در این جلسه ان شاءالله می خواهیم در مورد این بپردازیم که بعد از این که ما متوجه شدیم هرزگی چشم و نگاه آزاد چه خطراتی دارد حالا ما چه کار بکنیم که بتوانیم چشم خود را کنترل کنیم. از چه عواملی انسان می تواند کمک بگیرد برای این کار. خوب تفکر در خود این مضراتی که گفته شد خیلی قدرت در نفس انسان ایجاد می کند که انسان چشمش را آزاد نگذارد. من وقتی می گوییم چشمش را آزاد نگذارد گاهی وقتها این تصور است که انسان می خواهد به چیزهای حرام یا شهوت انگیز نگاه بکند. اما این یک بخشی از محضورات دیدنی ها است که نباید انسان نگاه کند گاهی وقتها انسان چشم را هرزه می کند هر کتابی را می نشیند می خواند، هر عکسی را تماشا می کند. هر فیلمی را می خواهد ببیند. هر موضوعی را می خواهد تماشا کند خود این ها درگیری های زیادی و افکار هرز زیادی و افکار زائد زیادی را در نفس انسان می کارد و انسان را درگیر می کند و سالهای سال چه بسا میوه های تلخی را در نفس و روح انسان و عمل انسان و افکار انسان تولید کند. لذا این که انسان تفکر کند که حالا اینها چه ضررهایی دارند بسیار می تواند به کمک کند. آن حسرت ها تلف شدن های عمر و استعداد و خراب شدن زندگی دنیا و آخرت همه اینها از مقوله هایی است که انسان اگر به آن فکر کند تصمیمش را جدی می کند در این که هر چیزی را نگاه نکند. من دو سه تا خاطره دارم. برای خود من جالب بود یکی این که یک موقعی در یکی از کشورهای اروپایی، به بعضی از افراد خاص آن جا و دانشمندان آنجا در مورد تلویزیون یا ماهواره صحبت می کردیم. یک موقعی من از اینها سوال می کردم که شما برنامه های من که از شبکه ماهواره ای ولایت پخش می شود می بینید؟ آنها خیلی جالب می گفتند که ما اصلاً تلویزیون نداریم. ما در خانه های مان وقت مان خیلی اهمیتش بیشتر از این است که به دیدن تلویزیون بپردازیم کارهای بسیار جدی ای داریم و هیچ کس از اعضای خانواده ما این وقت را ندارد که بخواهد به دیدن تلویزیون بپردازد. الان خوب من آدم های فرهیخته آدم هایی که رشد علمی، یا معنوی خوبی دارند را می شناسم که واقعا به راحتی وقت شان را صرف دیدن چیزهایی که زائد است نمی کنند گاهی وقتها من می بینم بعضی ها وقت خیلی زیادی دارند انگار این عمر را مفت و خیلی بی ارزش به دست آوردند یا مفت به آنها دادند، ساعتها می نشینند کنترل تلویزیون دست شان است همینطوری کانال های مختلفی را می گردند تا یک چیزی را مثلاً تماشا کنند. من قبول دارم گاهی وقتها انسان روح و ذهنش خسته است و احتیاجی به تنوع و یک تفریحی دارد، حالا که انسان بگردد در بین بعضی از کانال ها که شاید یک چیز مناسبی را برای چند دقیقه برای استراحت قلب و ذهن خودش انتخاب بکند چیز بدی نیست اما مسئله فراتر از این حرفها هست. گاهی وقتها انسان ها ساعتها عمر خودشان را پای دیدنی هایی که به هیچ وجه به درد خودشان نمی خورد و صرفاً یک سرگرمی است که تصاویر درگیر کننده زیادی در نفس شان ایجاد می کند عمر شان را صرف آنها می کنند لذا توجه به ضرر های فراوان این دیدنی ها که در جلسات گذشته هم به آن پرداختیم خودش خیلی کمک می کند به این که ما واقعاً چشم خودمان را نگاه خودمان را به هرچیزی نیندازیم. عمر و وقت خودمان را با دیدنی های زائد و به درد نخور تلف نکنیم. نکته بعدی توجه به حرمت و عذاب دیدنی های حرام است. این بخش مخصوص دیدنی های حرام است. دیدنی های غیر حرام وقت انسان را خیلی ممکن است تلف کند درگیری های زیادی ایجاد کند استعداد های زیادی را تلف کند به آخرت انسان ضربه بزند اما فقط همین خسارت است که البته خوب حسرت فراوانی دارد. اما گاهی وقتها بعضی از دیدنی ها هست که برای انسان عذاب هم دارد یعنی انسان حق ندارد به آنها نگاه بکند. حرام است نگاه کردن به آن افراد، عکس ها، مجسمه ها، فیلم ها، یا انسان هایی که ما نباید به آنها نگاه کنیم. موردهایی حرام، نامحرم و چیزهایی از این قبیل که انسان نباید چشم خودش را آزاد بگذارد اینها حرمت دارد در دین ما و عذاب هم دارد. من یکی دو روایت در این زمینه بخوانم. یک فرمایش است از نبی اکرم صلی الله علیه و آله وسلم می فرماید که: مَن ملاء عینه الحرام ملاء الله عینه یوم القیامه من النار، هر کس چشمش را از حرام پر کند، هر کس چشمش را از حرام پر کند خداوند روز قیامت چشمانش را از آتش پر می کند. حرام هر چیزی می تواند باشد. به هر حال آن مواردی که حرام است گاهی وقتها یک نامحرم است گاهی وقتها یک عکس است گاهی وقتها یک مجسمه است. گاهی وقتها فضولی کردن در کار دیگران است. تعقیب دیگران است نگاه کردن به پیام هایی که یک نفر روی دستگاه تلفنش دارد نگاه کردن به اسناد و مدارک یک نفر. نگاه کردن به نامه های یک نفر. نگاه کردن به هر چیزی که کسی راضی نیست به آن نگاه شود می تواند همه اینها حرام باشد و هر وقت انسان به حرام نگاه کند که نباید نگاه کند پیامبر می فرماید خداوند چشمانش را روز قیامت از حرام پر می کند. پس این یک حکم کلی است در مورد همه آن چیزهایی که محذور هستند و حرام هستند و نباید به آنها نگاه بکنیم. باز در مورد، خانم ها یک جمله پیامبر دارد اشتدّ غضب الله عزوجل علی امرأه ذات بعلٍ ملات عینها من غیر زوجها و غیر ذی محرم منها می فرماید شدت می گیرد غضب خدا به زن شوهرداری که چشمانش را پر می کند از نگاه به نامحرم، یا به غیر همسر خودش مردانی از غیر همسر خودش هرزگی می کند در نگاه به نامحرم. این برای مردها هم است البته بیشتر هم است برای مردان. این هم حرام است واشتدّت غضب الله برای مردها هم است که شدت می گیرد غضب خدا. این است که انسان باید خیلی توجه کند به این که نگاه حرام و نگاه آلوده نداشته باشد.

سومین چیزی که می تواند خیلی به ما کمک کند در کنترل چشم هایمان توجه به صواب و آثار فوق العاده کنترل چشم است باز از نبی اکرم صلی الله علیه و آله و سلم روایتی داریم که ایشان می فرماید: ما من مسلم ینظر امرأه اول رمقه ثم یغض بصره الی احدث الله تعالی له عباده یجده حلاوه فی قلبه هیچ مرد مسلمانی نیست که نگاهش بیفتد به یک زن نا محرم. و چشم خودش را پایین بیندازد مگر این که خدای تعالی به او توفیق عبادتی میدهد که حلاوت و شیرینی آن عبادت را در وجود خودش پیدا می کند. یعنی به تعداد نگاه هایی که انسان فرو می اندازد نگاه های حرام البته فرو می اندازد، خداوند یک عبادتی را که طعم شیرینی آن عبادت را انسان در قلبش پیدا می کند به انسان هدیه می دهد و علت این که خیلی وقتها ما ممکن است عبادت هایمان حلاوت و شیرینی نداشته باشد و تمرکز نداشته باشیم در عبادت ها این است که ذهن ما درگیر آلودگی ها و حرام ها و دیدنی هایی است که دیدیم. و همانطور که قرآن کریم فرمود کل نفس بما کسبت رهینه هر نفسی به آن چه که کسب کرده رهین است در گرو قرار می گیرد زندانی دیدنی هایش می شود این که ما خیلی وقت ها با این که تمرکز می کنیم خانه ی خدا می رویم مسجد می رویم اعتکاف می رویم نصف شب از خواب پا می شویم به عبادت. یا در جاهایی که می خواهیم تمرکز نیاز داریم و نمی توانیم آن تمرکز را داشته باشیم و یا حال آن عبادت و لذت عبادت و شیرینی عبادت را نمی توانیم ببریم. این هست که ذهن ما و روح ما درگیر دیدنی های مان است و خاطراتی که از این دیدنی ها در نفس ما ایجاد شده. باز در فرمایشی هم پیامبر می فرماید النظر سهم مسموم من سهام الابلیس و من ترکها خوفاً من الله اعطاه الله ایمانا یجد حلاوته فی قلبه می فرماید: یک نگاه آلوده تیری از تیرهای مسموم شیطان است هر کس از روی ترس از خدا آن نگاه را ترک کند، یعنی می تواند نگاه کند حیا کند از خداوند بترسد از خداوند و نگاه نکند، خداوند یک ایمانی در قلب او ایجاد می کند که لذت آن ایمان شیرینی آن ایمان را در قلب خودش می چشد و پیدا می کند. یعنی در واقع پاداش نقد خدا به انسان می دهد نه پاداش نسیه. مثلا حالا بگوییم که اگر کسی نگاه نکرد خداوند تبارک و تعالی بهشت را به او می دهد. در روایت هم داریم که خداوند تبارک و تعالی در مورد پاداش های نسیه داریم که خداوند اگر مثلا انسان به یک زن نامحرمی نگاه کند یا چشمش بیفتد به یک زن نامحرمی و بخاطر خدا چشم خودش را فرو می اندازد خداوند همسران بهشتی به او تزویج می کند در بهشت به او پاداش می دهد. این نسیه است. اما آن چیزی که نقد است قدرت روحی ایمان، شیرینی عبادت، قدرت شخصیتی انسان است که این ها هم نقد است و خداوند تبارک و تعالی به تعداد چشم پوشی های ما به ما عطا می کند. آخرین نکته ای که در این زمینه است به ما خیلی کمک می کند به کنترل چشم مان این است که انسان توجه داشته باشد که در محضر خداست. خوب عالم محضر خداست. خدا همه جا هست. هیچ شیئ ای هیچ موجودی نیست که خالی از خدا باشد. همه جا خداوند حضور دارد ان الله بکل شیء محیط. هیچ چیزی نیست که خداوند احاطه ی بر آن نداشته باشد ما در واقع زندگی که داریم می کنیم، مثل جنینی هستیم که در رحم مادر هست. یعنی جنینی که در رحم مادر هست اگر از بیرون یک دوربین بهش وصل کنند یا دائما در صحنه ی سونوگرافی باشد همه دارند می بینند او را. اما خودش متوجه نمی شود. ما دائماً توسط فرشتگان الهی، توسط خود خداوند، و اولیای الهی داریم دیده می شویم اصلا زندگی ما در محضر آنها دارد جریان پیدا می کند. توجه به این که انسان در محضر خداوند است قدرت زیادی را در کنترل حواس پنجگانه افکار و رفتارهای انسان در انسان ایجاد می کند شما خیلی جاها رفتید دیدید که حتما جاهایی که می گوید این مکان توسط دوربین مداربسته کنترل می شود انسان وقتی می داند که در جایی قرار دارد که دوربین های زیادی دارند او را می بینند. رفتارش کاملاً متفاوت است تا جایی که مطمئن باشد هیچ کسی را نمی بیند هیچ کس به او توجهی ندارد. از علی علیه السلام سوال کردند که ما چگونه می توانیم برای فروبستن چشم مان از چه وسیله ای کمک بگیریم چه وسیله ای به ما کمک می کند که ما بتوانیم چشمان خودمان را کنترل کنیم ایشان، فرمودند که قدرت خدا را در نظر بگیرید که بر نهانی های تو آگاه است توجه داشته باش که کسی دارد تو را می بیند که همه ی ابعاد وجودی تو برای او آشکار است هیچ جنبه ی پنهانی تو از او نداری و او قدرت دارد که تو را به خاطر و همه ی آن آلودگی ها و حرام هایی که داری مرتکب می شوی جزا بکند. پس این هم نکته ی بسیار مهمی است که انسان توجه داشته باشد که در محضر خداست. گاهی وقتها پیش می آید که انسان دارد تصویری را می بیند یا به چیزی نگاه می کند اگر یک دفعه متوجه شود که کسی دارد به او نگاه می کند زود از آن صحنه خارج می شود زود از آن حالت خارج می شود اگر ببیند که کسی مراقب او هست که او دارد چه چیزی را می بیند زود خودش را جمع می کند و صرف نظر می کند. آنجاهایی که آزاد می گذارد خودش را برای نگاه کردن به هر چیزی که این فکر خام می آید سراغش. الان کسی نیست من را ببیند و من می توانم الان، به این چیز نگاه کنم. وقتی که انسان متوجه است که خیلی کس ها دارند انسان را می بینند و تمام رفتارهای انسان دیدنی های انسان شنیدنی های انسان خیالات انسان، رفتارهای انسان و تصمیم های انسان دارد ضبط می شود، آن موقع است که یک قدرت مراقبتی فوق العاده ای در نفسش ایجاد می شود لذا این مورد هم مورد بسیار مهمی است در کنترل دیدنی ها. خداوند تبارک و تعالی همه ما را ان شاءالله موفق بکند که از نعمت هایی که به ما داده به نحو صحیح استفاده بکنیم.

والحمدلله رب العالمین.