أعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنة الله علی أعدائهم أجمعین من الآن الی قیام یوم الدین.@

سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان. یک بحثی را آغاز کردیم از جلسه گذشته درباره آخرت. یعنی مهمترین و بهترین و شیرین‌ترین قسمت زندگی ما. درباره خصوصیات آخرت ان‌شاءالله یک مقدار بعداً صحبت خواهیم کرد که کیفیت زندگی آخرتی چطوری هست.@همانطور که از قول نبی اکرم (صلی الله علیه و اله و سلم) نقل کردیم خداوند تبارک و تعالی دشمن می‌دارد هر عالم به دنیایی را که جاهل به آخرت است و اساساً کسانی زندگی بد در دنیا دارند پر از غصه و ناراحتی و شکست و حرص و جوش و بدبختی و بد می‌میرند و بد عاقبت می‌شوند و گرفتار جهنم می‌شوند که آخرت‌شناس نیستند.@آخرت‌شناسی کلید همه سعادتهای دنیا و آخرت ماست. یک مقدار راجع به اهمیت آخرت و یاد آخرت سخن خواهیم گفت، ان‌شاء‌الله وارد بحث از خود جزئیات آخرت یعنی شرائط بهشت و جهنم ان‌شاءالله خواهیم شد.@درباره اهمیت آخرت قرآن می‌فرماید که: «قُلْ مَتاعُ الدُّنْيا قَليلٌ وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى‏» سوره نساء آیه 77، می‌فرماید بگو، بگو وقتی می‌گوید یعنی مسأله خیلی مهم است، این را بارها عرض کردیم خداوند دارد با ما سخن می‌گوید و در آن تخاطب باشکوه و مهربانانه‌ای که با ما دارد بندگانش را که بینهایت دوست دارد خطاب می‌کند.@و می‌فرماید «قل» بگو، مسأله خیلی مهم است «مَتاعُ الدُّنْيا قَليلٌ وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقى‏» آخرت هر وقت گفتیم یعنی همان نظام ابدی، یعنی از وفات شروع می‌شود تا قیامت و قیامت هم تا بینهایت، انتها هم ندارد، می‌فرماید حیات جاودانه بهتر است «لِمَنِ اتَّقى‏» برای کسانی که از موانع آخرت پرهیز کردند موانع زندگی خوب در آخرت پرهیز کرده باشند بهتر هست.@این یادمان نرود که خداوند خالق اعداد و اندازه‌هاست یعنی معیار خوبی، بدی، شر، خیر، کم و زیاد همه چیز هست چون خودش همه چیز را خلق کرده «اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَيْ‏ءٍ» همه چیز بدون استثناء مخلوق خداست.@بنابراین هر چیزی را بهتر می‌شناسد «هُوَ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ عَليم‏» و هر چیزی هم برایش اندازه قرار داده «قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ‏ءٍ قَدْرا» حالا وقتی که در مورد دنیا صحبت می‌کند می‌گوید قلیل است بازیچه است لهو و لعب است.@یعنی آن چیزی که بیشتر وقت ما را دارد می‌گیرد، انرژی ما را می‌گیرد، می‌فرماید شما مشغول بازی هستید آخرت برای شما بهتر هست چون اندازه‌ها دست خداست ساختار ما را هم او می‌شناسد می‌گوید برای این ساختار برای این موجود ابدیت بهتر است.@یک جاهایی می‌گوید این را خودتان هم فکر کنید می‌فهمید «أَ فَلا تَعْقِلُونَ‏» آیا تعلق نمی‌کنید که آن بهتر از این است؟ در دنیا که هست وقتی که در مورد محاسبات دنیایی هستیم افراد این را خوب می‌فهمند اکثر افراد می‌گویند حالا ده سال مستأجر می‌مانیم بعد راحت صاحبخانه می‌شویم صبر می‌کنند یا یکذره خانه کوچکتر را تحمل می‌کنیم تا بعد یک خانه بزرگتر نصیب ما بشود.@یعنی این را می‌فهمند که به خاطر یک کار بزرگتر دنیایی یک مقدار دنیا را تلخ یا سخت بگذرانند عیبی ندارد معقول است عقل حکم می‌کند. اساساً جهنم جای بی‌فکران و احمقها هست «لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ ما كُنَّا في‏ أَصْحابِ السَّعيرِ» اگر ما خوب حرف گوش می‌کردیم و خوب تفکر می‌کردیم هیچ وقت جهنمی نمی‌شدیم.@جهنم جای آدمهای بی‌عقل است جای آدمهایی هست که فکر نمی‌کنند، جای آدمهایی است که در این محاسبات دو دوتا چهارتا موقت را به ابدیت ترجیح می‌دهند کم را به بینهایت ترجیح می‌دهند خب این معلوم است بی‌عقلی است، کدام بی‌عقلی از این بالاتر؟.@دور یک بنده خدایی جمع شده بودند مسخره‌اش می‌کردند، رسول خدا فرمود این کیست؟ گفتند دیوانه است، حضرت فرمود این دیوانه نیست این مریض است دیوانه کسی است که آخرتش را از دست می‌دهد این دیوانه است یعنی خیلی وحشتناک است حماقت وحشتناکی است که انسان ابدیت خودش را مفت از دست بدهد به خاطر دنیا.@باز می‌فرماید: «بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقى‏» سوره اعلی آیه 16 و 17 می‌گوید بلکه شما «تؤثرون» شما حیات دنیا را ترجیح می‌دهید در حالی که آخرت هم بهتر است هم پایدارتر و ماندگارتر است.@عجیب است سرمستی انسان که انسان یک همچین محاسبه‌ای را خوب نمی‌فهمد یعنی می‌شنود و باز به همان سبک زندگی غلطش ادامه می‌دهد این خیلی عجیب است. یک گزارشی نبی اکرم در مورد آخرت می‌دهد خیلی مهم است می‌فرماید که: «ان الله تعالی یؤتی الدنیا علی نیة الاخره» خداوند دنیا را به نیت آخرت به افراد می‌دهد.@یعنی چی؟ یعنی آدمهایی که فکر آخرتشان هستند خدا دنیای آنها را تأمین می‌کند هر وقت انسان بین دنیا و آخرت گیر کرد و آخرت را انتخاب کرد دنیایش را خدا تضمین کرده که به او برساند بین حلال و حرام، خمس بدهم یا ندهم؟@حالا شما خمس نده چه اتفاقی می‌افتد؟ 1 ـ اینکه به اندازه خمس یا بیشتر از آن حتماً ضرر می‌کنی یعنی این را نمی‌توانی مصرفش بکنی از تو گرفته می‌شود ولی با زجر و درد مصرفش می‌کنی یا در آتش‌سوزی یا تصادف یا سرطان یا مریضی یا دزدی است نمی‌توانی اضافه‌تر، آن چیزی که خمس و زکاتش را ندادی برای تو نیست، نمی‌گذارند خدا از گلویت پایین برود این مسلم است.@2 ـ آخرتت را هم از دست می‌دهی مسلمان از دنیا نمی‌رود کسی که خمس نداده باشد سال خمسی نداشته باشد مثل کسی که حج نرفته باشد مسلمان از دنیا نمی‌رود یا زکات مثلاً کسی واجب است بپردازد.@هم نمی‌توانی بخوری وقتی ندهی، تحویل خدا بدهی، خدا می‌گوید اگر تحویل ما دادی در راه ما، ما به تو چند برابر برکت و خوشی و خیر می‌دهیم آخرتت هم خوب است آرامش‌ات را هم داری چون پول حرام هاری می‌آورد، قبلاً راجع به آن صحبت کردیم.@انسان وقتی که خمس نمی‌دهد هم خودش هار و خشن می‌شود هم خانواده‌اش نسبت به او بی‌‌وفا می‌شوند قدرش را نمی‌دانند اعضای خانواده، هم بقیه، اصلاً مال حرام هاری و خشونت و ناآرامی می‌آورد وحشت درونی دارد ناراحتی اعصاب دارد برای آدم دیوانگی می‌آورد حرام اینطوری است. یعنی خوش از گلوی انسان پایین نمی‌رود.@ما همیشه زیاد امتحان می‌شویم بین دنیا و آخرت همیشه از صبح که از خواب بلند می‌شویم تا شب بین این دوتا می‌مانیم یکی را باید انتخاب کنیم اگر آخرت را انتخاب کنی دنیایش هم می‌آید «علیک بالاخره تأتک الدنیا صاغرةً» خیلی عجیب است می‌گوید تو به آخرتت بچسب دنیا ذلیلانه پیش تو می‌آید با خفت و ذلت دنیا پیش تو می‌آید خودش را عرضه می‌کند تو به آخرتت بچسب دنیا خودش می‌آید.@این که ما دائماً گرفتار 8 و 9 زندگی‌مان هستیم دنیا برای این هست که یک جاهایی رفتیم ناز دنیا را کشیدیم و به آخرت بی‌محلی کردیم این دویدنها و خسته شدنها و نفس زدنها و به نتیجه نرسیدنها برای این است که شخص اساساً در طرز فکرش، زندگی‌اش، گرایشاتش، سبک زندگی‌اش، آخرت‌گرا نیست آخرت برایش مهم نیست.@این اگر دعا می‌کند، حرم می‌رود، راز و نیاز هم دارد، نذر هم می‌کند اینها همه دنیایی است «علیک بالاخره تأتک الدنیا صاغرةً» دنیا با ذلت پیش تو می‌آید تو به آخرت خودت بچسب.@حضرت می‌فرماید که: «ان الله تعالی یؤتی الدنیا علی نیة الاخره» آدمهایی که نیت آخرتی دارند خدا دنیا را به نیت آخرت به آنها می‌دهد یعنی به هر چیز دنیا که نگاه می‌کنند آخرتی نگاه می‌کنند خدا به آنها می‌دهد.@مثلاً می‌خواهد برود خانه، اتومبیل بخرد می‌گوید خدایا من یک اتومبیل داشته باشم، ناراحتی‌اش چیست از این اتومبیل نداشتن؟ می‌گوید اگر من اتومبیل داشته باشم بتوانم با آن زیارت بروم سه‌شنبه‌ها جمکران و قم بروم، مشهدی بروم، صله‌ارحامی بکنم پدر و مادرم را خدمت کنم و اینطرف و آنطرف ببرم پدر و مادر پیری دارم.@این به اتومبیل دارد آخرتی فکر می‌کند زودتر به آن می‌رسد، می‌گوید خدایا یک خانه به من بده بتوانم در آن یک عبادت خوب کنم جلسه دینی بیاندازم مجلس امام حسین بیاندازم مدح و عزای اهل بیت باشد اینطوری نگاه می‌کند.@خدایا من بتوانم یک کارخانه و شرکت بزنم یک کار اقتصادی بتوانم بکنم بتوانم نصف آن را برای امام زمان بگذارم امیرالمؤمنین کار تجاری زیاد می‌کرد خیلی آبادانی زیاد داشت ولی هر وقت به یک نخلستان به یک قنات به یک کار اقتصادی فکر می‌کرد مثل ما هم نبود، حالا ما می‌گوییم نصفی یا 50% مثلاً 20%، امیرالمؤمنین می‌گفت این حیف است همه‌اش باید آخرت برود.@یعنی او به پول به اقتصاد به دنیا به چشم آخرت نگاه می‌کند همه چیز را اینطوری نگاه می‌کند می‌گوید خدا به نیت آخرت دنیا به شما می‌دهد ولی برعکسش را نه، اینطور نیست.@ریاکارها، حقه‌بازها، اهل سالوس، منافقین، چندچهره‌ها که برای رسیدن به دنیا ادای متدین بودن و آخرتی بودن و معنوی بودن را در می‌آورند خودشان را به خیلی جاها و خیلی آدمها می‌چسبانند تا یک دنیایی برایشان آباد بشود خبری نیست عکسش درست نیست.@«و اَبا اَن یُؤتی الاخرةَ علی نیة الدنیا» اِبا دارد از اینکه آخرت را به نیت دنیا به کسی بدهد. باز ببینید از فرمایشات امیرالمؤمنین هست «اسْتَفْرِغْ‏ جُهْدَكَ‏ لِمَعَادِكَ‏ يَصْلُحْ مَثْوَاكَ وَ لَا تَبِعْ آخِرَتَكَ بِدُنْيَاك‏» می‌فرماید که همه کوشش خودت را برای آخرتت به کار بگیر.@«استفرغ» یعنی فارغ کن دنبال این باش وقتی یک وقتی، یک جوانی یک انرژی داری برای آخرتت بگذاری. بارها شده بعضی از عزیزان پیش من آمدند برای مشاوره برای کار درسی، انتخاب رشته، می‌گوید من الان می‌خواهم بروم لیسانس بگیرم، می‌خواهم دانشگاه بروم، می‌خواهم ارشد بروم.@می‌گویم اینکه الان می‌خواهی بروی این رشته را انتخاب کنی الان به آن رشته خاص دنیایی احتیاج داری؟ می‌گوید نه، فقط باید درس بخوانم که یک جایگاه و موقعیتی داشته باشم ولی شاید خیلی پولش را احتیاج نداشته باشم.@می‌گویم خب حالا وقتی قرار است اینطوری بکنی تو یک وقتی داری برای کار علمی و مطالعه، بگذار روی علم آخرت، بگذار روی رشته‌ای که تا آخرت با تو می‌آید، بگذار یک رشته‌ای بخوان که هم کار دنیایی کردی هم کار آخرتی، اقلاً با تو بیاید.@یک علمی کسب کن که جذب جانت بشود نه جذب ذهن‌ات، چهار روز دیگر فراموشش بکنی یا رهایت کند برود موقع مردن، هیچ فایده‌ای هم برای آنطرف ندارد یک چیزی بخوان یک کاری یک مطالعاتی بکن که اقلاً اینجا با ابدیت و آخرت و دین و خانواده آسمانی‌ات آشناتر بشوی.@آن حس درس خواندن و کار علمی و مطالعاتی و موقعیت علمی‌ات را ارضا کردی از آنطرف این درس برای تو می‌ماند. این خیلی بهتر است. وقتی کسی نیت اینطوری کرد می‌بینید که دنیایش هم آبادتر است دنیایش هم بهتر می‌چرخد.@ولی بعضیها نه، علم دنیا به علم آخرت ترجیح می‌دهند در آن علم دنیایشان هم چیزی گیرشان نمی‌آید بی‌برکت می‌شود حالا که می‌توانی برای آخرت بگذار «استفرغ» یعنی خودت را فارغ کن اگر خدا هم به تو لطف کرده یک فراغتی داده یک وقت آزادی داده مسئولیت زیادی نداری گیر خیلی زیادی نداری فرصت داری از آن استفاده کن.@می‌گوید الان یک وقت خوب دارم بروم زبان یاد بگیرم، حالا این زبان را می‌خواهی چکار کنی مگر قرار است بروی خارج از کشور زندگی کنی یا مثلاً با صد نفر با مهمانهای خارجی سروکار داری، قرآن بخوان، برو عربی بخوان ادبیات دینی و تفسیر بخوان یک چیزی که بفهمی به دردت هم بخورد لذتش را هم ببری هم عزت دنیاست هم عزت آخرت است، دوست ندارم.@اصلاً آدمها از میل‌هایشان قیمتشان در می‌آید با میزان باور و یقین یک آدم میزانی که یک ایمان، عشق، به الله، خانواده آسمانی چقدر در یک آدم رسوخ کرده اینجا معلوم می‌شود.@امروز یک عزیزی را دیدم، چند وقت بود از یکی از کشورهای غربی آمده بود، می‌خواست ما را ببیند، بالأخره امروز توانستیم همدیگر را ببینیم، می‌گفت من موقعیت فوق‌العاده عالی در آن کشور داشتم از نظر شغلی و ثروت زیاد و موقعیت خیلی زیاد، طرحها و پروژه‌های فوق‌العاده زیادی را من آنجا انجام دادند.@یکدفعه آن دولت به من گفت که تو باید اسرائیل بروی برای ادامه مأموریت، گفتم نه اسرائیل نمی‌روم گفتند اگر نروی اخراج می‌شوی شغلت را از دست می‌دهی، گفتم باشد، آنها من را بیرون کردند چون حاضر نبودم اسرائیل بروم.@چند وقت پیش هم یک اروپایی پیش ما آمده بود او هم همین را می‌گفت، او هم مرد بسیار دانشمند و بزرگی بود در اوج ثروت و شهرت و امکانات گفت من یکدفعه آنجا مسلمان شدم در کشور غربی مسلمان شدم تا فهمیدند مسلمان شدم برای تنبیه من، من را اعزام کردند برای اسرائیل، گفتم من اسرائیل نمی‌روم.@در دنیا کلاً 20 نفر این علم را دارند یکی این آقا است، گفتند اخراج می‌شوی، گفتم اخراج بشوم، و اخراجش کردند حالا بعدش چه بلاهایی سرش آوردند بماند، این آخرت‌گرا است.@برایش دین و آخرتش مهمتر است، می‌گفت حالا فارغ شدم الان بیکار شدم تمام وقتم را شب و روز گذاشتم برای تبلیغ دین در دنیا، الان وقت این کار من است، بودجه خودم با پول جیبی خودم می‌روم کشورهای مختلف برای فعالیت‌های معنوی و فرهنگی در دنیا دارم کار می‌کنم.@چه خوش سلیقه است، می‌گوید همه تلاشت را برای آخرتت بگذار، چه اتفاقی می‌افتد؟ می‌فرماید که: «يَصْلُحْ مَثْوَاكَ» یعنی آباد می‌شود اصلاح می‌شود آنجایی که قرار است مستقر بشوی مثواک یعنی جایگاه.@ما که در دنیا گذر هستیم رحم یعنی این، ماهیت جنین را نگاه کن که وقتی می‌آید از اسپرم پدر وارد رحم مادر می‌شود با تخمک لقاح پیدا می‌کند این لقاح یعنی حرکت به سمت خروج، اصلاً انعقاد نطفه با حرکت به سمت خروج و وفاتش همراه است. لحظه لحظه این جنین دارد نزدیک می‌شود به لحظه وفاتش از رحم و تولدش به دنیا.@ما هم همینطور هستیم وقتی به دنیا آمدیم دنیا اصلاً استقرار نیست گذر است یعنی شما همینطور یکسره رد می‌شوید یکجا نمی‌ایستید استقرار پیدا کنید بعد از وفات ما در محل استقرار در جایگاهی که حالا برای خودت است ایجا ما اصلاً جایگاه نداریم، چه چیزی برای ماست؟ هیچی، هر چه هم داری اعتباری است.@ما داریم رد می‌شویم و عبور می‌کنیم می‌گوید اگر تمام تلاشت را برای آخرتت بگذاری آن محل استقراری که قرار است بماند آنجا خوب می‌شود آباد و اصلاح می‌شود آن ساخته می‌شود.@بعد می‌فرماید که در یک کلام: «وَ لَا تَبِعْ آخِرَتَكَ بِدُنْيَاك» آخرتت را به دنیایت نفروش، کاری که زیاد در زندگی ما اتفاق می‌افتد بین دنیا و آخرت یکی را باید انتخاب کنیم و معمولاً هم دنیا را انتخاب می‌کنیم با آسیب‌های فراوان آخرتی؛ همین یک کلام، نفروش، نمی‌ارزد.@«لَيسَ عنِ الآخرةِ عِوَضٌ، و لَيستِ الدُّنيا للنَّفْسِ بِثَمَنٍ» برای آخرت عوضی وجود ندارد یک جانشین و جایگزینی وجود ندارد با هیچی نمی‌توانی جایش را پر کنی مثل یک جنین که می‌خواهد به دنیا بیاید جای چشم چه چیزی می‌تواند بیاورد اگر چشم نیاورد؟ چیز دیگری جایش را می‌گیرد؟ نه، گوش، دست، پا، سر، نیاورد، هیچی جای آن چیزی که لازم دارد را نمی‌گیرد.@مثلاً با یک دُم و سر اضافه نمی‌شود حلش کرد با چهارتا دست اضافه، مشکل نداشتن پا را نمی‌شود برطرف کرد اصلاً عوض ندارد یک چیزی که عوض ندارد می‌گوید به آن بچسب «لَيسَ عنِ الآخرةِ عِوَضٌ، و لَيستِ الدُّنيا للنَّفْسِ بِثَمَنٍ» دنیا قیمت جان شما نیست قیمت جان و شخصیت شما دنیا نیست این خیلی مهم است.@چون ما نوعاً این اشتباه را خیلی می‌کنیم در زندگی‌مان، یک وقتی می‌گذاریم یک انرژی می‌گذاریم برای یک چیزی که لیاقت ما این نیست یعنی یک شخصی که باید وقت و عمر بگذارد تا یک ابدیت به دست بیاورد، بعد می‌بینی که محصول کارش بعد از 50 ـ 60 سال که دارد می‌رود الان در رختخواب افتاده دارد می‌رود.@بعد می‌گویند تو الان برای آنطرف چه داری؟ می‌گوید من تمام عمر و جوانی‌ام برای اینطرف بوده الان مدرک تحصیلی دارم زبان بلد هستم خانه دارم، دو سه تا بچه دارم شوهر کردم زن دارم، آنطرف؟ خیلیها تا آنطرف نرود متوجه نمی‌شوند یعنی هر چه به آنها می‌گویی اصلاً نمی‌فهمند که نیاز آنطرف یعنی چی.@ این هر وقت خودش یا آدمهای دیگر را معنا می‌کند از این بدتر این است که آنقدر احمق است که حسرت دنیادارها را می‌خورد یعنی همه‌اش چشمش دنبال زندگی دنیادارها است این ازدواج کرده من نکردم، این بچه دارد من ندارم، این پسر دارد من ندارم، این دختر دارد من ندارم، اینها خانه دارند ما نداریم اینها ماشین دارند ما نداریم، همه‌اش حسرت دنیا در دلش دارد.@بگو شما پنج دقیقه از این حسرتها را برای آخرتت تا به حال داشتی؟ ده دقیقه یک آهی برای آخرتت کشیدی؟ اصلاً متوجه نمی‌شود، می‌گوید دنیا ثمن جان تو نیست قیمت تو نیست این آدم دلخوشی‌اش این است.@مثلاً وقتی 40 سال می‌گویند خب خوب زندگی کردی؟ می‌گوید خداوکیلی نسبت به خیلی‌ها خوب زندگی کردیم خانه داریم چند تا هم داریم ماشین داریم چندتا هم داریم ویلا داریم سفر خارجی داریم بچه دارم شوهر دارم زن دارم.@وقتی می‌گوید دارم راست می‌گوید، ولی دستم را نگاه کنید در این دارم، منظورش از (م) که می‌گوید دارم، این منی که ضمیر را به آن انتساب می‌دهد این من است، وقتی مدرک تحصیلی دارم این من است، این منی که جنبه ابدی و آخرتی دارد و از جنس اهل بیت است این هیچی ندارد این دست خالی و گدا است هیچ وقت به آن نرسیده این بنده خدا من او هیچ جانی ندارد.@الان طرف ناراحت است می‌گوید بچه‌ام 6 سالش است من را نمی‌شناسد مریضی دارد درکش ضعیف است من را نمی‌شناسد من پدرش هستم من را نمی‌شناسد من مادرش هستم بچه‌ام از خانه بیرون می‌رود نمی‌تواند خانه برگردد، تشخیص نمی‌دهد که باید برگردد غصه می‌خورد.@بعضیها 50 ـ 60 سالشان است هنوز پدر و مادر آسمانی‌شان را نمی‌شناسند خانواده آسمانی‌شان را نمی‌شناسند، نمی‌فهمند که اگر در دنیا رهایشان کنی کجا باید بروی ذهن و دل و قلبش اصلاً با خانواده آسمانی‌اش آشنا نیست در دنیا رها بشود سمت جهنم می‌رود.@این یک فاجعه در زندگی‌اش اتفاق بیافتد سمت خانواده آسمانی‌اش نمی‌رود چون اصلاً آنجا را سراغ ندارد خبر ندارد اصلاً نمی‌داند این دارایی‌اش است یک طلاقی در زندگی‌اش اتفاق بیافتد سمت جهنم می‌رود یک مرگ‌ومیری اتفاق بیافتد اولین جایی که انتخاب می‌کند جهنم است شکست اقتصادی یک مریضی اولین جایی که انتخاب می‌کند غم و غصه و جهنم و اینطور جاها است.@این اصلاً کسی را سراغ ندارد که پیش او برود، کنارش آرام بگیرد شاد باشد به او پناه ببرد کنار او بگوید: (سر خم می سلامت شکند اگر سبویی) اصلاً اینطور نیست بعضیها اینطور می‌گویند که بچه‌ام مُرد پنج تا دیگر دارم شوهرم هست زنم هست اینها مردند خواهر و برادر دارم خدا اینها را از من نگیرد وقتی یکی را بخواهد جایگزین کند اینطوری است.@در حوادث نمی‌گوید خدا را دارم، امام زمان را دارم، اهل بیت را دارم، چون این مثل همان آن بچه عقب‌افتاده ذهنی است، این بچه نمی‌فهمد این مادرش است، این پدرش است، از خانه بیرون برود پدر و مادرش را نمی‌شناسد، خانه‌شان را بلد نیست، نمی‌تواند به خانواده پناه بیاورد، پشتیبانش را از دست می‌دهد.@بعضی‌ها اینطوری هستند یعنی یک حادثه در زندگی‌شان اتفاق بیفتد، بالا و پایین بشوند، سمت جهنم می‌روند، به شیطان پناه می‌برند، شیطان ولی آنها است، به خانواده آسمانی و اهل بیت پناه نمی‌برند، اصلاً اینجا را نمی‌شناسند، سراغ ندارند، لذا دائم احساس بدبختی و بی‌پناهی، و تنهایی و گدایی و بی‌کسی، احساس وحشت و ناآرامی دارند، چرا؟.@چون این آدم اینها را ثمن خودش نمی‌داند، قیمت خودش دستش نیست، این هر چه هست در حسرت زندگی دیگران، دنیای دیگران هست، و کمبودهای دنیایی تا آخر عمر، و در این حسرت هم می‌میرد، می‌گوییم حالا الان محصول عمر شما چه شد.@این هر چه می‌‌گوید من دارم، یا جمادی است، یعنی پول است، یا اعتبارات دنیایی است، ما خانه‌مان الحمد لله انواع و اقسام غذاها و خوراکی‌ها و هر چه بخواهیم هست، یا امورات حیوانی است، خانواده و موقعیت اجتماعی، و مقام و ریاست و اینها است، یا علم و تحصیل و مدرک تحصیلی و اینطور چیزها است.@وقتی می‌گویی دارایی تو چیست، راحت نیست، دارایی ندارد، یعنی اینطور نیست که بگوید من الان اگر بمیرم هزار تا پیغمبر بالای سرم می‌آید رفیق دارم به خدا می‌آیند، طرف الان می‌خواهد یک شهری برود می‌گوید آنجا رفیق‌هایم سراغم می‌آیند، می‌خواهد یک کشوری برود می‌گوید آشنا دارم، می‌خواهم آمریکا بروم، چین بروم، آنطرف دنیا بروم با چهار تا از رفیق‌هایم آنجا قرار گذاشتم می‌آیند دنبالم، آنجا غریب نیستم، غریب‌کش نمی‌شوم.@تو الان خدا وکیلی سرطان بگیری، بخواهی بمیری، یا عمرت سر بیاید، یا انسان یک موقع جوانمرگ می‌شود، الان خدا وکیلی مطمئن هستی اهل بیت بالای سر تو می‌آیند، به استقبال تو می‌آیند، چقدر پیغمبر می‌آید، چقدر شهید می‌آید، چقدر اولیاء خدا می‌آیند، چقدر فرشته‌ها می‌آیند، نداریم، یعنی وقتی به ما بگویند اصلاً اطمینان نداریم اصلاً کسی می‌آید نمی‌آید.@برای همین از مردن می‌ترسد چون مطمئن نیست آنطرف کس و کار دارد، نه مطمئن است درست او را ساخته است، نه مطمئن است آنجا کس و کار دارد، در حدیث داریم بهترین تجربۀ انسان، زیباترین و لذت‌بخش‌ترین تجربۀ انسان در مرز دنیا و آخرت دیدن حضرت ملک‌الموت است، اینقدر این زیبا، قشنگ، مهربان، دوست‌داشتنی، ملک‌الموت فوق‌العاده است.@ولی برای ما ترسناک است، چون ما جدی کار نکردیم، روی رفاقت‌مان با این شخص شک داریم، با اینکه با این شخص دوست و رفیق هستیم، من مطمئن هستم اگر از دنیا بروم به من اینطوری می‌گوید، من مطمئن هستم اگر بخواهم بروم رفیق عزیزم، حضرت ملک‌الموت با یک عالم از اعوان و انصارش به استقبال من می‌آیند، جبرئیل می‌آید چون با او رفیق هستم، یک عالم فرشته با آنها رفیق هستم چون در دنیا با آنها رفاقت و دوستی کردم محال است من را تنها بگذارم.@من مطمئن هستم این امامزاده‌ها سراغ من می‌آیند، من مطمئن هستم امامان سراغم می‌آیند، این پس دارد، راحت است، این اصلاً از مردن نمی‌ترسد، دنیایش شیرین است، آخرتش شیرین است، رفتنش لذت‌بخش است.@اگر این را بفهمیم، امیرالمؤمنین می‌فرماید این را بدانید که «لَيْسَتِ‏ الدُّنْيَا لِلنَّفْسِ‏ بِثَمَن‏» دنیا قیمت شما نیست، برای همین دائم نگوییم من الان افسرده هستم، ناراحت هستم، الان چه چیزی نداری، بعد وقتی می‌خواهد بگوید برای چی افسرده و ناراحت هستم دائم چیزهای دنیایی را می‌گوید، با دنیا عصبانی می‌شود، با دنیا ناراحت می‌شود با دنیا خوشحال می‌شود.@یک روایت دیگر بخوانیم از وجود مقدس پدر عزیز و مهربان‌مان امیرالمؤمنین (علیه السّلام) «مَنْ‏ عَمَرَ دُنْيَاهُ‏ خَرَّبَ‏ مَآلَه‏، مَنْ‏ عَمَرَ آخِرَتَهُ‏ بَلَغَ آمَالَه‏» هر کس دنیایش را آباد بکند، بداند دارد آخرتش را خراب می‌کند، خیلی‌ها هستند دنیا را آباد می‌کنند، ولی این دنیای‌شان را به نیت آخرت‌شان دارند می‌سازند، دنیای‌شان هم خوب است، دنیای‌شان هم آباد است، آخرت‌شان هم آباد است.@چون مرد آخرت هستند، انسان آخرت هستند، اهل آخرت هستند، قلب‌شان را از دنیا خارج کردند در آخرت گذاشتند با بدن‌شان در این دنیا دارند زندگی می‌کنند، اینها آدم‌های زیرکی هستند، بعد می‌فرماید که «مَنْ‏ عَمَرَ آخِرَتَهُ‏ بَلَغَ آمَالَه‏» اگر کسی دنبال آباد کردن آخرتش باشد با همین علامت‌ها که گفتم این حتماً به آرزوی دنیاییش هم می‌رسد، به آمالش هم می‌رسد.@انتخاب رشته، انتخاب همسر، انتخاب شغل، انتخاب دوست، ارتباطات می‌خواهی برقرار بکنی، ملاکت را آخرت قرار بده، اگر به درد آخرتت نمی‌خورد، برای آخرتت ضرر دارد، آن را قیچی کن، به آن بچسبی، اژدها است دارد تو را می‌خورد، به آن بچسبی مار است دارد تو را می‌بلعد، دارد این کار را انجام می‌دهد، اثرش هم روی شادی و آرامش انسان کاملاً معلوم است خودش را نشان می‌دهد.@می‌فرماید: «ذِكرُ الآخرةِ دَواءٌ و شِفاءٌ ، ذِكرُ الدُّنيا أدْوَأُ الأدواءِ» ذکر آخرت دوا و شفا است، یعنی هم داروی تو است اگر مریضی داری، چه جسمی و چه روحی، خیلی از مریضی‌هایی که ما الان داریم از آن درد می‌کشیم مال روح است.@شما دائم دکتر می‌روی می‌گویی سردرد دارم، اعصابم خورد است، شکمم درد می‌کند، پایم درد می‌کند، استخوان درد بخصوص، استخوان درد دارم، داغون هستم، بی‌حال هستم، دکتر هم می‌روی، اسکن می‌گیرد، عکس می‌گیرد هیچی نیست، روح و روان دوا ندارد، به جسم زده تو اگر روح‌ات در آن کرم نباشد، این حسادت دارد نمی‌فهمد، تنگ‌نظری دارد نمی‌فهمد، ناشکر است، بدنش پر از درد است خوب هم نمی‌شود.@چون روح ناآرام است، نمی‌کشد، به جسم می‌زند، این جسم دائماً از روح دارد تازیانه می‌خورد، از حسادت‌ها، تنگ‌نظری‌ها، بخل‌ها، عصبانیت‌ها، بی‌صبری‌ها، زودرنجی‌ها، بدبینی‌ها، دائماً این بدن دارد خورد می‌شود، حالا دکتر می‌گوید ما عکس گرفتیم، آزمایش گرفتیم، دکترها الان می‌گویند اعصاب است.@روح آرام نیست، جسم سردرد دارد، چشم درد دارد، هم دواست برای جسم‌ات هم برای روح‌ات، ناآرام هستی، می‌گوید زورم نمی‌رسد، عصبی هستم، پرخاشگر هستم، غمگین هستم، بی‌حوصله هستم، حوصله هیچ کس را ندارم، نه همسرم، همه چیز هم دارد، قدر نمی‌داند، کنار یک همسر، یک پدر و مادر این ناآرام است، عصبی است، بچه دارد عصبی است.@ آدم‌هایی هستند که یک صدم این امکانات ندارند، آرام، شاد، با حوصله، شاکر، این صد برابر آنها امکانات دارد ولی آرامش ندارد، مگر پیغمبر نفرمود هر کس برای دنیا غصه بخورد جهنمی می‌شود، اگر کسی آخرت‌شناس بود یاد آخرت بود اصلاً غصه نمی‌خورد.@غصه خوردن‌ها مال زمانی است که ابدیت و شب اول قبر و برزخ و آخرت و همه را فراموش کردیم که می‌نشینیم غصه می‌خوریم، این قطعاً یک جا ما آخرت را فراموش کردیم که غصه می‌خوریم، مسلم است، اگر کسی یاد آخرت باشد «ذِكرُ الآخرةِ دَواءٌ و شِفاءٌ» هم داروست هم شفا است، خوب می‌شوی.@با مادرشوهرت مشکل داری یاد آخرت بکن، با مادرزنت مشکل داری یاد آخرت بکن، با باجناقت مشکل داری، با دوستت، با هر کس مشکل داری یاد آخرت بکن، یاد آخرت تو را آرام می‌کند، کینه در دلت هست آخرت شفایت می‌دهد، از شر گذشته نمی‌توانی راحت بشوی آخرت شفایت می‌دهد، یاد آخرت کن.@همین که آدم یادش باشد من هر چقدر به گذشته فکر کنم فشار قبرم بیشتر می‌شود، مگر آدم مریض است، مثل اینکه آدم چاقو بردارد در سر و چشم و گلوی خودش بزند، این خودزنی است، فکر افکار گذشته خودزنی است، همین که درگیر هستی، با زنت، پدرت، مادرت، با هر کس که درگیر گذشته هستی داری خودزنی می‌کنی، اولین کسی را که داری نابود می‌کنی خودت هستی.@حضرت می‌گوید اگر کسی کینۀ شما را به دل داشت، حسادت شما را در دل داشت کاری با او نداشته باشید، آن بدبخت دیگر خورده، برای او همین که دارد دنیا و آخرتش را از دست می‌دهد کافی است، یعنی اولین کسی را که دارد زجر می‌دهد خودش است.@می‌گفت شب خواب دیدم با شیطان درگیر شدم، یقه‌اش را گرفتم گلوی شیطان را فشار دادم، بعد از گلودرد خودم از خواب پریدم دیدم دستم روی گلوی خودم است، ما خودمان با خودمان دشمنی داریم، چه کسی می‌تواند اینطوری حرف بزند.@یعنی شما چند تا روانپزشک، روانشناس، پزشک بخواهید بروید بتواند اینطوری حرف بزند بگوید «ذِكرُ الآخرةِ دَواءٌ و شِفاءٌ» بسیاری از بیماری‌های جسمی‌ات معده، اثنی‌عشر، صرع، چشم‌درد، قلب، استخوان‌ها، مال یاد دنیا است، مال فراموشی آخرت است، یاد آخرت کن، آخرت مریضی‌هایت را خوب می‌کند.@یک موقع هست یک کسی تصادف کرده، ناراحت است، مجروح جنگی است آسیب دیده، آن یک بحث دیگر است، حتی آنهایی هم که اینطوری هستند قوی‌تر هستند از کسانی که آسیب ندیدند و این دردها را دارند، شادتر هستند، چون آخرتی هستند.@پا ندارد، چشم ندارد، دست ندارد، ولی از آنهایی که دارند شادتر، آرام‌تر در دنیایش موفق‌تر و آخرتش هم موفق‌تر است، اخلاقش هم خوش‌تر است، «ذِكرُ الدُّنيا أدْوَأُ الأَدْواءِ» یاد دنیا بدترین دردها است، بدترین بیماری‌ها است، یعنی غصه، حسرت، مقایسه، اینها انسان را بیچاره می‌کند.@این را روی تلفن‌هایتان بگذارید، یا تابلویش بکنید در اتومبیل و خانه‌تان آدم را آرام می‌کند، «ذِكرُ الآخرةِ دَواءٌ و شِفاءٌ» یاد ابدیت، یاد خانه‌ات، که چند روز دیگر آنجا می‌روی، شادت می‌کند، مریضی‌هایت یادت می‌رود، دردهایت یادت می‌رود.@یکیش این است که من هر چه اینجا درد داشته باشم، گرفتاری داشته باشم، دست خودم هم نیست، الان مریض هستم، ناراحتی دارم، تصادف کردم، گرفتاری دیگر دارم، مدام خانۀ آخرتت را آبادتر می‌کند، پس دیگر غصه چیست.@یک به پیغمبر بگوید این حرف شما منطق ندارد، شما می‌گویی گریه برای دنیا آخرت ما را خراب می‌کند، (دخل النار) جهنمی می‌کند، پیغمبر می‌گوید برای همین است چون دنیا وقتی که از تو گرفته می‌شود، می‌خواهی گریه بکنی به جایش بخند، چون وقتی از تو گرفته می‌شود، داری امتیازات زیادی به دست می‌آوری، مفت که از تو گرفته نشده.@دارند یک چیز بی‌نهایت به تو می‌دهند، پس غصه‌اش چیست اگر یک چیزی گرفته شد، خود پیامبر فرمود: «لَوْ تَعْلَمونَ ما ذُخِرَ لَکُمْ، ما حَزِنْتُم عَلی ما زُوِیَ عَنکُم» اگر شما می‌دانستید چه چیزی برای شما ذخیره شده شما هیچ وقت به خاطر چیزهایی که به آن نرسیدید و از آن محروم هستید غصه نمی‌خوردید، اتفاقاً آن چیزهایی که شما محروم هستید دارایی‌هایتان هست، ذخایرتان هست.@«ذِكرُ الآخرةِ دَواءٌ و شِفاءٌ» ذکر آخرت دوا و شفا است، چرا؟ دلائلش را گفتم اما وارد بهشت بشویم ببینیم که با آدم چکار می‌کند، کجا می‌خواهد برود، بعداً آدم می‌گوید من دیوانه بودم نشستم حرص و جوش خوردم، عصبانی شدم، زودرنج بودم، حساس بودم، سر این و آن داد زدم، غیبت این و آن را کردم، کینه این و آن را گرفتم، چون بعداً می‌فهمد چه چیزی را از دست داده است.@یک خبر اینکه آن کتابی که گفتم را من دوباره تحقیق کردم دیدم آن کتاب الحمد لله بعد از آن قرنطینه‌ای که گفتم از قرنطینه در آمده یعنی چاپ هم شده، و برای شما هم من 200 تا خریدم، حتماً آن را بخوانید، داستان واقعی است، از هموطنان خودتان است، که چند دقیقه مردند، کار تحقیقی هم روی آن شده است، اسم کتاب آن سوی مرگ است.@