اعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم الحمدلله رب العالمین و صل الله عَلی محمدٍ واله الطاهرین و لعنت الله عَلی اعدائهم اجمعین مِن الان الی قیام یوم الدین.

بحثمان درباره آثار نماز بود. یکی دیگر از آثار نماز اجابت دعاها هست که نبی اکرم صلَّ الله علیه و الِهِ وسَلَّم فرمودند که: مَن اَدّا فَریضَةً فَلَهُ عِندَاللهِ دَعوَةٌ مُستَجابَه هر کس نماز واجبی را بخواند در نزد خدا یک دعای مستجاب دارد و در فرمایش دیگری ایشان از چهل موطن که دعا در آن اجابت می شود نام می برند و یکی از آن موارد اجابت دعا را فرمودند که (عِندَ اقامةِ الصَّلاة) هنگام اقامه نماز از مواقعی هست که دعا اجابت می شود و یک فرمول جالبی را خود پیغمبر می دهند. می فرمایند که (مَن صَلّی صَلاةً لا یُعرِضُ عَلی قَلبِهِ فیها شیءٌ مِن اَسبابِ الدُّنیا لَم یَسئَلِ الله شیءً الّا عَطاها) اگر کسی دو رکعت نماز بخواند و تمام این دو رکعت را حضور قلب داشته باشد به هیچ وجه چیزی از امور دنیا به قلبش نیاید این هر چه از خداوند تبارک و تعالی بخواهد خداوند به او عطا می کند. از آثار دیگر دعا این است که دعا خیر را برای بندگان می آورد. در واقع خیر را می آورد و شرّ را دفع می کند. برای همین نبی اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) فرمودند که: (اَصَّلاةُ مِفتاحُ کُلِّ خَیر) نماز کلید هر خوبی و خیری است و در نقطه مقابل که اگر انسان نماز را ضایع بکند شرّ نصیبش می شود. می فرماید که: لا تَزالُ اُمَّتتی بِخَیرٍ ما تَهّابو وَ اَقامُ الصَّلاة امت من همیشه به خیر هستند تا زمانی که با یکدیگر دوست باشند و بین آن ها وحدت باشد، به همدیگر محبّت کنند و نماز را اقامه بکنند. بعد می فرماید که فَاِن لَم یَفعَلوُ اُبتِلوُ بِاسِّنین وَالجَد اگر که دوست نباشند با همدیگر بینشان اختلاف باشد و به جان هم بیفتند، بدی کنند به همدیگر و نماز را ضایع بکنند می فرمایند که به قحطی و خشکسالی گرفتار می شوند. یکی از دلایلی که در یک کشور خشکسالی و قحطی می آید ضایع شدن نماز هست. گناهان همان طور که در دعای کمیل می خوانیم گناهانی هستند که بلا نازل می کنند. نقمت و بلا نازل می کنند. اگر انسان مرتکب باشد در زندگی اش این چیزها سراغش می آید. وقتی در یک جامعه نماز ضایع بشود و بی نمازی وضایع شدن نماز رواج پیدا بکند خداوند تبارک و تعالی قهر می کند و این بلاها را در جامعه می آورد. هر کدام از گناهان و آلودگی ها یک سلسله آثار شخصی دارد که در زندگی انسان ظهور پیدا می کند. همان طور که عرض کردیم وقتی کسی نماز را ضایع می کند در زندگی شخصی اش با گرفتاری ها و مشکلات زیادی روبرو می شود. زندگی او گره می خورد. پیشرفت نمی کند. چون نماز را ضایع کرده و وقتی در یک اجتماع نماز ضایع بشود، در آن اجتماع کارها گره می خورد و مشکلات اجتماعی زیادی دامن‌گیر اجتماع خواهد شد. بنابراین در بحث امر به معروف و نهی از منکر که واجب هست، این طور نیست که ما بگوییم عیسی به دین خود، موسی به دین خود و هر کس هر کاری دارد می کند به ما چه! مثل این که یک کشتی را کسی گفته بود که من اینجایی که خودم نشسته ام را دارم سوراخ می کنم به شما چه ربطی دارد؟ دیگر فرقی نمی کند. هر جا سوراخ شود اصل کشتی همه ی کشتی و همه ی سرنشینانش دچار خطر هستند. در جامعه بحث نظارت اجتماعی، نظارت ملّی بحث امر به معروف و نهی از منکر که واجب هست برای این است که اگر فساد و فحشاء و منکرات رواج پیدا کرد در یک جامعه ای آسیبی که می آید حضرت فرمود که آیه قرآن هم داریم فقط نصیب بدها نمی شود خوب ها را هم در برمی گیرد این جور نیستش که فقط همان که گناه می کند نه, آن خوب ها هم بخاطر اینکه سکوت می کنند در مقابل فساد بقیه آن ها هم این بلا به سرشان می آید و مصائب به سراغشان می آید. لذا یکی از موارد نهی از منکر و یا امر به معروف ، امر به نماز هست وامر امُرک و اَهلَکَ بِالصَّلاة خیلی سفارش شده که مواظب نماز خواندن خانواده خودمان لااقل باشیم و این را دقت بکنیم در فامیل در اقوام این را هر چقدر می توانیم رواج بدهیم.

دیگر از آثار نماز تقرّب به خداوند تبارک و تعالی است. تقرّب به معنای نزدیکی هست. نزدیکی ما با خداوند تبارک و تعالی رابطه فیزیکی و زمانی ومکانی نداریم که نزدیک شویم بهشان مثلاً من بشماعرض کنم شما یه دومتر بیایید نزدیک تر بنشینید که فرض بفرمایید جا باز بشودخب شما رابطه فیزیکی دارید یه دو متر بیاید به من نزدیکتر می شوید وقتی می گوییم نزدیک شدن به خدا. چون ما اساساً با خداوند رابطه فیزیکی رابطه ی مادی و رابطه زمانی و مکانی نداریم نزدیک شدن به خدا به معنای تشبه به حق تعالی است یعنی انسان شبیه خداوند تبارک وتعالی می شود. نزدیک میشود یعنی سنخیّت بزرگان فرمودند که عامل تقرّب چیست؟ سنخیّت هست. این که انسان بتواند در کمالات الهی ، در اسماء الهی ، این اسماء را درخودش پیاده بکند تا شبیه شود. در روابط بین انسان ها هم دو نفر وقتی باهم رفیق و دوست می شوند به خاطر شباهت هایشان هستش نه به خاطر رابطه مکانیشان، اگر دو نفر همدیگر را دوست دارند به هم علاقه مند هستند این شباهت روحی این ها هست، سنخیّتی است که بین این ها وجود دارد که این ها راباهم چکارمیکند؟ اینها را به هم نزدیک می کند. دو نفر هستند یک زن و شوهر در یک خانه اینقدراز هم متنفرند که حدّ ندارد. از نظر بدنی به هم نزدیکند. سر یک سفره هستند می نشینند. ولی از هم متنفر و دور هستند از همدیگر. چرا؟ چون سنخیت هایشان را نسبت به هم چه شده؟ از دست داده اند. بنابراین وقتی می گوییم تقرّب، دو رکعت نماز صبح مثلا نیّت می کنیم یک کسی میخواند قربةً اِلیَ الله، می گویند روزه بگیرید قربة اِلیَ الله، نماز بخوانیم قربة اِلیَ الله، یعنی از این بابت که این صفت در شما یک شباهتی نسبت به خداوند ایجاد بکند. از هزار اسمی که در خدا هست اسماء یک دو سه و چند اسم از اسماء الهی در شما به مرور زمان تجلّی پیدا بکند. نماز این کار را می کند، نماز انسان را به مرور زمان به خداوند تبارک و تعالی شبیه می کند. وقتی که درست ادا شود ودرست خوانده شود و حق نماز به جا آورده شود، تقرّب ایجاد می کند و انسان را محبوب خداوند تبارک و تعالی می کند و یک رابطه عاشقانه است، یک رابطه محبت‌آمیز است. یک انس، یک کلام و یک هم سخنی است، این تقرب ایجاد می شود. پس هر وقت داریم می گوییم کاری انجام می دهیم قربة اِلیَ الله بعد از این که امام صادق(ع) می فرماید بعضی ها بعد از پنجاه سال یک رکعت از نمازشان هم قبول نیست خواندیم روایتش را برایتان. فرمود: اَیُّ شَیءٍ اَشَّدُ مِن ذلِک چه چیزی از این بدتر هست که انسان پنجاه سال زحمتش هدر برود. برای این که پنجاه سال یک رکعت هم نزدیکی حاصل نشده، یک رکعت قبول نشده، یعنی نتیجه قبولیش ظهورش در تقرّب است. در شباهت پیدا کردن، در اخلاق ماشبیه اخلاق الهی شدن استدکه حضرت فرمود: تَخَلَّقوا بِاَخلاقِ الله یعنی شبیه به خداوند شوید. یعنی اخلاق های خدا را بگیرید مثل خداوند تبارک و تعالی اخلاقتان خوب باشد خُب این حاصل نشد پس ما با حجم عمل خیلی کاری نداریم شباهت مهم است. میزان حرکتی که در دل اتفاق می افتد. میزان سنخیّتی که در روح ایجاد می شود. یک موقعی یک کسی می بینید با شش ماه نماز به اندازه صد سال سنخیّت جذب می کند. یک وقت با دو ماه نماز خواندن سنخیّت جذب می کند. یک کسی هم میبینی صدسال هم این کار رامیکندو اعمال را انجام می دهد یا به قول امام صادق علیه السلام از روی عادت نماز می‌خوانند که اگر نخوانند خودشان می ترسند و وحشت برشان برمی دارد و عادت کرده نماز بخواندیا توجه ندارد به هرحال به دلایل مختلف دیگری. هیچ تقرّبی ایجاد نمی شود. پس مهم وقتی می گوییم تقرّب مهمّ حرکت روح است، حرکت قلب هست در نزدیکی به حق تعالی.

فرمولش راکه یادتان نرفته است در بحث های معنوی و شب احیاء گفتیم اَلقَصدُ اِلیَ الله تعالی بِالقلوُب اَبلَغُ مِنَ اِتعابِ الجَوارِحِ بِالاَعمال (امام جواد علیه السلام فرموده اند) قصد اِلیَ الله حرکت به سوی خدا با قلب رساننده تر است تا این که بدن را با عبادت به زحمت بیندازی. پس مبنا در عبادت این که مثلا به ما می گویند بیایید مسجد بیایید احیا بیایید قرآن بخوانید، اینقدر سوره بخوانید، نماز شب بخوانید. روزه بگیرید، کار بکنید، خدمت به مردم بکنید، صدقه بدهید، به همدیگر نیکی بکنید، حج بروید، زیارت بروید همه این ها برای چی است؟ رفتارهای ظاهری که ازما در دین میخواهند؟ برای این است که دل حرکت کند و شباهتی حاصل شود. این فرمول خیلی خیلی مهمّ است و باید به آن توجه بکنیم. مبنا حرکت قلب هست. وقتی ما بدن را به زحمت بیندازیم ولی قلب حرکتی نکند، فایده نداشته باشد. هی ذکر بگو هی بشین تا صبح ذکر بگو و بخوان، برو کربلا پنجاه دفعه ، برو مکه، چقدر نماز بخوان، مهم این است که این دل راه بیفتد. تمام این حرکت های بدنی مثل هُل دادن یک ماشینی است که می خواهیم هلش بدهیم راه بیفتد. زور این جوری هست. یعنی شما زور می زنید این زورزدن مفید است یانه؟بله چیه؟ اگر ماشین را هل بدیم چه اتفاقی می افتد؟ موتورش روشن شود و به حرکت می آید وماراحرکت میدهدولی اینکه ما هی بیاییم زورهم بزنیم موتور روشن نشود خیلی وقتها هم دیدیدکه خیلی ناجور هست ده نفر هم که هل می دهند باز روشن نمی شود یعنی وضع خیلی خراب تر است که بخواهد با هل دادن روشن بشود باید برود و یک تعمیر اساسی بشود. پس وقتی می گوییم نماز قرار است تقرب بیاورد یعنی قرار است شباهت بیاورد. این که یک نفر چقدر نماز خوانده از مقدار شباهتی که پیدا کرده به حق تعالی ، مقدار تقربی که پیدا کرده معلوم می شود. حجم به این معنی که مثلا حالا بیست سال، سی سال ،پنجاه سال ،مهم این است که چقدر شباهت ایجاد شده، چقدر سنخیت ایجاد شده، چقدر از اخلاق الهی در یک شخص ظهور کرده.

دیگر از آثار نماز نخواندم روایتش را اِنّ الصَّلاةَ قُربانٌ المؤمن. نماز مایه ی تقرب مؤمن هست. وسیله تقرب مومن به خدااست. الصَّلاة قُربانُ کُلُّ تَقّی این جا که قید تقی می آورد برای این که تقوا هست که نماز را اثر بخش می کند. وقتی با بی تقوایی آدم نماز بخواند خیلی آن سنخیّت حاصل نمیشود.

از آثار دیگر نماز دخول در بهشت هست. نماز انسان را به بهشت می برد. فرمود: مِفتاحُ الجَنَّةِ الصَّلاةُ نبی اکرم صلی الله علیه و اله و سلم. کلید بهشت نماز است و باز در فرمایشی دارد از حضرت که قال الله تبارک و تعالی حضرت از قول خداوند می فرمایند که (اِنّ لِعَبدی عَلیَّ عَهداً) بنده من برعهده من یک عهدی دارد. بر گردن من خدا یک عهدی دارد. آن عهد چیست؟ (اِن اَقامَ الصَّلاةَ لِوَقتِها) اگر نماز را اول وقت بخواند تأخیر نیندازد ،ضایع نکند نماز را (اَن لا اُعَذِبَهُ وَ اُدخِلَهُ الجَنَّةبه غَیر حِساب) عهدش این است که اگر کسی نمازش را به موقع بخواند و ضایعش نکند نماز را عذابش نمی کنم و حتماً بدون حساب این بنده خودم را وارد بهشت می کنم. مژده بعدی از امام صادق علیه السلام هست. شب عید هم هست. این مژده ها را بگیرم انشاءالله. (مَن قَبِلَ الله مِنهُ صَلاةً واحِدِةً لَم یُعَذِبُ) اگر خدا از کسی یک نماز بپذیرد البته همچین کار راحتی هم نیست. ما همچین میگوییم کارخیلی راحتی نیست. چون می فرمایند وقتی بالا می رود یک جا به حجاب حسادت می خورد برمی گردد، یک جا به حجاب غیبت می خورد برمی گردد، یک جا به حجاب تهمت می خورد برمی گردد، باید صاف برود بالا. یک نماز صادقانه ای باشد. خوب باشد. ولی اگر کسی دو رکعت یک همچین نماز اینجوری بخواند. خداوند عذابش نمی کند. (وَمَن قَبِلَ مِنهُ حَسَنةً لَم یُعَذِبُ) و اگر خدا از کسی حسنه ای را هم بپذیرد دیگر عذابش نمی کند.

در روایتی داریم که از امام صادق علیه السلام که روز قیامت یک پیرمردی را می آورند و نامه عملش را نشان می دهند. میگذارند پیش رو این نامه عمل را جلو مردم دستش می دهند. می بیند هیچ چیز در این نامه عمل جز بدی نیست. خودش خیلی سختش می شود. خیلی اذیت میشود. رسوایی خیلی چیز بدی است آدم آن هم جلو مردم، خیلی کشنده است، می گوید ای پروردگار من آیا فرمان می دهی که مرا به دوزخ ببرند؟ دیگه وقتی خودش خلع سلاح می شود. می بیند هیچ چیز در پرونده عملش نیست جز بدی. می گوید خدایا جهنم مرا می برند دستور میدهی من را به جهنم ببرند ؟ با این نامه عملم؟ خدای بزرگ جلّ جلاله می گوید: من شرم می کنم تو را کیفر بدهم و حال آن که تو در دنیا برای من نماز می گذاردی. بنده ام را به بهشت ببرید. این نماز چقدر اثر دارد که بودنش می تواند همه آن بدیها را جبران کند. همان طور که خواندیم. (اِنَّ الحَسَنات یُذهِبنَ السَّیئات) بحثش را مفصل کردیم وچی؟ و این جوری می تواند انسان را نجات بدهد و کمک بکند مرزاست دیگر یعنی بین خوبی و بدی، بین بهشت و جهنم، بین کفر و ایمان نماز مرز است. یک نفر که نمازخوان نباشد خیلی نمی شود به او اطمینان داشته باشی. یعنی هر کاری هم که می کند تلف شده است هواءً منصورا، به درد نمی خورد. اما اگر نمازخوان باشد و عیب های دیگر داشته باشد، می شود یک جوری جفت وجورش کردو میشود یک جوری امیدوار به نجات او در دنیا و آخرت بودو اما اگر اهل نماز نباشد، نه، نمی شود کاری برایش کرددیگر. واقعاً نمی شود. مثل سرطانی است که کشنده است و شخص هم دنیایش را خراب می کند هم مرگش را خراب می کند و هم آخرتش را خراب می کند. این خیلی خطرناک است این وضعیت.

محمد ابن عمران از امام صادق علیه السلام نقل می کند که بنده ای را در روز قیامت می آورند که کار نیکی ندارد هیچ کار خوبی ندارد آنجا گیر کرده و هیچ چیز هم ندارد به او می گویند که فکر کن ببین کار خوبی داری یا نداری؟ خودت فکر کن. ببین چیزی یادت می آید. می گوید خدایا من هیچ کار خوبی ندارم. هیچ عمل خیری ندارم. جز این که یه آدم یک مؤمنی را دیدم، یک بنده خوب و مؤمنت را دیدم و از او آب خواستم. آن آب را باهاش وضو گرفتم برای تو نماز خواندم. خداوند می فرماید آمرزیدم. تو را آمرزیدم. نماز خیلی مهم است. آدم تا وقتی که نماز می خواند می تواند هم به خودش امیدوار باشدو هم اگر کسی نماز خوان هست به او امیدوار باشد. ستون یعنی همین! تا وقتی ستون برجاست آدم می تواند به ساختمان امیدوار باشد. اما اگر ستون نبود دیگر نمی شود امیدوار بود. لذا این فوق العاده مهم است این که اولین چیزی که در جامعه اسلامی در بین علما و مردم و خانواده ها مهم است که شخص بهش متصف باشد چیست؟ شخص نماز بخواند. حتی در ازدواج هم شما در رساله نگاه بکنید نوشتند که مستحب است کسی که نماز جماعت نمی خواند به او دختر ندهید نه این که نماز نمی خواند، نماز جماعت نمی خواند. خیلی مهم است اینقدرنماز آن هم به کیفیت جماعت که بسیار مهم است.

فرمایش دیگری هست که از نبی اکرم صلی الله علیه و اله وسلم: (ما مِن عَبدٍ اِهتَمَّ بِمواقیتِ الصَّلاة وَ مَواضِعِ الشَّمس اِلّا ضمِنَت لَهُ الرَّوحُ عِندَ المَوت وَ انقِطاعُ الهُمُومِ و الاحزانِ وَالنَّجاتِ مِنَ النّار) به به! حضرت می فرمایند هیچ بنده ای نیست که به وقت های نماز و جایگاه خورشید اهتمام بورزد (جایگاه خورشید یعنی مواظب هست که اذان شد نماز بخواند مغرب شد نماز را در اول وقت بخواند) مواظب نماز اول وقت باشد مگر این که ضمانت شده برای این شخص البته روایت ضَمِنَت آمده که ضَمِنتُ هم که بگوید، یعنی من ضمانت می کنم که البته این معقول تر هم است که من ضمانت می کنم برای او این که هنگام مرگ راحت باشد این شخص یعنی کسی که نمازهای اول وقت می خواند موقع مردن اذیّت نشود و این که پریشانی و غم های او قطع شود و دیگرچی؟ نجات از آتش، ما فکر می کنیم این قضیه نجات از آتش شوخی است؟. وقتی این همه دارد می گوید این همه در روایات هست. این همه ما در دعای افتتاح هر شب داریم می خوانیم. آقا یک مقدار اصلا دقت بکند نجات از آتش یعنی چه؟ آتشی که ما دنیایش را آتش دنیا را که به رحمت الهی در اختیار ما قرار داده شده، ثانیه اش هم تحمل نمی توانیم کنیم. وای به حال آتش آخرت که به غضب الهی برافروخته شده، همین جوری کشک نگوییم همینجوری از دهانمان لق لقه بشود ورد شویم بله نجات از آتش اصلاً جای رفتن نیست، جای ماندن نیست یعنی هر چه آدم فکر بکند که قرار باشد پنج دقیقه اش آنجا باشد ،پنج دقیقه اش گرفتار آن عذاب شود اصلاً تحمل کردنی نیست و خداوند قسم خورده که انسان های زیادی را (لَاَملَأنَّ جَهنَّمَ مِنَ الجِنِ وَ الاِنس) قسم خورده حتماً حتماً حتماً جهنم را پُر از آدم ها و جن ها خواهم کرد. آقا شوخی نیست. همین جوری خیلی راحت یک کسی رد نشود آقا بله نجات از جهنم است. چیز کمی نیست. فلان کار را انجام ندهید عذاب نمی بینید این خیلی مهم است اینها. فلان کار را انجام ندهید جهنم نمی روید. عرفان بازی هم نمی خواهد در بیاورید که آقا ما نه ترس از جهنم داریم و نه اشتیاق به بهشت داریم ما فقط برای رضای خدا. این هم مال آدم های اهل خودش هست. این حرف ها به دهان امثال بنده و خیلی گنده تر از بنده هم گنده است بزرگ است. ما خیلی باید دنبال ثواب باشیم این قدر سفارش شده که به دنبال ثواب باشید و ثواب جمع کنید اینقدرسفارش شده است امیرالمؤمنین در کلامش مملو از فرمایشات امیرالمؤمنین علیه السلام هست که ما دنبال ثوابش هستیم. پرهیز از گناه برای این که جهنم نسوزیم ما بیشتر از معصوم که نیستیم، معصومین علیه السلام رأس دعاهایشان طلب مغفرت بوده فَفی جهنمَ فَلا تَغُل لَننا دعای بعد از دعای افتتاح خدایا ما رادر جهنم به غل و زنجیر نکش معصوم چه می دیده که این را می خواسته؟ این قدر ترس داشته در رأس فرمایشاتش مغفرت را می خواسته، جهنم نرفتن،جهنم نرفتن ، جهنم نرفتن گاهی وقت ها تلویزیون نشان می دهد این آتش فشان های را که فوران می کند و روی زمین جاری می شوداوه ،اوه، اوهاینجوری از شدت حرارت همینطور غلیان دارد. چند هزار درجه سانتیگراد . ما یک ذره از آب جوش صد درجه اش روی بدنمان بریزد مدت ها را گرفتارمان می کند این ها ترس دارد ،این ها دقت دارد. نگوید مثلا نماز مثلا آدم را از جهنم نجات می دهد مگر کم چیزی است این باید باعث شود که انسان دائماًبه دنبال کار خیر باشد. دائماً حریص باشد به کار خیر. اگر مستحب را هم می تواند نگذرد نگذرد. هر کاری از دستش برمی آید بکند. حریص مثل ائمه که خودشان حریص بودند. امام سجّاد علیه السلام آن قدر این قضیه برایش مهم بود که در طول ماه مبارک رمضان هر کنیزی و هر غلامی کار بد می کرد. یک کار زشتی انجام می داد کار بد و گناهی میکرد، حضرت یادداشت می کرد و اسمش را می نوشت. روز آخرکه میشد دانه دانه آن ها را صدا می کردنفر به نفر می گفت تو این گناهان را کردی. بعد مولای من، سرور من، من این گناهان را کردم. بعد این ها را جمع می کردند حضرت. می فرمودند که شماها گناهانی کردید همه تان در حق من وظایفتان را انجام ندادید. همه می گفتند بله مولای ما و سرور ما، ما این گناهان را کردیم. بعد یک جمله ای دارند که خیلی تکان دهنده است. می فرمایند که حالا شما به من بگویید. امام سجاد میفرمودکه شما به من خطاب بکنید که بگویید علی ابن الحسین همان طور که تو گناهان ما را نوشتی خدا هم گناهان تو را می نویسد. عجب کاری می کرده حضرت روز آخر. می گفت به من خطاب کنید و بگویید آن ها هم اطاعت می کردند و می گفتند یا علی بن الحسین همان طور که تو گناهان ما را نوشتی خدا هم گناهان تو را نوشت. بعد می فرمود که من از گناهان همه شما درگذشتم. حالا شما دعا کنید برای علی بن الحسین. آقا میفرمود حالا شمادعا بکنید بگویید خدایا همان طور که علی ابن الحسین از گناهان ما گذشت، تو هم از گناهان علی ابن الحسین درگذر. چه می دیده امام سجاد علیه السلام؟ ما چقدر بی خیال و راحتیم. ما فکر می کنیم اگر گفتن عید است باید شنگولی بکنیم و بالا و پایین بپریم و نقل و شیرینی پخش بکنیم. حضرت تمام درکش از عید این است که خداوند تبارک و تعالی او را ببخشد، چکار میکرد حضرت این جوری به کنیزان و غلامان می گفت در حقش دعا بکنند بعد که روز عید می رسید آن قدر به این ها جایزه می داد، هدیه می داد تا این ها غنی شوند بعد همه شان را آزاد می کرد و می گفت من نه تنها شما را بخشیدم بلکه همه شما را در راه خدا آزاد کردم. حالا شما دعا بکنید بگویید خدایا همان طور که علی ابن الحسین ما را آزاد کرد تو هم علی ابن الحسین را آزاد کن. چقدر مهم است این آزادی از آتش.

اللهم صل علی محمدٍ و الِ محمد عَددَ ما احاط بِهِ عِلمُک و عَجّل فرجهم. پروردگارا به حق محمد و ال محمد به حق همه شهدا و انبیاء و صدیقین و صالحین و اولیاء خودت به همه اسماء حسنای خودت قسمت می دهیم که این قلیل عبادات را از ما بپذیر.آمین در فرج آقا امام زمان علیه السلام تعجیل بفرما آمین ما را از سربازان وفادار و فرزندان فداکار حضرت قرار بده آمین ما راشرمنده آقا امام زمان علیه السلام قرار مده آمین ما را مشمول ادعیه زاکیه حضرت قرار بده آمین خدایا ما را از کسانی قرار بده که دین تو را به وسیله ما یاری می کنی آمین خدایا کسی را جای ما مگذار آمین نائب امام زمان را در پناه خودت حفظ بفرما آمین دشمنانش، دشمنان اسلام و جمهوری اسلامی و جوامع اسلامی اگر قابل هدایت نیستند خوار و ذلیل بفرما آمین مننفقین، منافقین داخلی و منافقین جدید را خوار و رسوا بفرما آمین.آمین خدا افضل تحیّات و درود و صلوات خودت را به روح مطهر وپرفتوح امام امت و شهدای اسلام عاید و واصل بفرما آمین والحمدالله ربّ العالمین و صلّ الله علی محمدٍ و الِه الطّاهرین

پایان