعت رشد و قدرت رشد انسان و زیاد می کند که حضرت می گه من از دنیا انفاق رو پسندیدم از دنیای شما. این خیلی مهمه. پس دقت کنید نباید در سطح مبتذل به مقوله صدقه یا انفاق نگاه بکنیم. ما باید دائما بتوانیم با تنظیم رابطه مون در زیرساخت های صدقه و انفاق سرعت و قدرتمون و بیشتر کنیم و گفتم مفهومش رو هم باید از مفهوم اقتصادی صرف بیرون بیاریم. ما پنج بعد داریم هر پنج بعد ما باید صدقه و انفاق داشته باشیم: جمادی، گیاهی، حیوانی، عقلی و فوق عقلی. پس این خیلی مهمه. توجه به این داشته باشید. برای همین اگه ما می خوایم یه همچین کاری بکنیم همان که امیرالمومنین علیه السلام فرمود: «مَا مِن حَرَکَتٍ اِلَّا وَ اَنتَ مُحتَاجٌ فیِهَا اِلَی مَعرِفَتِه» هیچ حرکتی نیست مگر اینکه تو در انجام اون احتیاج به معرفت داری. دانش هم نیست. دقت کنید از دانش بالاتره احتیاج به معرفت داری؛ یعنی باید بدونی که واقعا قلبت کاملا تسلط روی این موضوع داشته باشه و بدونی باید اون عمل رو چگونه مدیریت بکنی.

صدقه هم به همین جهت جز حقوقی هست که امام سجاد علیه السلام ازش تعبیر می کنه در این بخش به حق صدقه یعنی یک صدقه شایسته و حق یک صدقه بایسته باید چه خصوصیت هایی داشته باشه.

من موقعی که می خوام خروجی داشته باشم برای بندگان خدا در تمام این پنج بعد چه جوری باید به خروجی های خودم نگاه کنم. این بسیار بسیار مهمه. یک) اینکه اول نگاه کنم به آدمهایی که می خوام بهشون خروجی بدم باید به چه چشمی نگاه کنم؟ این رو قبلا توضیح دادیم یک) «هُوَ اَنـت» اون خود تو هستی. تو در همون لحظه داری به خودت محبت می کنی. هر چه قدر عاشق خودت هستی اون انفاقت و درست انجام بده و عاشقانه. دو) «هُوَ رَسوُلُ الله» مردم هر خدمتی که بهشون بکنی اهل بیت دریافت کننده اون عشق و محبت هستند. سه) «هُوَ الله» مردم هر خدمتی که بهشون بکنیم به خدا کردی. اولین کسی که دریافت می کنه عشق شما، محبت شما، نوازش شما، بوسه شما، هدیه شما رو، تواضع شما رو، لبخند شما رو، ادب شما رو، دریافت می کنه خود حق تعالی هستش و بنابراین باید توجه بکنیم که ما طرفمون رب العالمین هست. طرفمون خدا هستش. نه این آدمهایی که می بینیم. این اشتباه اگه بکنیم خراب می کنیم صدقه مون رو و اون قدرتی رو که باید ازش بگیریم نمی تونیم بگیریم. پس خوب اول دقت کنیم طرفی که می خواد از ما بگیره کیه؟ ما با کی طرفیم در صدقات مون و انفاق مون در رفتارمون با کی طرفیم. یه زن شوهر دار -خدا رحمت کنه میرزا رو می گفت- باید به شوهرش به چشم امیرالمومنین نگاه کنه. هر کاری که برای امیرالمومنین دوست داره بکنه به شوهرش می کنه و یه زن باید یه مرد باید به زنش به چشم حضرت زهرا نگاه بکنه. هر خدمتی که می خواد به مادرش فاطمه زهرا بکنه اون رو پای زنش بریزه. این خیلی ارزش داره و مهمه.

خب ببین امام سجاد چی می گه در مورد حق صدقه. محضر مقدس امام سجاد علیه السلام یک صلوات عاشقانه بفرستیم (اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم) ایشون می فرماید که حق صدقه این هستش که بدونی که اون ذخیره تو نزد خداست؛ یعنی تو چون حیات جاودانه داری در حیات جاودانه ات نیاز به توشه داری. ما از اینجا که پامون رو بذاریم بیرون همین دنیا می ریم وارد برزخ می شیم برزخ ادامه دنیاست. ولی در فضایی بینهایت زیباتر و کامل تر و بزرگ تر و جذاب تر و شیرین تر و پیچیده تره مثل دنیا نسبت به رحم مادره دنیا نسبت به رحم مادر بینهایت زیباتر کامل تر پیچیده تر شیرین تر متنوع تر هستش. نسبت به رحم مادر که کوچیکه و فقط هم یه خون توش غذای ماست از اینجا هم که می ریم می ریم تو یه فضایی که اینجا براش یه رحمه و خیلی کوچیکه اینجا نسبت به اونجایی که ما می خوایم واردش بشیم. اونجا بینهایت بزرگه. همین فیلم هایی که در ماه مبارک رمضان دیدید زندگی پس از زندگی اینا که البته انتقال کامل هیچ کدوم نداشتن؛ حتی یه نفر اینا تو همین دنیا یه ورودی هایی رو استشمام کردند؛ ولی اگه انسان کامل بره اون طرف یه چیزایی هست اون طرف که اصلا به مخیله ما نمیاد. نمی تونیم هم تصورش بکنیم. انقدر عظمت داره و زیباست و کامل و پیشرفته است. خب وقتی میری تو یه فضایی که از اینجا بینهایت پیچیده تره توشه ای که نیاز داری بیشتره. بچه در رحم مادر نگاه کنید دست نمی خواد، پا نمی خواد، چشم نمی خواد، سلسله اعصاب نمی خواد، گوش نمی خواد، مو نمی خواد، چونه نمی خواد ولی همه رو داره تهیه می کنه برای یه عالمی که بعدش اینور بهش احتیاج داره. توی اینجا به همه اونا احتیاجه. بنابراین وقتی که یعنی هزینه ش تو دنیا بالاتره دیگه و بنابراین وقتی که ما می خواییم از رحم دنیا وارد نظام ابدی و برزخ بشویم اونجا خیلی گرونه هزینه ها. تجهیزاتی که لازم داره چون یه خونه ش از کره زمین بزرگ تره. شما می خوای توی یه خونه ای که از کره زمین بزرگتره زندگی بکنی. چه قدر احتیاج داری؟ چی لازم داری؟ خیلی چیزها لازم دارید دیگه. روی این حساب ما باید بدونیم که به توشه نیاز احتیاج داره. این که قرآن و اهل بیت این همه در مورد توشه آخرت می گن که آقا ذخیره کنید بفرستید. بفرستید اونجا تو دست خالی نرید اونجا گرفتار می شید.

خب به همین جهت حضرت میگه اول این رو بفهم که صدقه تو به نفع خودته. یه توشه ست برای خودت داری برای خودت این کار رو می کنی یه موقع. منتش روی نه سر خدا بگذار نه سر بندگان خدا لوس هم نشو چون تو از خودت نمیدی از اونی که خدا بهت داده داره میدی «اَنفِقُوا مِمَّا رَزَقنَاکُم» یعنی فکر نکنی داری یه منتی سر خدا می ذاری یا سر بندگان خدا خدا می گه من می تونستم تو رو گدا کنم اصلا هان؟ اون طرف گدائه رو می تونستم ثروتمند کنم. حالا الان جاتون عوض شده یه موقعی پررو نشی لوس نشی که آی من دارم نمی دونم خدمت می کنم آی دارم صدقه می دم آی نمی دونم همه نون خور منند. اگه این اومد تو ذهنت ذلیل می شی خوار می شی پیش خداوند. اگه دیگران رو کوچیک ببینی خوار می شی. لذا می گه وقتی که به فقیر کمک می کنی ازش تشکر کن. چون اون اومده این نقش رو بازی می کنه که تو رو بزرگ کنه. تو رو شبیه خدا بکنه. یه حریف تمرینی ست که کمکت داره می کنه که از تو کمکی رو دریافت بکنه که تو به وسیله اون کمک تقرب پیدا کنی به مربی ات. اگه فقرا نباشن که رشدی نمی توانی بکنی تو. خب بنابراین می گه این حواست باشه که یه این صدقه تو یک ذخیره ست در نزد خداوند. من دیگه عربی هاش رو نمی خونم «و امانتی ست نزد خداوند متعال که نیاز به شاهد ندارد». نیاز به شاهد نداره یعنی چی؟ یعنی همان طوری که قرآن می گه می گه در روش صدقه برای اینکه مردم تشویق بشن یه بخشی از صدقاتتون رو جلوی بقیه مردم. می گیم آقا برای غزه می خوایم کمک کنیم، برای لبنان کمک کنیم، خانم ها دیدید میان قشنگ کامل طلا هاشون رو توی این پشت میز یه جایی هدیه می دن جلو همه هم هست همه هم دارن می بینند. این لازمه یه کسی من دیدم عزیزان اومدن زمیناشون رو دادن اومدن خونه هاشون رو دادن ماشین دادن اینا که حالا خود ما ها مثلا اومدن هدیه کردن که من خودم بردم شخصا بخشی خودم بردم لبنان بخشیشم فرستادم بعدا «اَلحَمدُ لِلَّه» الان هم می تونیم به حتی غزه هم بفرستیم. این لازمه که انسان ها یه بخشی رو آشکار کنند اما بخش مهمش مخفیه؛ یعنی نذارید کسی بفهمه. مخفیانه بیا بدید. خب من این رو می خوام بدم برای جهاد، برای امام زمان، برای خدا، برای کارهای بین المللی، برای نمی دونم غزه، لبنان هیچ کس هم نفهمه. به خصوص اون جا هایی که ما الان حساب معرفی می کنیم اونجا یک کسی هم نمی دونه تو می خوای به کارت خودت بریزی هیچ کس هم جز خدا نمی فهمه. می گه «صدقه نیاز به شاهد گرفتن ندارد». بعضی جا ها قرآن می گه شاهد داشته باشی خوبه که برای تشویق دیگران تو بری جلو همه این صدقه رو بدی ولی بخش کوچیکت و این کار کن بخش اعظمش رو پنهان کن شاهد لازم. چون خدا خودش شاهده داره می بینه دیگه چه احتیاج داری که بقیه بفهمند. لذا حضرت تاکید داره رو این مسئله که نیاز به شاهد نداره می گه پس «وقتی متوجه این جهت شدی به آنچه که مخفیانه و بدون اطلاع دیگران نزد خداوند به امانت می گذاری بیشتر مطمئن باش تا آنچه را که به طور علنی و آشکار دادی» می گه اون بیشتر مطمئن تر باش به اون شاهدت فقط خداست. می گه به اون مخفی ها بیشتر اعتماد داشته باش. اون براتون منتقل می مونه دیگه عجب و غرور و خودنمایی و ریاکاری هم نداره. ما ممکنه اون موقع که داریم صدقه می دیم آشکارا خدای نکرده دچار این آفت ها باشیم باید مواظب باشیم ولی اون چی رو که مخفی می دی دیگه خب دیگه اون دیگه تویی و خدا دیگه خیلی عالیه دیگه می گه به این مطمئن باش چون دیگه این آسیب نمی بینه. این پیش خدا می مونه خدا می دونه کی تو این رو بهش انفاق کردی و هدیه کردی و این خیلی قشنگه خب «و از اعلان آن و اخبار دیگران خودداری نمایی و فقط بین تو و خدایت باشد و گوش ها و چشم ها را شاهد امانت قرار ندهی» یعنی جلو مردم این کار رو نکنی حالا همه حاضر باشن من مثلا این رو دادم، این رو دادم، این رو دادم نه یه جایی لازمه آدم مثلا برای تشویق دیگران و احیای این سنت علنی این کار رو بکنه خیلی هم خوبه این کار رو می کنه ولی قسمت اعظم انفاق ها باید مخفی باشه گذشت ها انفاق ها کمک به دیگران مخفی باید باشه. هیچ کس جز تو و خدا هیچ کس خبر نداشته باشه «و تو باید به امانت بدون شاهد یعنی مخفیانه دادن و اطلاع دیگران بیشتر مطمئن باشی نه اینکه فکر کنی اگر شاهدی نباشد او امانت تو را به تو برنمی گرداند» می گه بذار شاهد بگیرم که بعدا خدا نزنه زیرش هان این جوریه؟ نه می گه خدا امانتت رو بهت برمی گردونه ولی خدا پرورش می ده برمی گردونه ها یعنی این جور نیستش که تو اگه چیزی دادی همون چیز و به تو برگردونه. خدا کریم تر از این هستش که شما. خدا تو دنیاش می گه من بین یک تا هفت صد برابر به تو برمی گردونم چه برسه ابدیت. رشدش می ده «مَا کَان لِلَّهِ یَنمُوا» این یادتون نره هر چی که شما دست خدا دارید به خدا می دید رشد می کنه. هم تو دنیا رشد می کنه هم تو آخرت رشد می کنه. این خیلی فوق العاده است. خدا می گه بسپارش دست من من هم وکیل خوبیم هم طرف ولیت هستم هم نصیرتم هم وکیلتم هم ولی اتم پس بسپارش به خودم. قرض بده به خودم بسپار به خودم خودم برات رشدش می دم تا ابدیت تا ابدیت برات رشدش می دم. او چه امانت دار خوبیه خدا. اونجا که نیاز داری از لحظه مردن و شب اول قبر به بعد بهت برمی گرده اینا تو دوره غم و شادی من. اینا رو مفصل تو بخش شاد کردن دیگران و بخش غم زدایی توضیح دادم و اون وقتی که یه مسلمانی رو شما شاد می کنی، حتی یه سگ و یه گربه رو یه حیوان و یه کبوتر و شادش می کنی، خدا این شادی رو ذخیره می کنه برات اونجایی که نیاز داری بهت برمی گردونه. لذا یکی از کارهایی که انسان باید در بخش صدقه انجام بده این نیت که من دو تا کار باید بکنم: یک غم زدایی: می گه بگردید یه آدم غم زده رو ناراحت و پیدا کنید شادش کنید. غمش رو برطرف کن. ببین مشکلش چیه برطرف کن هر کاری که می تونی بکنی. دو) نه. اصلا شادش کن بعد مثال هم می زنه حضرت. شادی خیلی کار سختی نیستش شما الان از اینجا که می خواید برید بعضی از عزیزان مسئول شاد کردن شمان. مثلا چایی گذاشتن، خرما گذاشتن، آشی یه موقعی ممکنه بدن، میوه ای بدن، آدم شاد می شه. حضرت می گه ولو با یه خرما . پیرمردهای قدیمی همین جوری بودن کارشون دائما تو این کت هاشون و لباساشون یه مشت نخودچی کشمش و نمی دونم شکر پنیر و از این چیزها قدیمیا داشتن حالا دیگه الان شده کاکائو و شکلات و اینا. همیشه تو جیبشون بود. به هر کی می رسید شادش می کردند یعنی حالا مثلا یه موقعی حتی یه آدم بزرگ هم شاد می شه. الان قندش افتاده پایین، ذائقه ش می خواد تغییر بکنه، تو چرته مثلا یه لیوان چایی می خوره حالش خوب می شه، یه فنجون قهوه می خوره حالش خوب می شه، ریخت یه میوه بهش می دی شما، این شادی ذخیره می شه؛ یعنی هیچ وقت شاد کردن رو دست کم نگیرید. از یه بچه یه کبوتر یه گنجیشک از یه سلام کردن از یه احوال پرسی کردن از یه لبخند که دیگه آدمی که لبخند نداره. آدم عاجزیه. آدم خیلی عاجزیه کسی که نشاط و لبخند نداره. تو خونه ش وقتی از خواب بلند می شه نه می خنده به کسی خیلی جدیه. بلد نیست این کار و با بقیه با همسایه اینا رو به روییم همش تو اخمه یا لااقل خنثی ست این آدم آدمه کم خیریه. بابا یه لبخند که می تونی بزنی که یه موقع می تونی یه مزاحی کنی یه نفر رو شاد بکنی خب بکن این کار دیگه دیگه زبانته دیگه و این رو دیگه دریغ نکنه از کسی. این شادی چند جا به داد آدم می رسه. همین که انسان .لذا ثروتمندترین آدم ها روز قیامت کساییند که غم زدایی بیشتری کردن یا تولید چی؟ تولید شادی کردن؛ حتی اینکه دیگران را بخندونند. پیغمبر یه کسی بود هی می اومد می خندوند پیغمبر رو شاد می کرد، شوخی می کرد، پیغمبر رو. یه موقعی که پیغمبر دلش می گرفت، می گفت کجاست اون برادرمون که بیاد ما رو شاد کنه. بعضی ها هستن که اصلا هنرشون همینه شاد کردن دیگرانه. خنداندن دیگرانه .چه قدر هم اینا مبارکن این افراد توی جامعه و توی عرض کنم خدمتتون که فامیل بتونه نذاره. چون غم یادتون هست توضیح دادیم غم یک حضور شیطانیه. علی علیه السلام فرمود «اَلغَم مَرضُ النَّفس» آدمی که غم زدایی می کنه مثل طبیبی هستش که داره مرض را از دل دیگران می کشه بیرون و غم یک جنایته، غم یک فحشاست. پیامبر فرمود هر کس برای دنیا غصه بخوره می ره جهنم. خب برای چی ما بذاریم دیگران برن جهنم. کمک بکنیم . غم، غم شاد کردن دیگران یه کار الهی ست در حالی که غمگین کردن، افسرده کردن، تولید غم یه کار شیطانی ست. اصلا چیز قشنگی نیست. پس این رو به عنوان یک عبادت و یک سلوک همه باید در نظر داشته باشن تو چه قدر شادی پیش خدا؟ به مقداری که شادی تولید می کنی، داری، چه قدر شادی و بزرگی و مقربی؟ به اندازه ای که غم برطرف می کنی، غم ها رو برطرف می کنی. این خیلی عظمت داره این کار.

خب بازم یه صلوات به محضر مقدس امام سجاد علیه السلام بفرستیم (اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد) «هرگز با دادن صدقه بر کسی منت نگذار زیرا که صدقه از تو می باشد وگرنه خودت را مورد توهین و تحقیر خودت قرار داده ای» وقتی اگه منت می ذاری در واقع داری به خودت توهین می کنی چون توضیح دادیم «هُوَ اَنت» دیگه «هُوَ اَنت» مثل اینکه تو جلو آینه وایسی به خودت فحش بدی هان؟ وایسی به خودت فحش بدی وایسی چاقو بگیری دستت بکنی تو شکم خودت یه دونه بزنی تو زانوت، یه دونه بزنی تو چشت، یه دونه تو گردنت، وقتی یه نفر داری اذیت می کنی، نیش می زنی، تحقیر می کنی، توهین می کنی، گیر بهش می دی، عیباش را بهش می گی، دائما داری این کار رو می کنی نمی فهمی که تمام این ضربه ها فشار قبر رو ضربه هایی ست که داری به خودت می زنی بعد شب اول قبر همش برمی گرده به خودت. این اصلا هنری نیست که تو بتونی یکی رو نیش بزنی، تحقیر بکنی، توهین بکنی، تمسخر بکنی، کوچک بشماری کسی رو، گناهش رو، اشتباهاتش رو به رخش بکشی. اینا خیلی چیزای وحشتناکیه. لذا حضرت می گه که می فرماید که شما وقتی که منت می ذاری خب صدقه خودتی در واقع. حقیقت خودته. مال خودته و بنابراین تو داری به خودت توهین می کنی وقتی که به کسی منت می ذاری. می دونی چه قدر به تو کار کردم، حیف نمی دونم فلان کاری که برای تو کردم، ای بی لیاقت، ای نمی دونم فلان، مرد ها سر زناشون منت نذارن، زنها سر شوهراشون منت نذارن، پدر مادر سر بچه هاشون نذارن و همین طور هر کس هر خدمتی به دیگران کرده کلا فراموش کنه. بسپاره به خدا. اصلا دیگه یادش نیاد. از دیگران هم توقع تشکر نداشته باشه. خب «برای آنکه در صورت منت گذاشتن خودت را از آن اراده نکرده ای» یعنی حواست به خودت دچار خود فراموشی شدی. تا منت می ذاری اولین کسی که نابود می شه خودتی. اولین کسی که صدمه می بینه خودتی. لذا حضرت می گه تو حواست به خودت نبوده خودت رو اراده نکردی تو صدقه. خودت یعنی چی؟ یعنی همونی که قراره بره تو ابدیت، خود انسانیت، اون، اون روحی که از خدا به تو امانت سپرده شده، اون کودک عزیز روان، یعنی اصلا حواست به خودت نیست وقتی داری با مردم بد حرف می زنی، وقتی داری توهین می کنی، وقتی عصبانی می شی، وقتی قهر می کنی، وقتی باج گیری می کنی، وقتی پدر ومادرت و اذیت می کنی، وقتی همسرت را اذیت می کنی، وقتی همسایه ت را داری اذیت می کنی، وقتی دیگران از اخلاق تو تو عذاب و فشارن تو نمی فهمی که داری اون لحظه چه جنایتی در حق خودت می کنی. خودت را نابود داری می کنی. حواست به خودت نیست این و خیلی حواست باشه. لذا حضرت می گه اصلا در تو حواست به خودت نیست خودت و در واقع فراموش کردی از اینجا «و اگر این کار را برای خودت انجام می دادی کس دیگر را مورد منت قرار نمی دادی» یعنی اگه حواست به خودت بود دیگه منت نمی گذاشتی. چون منت نابودی خودته. می گه حواست اگه به خودت بود خود حقیقی جاودانه ت که قراره بره اون طرف اصلا تو همچین کاری نمی کردی. کینه به دل نمی گرفتی از کسی. چون کینه وقتی میاد تو دل اولین کسی رو که نابود می کنه حسادت، کینه، بدجنسی، حقه بازی، کلک زدن به دیگران، بدخواهی وقتی میاد سراغت خودت را نابود می کنه اول. این رو خیلی خیلی باید ما حواسمون باشه. بعد حضرت دیگه حالا فرمود چی آخرش «وَ لَا حَولَ وَ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللَّه» یعنی باید از خدا کمک بگیریم برای اینکه یه همچین آدمی باشیم. مغرور نشیم اگه هستیم توانمندی به حول و قوه ی الهیه. خدا رو شکر بکنیم و دائما شکر کنیم که خدایا برای همین می گه وقتی صدقه دادی اول دست خودت رو ببوس. چون دستت به دست خدا خورده اولین کسی که دریافت کرده کیه؟ خداونده. دستت متبرک شده به دست خدا خورده. خدا از تو دست تو داره دریافت می کنه و بنابراین تشکر کن هم از فقیر تشکر کن هم دستت رو ببوس هم از خدا تشکر کن. از خودت نه. از خودت نه. این و حواسمون باشه

وَ الحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العَالَمیِن وَ صَلَّی اللهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِین (اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم)