جلسه 019 - وظایف ما در آخرالزمان
شماره جلسه
19
وضعیت پیاده سازی
دارد
سال
1404
ماه
1
روز
28
متن کامل (خام) ‌ جلسه 019 - وظایف ما در آخرالزمان

وظایف ما در آخرالزمان؛ جلسه نوزدهم 28/01/1404

سلام علیکم و رحمة الله .

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم* بسم الله الرحمن الرحیم* الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنت الله علی اعدائهم اجمعین من الان الی قیام یوم الدین.

سلام و صلوات و درود و رحمت و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان. هدیه محضر مقدس آقا امام زمان علیه السلام، امامزادگان واجب التعظیم مراجع علما شهدا اولیا الهی که در خدمتشان هستیم و امام الشهدا صلوات بلند ختم بفرمایید.

سیر بحثمان در دشمن شناسی و وظایفی که در آخرالزمان داریم اختصاص داشت به یک بحث تفسیری در قرآن کریم و ما یکی از کامل‌ترین مجموعه آیاتی را که در این باره هست، انتخاب کردیم و آن داستان جنگ احد است. امروز آیه ۱۴۲ را انشالله توضیح خواهیم داد.

می‌فرماید که «أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ» این خطابش به همه انسان هاست. آیا شما اینجور فکر می‌کنید، یه چنین فکر باطلی دارید، یه همچنین گمان غلطی دارید که به بهشت میرید اما مجاهدین و صابرین شما برای خدا معلوم نمی شود. یه سوال است. کلمه «حَسِبْتُمْ» «حسبه» وقتی که به کار می رود معمولاً فکرها و آرزوهای غلط، فکرهای کارتونی، توهمات و تخیلاتی هست که می آید سراغ انسان. خیلی دقت بفرمایید چون این در زندگی ما اگر این را فهمیدیم، راه شادی و آرامش روی ما باز می شود؛ راه قدرت به روی ما باز می شود.

خدا یه سوال دارد میکند از همه بندگانش که شماها اینطور خیال کردید که به بهشت میرید شما؟ آیا شما به بهشت میروید ولی مجاهدین و صابرین شما برای خدا مشخص نشود. خب این می خواهد چی بگوید؟ می خواهد بگوید که بهشت معلول جهاد و صبر است. صبر قبلا توضیح دادیم، اسم کلمه صبر از یه میوه گرفته شده که میوه‌اش بسیار تلخ هست از یک گیاه گرفته شده، بسیار بسیار تلخ است. صبار هم داریم ما. یه میوه است به همین اسم در ایران نیست ولی خب من در یمن دیدم. صبر یعنی همه دارایی یک شخص در باشگاه خدا یعنی وقتی که ما آفریده شدیم در باشگاه خدا برای شدن. آمدیم آزادی داده خدا به ما و اختیار و انتخاب. م گوید خوب انتخاب کنید هر کدام می‌خواهید: بهشت جهنم، دنیا ،آخرت. اگر ما این را بفهمیم، دانستنش خیلی به کارمان نمی آید یعنی هم که سر کلاس شما می آید من هم میگویم فایده ندارد. مگر اینکه شما به معرفت برسید یعنی به قلبتان وارد بشود که ما در باشگاه آمدیم. باشگاه توقع زیادی نمی شود ازش داشته باشد. باشگاه، زندگی باشگاهی یعنی زندگی که تمام مدتی که تو در باشگاه هستی تمرین داری. تمامش تمرین هست. وقتی این را پذیرفتی که من از خواب که از بلند می شوم در خواب در خواب، این یادتان نرود، هست، از خواب هم که بلند می شوم تا لحظه‌ای که میروم در خواب دارم امتحان می شوم در باشگاه خودم دارم آزمایش می شوم. یه لحظه، همانطور که شما یه لحظه از دنیا خارج نمیشوید یه لحظه از هوایی که دارید استنشاق می کند خارج نمیشوید، یه لحظه از امتحان و باشگاه خارج نیستید. حتی یه لحظه. چون باشگاهاست. آمدید که بشوید. رحم است، در رحم تو دائما در حال رشد هستی. دائماً در حال رشد هستی. این را اگر یک کسی قلبش پذیرفت، نوع توقعش از زندگی در برخورد با اشیا، آدم‌ها، حیوانات، مسائل اجتماعی سیاسی اقتصادی نظامی همه چیز درست می شود. من قبول کنم شاگرد خدا هستم، قبول کنم متربی یه رب هستم. یه رب بالا سر من هست. من اینجا نیامدم پولدار شوم. این فکرهای احمقانه اینجوری هست. پولدار شوم، خوشگل شوم، به قیافم برسم لباس بپوشم نمی‌دونم تجملات داشته باشیم. ازدواج کنیم بچه بیاریم خاله بازی، سفره بندازیم مهمانی برویم .اینها هیچ کدام اصالت در زندگی ما ندارد. ما اصلاً برای این کارها نیامدیم. نه، مقام بگیرم رئیس جمهور شوم. اینها همه اش اگر کسی فکر می کند برای این آمده و اینها به زندگیش دارد جهت میدهد، دارد تلف می کند خودش را در رحم دنیا. من آمدم آدم شوم؛ من آمدم خلیفه الله بشوم. من آمدم بی‌نهایت بشوم. من آمدم به مقام محمود برسم. من آمدم آماده بشوم که با خانواده آسمانی‌مان بعد از تولد زندگی کنم. مثل یه بچه. بچه وقتی که نطفش بسته می شود، برای چی بسته می شود؟ بچه وقتی نطفه اش بسته می شود برای این بسته می شود که قرار هست این ۹ ماه در رحم مادر باشد، بعد بیاید پیش پدر و مادرش زندگی کند. کنار پدرو مادرش بزرگ شود. عمرش کنار پدرومادرش باشد، کنار خانواده اش باشد. اگر بعدها هم بنابر نیاز جنسی رفت ازدواج کرد یا نیاز عاطفی یا نیازهای دیگر باز کنار پدر ومادرش هست یعنی ارتباط همچنان هست در خانواده هست با خواهراش با برادراش با همه با رحم خودش. ما از نور آنها آفریده شدیم. آمدیم در رحم دنیا که بعد از گذراندن یک دوره تکاملی برگردیم در مقام خانواده آسمانی مان زندگی کنیم در بهشت. بهشت چیه؟ بهشت یه حداقل داشته، یک حداکثر که اینها توضیح دادم قبلا. زمان نامحدود، مکان نامحدود و امکانات نامحدود. به این بهشت میگویند. آن هم تحت حاکمیت و مدیریت و سلطنت خودت. آنجا مهمان نیستی در بهشت. تو پادشاهی آنجا . گفتیم بهشت هر کس به اندازه همه آسمان‌ها و زمین هست. این را بفهمیم اول، قلبمان اینها را این حقایق را باور کند اول که ما قرار هست چنین جایی برویم و آنجا سلطان باشیم. ما برای این آفریده شدیم. اگر این را فهمیدی، لازمه فهمیدنش هم این است شماها قبل از اینکه سر کلاس بیاید، تمرین کافی برای نگاه انسانی به خودتان داشته باشید؛ به عنوان یه خانم و آقا و یه دختر و پسر نیامده باشید سر کلاس. وقتی اینها را به عنوان یه خانم و آقا یا یه مثلاً دکترو مهندسی می شنوید این به قلبت نمی رود فقط اطلاعات هست. فقط یه چیزی را می شنوی یا یه چیزی را یاد می‌گیری. این باید به قلبت برود تا به معرفت تبدیل بشود و این هم علامت دارد. علامت اینکه یه نفر این رفت در قلبش ،خودش علامت دارد. بارها هم علامتش را گفتیم. حداقل علامتش این هست که یه عشق جاودانه به خودت پیدا میکنی و در اثر این عشق جاودانه به خودت، دیگران هم همینطوری دوست داری: بچه‌ت را شوهرت را زنت را خانوادت را مردم را کل کره زمین را. خب حالا وقتی من فهمیدم به باشگاه آمدم، باشگاه ذاتش چیه؟ ذاتش رحمانیت و رحیمیت هست. من باید شبیه مربیم شوم دیگر درسته؟ آمدم شبیه آدم شوم. بچه باید شبیه پدر ومادرش بشود دیگر. ژنهای آنها را میگیرد، جمع جبری ژن های پدر ومادر در سلامت و زیبایی هوش عقل اخلاق و معنویت می شود بچه و تاثیرات محیط. ما آمدیم با اختیار این رشد را انجام بدهیم. این قیمت ماست. این حقیقت ماست. حالا وقتی می خواهم باشگاه بروم، از یه طرف از یه طرف باید رحمان بشوم در رحم، رحم دنیا، از یه طرف باید رحیم بشوم. سایر صفت‌ها را هم تابع این دو تا اسم به من میدهند. صفت‌های دیگر‌ی که ما می‌خوانیم اینها را به ما میدهند؛ اما تابع زمینه اصلی یعنی تا رحمانیت و رحیمیت نیاید تو آمادگی برای جذب اسم نداری. برای همین آدمهای خشن آدمهای خودشیفته آدمهای خودبرتربین آدمهای بی‌رحم آدمهای بی‌عاطفه آدمهای حسود آدم‌های فضول آدمهای پرحرف آدم‌های پرخور اینها هیچ وقت آمادگی جذب اسم پیدا نمی‌کنند. چون پُرند. اگر هم بهشون بگوید نمی‌فهمند؛ یعنی فقط به گوششان میخورد. تمایلی برای میلی ایجاد نمی شود برایشان برای پیشرفت و شبیه شدن به رب. این کل هرچی هم که بهش بگویی ۲۰ سال هم که سر کلاس بیاید آخر دغدغش این هست که وام من درست شود، ماشین بخرم نمی‌دانم ازدواج بکنم خاله خاله بازیهای زندگی. توهماتی که می آید مشرکانه در زندگی ما همه اش گرفتار همین چیزهادر زندگی هستیم. این دنبال شبیه شدن به معنای حقیقی به مربی خودش نیست. چون پُر هست. یکسره از این چهار تا کمالات آنقدر شیفته است آنقدر حقارت دارد که اینها می‌گیردش، پُر هست دیگر اصلا احساس نیازی به بالا ندارد و این، آن موقعی هست که یه جنین در رحم دنیا دیگر از حرکت به سمت بچه شدن باز می‌ماند، اندام زایی ندارد و فقط سلول جذب می کند بزرگ می شود اما نه چشم می شود نه دست می شود نه پا می شود نه گوش می شود. و این فاجعه اتفاق میفتد. برای خیلیها در رحم دنیا این فاجعه اتفاق می‌افتد. خب اگر من می‌خواهم رحمان و رحیم بشوم باید ۸ میلیارد آدم را مثل خودم دوست داشته باشم و بنابراین نمیتوانم تحمل کنم که به ایناه ظلم بشود از حقشان این خواهرو برادرهای ما محروم شوند، بچه های امام زمان اند، بچه های حضرت زهرا هستند این ۸ میلیارد آدم و برای این هدف آفریده شدند. نمیتوانم اجازه بدهم یه مشت مفت‌خور طاغوت ستمگر مستکبر منافق به خاطر منافع دنیاییشان نمی‌گذارند که اینها بفهمند آدم اند. اینها را دائماً با تبلیغات با کار در حد ارزش‌ها و نیازهای جمادی گیاهی حیوانی نگه شان می‌دارند. نهایتا چهار تا سواد به دست آوردند. همین. نمی گذارند و نمی خواهند بگذارند که چیزی متوجه شوند. اگر می خواهند کار علمی بکنند همه شان از کل دنیا جذب می‌کنند میگویند باید در دانشگاه های ما مقالاتتان را در سایت‌های ما ثبت بکنید؛ والا بهتون اعتبار نمیدهیم. تمام محصول عمرتان را تحقیقاتنان را دبروید ر سایت ما برزید و الا بهتون امتیاز نمیدهیم. در آی اس آی چند تا مقاله داری؟ خب وقتی تو میگویی در آی اس ار، آی اس آر کی زده؟ دنیای استکبار زده. صهیونیست جهانی آدم خورها همینی که بچه‌های غزه و لبنان را دارند می‌کشند، ایران را غارت کردند، دو سوم خاکمان را بردند، الان میخواهند تجزیه کنند و نابودمان کنند؛ همینها آن سایت ها را زدند. می گویند اگر دانشمند در سراسر دنیا هست باید بیاید اینجا به ما اطلاع بدهد چی خوانده. چی دارید می‌خوانید، تحقیقاتتان چیه؟ به چه نتایجی رسیدید؟ به ما بدهید و حالا باشد امتیاز می دهیم. شما بیاید پیش ما برای ما درس بخوانید برای ما پژوهش کنید خودمان هم بهتون مدرک میدهیم. خودمان هم بهتون میگوییم چی بخوانید. این استثمار علمیش. تا بخش‌های دیگر. من نمی‌توانم بپذیرم ۸ میلیارد آدم اینجوری دارند نابود میشوند استثمار میشوند، رشد انسانی نمی‌کنند. بی رحمی هست، بی عاطفگی هست. خواهر وبرادرای من هستند، خود من هستم. از خود من بالاتر. اهل بیتند. از اهل بیت بالاتر جلوه‌های خدا هستند و نمی‌توانم اجازه بدهم به جلوه خدا، معشوقم و محبوبم این جوری توهین بشود. بنابراین این جهاد برای من واجب هست برای اینکه بتوانم از حقوق ۸ میلیارد انسان دفاع بکنم. یه احمقی که می شناسید شما، خیلی بیشعور و احمق بلکه خائن بلکه نفوذی سخنرانی می کند می‌گوید که ما چرا همه اش با دنیا باید جنگ بکنیم؟ چرا باید با دنیا جنگ داشته باشیم؟ این سیره همه انبیا بوده. چون آدمیم. چرا چون نمیفهمی. چون این زبان را بلد نیستی. سیره همه انسان‌های کامل انبیا بهترین انسان‌ها کامل‌ترین انسان‌ها همیشه جهاد بوده مبارزه با طاغوت‌ها با استکبار جز ذات نبوت هست، جز ذات رسالت نجات انسان‌ها از دست طاغوت‌ها از دست ظالمین. اگر جایی انسان هست نمی‌تواند بی‌خیال باشد نه حتی نسبت به یه گربه، نسبت به یه درخت، نسبت به یه سگ، چه برسد انسان های دیگر. ما نمی‌تونیم به خاطر منافع مادی دنیایی بیایم سازش بکنیم با آدم خوارهای عالم با ستمگران مستکبرین عالم. ما انسانیم ما رحمان و رحیمیم باید رحم مان به میلیاردها انسان بیاید نه به طاغوت‌ها. لذا یه انسان هیچ وقت خالی از جهاد نمی‌تواند باشد. این از جهت رحمانیت هست. از جهت رحیمیت هم شما باید رحمت به شیعیان بیاید به مسلمان‌ها بیاید که اینها شاگردهای ویژه این مکتبهستند. اینها ثبت نام کردن پذیرفته شدن بقیه بیچاره خبر ندارند که. قیمتش را دارند اما خبر ندارند بندگان خدا. یه جهاد علمی باید بشود در دنیا همه خبردار شن بچه های اهل بیتند، بندگان خدا هستند، انسانند و بعضی جهاد علمی بالا دیگر باید بشود که اینها بفهمند چه جوری باید اینها رشد بکنند. خب تو وقتی که این رحیمیت هست. رحیمیت یعنی این که اول که آقا مگر مردم شیعیان خودمان مسلمان‌های خودمان که می‌فهمیدند، این را دارند من به داد اینها برسم بعدش هم به بقیه بچه های اهل بیت و در اوج رحیمیت من باید رحمم به رحم خودم، امام زمان بیاید. صله ارحام یعنی چی؟ یعنی اتصال با ارحام خودت. بالاترین رحم ما کیه در دنیا؟ محمد و آل محمد اللهم صل علی محمد و آل محمد. یه مشت از اول انقلاب منافق سلبریتی‌ها و شخصیت‌ها و حتی هم لباس های ما که هیچ فهمی از انسانیت انسان قرآن و دین ندارند دائماً دارند میگویندبابا شما چرا همه اش با دنیا مشکل دارید؟ اول اینکه ما با دشمن مشکل نداریم. ما هیچ وقت به جنگ کسی نرفتیم به جایی حمله نکردیم. یه گلوله برای کسی شلیک نکردیم دنیا همیشه با ما کار داشته. بعضیا انقدر احمقند که میگویند اگر ما برویم صلح بکنیم با دشمنان دشمن ما دیگر کاری ندارند؛ در حالی که استکبار روحش این است دوستان خودش را میخورد. ببین امام بزرگ، امام خیلی خیلی بزرگ، امام الائمه استکبار یه نفر هست که تازه به درک واصل شد، یکی از امامان بزرگ کفر، کسینجر می گوید: ما برای دوستانمان دوستان کشنده هستیم ولی برای دشمنانمان فقط خطرناکیم؛ فقط ما دوستانمان می‌خوریم. تاریخ آمریکا نگاه کنید تمام کشورهایی که دوستشان بودن شخصیت‌هایی که دوستشان بودند از صدام و قذافی و باهاشون سازش کردند نمی‌دونم مبارک و شاه و بقیه را ببینید بن علی تونس نگاه کنید همه دوستانشان را خوردند. آنها اصلاً برای خود آدمهای درون خودشان هم ارزش قائل نیستند. حامیان خودشان را هم اعلام می‌کنند ما شما را آدم نمیدانیم خیلی سریع، با پررویی و بی حیایی و بی ادبی به حامیان خودشان هم می گویند ما شما را آدم حساب نمی‌کنیم چه برسد دشمن هایشان. حالا ما از رحمانیت بگیریم استکبار با ما درگیر می شود. جهاد لازم داریم. از بعد رحیمیت فلسفه خلقت بگیریم بحث انسان شناسی، باز ما جهاد داریم . چون آنها نمی‌گذارند ما در خودمان خوب باشیم بینمان اختلاف می اندازند، جاسوس می‌فرستند، ستون پنجم دارند شایع پراکنی می‌کنند و داستانهای دیگر دارد که در جلسات بعد در همین رابطه صحبت خواهیم کرد.

نکته بعد از بُعد فردی از بُعد فردی وقتی من در باشگاه هستم چه برای رحمانیت چه برای رحیمیت باید مبارزه کنم. صبر داشته باشم. صبر بر، سه تا صبر بود .صبر بر چی؟ دستورات خداوند، طاعت که آن برای خودسازی ماست. صبر بر اینکه تخلف نکنم از دستورات، یعنی صبر بر معصیت، وسوسه نشوم دستورات خدا را کنار بگذارم و بروم گناه بکنم. هرچی که خدا می گوید زن داری چه جوری باشد شوهرداری چه جوری باشد تربیت بچه چه جوری باشد کار اقتصادی چه جوری باشد روابط زن و مرد چه جوری باشد نمیدونم اقتصاد اجتماع هر چی که می گوید و سه) صبر بر مصیبت؛ یعنی وقتی سختی می آید سختی دارد اینها. بلا می آید، دشمن برایت تحریم میگذارد، جنگ می کند باهات، نمی‌دونم بیماری می آید سراغت، سرطان می آید، کسی می‌میرد، قرض داری بدهکاری داری، بالاخره اینها مصائب زندگی ماست. در باشگاهیم دیگر داریم امتحان می‌شویم. بنابراین به همین جهت وقتی که یه مومن وارد بهشت شد آن بهشت با آن عظمت که چقدر هم زیبا خدا ترسیمش می کند این بهشت را، می خواهد بگوید ذات بهشت از هر طرف نگاه کنید روی صبر بنا شده. صبر بهش ساز است. می گوید: « يَدْخُلُونَ» خدا می گوید فرشته‌ها از تمام ابواب «مِنْ كُلِّ بَابٍ» وارد قصر این می شوند. بعضی از آدم قصر مومن هزار در دارد. از همه درها فرشته‌ها وارد می شوند و همه شان سلام می‌کنند به مومن، سلامشان چیه؟ «سَلَامٌ عَلَيْكُمْ بِمَا صَبَرْتُمْ» به خاطر صبرتان دارید بهتون سلام می‌کنیم. این بهشتی که شما در آن که از این به بعد دیگر امکانات نامحدود مکان نامحدود و زمان هم جاودانه است، هیچ وقت دیگر، یه ذره فکر کنید به آن. این را ما به آن فکر نمی‌کنیم هیچ وقت. خدا می گوید اگر همه انبیا قوی بودند و ساخته شدن به عشق این بهشت ساخته شدند. «إِنَّا أَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ» این خانه شان هست. به یاد این خانه‌ای که قراره بعداً بروی در این خانه زندگی بکنی مقاومت کن. دیدید میروی سفر مشکلات هست. می گویی بابا ولش کن دیگر اصلاً سفر جای این حرفها نیست باید صبور باشید. غر نزنیم نق نزنیم دعوا نکنیم با کس،ی عصبی نشویم. میرسیم به خانه. وقتی میرسید خانه ات، مسکن هست دیگر یعنی محل سکون هست. میروی همینجوری لباسات را درمیاوری یا در هم نمی آوری. بعضی ها با کفش میروند می‌خوابند. خانه است دیگر. با هر لباسی که در تن شان هست یا درمی آورند قشنگ یه دوشی می‌گیرند یه آرامشی دارند. آرامش در مسکن هست، خانه شما بهشت هست. در رحم مادر ، ددوره ما شدن را داریم. باید ملحق شیم به خانواده آسمانی‌مان آنجا مسکن هست بچه را دیدید وقتی از شکم مادر می آید در آغوش مادر تازه شروع سکون و آرامشش هست. همه چیز دیگر در دو تا کنیز و یه غلام و یه عالمه نوکر دیگر در اختیار دارد. تا همه به این برسند. همه هم دستور این هستند یعنی همه فرمایشات ایشان را باید اجرا بکنند. آنجا همینطوره. بنابراین شما هرجوری نگاه کنید از بعد عرفانی که ما باید رحمان و رحیم بشویم، در رحمانیت جهاد دارید. چون عشق ۸ میلیارد آدم را داری. باید براش تلاش کنی. اگر تو مادر دوتا بچه هستی باید بجنگی برایش. اگر مادرت یه بچه هستی باید براش بجنگی برای سعادتشان. این تلاش مادر و پدر برای سعادت بچه‌هایشان جهاد میکند سختی میکشند میجنگند مبارزه می‌کنند. گاهی بعضی از مادرها شوهرانشان را از دست دادند حالا یا طلاق گرفتن یا به رحمت خدا رفتند، می‌جنگند تا این بچه‌ها را به سلامت بزرگ کنند. حالا فکر کن تو می‌خواهی شبیه الله بشوی، شبیه الله بشوی یعنی همه ۸ میلیارد بچه‌های تو هستند و خواهر وبرادرهای تو هستند. نسبتشان مسئولیت داری. نمی‌توانی بگویی به من چه. یه دلت باید بزرگ شود. چون تو می‌خواهی یه بهشتی بروی که بی‌نهایت هست. بهشت تابع اندازه قلب توست. این را خوب دقت کن خواهش می‌کنم. بهشت بزرگ است. چرا بعضیها فشار قبر دارند؟ چون قلب هایشان فشار داشته، اصلا وسعت نداشته این قلب ها. این قلبها دائماً کوچک هست. حسادت دارد رقابت دارد زودرنجی دارد عصبانیت دارد خودشیفتگی دارد چشم و هم چشمی دارد. این قلب فشار قلب دارد دیگر. تازه نه تنها فشار قبر دارد یعنی خودش تنگ هست همه آدمهایی هم که با این آدم هستند، فشار قبر می‌گیرند. چرا؟ چون زن و بچه‌ش را کوچک بار میاورد. بچه‌هاش میگویند که من با داداشم قهرم دیگر خانه عمویتان نروید، خانه دایی تان نروید خونه عمه‌تان نروید خانه خاله تان نروید، خانه مادربزرگتان نروید یعنی به نسبت فشاری که به بچه‌ها دارد میاورد، فشار قبر دارد ذخیره می کند. این اصلاً نمی‌فهمد دارد چیکار می کند. رحمان که اینجوری نیست که. رحیم یعنی فشار روی دل نباشد. روی قلب فشار نیاید. آرام باشی شاد باشی. وقتی آرام و شاد نیستی یعنی فشار قبر داری. قلب کوچک هست. حالا این قلب باید بزرگ شود بهشت شود. بهشت باید بزرگ بشود برود تا بی نهایت. خب تو باید یه ظرفیت بی نهایت در آن ایجاد بکنی. نمیتوانی بگویی فقط من و مامانم، من و بابام من و خواهرم نمی‌دونم من و اموات خودم. شب جمعه است می خواهد دعا بکند می گوید این خرما را فقط به نیت بابام گرفتم. بابا در ماه رمضان تمرین کردی بگویی: «اَللّهُمَّ اَدْخِلْ عَلی اَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُورَ» همه آن طرفیها را میخواهی شاد کنی بعد میگویی خرما فقط برای بابام، دعا می کند می بینی دعا خیلی محدود هست: خودش و خانواده اش. الان من به همه عزیزان گفتم حرز بخوانند برای درمان بودن از شیاطین جنی و انسی و دشمنان و حسودان و اینها. حرز ۲۲ صحیفه یا حرز 23 جامعه دیگر. آنجا میگویی چی؟ میگویی عرض می‌کنی به خداوند «اللهم انی اعوذبک نفسی و مالی و دینی و اهلی و من یعنینی امره» خدایا هر کس برام مهم هست. یه کاغذ بردار میزان قبرت را اندازه بگیر. اندازه قبرت را. کیا برات مهم اند که تو داری اینها را پناهنده می‌کنی به خدا. هر که برایت مهم است. اگر گفتی خدایا من دارم این حرز را می‌خوانم به نیت هشت میلیارد آدم و همه آنهایی که آن طرف هستند هم شاد شوند. «و من یعنینی امره» یعنی خدای من برای آنها هم فرج می‌خواهم از عذابهای آنجا و گرفتاری آنجا. این قلبت باید بزرگ بشود. امام فرمود: «ما غم همه مظلومان عالم را میخوریم». همه مظلومان عالم. با ظالمین در جنگیم. با طاغوت ها. چون دارند این مردم را اذیت می کنند. رحمانیت دشمن دارد برایت، نمی‌گذارند که تو بخواهی آدم ها را از دستشان نجات بدهی، طاغوت‌ها نمی‌خواهند بگذارند آگاهشان کنی، کمکشان کنی یا نجاتشان بده. همین در کشور خودش دانشجوی خودش را استاد دانشگاه خودش را که اصالتاً آمریکایی هست، متولد آمریکاست، پاس آمریکایی دارد سیتی زن آمریکاست، شهروند آمریکاست می گوید اگر به اسرائیل توهین کنید، انتقاد بکنید، تمام هست کارتان. از اخراج و تنبیه و شکنجه و همه چی دارند تا کشتن بعد هم به همه دنیا میگویند آزادی بیان. نمی‌خواهند بگذارند این را. پس تو جهاد داری. در دوره فکر و ذکر یه ذکر بی نهایت یاد دادم بهتون. همان موقع هم گفتم به ندرت پیدا می شود از توی شماها کسی تحمل کند این ذکر را یعنی بتواند باهاش پیوند بخورد و پاش تا آخر عمر بایستد. آخرش چی میگوید؟ فوق العاده است آن، مست می کند آدم را، چون قدت را بزرگ می کند تا بی‌نهایت، روحت را می‌کشد تا یه بهشت به اندازه همه آسمان‌ها و زمین و تو را تسلط میدهد به یه همچین بهشتی. ما الان هزارمتر زمین بهمون بدهند برویم یه گوشش ۲۰۰ متر بسازیم آن ۸۰۰ متر ازش میترسیم دیگر خالی الان آنجا چه خبره. حضور نداریم. می گوییم دوربین بگذاریم ببینیم یه سره که یه موقعی یه کسی آنجا نباشد. نه. روحت را می‌کشد، روحت رابزرگ می کند به یه همچین بزرگی. چی میگویی؟ میگویی: «سبحان الله و الحمدلله » اگر بفهمیم اینها چیه؟ چه جوری دور خدا می‌گردد آدم «سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا و الله اکبر الله کل نعمة انعمت علیه» خدایا من تسبیحت میکنم تحمیدت میکنم تحلیلت میکنم تکبیرت می‌کنم به اندازه همه نعمت‌هایی که به من دادی. مگر نمی‌گویی بی‌نهایت نعمت به من دادی! مگر خودت نگفتی جن و انس نمی‌توانند بنویسند من برات تک تکشان تو را تسبیح و تحمید و تحلیل و تکبیر می‌کنم. ادامه دعا را نگاه کنید چه جوری ماها را تربیت می‌کنند اهل بیت. شما کدام مکتب دارید آدم را به این بزرگی دوست داشته باشد و به این بزرگی نگاه بکند! کجای دنیا همچین رهبرانی دارید! بعد میگویی چی؟ تسبیح و تحمید و تحلیل و تکبیر هم برای همه نعمت های که به من دادی فقط نیست. «و علی کل احد ممن کان او یکون الی یوم القیامه علی کل احدا انعمت علیه» خدایا من هرچی آدم از میلیاردها سال قبل ازاین که من به دنیا، روز اولی که تو شروع کردی، روز اول هم که ندارد خدا، هر وقت خواستی شروع کردی، به هر بنده‌ای نعمتی دادی من کنار آن نعمت ها هستم. ببین تو چقدر استمرار پیدا می‌کنی. چون حرکت انسان قدرت انسان، وسعت انسان به اندازه حرکت نفسش هست دیگر و نیتش. معجزه است این خلقتی که یه آدم آفریده، در بدن در یه دنیا مثلاً با عمر ۲۰ سال ۳۰ سال ولی بهش ظرفیت و روح بی‌نهایت داده. می گوید بیا از روزی که من خدایی کردم تا روزی که خدایی می‌کنم باش پیشم. الله اکبر بیا کنار من. چه خبره این نفس. نفس چقدر بزرگ است. می گوید: «من کان او یکون الی یوم القیامه» تا روز قیامت آنجا شکر می‌کنم خدایا. اگر آدمی به نعمت‌های دیگران شکر کند می‌تواند وقتی یه نعمت را در دست کسی دید که خودش ندارد حسادت کند؟ می‌تواند مقایسه کند میتواند مسابقه بگذارد با کسی؟ می‌تواند رقابت کند؟ احمقانه است. حسادت کفر است. شرک است. خیلی احمقانه است که من یه نعمتی به دست کسی ببینم خودم ندارم. خب من باید خوشحال بشوم که یه نفر این را دارد و من حالا ندارم نداشته باشم. الان بچه ندارد آن بچه دارد. چرا؟ چون تو وقتی به آن شادی می‌کنی، همه آن چیزی که این در این نعمت ممکن هست این بچه از این نعمت نتواند استفاده کند جهنم برود اهاش ولی تو با نعمتی که این می رود جهنم، بهشتی می شوی. کنارش راضی باش و خوشحال باش. من به همه نعمت‌هایی که همه دارند شادم و خوشحالم. غصه نمی‌خورم، بدم نمی آید، رقابت نمی‌کنم حسادت نمی‌کنم. عه برای من رقیب درست شد، برای من نمیدونم شریک درست شد، برای من نمیدونم فقط ما باید این کارها را انجام بدهیم، هیچ کس دیگر این کارها را نباید انجام بدهد. بابا تو باید از زیبایی لذت ببری. به خصوص اینها بچه‌های اهل بیتند، اینا بچه‌های اهل بیتند، دارند کار می‌کنند دارند زیبایی تولید می‌کنند چرا انقدر می‌زنی به سرشان؟ چقدر کارهایشان را کوچیک می شماری؟ چرا باهاشون رقابت‌های جهنمی داری؟ تو به همه شون نگاه کن. وقتی نگاهش توحیدی نداشته باشد تو عاشق خودتی در واقع. تو دچار یه شرک هستی دچار دوبینی هستید که نفس خودت را کنار خدا می‌بینی و این حال تو را خراب می کند. هر هرچی تو بروی جلوتر حالت بدتر می شود. هرچی به حساب خودت برای خدا داری کار می‌کنی؛ چون اخلاص نداری توحید نداری رقابت داری حسادت داری حالت بدتر می شود. چون تو داری از صورت‌های مقدس برای خودارضایی خودت و خودستایی خودت، مطرح شدن خودت، دیده شدن خودت استفاده می‌کنی. تو حاضر نیستی برای خدا از کمالات جمادی، گیاهی حیوانی عقلی آبرویت بگذری؛ حتی از آبروت. اگر اخلاص داری، نمی گویی اگر این کار را کنم بقیه چی فکر می‌کنند! مردم اینجوری فکر می‌کنند! آنها اینجوری راجع به من فکر می‌کنند. اگر من این حرف را بزنم همه اینجوری میگویند. بابا می‌رسیم در آیات بعد عزت دست خداست. خدا باید از تو محافظت بکند.

شاه خر کیه! شاه خر کیه! لذا خدا می گوید فکر نکنید شما در تنگی هستی.د این تنگی که در رحم دنیاست لازمه کارتان هست. جهاد و صبر در باشگاه اگر نباشد، کی میتواند رشد بکند در باشگاه. در باشگاه یعنی من آمدم تلاش کنم جهاد کنم و صبور باشم نسبت به تمرین‌ها. چیزهایی که استاد و مربی میگویند، سختی‌هایی که مربی برایم دارند، رژیمی که مربی برای من تعیین می کند، تحمل کنم. می گوید از این به بعد. غذا اینجوری نخورید لباس اینجوری نپوشید چشم. چشم تمام شد دیگر. وقتی تخلف می‌کنی در باشگاه، نزدیک نمی‌شی و شبیه نمی شوی. برای همین خدا می‌فرماید چی؟ می‌فرماید که «وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى» قانون خلقت است. می گوید انسان چیزی جذب نمی کند مگر با تلاش خودش. تلاش یعنی صبر. صبر خودش یه تلاش است. صبر خودش یه جهاد است. یک تلاش است و جهاد .صبر خودش یه مکتب است. خودش یه راه است، صبر و ظفر دوستان قدیم اند/ در اثر صبر نوبت ظفر آید. اصلاً خود صبر کار است. بعضی ها فکر می کنند بیکاری هست. نه، خودش انتخاب است. خودش یه عملیات است. عملیات صبر. عملیات شکر، عملیات سکوت، عملیات برخورد نکردن، عملیات عکس العمل نشان ندادن، عملیات خود را به نفهمی زدن، عملیات تجاهل، عملیات تغافل یعنی انگار نفهمیدم انگار ندیدم. این نیز بگذرد. با من نیستند. با یه علی دیگر‌ی هستند. صبر این است دیگر. به امام سجاد علیه السلام عرض کردند آقا عقل یعنی چی؟ فرمود: عقل عقل مساوی با بهشت است دیگر. باز هم عبارت دیگر‌ی از همین است. فرمود: عقل یعنی غصه را جرعه جرعه بخورید تا نوبت پیروزیت برسد. نه اینکه هی دائما نق بزنی، غر بزنی، گوشی را برداری با ۱۰۰ نفر مشکلت را بخواهی در میان بگذاری، آبرو ۵۰ نفررا ببری، آبروی همسرت را ببری، آبروی دیگران رفیقت را ببری، آبروی دوستت را ببری. این که نشد که صبر. تربیت نشد که. پس خدا می گوید فکر باطل نکنید. چون تدر باشگاهید. از من نخواهید در باشگاه بیام یه سر هرچی شما سفارش بدهید بهتون بدهم. اینجا جای کار هست. اینجا جای شدن هست. من دستور میدهم من تعیین تکلیف می‌کنم من سبک زندگی تعیین می‌کنم برای همین هم می گوید هر روز بیا سر نماز با معشوق صحبت کن. بگو ایاک نعبد من هرچی تو بگویی فقط اجرا میکنم، کمک هم از تو می‌خواهم. اصلاً کس دیگری وجود ندارد تو ازش کمک بگیری، وقتی گرایش پیدا می‌کنی بروی از دشمنان کمک بگیری دچار شرکی. دشمنان بیایند بهت کمک کنند دشمنان بیایند مشکلاتت را حل بکنند، خدا را نبینی. همین شرکی که بعضی از متاسفانه مسئولین ما هستند احکام الهی را اجرا نمی‌کنند، عزت، حکمت و مصلحتی که اماممان را فرمودند، در نظر نمی‌گیرند. آویزان و وابسته و خوار و ذلیل دشمن می شوند. این با ایاک نستعین اصلا جور در نمی آید.

آیات بعدی را بخوانید ببینید چقدر جالب است. میرسیم انشالله به شرح این آیات که خداوند دارد به ما چه جوری درس یاد میدهد، چه جوری قواعد خلقت و نظام خلقت را برای ما خداوند تبارک و تعالی تشریح می کند که ما بفهمیم و انسان تربیت بشویم. رشد انسانی کنیم. پس وقتی من فهمیدم انسانم مثل موقعی هست که فهمیدم حالا باید بروم فلان باشگاه مثلاً بدنسازی کاراته اصلاً اسمش را که میاوری یعنی همین دیگر، یعنی صبر تلاش. تمام. خدا می گوید شما به بهشت نمیرید، تصور نکنید شما میرید بهشت بدون اینکه معلوم بشود میزان جهادتان. نمره هایتان را باید بیاورید. ما آزمایشتان می‌گیریم. امتحانتان می‌کنیم همیشه تا نمره‌هایتان را ببینیم. اولین کس و بیشترین کسی که نیاز دارد نمره‌ها را ببیند و محصول تلاشش را ببیند کیه؟ خودمان هستیم و بعد دیگران. دیگران که دارند با ما زندگی می‌کنند. به خصوص مربیان اساتید باید ببینند ما محصول تلاشمان چیه! چون آنها در برخورد با نمره تو در مورد تو و حجم رابطه ای که با تو دارند و میزان سرمایه گذاری که باید برای تو بکنند، دلسوزی که باید برای تو داشته باشند، سرمایه گذاری میکنند. تصمیم میگیرند آنها. آنها باید نمره ات را ببینند. یا امام حسین، امام زمان این نمره من هست. خدا این نمره من هست یا مربی‌های دیگر، تا تصمیم بگیرند که قرار هست با تو چیکار بکنند.

و الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین. اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم.