خوب قبل از این که بحث مان درباره اربعین و عظمت اربعین و آثار اربعین تقدیم کنیم به محضر مبارک عزیزان، یک روایت درباره ی باز هم زیارت سیدالشهدا علیه السلام خدمت تان عرض می کنم، فرمایش از امام صادق علیه السلام است می فرماید: «شخصی که به زیارت قبر حسین بن علی علیهم السلام برود، زمانی که از خانواده اش جدا می شود، با اولین گامی که بر می دارد، تمام گناهانش حضرت می فرماید آمرزیده می شود. همه گناهانش. سپس با هر قدمی که بر می دارد پیوسته تقدیس و تنزیه شده تا به قبر برسد. دائماً توسط فرشتگان الهی تمجید می شود تا به قبر برسد. و هنگامی که به آنجا رسید حق تعالی او را خوانده، و با وی مناجات نموده، خیلی حرف است. که می فرماید که خداوند وقتی که زائر می رسد به قبر امام حسین علیه السلام، خدا با او صحبت میکند، خطاب می کند به او و این فرمایشات را می گوید:«بنده ی من از من بخواه تا به تو اعطا کنم». این چه معنایی می دهد، انسانی که راه می افتد از در خانه، تا می رسد به قبر، همه ی حجاب های بین او و خدا برداشته شده، در روایت هم داریم که سجده ی بر خاک حسین، بر تربت حسین حجاب های هفتگانه را از قلب برطرف می کند، این آثار زیارت حسین بن علی علیهم السلام است که حجاب بردار است. موانع تاریکی ها حجاب ها موانع مغفرت انسان را برطرف می کند. انسان به جایی میرسد که بین او و خداوند حائلی نیست، فاصله ای نیست، که خداوند با او با خطاب صحبت میکند. و بعد موانع اجابت برداشته می شود، که خدا به او می فرماید: بنده ی من از من بخواه، تا به تو اعطا کنم، من را بخوان، اجابتت کنم، از من طلب کن، تا به تو بدهم، ببین چقدر زیباست این کلمات. حاجتت را از من بخواه، تا برایت روا سازم، چهارتا جمله ی ایجابی، برای اجابت و پذیرش است. خیلی عظمت دارد این. خوب وقتی که این جملات را امام صادق علیه السلام می فرماید و خبر می دهد، امام علیه السلام می فرماید «و حق علی الله ان یأتی ما بذل» حق است که خداوند، یعنی واقعاً حق است، نوش جانش، حق زائر است که خداوند آنچه را که بذل کرده و گفته می دهم به او بدهد. یعنی انگار که بهترین حالت بنده در دریافت اجابت الهی همین است. که به قول ما در اصطلاح عامیه می گوییم نوش جانش. حقش است که خدا بهش بدهد. یعنی این کار زیارت سیدالشهدا علیه السلام این عظمت را دارد این آثار را دارد که تمام این موانع برطرف می شود و امام صادق علیه السلام اینگونه در مورد زائر سخن میگوید. لازم است باز تکرار بکنم که پشت سر این زیارت ها، یک فلسفه وجود دارد، پشت سر این دعوت به گریه ها یک فلسفه و علت وجود دارد شاید آن موقع هایی که خود امام حسین اهل بیت این حرفها را می زدند شاید که نه قطعاً این طوری بود، آن نتیجه ای را که دوست داشتند ببیند نمی دیدند. ولی اینها هزار سال بیش از هزار سال اهل بیت منتظر ماندند تا امروز آن همه زمینه سازی هایی که کردند، نتیجه داده است. خیلی مهم است امروز روز مهمی است. فردا که روز اربعین است روز بسیار مهمی است. چون اتفاقی افتاده و می افتد و اتفاقی در حال شکل گیری است با اربعین، که همه ی ائمه منتظرش بودند، بی صبرانه منتظرش بودند که این اتفاق بیفتد. در واقع اربعین درسهای زیادی دارد اربعین مثل دریا می ماند. در دعای جوشن کبیر می خوانیم: «یا من فی الحار عجائبه» ای خدایی که عجائب خلقتت را دریاها قرار دادی. شما بینهایت موجودات عجیب و غریب، احکام عجیب و غریب و شکل ها و صورت ها و قوانین و سبک های حیاتی متنوع در روی زمین می بینید. که خوب دانشمندان ما، با وجود این که هزار سال بیش از هزار سال دارند کار می کنند هزاران سال دارند کار می کنند، یکی از آن عجائب بدن انسان است. که 8 هزار سال دانشمندان دارند روی این بدن کار می کنند، شوخی نیست، دقت کنید بیش از 8 هزار سال است اطبا جهان دارند کار می کنند رو این بدن، ولی هنوز یک دانشمند پیدا نشده که بگوید من یک عضوی از این بدن را کامل شناختم. یک عضوش را. دیگر مشکلی، شبهه ای، سوالی، مجهولی ندارم اصلا این طوری نیست. یعنی این بدن انسان بقدری شگفتی دارد که حالا حالا حالا ها حرف دارد برای گفتن برای دانشمندان. حالا حالا حالا ها باید هزاران دانشگاه، میلیون ها دانشمند نخبه بیایند روی این بدن کار کنند تا عجائب این بدن را کشف کنند. رمز و راز های مغز، چشم، قلب، سلسله اعصاب، و اعضا و جوارح انسان را کشف کنند، این رو خشکی بدن انسان است. یکی اش بدن انسان است. آنی که اطلاعات خلقتی خدا در دستش است، یعنی معصوم او می گوید خدا عجائب خلقتش را در دریا قرار داده. «یا من فی البحار عجائبه» عجیب تر از آنچه که شما بیرون می بینید در دریاهاست. هزاران سال حالا باید بیاید و اگر امام زمان به داد نرسد، این دانشمندان هی باید کشف کنند، تمام نمی شود عجائب، اربعین هم همینطور است. اربعین هم یک اقیانوسی از عجائب عشق به امام حسین عشق به انسان کامل، تجمع عشاق است. که واقعاً انسان همین که فقط تفکر بکند، خوب ما متاسفانه حواسمان خیلی پرت می شود در عزاداری ها به این طرف و آن طرف، کمتر فرصت می کنیم فکر کنیم آنچه که ائمه از ما خواستند این است که فکر زیاد بکنیم در این جور چیزها. امام جواد علیه السلام فرمود:« القصد إلی الله تعالی بالقلوب ابلغ من اتعاب جوارح بالاعمال» این که انسان با قلب خودش با فکر خودش به سمت خدا حرکت بکند، زودتر می رسد، تا این که هی بدنش را در عبادت به زحمت بیندازد. فکر کردن خیلی، تفکر الساعتهٍ خیر من عباده ستینَ سنه» در بعضی از جاها سبعین داریم یک مقداری تفکر کردن بهتر از عبادت 60 سال یا 70 سال است گاهی وقتها یکی می آید و می رود پیاده روی می کند گاهی وقتها یک نفر یک بار می آید اما یک ساعت فکر می کند که این داستان چیست اصلاً. اربعین یعنی چی ما چه کار باید با این اربعین بکنیم. هدف از این اربعین چیست. یا راجع به رمز و رازها و شگفتی ها و عنایت ها و قشنگی ها و نوازش های خداوند و اهل بیت و ابالفضل العباس علیهم السلام نسبت به زائرین فکر می کند. آن کسی که فکر می کند، زودتر به مقصد می رسد و رشد میکند. تفکر در هر کاری همینطور است در نماز، در حج در روزه در عبادت در زیارت فکر کردن. این که ما خوب فکر بکنیم. اربعین مثل دریایی می ماند که انسان صدبار هم که بیاید حرفهای جدید دارد، آموزه های جدید دارد. رشد دارد، تازگی دارد. تکرار شدنی نیست. آنهایی که فکر نمی کنند چرا. یک چندبار می آید من دیدم این جور افراد را. تفکر نمی کنند، عادتی پا می شوند می آیند راهپیمایی یکسال، دو سال، سه سال، چهار سال، پنج سال، بعد کلاً دیگر می برند. می گوید خوب ما رفتیم دیگر چند بار راهپیمایی. ولی اگر یک کسی با تفکر و تعمق بیاید قلبش را به کار بیندازد می بیند هر سال، گوهرهایی نصیبش می شود که سال قبل گیرش نیامده هر سال رشدی دارد که سال قبل ندارد این رشد را. این خیلی مهم است. و الا انسان هستند من آدم می شناسم رفته حج، می گفت از بس رفتم خانه خدا و مدینه دیگر حالم به هم می خورد. (استغفرالله) این آدم به قساوت کسی که شعور ندارد فکر نمی کند اینطوری است. اینقدر مکه و مدینه رفتم که دیگر حالم به هم می خورد. این آدم یک آدم قسی القلب است آدمی است که تفقه ندارد فکر ندارد. عبادت می کند اما عابد احمق است عابد نادان است. امام زمان علیه السلام فرمود: «لقد آذان جهلاء الشیعه و حمقائهم» شیعیان احمق و جاهل ما را خیلی اذیت می کنند. نمی خواهد بگوید همه شیعیان. میگوید جاهلان شیعه و حمقاء شیعه ما را خیلی اذیت می کنند. بعد توضیح می دهد کسانی که بال مگس از ایمان آنها سنگین تر است. اینها هم خوب کم نبودند در طول تاریخ. شما نگاه کنید همین ها هستند که محب هستند و ظاهراً هم شیعه هستند و امام حسین را دعوت می کنند به این شهر و همین جا هم می کشندش. امام حسین و امام زمان شیعه ی جوش زن، عصبی، بی مخ لازم ندارد. شیعه احمق و جاهل احتیاج ندارد. به تعبیری که خود امام زمان دارد. کر و کور. طرفداران کر و کور احتیاج ندارد. اینها بیشتر اذیت می کنند و شر درست می کنند هر جا که هستند. می گوید شیعیان ما اهل فکر و تعمق اند. اهل تفقه و دین شناسی هستند. اگر یک کسی با فکر بیاید به اربعین، هر سال اربعینش بهتر از سال گذشته اش می شود عمیق تر و مقرب تر و شبیه تر به امام حسین نزدیکتر از نظر ساختار شخصیتی به امام حسین می شود. یک کسی که تفکر ندارد، عبادت هم که می کند، باز زوری است. باز تحمیلی است باز در آن راحت طلبی است، باز در آن خودخواهی دارد. می بینی این آقا 50 سال نماز می خواند، نماز چهار رکعتی اش بشود دو رکعت خوشحال است. خوب برای چی خوشحالی؟ از سهم عبادتت از سهم انست با خدا، از سهم مانست و معاشقه ات با خدا کم شده، خوشحالی؟ ذوق دارد که نماز چهار رکعتی شده دو رکعت؟ این چون بی فکر است، اربعین درس های خیلی زیادی دارد که من تعداد زیادی اش را سعی کردم فشرده برای شما عرض کنم. امشب هم چند موردش را عرض می کنم.

یکی از درس هایی که اربعین به ما یاد داد و یاد می دهد این است که مردم، از همه ی شما نگاه کنید از تمام کشورهای دنیا اینجا می آیند، و عاشق این حال و هوا هستند. همه کشورها که کشورهای خاور میانه و کشور عربی نیستند که. مردم از کشورهای اروپایی هم می آیند، از کشورهای آفریقایی هم می آیند از کشورهای مشترک المنافع می آیند شما دیدید چقدر عزیزان روسی اینجا بودند و آمدند راهپیمایی و شرکت کردند از کشور های مختلف. همه آنها عاشق فضای اربعین اند. بیشتر شان برای بار چندم آمدند. درس بزرگی که اربعین به ما می دهد این است که مردم عاشق سبک زندگی مهدوی و اربعینی هستند. این ایثار این فداکاری، این همدلی، این کنار هم بودن، این سادگی، این عشق، این روحیه ی فداکاری، این آمادگی برای جانفشانی و جهاد در راه امام معصوم، و متخصص معصوم، نشان می دهد که مردم این سبک را خیلی دوست دارند. و در اربعین که می آیند انگار فرصت پیدا می کنند در این چند هفته یک نفسی بکشند از شر سبک زندگی ضعیفی که در شهرها و زندگی خودشان دارند اصلاً آزاد می کنند خودشان را. وقتی می آیند اینجا می گوید آها این همان گمشده ما بود. این همان چیزی است که ما در زندگی، ما از آن فرار می کنیم. یک مدتی یک هفته دو هفته و لو یک نفسی بکشیم. یک تفریح است یک تنوع است برای ما. واقعاً یک خوشگذرانی خوب است چون انسان اینجا مزه ی حیات ایمانی، مزه ی حیات طیبه، مزه ی حیات حول محور امام را می چشد. مزه ی این که هدف زندگی و هدف حرکت و نفس کشیدن دیگر گذران عمر و دنیا نیست. دیگر برای کار عقلی و حیوانی و گیاهی و جمادی نیست. برای کار فوق عقلانی و انسانی است. انگیزه ی این چند روز نفس کشیدن در اربعین خداست. معصوم است. و آدمی که در چند روز فرصت می کند که برای خدا و معصوم نفس بکشد، زندگی بکند، فوق العاده لذت می برد. الان شما نگاه کنید شما قطعاً در شهرهای خودتان، در زندگی خودتان خیلی در رفاه هستید نسبت به اینجا. اینجا هیچ رفاهی شما ندارید. ولی دلتان برای اینجا تنگ است از اینجا هم که می خواهید بروید آنجا که برسید غصه دار هستید. این غصه و دلتنگی در وجود تان می ماند تا ان شاءالله سال بعد برگردید. برای همین هم در وداعی که با سیدالشهدا می کنیم چی می گوییم، چون وداعی دارد یادتان نرود، خواستید امشب یا فردا بخوانید بعد از دعای عالیه المضامین یک دعاست آخر مفاتیح است آن را بخوانید. آنهایی که عربی بلد نیستند فارسی بخوانند. «اللهم انی زرت هذالامام مقر بالامامه و ...» با این جمله شروع می شود. بعد از این عالیه المضامین یک سلام فوق العاده ویژه دارد آن سلام را حتماً بخوانید فوق العاده است خیلی زیباست در سلام می گوید آقا من دارم از پیش شما می روم ولی از روی بی رغبتی نمی روم. از روی این که حوصله ام سر رفته نمی روم. از روی خستگی نمی روم. باید برگردم دیگر الان. ودلم اینجا جا مانده. خیلی قشنگ است این سلام. بعد شما می گویی «رزقنی الله العوده ثم العوده ثم العوده» خدا روزی ام کند دوباره بیایم، دوباره بیایم، دوباره بیایم. یعنی آدم می خواهد از اربعین برود از کربلا برود انگار دلش اینجا جا می ماند. بعد می گوید آخیش یادش بخیر اربعین. من بعضی از عزیزان سراغ دارم تا اربعین سال دیگر، طاقت نمی آورند یک بار دوبار سه بار بعضی ها را می بینم می آیند اینجا و چند روزی می مانند و تحمل دوری از امام را ندارند. تحمل دوری از این حال و هوا را ندارند. این نشان می دهد مردم واقعاً و باطناً عاشق این سبک زندگی اند. هر چند مجبورند در شهرها و کشورهای شان خلاف این سبک زندگی بکنند. ببینید شما از عراق که می روید بیرون و بر می گردید به شهرها و کشورهایتان، سبک زندگی همان سبک زندگی است که غرب بر ما تحمیل کرده. سبک زندگی بیگانه بودن با همدیگر. آن دیگر ایثار و فداکاری و آن تواضع آن ادب آن عاشق هم بودن. آن فدای هم شدن دیگر اینجا در شهر معمولاً نیست. و الا اگر ما همین حال و هوای اربعین را برداریم و برگردیم به شهرهایمان که بهشت می شود شهرهای ما. پس یکی از درس های بزرگ اربعین که و خواص مهم اربعین این است که اربعین نطفه های زندگی حسینی و نطفه های زندگی مهدوی را در قلب تک تک زائرین می کارد و زائر وقتی که می رود با پیوند و عشق از اینجا می رود ولی همه ی دلش کجاست دوباره؟ همه دلش دوباره کربلاست و دوست دارد بیاید این سبک زندگی را انجام بدهد. خوب کاری که ما باید بکنیم این است که ما باید همین سبک زندگی اربعینی و حسینی را در خانه هایمان شهرهایمان، در کشورمان رواج بدهیم. این یکی از کارهایی است که ما باید انجام بدهیم. در خانه هم همینطوری که در اینجا نسبت به خوابیدن و خوردن غر نمی زنیم، نق نمی زنیم، توقعی نداری، دعوا نمی کنی با کسی، در خانه هم همینطوری باش. بی توقع، غر نزن، نق نزن، هی شرایط نگذارید، چون هر چه شرایط می گذارد انسان برای رفاهش، اخلاقش بدتر می شود، روحش کثیفتر می شود آلوده تر می شود انسان پر تکلف هم فشار قبر دنیایی دارد، یعنی روحش آلوده می شود اذیت می شود و هم فشار قبر آخرتی دارد. انسان سخت گیر، انسان زودرنج، انسان حساس، هم فشار دنیایی دارد روحش در دنیا در فشار است هم فشار قبر دارد. ببینید اینجا چقدر خوشیم، راحتیم، اینجا چقدر همه چی را سهل می گیریم. چقدر ساده برقرار می کنیم خوب آنجا هم همین کار را بکنیم. خیلی سخت نگیریم زندگی دنیا را. پر تکلف نباشیم، سخت گیر نباشیم، تشریفات خیلی نداشته باشیم. تشریفات و رفاه، آرامش را از انسان می گیرد. هر چقدر آسایش انسان رفاه انسان و تشریفات زندگی بالاتر می رود هرچقدر آسایش بیشتر می شود آرامش کمتر می شود. یاد بگیرم این سادگی را. این بی تکلفی را یاد بگیریم. خوب مردم اینجا بی تکلف اند ساده اند بقیه وقت شان کجاست بقیه دلشان را کجا صرف می کنند؟ بقیه اش عشق بازی می کنند. بقیه اش را مشغول ولی الله هستند مشغول خانواده آسمانی شان هستند، مشغول ابالفضلند، مشغول سیدالشهدا اند، مشغول امیرالمومنین هستند، مشغول کاظمین هستند، مشغول امام هادی و عسکری هستند، مشغول خانواده آسمانی شان هستند خوب همین را ببرید در شهر، همینطوری باشیم. دل مشغولی های معنوی مان را بیشتر بکنیم. دل مشغولی های غیبی مان را بیشتر کنیم ارتباط و رفت و آمد های غیبی مان را بیشتر بکنیم که از زندگی مان لذت بیشتری ببریم. نگوییم حالا کربلا بود یک مدتی. آقا همین سادگی و دل کندگی از دنیا را با خودمان آن طرف ببریم. این یک نکته.

نکته ی بعد، این است که اگر ما از مصائبی که به اهل بیت وارد شده ناراحت هستیم، اگر ما برای حسین سال 61 غصه می خوریم و مصائبش، باید چند برابر آن برای حسین زمان خودمان، غصه بخوریم. اگر برای غربت، مظلومیت و آوارگی امام حسین و خاندانش غصه می خوریم و گریه می کنیم، باید چند برابر برای آوارگی و غربت و مظلومیت حسین زنده ی زمان خودمان که از ما کمک می خواهد و هر روز به ما هل من ناصر ینصرنی میگوید برای این باید غصه بخوریم و وقت بگذاریم و ذهن مان مشغول او باشد. ما به امام حسین می گوییم در زیارت نامه« یا لیتنی کنت معکم فافوز فوزاً عظیما» ای کاش آن روز من هم با شما بودم و به رستگاری می رسیدم. امام حسین می گوید این گوی و این میدان. اصلا دیر نشده پسرم،‌ دیر نشده دخترم، همین الان بابای تو امام زمان همان من هستم. من هم باشم خادم او هستم. همین الان شما را به چادرش صدا می کند برو کمکش. برو به فیض عظیم برس. حضرت فرمود اگر یک کسی به یاری امام زمان برود و منتظر حقیقی امام زمان، منتظری یعنی یک شخص عملیاتی، یک شخص کارکن، یک شخص فعال است، اگر به مقام منتظر رسیدی، اگر با مرگ طبیعی هم بمیری، با سرطانی، تصادفی، مریضی، سکته ای چیزی بمیرد، «کمن کان فی فسطاط المهدی» مثل این است که در چادر خود حضرت بوده و جهاد کرده و به شهادت رسیده و خداوند ثواب هزار شهید از شهدای بدر و احد به او می دهد. شما الان می گویید یک کسی در زمان پیغمبر چقدر سعادت داشته، که جنگ بدر در رکاب پیغمبر به شهادت رسیده. می گوییم، آنها خدا فرق گذاشته؟ آنها آن زمان به دنیا آمدند فدای امام شدند، فدای پیغمبر شدند؟ می گوید نه من اصلا فرق نمی گذارم الان هم شما حسین داری، الان هم هل من ناصر ینصرنی دارد می گوید تازه اگر شما الان چون امام تان غایب است، آنهایی که پیغمبر را می دیدند پیغمبر ظاهر و حجت را می دیدند، آنهایی که با امام حسین بودند، امام حسین را می دیدند. شما ها چون امام تان غائب است، اگر به کمکش بروید در همین غیبت من ثواب هزار شهید از شهدایی که در رکاب پیغمبر جنگیدند به شما می دهم. از این بیشتر خدا لطف بکند در حق ما؟ از این قشنگتر اتمام حجت کند با ما؟ ببین چقدر زیبا دارد به ما می گوید. می گوید این گوی و این میدان. نگویید که آن زمان پیغمبر بود کاش که من زمان پیغمبر بودم، کاش من زمان امیرالمومنین بودم، کاش من زمان سیدالشهدا بودم، می گوید نه، این امام شما و حسین زمان شما امام زمان شما، همان پیغمبر است همان امیرالمومنین است همان حسن و همان حسین است. خودش هم همین را فرمود. خوب پس بسم الله ببینم چه کار می کنی شروع کن ببینم سبک زندگی تان را چطوری با این آقا تنظیم می کنید. چطوری تصمیم می گیری به کمک این آقا بروی همین الان که به کمکت احتیاج دارد و هل من ناصر ینصرنی می گوید. از این جا معلوم می شود کی ها توهمی حرف می زنند، افراد توهمی هستند، همین فقط ای کاش من با امام حسین بودم جانم را فدایت می کردم، جوانی من به فدایت، خوب امام حسین می گوید من هستم. این گوی و این میدان، راست میگویی؟ شروع کن. نه بابا ما شوخی کردیم امام حسین من مشکل داشتم اینجا که آمدم اربعین مشکلم را حل کنم جدی نگیر تو خیلی. من خیلی وقت این کارها را ندارم. همان حرفی که بقیه مردم به امام حسین زدند گفتند ما دوستت داریم مخلصت هستیم، پول می خواهی میدهیم، اسب می خواهی می دهیم، شمشیر می خواهی می دهیم، خودمان نه. حضرت می گفت بابا من می خواهم برای آمدن من برای این است که جان های شما را به کمال برسانم. من پول و اسب و شمشیر می خواهم چه کار. من آمدم شما را برسانم به مقام خودم. فکر می کنید اگر لحظه آخر گفتم هل من ناصر ینصرنی، کیست که به من کمک کند، واقعاً احتیاج به کمک داشتم؟ چه فرق می کرد شما باشی یا نباشی من کشته می شدم. چه فرق می کرد شما باشی یا نباشی خاندان من به اسارت می رفتند. من هل من ناصر ینصرنی گفتم که اگر یک کسی می خواهد با من به مقام من برسد بیاید برسد. نگوید فردا ای کاش من می رسیدم. ای کاش خدا یک راهی برایم باز می کرد ای کاش خدا برای من یک فرصتی می داد که من خودم را برسانم به مقام معصوم. بیایید برسیم دیگر الان. بسم الله. الان هم که امام زمان می گوید هل من ناصر ینصرنی برای این است که دلش می سوزد برای ما، می گوید هر کدام از شما طاقت با من بودن، کنار من بودن را دارید، پس من می گویم هل من ناصر ینصرنی که شما واقعاً جدی بگیرید و وقت بگذارید و تصمیم بگیرید با سبک زندگی مهدوی در این چند روز باقی مانده تا ظهور درست زندگی بکنید. این نکته ی خیلی مهم است. پس اگر ما بخواهیم واقعاً امام زمان بیاید، آن سبک زندگی اصلی که انتقام است را نباید ول کنیم. «انی سلم لمن سالمکم و حرب لمن حاربکم» حرب یعنی حالت جنگی. الان شما نگاه کنید لباس تان همه اینجا چیست؟ غالباً لباس مشکی می پوشیم. لباس ما و مراسم ما و نیت ما و هدف ماست که ما همه لباس مشکی بپوشیم. بسیاری از شما من می دانم در دفاع مقدس بودید و جنگیدید در جبهه ها، آن موقع لباس ما یادتان است آن پیرهن وشلواهای خاکی که تن مان می کردیم لباس رزم بود. پوتین داشتیم، چفیه داشتیم، پا نسخه می بستیم، آن پیرهن و شلوارها را می پوشیدم و کلاه کاسک می گذاشتیم و حمایلی که می بستیم این حرب است لباس حرب است یعنی حالت جنگی دارد. در کربلا لباس جنگ ما، برای همین وقتی کسی می ایستد برای نماز می گویند تو کجا وایستاده آقا؟ محراب. از همان ریشه ی حرب است. او عبادت هم حرب است. الان لباس حرب ما مشکی است. ما با این لباس فرهنگ سازی داریم می کنیم داریم با فرهنگ دشمن مان مبارزه می کنیم مثل چادر بانوان ماست که وقتی چادر مشکی می پوشند. با آن خیلی از یعنی یک بانویی که چادر می پوشد چادر مشکی می پوشد، حجاب اسلامی را رعایت می کند، خدا می داند چه شمشیرهایی را به سر و گردن شیاطین وارد می کند و شیطان صفتان. یک جهاد خانمی که چادر سرش می کند، حجابش را خوب رعایت می کند دارد جنگ می کند دارد مبارزه میکند. واقعاً جهاد دارد می کند. یقیناً خدا ثواب جهاد را به این بانو می دهد. چون در این زمان که این فرهنگ بی حجابی و بدحجابی و فحشا و منکرات را دشمن دارد رواج می دهد یک بانویی که در محیط های مختلف محیط های غفلت، حجاب دارد، دارد جهاد می کند. در روایت داریم:«الذاکر فی الغافلین کالمتشهد بدمه فی سبیل الله» یک آدمی که در محیط غفلت زده و در بین افراد غافل خدا را به یاد دیگران می اندازد، یک خانمی که با چادر می پوشد دین و حیا را به رخ بقیه می کشد، این جهاد دارد می کند یقیناً جهاد دارد می کند و واقعاً و همانطور که حضرت فرمود یک خانمی که حجاب را رعایت می کند در بین کسانی که رعایت نمی کنند ثواب شهادت نه تنها دارد بلکه حضرت فرمود کالمتشهد بدمه فی سبیل الله، هر لحظه این دارد شهادت نصیبش می شود. کسی نگوید خوب آقا چادر سر کردن سخت است خوب بله سخت است ثواب جهادش را هم خیلی زیاد می دهند دارند به تو ثواب شهادت می دهند. گرم است سخت است، بله. دارند ثواب شهادت به تو می دهند شوخی نیست. من همین دو سه ماه پیش که برای تبلیغ رفته بودم چند کشور اروپایی، یک خانمی آنجا در اتریش، خانم بسیار بزرگی بود زن اتریشی بود که چندتا دختر هم داشت دخترهایش هم فوق العاده باحجاب و نماز اول وقت در آن فضای فساد آنجا، پر فساد واقعاً، اینها آنجا اینقدر متدین اینقدر محجوب و اینقدر خوب، تربیت کرده بود آن هم بچه هایی که یک عالم ارتباطات کاری و اجتماعی داشتند، این خانم خودش برای من تعریف می کرد می گفت من از ایران می آمدم وین، در هواپیما اینطوری هم هست واقعاً یعنی از 300 تا مسافری که در هواپیما سوار می شوند 200 تایش خانمند از این 200 تا دو نفر حجاب دارند 198 تا ولند. خیلی باعث تاسف است اینها باعث غصه است. می گفت یک خانمی نشسته بود بغل من، من این ور راهرو بودم او هم آن طرف راهرو، من با همسر و بچه هایم نشسته بودم، می گفت تا هواپیما بلند شد خودش پا شد حجابش را درآورد و همه چی آزاد، به من گفت آزاد باش و راحت باش دیگر بلند شدیم. گفت من یک نگاهی به او کردم و گفتم خانم من مسلمان هستم، این خانم اروپایی می گوید به این خانم ایرانی گفتم من مسلمانم، وقتی مسلمانم و حجاب را قبول کردم دیگر حجاب هواپیما و کیش و دبی و آمریکا و اروپا و ایران ندارد یکی است. گفت ساکت نشست تا آخر که ما رسیدیم آنجا دیگر یک کلمه هم با من حرف نزد. وقتی آدم یک چیزی را قبول کرد قبول کردی. خدا همه جا هست. این جهاد است. ما باید «حرب لمن حاربکم» حرب لمن حاربکم درس بزرگی است که اربعین به ما می دهد ما باید بجنگیم با مظاهر فرهنگ دشمن، با مظاهر غفلت، با مظاهر ضد دین، ضد ولایت، ضد وحدت اجتماعی، ضد امنیت ملی، با همه ی اینها باید انسان روح جهاد داشته باشد روح تساهل و تسامح و سازشکاری و کوتاه آمدن این خیانت به امام حسین است خیانت به امام زمان است قرآن می گوید توضیح دادم جلسه قبل، می گوید من فقط کسی را به عنوان انسان و مومن قبول دارم که این چهار خصوصیت را با هم داشته باشد «الا الذین آمنوا و عملوالصالحات» اهل عمل صالح باشند رعایت بکنند واقعاً. «و تواصوا بالحق» حرف بزنند حق را بگویند. «و تواصوا بالصبر» به همدیگر قدرت بدهند، انرژی بدهند، تقویت بکنند همدیگر را. خوب وقت تمام شد من خیلی از درس های اربعین را نرسیدم بگویم ان شاءالله قسم می دهیم خداوند را به حق سیدالشهدا به خون تک تک شهدای کربلا شهدای اسلام به حق خود منتقم خون حسین و همه ی انبیاء و اولیا امام زمان قسم می دهیم خدایا قسمت می دهیم به همه این عزیزان، این اربعین را آخرین اربعین بدون امام زمان قرار بده.

«والحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین»