اردوی فکر و ذکر (۴) جلسه اول 06/01/1400

اردویی که در پیش داریم، اردویی بسیار مهم و سنگینی هست یعنی باید عزیزان خیلی تمرکز داشته باشند و اهمیتش از اردوهای دیگر خیلی بیشتر هست چون با متن توحید سروکار داریم و یک مقدار عمیق‌تر و قوی‌تر و جدی‌تر باید با مقوله‌ی توحید درگیر شویم. بنابراین تمرکز زیادی می‌طلبد و اگر در اردوهای دیگر یک مقدار حواس‌پرتی اشکال نداشت یا مشغول شدن به چیزهایی غیر از الله آسیبی نمی‌رسوند، مثل الحمدلله که با همه نعمت‌های الهی هم سر و کار داشتیم، اما در اردوی توحید چیز... چون می‌خواهیم به یک برسیم.

امام رضا «علیه‌السلام» فرمودند: اصل نماز یک است. نماز یک رکعت است چون بعد از یک دیگر عددی نیست. چون بعد از یک عددی وجود ندارد اگر نماز شد دو رکعت برای پشتیبانی از همان یک رکعت است و خداوند یک رکعت را اضافه کرد به یک تا اگر کسی در آن یک رکعت نتوانست حق آن یک را ادا کند، با پشتیبانی رکعت دوم کار را تمام کند. لذا همیشه می‌گویند دو رکعت نماز (رکعتین) و پیامبر رحمت للعالمین چون ضعف ما را می‌دانست از اینکه شاید این عرضه را نداشته باشیم که کار را تمام کنیم، در مغرب یک رکعت اضافه‌ کرد و در ظهر و عصر و عشا هم دو رکعت ولی اصل یک است.

به هر حال ما در اردویی قرار داریم که میخواهیم راجع به یک نفر صحبت کنیم. «لا اله الا هو» کس دیگری نیست. وحده لا اله الا هو.

بنابراین این ۶ روز که در خدمتتون هستیم سعی کنید یک مقدار مجرد باشید، متمرکز باشید. مطلقا تلفن همراه در کلاس نیاورید. بیرون هم یک هفته اکثر ارتباطات تان را ترک کنید. غیر از موارد ضروری و امورات عقلی و الهی، بقیه را یک هفته بی‌خیال شوید. در کلاس هم حتی بی‌خیال احوالات شخصی خودتان و امورات چهارگانه چه امورات درسی و علمی و عقلی چه امورات خانوادگی و اجتماعی و سیاسی، چه امورات بدنی و غذا و... از این چیزها خارج شوید.

ذهنتان را از شکم و غذا و... بیرون بیاورید. با هیچ کیفیتی کار نداشته باشید. و مسائل مادی و اقتصادی. از احوالات خودتان فاصله بگیرید چه برسد به احوالات دیگران که اصلا کاری نداشته باشید. نه کسی برای کسی درددل کند چون آسیب می‌بینید. حرف دلتان را پیش کسی نزنید با احوالات هیچ‌کس هم کاری نداشته باشید. ذهنتان را مشغول هیچ چیز از هیچ جا و هیچ‌کس نکنید چون کم می‌آورید. شما باید از این اردو چیزی به قلبتان وارد شود نه به عقلتان. ما اینجا نیامدیم که به اطلاعات شما اضافه کنیم. این خوب هست که انسان به برهان عقلی مسلح شود اما برهان عقلی همین مقدار است که کمک ما می‌کند. آنچه که باید سرمایه ما باشد در این اردو مهم‌تر از دانایی، دارایی است. دارایی یعنی ما با قدرت از اینجا خارج شویم و محصول این اردو باید قدرت، شادی، آرامش و امید باشد و آزادی دل و پرواز و سبکبالی. چون توحید همین است.

توحید به گونه‌ای است که اگر درست با آن رفتار نشود می‌تواند به انسان آسیب برساند. مثل قلب، آب ضروری است. توحید مهم‌ترین نیاز ضروری دنیا و آخرت ماست اما باید درست با آن برخورد شود. حتما هرروز توسل داشته باشید. به قدری مهم است که بزرگترین حرفتان به امام رضا این است که می‌گویید: من آمدم زیارت تو و امیدوارم به تو، تو بزرگی، کریمی، بابای من هستی. و حق عاشقی دارم. من موالات تو را دارم. «تول صلاحی مع الله» تو به عهده بگیر که حال من با خدا خوب شود. رابطه‌ی من با خدا اصلاح شود. گاهی وقت‌ها آدم به جایی که رابطه‌اش را با معصوم خوب کند می‌رود حرم و رابطه‌اش را با حضرت خراب می‌کند.

ما متأسفانه کارکرد امام را از ایشان نمی‌خواهیم. ما یه موقع‌هایی میرویم پشت امام پنهان می‌شویم و با خدا قهر می‌کنیم و امام می‌شود وسیله‌ای برای قهر ما با خدا و ضعف رابطه ما با خدا. و این خوب نیست. باید حواسمان باشد امام از ما چه چیزی می‌خواهد و قرار است ما را کجا ببرد.

این ذکرها هم کمک‌تان می‌کند و هم بلاها را از شما رفع می‌کند.

استغفار چون مانع شکن هست در رأس اذکار هست.

یا حبیب (مرتبه): برای رابطه عاشقانه‌ی شما با خدا

یا قابل: خدایا مرا بپذیر

مثل اردوی قبل گروه ۳ یا ۴ نفره تشکیل دهید که بتوانید تمرین و مباحثه داشته باشید.