أعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنۀ الله علی أعدائهم أجمعین من الآن إلی قیام یوم الدین.@ بحثمان درباره اسماء عام به اسم شریف مقدر رسید که عرض کردیم خداوند تبارک و تعالی همه اشیاء را با تقدیر خلق میکند و تقدیر لازمه خلقت هست اساساً نمیشود موجودی خلق شده باشد از مجرای اسم شریف مقدر رد نشده باشد.@ یعنی اسم شریف مقدر باید دخالت بکند در خلقت و نمیشود چیزی به وجود بیاید و مقدور نباشد اندازهدار نباشد تا بگوییم خلق، تا بگوییم یک موجودی هست وجود دارد باید تقدیر و اندازه هم با آن باشد بحثمان این بود که درباره شب قدر صحبت کردیم که در شب قدر وقتی میگوییم شب اندازههاست(تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ) خود تنزل ملائکه و روح مقدور است.@ یعنی تحت قانون قدر دارد انجام میشود چه کسی بیاید چه کسی نزول پیدا بکند؟ ملائکه و روح، اینها همه مقدور است و هر کدام هم تقدیرات خاصی را دارند همانطور که عرض کردیم ملک الموت تقدیرات موت را دارد و میکائیل(ع) تقدیرات رزق را دارد.@ تمام مخلوقات خدا که میخواهند رزق بخورند تقدیرات رزقی اینها باید انجام بشود که به چه کسی چه چیزی قرار است برسد به چه کسی چه چیزی میرسد تقدیرات دیگر از قبیل مرض، اندازه بلاها، از قبیل چیزهای دیگر، تقدیراتی که در مورد یک انسان یک موجود هست خیلی هست تقدیرات مختلف همه اینها باید سال به سال تنظیم بشود.@ مثل برنامه و بودجه یک کشور است در برنامه و بودجه کشور دولت یک پیشنهاد به مجلس میدهد و میرود بحث میشود در مجلس، باید تصویب بشود باید به هر استان چقدر برسد هر استان باید به بخشهای خودش چقدر بدهد این همه بخش در یک شهر وجود دارد.@ بخشهای اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، صنعتی، سیاسی، مذهبی، شهرداری، برای گلکاری چقدر، برای رنگکاری جدولها چقدر، برای میادی چقدر، همه اینها باید ریز بشود برنامه و بودجه، ردیفها باید مشخص بشود این یک شمه کوچک و نازلی از همه آن چیزهایی هست که در نظام الهی دارد به سر میبرد که ما در نظامهای اجتماعی داریم انجام میدهیم.@ هر چقدر ما اسماء الهی را دقیقتر بتوانیم در بیاوریم در نظام زندگی اجتماعی و سیاسی ما هم مؤثرتر خواهد بود یعنی اگر کسی بخواهد علم مدیریت را به معنای حقیقی خودش کار بکند بفهمد قرنها طول کشیده تا بشر یاد بگیرد برنامهای داشته باشد بودجهای داشته باشد.@ معاون، مدیر، مسئول، بخش، قسمت، واحد تا اینها را تنظیم کنند در نظام مدیریت، اما اگر ما در اسماء الهی کار کنیم علم اقتصاد، مدیریت، علم در مسائل سیاسی و اجتماعی و نظامی ما خیلی دقیقتر خواهد بود.@ متأسفانه ما از این فرمولها استفاده نمیکنیم همیشه میخواهیم سعی و خطا برویم یعنی علم بشر آن چیزی که الان در دست بشر هست همه با آزمایش و سعی و خطا و مسائلی از این قبیل هست در حالی که اصل علوم در همین نظام خلقت هم در قرآن کریم هم توسط معصومین(ع) در اختیار ما قرار داده شده و ما استفاده نمیکنیم.@ همین نظام تقدیر الهی را انسان توجه بکند نظام روزی خدا را که به مخلوقات میرسد توجه کنیم دنبال این باشیم و این را کشف بکنیم پس هر تقدیری که قرار باشد باید به امضا برسد(تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ)، برای چه(تَنَزَّلُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ)؟ برای تقدیر.@ اندازههایی که یکسال قرار است نظام خلقت داشته باشد در همه زمینهها هر اندازهای هر تقدیری هر چه که قرار است باشد تنظیم و تثبیت میشود خیلی محیرالعقول هست.@ بحث اندازههای مادی، ظاهری و کمّی یکطرف که هیچ کس جز خداوند تبارک و تعالی این اندازهها را نمیداند و عاملهای خداوند تبارک و تعالی، وسائط خداوند تبارک و تعالی که همه اندازه میگیرند بحث تقدیر کیفی هم یک مسأله دیگر است.@ پس فعلاً(وَ إِنْ مِنْ شَيْ‏ءٍ إِلاَّ عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلاَّ بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ) حالا چندتا از نمونههای تقدیر را برایتان بخوانم سوره مبارکه مؤمنون آیه 18 (وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً بِقَدَرٍ فَأَسْكَنَّاهُ فِي الْأَرْضِ وَ إِنَّا عَلى‏ ذَهابٍ بِهِ لَقادِرُونَ).@ آیاتی که دیروز خواندیم فرمود(اللَّهُ أَنْزَلَ) (هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ)، اینجا میگوید(أَنْزَلْنا) ما نازل کردیم، گفتیم خدا و ملائکۀ الله، وسائطی که خداوند تبارک و تعالی به آنها اجازه داده در این کار دخالت بکنند را هم حساب میکنند(وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ) ما نازل کردیم از آسمان آب را اما این آب به اندازه میاید.@ در روایت داریم در دعای صحیفه هم داریم که تعدادش هم مشخص است چند میلیارد و چند صد میلیون و چند ده میلیون و چند صد هزار دانه بیاید تا یک قطره باران همه تقدیر شده است اینطوری نیست که مثلاً یک مشت ابری راهی کنند روی سر افراد بعد هم خالی کنید روی سرشان بریزید.@ برف تعدادش، اندازه برف، اندازه تگرگها، اندازه اتم و مولکولش هم حساب شده است، با چه شکلی؟ شکلهای مختلف دارند، با کدام شکل هندسی و وضعیت، سر چه کسانی بیافتد، کجا بیافتد، چه تشریفات باعظمتی این نظام خلقت دارد.@ تعبیری که امام سجاد(ع) در صحیفه دارد(مُشَیِءِ ثِلج) مشایئت کنندگان برف، برف را مشایئت میکنند با احترام کجا بیافتد همه حساب شده است آب را به اندازه میفرستیم همانطور که در رگ ما به اندازه است در هر رودخانهای، دریایی، اقیانوسی اندازه است.@ آب که میاید به اندازه میاید مشخص شده بنا به تقدیرات مشخص شده حالا وقتی میگوییم تقدیرات کیفی منظور این هست این مردم گناه کردن معصیت کردن اسراف کردن ناشکری کردن بیحیایی کردن، بارانشان قطع است.@ سهمیه باران اینها جای دیگر میرود در کویر میریزد تقدیرات کیفی خیلی مهم است این نسبت به پدر و مادرش بیادبی و جسارت کرد تکبر ورزید اینجا نسبت به خدا بیادبی کرد باید تنبیه بشود اندازهاش دقیق مشخص است جالب اینجاست با نظام اختیار ما تنظیمش کردند ما را مختار قرار داده این جزء تقدیر است.@ یعنی به تقدیر الهی ما مختار آفریده شدیم به تقدیر الهی که مختار آفریده شدیم حالا میگوید طبق اختیارش هر کاری کرد اندازهاش را هم به او بدهید این قضا و قدر میشود میگوییم این نظام نظام قضا و قدر است(فَأَسْكَنَّاهُ فِي الْأَرْضِ) ساکن کردیم جایگزین کردیم در زمین این آب را.@ (وَ إِنَّا عَلى‏ ذَهابٍ بِهِ لَقادِرُونَ) ما میتوانیم این آب را بگیریم و برگردانیم و ببریم همه چیز دست خودمان است(وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا) اگر خدا رزق را زیاد بکند برای بندگانش طغیان میکنند(إِنَّ الْإِنْسانَ لَيَطْغى أَنْ رَآهُ اسْتَغْنى‏) انسان طغیان میکند هر وقت احساس بینیازی میکند.@ یک مقدار پولش زیاد میشود یک مقدار سوادش زیاد میشود محبوبیتش زیاد میشود اطمینانش زیاد میشود طغیان میکند به او اختیار دادیم اما او از اختیارش سوءاستفاده میکند(وَ لَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبادِهِ لَبَغَوْا) یاغی میشوند و طغیان میکنند به ظلم میافتند.@ (لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ) در زمین به فساد میافتند(وَ لكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ ما يَشاءُ) ولکن خداوند رزق را به اندازهای میفرستد(إِنَّهُ بِعِبادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ) او بندگانش را خوب میشناسد به عبادش و بندگان خودش خبیر و بصیر هست.@ میگوید من به این اختیار دادم اما میرود سراغ قدرهای خطرناک، نظام نظام قدر است یعنی نظام در کیفیت و کمیت اندازه دارد میگوید من به تو اختیار دادم تو هر کدام از قدرها را انتخاب بکنی قدر قضایش هم با آن هست قضا یعنی حکم، نتیجه.@ میگوید الان پنج میلیگرم با اختیار میخوری حکم پنج میلیگرم روی بدنت ساری میشود اما اگر صد میلیگرم بخوری صد میلیگرم، این قرص را بیست میلیگرم میخوری بخور اما اگر صد میلیگرم بخوری قلبت میگیرد میمیری حکم نتیجه دارد.@ پس قضا و قدر نه اینکه خدا میخواهد قضا و قدر بود این زن و مرد از هم جدا شوند، اینها تصادف کنند بمیرند، این بیپول شود، خدا آنجا نشسته که یک کسی را همینطوری دلبخواهی برایش رقم بزند میگوید تو اندازهها را رعایت کن قضاها مشخص است.@ حقوق پدر و مادر، همسر، فرزند اینها اندازه است همه اینجا جمع میشوند و یک نتیجه بیرون میاید مثل اینکه شما الان میگویی مرغ و ماهی و برنج و گوجه و خیار، خیارشور، سالاد، نوشابه، دوغ میخواهی بخوری بخور شما هر چه به بدن دادی دادی اما نتیجهاش مشخص است.@ معلوم است این مقدار کالری که جذب بدن شد نسبت به ظرفیت این بدن و کاری که بعداً میخواهی با این بدن بکنی یک موقع هست یک کالری دریافت میکنی میخواهی فقط در خانه بنشینی کار دیگری نداری میخواهی کتاب بخوانی ولی یک موقع هست این کالری را دریافت کردی میخواهی بروی بیل بزنی همه چیزش حساب شده است.@ نماز خواندی یا نخواندی، اذان و اقامه گفتی یا نگفتی، حضور قلب داشتی چقدر، قدرش مشخص است چقدر حضور قلب داشتی عمق حضور قلبت هم اندازهگیری شده است یعنی نظام دارد تسبیحات حضرت زهرا گفتی یا نگفتی 34 تا را یواشکی 33 تا نکنی چون قدر را به هم میریزی نتیجه چیز دیگر در میاید.@ گفتیم 34 تا 34 تا، 33 تا 33 تا، دعای روز زیارت روز، با امام زمان ارتباطتت خوب بود یا نبود، با پدر و مادر، همسرت، پدرزن، مادرزن، مادرشوهر، پدرشوهر، اخلاقت چطور بود، خندیدی، نخندیدی، اخم کردی، لبخند زدی، حسادت کردی یا نکردی، تکبر کردی یا نکردی، تمام اینها در تقدیرات هست.@ یعنی شما هر چه را انتخاب کنید نتیجهاش واضح است بدجنسی بکنید انتخاب بدجنسی کردی قدر بدجنسی، بدجنسی نتایج خودش را خواهد داشت قضا و قدر یعنی قانونمند است یعنی نظام خلقت یک نظام اندازهدار هست هم قَدَرها و هم نتیجههایی که شما انتخاب میکنید در نظام خوابیده.@ خداوند نظام را طوری خلق کرده که شما دست روی هر قدری بگذارید قضایش با آن هست مختاری هر کاری میخواهی بکن بنابراین شما انتخابها، ارتباطات، رفتار و افکارت را هر طوری رقم بزنی قضایش با خودش هست این تقدیرات کیفی هست تقدیرات معنوی، روحی، کیفی، خداوند همه چیز را به قدر آفریده.@ سوره قمر آیه 49 (إِنَّا كُلَّ شَيْ‏ءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ) ما هر چیزی را با قدر خلق کردیم پس خلق همراه قدر و اندازه هست مگر میشود خلقی انجام شود حساب و کتاب و اندازه نداشته باشد، چه فاجعهای میشود، اصلاً شدنی است امکان وجود دارد مخلوق باشد اندازه نداشته باشد!.@ روابط بین اشیاء باید مشخص باشد اینطور نیست که همینطوری زادوولد بشود هفت میلیارد جمعیت، بعد با رویش زمین و بارش باران و گندم و جو و عدس و لوبیا و نخود هماهنگی نباشد اگر از هفت میلیارد جمعیت یک میلیارد دچار گرسنگی هستند بخاطر اینکه بشر با اختیاری که داشته سوءاستفاده کرده قدرها را به هم زده حکمش این شده.@ ما وقتی که حواسمان نیست که نظام قضا و قدری هست فکر میکنیم نظام قضا و قدر یعنی خدا آنجا نشسته میگوید امسال فرشتهها یک میلیون نفر از آنها را بکشید، اینطوری نیست، میگوید اگر در جاده از سرعت فلان بیشتر تجاوز کرد در دره افتاد لاستیک در میرود ماشین از کنترل خارج میشود همه روی قضا و قدر است.@ قضا و قدری است که خودش انتخابش میکند سرعت کمتر میرفتی با 50 تا بزنی جلوبندیات خراب میشود پس قدر 50 کیلومتر قضایش خراب شدن جلوبندی است اما اگر با 70 بزنی بینیات هم خون میاید 100 تا زدی فرمان در شکمت میرود همه مشخص است.@ آلیاژ است آلیاژ در نظام خلقت مهندس که مینشیند آلیاژ میسازد با قدر میسازد ضریب مقاومت این آلیاژ چقدر است کائوچو، آلیاژ، اینکه قرار است در ماشین به کار ببرد موتور، پروانه، سیلندر، تمام اینها حساب و کتاب دارد بشر این تقدیرات را بکار گرفته نتایج مشخص است.@ ما مثل این بچههای لوس که در خانه فقط اُرد میدهند که مامان این را میخواهم بابا آن را میخواهم، اینقدر میخواهم بخوابم، اینقدر میخواهم بخورم، آن را دوست دارم، فکر میکنیم زندگی همینطوری است مثلاً تو با هر کس ازدواج کردی کردی فرق نمیکند!.@ هر رشتهای را انتخاب کردی کردی، هر جا خانه گرفتی گرفتی، با هر کس رفیق شدی شدی، با خانواده اعضای خانوادهات هر طور رفتار کردی چه کسی به چه کسی است که باید چطوری رفتار کند بخندم یا نخندم، غر بزنم یا نزنم، خودخواهی کنم یا نکنم، تنبلی و بیحوصلگی کنم یا نکنم!.@ اصلاً اینطور نیست چون حساب و کتاب دارد ریزش حساب و کتاب دارد اینطور نیست که تو دست به هر قدری بزنی قضایش باب میل تو باشد. الان من از چربی خوشم، بله میاید دست خودت است اختیار هم داری بخوری اما قضایش دست تو نیست انتخاب قدر دست تو بود قضایش در خودش هست.@ من نمک زیاد بخورم اما مریض نشوم، نمیشود، من هر رفتاری کردم کردم اما خوشبخت بشوم، نمیتوانی این کار را بکنی. یک آماری یکی از کارشناسان خانواده و روانشناسی در تلویزیون میدادند البته یک مقدار تغییر دارد ولی کلی 25% ازدواجها طلاق است 25% به فکر طلاق هستند 25% همدیگر را تحمل میکنند 25% هم خوشبخت هستند.@ حدوداً در تهران بعضی از مناطق طلاقشان تا 34% هم رفته اینها آدمهای منگولی بودند؟ آدمهای بیسوادی بودند؟ اکثر این اتفاقات هم که میافتد دیپلم به بالا هستند حالا شما نگاه کنید اینها عقل و شعور و اختیار و تحصیلات داشتند چطوری شده که 75% ما اینطوری ریزش داریم؟@ چرا آدمها با اینکه عاشق خودشان هستند دوست دارند خوشبخت باشند دوست دارند موفق بشوند همه هم برای خوشبختی و موفقیت خودشان تلاش میکنند ولی نمیتوانند آن خوشبختی را به دست بیاورند چون دنیا و خلقت خدا را مسخره میگیرند.@ خلقت خدا قضا و قدر دارد وقتی تو نمیتوانی بدن را مسخره کنی مثلاً اینطور نیست که تو هر چقدر دلت خواست شکر و قند و چربی بخوری ورزش هم نکنی یک آدم تنپرور باشی بعد هم بدنت دوام بیاورد.@ به 40 سال میرسی میروی به سمت سرطان و ناراحتی قلبی و سکته، دست تو نیست که هر طوری با این بدن رفتار کردی شکمچرانی بکنی هر طوری با این بدن رفتار بکنی ورزش نکنی بعد هم بدن با تو راه بیاید تا 100 سال با تو بیاید، اینطور نیست، مغز و پوست و مو و دندانت مشکل پیدا نکند، این همه عینکی و دندانهای داغون مال چیست؟@ برای اینکه ما به ریاضیات خلقت بیادبی میکنیم توجه نمیکنیم حرمت نگه نمیداریم به تو میفهماند میگوید هوا خنک است حواست باشد سرما نخوری اگر قدر را انتخاب نکنی سرما میخوری به تو میفهماند.@ به تو میفهماند که اگر یک نیوتن وارد کردی به چیزی فشار وارد کردی یک نیوتن هم به دست خودت فشار وارد میشود قانون دارد اینطور نیست که تو هر طوری دلت خواست زندگی بکنی با خدا هر طوری دلت خواست معامله بکنی.@ با ائمه با امام زمان با مردم با پدر و مادرت، دین را مسخره کنی قرآن و احکام و رساله و معصوم را ندید بگیری بعد هم هر طوری دلت خواست بعد هم خوشبخت بشوی و خوشبخت هم بمیری یک نظام ابدی و جاودانگی سر راهت است، قرار است تو چطوری بمیری؟@ در قبر چه بلایی سر آدم بیاید بهشت است یا جهنم، بهشت با چه درجهای، جهنم با چه درجهای، مارهایش چه رنگی و چه شکلی هستند؟ دردشان چقدر است؟ عقرب، مار، اژدها است تشنگی و گرسنگی چقدر؟ تو همه تقدیرات را در دنیا رقم میزنی با خودت میبری مثل یک جنین در رحم مادر.@ یک جنین در رحم مادر کیفیت زندگی آیندهاش بعد از تولد در رحم با تقدیراتی که پدر و مادر رقم میزنند معلوم میشود اینکه قاعده میگویند قبل از آمیزش قبل از انعقاد نطفه چند ماه جلوتر برنامه بگیرید خودتان را تقویت کنید جنبههایی که بعداً بچه میخواهد با آن به دنیا بیاید جنبههای زیبایی و سلامت، هوش، عقل، دین، اخلاق، اینها همه مراقبت دارد.@ خیلی فرق دارد بین زن و شوهری که اینها را مراقبت میکنند با آنهایی که مراقبت نمیکنند ماه اول، دوم، سوم تا نُهم همه تقدیر است و اندازه دارد شیر بدهیم یا ندهیم، چطوری بدهیم چطوری ندهیم چقدر بخورد چقدر نخورد.@ مادر شنیدنیها، دیدنیها، خیالات، افکارش، اخلاقش در دوران بارداری چطوری بوده پدر با مادر چگونه رفتار کرده، هر کدامش(فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ) یره نه فقط بعدا در آخرت میبیند، در دنیا هم همینطور است(وَ مَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ) تقدیر یعنی این، دنیا و برزخت، قیامت 50 هزار سالهات، بعد از قیامت همه تقدیر است.@ چون در نظام قوس نزول عالم موقعی که این دنیا داشت از برزخ به وجود میامد(إِنْ مِنْ شَيْ‏ءٍ إِلاَّ عِنْدَنا خَزائِنُهُ) (عندنا خزائنه) که در عالم ماده نیست در عالم ماوراء ماده است آن که نازل میکنیم به عالم ماده میرسد.@ (وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلاَّ بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ) در قوس صعود هم که شما برمیگردید میخواهید بمیرید، در ملکوت، برزخ، قیامت میروید همه بسته به این هست که در دنیا چه قدرهایی را با خودت آنجا میبری چه قدرهایی را با خودت تنظیم میکنی از اینجا میبری کیلویی نیست که تو هر طوری دلت خواست تصمیم بگیری.@ در خانه، محیط اجتماع، مغازه، در کارهای اقتصادی، سیاسی، اجتماعی، با بدنت هر روشی را هم دلت خواست انجام بدهی هر نتیجهای که تو خواستی بشود باز تأکید میکنم همه مردم دنیا خداوند به آنها حب ذات داده عاشق خودشان خلقشان کرده همه مردم دنیا برای خوشبختی تلاش میکنند همه مردم دنیا میخواهند شاد و آرام باشند.@ چند درصد از مردم دنیا خوشبخت، شاد و آرام هستند؟ توانستند خوشبخت بشوند؟ چرا ما با اینکه سواد، هوش، عقل داریم میفهمیم نمیتوانیم خوشبختی و شادی و آرامش خودمان را تأمین کنیم؟ برای اینکه ما سراغ تقدیرات نمیرویم.@ نه میرویم تقدیراتش را یاد بگیریم اندازهها را نمیخواهیم یاد بگیریم میگوییم هر کاری دلت خواست بکن هر چه خواستی بخور هر چه خواستی بخند هر چه را خواستی ببین، با هر کس خواستی رفیق بشو هر چه را خواستی بشنو، هر حرفی را خواستی بزن، هر رفتاری را خواستی بکن، بعد هم میخواهیم خوشبخت باشیم.@ اصلاً اینطور نیست این زن و شوهری که شروع زندگیشان برای همدیگر میمردند و عاشق هم بودند الان یک سوم طلاقهایمان سال اول است برای اینکه چون تقدیرات را رعایت نمیکنند اندازهها را در روابط، به تنفر میرسند یکی خودخواهی میکند یکی بیتوجهی میکند یکی هوای نفس به خرج میکند.@ یک کسی حاضر نیست به تقدیرات تن بدهد حاضر نیست به قوانین خدا تن بدهد، بله خدا اینطوری گفته ولی من خوشم نمیاید، خدا گفته وظائف زن این است ولی من حال ندارم یک زن کسل و تنبل و بیحال، اینکه حضرت میفرماید(الکَسَلُ یُفسِدُ الآخِرَۀ) کسالت آخرت را تباه و فاسد میکند.@ اینکه فرمود کلید همه بدبختیهای آدم در دو صفت است تنبلی و بیحوصلگی، در قدر که تو نمیتوانی تنبلی و بیحوصلگی داشته باشی قاعده دارد الان همین دوربینی که دارد فیلمبرداری میکند قاعده دارد اگر اینکه بگوید ما حوصله نداریم با این مقیاس کار کنیم، نمیشود فیلم خراب میشود، صدابرداری قاعده دارد.@ من خوشم نمیاید من حوصله اینطور رانندگی کردن را ندارم، این که قَدَرش است باید اینطوری رانندگی بکنی که تصادف نشود یک راننده تنبل و بیحوصله جان چند نفر را به خطر میاندازد. شما وقتی میگویی من میخواهم ازدواج کنم یعنی یک آدم با میلیاردها اندازه ریاضی و تقدیر، خودت، همسرت، فرزندانت، اگر بخواهی حرمت قدرها را رعایت نکنی.@ من پدرم اینطوری تربیتم کرده مادرم اینطوری تربیتم کرده پدرم اینطوری رفتار میکرده مادرم اینطوری رفتار میکرده خواهرم اینطوری میگوید، همسایهمان میگوید این کار را بکن، در تلویزیون در فیلم سینمایی دیدم زن این کار را میکرده.@ اینها که ملاک نیستند اینها که قدر دستشان نیست تخصصی در کار نیست فلان ورزشکار، خواننده، هنرمند، شاعر، اینقدر ما شعرهایی داریم که هیچ کلام ریاضی نیست احساسی است ریاضی نیست با شعر که نمیشود قضا و قدر درست کرد خداوند نظام روح را مثل نظام جسم قاعدهمند خلق کرده.@ هیچ چیز غیر ریاضی در عالم نیست میخواهد جسم باشد یا روح، نه آقا کار دل و عشق است ما الان عاشق هم هستیم الان برای همدیگر میمیریم، حالا به هم رسیدید، رسیدن مهم است؟ با هم ازدواج کردید تمام شد؟ تقدیرات چی قدرها را بلد هستید که این عشق پایدار باشد؟@ کافی است یک نفر از زن و مرد نخواهد قدرها را رعایت بکند یا هر دو نخواهند رعایت بکنند به بنبست و جدایی و فاجعه میرسند یک کسی بگوید نه من فقط چیز دلخواه خودم، من دلم اینطوری است من اینطوری هستم من اخلاقی اینطوری است من اینطوری بزرگ شدم همین است که هست، نمیشود.@ خداوند میگوید اگر زن و مرد تقدیرات من را رعایت بکنند اندازههایی که من دادم در روابطشان رعایت کنند همیشه عشقشان روزافزون است تا قیامت و بعد از قیامت، قاعده دارد، در تربیت فرزند همینطور، در روابط دو رفیق همینطور، در کار اقتصادی همینطور، در مدیریت همینطور، همه تقدیر و قضا و قدر و اندازه است همه اندازه و حکم است.@ نه قسمت بود ما از هم جدا شویم، چه موقع خدا اینطوری تقدیر کرده، قسمت بود این بچه مریض به دنیا بیاید، نه آقا شما فرمولها را رعایت نکردید بچه مریض شد خدا چه موقع میخواهد یک بچه فلج و مریض و منگول و زشت به دنیا بیاید، قسمت بوده، قسمت بود بمیرد.@ همه را گردن خدا میاندازیم خودمان را راحت کردیم ما شیر یا خطی زندگی میکنیم تصمیم، انتخاب، ارتباط، رفتار و تنظیم فکر همه ریاضی است همه قضا و قدر دارد با احساسات و شیر یا خط بازی و پُر یا پوچ که نمیشود زندگی بکنید برای همین با وجود اینکه همه عاشق خودشان و خانوادهشان هستند همه میخواهند بچههایشان موفق بشوند.@ میبینی نه خودشان موفق هستند نه خانواده و نه بچهها، چون قدرها را ما بیاحترامی میکنیم خداوند میگوید من نظام کیلویی ندارم در عشق در رابطه در عاطفه در معنویت، در معنویت شما قدرها را رعایت نکن همینطوری بخواهی بیحساب و کتاب قرآن بخوان و نماز بخوان و فکر کنی نتیجه میدهد.@ بدون معلم و استاد روزه بگیر ذکر بگو، اصلاً فایده ندارد قدر به هم میریزد نتیجه یک چیز دیگر در میاید قرار بود طرف به آرامش و شادی و معنویت برسد به تنفر و زدگی میرسد میخواهی بچه را مذهبی بار بیاوری قدرها را نمیشناسی که چطوری روی مسائل مذهبی بچه کار بکنی بچه از مذهب متنفر بار میاید.@ خدا میخواهد چه یاد ما بدهد؟ (لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ) میگوید من این قدرها را میگذارم که شما بتوانید زندگی بکنید(إِنَّا كُلَّ شَيْ‏ءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ) یعنی فکر کن هیچ چیز بیقدری در این عالم وجود ندارد جسم، روح، خیال، عقل، اخلاق، عشق، اقتصاد، مدیریت، سیاست، هیچ چیز بدون قدر و حکم وجود ندارد.@ سؤال: چند نفر ما قبل از اینکه تصمیم بگیریم قبل از اینکه انتخاب بکنیم قبل از اینکه ارتباط برقرار کنیم قبل از اینکه فکر بکنیم تقدیرات را میشناسیم؟ چند نفر دنبال تقدیرات هستند؟ خانوادهها به بچههایشان چقدر تقدیرات یاد میدهند؟@ الان چند درصد خانوادهها میگویند عزیزم تو تقدیرت در ارتباط با پدر و مادرت، همسایهها، خدا، مردم را باید بلد باشی، چه کسی اینها را به بچههایش یاد میدهد؟ میگویند نه تو فقط بزرگ شو خوشگل بشوی به بدنش و بهداشتش میرسند او را مدرسه غیرانتفاعی میگذارند، برو دیپلم بگیر، دانشگاه حتماً باید بروی دکتر و مهندس بشو.@ ما پدر و مادرهای خیلی خوشبختی هستیم بچههایمان همه دکتر و مهندس شدند، یکجا رئیس بشو، این الان دکتر و مهندس است ولی شکست خورده این الان در نظام درونیاش داغون است.@ شما بروید در این تیمارستانها و مراکز روانی ببینید چقدر آدمهای تحصیلکرده و نخبه داریم در بیمارهای روانی در مریضهای روحی و روانی ما چقدر نخبه داریم صرف اینکه نخبه است خوشبخت نیست باید اندازهها را بشناسد و اندازهها را عمل بکند(إِلاَّ الَّذِينَ آمَنُوا) به اندازهها، به دین خدا، دین خدا دین اندازه است.@ شما رساله را نگاه کنید در رساله اندازه هست آنها که رساله را مسخره میکنند خودشان و انسانیت و خلقت را مسخره میکنند کتاب رساله یک کتاب اندازهگیری است دو مرتبه، سه مرتبه، یکی، دوتا، دو رکعت، سه رکعت، چهار رکعت، تمام از اول تا آخر رساله بیشترین چیزی که شما میبینید اندازه است.@ در علم اخلاق همینطور است با پدر اینطور، با مادر اینطور، با همسر اینطور، با فرزند اینطور، با همسایه اینطور، با استاد اینطور، با شاگرد اینطور، فقط اندازه به شما میدهد ما کتاب شریف داریم در کتابهای رواییمان از مرحوم شیخ صدوق ثواب الأعمال عقاب الأعمال یعنی اندازهها، هر کاری کردی ثوابش اینقدر است اثرش این است.@ عقاب همینطور، این کارها را که انتخاب بکنی هر کدام را که انتخاب بکنی قدرها، قضاهایش هم همین است عقاب یعنی حکمش، ثواب هم یعنی حکم، هم ثواب حکم است هم عقاب حکم است نتیجه است.@ ما چند نفر نشستیم ثواب الأعمال عقاب الأعمال را بخوانیم رساله را خوب یاد بگیریم یک دور کتاب اخلاق را بخوانیم که بدانیم معاشرت و اخلاق روی هر کدام که ما دست بگذاریم چه نتایجی را خواهد داشت چقدرش را به بچهها و دانشجوهایمان یاد میدهیم ازدواج انتخابش با این تقدیرات موفق است با این تقدیراتش شکست میخورد.@ خوشم آمد در اینترنت و اتوبوس و تاکسی با هم آشنا شدیم مادرم میگوید، پدرم میگوید، اینطوری نیست پنج تا ده تا قدر دارد یکی هم خوش آمدن است باید خوشش بیاید بله این هم خوب و لازم است اما نُه تای دیگر چی، نُه تا دیگر از اندازهها چی همراه این خانم و آقا هست؟@ در این شغل پول هست فقط پول در آن باشد که کافی نیست خیلی چیزهای دیگر هم باید باشد حلال است حرام است هر کدامش قدر خاص خودش را دارد این شغلی را که انتخاب کردی از جنبههای دیگر لطمه به تو نمیزند رزقهای دیگرت را نمیبنند فقط چون پول در آن است ما برویم انجام بدهیم؟@ خیلی پول در آن هست ولی من باید سه شیفت کار کنم پس عواطف و احساسات و عشق و خانواده و معنویت و روحیه چی، ول کن الان فقط وقت پول در آوردن است، آنهایی که پول در آوردن همه خوشبخت شدن؟ آخرت چی؟@ این قدرهای آخرتی نمیخواهد ضمیمه منزل و تصمیمها و ارتباطات و انتخابها و افکار ما بشود ما چند وقت دیگر میخواهیم منتقل بشویم به یک عالمی با بینهایت مقررات پیچیدهتر از اینجا، قدرهای مفصلتر از اینجا، یک نظام ساده است.@ اینکه ما این همه میگوییم محیرالعقول و پیچده است هیچ کس هم جز خدا نمیتواند حساب کند نسبت به این عالم اینطوری است اما آن عالمی که قدرهای این عالم را تنظیم میکند خودش خیلی پیچیدهتر از این عالم است عالم برزخ.@ اینجا یک عصاره یک چند میلیاردم آنجاست و تو به بزودی وارد یک عالمی میشوی که قدرهایش خیلی پیچیدهتر از اینجاست اگر خودت را آماده نکرده باشی مثل یک جنین در رحم مادر، نظام جنین نظام رحمی نظام پیچیدهای است میلیونها قضا و قدر هم در رحم برقرار هست این همه اختلاف تولدها هست.@ اما نسبت رحم با دنیا چقدر است؟ پیچیدگی دنیا، تنوع نعمتها، تنوع قدرها، تنوع حکمها در دنیا چقدر نسبت به رحم فرق میکند؟ اصلاً قابل مقایسه هست یا نه؟ دنیا هم همینطور است نسبت به آخرت، ما میخواهیم چند ساعت دیگر، نمیدانیم چند ساعت دیگر چند دقیقه دیگر وارد یک نظامی بشویم که قدرهای خاص خودش را دارد.@ پس چطوری ما میتوانیم وارد آنجا بشویم و اینجا براساس آن قدرها انتخاب نکنیم ارتباط برقرار نکنیم و براساس آخرت تصمیم نگیریم، بگوییم هر چه هست در دنیاست به من چه آخرت چیه، عذاب دارد فشار قبر دارد گرفتاری میاورد مار و عقرب دارد، کاری ندارد این حرفها چیه، وقتی ما بیاحترامی میکنیم به قضا و قدرها و همینطوری با ناآگاهی دست روی هر قدری که خوشمان میاید میگذاریم باید حکم و نتیجهاش را هم قبول بکنیم.@ تو مختاری اما نه در انتخاب حکمها و قضاها، در انتخاب قدرها مختاری هر چه دلت میخواهد انتخاب کن اما بدان هر چه را انتخاب کردی یک حکم و قضا هم دارد.@ بنابراین کار مهم ما با این درس عظیمی که از این آیه شریفه گرفتیم و چند آیه که در مورد نظام تقدیر هست که کل شیء مقدر هست این هست که ما باید وقت بگذاریم روی شناخت قدرها، در همه زمینهها تا بیخود خودمان را تلف نکنیم نه دنیامان را خراب کنیم و نه آخرتمان را.@ و الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین.@