مسئله ی عزاداری برای سیدالشهدا و زیارت قبر سیدالشهدا علیه السلام یک مسئله ای است که خداوند تبارک و تعالی از اول خلقت برایش برنامه ریزی کرده. مهم این است که بدانیم چرا این برنامه ریزی انجام شده، خوب می دانید که وجود مقدس 5 تن آل عبا علیهم السلام نور آنها اولین مخلوقات خداوند تبارک و تعالی بوده. قبل از این که فرشته ای یا انسان دیگری آفریده بشود، خداوند تبارک و تعالی نور اهل بیت علیهم السلام را خلق کرد. سیدالشهدا علیه السلام می فرماید ما چند هزار سال قبل از این که آدمی آفریده بشود، خداوند ما را آفرید و نور ما را آفرید. این لازمه ی خلقت انسان است که قبل از اینکه خداوند انسانی را بیافریند یا فرشته ای را برای خلقت انسان برای خدمت انسان بیافریند باید امام او را بیافریند. شما اگر بهترین دانشگاه دنیا هم وجود داشته باشد به شما بگویند که می توانید اینجا درس بخوانید اما استاد ندارد. بهترین بیمارستان دنیا بگویند شما می توانید اینجا بروید درمان بشوید اما پزشک ندارد. کسی می رود اینجا یا نمی رود به نظر شما؟ نمی رود چون ارزش یک دانشگاه به کیست؟ ارزش یک بیمارستان به پزشکش است. در نظام خلقت خداوند تبارک و تعالی چون انسان را برای هدف والایی که آن خلیفه اللهی و تشبه به حق تعالی است آفریده، قبل از خلقت انسان، مربی او و امام او را می آفریند. برای همین هم در سیر خلقت، در سوره ی الرحمان، همه تان هم بلدید، من بگویم شما هم بگویید: «بسم الله الرحمن الرحیم الرحمان علم القرآن» بعد چی؟ بعد «خلق الانسان» یعنی این که همه باید سوال کنند چرا خداوند تبارک و تعالی اول قرآن را تعلیم کرد، بعد انسان را خلق کرد. سوال این است که تعلیم قرآن به چه کسی هست، خداوند قرآن را به کی تعلیم کرد بعد انسان را خلق کرد. این نشان می دهد که قبل از این که انسانی آفریده شود، باید قانون اساسی خلقت او و مجریان او آفریده بشوند، و آن مجریان به آن قوانین مسلح بشوند، تا وقتی که انسانی به دنیا می آید بلاتکلیف نباشد. خداوند حکیم است این گونه نیست که انسان را بیافریند، و بعد او را رها بکند، بعد از یک مدت به فکرش برسد خوب حالا این انسانی که من آفریدم، برایش بهتر است یک امامی، یک مربی، یک استادی، یک رهبری بگذارم، این از خدا بعید است. خداوند حکیم است، این طوری نیست که فکر اشتباهی بکند، یک خلق اشتباهی بکند، بعدا بفهمد که خوب حالا یک جای کارش نقص داشته حالا بعد به خاطر این نقص بگوید خوب حالا برای این انسان ها یک رهبری و یک امامی بیافرینم. هیچ انسانی بلاتکلیف و بدون مربی بدون امام آفریده نشده، به قدری مسئله ی وجود خلیفه الله در زمین مهم است، که حضرت فرمود «لو للحجه لسحاته الارض لاهلها» اگر حجت خدا نباشد زمین اهل خودش را فرو می برد. همانطور که یک دانشگاه بدون استاد معنا ندارد یک بیمارستان بدون پزشک معنا ندارد. نظام خلقت بدون متخصص معصوم و بدون حجت خدا و خلیفه عبث است بیهوده است. لذا در سیر خلقت خداوند که می داند می خواهد انسان را بیافریند اول چی را خلق می کند، اول حجت خدا را می آفریند قرآن و قانونی که قرار است این انسان بر اساس آن رشد بکند، و به مقام خلیفه اللهی برسد را می آفریند، حجت خدا را مسلح به قرآن می کند، و بعد از آن انسان آفریده می شود که هیچ انسانی بلاتکلیف نباشد. هیچ انسانی بیهوده آفریده نشده باشد بدون حجت بدون قانون بدون کتاب، آفریده نشده باشد. خوب، انبیای دیگر مثل آدم تا پیغمبر و کتاب های دیگر تا قرآن همه ظهورات خود قرآن و ظهورات پیامبر اسلام هستند جلوه های زمان مند و قانونمند از قرآن و از وجود مقدس اهل بیت علیهم السلام هستند. بنابراین وجود اهل بیت یک وجودی هست که همانطور که قرآن می فرماید و روایات زیادی در این زمینه داریم وجود هایی داریم که آفرینش آنها بر همه موجودات سبقت داشته لذا وقتی که حضرت آدم علیه السلام متولد می شود او وجودهای قبل از خودش را می شناسد 5 تن را می شناسد، اهل بیت را می شناسد، وجودهای دیگر هم همینطور. آنها هم اهل بیت را می شناسند، و آثاری هم از آنها هنوز به جا مانده که آنها توسلات داشتند به 5 تن آل عبا علیهم السلام، نمونه اش کشتی که ژویئه 1151 پیدا شد توسط معدن کارهای روسی یک تکه از جلوی کشتی حضرت نوح علیه السلام که الحمدلله دانشمندان غیر مسلمان این را پیدا کردند بعد ترجمه کردند عکسش را دیدید شما در همان کتاب صلوات من این عکس را آوردم که پنجه ای است که حضرت نوح علیه السلام کشیده و خدا را به 5 تن آل عبا علیهم السلام قسم می دهد که این کشتی را بسلامت به مقصد برساند. خوب همه انبیا توسلات و توجه به 5 تن آل عبا علیهم السلام داشتند. و همه ی آنها از ماجرای آمدن پیغمبر و خاندان او و چیزهایی که در مورد اوست و خاندان آنهاست. همه اطلاع داشتند. لذا شما الان در عهدین که مراجعه بکنید، ما ده ها آیه در انجیل و تورات در مورد پیامبر، ‌امام زمان و سیدالشهدا علیهم السلام داریم. همین الان یعنی همین کتاب های تحریف شده ی یهود و مسیح هم هنوز آیاتی در مورد اهل بیت علیهم السلام درشان وجود دارد. خوب چرا خداوند این دورخیز را کرده، چرا خداوند از آن موقع دائماً اهل بیت را به انبیاء معرفی می کرده، و انبیاء برای رفع مشکلات شان و طی مسیر سلوکی شان به 5 تن آل عبا علیهم السلام توسل می کردند. یکی از آن چیزهایی که خداوند تبارک و تعالی، به انبیاء یاد داد گریه ی بر مظلومیت و مصائب امام حسین و خاندانش علیهم السلام بود. احادیث زیادی داریم در این زمینه که انبیاء علیهم السلام توسل ها داشتند به 5 تن آل عبا علیهم السلام تا می رسد به خود پیامبر. پیامبر هم از قبل از این که سیدالشهدایی به دنیا بیاید، باز این مسئله را هی مطرح می کرده، دائماً هی تذکر می داده، مطرح می کرده و ذهن اطرافیان و مردم همیشه درگیر آمدن سیدالشهدا و تولد او و غربتی که در آینده و مظلومیتی که آینده ایشان به آن دچار می شود بوده. به طوری که فاطمه زهرا سلام الله علیها گزارش می دهد، این بچه ای که در شکم من است دائماً می گوید «انا العطشان» «انا الغریب» ببینید این قبل از این که، 50 سال قبل از این که این حادثه اتفاق بیفتد، این برای چه ضرورتی داشته که بچه در شکم مادرش با مادرش صحبت بکند و از کشته شدن خودش، غریبی خودش و عطش خودش صحبت بکند و پیامبر گریه بکند، امیرالمومنین گریه بکند، حضرت زهرا گریه بکند، چرا این اتفاق می افتاد، چرا این را هی مطرحش می کردند که اتفاق این طوری قرار است بیفتد. وجود مقدس امام مجتبی علیه السلام از رسول خدا سوال می کنند، که اگر کسی شما را زیارت بکند، چه چیزی نصیبش می شود. که حالا من اینها را سال گذشته اینجا مفصل خواندیم، احادیثش را، که پیامبر می فرماید هر کس من را زیارت بکند چنین و چنان اجرهای خیلی عظیمی را ذکر می کند. و هرکس که پدر تو را یا برادر تو را یا خود تو را زیارت بکند این اجرهای عظیم نصیبش می شود. اینها همینطوری دائماً گفته می شد تا بعد از تولد حضرت سیدالشهدا علیه السلام که باز از همان داستان تولد حضرت که پیغمبر، یا امیرالمومنین گهگاهی که چشم شان به سیدالشهدا می خورد، گریه می کردند. و هی این ماجرا را تذکر می دادند که قرار است این بشود. تا موقعی که سیدالشهدا به قدری بزرگ شد که می آمد روی منبر پیامبر و این صحنه را خدا مخصوصا ایجاد می کرد که می آمد روی پیامبر و روی شانه پیغمبر و پیغمبر چقدر به او احترام می کرد که همه مردم و حتی آنهایی که بعدها قرار است جنایت کنند در حق امام حسین، ببینند که امام حسین چقدر عظمت داشته و چقدر مهم بوده. در سخنرانی که امیرالمومنین در مسجد دارد می فرماید: «سلونی قبل ان تفقدونی» قبل از این که من را از دست بدهید از من هر سوالی می خواهید بکنید که من به راه های آسمان واقف تر هستم تا راه های زمین. که سعد بن ابی وقاص آنجا سوال می کند از امیرالمومنین که بگو ببینم در ریش من چندتا مو هست. امیرالمومنین فرمود که همین را می دانم که به هر موی ریش تو شیطانی آویزان است و از الان می گویم تو بره ای در خانه داری که پسر من حسین را خواهد کشت. این پدر سعد است دیگر. پدر همین سعد بن ابی وقاص. ما می گوییم عمربن سعد ابی وقاص، عمر پسر سعد. همین سعد پای منبر امیرالمومنین اینطوری مسخره بازی در می آورد و سوال احمقانه می پرسد و امیرالمومنین می گوید که بره ای در خانه داری که حسین من را خواهد کشت. اینها خبر دارند می دهند هی دارند زمینه را فراهم می کنند برای ماجرای عاشورا. برای این که پیامبر آنقدر سرمایه گذاری عاطفی می کرد مخصوصا لبهای امام حسین را می بوسید گاهی وقتها گلوی امام حسین را می بوسیدند و هی در مورد حضرت عباس علیه السلام وقتی متولد شد باز امیرالمومنین علیه السلام دستان ابالفضل را هی می بوسید، و هی این صحنه های واقعاً دلخراش ایجاد می شد که مصائب اینها را همین گونه می گفتند چرا اینها همینطوری هی به بیان می آمدند شاید ما اگر بودیم این کار را نمی کردیم ولی ائمه علیهم السلام همه هی این کار را می کردند. و هی ماجرای عاشورا و ماجرای کربلا را مطرح می کردند در چشم و قلب مردم می کردند. چرا؟ چون آن زمان مثل این زمان نبود که اطلاعات محفوظ باشد. همین الان هم که عصر عصر اطلاعات است در مورد انقلاب اسلامی و امام امت چقدر خودی ها و خواص انحراف ایجاد کردند چقدر چیزهای باطل و دروغ از قول امام نقل کردند. تاریخ را به انحراف بکشانند. آن موقع که این حرفها نبوده، آن موقع اطلاعات نبوده دستگاه رسانه ای نبوده، یک مجلس بوده چیزی اتفاق می افتاده چند نفر در آن مجلس بودند و بعد می رفتند. بعد دیگر نقل قول های مختلف شروع می شد از یک ماجرا. بنابراین اینها اینقدر تکرار می کردند پیغمبر امیرالمومنین که برای همه این مسئله مسجل بشود که امام حسین عزیز پیغمبر بوده، نور دیده پیغمبر است پیامبر دوستش داشته تاییدش می کرده، و اینها به ظلم کشته می شوند. اینها کارهای رسانه ای خداوند است که از آدم شروع می کند، داستان امام حسین را می آوردش تا زمان پیغمبر، پیامبر هم همین کار رسانه ای را خبررسانی را رساندن و تبلیغ را به نیکی انجام می دهد فاطمه زهرا به نیکی انجام می دهد این تبلیغ را حضرت مجتبی به نیکی انجام می دهد. وقتی حضرت سیدالشهدا بالا سر امام مجتبی علیه السلام است در لحظه شهادتش که دارد گریه می کند می بینید که حضرت مجتبی علیه السلام در مورد عاشورا حرف می زند. لا یوم کالیومک یا اباعبدالله. لحظه شهادت است دارد شهید می شود از دنیا دارد می رود ولی رسانه است این حضرت مجتبی علیه السلام. خبر را خوب می رساند. جمله ای می گوید حرفی می زند که بماند در تاریخ که تو برای من گریه نکن، هیچ روزی سخت تر از روز تو نیست. این حضرت مجتبی است که نامه می نویسد به سیدالشهدا، نامه را به همسرش می دهد که اگر روز عاشورا برادرم حسین از کشته شدن فرزندانم در راهش ممانعت کرد از شهادت قاسمم از آمدن بچه هایم ممانعت کرد تو این نامه را به او بده که اجازه بدهد فرزندان من به عنوان فدایی عموی شان بشوند. ببینید چقدر اینها دقیق این کار تبلیغی را و کار رسانه ای را همه با هم انجام دادند. که حالا من ان شاءالله امشب و جلسات آینده می خواهم اجرها و ثواب ها و مسائلی که در مورد زیارت اربعین و پیاده روی ها و خود زیارت امام حسین و گریه کردن و خیلی کارهای دیگر همه کارهایی که هست، برایتان بخوانم. ببینید که اینها چه غوغایی کردند. برای چی؟ این برای چی خیلی مهم است. مهم این است که ما بفهمیم این گریه کردن ها و این دور هم جمع شدن ها و این راهپیمایی ها و این عزاداری ها برای چیست؟ و قرار است چه هدفی از این کارها تامین شود و از روز اول خدا چه هدفی را در نظر داشته. خود اهل بیت علیهم السلام چه هدفی را در نظر داشتند، خود سیدالشهدا از آمدنش به کربلا و این که این را با این شکل انجام بدهد و با این درجه ای از غربت و مظلومیت دنبال چه هدفی بودند؟ آن هدف هدف ماست. آن هدف هدف مهمی است که ما باید به آن توجه کنیم تا جز عزاداران حقیقی باشیم واقعا. خوب به این شکل اینها دائماً این را در چشم مردم می کردند، که برسد به لحظه ای که شما می بینید در مجلس یزید ملعون وقتی سیدالشهدا قرآن می خواند و یزید با نی روی لبهای مبارک سیدالشهدا می زند، آن شخص بگوید که نزن، من خودم دیدم که پیغمبر این لبها را می بوسید. ببینید آن اتفاق پیامبر آنجا روی منبر غیر جای منبر می بوسد، تا این خبر در مجلس صدایش بلند شود. شاهدهایی را پیغمبر درست می کرد، اهل بیت درست می کردند که در داستان عاشورا کسی نگوید من نمی دانستم ما ها جاهل بودیم. ما نمی دانستیم. همه می دانستند چون پیغمبر چنان کار تبلیغی کرده حضرت امیرالمومنین و حضرت زهرا و حضرت مجتبی چنان کار تبلیغی کردند که خود سیدالشهدا، ما چقدر روایت داریم از سیدالشهدا برای تشویق کرده شیعیانش را عزاداری برای خودش. که زیارت خودش گریه برای خودش که حالا من برایتان بخوانم از خود امام حسین علیه السلام، ببینید سیدالشهدا خود ایشان هم همینطور مثل یک رسانه دقیق عمل کرده، امام صادق علیه السلام از قول سیدالشهدا نقل می کند که «ان الحسین بن علی علیهم السلام یقول: لو یعلم زائری ما اعدالله له کان فرحه اکثر من جزعه و ان زائری لینقلب و ما علیهم من ذنب» یقول که می گوید یعنی استمرار دارد این داستان. امام حسین همیشه در حال گفتن این نکته است که اگر زائر من می دانست، که خدا برایش چه چیزی ذخیره کرده. از اجر و پاداش همیشه شادی اش بیشتر از حزنش بود. همین که بیاید به زیارت شادی اش بیشتر از حزنش است شما ببینید الان شیعیان در ظاهر گریه می کنند اما آمدن به زیارت این اربعین، آمدن به حرم کنار هم بودن، واقعاً در قلب شان شادی های معنوی زیادی را ایجاد می کند اصلا آمدن به اینجا دل انسان باز می کند قلب انسان را باز می کند افراد حزن ظاهری دارند اما باطناً سبک می شوند. باطناً فرح دارند، این چیزی است که نتیجه ی زیارت امام حسین است. امام حسین فرمود هر کس بیاید و بداند که خدا چه پاداشی برایش ذخیره کرده در زیارت من، حتماً شادی اش بیشتر از حزنش است. یعنی چی گیرش آمده. بخصوص که هر که هرچقدر با زحمت تر آمده باشد، سختی بیشتری تحمل کند، خدمت بیشتری به زائرهای امام حسین کند پول بیشتری هزینه بکند، هر کس هرچقدر زحمت بیشتری کشیده باشد شادی اش هم بیشتر است. خود سیدالشهدا هم به عنوان یک رسانه فوق العاده قبل از شهادتش خوب عمل کرده عالی عمل کرده حالا صحنه ی کربلا اتفاق افتاده در صحنه ی کربلا شما نگاه کنید این آتش تهیه هایی که از قبل ریخته شده توسط خداوند و انبیا و خود پیغمبر و سایر معصومین، به قدری مؤثر است که وقتی که سیدالشهدا می گوید: «هل من ناصر ینصرنی» کسی است کمکم کند ببینید حدود سی نفر از لشکریان عمر سعد غیر از حر و اینها که شب قبل آمدند. تا لحظه آخر مسئله جا افتاده بوده همه می دانستند به جنگ کی آمدند همه می دانستند این کی است؟ چنان این حزن هل من ناصر ینصرنی، غربت هل من ناصر ینصرنی امام حسین قدرتمند است که وقتی حضرت می ایستد و این جمله را می گوید سی نفر از آنها می آیند در لشکر امام حسین و به کمک حضرت می آیند. ببینید در لحظات آخر است، ولی چون همه می دانستند اینقدر این خبر رسانی این تبلیغ قدرتمند و موثر بوده که همه آنهایی که آن طرف هستند می دانستند که اینها کی هستند. برای همین ندای هل من ناصر ینصرنی امام حسین علیه السلام اثر داشته. که تا می گوید سی نفر می آیند در رکاب حضرت می جنگند چه آدم های باسعادتی بودند. تا به شهادت می رسند. خوب داستان بعد از شهادت هم همینطور ادامه دارد یعنی نقش های فوق العاده زیبایی که خواهرهای امام حسین بخصوص حضرت زینب، دخترهای امام حسین و خانواده ی امام حسین بچه های امام حسین تمام ماموریت های خودشان را می دانستند که چه کار بکنند. یعنی این مهره چینی کربلا مهره چینی فوق العاده دقیقی بوده که تک تک کسانی که آمدند انتخاب شده بودند ماموریت ها مشخص است که هر کس باید در هر مرحله باید چه کار بکند چه بگوید چه حرفی بزند. آن از سخنرانی حضرت زینب سلام الله علیها در مجلس ابن زیاد ملعون و آن جمله ی بزرگی ماند تا الان. «ما رأیت الا جمیلا» جز زیبایی هیچ چیز ندیدم. و آن سخنرانی غراء حضرت زینب و بعدش سخنرانی حضرت سجاد و سخنرانی دختران امام حسین همه شان در آن مجلس دقیق ریاضی فوق العاده کارشناسانه می ماند و این انفجار را ایجاد می کند این که حتماً رقیه سلام الله علیها دختر امام حسین در آن خرابه باید کشته بشود. آنجا به شهادت می رسد آنجا دفن باید بشود. این مهره چینی ها فوق العاده دقیق است الان من فرصت ندارم و می خواهیم راجع به امام حسین صحبت بکنیم و این حرکت اربعین به عنوان مقدمه سازی ظهور امام زمان علیه السلام، این که هر امامی اینها را من بعدا ان شاءالله فرصت دیگری راجع به آن توضیح خواهم داد. این که کدام امام زاده از بچه های ائمه، بچه های امیرالمومنین بچه های حضرت مجتبی مثل حضرت عبدالعظیم علیه السلام نوه هایشان بچه های خود امام حسین و بچه های امام سجاد تا امام زمان، این که کدام شان باید کجا بروند و کشته بشوند و کجا جنازه آنها دفن شود در ایران و در شهرهای دیگر تمام اینها دقیق است. یعنی تصادف ما نداریم. چیزی به اسم تصادف، تصادفی شد، اتفاقی بود که مثلا امام رضا بیاید مشهد. اتفاقی بود که حضرت معصومه بیاید قم، نه. شما نگاه کنید در مورد محل دفن حضرت فاطمه معصومه قبل از این که حضرت معصومه ای باشد ما حدیث داریم. قبل از اینکه حضرت عبدالعظیمی به دنیا بیاید پیامبر راجع به زیارت حضرت عبدالعظیم در ری فرمایش دارد. «من زار ولدی عبدالعظیم بری کمن زار ولدی حسین بکربلا» نه عبدالعظیمی است نه حسینی است، چرا اینطوری است؟ اینها دقیق انتخاب شده که حالا از این ها تمدن های بزرگ شیعی شکل بگیرد، تا چه بشود؟ تا آن چیزی که امروز ما داریم بعنوان یک راهپیمایی 20 و چند میلیونی نزدیک سی میلیونی می بینیم اتفاق بیفتد. یعنی آن آتش تهیه ها آن تبلیغات عظیم از آدم تا خاتم از خاتم تا الان نتیجه اش این بوده که یک راهپیمایی این طوری تشکیل بشود. برای این که امروز من و شما دور هم جمع شویم، که چه بکنیم این خیلی مهم است. برای این که امروز بیش از 80 کشور دنیا عاشق امام حسین بیایند در یک هدف در یک راه و در حول محور یک امام جمع شوند. آن هم فقط شیعیان نیستند، اهل سنت هستند، مسیحی ها هستند، یهودی ها هستند. هندوها هستند. حتی کسانی که دین ندارند دارند می آیند اینجا. حالا شما بروید به این کسی که دین ندارد به این کسی که هندو است به این کسی که یهودی است به این کسی که مسیحی است بگویید شما برای چی می آیید موکب می زنید اینجا. برای چی می آیید راهپیمایی شرکت می کنید؟ برای چی امام حسین را دوست دارید؟ حادثه مهمی در حال شکل گیری است اتفاق مهم جهانی در حال شکل گیری است با اربعین. خیلی اربعین عظمت دارد. برای اینکه یک امروزی این اربعین تشکیل بشود برای امروز من و شما و برای این راهپیمایی که من و شما در آن شرکت کردیم و در آن حضور داریم ببینید تاریخ چقدر مقدمه چینی کرده اهل بیت علیهم السلام انبیای گذشته خود اهلبیت، بزرگان دیگر، علما،‌ مراجع، چقدر شهادت دادیم چقدر خون ریخته شده، چقدر کارهای علمی شده تا امروز نتیجه اش و خروجی اش بشود این راهپیمایی 20 و چند میلیونی و نزدیک به سی میلیون آن هم به این ترکیب. ان شاءالله امشب و این دو سه روزی که خدمت تان هستیم توضیح کامل می خواهم بدهم که چه اتفاقی دارد می افتد ما در بی نظیرترین زمان قرار داریم الحمدلله رب العالمین. یعنی خدا ما را شاهد اتفاقی کرده در زمانی به دنیا آورده، و توفیق شرکت در حماسه ای را به ما داده، که انبیاء اهل بیت علیهم السلام منتظر دیدنش بودند. شما نمی دانید اهل بیت چه خون دلی خوردند امام زمان چه خون دلی خورده 1180 سال امام زمان آوارگی کشیده، به تعبیر علی علیه السلام، 1180 سال آوارگی و غربت و تنهایی کشیده تا یک زمانی بنشیند ببیند بچه هایش سربازهایش آماده و قدرتمند این گونه بیفتند در این راه. اما هنوز خود این سربازها و بچه های امام زمان متوجه نیستند که داستانی که دارد اتفاق می افتد چیست؟ فکر می کنند حالا یک زیارتی است و همه می روند و ما هم برویم زیارت اربعین شرکت کنیم. هنوز خیلی ها متاسفانه این توجه را ندارند که داستانی که دارد اتفاق می افتد حماسه ای که دارد شکل می گیرد نهضتی که دارد شکل می گیرد و انقلاب عظیمی که دارد شکل می گیرد برای کل دنیا، از این حرکت دارد شروع می شود این حرکت است که انرژی لازم، قدرت لازم، نیروی لازم، برای آن حرکت جهانی را دارد ایجاد می کند. این که ما اصرار داریم حتما عزیزانی که اینجا هستند، می گوییم آقا از همین آرمی که روی لباس های مان نوشتیم لبیک یا مهدی نصب کردیم گفتیم همه نصب کنند رو سینه هایشان، سربند لبیک یا مهدی، پرچم لبیک یا مهدی، و شعارهای لبیک یا مهدی، برای این است که ما در حسین سال 61 نمانیم. این جور نباشد که ذهن ما روح ما، قلب ما درگیر حسین سال 61 باشد و بیاییم وسط یک جمعیتی شرکت بکنیم یک جریان عظیمی شرکت بکنیم که ظرفیت انقلاب امام زمان علیه السلام را دارد ولی خوب غافل باشیم از وجود مقدس امام زمان. از صاحب حرکت از عامل حرکت از کسی که همه ی دلهای ما را به هم نزدیک کرده غافل باشیم. این خوب نیست. بنابراین من می خواهم این را عرض کنم به عنوان سخن پایانی ام، که همان طور که ائمه به وظیفه تبلیغی شان عمل کردند، علما و سلف گذشته ی تاریخی ما خوب عمل کردند سلف ما خوب عمل کردند به این مسئولیت شان، حضرت زینب خوب عمل کرد، تبلیغ را خوب انجام داد، دختران امام حسین، خواهران امام حسین، بچه های اهل بیت، ما هم باید وظیفه تبلیغی مان را خوب انجام دهیم. این وظیفه رسانه ای مان را خوب انجام دهیم. ما باید بصیرت داشته باشیم که کربلا و عاشورا و اربعین، گریه و راهپیمایی اربعین برای چیست و این پیام را چون خدا به ما این سعادت را داده، که ما بیاییم این راهپیمایی شرکت کنیم. هر کدام از شما نماینده ده ها و صدها نفری هستید که این سعادت نصیب شان نشده. ما باید این فرهنگ را منتقل کنیم به شهرهای خودمان به کشورهای خودمان. تا پیام امام حسین و پیام اربعین به همه جای دنیا برسد دنیا دست به دست به هم دادند الکفر ملته واحد به صورت یک ملت واحد، تمام اخبار مربوط اربعین را سانسور کردند، و اساساً نمی گذارند این حماسه با ابعاد شگفت انگیز بینهایت و بی نظیرش به دنیا مخابره شود. مردم بفهمند چی است این داستان. با فوتبال و با کارهای جنگ و با جشن های مسخره ای که در بعضی از کشورها هست چنان در بوق و کرنا می کنند و سرو صدا می کنند که صدای اربعین خفه شود. ما هستیم که باید پیام اربعین را به همه جای دنیا برسانیم. برای همین ما باید این نقش تاریخی مان را خوب انجام بدهیم. خاطرات، معرفت ها، بصیرتها، عکس ها، فیلم ها، پیام ها و دریافت های خودمان را تا می توانیم به اقصی نقاط عالم برسانیم. برای همین عزیزان توجه داشته باشند که شعار لبیک یا مهدی، فوق العاده تعیین کننده است و قیمت دارد شعار لبیک یا مهدی تمام فضائلی که در زیارت امام حسین است همه ی فضائلی که در راهپیمایی اربعین است حالابرایتان می خوانم و از سیدالشهدا خواندم همه اینها اگر تبدیل بشود به شعار یا مهدی بیش از آنچه که در زیارت امام حسین فضایل راهپیمایی اربعین و گریه بر امام حسین است در این شعار وجود دارد اگر ما رسیدیم به این شعار همه ی آن فضیلت ها و قدرت ها را به دست آوردیم. چون همه ی این مقدمات تاریخی که اتفاق افتاد برای این بود که دست من و شما به دست منتقم خون حسین برسد. و ما متوجه حسین زمان خودمان باشیم اگر یک کسی دستش به دست امام زمان علیه السلام رسید و شعار یا لبیک یا حسینش تبدیل شد به لبیک یا مهدی، این نشان می دهد که خون امام حسین علیه السلام در وجود این آدم به ثمر رسیده.

«والحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین»