جلسه 019 - فکر و ذکر ۳ (۱۳۹۸)
شماره جلسه
19
وضعیت پیاده سازی
دارد
سال
1398
ماه
0
روز
0
متن کامل (خام) ‌ جلسه 019 - فکر و ذکر ۳ (۱۳۹۸)

سلسله مباحث استاد محمد شجاعی تهیه‌شده در مؤسسه منتظران منتجی شماره تماس، 5 ـ 55972450 وبگاه اینترنتی

أعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنة الله علی أعدائهم أجمعین من الآن الی قیام یوم الدین.@

سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان.@

برویم سراغ فضلیت و برکات تسبیح. اولین فرمایش از نبی اکرم هست: «كَلَامٍ لَهُ‏ فِي وَصْفِ إِخْوَانِهِ الَّذِينَ‏ يَأْتُونَ‏ مِنْ‏ بَعْدِهِ» بیشتر در مورد ایرانی‌ها هست، یک حدیث مفصلی است. پیامبر در مورد ایرانی‌ها می‌گوید به عنوان برادران پیغمبر، اصحاب می‌گویند مگر ما برادران تو نیستیم، فرمود نه شما اصحاب من هستید برادران من کسانی هستند که بعد از من می‌آیند نه من را دیدند و نه هیچ یک از اوصیاء من را، اما به نوشته سیاه روی کاغذ سفید ایمان می‌آورند.@بعد شروع می‌کند اوصاف ایرانیها را می‌گوید، هم در مورد انقلابشان می‌گوید، هم در مورد مسائل دیگر. خصوصیاتی که ایرانیها دارند. بعد آخرش حضرت می‌‌فرماید: «اَنَا اِلَیهِم بِالاَشواق» من خیلی شوق دیدن اینها را دارم.@ اینها به برکت انقلاب اسلامی نصیب ما شده، یعنی اگر انقلاب اسلامی نبود هیچ کدام از آن تعاریف پیغمبر صدق نمی‌کرد. آن کسانی که پیامبر در این روایت طولانی آنها را توصیف می‌کند، مردم بعد از انقلاب اسلامی ایران هستند، که پیامبر به عنوان بالاترین مردم از نظر «أفضَلُ النّاس یَقیناً وَ أَفضَلُ النّاس اِیماناً وَ أَفضَلُ النّاس سَهماً فِی الاِسلام» از آنها تعریف می‌کند.@ این مردم مردمی هستند که انتخاب شدند برای مقدمه‌سازی ظهور امام زمان، برای تمدن بزرگ و نوین اسلامی که در پیام گام دوم مقام معظم رهبری هم گفته شد، و همچنین برای ظهور آقا امام زمان، برای این، این ملت انتخاب شدند، و این ملت هستند که به حول و قوۀ الهی قطعاً اینطوری هست تمام موانع ظهور حضرت را برطرف می‌کنند، و این ملت هستند که تمدن بزرگ اسلامی را پایه‌گذاری می‌کنند.@ حالا در بخشی از تعریفی که رسول خدا دربارۀ این مردم کرده، «كَلَامٍ لَهُ‏ فِي وَصْفِ إِخْوَانِهِ الَّذِينَ‏ يَأْتُونَ‏ مِنْ‏ بَعْدِهِ» بعد از خودش می‌آیند، به عنوان برادر تعبیر کرده، خیلی نزدیک هست، «لَوْ أَنَ‏ أَحَداً مِنْهُمْ يُسَبِّحُ تَسْبِيحَةً خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَصِيرَ لَهُ جِبَالُ الدُّنْيَا ذَهَباً» اگر یکی از آنان یک تسبیح بگوید برایش بهتر از آن است که همه کوههای دنیا برای او طلا شوند.@چرا این مردم اینطوری هستند؟ چرا این مردمی که بعداً می‌آیند و پیامبر آنطوری از آنها تعریف می‌کند، که یقینشان آن همه بالاست، ایمانشان آن همه بالا است. مؤمنین انقلاب اسلامی را می‌گوید. پیامبر که الان فاسقان را نمی‌گوید، آنهایی که الان قبله‌شان اسرائیل و آمریکا و خارج از کشور و کیش و دبی است، نه، آنهایی که قبله‌شان کعبه است. آنهایی که عشقشان اهل بیت و امام زمان است، آنهایی که پای کار ایستاده‌اند تا تمام موانع ظهور حضرت را برطرف کنند.@ مؤمنین اینها که بیشترین مؤمنینی هستند که در طول تاریخ تولید شدند یعنی هیچ وقت در طول تاریخ از اول آدم تا الان هیچ کشوری و هیچ نقطه‌ای از کرۀ زمین این تعداد انسانهای مؤمن فدایی برای خدا و عاشق خدا و اهل بیت نداشته است.@ لذا پیامبر می‌گوید آن مردم مردمی هستند که اگر یک تسبیح بگویند یک تسبیح گفتنشان چون از روی یقین می‌گویند، یک تسبیح گفتنشان برایشان بهتر از این هست که همه کوههای دنیا برایشان طلا بشود، ای کاش ما بفهمیم که نشستن روی سجاده و خلوت و تسبیح چیست، که بعضی‌ها با دویدن در پول در آوردن ترجیح می‌دهند.@نکته جالبش این هست که خیلیها لشکر امام زمان را به خاطر پول ترک می‌کنند، من در این مدت زیاد دیدم، افرادی که دعوت شدند مثل امام حسین که دعوت می‌کنند، دعوتشان کردند برای کار برای حضرت، به خاطر اینکه نمی‌صرفد رها کردند رفتند، دعوت شدند برای اینکه نمی‌صرفد نیامدند شروع کنند.@«مَنْ سَبَّحَ‏ تَسْبِيحَةً وَ مَنَح مِنْحة لبَنٍ‏ أَو هدى‏ زُقاقاً کانَ لَهُ کَعِدِّ نَسَماً» هر کس یک تسبیح بگوید یا دهش شیری عطا کند، یا کوچه‌ای را نشان دهد ثوابش برابر با آزاد کردن بنده‌ای است، یک تسبیح کردن اینقدر ثواب دارد، انگار یک بنده‌ای را در راه خدا آزاد کردی.@ باز از پیغمبر هر گاه بنده بگوید: (سبحان الله) خداوند می‌فرماید راست گفت بنده‌ام، منزه هستم من، و ستایش مرا است، تسبیح جز مرا نسزد، چقدر هم قشنگ است خدا یک بنده‌ای را تسبیح بکند، انسان حرف صدق بزند، وجود انسان صدق بشود، وقتی اینطوری می‌کند انسان یواش یواش به سمت صدق می‌رود.@عدة الداعی یک کتابی است که مرحوم ابن فهد از اولیاء خداست نوشتند، کتاب بسیار معتبری هست، در مورد دعا و ذکر است که سلیمان بن داود بر کشتگری گذشت، کشتگر با خود گفت چه سلطنت باشکوهی به پسر داود داده شده است، باد سخن او را به گوش سلیمان رساند، سلیمان پیاده شد و به نزد کشتگر رفت و گفت به نزد تو آمدم تا بگویم چیزی را که از توان تو بیرون است آرزو نکنی.@چون حکومت‌داری توان خاص خودش را می‌خواهد، سپس گفت گفتن یک تسبیح که خدای متعال آن را بپذیرد هر آنچه به خاندان داود داده شده بهتر است، و در حدیث دیگری آمده است که داود گفت زیرا ثواب تسبیح باقی می‌ماند و مُلک سلیمان از بین می‌رود، کل دنیایمان از بین می‌رود ولی تسبیح ماندگار است.@امام صادق (علیه السّلام) از جمله اندرزهای خداوند تبارک و تعالی به عیسی بن مریم (علیهم السّلام) این بود، خداوند چند تا پیامبران را برایشان اندرز داده، موسی هست، در آدم جداگانه داریم، و درباره پیغمبر خودمان هم حدیث معراج را داریم.@ای عیسی بیدار باش و از رحمت من ناامید مشو و همراه با تسبیح‌گویان مرا تسبیح گو، و با سخنان پاک تقدیسم کن، در صحیفه ابلیس پیامبر (علیه السّلام) آمده منزه هستم من و خوشا به حال آنکه مرا تسبیح گوید، مقدس هستم من و خوشا به حال آنکه مرا تقدیس کند.@در بیان آیات ده‌گانه‌ای که بر موسی (علیه السّلام) نازل این است به نام خداوند مهرگستر مهربان، این نوشته‌ای است از سوی خداوند آن پادشاه مقتدر شکست‌ناپذیر چیده بر عالم هستی، به بنده‌اش و فرستاده‌اش موسی بن عمران مرا تسبیح گو و تقدیس کن معبودی جز من نیست، پس مرا بندگی کن و چیزی را شریک من مگردان، و از من و پدر و مادرت سپاسگزاری نما، در قرآن کریم این تمامش آیه است.@پس دقت کنید پدر و مادر چقدر مهم هستند که خدا بلافاصله بعد از توحید امر به رعایت پدر و مادر کرده، اذیت نکردنشان، آزار ندادنشان، هر چند پدر و مادر ظالم باشند «وَ لَو کانا ظالماً» هر چند پدر و مادر ظالم باشند باید ادب را نسبت به آنها رعایت بکنی، اگر نه قلب انسان قفل می‌شود.@کسی که پدر و مادرش را به زبانش اذیت بکند، هر چند پدر و مادر ظالم باشند، یا با رفتارهایش اذیت بکند، موفقیتی به دست نمی‌آورد، قلبی، روحی، نه دنیایی، نه آخرتی؛ امام صادق (علیه السّلام) عظمت ثواب دعا و تسبیحی را که بنده میان خود و خودش انجام می‌دهد، جز خدای تبارک و تعالی کسی نمی‌داند، یعنی از ثواب گذشت، آن بحث فوق عقلانی قضیه است، یعنی کات شکسته می‌شود.@یک موقع می گویند فلان چیز اینقدر ثواب دارد، ولی یک موقع هست می‌گویند هیچ کس جز خدا، دیگر در می‌رود، یعنی کلا از دست بشر و عقل بشر خارج می‌شود، خیالمان را راحت کرد، هیچ کس جز خدا نمی‌داند که دعا و تسبیح و ثنای الهی چقدر عظمت و ثواب دارد جز خود خدا، نمی‌تواند حسابش بکند.@ ثواب‌ها و دعاهایتان را با خواسته‌های طبیعی‌تان پیوند ندهید، دعا برای خواسته طبیعی دارید، دعا بکنید، برای جمادی، گیاهی، حیوانی، ولی خراب نکنید، من یکسال است دارم عبادت خدا را می‌کنم، این ذکرهایی که شما گفتید دارم می‌گویم زن می‌خواستم هنوز درست نشده.@با این انگیزه‌ها آلوده نکنیم، حالا درست شد یا درست نشد، فلان مشکل مالیم حل نشده، کلاً ناامید شدم، خدا انگار به من توجه ندارد، حرف من را نمی‌شنود، خدا فرمود زیر هر یا رب تو لبیک‌ها، تو که پیش من نشستی، در بارگاه خودم تو را آوردم، دارم تو را نوازش می‌کنم، به تو اجازه دادم من را یاد بکنی، ذهن و دلت را از خودم قفل نکردم، این آن چیزی است که باید تو پیدا می‌کردی.@این همه آن هستی و عیش و نوش انسانی است، بعد این، این دعا را برای مسائل دنیاییش می‌خواهد بعد از خدا هم ناراحت می‌شود، که یکسال است با خدا حرف زدم، بابا یکسال است خدا تو را پیش خودش دعوت کرده، آنجا بمون، می‌گوید نه من وقتی به خواسته‌ام نرسیدم از خدا دلخور هستم، ولش کن.@آدم چقدر باید کوچک باشد، نمک‌نشناس باشد، دلخور هستم، هر چه می‌گویم فلان مشکل را دارم حل بکن، حل نمی‌کند، یعنی مناجات با خدا، عشق با خدا، خلوت با خدا، اصلاً موضوع خواست تو نیست، تو چون اسیر یک بخش پایینی هستی، حالا رفتی دعا کردی، ذکر گفتی که این حل بشود، مثل یک عمله‌ای که از او کار خواستی انجام نداده چقدر ناراحت هستی، با خودش هیچ کاری نداری.@خیلی بد است انسان دعا را غنیمت خودش نداند، ذکر را حیات نداند، عیش نداند، نماز شب را عیش نداند، 40 تا جمکران رفتم، 40 شب نماز شب خواندم آخر هم نشد، خیلی بد است، عیش همان ذکر است، عیش همان با خدا بودن است، اصلاً احتیاجها بهانه است برای اینکه تو را به یک مقام بالا برساند.@بعضی‌ها بدون اینکه احتیاج داشته باشند، الان نه احتیاج مالی دارد، نه احتیاج جنسی دارد، نه احتیاج عاطفی دارد، هیچ احتیاج دنیایی ندارد، ولی احتیاج به خود خدا دارد، شیفته ذکر است، رها می‌کند تا به ذکر برسد، هزینه می‌کند، تا به ذکر برسد، تا به الله برسد، بعضی‌ها ضعیف هستند، نیازهایشان را خدا بهانه‌ای قرار می‌دهد برای اینکه آنها را به آن مقام برساند، و این حالیش نمی‌شود.@یک دوستی داشتم خیلی ثروتمند بود، خیلی خیّر بود، خیلی بزرگوار بود، همه جوره، اخلاقی، اعتقادی، عملی، ورشکست شد شدید، ثروتش زیاد بود، ورشکستگیش هم خیلی سنگین بود، فراری شد، ما هم نمی‌‌دانستیم، یعنی یک موقع دنبالش گشتیم تا پیدایش کردیم، به من گفت چقدر ورشکستگی مبارک بود.@یعنی از وقتی من آمدم در خانه نشستم، خودش می‌گفت یک زمانی اینقدر فشار به من می‌آمد نداشتم برای پنج هزار تومان، خانمم را، خانمش هم برای خودش کسی بوده، خانمم را می‌فرستادم در خانه همسایه پنج هزار تومان قرض بگیرد.@این آدمی که کارخانه‌دار و چندین ماشین و دهها و صدها و هزاران نفر از قبلش می‌خوردند، به همه هم با شیرینی و خنده و مهربانی کمک می‌کرد، خمسش به موقع، کمکش به مسائل جهادی به موقع، مسجد، به همه جا کمک می‌کرد.@گفت عجب ورشکستگی مبارکی بود، گفتم چرا؟ گفت همین که نشستم در خانه مشغول قرآن و دعا و ذکر شدم، دیدم این ورشکستگی چه مبارک بود، چقدر خوب شد، این آدم است، هیچ نیازی هم ندارد.@یک کسی نه اگر شوهرش به او نرسد، مشکل ازدواج دارد، مشکل مالی دارد، خدا دعا را ابزار آن قرار می‌دهد، تو را به بارگاه خودش دعوت می‌کند، تو مأنوس خودش می‌شوی، اگر تو یک مدت مأنوس بشوی، یک موقع می‌بینی اصل ماجرا فراموش می‌شود، آن هم خدا به موقعش می‌دهد.@گوهرشاد یک زنی بود اینطوری، زن شاه است، وجیه هم هست، دستور ساخت مسجد را داده، یک موقعی می‌آید می‌رود آن قسمت پشت قسمتی که برای زنانه ساختند پوشیه‌اش را برمی‌دارد، کارگری که داشته آن بالا نگاه می‌کرده عاشق او می‌شود، کارگر مریض می‌شود.@مادر می‌گوید چیه، می‌گوید من عاشق شدم، می‌گوید برویم خواستگاری، بعد می‌آید می‌بیند زن شاه است، به توبره زدی، این شوهر دارد، شوهرش هم شاه است، می‌گوید من حالیم نیست، عاشق است، مادر می‌بیند این بچه دارد از دست می‌رود، می‌رود به خود گوهرشاد می‌گوید بچه من اینطوری شده چکار کنم؟@می‌گوید باشد به او بگو من با او ازدواج می‌کنم، به یک شرط بیاید 40 روز در محراب مسجد با حضور قلب نماز بخواند، اگر توانست با حضور قلب 40 روز نماز بخواند من قبول می‌کنم، چه اطمینانی است که یک زن شوهردار در آن موقعیت می‌گوید من قبول می‌کنم، چون این قرار نیست از شوهرش جدا بشود، چطوری دارد به این تضمین می‌دهد، چون یک چیزی آنجا می‌داند.@گفت 40 شب، چند ده برابرش را هم خواست می‌خوانم چیزی نیست، خلاصه می‌آید ولی مردانه با تمرکز می‌خواند، اربعین تمام می‌شود، گوهرشاد می‌‌گوید خب چکار کردی؟ گفت هیچی حل شد، دیگر نمی‌خواهم من یک چیز دیگر پیدا کردم.@40 شب با حضور قلب نماز بخوان، آنوقت می‌بینی که خیلی چیزها پیش تو مسخره است، آدمهایی که به آنها آویزان هستی، مدام دوست داری به تو توجه بکنند که اگر در زندگیت نباشند بدبخت و بیچاره هستی، هر کسی، این اصلاً رنگ می‌بازد، اصلاً تو می‌فهمی قائم به او هستی، قائم به افراد نیستی.@آدم 40 شبانه‌روز عبادت خوب بکند، می‌فهمد که همه چیزش از اینطرف دارد تأمین می‌‌شود، آدمها فقط یک ابزار هستند، یک وسیله هستند، یعنی خدا با عبادت یک آدمی را که آویزان صددرصد به دیگران هست در مسائل عاطفی کاری با او می‌کند که طرف به یک عزت و سلطنتی در آن نماز می‌رسد و چنان اوج می‌گیرد که آنهایی که به آنها آویزان بود خیلی کوچک و دور می‌بیند.@آنهایی که به آنها محتاج بود ریز می‌بیند، چون خدا به او قدرت و عظمت و بزرگی و شکوه و جلال می‌دهد، به این آدم خدا اوج می‌دهد، اینقدر با حضور قلب اوج می‌گیرد، با ذکر عاشقانه با خدا که اصلاً اینقدر این چیزها برایش پست می‌شود.@«مَا مِنْ كَلِمَةٍ أَخَفَ‏ عَلَى اللِّسَانِ مِنْهَا وَ لَاأَبْلَغَ مِنْ سُبْحَانَ اللهِ» هیچ کلمه‌ای بر زبان سبک‌تر و رساتر از سبحان الله نیست، وقتی آدم در عطایش دارد سبحان الله را می‌گوید فشار و سنگینی ندارد، یک موقع است شما می‌گویید (لا حول و لا قوة الا بالله العلی العظیم) گفتنش سنگین است، (سبحان اله) سبک، بی‌مؤونه، بی‌وزن.@امام صادق (علیه السّلام) هر کس صد مرتبه (سبحان الله) بگوید در آن روز برترین مردم است، مگر آنکه کسی دیگر نیز هم‌اندازه او بگوید (سبحان الله)، امام صادق (علیه السّلام) می‌فرماید که از خوشبختی مرد این است که گونه‌هایش سبک باشد، از نظر فیزیکی، در این چه خوشبختی است؟ خوشبختی این است که دو فک او به تسبیح گفتن سبک باشد.@پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) دعای برادرم یونس دعایی شگفت بود، آغازش (لا اله الا الله) میانش تسبیح و پایانش اغرار به گناه، معبودی جز تو نیست «لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَكَ» پاکا تو راستی که من از ستمکاران بودم، «إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ».@هر نگران یا غمناک، یا دردمند، یا بدهکاری سه بار در روز این دعا را بخواند دعایش مستجاب است، البته این فقط مال مسائل مادی نیست، انسان باید تمام گرفتاریهای سلوکی نفسش و روحش و رزق‌های معنویش را با این به دست بیاورد.@برای همین این یک ذکر مقدماتی، پایه‌ای و اساسی که در آغاز سلوک اساتیدی که شاگردان سلوکی دارند به آنها این را می‌دهند، بعضی‌ها یک دفعه می‌‌خواهند کلاس اول ابتدایی بروند دانشگاه بخوانند، یک موقع بعضی می‌آیند می‌گویند مرحوم فلانی گفته اگر 400 مرتبه در سجده خوانده بشد، از دنیا خارج می‌شوی، آن استاد دارد آن را می‌گوید برای آدمهای خاص، بدون اذن و اجازه نمی‌شود هر ذکری را آدم شروع بکند.@حالا بعضی به از عزیزان می‌گویم اگر دوست دارید بخوانید، همان مقدار که توان دارید، 10 تا، 15 تا، 20، خدا رحمت کند مرحوم آیت الله بهجت (رحمت الله تعالی علیه) یک طلبه‌ای خدمت ایشان رفته بود، گفت به آقا گفتم آقا این ذکر را چقدر بگویم؟ آقا گفت هر چه دوست داری، چون ذکر معاشرت است هر چقدر دوست داری، اگر 15 تا کیف می‌کنی همان 15 تا را بگو، ولی با کیفیت.@وقتی 15 تا را با کیفیت گفتی یک موقعی که می‌خواهی یک قفل را بشکنی یکبار هم بگویی خوب است، لذا این از اسماء اعظم است یعنی هر کس کاری دارد جدی این را بگیرد، «لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ» هم تهلیل دارد، هم تسبیح دارد، هم اقرار دارد تو را تخلیه می‌کند.@امام صادق (علیه السّلام) فرمود چهار آیه برای چهار چیز است این را در یاد خدا توضیح دادم آنجا تمام ابعادش را گفتم، چهار آیه برای چهار چیز است و آیه چهارم برای غم و اندوه است، «لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ».@بعد حضرت می‌فرماید «قالَ الله سُبحانَه فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ» یادتان باشد تا در قرآن گفت (کذلک) یعنی فرمول است، این چنین ما مؤمنین را هم نجات می‌دهیم، فقط یونس نبوده، هر مؤمنی این را بگوید ما او را نجات می‌دهیم، «وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنينَ» قاعده دارد می‌گوید.@پس در گرفتاری‌ها، بن‌بست‌ها، مادی، معنوی، در پنج جهت می‌خواهی گرفتاریهایت برطرف بشود «لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ» ولی چرا خیلی این را نمی‌فهمیم اثر ندارد، من هم به خیلی‌ها توصیه نکردم، فکر نمی‌کنم کسی از من این را شنیده باشد، برای اینکه گفتن باید معرفت داشته باشد.@به حضرت صادق (علیه السّلام) عرض کردند آقا چرا دعاهای ما به اجابت نمی‌رسد؟ فرمود چون شما کسی را می‌خوانید که او را نمی‌شناسید نسبت به او معرفت ندارید، او را باور ندارید، در او شک دارید، تردید دارید، دعا مستجاب نمی‌شود یقین مهم است، باور مهم است، اعتقاد مهم است، آدم با باور می‌فهمد.@و بفهمد مفهوم «لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ» یعنی چی، در شگفتم از کسی که اندوهگین است، قرض دارد، مشکلات دارد، دلش گرفته است، اضطراب دارد، که چرا به این سخن خدای متعال پناه نمی‌برد، «لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمينَ».@بعد حضرت چقدر قشنگ می‌گوید «فَاِنّی سَمِعت» من شنیدم «اَلله یَقُول» خدا می‌گوید «فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنينَ» ما همه جور مؤمنین را نجات می‌دهیم، پس اگر غمگین هستی، دلت غمگین است، به دست و پای خدا بیفت، خیلی قشنگ است، خدا همه کاره است، حواست باشد تو وقتی داری با خدا حرف می‌زنی با همه کاره داری حرف می‌زنی، و او همه کاری هم از او بر می‌آید.@رفع فقر، مشکلات مالی، «مَنْ سَبَّحَ اللهَ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثِينَ مَرَّةً دَفَعَ‏ اللهُ عَزَّ وَ جَلَ‏ عَنْهُ سَبْعِينَ نَوْعاً مِنَ الْبَلَاءِ أَيْسَرُهَا الْفَقْرُ» هر کس روزی 30 مرتبه تسبیح بگوید خداوند از او 70 نوع بلا را برطرف می‌کند که کمترین آنها فقر هست، 30 مرتبه سبحان الله.@امام صادق (علیه السّلام) هر کس 30 مرتبه بگوید (سبحان الله و بحمده، سبحان الله العظیم) 30 مرتبه این را بگوید به توانگری روی می‌آورد و به ناداری پشت می‌کند و در بهشت را می‌کوبد، یعنی ثروت به او روی می‌آورد، در کار اقتصادی است، در خرید و فروش است، در درآمد است، بالاخره مشکلات مالی دارد، این را بگوید (سبحان الله و بحمده، سبحان الله العظیم).@باز از امام صادق (علیه السّلام) هر کس نماز واجبی بخواند و سپس در پی آن 30 مرتبه (سبحان الله) بگوید همه گناهان از بدن او فرو می‌ریزند، حالا ببین تسبیحات حضرت زهرا با آدم چکار می‌کند، ما 33 مرتبه آنجا (سبحان الله) می‌گوییم.@هر کس (سبحان الله العظیم و بحمده) بگوید پیامبر فرمود «غُرِسَت لَهُ نَخلَةٌ فِی الجَنَّة» یک درخت خرما برایش در بهشت کاشته می‌شود، یک کسی تا این را شنید گفت پس ما الان خیلی درخت داریم، حضرت فرمود بله به شرط اینکه آتشی نفرستید آن را بسوزاند.@باز هم از نبی اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) هیچ مرد و زن مؤمنی نیست مگر آنکه در بهشت، قربان خدا بروم با این مهربانیش برای هر مؤمنی یک وکیل در بهشت گذاشته، الان شما هر کدامتان یک وکیل در بهشت دارید، هیچ مرد و زن مؤمنین نیست مگر آنکه در بهشت نماینده‌ای دارد، هر گاه قرآن بخواند آن نماینده برایش کاخ‌ها می‌سازد، و هر گاه تسبیح بگوید برایش درخت می‌کارد، و هر گاه باز ایستد آن نماینده نیز باز می‌ایستد، مصالح ندارد.@تمام اعمال خیر، اذکار و نیت‌های صادقانه داشته باشید، نیت‌های صادقانه تمام‌شان برای ما نمایندگان ما آنجا دارند کار می‌کنند، آن هم حتی یک نماینده نه، یک سرکارگر است، کلی عمله آنجا دارد برایش کار می‌کنند.@بعضی‌ها اینجا زرنگی می‌کنند، می‌گوید من یک نماینده رفتم دبی گرفتم، پول به او می‌دهم ماهی اینقدر به حسابش می‌ریزم کار تجاری برایم می‌کند، ساختمان می‌خواهم برایم بخرد، زمین برایم بخرد، سرمایه‌گذاری بکند، یا در فلان کشور اروپایی یا آمریکایی اینطوری است.@خدا می‌گوید یک نماینده در بهشت برایت گذاشتم «سُبْحَانَ‏ اللهِ بِعَدَدِ مَا هُوَ خَالِقٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ» منزه است خدا به عدد چیزهایی که تا به حال خلق کرده، به عدد چیزهایی که تا قیامت خلق می‌کند 15 مرتبه «وَ الْحَمْدُ لِلهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ» این تسبیحات را بگوییم.@اگر کسی گفت من چه بگویم، من می‌خواهم با کیفیت بگویم ثواب این را هیچ کس نمی‌تواند حساب بکند، 12 تا بینهایت در این هست، یعنی شما می‌گویی و بینهایت است، کادر شکسته می‌شود، این روح تو را بزرگ می‌کند، به اندازه اینکه قشنگ بتوانی خدا را بغل بکنی.@«سُبْحَانَ اللهِ كُلَّمَا سَبَّحَ اللهَ شَيْ‏ءٌ» منزه است خدا، «كُلَّمَا» هر وقتی که یک چیزی خدا را تسبیح می‌کند، یک چیزی همه چیز خدا را تسبیح می‌کند، می‌گوید من کنار تمام تسبیح موجودات الان هستم، و این را هم خدا پای تو حساب می‌کند، اگر اینطوری با نیت بگویی، اینجاست که نیت از عمل سبقت می‌‌گیرد.@«وَ كَمَا يُحِبُ‏ اللهُ أَنْ‏ يُسَبَّحَ‏» آنطوری که خدا دوست دارد تسبیح بشود، آنطوری با آن کیفیت، نه تسبیح خودم، تسبیحی که خدا دوست دارد تسبیح بشود، «وَ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ» آنطور که خدا شایسته‌اش هست، «وَ كَمَا يَنْبَغِي لِكَرَمِ وَجْهِهِ وَ عِزِّ جَلَالِهِ» و آنطوری که شایسته وجه کریم و عزت جلال الهی هست آنطوری من تسبیح بکنم.@در بعدی دوباره «الحمد لله، لا اله الا الله، الله اکبر، سُبْحَانَ اللهِ وَ الْحَمْدُ لِلهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَ اللهُ أَكْبَرُ عَلَى كُلِّ نِعْمَةٍ أَنْعَمَ بِهَا عَلَيَّ وَ عَلَى كُلِّ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِهِ كَانَ أَوْ يَكُونُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ».@«اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا أَرْجُو وَ خَيْرِ مَا لَا أَرْجُو» از تو می‌خواهم که درود بفرستی، اسم اعظم، صلوات را می‌گویی، بعد می‌گویی هر خیری که آرزو دارم و آرزو ندارم را به من بده.@معصوم چکار کرده، چه کسی می‌تواند اینطوری ما را به بارگاه الهی ببرد، کدام عالم، کدام فقیه، کدام مجتهد، کدام عارف می‌تواند اینطوری حرف بزند، اینطوری حرف زدن جگر می‌خواهد، یک وسعت روحی می‌خواهد که بتواند این کار معصوم است، دست فرزندانش را می‌گیرد، این پدر و مادران مهربان ما، ما را چقدر دوست دارند که سر این سفره‌ها نشاندند.@برای همین حضرت می‌گوید اگر کسی اینطوری نباشد مردنش بهتر است، بمیرد یک بچه‌ای که نفهمد پدر و مادرش چقدر ارزش دارند، بمیرد یک بچه‌ای که نفهمد والدینش برایش چکار کردند، قدر والدین زمینیش را اگر نداند همان نفرین شامل حالش می‌شود چه برسد به والدین آسمانیش.@«وَ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا أَحْذَرُ» پناه می‌برم به تو از شر هر چیزی که از آن بدم می‌آید، «وَ مَا لَا أَحْذَرُ» از شری که حواسم نیست شر است، پناهم نمی‌برم ولی تو که می‌دانی شر است تو دورش کن.@اگر یک موقعی حال داشتید در ذکر رکوع و سجودتان این را بگویید «سُبْحَانَ اللهِ وَ الْحَمْدُ لِلهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللهُ وَ اللهُ أَكْبَرُ عَلَى كُلِّ نِعْمَةٍ أَنْعَمَ بِهَا عَلَيَّ وَ عَلَى كُلِّ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِهِ كَانَ أَوْ يَكُونُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ» این را اگر کسی بتواند بگوید خیلی خوب است، اگر انسان با یقین و با باور، بی‌شک، بدون تردید، بدون نق و غر به خدا، با روح رضا و شکر این تسبیح را به جا بیاورد، خیلی آثار شگفت‌انگیزی خواهد داشت.@نه اینکه این را بگوید بعد به خدا هم سر دنیایش غر و نق بزند، اینها پشتوانه می‌خواهد اگر می‌گویی سبحان الله دیگر غر نزن، اگر می‌گویی سبحان الله نگو چرا خدا با من این کار را می‌کند، نگو چرا هر چه دعا می‌کنم اجابت نمی‌شود، سبحان الله یعنی منزه است، یعنی معشوقت نفهم نیست، نادان نیست، بی‌رحم نیست.@اگر الان داده نمی‌شود، فرمود اگر من به شما ندهم، یکی از این سه تا کار را می‌کنم، یا آن را به شما می‌دهم، یا یک بهترش را در دنیا به شما می‌دهم، یا اگر ندادم برای آخرت می‌گذارم، طلب شما سر جایش هست.@شما از من خواستید من به شما ندادم، من یادم نرفته شما از من هزار دفعه دعا کردید من به شما ندادم، هزار بار به شما آنجا چیزهایی می‌دهم که برایتان جاودانه باشد، «إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ» حسنات گناهان را از بین می‌برد، گناه هم حسنات را از بین می‌برد، آتش است، آتش هر درختی را از بین می‌برد.@

و الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین.@