أعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنة الله علی أعدائهم أجمعین من الآن الی قیام یوم الدین.@

سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان.@

بحثمان در اوصاف حمد در محبوبیت حمد، که حمد محبوبترین چیز در نزد خداست تمام شد، و این نکته را عرض کردیم که باید دل ما و قلب ما در گرایش به معشوقها و محبوبها شبیه خدا بشود، هر چه که برای خدا محبوب است برای ما هم محبوب باشد، و هر چه که برای خدا مبغوض است برای ما هم مبغوض باشد.@

انسان همینطوری با تنظیم میلش، و معشوقها، محبوبها یا مغبوضهای دلش به خداوند تبارک و تعالی تشبه پیدا می‌کند و مسیر خلقت را طی می‌کند، این نکته خیلی مهم که می‌خواهم عرض بکنم گاهی وقتها هست که انسان شاید موفق به عمل نشود به دلائل مختلفی اما در دلش با خدا همراه است.@

یعنی واقعاً آن چیزی را که خدا دوست ندارد را، دوست ندارد، و آن چیزی را که خدا نمی‌پسندد این هم نمی‌پسندد اما شاید خودش نتواند عمل بکند به هر دلیلی، مثل آنجایی که مؤمن از گناه متنفر هست، از همه گناهان و واقعاً مؤمن هست.@

یعنی در بخشهای اصلی شخصیتیش ایمان دارد مؤمن هست، ولی در بعضی از نقاط ممکن هست یک موقعی پایش بلغزد، دچار یک همانطور که قرآن می‌گوید، «وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ» دچار یک فحشا یا ظلم به نفس بشوند.@

فحشا آنجایی هست که شخص به دیگران ظلم می‌کند تجاوز به حریم دیگران می‌شود و ظلم به نفس هم که مشخص است، ولی این چون اساساً، شخصیتاً متنفر از گناه هست، از معصیت هست، حتی آنجایی که خودش پایش لغزیده، به شدت مبغوض خودش می‌‌شود، به شدت خودش را ملامت می‌کند، نفسش هنگام گناه، گناه را بر نمی‌دارد.@

یعنی اعتقاد دارد به اینکه دارد معصیت می‌کند، اعتقاد دارد به اینکه این کار حرام است، و به شدت هم خودش را ملامت می‌کند، که قرآن نفس ملامتگر را به آن قسم می‌خورد اینقدر مقدس است «وَ لا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ» اینجاست که این تنفر مؤمن از معصیت باعث می‌شود آن معصیت به جانش نچسبد و برایش نوشته نشود به قول میرزا خدا رحمتش بکند چون واقعاً از گناه متنفر هست.@

لذا این تنظیم میل خیلی به داد آدم می‌رسد این درست است الان معصیت را مرتکب شده، اما از روی جرأت، از روی جسارت، مرتکب این گناه نیست، و حالا که مرتکب شده مثل مار به خودش می‌پیچید، ناراحت است، خودش را ملامت می‌کند، این به وجودش نمی‌چسبد.@

لذا چرا اینجا خدا به این تخفیف می‌دهد؟ به خاطر اینکه این در نظام شخصیتی و میلی خودش آن عمل را منکر می‌داند، و دوستش ندارد، آن را نمی‌پسندد، لذا در نفسش آن سایه را نمی‌اندازد، مثل کسی که در جاهای خاصی قرار می‌گیرد مضطر است.@

یک چیزی برایش اتفاق می‌افتد، یک گناهی برایش اتفاق می‌افتد، یا به دلائلی باید یک حرامی را انجام بدهد، یا به دلائلی یک واجبی را ترک می‌کند این سایه در نفس انسان نمی‌اندازد، گاهی وقتها هست که یک واجباتی را باید انجام بدهد، خود خدا می‌گوید انجام نده، امام می‌گوید انجام نده.@

می‌گوید باید تقیه کنی انجام ندهی، آن موقع که دارد انجام نمی‌دهد این کار را نفسش گناه برداشت نمی‌کند، چون میلش، علاقه‌اش، به بهشت است، به دستور خداست، ولی الان تحت حاکمیت معصوم، تحت حاکمیت جانشین معصوم باید یک واجبی را ترک کند.@

یا بعضی وقتها ممکن است یک حرامی را انجام بدهد، این نفسش برداشت نمی‌کند، چون نفس تعلق به غیب دارد، تعلق به آسمان دارد، و مثل یک آدم گناهکار نیست که با پررویی، و گستاخی، و بی‌توجهی و بی‌ادبی به سمت یک گناه برود و از آن هم لذت ببرد، برای همین تنظیم میل خیلی مهم است، که میل انسان با این قضیه تنظیم بشود.@

ما خیلی وقتها افرادی که توبه می‌کنند، با خدا آشتی می‌کنند، وقتی تعریف می‌کنند می‌گوید ما همان موقع هم که مرتکب این گناه می‌شدیم متنفر بودیم، همانطور که جمع گناهکاران بودیم مثل آنها مرتکب می‌شدیم خودمان از این کارمان بدمان می‌آمد، متنفر بودیم، به ما نمی‌چسبید، عذاب وجدان سخت داشتیم.@

این باعث می‌شد شخص موفق بشود به توبه و بازگشت این خیلی مهم است انسان مبدأ میلش را تنظیم بکند با خداوند تبارک و تعالی، واقعاً ایمان بیاورد به خدا و معشوقش، هر چیزی را که خدا نمی‌پسندد را واقعاً از آن متنفر بشود، و هر چیزی را که خدا دوست دارد حقیقتاً دوست داشته باشد.@

اوصاف دیگر حمد این هست که حمد سزاوارترین چیز و آغاز سخن با آن هست، یعنی شما وقتی می‌خواهید صحبت بکنید، مثل جلسه‌ای که الان ما داریم، یا یک جایی می‌خواهید بنشینید صحبت بکنید انسان با یک الحمدلله، شکر خدا شروع بکند.@

بعدش هم که خواست بلند بشود، بعدش هم که تمام شد الحمدلله را بگوید، یا سخنرانی است، یا جلسه است، یا یک کار رسمی است، هر چه که هست، یکی از قشنگترین چیزهایی که می‌شود انسان با آن شروع کند و دستور داریم که با آن شروع کنید حمد خداوند تبارک و تعالی است.@

لذا حدیث داریم از نبی اکرم (صلی الله علیه و آله و سلّم) که « كُلُّ أمرٍ ذي بالٍ لا يُبدَأُ فيهِ بِحَمدِ اللهِ وَ الصَّلاةِ عَلَيَّ فَهُوَ أقطَعُ أبتَرُ، مَمحوقٌ مِن كُلِّ بَرَكَةٍ» هر کار مهمی که با حمد خدا و صلوات بر من آغاز نشود این کار بریده هست بی‌دنباله هست «أقطَعُ أبتَرُ» قطع و دُم‌بریده است یعنی این کار نه میانه دارد و نه آخر دارد.@

خیلی مهم است اقطع یعنی قطع است، پیوند ندارد، و ابتر هم هستی دُم بریده است یعنی بی‌نتیجه هست، «مَمحوقٌ مِن كُلِّ بَرَكَةٍ» و از هر برکتی هم تهی هست، برکت ندارد، پس هر کار مهمی را خواستید انجام بدهید برای اینکه در آن معصیتی نباشد، آفتی نباشد، خیر و برکتش نرود.@

می‌خواهد مغازه بزند، می‌خواهد کار اقتصادی بکند، می‌خواهد کار تجاری بکند، می‌خواهد درس بخواند، یک رشته‌ای را شروع بکند، یک امتحانی را بدهد، یک کاری را انجام بدهد یک پیوندی را برقرار بکند، می‌گوید با این شروع بکنید با حمد الهی و صلوات شروع بکنید که کارتان بی‌نتیجه نباشد.@

ممکن است انسان نتیجه ظاهری نگیرد اما آن زحمتی که دارد می‌کشد خودش خیر و برکت خودش را دارد و آثار خودش را دارد حداقل برای معنویت انسان آن کار ارزش دارد پس این هم سزاوارترین کار برای آغاز کار هست اینها را باید ملکه خودمان را بکنیم که عادت بکنیم همیشه حمد و صلوات روی لبمان باشد.@

موضوع بعدی آغاز مفتاح القرآن هست که فوق‌العاده زیباست، از وجود مقدس آقا امام رضا (علیه السّلام) که ایشان یک سخنرانی دارند «اَلْحَمْدُ للهِ الَّذِي حَمِدَ فِي الْكِتَابِ نَفْسَهُ وَافْتَتَحَ بِالْحَمْدِ كِتَابَهُ وَجَعَلَ الْحَمْدَ أَوَّلَ جَزَاءِ مَحَلِّ نِعْمَتِهِ وَآخِرَ دَعْوَى أَهْلِ جَنَّتِهِ» سپاس خدایی را که در کتاب خودش، خودش را حمد کرده.@

این خیلی نعمت بزرگی است که خدا خودش را حمد کرده ما برای اینکه خدا خودش را حمد کرده و به ما حمد را یاد داده باید خیلی خدا را تشکر بکنیم و شکر بکنیم که خدا این را به ما یاد داده، چون انسان هست که به فهم و معرفت اینها نائل می‌شود کسی که به حمد نائل نشود حیوان است «أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ».@

این خیلی مهم است که خدا به ما این نعمت را داده، نعمت حمد نعمت بسیار بسیار عظیمی است و هیچ کس هم نمی‌داند نعمت حمد انتهایش چیست، یعنی چقدر ثواب دارد، چقدر ارزش دارد، که حالا انشاءالله می‌رسیم.@

و کتاب خودش را با ستایش شروع کرده سوره حمد «بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ اَلْحَمْدُ لِله رَبِّ الْعالَمِينَ» با این شروع شده، افتتاح کتاب الله شوخی نیست،افتتاح کتاب الله کلمه‌اش، آغازش با این هست.@

«وَجَعَلَ الْحَمْدَ أَوَّلَ جَزَاءِ مَحَلِّ نِعْمَتِهِ» و ستایش را نخستین پاداش سرای نعمتش قرار داده و آخرین دعوای اهل جنتش قرار داده یعنی آخرین دعای اهل بهشتش، آنها می‌خواهند از بهشت استفاده بکنند، آغاز بهشت «اَلْحَمْدُ لِله رَبِّ الْعالَمِينَ» و آخرین دعایش هم این هست.@

بهشتیان وقتی که از صراط رد می‌شوند خیلی صحنه عجیبی هست، چون همه باید بدون استثناء در جهنم بروند از جهنم رد می‌شوند وارد بهشت می‌شوند، این در جهنم که می‌روند صراط هست، این سه هزار سال راهی که فرمودند صراط هست از «أَدَقُّ مِنَ الشَّعَرِ» از مو باریکتر از شمشیر تیزتر در جهنم است.@

حالا این شخص باید از اینجا رد بشود وارد بهشت بشود، کسانی که در دنیا رد شدند، صراط مستقیم قرار گرفتند رد شدند رفتند، اگر هم سقوط کردند، گناه کردند، معصیت کردند، جبران کردند، اینها حرکت می‌کنند می‌روند، بالا و پایین هم زیاد دارد.@

می‌فرماید بعضیها مثل برق، بعضیها مثل اسب‌سوار، بعضیها مثل کسی که دارد می‌دود، بعضیها مثل کسی که دارد پیاده می‌رود، بعضیها این مسیر را سینه‌خیز می‌روند، خیلی با ترس و لرز و افتان و خیزان می‌روند تا خودشان را به انتهای این مسیر برسانند.@

آن لحظه بسیار شیرین و با شکوه لحظه آخر است، یعنی شخص آخرین قدم را برمی‌دارد در بهشت می‌گذارد، تا طرف به بهشت می‌رسد همه چیز تمام است پایش را در بهشت گذاشت رسید می‌گوید «الْحَمْدُ لِله الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ شَكُورٌ» سپاس خدایی را که از ما حزن را برد، پروردگار ما بسیار آمرزنده و بسیار شکور است این اسم خداست.@

خدا شاکرترین و شکورترین، کس هست، یعنی خداوند اینقدر مهربان است که بنده هیچ وقت نمی‌تواند در شکر به خدا برسد، تشکری که خدا از بندگانش می‌کند، بندگان هیچ وقت از خدا نمی‌کنند، خدا خیلی از بندگانش تشکر می‌کند، شکر بندگانش را بجا می‌آورد، از بندگانش تشکر می‌کند، به خاطر کارهای خیرشان، کارهای خوبشان نیت‌های خوبشان.@

خدا خدای ادب است، خدای مهربانی، خدای ادب، از همه بندگانش تشکر می‌کند، از هر بنده‌ای، و جالب اینجاست که حضرت می فرمایند خدا از بندگانش به خاطر سختی‌هایی که در دنیا کشیدند عذرخواهی هم می‌کند، می‌گوید تربیت شما به این اقتضا می‌کرد حالا اگر اذیت شدید من از شما عذر می‌خواهم شما اذیت شدید، خدا است، این اخلاق است.@

طلبکار نبودن، ادب شخصیت را رعایت کردن، «إِنَّ رَبَّنا لَغَفُورٌ» غافر یک اسم از خداست، اما خدا غیر از غافر غفور هم هست یعنی بسیار آمرزنده است، بسیار ندید بگیر است، خیلی چشمش را می‌بندد ندید می‌گیرد خدا با بنده‌اش اینطوری است، «شَكُورٌ» بسیار شکرگزار است خدا.@

این اولین قدم که می‌خواهند وارد بهشت بشوند باز با حمد شروع کردند «الْحَمْدُ لِله الَّذِي» چقدر هم این شیرین است، شیرین‌ترین حمد انسان اینجاست که سفر را تمام کرده، می‌رود و کار تمام شده است حالا دیگر پایش را گذاشته راحت، حالا ممکن است داخل برود خیلی خبرها باشد، حمدهای عمیق‌تری داشته باشد، ولی لحظه حیات انسان، سیر انسان از دنیا تا بهشت این «الحمد لله» فوق‌العاده است، خدا انشاءالله نصیب ما بکند اینها را زود بگوییم خیلی معطل نشویم.@

آغاز و یاد خدا این هم از اوصاف ذکر هست، ببینید چقدر حمد محترم است که این اوصاف شریف را دارد این اوصاف ویژه را دارد «الْحَمْدُ لِله الَّذِي جَعَلَ الْحَمْدَ مِفْتَاحاً لِذِكْرِهِ» یکی از آن دعاهای فوق‌العاده زیباست امیرالمؤمنین اینجا غوغا کرده «الْحَمْدُ لِله الَّذِي جَعَلَ الْحَمْدَ مِفْتَاحاً لِذِكْرِهِ وَ سَبَباً لِلْمَزِيدِ مِنْ فَضْلِهِ وَ دَلِيلًا عَلَى آلَائِهِ وَ عَظَمَتِهِ».@

حمد خدایی را که حمد را آغاز ذکر خودش قرار داده، یعنی قرآن خودش، کلام خودش قرار داده، آغاز یاد خودش قرار داده، شما وقتی می‌خواهید دعا بکنید یکی از آداب این هست که زود نروی بگویی خدایا من این را می‌خواهم چند تا چیز اول دعا لازم است یکی اینکه حمد و ستایش الهی و یکی استغفار اینها لازم است.@

حالا صدقه دادن، چیزهای دیگر آن سر جای خودش این لازم است انجام بشود، بعد سراغ خواسته‌اش برود که خواستن ادب دارد «وَ سَبَباً لِلْمَزِيدِ مِنْ فَضْلِهِ» خداوند حمد را علت زیادی فضلش قرار داده یعنی چی؟ یعنی هر کس حمد داشته باشد نعمتش زیاد می‌شود.@

«وَ دَلِيلًا عَلَى آلَائِهِ وَ عَظَمَتِهِ» و راهنما بر نعمتها و عظمت خودش این را قرار داده، الحمدلله، دو تا قیدش را حضرت آورد، چقدر دقیق، می‌گوید «دَلِيلًا عَلَى آلَائِهِ وَ عَظَمَتِهِ» هم راهنمای به نعمت هست که می‌گوییم شکر خدا، هم عظمتش هست که هیچ کس جز او این شایستگی را ندارد فقط الحمدلله.@

پس شما با یک حمد هم تشکر کردید الحمد شکرٌ، هم خداوندتان را ستایش کردید، این می‌خواهد بگوید شما استفاده از حمد را فقط به عنوان شکر استفاده نکنید، یعنی آنطور نیست که شما اگر نعمتی داشتی به عنوان شکر حمد می‌کنی، آن خصوصیاتی که صبح برای شما گفتیم.@

نه مهمتر از این، این هست که تو عاشقانه معشوق خوت را ستایش بکنی این مهم است، و این هم مهم است که شما در همه قشنگیها، زیباییها، خوبیها، کمالاتی که داری دریافت می‌کنی، یا می‌بینی، به ستایش بپردازی، همین، حمد را به جا بیاوری.@

این هم فوق‌العاده زیباست که نبی اکرم (صلی الله علیه و آله و سلّم) «اَلتَّسْبِيحُ نِصْفُ اَلْمِيزَانِ» شما تسبیح بگویید نصف میزانت را پر می‌کند، خیلی حرف است «وَ اَلْحَمْدُ لِلَّهِ يَمْلَأُ اَلْمِيزَانَ» حمد همه میزان را پر می‌کند، همه ترازوی اعمال شما را پر می‌کند.@

«وَ اَللهُ أَكْبَرُ يَمْلَأُ مَا بَيْنَ اَلسَّمَاءِ وَ اَلْأَرْضِ‏» الله اکبر بین آسمان و زمین را پر می‌کند، یعنی الحمد لله کاملاً سنگین می‌کند نامه عمل انسان را به نفع انسان، به ترازوی اعمال را، سنگین می‌کند اعمال خیر را برای ما لذا از این سنگین‌کننده عمل استفاده بکنیم.@

حالا این الان وقتی می‌گوید پر‌کننده میزان است فقط توصیف حمد نیست، بلکه دارد قضای حمد را می‌گوید، آثار حمد را می‌گوید، نتیجه حمد را می‌گوید، یکی از آثار حمد این هست که میزان را پر می‌کند، به نفعت هست.@

یعنی خوش به حال کسی که روز قیامت در نامه عملش، نامه عمل یعنی نفس خودتان، یعنی در نفسش، صحیفه نفسش، که همان نامه عملتان می‌شود بعداً این را باز می‌کنند در صحیفه عملش که همین نفسش هست حمد زیادی جذب کرده باشد.@

حمد زیادی به زبان گفته باشد، به نفس گفته باشد، به قلب گفته باشد، به روح گفته باشد، به سرّ گفته باشد، به عقل گفته باشد، هر چه که اینها بیشتر ابعاد وجودیش حمد بیشتری جذب کنند این شخصیت وزان دارد، وقتی داریم می‌گوییم نامه عمل را پر می‌کند یعنی چی؟@

می‌گوییم نامه عمل را پر می‌کند، یعنی تو را شخصیتاً سنگین و وزینت می‌کند، با آخرت نه، همین جا، یک کسی که می‌خواهد شخصیت نورانی، قیمت ارزش داشته باشد، که اهل آسمان وقتی به او نگاه می‌کنند، او را سنگین ببینند، نورانی ببینند، او را باارزش ببینند، خود خدا وقتی او را ببیند.@

چون فرمود محبوبترین چیزها نزد خداست، وقتی محبوبترین چیزها نزد خداست خدا وقتی به نفس ما نگاه می‌کند می‌بیند پر از شکر و حمد است این موجود محبوب خدا می‌شود، ترازوی اعمال ذهن نرود فقط برای آخرت، اصل ترازو نفس شماست، همین نفس، نامه عمل خودت هستی، آخرت خودت را می‌سنجند.@

(لذت دارد که معلم سؤال بکند شاگردان زود جواب بدهند، این از آن الحمدلله موارد خوب هست که ما هر سؤالی در این اردو کردیم جوابش اینجا آماده بود شکر خدا این خیلی خوب است، خدا را شکر).@

جنین که از رحم مادر به دنیا می‌آید میزان او را می‌گیرد، حساب و میزان و نامه عمل همه یک دفعه باز می‌شود، دنیا او را محاسبه می‌کند، این محاسبه سؤال شفاهی و کتبی نیست از بچه چه چیزی آوردی، چه چیزی نیاوردی، واقعاً هم یک کسی بیاید صحیفه بچه را باز بکند ببینم دوران جنینی حواست بوده چه چیزی باید بیاوری یا نه بازیگوشی کردی.@

نه خود دنیا، خود این عالم، «إِنَّ اللهَ سَرِيعُ الْحِسابِ» یعنی جا در جا همه ابعاد بچه حساب می‌شود، قلب، چشم، گوش، مغز، پوست، همه معلوم می‌شود، چه کرده زود خودش را نشان می‌دهد از این سریعتر، شخص وارد برزخ بشود، با قیافه‌اش، با ظهورش، با وجودش، با حضورش، در آنجا که به چه شکلی دارد می‌آید همه محاسبات را دارد جواب می‌دهد.@

نامه عمل خودت هستی، ما الان داریم ثبت می‌کنیم، شما با دیدن، شنیدن، با حواس پنجگانه دارید می‌نویسید، با خیالهایتان دارید روی خودتان می‌نویسید، با اوهامتان، محبتهایتان، عشق‌ورزیها، محبتها، هوسها، تنفرها، کینه‌ها، حسادتها، بدبینی‌ها، خوش‌بینی‌ها، همه چیز دائماً ما داریم روی خودمان می‌نویسیم.@

شما وقتی دارید یک فیلمی را نگاه می‌کنید، یک عکسی را می‌بینید، تلویزیون تماشا می‌کنید، در تلگرام می‌روید دارید یکسره روی خودتان می‌نویسید، اینها بخشی از شما می‌شود، حقیقت خودت می‌شود، جذب خودت می‌شود، این را با خودت می‌بری.@

هر چه دیدی، شنیدی، خوردی، فکر کردی، حس‌هایت را می‌بری، حسادتها، تنفرها، بداخلاقی‌ها، خوش‌اخلاقی‌ها، عبادتها، خوبیها، بخشش‌ها، کرم‌ها، مهربانی‌ها، یا نامهربانی‌ها، هر چه هست می‌آید بخشی از تو می‌شود، مثل جنین هر چه را از مادر می‌گیرد، بخشی از او می‌شود.@

حالا بدبختی این هست انسان موقع تولد ببینید چه چیزی با خودش آورده این خیلی وحشتناک است، یک دفعه می‌بینی یک عالم تصویر، خیال، توهمات و گرایشات حرام با خودش آورده، عقاید باطل آورده، رفتارهای باطل آورده.@

هر چه علم کسب می‌کنی علمت با توست، بخشی از توست، و مفید یا غیر مفید، مضر یا مفید چطوری از آن استفاده کردی، و روابط فوق عقلانی همه با شما یکی می‌شوند، همانطور که در رحم مادر، مادر به چیزی نگاه بکند، به چیزی فکر بکند، غصه بخورد، گریه بکند، شادی بکند، یک قرص بخورد، یک اشعه به آن بخورد جنین آن را دریافت می‌کند.@

ما هم در رحم مادر مثل یک دوربین باز می‌مانیم، یک دوربین باز که جلوی هر چیزی قرار بگیرد آن را ضبط می‌کند، خیلی مهم است و خیلی خطرناک و حساس، ما هم خیلی بی‌مبالات هستیم، اصلاً برایمان مهم نیست، همینطوری داریم ضبط می‌کنیم برای خودمان همینطوری جمع می‌کنیم این نامه عمل می‌شود.@

حالا خوش به حال کسی که از جمله چیزهایی که جذب می‌کند، شکر خدا و حمد خدا باشد، آن هم عمیق، با معرفت، با باور، با لذت این خیلی مهم است، حالا در جذب‌ها، کدامشان عمیق‌تر است؟ آنهایی که با باور بیشتر و با لذت بیشتر، با هیجان بیشتری، انجام می‌شود، یا با تنفر بیشتری جذب می‌شود جایش محکم می‌ماند.@

دعای اهل بهشت هست که اینها را قبلاً کار کردیم، بهترین دعاها، مفصل هست می‌گوید «قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ الله (ع)» به امام صادق (علیه السّلام) عرض کردم «جُعِلْتُ فِدَاكَ عَلِّمْنِی دُعَاءً جَامِعاً فَقَالَ لِیَ احْمَدِ الله» گفتم یک دعای جامع و کامل به من یاد بده فرمود حمد خدا را به جا بیاور.@

«فَإِنَّهُ لَا یَبْقَى أَحَدٌ یُصَلِّی إِلَّا دَعَا لَكَ یَقُولُ سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏» سر نماز فوق‌العاده است، می‌فرماید که هر کسی نماز می‌خواند برای تو دعا می‌کند، تمام نمازخوان‌های عالم برای کسی که حمد می‌کند، دعا می‌کنند، دعایشان در این کلمه است «سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏» خدا بشنود (بپذیرد) سخن کسی را که ستایش او را بکند.@

چقدر قشنگ این در نماز گذاشته شده ما اصلا «سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏» خیلی جدی نمی‌گیریم، کارکردی خیلی برایمان ندارد، می‌گوییم حالا «سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏» یا تکبیر مکبر می‌گوید «سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏» ولی نه خیلی این «سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏» مهم است.@

می‌گفت با یک عربی روبرو شدم احوالپرسی کرد نمی‌دانستم چه بگویم، او یک جمله‌هایی می‌گفت من هم دیدم هیچی بلد نیستم به او گفتم «سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏» حالا باید یک کارکرد اینطوری داشته باشد.@

فوق العاده است، «سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏» یعنی خدا بشنود دعای هر کس که حمدش می‌کند، سخن ستایش هر کس که حمد خدا را بکند، خدا بشنود و بپذیرد، حضرت می‌گوید ( خیلی دعای کاملی است) تمام نمازخوانها دعایت می‌کنند، هر جا تو حمدی به جا می‌آوری، همه پشتیبان حمد تو هستند.@

از شخص امام زمان بگیر تا همه نمازخوان‌های عالم که در باطن این عالم عبادت می‌کنند همه «سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ‏» را می‌گویند، چقدر قشنگ است، قربان خدا بروم چه پشتیبان‌های جمعی برای ما گذاشته، می‌گوید همه، همه را دعا بکنید، پس برترین دعاست.@

برتر از نعمت، این دیگر دارد عمیق‌تر می‌شود، دیگر دارد بحث معرفتی‌تر می شود، قالَ النبی (ص) می فرماید: «مَا أَنْعَمَ اللهُ عَلَى عَبْدٍ فَحَمِدَ اللهَ عَلَیْهَا إِلَّا کَانَ ذلِکَ الحَمْدُ أَفْضَلُ مِنْ تِلْکَ النِّعْمَةَ وَ إِن عَظُمَت» می‌فرماید که خداوند به هر بنده‌ای که نعمتی بدهد، و او خدا را در مقابل نعمت سپاس بگذارد، می‌گوید قیمت این سپاس از آن نعمتی که به تو داده خیلی بیشتر است.@

«وَ إِن عَظُمَت» هر چند آن نعمت خیلی بزرگ باشد، انسان ازدواج می‌کند، همسری نصیبش می‌شود، فرزندی نصیبش می‌شود، شغلی نصیبش می‌شود، قبول می‌شود، رشته‌ای قبول می‌شود، درآمدی حاصل می‌شود، هر نعمتی که هست می‌گوید الحمدلله، می‌گوید قیمت این الحمدلله قیامت که ظهور می‌کند، این خیلی مهمتر از اصل نعمت هست.@

گاهی وقتها اصل نعمت به نفع انسان تمام نمی‌شود، انسان به خاطر رذالتهایش به خاطر خساست‌هایش، به خاطر تنگ‌نظری‌هایش، یک نعمت را گند می‌زند، خرابش می‌کند، خودش با دست خودش خراب می‌کند، نعمت مبارک بوده این ضایعش کرده، خدا به او بچه داده این ضایعش کرده.@

شوهر و زن خوبی داشته این ضایعش می‌کند، به خاطر این گرفتگی‌های روحی که این دارد، به خاطر مچاله بودن این آدم، به خاطر تنگ‌نظری‌های این آدم نعمت را خراب می‌کند، ولی حمد ماندگار هست، برای انسان می‌ماند.@

لذا حمدها بهانه‌های خوبی هستند، برای شدن، این هم یکی از آثار حمد است، در واقع این که داریم می‌گوییم یکی دیگر از قضاهای حمد است، نتیجه حمد این هست چیزی گیر تو می‌آید که از اصل نعمت بیشتر هست.@

حالا یک کسی هست که مصیبت گیرش می‌آید و حمد می‌کند، این دیگر پیش خدا خیلی آدم قیمتی هست، من بالای سر چند تا پدر بودم، پدرانی که فرزندانشان از دنیا رفتند، جوانمرگ شدند این بچه‌ها، پدر وقتی که جانش می‌سوزد از اینکه جوانش را از دست داده می گوید الحمد لله رب العالمین، گریه‌اش را می‌کند، مسئله عاطفیش سر جای خودش هست، دستش را بالا می‌برد می‌گوید الحمد لله رب العالمین.@

این است که جای مباهات دارد جلوی فرشته‌ها، خدا به این بنده‌اش مباهات می‌کند، می‌گوید مصیبت سرش آمده، لزوماً هم خدا نمی‌آورد، حالا اشتباه کرده، بچه‌اش بی‌تدبیری کرده برایش اتفاقی افتاده، یا به هر دلیلی، ولی برای آن مصیبت هم الحمد لله می‌گوید، یعنی اینجاست انسان مصیبت را چقدر به نفع خودش تمام می‌کند.@

از این زرنگ‌تر چه کسی هست؟ دعایی که صبح یاد دادیم، به نعمتهایی که به دیگران داده حمد بکند، چه شود، این آدم قیمت پیدا می‌کند، «اَلْحَمْدُ لله عَلَی کُلِّ نِعْمَةٍ أَنْعَمَ بِها عَلَیَّ وَ عَلی کُلِّ أَحَدٍ، وَ الْحَمْدُ لِلهَ كُلَّمَا حَمِدَ اللهَ شَيْ‏ءٌ وَ كَمَا يُحِبُّ اللهُ أَنْ يُحْمَدَ وَ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ وَ كَمَا يَنْبَغِي لِكَرَمِ وَجْهِهِ» تمامش بینهایت است اصلاً غیر از خدا هیچ کس نمی‌تواند حساب بکند.@

ببینید « اَلْحَمْدُ لله كَمَا هُوَ أَهْلُهُ وَ كَمَا يَنْبَغِي لِكَرَمِ وَجْهِهِ، كَمَا يُحِبُّ اللهُ أَنْ يُحْمَدَ، عَلَی کُلِّ نِعْمَةٍ أَنْعَمَ بِها عَلَیَّ وَ عَلی کُلِّ أَحَدٍ مِن خَلْقِه» آن هم چی «کُلِّ أَحَدٍ مِن خَلْقِه مِمَن کانَ اَو یَکُون» من همه را شکر می‌کنم، هم را حمد می‌کنم، این بنده چه چیزی جذب می‌کند، وقتی این را بفهمد و بگوید.@

یک موقع هست من سر کلاس می‌گویم، شما می‌گویید حالا استاد دارد اینطوری می‌گوید ما هم بگوییم، یک موقع هست نه شما با خدا کنار خدا قرار می‌گیرید، یعنی در تک‌تک خلق‌هایش کنار خدا قرار می‌گیرید.@

یک کسی بگوید خدایا این موش برای چی بوده؟ این سوسک را برای چی آفریدی؟ این کنار خدا نیست چون خدا برایش زیر سؤال است در خلق و نعمتهایی که دارد می‌دهد، این تمساح برای چیست، این سوسمار برای چیست، این ساس برای چیست این با خدا هماهنگ نیست.@

«الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ خَلَقَهُ» تو باید همه چیز را بتوانی قشنگ ببینی، نگویی این چه بود، این برای چیست، نه در صلح باشی، بگویی خدا هر کاری کرده قشنگ است، هر چه آفریده قشنگ است، زیباست، الحمدلله، یک موقع هست شما می‌گویی این مار برای چیست، مار هزار تا خاصیت برای طبیعت، برای خود انسانها دارد.@

به قول علامه می‌گوید شما وقتی می‌گویی زهرمار آن زهرش برای خودش خیلی هم آب دهانش هست شیرین است، کما اینکه اگر آب دهان تو را به آن مار بدهند او می‌میرد، او هم می‌گوید زهر آدم، او هم حتماً بچه‌اش شیطانی می‌کند می‌گوید زهر آدم.@

لذا اینجا خیلی مسئله مهمتر است، ما چه دینی داریم، چه پیغمبری داریم، چه رهبرانی داریم، چه فرهنگی داریم، این هم تمام شد؛ اینها مژده می‌دهد به اینکه ما می‌رسیم انشاء الله به بحث‌هایی.@

برویم سراغ آثار حمد، آثار حمد در این صحنه‌ای که الان من برای شما نوشتم 1 ـ 2 ـ 3 ـ 4 ـ 5 ـ 6، اینها ظاهراً 6 تاست کلی نوشتیم یعنی اگر بخواهیم، جزئی بکنیم آثارش خیلی زیاد هست، که انشاءالله دعا را می‌خوانیم صحیفه را که وارد می‌شویم، بهتر می‌فهمیم که این آثار چه چیزهایی هست.@

اولین اثر دوام نعمت هست فعلاً در همین ساختار شش تایی که عرض کردم نگه دارید، ولی این فقط 6 تا نیست، چون من بعضی از عناوین را دیدم نمی‌توانم حساب بکنم، برای همین عنوان کلی قرار دادم، دفع رذائل گذاشتم، جلب قرب الهی گذاشتم، ولی اینها خیلی زیاد است که حالا می‌رسیم ببینید چقدر وقتی واردش می‌شوی شیرین است و از انسان دلبری می‌کند.@

اولیش که فوق‌العاده مهم است امام صادق (علیه السّلام) فرمود به سفیان سوری «یا سُفیانُ! اِذا اَنعَمَ اللهُ عَلیَک بِنِعمَهٍ، فَأَحبَبتَ بَقاءَها وَ دَوامَها، فَأکثِر مِنَ الحَمدِ وَ الشُکرِ عَلَیها، فَانَّ اللهَ عَزوَجَلّ قالَ فی کِتابِهِ: لَئِن شَکَرتُم لأَزیدَنَّکُم» قضا و قدر، «لَئِن شَکَرتُم» قدر می‌شود، قضا «لأَزیدَنَّکُم» است.@

این فرهنگ قضا و قدر را خوب یاد بگیرید، بعد که وارد معارف بشوید دیگر توانا می‌شوید، یکی از خوبیهای این اردوی امسالمان این هست که شما با این فرمولها و اندازه‌ها تا حدود زیادی انشاءالله آشنا می‌شوید، یعنی قرآن را می‌خوانید با این نگاه بخوانید.@

هر وقت می‌خواهید قرآن بخوانید این جملات شرطیه که زیاد هم هست همه را به عنوان قضا و قدر یاد بگیرید که این را دیگر آنوقت تواناییتان در فهم عمیق قرآن، دعاها، روایتها خیلی زیاد می‌شود.@

ای سفیان هرگاه خدا به تو نعمتی داد «فَأَحبَبتَ بَقاءَها وَ دَوامَها» دوست داشتی که برایت بماند خدا را به خاطرش شکر کن «فَأکثِر» زیاد بگو «مِنَ الحَمدِ وَ الشُکرِ» الحمدلله، شکراً لله، یک کسی یک بچه‌ای دارد خیلی دوستش دارد، یک کسی همسری دارد دوستش دارد.@

یک کسی معنویتی گیرش آمده، علمی گیرش آمده، نمازی گیرش آمده، ذکری گیرش آمده، حال خوشی گیرش آمده، توفیق عبادتی گیرش آمده، دوستان خوبی گیرش آمده، امنیتی پیدا کرده، عزتی پیدا کرده، هر نعمتی، تحصیلاتی گیرش آمده، سوادی گیرش آمده، انس با قرآن گیرش آمده، هر نعمتی که گیرش آمده، می‌‌گوید اگر دوست داری که بماند، «بَقاءَها وَ دَوامَها» بقا و دوامش را خواستی زیاد بگو «الحمدلله شکراً لله».@

از جمله جاهایی که انسان باید خیلی حمد خدا را به جا بیاورد که از او گرفته نشود مواردی هست که خودش مستقیم به محضر خدا و معصومین راه پیدا می‌کند، آنجا خیلی مهم است، لذا امام زمان (علیه السّلام) فرمود سجده شکر واجب است بعد از نماز زود سجده شکر به جا بیاور، قبل از هر تعقیباتی اول سرت را روی مُهر بگذار، 3 مرتبه یا بیشتر آنقدر که حال داری بگو، الحمد لله، شکراً لله، حمداً لله، که خدا نصیبم کرد که من نماز بخوانم.@

گاهی وقتها نمازهایمان از اول تا آخرش هیچ است، اصلاً حواسمان هم نیست، وقتی نماز تمام شده می‌بینیم از دست رفته، یعنی یک عبادت از دست رفت هیچی اصلاً من حواسم نبود، سرت را روی سجده بگذار بگو خدایا همین صورتی را هم که بمن دادی، همین وضو گرفتن، رو به قبله ایستادن، ادای نماز را درآوردن، این چند دقیقه بدن من ادای اهل نماز را درآورد.@

این تعقیبات خیلی مهم است، امام سجاد فرمود گاهی وقتها نماز شما تمام است، از آن نمازهایی هست که فرشته‌های می‌پیچیند در صورت طرف می‌زنند با این نمازت، ولی آدم با تعقیبات آن را نگه می‌دارد در بحث نماز توضیح دادیم، تعقیبات را خوب بخوانیم.@

می‌گوید حالا که دیگر خراب کردم پس الان می‌نشینم تعقیبات حضرت زهرا با تمرکز می‌گویم، الان سرم را روی سجده می‌گذارم، چند تا شکر خدا به جا می‌آورم، نماز را نگه بدارید، نگذارید بپیچانند در صورتتان بزنند با تعقیبات.@

لذا اینقدر تعقیبات مهم است که جوهره نماز است، تعقیبات یک نعمت عظیمی است که خدا به ما داده، یعنی وقتی که رابطه خراب شده می‌گوید حالا ادامه بده در ادامه درست بشود، می‌بینید چه نعمت عظیمی است، ما از تعقیبات بدمان می‌آید.@

می‌گوییم چه بود چهار رکعت گذاشته بعدش هم می‌گوید بنشین تسبیحات حضرت زهرا بگو، این را بخوان، این تعقیبات دیگر چه صیغه‌ای هست، نه خیلی خوب است، تعقیبات نعمت عظیمی هست.@

پس خیلی عظیم است، اینقدر عظیم است که وقتی تعقیباتت را به جا آوردی مثل نماز سجده شکر به جا بیاور، الحمد لله که خدا به من فرصت داد تعقیبات حضرت زهرا را خواندم، دعا خواندم، قرآن خواندم، ذکر گفتم، خدایا از تو ممنون هستم، از تو تشکر می‌کنم، به من این سلامتی، نعمت، توفیق، الهام، کشش قلبی این را به من دادی که من بنشینم نروم این کار را انجام بدهم.@

الهام کردی که من بمانم و من را کنار خودت نگه داشتی این خیلی ارزش دارد و باور کنید آنهایی که بعد از نماز می‌نشینند قربشان خیلی زیاد است، اینها خیلی ارزش دارند، من خودم یکی از محرومیت‌هایم که خیلی اذیتم می‌کند باید جور دیگری جبران کنم همین است.@

چون پاهای من قفل می‌کنم موقع نماز به زور یک نماز را باید بخوانم بعدش باید بروم روی یک صندلی یک جایی تکیه بدهم که یک ذره هم دردم کم بشود و هم بتوانم حالت عادی پیدا بکنم، نماز عادی مثل شما نمی‌توانم بخوانم برای همین هم بعد از نماز باید زود بلند بشوم چون تمام انگشت‌هایم در همدیگر می‌رود قفل می‌کند.@

ولی او که می‌تواند راحت بنشیند نعمت عظیمی دارد، خیلی نعمت عظیمی دارد که بنشیند تعقیبات انجام بدهد، قبل از اینکه مثل ما مبتلا بشوید، محروم بشوید، اینها را از دست ندهید، زود استفاده کنید بعداً دوست داری بنشینی میبینی که بدنت با تو نمی‌آید، کشش ندارد با تو بیاید دیر می‌شود، آدم خیلی اذیت می‌شود.@

این مژده خیلی بزرگی هست، کار اقتصادی می‌خواهی بکنی، زبانت را دائماً به این ذکر مترنم بکن الحمدلله، شکراً لله، نعمت زیاد می‌شود، پس دقت کنید داریم قوانین جذب اسلامی می‌خوانیم، فرمولهایی که گفتم ما صدها قانون داریم در قوانین جذب یکیش نعمت شکر هست.@

الان من می‌خواهم از خدا جذب بکنم وسیله می‌خواهم، یکی از چیزهایی که می‌تواند جذب بکند نعمت بیشتری را در ابعاد جمادی، گیاهی، حیوانی، عقلی یا فوق عقلی، می‌خواهی بیشتر بشود، می‌خواهی از آنجا جذب بکنی، پس کار نمی‌خواهد بکنی، یعنی یک کسی می‌گوید من 5 ساعت دوندگی بیشتری بکنم، یک کسی می‌نشیند تعقیبات را به جا می‌آورد، جذب می‌کند، می‌گوید شکراً لله، الحمدلله، می‌نشیند و این جذب می‌کند.@

می‌بیند او که نشسته بعد از نماز ندویده دَم مغازه، سراغ اداره، و کار و شرکت، البته کار مردم نه، کار مردم را باید انجام بدهید، یک کسی نرود در بانک است، یا کارمند یک شرکت باشد بگوید استاد گفته دنبال کار نروید، ملت معطل هستند، حق‌الناس، گردن ما هست، بنشینیم اینجا ذکر بگوییم.@

این اصلاً نماز اول وقتش هم به درد نمی‌خورد من تا ساعت 2 باید برای مردم کار بکنم، نمی‌توانم بگویم من الان بدوم بروم نماز اول وقت بخوانم چون نماز اول وقت خیلی تأکید شده، واجب است، تو عرضه داری در تعطیلات خانه خودت این کار را بکن از حق‌الناس نمی‌خواهد بزنی بروی نماز اول وقت بخوانی، تو اولاً موظف هستی 8 ساعت برای مردم کار بکنی.@

نماز اول وقت هم زمانی اجازه داری که سیستم مدیریتی و سازمانتان این مسئله تعریف شده باشد، اگر تعریف شده بدو برو نمازت را بخوان و بیا، نروی آنجا بگویی حالا یک جزء قرآن هم بخوانم، ملت پشت باجه معطل هستند، یا یک جای دیگر معطل هستند، این اصلاً حرام است، نمازت را بخوان برو به کار مردم برس.@

در یک شرکت خصوصی هستی، صاحبکار می‌گوید من راضی نیستم شما نماز بخوانید، باشد، میل خودت هست، یک موقع هست می‌گوید برای نماز اول وقت یک ماهیت خاصی دارد در این شرکت کار نمی‌کنم، یک موقع هست نه شما یک جایی کار قبول کردید الان باید انجام بدهید.@

الان مردم معطل هستند، به یک کسی قول دادی کارش را ظهر تحویل بدهی، حق‌الناس واجب‌تر هست کارش را تحویل بده، از این بازیها آنجا در نیاوریم، ولی یک جایی هست همه چیز دست خودم هست، حالا می‌توانم کارم را انجام ندهم، بنشینم حمد خدا را به جا بیاورم.@

درسم را می‌توانم ده دقیقه دیرتر شروع کنم، کارم را ده دقیقه دیرتر شروع کنم در این ده دقیقه الحمد لله، تسبیحات حضرت زهرا یکی از تسبیحاتش الحمد لله است، 33 مرتبه الحمدلله چه نعمتی خدا با این تسبیحات به ما داده که معادل بیش از هزار رکعت نماز هست، یا معادل هزار رکعت نماز هست، تسبیحات گنج عظیمی هست.@

حالا ما داریم چند تا اردوی برای همین تسبیحات برقرار می‌کنیم، (الله اکبر، الحمدلله، سبحان الله)، حمد را به جا بیاور این خودش جذب می‌کند، در سیستم مدیریت یک مدیر هست، تعقیبات نمی‌خواند، بلند می‌شود می‌رود، بروم دفتر تلفن‌ها را جواب بدهم، ایمیل‌ها را جواب بدهم، کارها را انجام بدهم، جلسه‌ام دیر نشود، یک مدیر هست می‌نشیند.@

می‌نشینم الان به خدا می‌گویم خدایا من عاجز هستم، «رَبِّ إِنِّي لِما أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ» الان گرفتار هستم، مشکل مالی دارد، مشکلات دیگر دارد می‌نشیند ذکر می‌گوید، مقام معظم رهبری (حفظه الله تعالی) می‌فرماید که من هر وقت در اداره مملکت به مشکلی برخورد می‌کنم، گرفتاری برایم پیش می‌آید، با اعضای دفترم جمکران می‌رویم و به امام زمان متوسل می‌شویم دعا می‌کنیم که خداوند مشکل را حل بکند این خیلی مهم است.@

ما اینطوری نیستیم، یک مدیر، یک دانشمند، یک محقق، یک پژوهشگر، یک کسی که دارد کار تحقیقاتی می‌کند، حالا می‌خواهد روی یک فرمول کار بکند، می‌خواهد روی یک مسئله کار بکند، می‌نشیند شروع می‌کند به استمداد، این کارش خیلی زودتر راه می‌افتد.@

بوعلی می‌گوید من هر وقت در مشکلی گرفتار می‌شوم به مسجد جامع می‌روم، دو رکعت نماز می‌خوانم از حق تعالی کمک می‌خواهم که آن مسئله را بفهمم، ما اصلاً این فرهنگ را نداریم، ما تا گرفتار می‌شویم همه ذهنمان سراغ آدمها می‌رود، این خیلی بد است، آقا الان یک مشکلی پیش آمد، یک گرفتاری پیش آمد، سریع برو سر سجاده.@

این خانه‌هایی که در آنها سجاده همیشه باز است خیلی خوب است، این کار را هم بکنید خیلی لذت دارد، جلوی خیلی از وسوسه‌های نفسانی و تنبلی‌ها را می‌گیرد وقتی سجاده در خانه پهن است، بخصوص آنهایی که دائم‌الوضو هستند.@

می‌گویند الان یک مسئله‌ای پیش آمده، می‌دوند می‌روند روی سجاده است همین یک دقیقه است، دو رکعت نماز می‌خوانند، اینقدر هم کیف دارد، آنقدر هم لذت دارد، آنقدر هم زود بازده و زود نتیجه هست که نگو.@

می‌گوید یک مسئله‌ای برای فرزندم پیش آمده، یک مسئله‌ای در کجا برای فلان کس پیش آمده، سریع برو سر نماز، دو رکعت نماز خدایا این مسئله پیش آمده، خیلی ساده با خدا حرف بزن، دنبال جمله عربی نمی‌خواهد بگردی، چیزی بخوانی، کدام را بگوییم، کدام ذکر را بگوییم، نه همین زبان خودت، خدایا اینطوری شده از تو می‌خواهم کمک بکنی فارسی، خیلی خودمانی.@

به فاطمه زهرا بگو، به اهل بیت بگو، به همین شیرینی به همین سادگی، مشکل حل می‌شود، نعمت هم اضافه می‌شود، این مژده خیلی بزرگی است کسانی که می‌خواهند پیشرفت داشته باشند در هر مورد جمادی، گیاهی، خدا رحمت کند مرحوم تختی، در سخت‌ترین تمرینات، یا در مهمترین مراحل اول وقت که اذان می‌گفتند یکی از چیزهایی که این جهان پهلوان را ماندگار کرد همین بود که حتی اگر در مسابقات هم بود می‌رفت نمازش را می‌خواند، بروم نمازم را اول وقت بخوانم.@

نماز را نخوانید «کُلَّما قُدِّمَ عَلَی الصَلاة فَهُوَ أَبْتَر» هر کاری که به نماز مقدم بشود بی‌نتیجه و دم بریده است، خیر برایت ندارد، این همه زحمت کشیدی ثوابی برایت نمی‌نویسند، کوفتت می‌شود، یک مهمانی را زحمت کشیدی از اول تا آخرش یک عالم ثواب دارد این مهمانی که برقرار کردی نمازت را اول وقت نخواندی معصیت و غفلت می‌شود، منفور شدن تو می‌شود، محرومیت تو از شفاعت می‌شود.@

بدو اول دنبال این برو، حالا آن یک بحث دیگر است اما شکر یک نکته است که شما هر وقت می‌خواهید جذب بیشتری داشته باشید با شکر جذب بکنید، پس امروز برای جذب چند تا قاعده گفتیم، یکی خود شکر، یکی دعا، دعا خیلی مهم است، حالا جدای از شکر دعا کنیم.@

وقت بگذاریم، زود برویم سر دعا، زود برویم سر ذکرهای مخصوصی که هر کار دارد، یا نه ذکر غیر مخصوص، اصلاً ذکر نمی‌خواهد بگویی، همینطوری بگو یا الله، خدایا، همین دستت بالا برود دعا بکن اینها خیلی مؤثر هست این تا دوام نعمت انشاء الله تا جلسه بعد.@

و الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین.@

(بخش کلیپ)

این کلیپش برزخی است آنهایی که چشم و گوش بصیرتی دارند فقط می‌شنوند.@