نیمه شعبان،

سلام علیکم و رحمة الله .

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم* بسم الله الرحمن الرحیم* الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنت الله علی اعدائم اجمعین من الان الی قیام یوم الدین.

سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان.

هدیه محضر مقدس آقا امام زمان علیه السلام و حضرت علی بن حمزه خدمتشان هستیم صلوات بلند ختم بفرمایید.

تبریک عرض می‌کنم میلاد مسعود آقا امام زمان علیه السلام را منجی عالم را. بحثی که امروز می‌خواهم خدمتتان تقدیم بکنیم که با استغاثه‌ام همراهی داشته باشد بحث دعا هست. دعا برای ظهور آقا امام زمان علیه السلام.

دعا نشان دهنده شخصیت یک انسان هست. نوع دعاهای یک فرد نشان می دهد که یک فرد از چه درجه‌ای از شخصیت برخوردار هست، و چه شناختی از خودش دارد. خب ما همه هستی مان وجودمان و وجود همه چیز از خداوند تبارک و تعالیست. «ما من نعمت فمنک» هیچ نعمتی نیست مگر اینکه از جانب خداوند تبارک و تعالی بر ما میاد. بنابراین اینکه ما در ابعاد پنجگانه شخصیتی مان چه ابعاد جمادی که پول و ثروت و امکانات مادی می‌خواهیم یا در ابعاد گیاهی که سلامتی و مسائلی که مربوط به بدنمان هست، بچه داری و بچه‌دار شدن و این‌ها را می‌خواهیم یا چه در ابعاد حیوانی که زندگی خانوادگی، همسر، زندگی اجتماعی خوب، آبرو و عزت می‌خواهیم یا دعاهای اجتماعی که می‌کنیم یا در ابعاد علمی که از خداوند علم و پیشرفت را می‌خواهیم و یا در ابعاد انسانی که رشد انسانی را رسیدن به هدف خلقت را می‌خواهیم، در همه این پنج بعد ما محتاج خداییم «انتم الفقراء الی الله» ما عین فقر و عین ربط به خداوند هستیم. هیچیمان مال خودمان نیست و خداوند آن به آن لحظه به لحظه دارد در همه ابعاد وجودی به ما عنایت می کند و حول و قوه ما، توان ما از خداوند تبارک و تعالیست. پس اینکه یک نفر دعاهای مادی و جمادی یا گیاهی یا حیوانی یا عقلی داشته باشد، نه تنها اشکال ندارد خیلی هم خوبه و خداوند هم دوست دارد که بندش همه چیزش را از او بخواهد، هر چیزی را حتی غذایش را حتی نانش را دائماً از خداوند درخواست بکند. چون نشان می دهد این بنده معرفت دارد که عین ربط به خداوند و عین فقر به خداوند هست؛ اما آنچه که مهم هست این هست که انسان اکتفاء به دعاها در ابعاد پایینی نکند. دعای انسانی داشته باشد. دعای انسانی یعنی که انسان بفهمد برای چی به دنیا آمده و وقتی می گوید: «ایاک نعبد و ایاک نستعین» استعانتش برای تولد سالم به عالم آخرت باشد. شما وقتی که یه خانمی باردار می شود، همه دعایشان این است که بچه سالم به دنیا بیاید. چون غایت این بارداری زایمان است. این بارداری انجام می شود برای زایمان برای به دنیا آمدن یک بچه. آنچه که در این زایمان مهم است، سالم بودن بچه است. ما هم در رحم دنیا آنچه که برایمان مهم است، این هست که وقتی که از دنیا می‌خواهیم برویم سالم از دنیا برویم. یعنی منطبق با شرایط زیستی آخرت از دنیا برویم. چون حیات ابدی ما شروع می شود. بنابراین دعاهایی که ما می‌کنیم مهم‌ترین خواسته‌هایمان و دعاهایمان باید با ساختار وجودی ما تناسب داشته باشد. چون ما جاودانه هستیم. ما باید هم نیازهای دنیایی مان را از خدا بخواهیم هم حیات جاودانه مان ر برایش دعا بکنیم. مسائل اینجوری را بخواهیم. لذا قیمت یه آدم نوع دعاهایش است. اگر یه کسی فقط امام رضا میرود کعبه میرود، حرم میرود خواسته‌هایش فقط خواسته‌های کوچک جماد گیاهی حیوانی هست، این نشان می دهد که آن شخصیت خودش را فقط یک زن یا یک مرد می بیند و در قالب مسائل یک خانواده یا یک کمال جمادی و گیاهی و حیوانی خودش را می بیند و نوع دعاهایش و درخواست‌هایش این هست؛ ولی یه موقع هست نه، به عنوان یک انسان خودش را می بیند و عاشق خودش است و به عنوان یک انسان نیازهای خودش را درک می کند؛ یعنی متوجه است که فراتر از جنسیت و بدن هست. یک انسان هست که موجود ابدی است و متوجه می شود که در رحم دنیا قرار دارد و ماهیت جنینی خودش و ماهیت رحمی دنیا را کاملاً درک می کند و حواسش هست که به زودی با وفات منتقل می شود به یه عالمی که بی‌نهایت از اینجا کامل‌تر و زیباتر و باشکوه‌تر و پیچیده‌تر هست و آنجا این چیزهایی که در دنیا دارد باهاش نیستند؛ نه همسری نه فرزندی نه پدری نه مادری بلکه خودش و خودش. حالا در این سفری که قراره سیر بکند، بزرگترین خواسته انسان باید تولد سالم باشد. باید سعادت ابدی باشد. خب برای همین هم هست که انسان اساساً نیاز پیدا می کند به دین به بعثت به امام. چون انسان احتیاج پیدا می کند به اینها. انسان وقتی که خودش را یه زن یا یه مرد می بیند احساس ضرورت به حجاب و نماز و دعا و حرم و اینها ندارد. خب می گوید اینها را مثلاً من می‌خواهم چکار اینها را؛ ولی وقتی می‌فهمد یک انسان و یک موجود ابدی هست از جنس محمد و آل محمد، تازه متوجه می شود که خب من به عنوان یک انسان نیازهای دیگرای دارم، حیات دیگری دارم و در این حیات برای رسیدن به هدف خلقتم به متخصص معصوم و امام احتیاج دارم.

نقش امام زمان و امام مهدی همینی هست که ما را به عنوان یک انسان پرورش می دهد. همانی که شما در زیارت عاشورا می‌خوانید «اسئله ان یبالغن المقام محمود» من می‌خواهم به همان مقامی که شما پیش خدا دارید، برسم. خیلی حرف هست. این نیاز انسانی هر کس است. اگر انسان نتواند به همان مقام اهل بیت برسد بعد که از این دنیا میرود، تحقیر می شود کوچک می شود خوار می شود و این چون حیات هم ابدی هست، بسیار احساس این خواری و ذلت و عقب ماندگی و عدم شباهت به اهل بیت آزارش می دهد. اینکه من می‌توانستم شبیه انسان کامل بشوم و حالا نشدم. این خیلی وحشتناک هست که انسان می تواند انسان متولد شود بعد به شکل حیوانات مختلف متولد شود .خب تا یک موجودی از این حالت در بیاید از حالت حیوان بودن به انسان برسد، به قول حضرت زهرا صدها هزار سال طول می کشد انسان تا آخرت این ماهیتش عوض شود. چیزی که ما در این دنیا خیلی راحت می‌توانیم عوضش بکنیم از ماهیت حیوانی به ماهیت انسانی برسیم ، اگر خدای نکرده انسان با باطن حیوانی از دنیا برود آنجا صدها هزار سال میلیون‌ها سال گاهی وقتها طول می کشد تا از آن حالت حیوانی در بیاد و شبیه انسان بشود .خیلی طول می کشد . پس ما در دنیا برای اینکه بتوانیم سالم زندگی کنیم و به شاخصه‌های سعادت که جلسه قبل هم گفتم شاخص‌های سعادت چی ها بود؟ مهربانی آرامش و شادی. این سه تا شاخص اصلی زندگی است. گفتیم اگر می‌خواهیم ببینیم یه نفر چقدر مومن هست یا چقدر انسان هست با نماز و روزه و حاج آقا و حاج خانم و حجاب و اینجور چیزها نمی شود فهمید. باید با شاخصه‌های اصلی فهمید. شاخه شاخه‌های اصلی یکی مهربانی، یکی آرامش و و یکی چی؟ شادی هست. ما برای اینکه بتوانیم هم در دنیا به شاخصه‌های سعادت برسیم، یه زندگی مهربانانه، آرام و شاد داشته باشیم و هم به عنوان یک انسان متولد شویم، لازم است با انسان کامل ارتباط داشته باشیم، لازم است الگوهای انسانی را بشناسیم و با آن‌ها ارتباط داشته باشیم.

وجود مقدس امام زمان خاصیت وجودی اش جدای از اینکه در ابعاد پایینی به ما- وقتی بیاید ما دیگر فقر نداریم بیماری نداریم طلاق و دعوا و درگیری و اختلاف و ظلم نداریم. جهالت نداریم؛ اما این‌ها کافی نیست. امام زمان وقتی بیاید ما را به شکل انسان و با شاخصه‌های سعادت تربیت می کند و ما را به بزرگی خودش تربیت می کند و ما را به مقام محمود می‌رساند. این است که ما به عنوان یک انسان فقیریم و به شدت نیاز به امام زمان داریم. امام زمان اگر نیاید و ما نتوانیم در دنیا باهاش پیوند برقرار بکنیم، ما دیگر به شکل انسان متولد نمیشویم. حیات انسانی نداریم و به شکل انسان متولد نمیشویم. این خیلی خطرناک است. فقط کسانی هستند که میتوانند حیات انسانی داشته باشند و شاخصه‌های حیات انسانی را داشته باشند که اگر دسترسی به امام هم ندارند قلبشان پیوند به امام بخورد، دغدغه امام را داشته باشند، آرزوی امام را داشته باشند، دلتنگی برای امام را داشته باشند. برای امام دعا کنند، برای امام تلاش بکنند، برای ظهور حضرت مفید باشند. این پیوند باعث می شود انسان به حیات حیوانی دیگر نیفتد و از حیات حیوانی نجات پیدا کند. اینجاست که نوع دعاها و گریه ها و دلتنگی ها و دغدغه‌های یک آدم امام زمان می شود. برای همین هم خداوند خصوصی‌ترین حالتی که به ما دارد یعنی ماه رمضان که در واقع یه خلوت بین انسان و خداست، یک ماه عسل بین انسان و خداست، خداوند می گوید که بهترین کار در این ماه این هست که تو پیوند بخوری با مهمان ویژه این ماه؛ یعنی وجود مقدس امام زمان. برای همین هم در دعای ماه رمضان تمامش دعاهایی هست که شما با امام زمان پیوند میخورید که حالا من در بحث‌های ماه رمضان توضیح دادم که این چند و پنج تا بحث را که می گویم انشالله تا قبل از ماه رمضان تکمیل بفرمایید. همه را استفاده کنید یا کتابش را که نقش انسان در تقدیرات هست این را حتماً بخوانید. کتاب کوچکی هست ولی خیلی کمکتان می کند و یا مباحثش را سی‌دی‌هایش را مثل مراقبات ماه مبارک، محبت بین خدا و بندگان، شرح دعاهای ماه رمضان، شرح مباحث معنوی ماه مبارک، اینها خیلی کمکتان می کند. اینکه همیشه ماه مبارک به ما میگویند شما دعاهایی بخوانید که شما را با این فرد اتصال بدهد. هر شب ماه رمضان شما دعاهای انسانی بخوانید. آن دعایی که راجع به امام زمان هست هر روز بعد از نماز که فرمود: اگر کسی این را بخواند، گناهان گذشته و حال و آینده‌اش آمرزیده می شود. همه تان هم حفظ هستید: «اللهم ادخل علی اهل قبور سرور اللهم اغن کل فقیر» این دعایی است که تو را به قدری مهربان می کند به قدری تو را دوست داشتنی می کند تو را به دریای رحمت می‌رساند. چون تو برای همه مهربانی میشوی. همه گرسنه‌ها همه عریانها همه مریضها برای مبارزه برای همه فسادها آماده می شود. یه موجودی می شوی شبیه خود امام زمان. کسی که این دعا را می‌خواند اگر عمل کند سبک زندگیش را بر اساس این دعا تنظیم کند، این آدم نه گناهان گذشته برایش می ماند نه گناهان حال و نه گناهان آینده. چون آدم در این دعا هست که شبیه‌ترین وضعیت را نسبت به امام پیدا می کند، نسبت به خدا پیدا می کند، اصلاً نزدیک می شود به مقام خلیفه اللهی. ما دعایی به ندرت دعایی داریم که این قدرت را داشته باشد. انسان دائماً برای همه دعا می کند. کل عریان کل مریض کل فقیر اصل کل فاسد من امور مسلمین، کل مکروه. یعنی یه آدمی هست که این دائماً تلاش دارد می کند برای اینکه نیازهای مردم را برطرف کند و چون کل این دعاها زمانی اجابت می شود که امام زمان بیاید، در واقع این شخص با این دعا یک فعال مهدوی هست. یک فعالی هست که دائماً تلاش می کند در لشکر امام زمان باشد، برای فرج آقا کار کند، برای ظهور آقا کار بکند و مفید باشد برای جامعه خودش، برای خودش، خانواده خودش، همشهریهای خودش و کشور خودش و مردم جهان. این دعا بسیار سازنده است. بسیار سازنده است.

دعا که درخواست هست، چون در آن نیت هست، اگر صدق داشته باشد، اما صدق ندارد، می گوید حرفش را میزند اما واقعا صداقت ندارد. نیت ندارد. می گوید: ای کاش من در لشکر امام زمان باشم، ای کاش من بهشت بروم ولی خب سبک زندگی اش جهنمی هست؛ ولی دوست دارم بهشت بروم. این نه، یه کسی که می گوید من می‌خواهم در لشکر امام زمان باشم، باید الان برای آن لشکر تلاش بکند. و نیت داشته باشد، صادق باشد واقعا. به قول زیارت عاشورا قدم صدق داشته باشد. یه کسی که این روحیه را دارد، درخواستهایش هم مطابق با این روحیه‌اش هست. دعاهایی که می کند صادقانه این دعا را می کند. چون پشتش پشتوانه عملی دارد. لذا اگر یه کسی دعا برای امام زمان می کند و خواستش این هست و عمل خارجی اش هم تلاش برای ظهور حضرت است، این دعا یعنی شخص در واقع به مقام انتظار رسیده. چون دعا یعنی من این را می‌خواهم. دعا خواندن نیست خواستن هست. دقت کنید. ما خیلی وقتها این اشتباه را میکنیم میگویم دعای کمیل خواندم. خب به چه دردی میخورد خواندنت! جملات عربی خواندی اصلاً نمی‌دانی چی گفتی. زیارت عاشورا عربی می‌خوانی ولی نمی‌دانی چی میخوانی. دعا باید فارسی خوانده بشود تا انسان بخواهد به مقام خواستن برسد. وقتی می گوید: «اسئله ان یرزقنی طلبه ثارک مع امام منصور» واقعا روزی خودش بدون انتقام معصومین را با امام زمان بگیرد. این را روزیش باشد، آرزوش باشد. همانطور که دعا می کند زن گیرش بیاید خانه گیرش بیاید سلامت پیدا کند شفا پیدا کند و این را غنیمت می‌داند، روزی می‌داند. روزی بداند انتقام امام زمان گرفتن را، انتقام امام حسین گرفتن را. روزی بداند فعال بودن در لشکر امام زمان را، روزی بداند مهدوی شدن و واقعاً هم اگر این شد این روزی خودش بداند. لیاقت خودش بداند. کسی که اینجوری هست دعاش در واقع نیت و خواستن هست. خواندن نیست؛ یعنی می‌خواهد که این اتفاق باشد. خواهشش این هست. درخواستش این هست. دعا یعنی نیازم این هست خدایا. من لنگم من الان گرفتارم نیازم این هست. اگر یه کسی فهمید امام زمان نیازش از پدرش مادرش همسرش فرزندش برایش ضروری‌تر هست، حتی از زندگی دنیایی برایش ضروری‌تر هست، آن موقع وقتی که این شخص دعا می کند یعنی مقام انتظار رسیده؛ یعنی واقعا منتظر هست واقعاً؛ یعنی می‌خواهد به این بزرگی تربیت شود. می‌خواهد به مقام محمود برسد. اینکه امام زمان هی سفارش کرد که «اکثر الدعال لتعجیل الفرج» زیاد دعا کنید برای تعجیل فرج، میخواهد شما را برساند به آن اضطرار، میخواهد شما را برسانذ به آن نیاز. می‌خواهد شما را برساند به اینکه بفهمی انسانی و به عنوان یک انسان به وجود امام زمان برای تربیت انسانی نیاز داری. برای اینکه بتوانی به مقام منتظر و مقامی برسی که هم درجه امیرالمومنین باشی، با امیرالمومنین محشور بشوی، نیازمان هست. اگر کسی قیمت خودش را فهمید می‌فهمد نیازش کمتر از این نیست. میفهمی من لیاقتم این است که به مادرم فاطمه زهرا محشور شوم. من لیاقتم هست با امام زمانم با سایر ائمه محشور شوم و بنابراین اینجاست که وقتی میفهمد نیازش این مقام هست، می‌افتد به دعا کردن و دعا کردنهایش درخواستش فعالیت‌های اجتماعی اش فعالیت‌های دیگرش فعالیت فرهنگی اش همه برای این هست که آن اتفاق بیفتد. بنابراین این دعا دعای معمولی نیست. دعایی است که عمل پشتش هست. لذا حضرت فرمود: «انا ذالک فرجه: اصلا خود دعا کردن برای من فرج شماست. اگر شما به مقام دعا برای ظهور من برسید پس خودت رسیدی دیگر. خودت شدی منتظر.

یک موقع هست رسما من اینجا نشستم می گویم: اللهم عجل لولیک الفرج، شما چه احساس نیاز بکنید چه نکنید، میگویید: الهی آمین. چون کار خوبی هست دیگر. الهی آمین؛ اما یه موقع هست نه، مثل یک کسی که الان سرطان گرفته و می‌فهمد دعای دیگران در حقش چقدر موثر است، حالا اینجا ما جمع می شویم می گوییم برای این شخص دعا بخوانیم. خودش هم اینجا نشسته بعد وقتی ما داریم میگوییم خدایا همه ما داریم براش دعا می‌کنیم، این می‌فهمد که این دعا یعنی چی! به این دعا چقدر احتیاج دارد. چون نیاز اوست. لذا وقتی یه موقع یه کسی میگویند خب برای فرج آقا دعا کنید، یه کسی رسمی همینجوری می گوید خوبه خوبه، ولی یه موقع هست به کسی میگوییم دعا برای فرج امام زمان بکن یا دیگران دعا میکنند، این میفهمد چقدر کمبود امام زمان دارد. چقدر یتیم بودن سخت هست. چقدری که امام بالا سر ما نیست چقدر خسارت دارد برای جامعه جهانی. ماها بدون امام زمان نمی‌توانیم به این بزرگی تربیت شویم. خیلیها ممکن است مغرور باشند بگویند که خب حالا امام زمان نبود عوضش من آدم مومنی‌ام، آدم متدینیم، اصلا اینجوری نیست. ما برای هدف بسیار بزرگ خلق شدیم. لذا وقتی میگویند دعا برای امام زمان، آن مضطرانه دعا می کند. او میفهمد که نبودن امام زمان چقدر برای خودش و جامعه جهانی خسارت دارد. او میفهمد که اگر امام زمان باشد یه روز نفس کشیدن در حکومت امام زمان ماها را به اندازه اولیا خدا بزرگ می کند. یه روز فقط. اگر کسی این را فهمید که چقدر نیاز به امام زمان دارد حتی اگر امام زمانم نیاید این به همان اندازه بزرگ می شود. لذا مقام منتظر می شود. منتظر یعنی بیقرار، یعنی تلاشگر. برای اینکه آن قضیه تحقق پیدا کند. علی علیه السلام فرمود: اگر کسی به مقام انتظار رسید یعنی دیگر روحش قلبش رسید به آن درخواسته، بیقرار شد، با من و هم درجه من است. امام سجاد فرمود «ماضر لا یموت فی وسط فساد المهدی و عسکره» ضرر نکرده کسی که به مقام انتظار رسیده، ضرر نکرده از اینکه در وسط چادر مهدی و لشکرش کشته نشود. ضرر نکرده. این با کرونا با سرطان با سکته با تصادف با هر مرگی بمیرد، چون همیشه در زندگیش این اضطرار را نسبت به امام زمان داشته، این دلتنگی را نسبت به باباش داشته، این حالت دل شیفتگی را داشته این به آن مقام رسیده. پس دعا که میگویم بنشینیم دعا کنیم ، استغاثه کنیم برای وجود حضرت، مقام استغاثه مقام بزرگیست. چون داریم میگوییم: الغوث الغوث یعنی من دارم نابود میشوم به فریادم برس. اما یک عده هستند شکمهایشان سیر هست، زندگیشان عادی هست، بودن نبودن امام زمان برایشان عادی هست، باشد یا نباشد، فرقی نمی کند. حالا ضمناً از باب ادب و احترام دعا هم می کند. این اضطرار ندارد .استغاثه ندارد. غوث ندارد. الغوثش هم دروغ است. همین آدم وقتی که سرطان می‌گیرد، می بیند که چقدر دعاهایش خالص می شود. همین آدم وقتی که دارد یه شی دنیایی را از دست می دهد. چه جوری با گریه دعا می کند، بچه‌اش را دارد از دست می دهد، شوهرش را دارد از دست می دهد، جان خودش را دارد از دست می دهد، به استغاثه می افتد. شخص وقتی به معرفت میرسد میفهمد بدون امام زمان نفس کشیدن چقدر وقت تلف کردن هست. میفهمد که زندگی بدون امام زمان یعنی مثل اینکه یک مدرسه‌ای من بروم که معلم ندارد. وقتم دارد تلف می شود. استعدادهایم دارد تلف می شود. در دانشگاهی دارم درس میخوانم که استاد ندارد. آدم میفهمد که دارد چقدر نابود می شود و استعدادش تلف می شود. ما نبودن آقا بالا سرمان خیلی خسارت می آورد برایمان. جدای از اینکه حتی مسئله رشد انسانی مان را در نظر نگیریم، مفاسدی که دارد ماها را اذیت می کند، خیلی سخت است. این همه قتل، این همه جنگ، این همه بیماری این همه طلاق این همه غصه این همه افسردگی در کره زمین هست. خب پس یه کسی که تنفر پیدا می کند از این همه مفاسد، از این همه غم و غصه واقعاً می‌رسد به اینجاش، واقعا مضطر می شود. می گوید خدایا برسان امام را و من تلاش میکنم برای اینکه این اتفاق بیفتد. لااقل به سهم خودم تلاش بکنم. اینکه در اجتماع ما چقدر موفق بشویم این اولویت بعدی هست. اینکه یه نفر در وجود خودش به انتظار برسد فرج برای او حاصل شده. لذا امام زمان علیه السلام فرمود: دعا برای من فرج خود شماست. لذا امام زمان دو تا ظهور دارد» یه ظهور دارد برای تو، در وجود خودت ظهور کرده باشد، یعنی تو به نیاز به امام زمان به عنوان یک انسانريال نه یک زن و یا یک مرد پی برده باشی و بفهمی که نبودن امام زمان چقدر می تواند در سیر ابدی تو تاثیر منفی داشته باشد. بعد بگویی: من این میخوامش. وقتی می گویی: می خواهمش، دلتنگشم، باید باشد، باید برایش تلاش کنم، فرج اتفاق افتاده، تو دیگر به انتظار رسیدی، به فرج میرسی، تو به فرج می‌رسی. لذا استغاثه برای امام زمان کار هر آدمی نیست. کار اشراف یک امت است. کار بزرگان یک امت است. هر کسی غصه نبودن امام ندارد. اصلاً کسی، الان خیلی اکثر شما دارید کسی اصلا نمیشناسد امام زمان کی هست. نه اصلا احساس نیازی نسبت بهش دارد. به او اگر بگویند نیازت چیه؟ می گوید: نیازم شوهر هست، زن است، بچه است، اتومبیل هست، خانه است؛ یعنی به عنوان انسان حواسش به خودش نیست. اصلا باور نکرده جنبه انسانی خودش را. فقط انسان‌ها هستند که میفهمند نبودن امام زمان یعنی چی و چه خسارتی برای آنها در پی دارد. آنها هستند که جمع میشوند یه جا میگویند بیایند دعا بکنیم برای فرج آقا، بیایم به خدا بگویم خدایا ما خسته شدیم، خدایا ما مضطریم، خدایا نبودن امام زمان برای همه ما خسارت بار است. خدایا ما خسته شدیم از این همه جنگ و خونریزی و طلاق و دعوا و درگیری و غصه و از این همه مفاسد خسته شدیم. چون آقا بیادی همه چیز بهشت می شود .یه صلوات ختم بفرمایید.

این اضطرار پیروزی انسان هست انسان وقتی در نظام درونیش به این اضطرار رسید، فهمید من بزرگم، خیلی بزرگم ، به بزرگی اهل بیت بزرگم، فهمید که این شخصیت خودش هم فرزند اهل بیت هست، فهمید که نبودن خانواده آسمانی بالا سر انسان چقدر دلتنگی برای آدم می آورد، می‌فهمد که فاصله بین او و خانواده آسمانی چقدر دنیا را تاریک می کند غمگین می کند دنیا را. اگر انسان فهمید بی همگان به سر شود/ بی تو به سر نمی‌شود؛ همین سرود قشنگی که همه شما هم بلدید: دنیا بدون تو معنایی ندارد، اگر این را فهمید این آدم به شرافت انسانی رسیده. این دیگر برد کرده. این بالغ شده این آدم. حالا وقتی دستش را بالا میبرد، دعا می کند، دعای این در آن پر از فرج هست. ولو امام زمان نیاید، این دیگر به فرج رسیده. این دیگر به فلج رسیده. تصور کنید الان انشالله امسال اتفاق بیفتد از خدا می‌خواهیم به حق اولیا خودش یه ماه رمضانی هست یه بیست و سوم ماه رمضانی هست که مردم صدای جبرئیل را یه دفعه میشنوند و جبرئیل مژده می دهد که مردم امامتان امسال می آید، ببییدن چه حسی دارد. مردم همه نشستند، الان فکر کنید شما نشستید، الان شب بیست و سوم هست، تصور کنید خیالش هم قشنگ هست، اصلاً عاشق همیشه خیال دارد. آدم عاشقی که دائما خیال ارتباط با معشوقش را دارد، الان فکر کنیم روز نیست. شب بیست و سوم نشستیم همه اینجا داریم احیا می‌گیریم، وسط سخنرانی نصف شب وسط دعاهای شما یه دفعه این اتفاق انشالله همانطور که اماممان مژده داد، به زودی همه شما می‌شنوید، انشالله؛ انشالله می شنوید، یه دفعه صدای ناز جبرئیل علیه‌السلام به گوش همه شما می‌خورد که بشارت می دهد که آقا آمد، آقا دارد می آید، فکر کنید از آن لحظه‌ای که شما می‌دانید این صدای ناز به گوشتان می‌خورد می‌دانید چهار ماه دیگر چشمتان به جمال آقاتان روشن می شود. چقدر قشنگ هست. صلواتش هم بفرستید از آن لحظه‌ای که انسان مژده اش را میدهند بهش و می‌فهمد که این اتفاق دارد میفتد، ببینید حال و هوای آدم چقدر عوض می شود. ببینید انسان چقدر بی‌خیال دعواها و کینه‌ها و درگیری ها و جهنمهای دنیا می شود. همان لحظه جهان عوض می شود. همان لحظه جهان عوض می شود. خوش به حال یه کسی که انقدر یقینش زیاد هست که آن تاریخ را همین الان تجربه‌اش کند. اگر یه کسی منتظر صدای جبرئیل نبود، شامه اش قوی بود، بو کشید و فهمید که چقدر این نزدیک هست، این دیگر منتظر جبرئیل هم نیست که صدا بدهد. منتظر شب بیست و سوم هم نیست. این از الان روحش با آن فرج پیوند خورد. این هست که دیگر به کانون شادی راه پیدا می کند. غصه دنیا را دیگر نمی‌خواهد. خودش را آماده می کند برای مهمانی مهم، برای ضیافت مهم برای تحول مهم. اینکه دائماً امام ما و رهبر ما در این سخنرانی‌های چند هفته اخیرش دارد به ما هشدار می دهد مردم آماده بشوید به زودی یه نظم جدیدی در دنیا دارد اتفاق می‌افتد، حواس ماها نیست یا ما اصلاً نمی‌نشینیم سخنرانی ها را گوش بکنیم یا متوجه نیستیم ایشان دارد چی می گوید. دارد یه نظمی در دنیا اتفاق میفتد، دارد یه اتفاق بزرگی در دنیا میفتد. هی دارد ایشان می گوید پیچ تاریخی، تحول جدید، تمدن نوین، نظم نوین جهانی دارد اتفاق میفتد، نائبش هست، دارد خبر می دهد به شما، دارد به شما می گوید که اتفاقی دارد میفتد. دارد می گوید شامه تان را قوی کنید، یه ذره هوشیار باشید، یه ذره حواستان جمع باشد. هی درگیر اینکه نمی‌دانم زنم اینجوری شوهرم اینجوری، خاله ام اینجوری دختر و مامانم اینجوری، مادر زنم، پدرزنم، بیاید بیرون از این مسائل یه ذره. یه ذره بیخیال اینجور مسائل شوید، برای یه چیز بزرگتر خودتان را زود جمع و جور بکنید، خودتان را آماده بکنید. این کجا که یه نفر هوشیار باشد، شامه اش قوی باشد، زودتر خودش را متوجه بکند بفهمد و آماده بشود تا اینکه یک نفر انقدر بی‌خیال باشد تا در شب بیست و سوم یه دفعه شوکه بشود. یه دفعه صیحه آسمانی بشنود و شوکه بشود؛ یعنی تمام شد؟ آره تمام شد. چهار ماه دیگر. تو بجنب، تو یک ذره جان داشته باش، تو یک ذره هوشیار باش، حواست را جمع کن. خودت را آماده تر بکن. این است که پیغمبر ما، ما را اینجوری تربیت می کند که انسان به عشق امام زمان بی‌خیال غصه‌های دنیا بشود. فرمود: «من بکاء علی الدنیا دخل النار» آدمی که غصه دنیا را میخورد، جهنم میرود. غصه دنیا را نخورید. خب حالا پس غصه دنیا را نخوریم چیکار کنیم؟ بابا من الان خب بدهکاری دارم، الان نمیدونم شوهرم اینجوریه زنم اینجوریه بچم اینجوریه باجناقمیه مادر زنم این جوری هست. ولش کن. اذیت‌های دیگران هم کفاره گناهان شماست هم درجات آخرتی شماست. این اذیت‌ها را پیغمبر هم در خانه خودش داشته، اهل بیت هم داشتند. اینها زینت‌های مومن هست. پس ولش کن. برایش انقدر خودت را تحقیر نکن، غصه‌اش را نخور. برای یه چیز بزرگتر خودت را آماده کن .چون هر چقدر یه چیزی در ذهن تو بزرگ می شود قیمت تو هم همین هست.

سوال: چه چیزهایی در دل من بزرگ هست؟ آن که در دل تو بزرگ هست، قلب و شخصیتت هم به هان اندازه بزرگه هست. پس وقتی میگویی بیخیال دنیا، بزرگتر از دنیایی. وقتی قلبت دارد به بزرگی امام زمان غصه میخورد، آن غصه تو را قیمتی می کند. در دوران غم توضیح دادیم: قیمت‌های انسان به نوع غم‌هایش و نوع دعاها و استغاثه‌هایش است. غمهای آدم ممکن است شرافت بدهد، ممکن است آدم را تحقیر کند. ما هفت نوع غم را معرفی کردیم در دوره غم، دوره غم و کارگاه شادی را بگیرید حتماً کار کنید. غمهایی ما داریم که اگر شما این غمها به دلتان می آید آن غم شما را بزرگ تان می کند، بی نهایت آن غم بزرگ تان می کند، و بی نهایت شادتان می کند. عجیب هست که غم هست هم شاد می کند هم بزرگت می کند. غم امام زمان بزرگترین غمی است که یه پیغمبر یا یه امام می تواند برایش بخورد. ما غمی بالاتر از غم امام زمان نداریم. اینکه هر شب ماه رمضان به شما میگویند شکایتهایتان را بگویید تا بزرگ شوید، این هست. شکایت‌های آدم، آدم را بزرگ می کند: «اللهم انا نشو الیک فقد نبینا و غیبت ولینا» ما از این شاکیم. این این شکایت تورا قیمتی می کند و بزرگت می کند. چون غم بزرگی هست، غم قشنگی هست. غم انسانی است. غم انسانی انسان را هم شاد می کند. هر شب می گوید تو هر شب این غمت را بگو تا شاد شوی. چطور پیغمبر فرمود: هر وقت غم دنیا سراغتان آمد، غم دنیایتان را با غم من جابجا کنید، خوشحال میشوید آرام میشوید. دیگر برای دنیا غصه نمی‌خورید. پیغمبر فرمود: هر وقت یه چیزی در دنیا اذیتت کرد یادت بیاید که من کنارت نیستم. این غم قشنگ‌تر از غمهای دنیایی هست. این شادت می کند و این بزرگت می کند، این بزرگت می کند. برای همین قرآن در اوصاف مومنین می گوید تا یه مشکلی در زندگیشان پیش می آید، میگویند: انا لله و انا الیه راجعون. چقدر شاد هست این. من مال خدایم، مال خودش هستم، مال خود خود خدا هستم. برمی‌گردم پیش خدا. یه زمانی منم و خدا. اگر کسی حواسش بود که مال خداست، خودش را مال خدا دانست، همیشه شاد و آرام هست. غمهای دنیایی اصلاً تحقیرش نمی کند، کوچکش نمی کند. انا لله و خبر خوش چیه؟ انا الیه راجعون. من یه روزی من و خدا هستیم. برمیگردم پیش خدا. یه روزی که انسان برمیگردد پیش خدا، موقعی که تو برمیگردی پیش خدا، روبرو میشی با خدا، غمهایی که در دنیا اذیتت کرده زینت تو می شود و تو را خوشگل می کند پیش خدا. آدمی که در دنیا غصه‌ای نداشته باشد غم نداشته باشد اذیت نشده باشد پیش خدا زشت هست. پیش خدا زشت هست. لذا اولیای خدا وقتی پیش خدا می آیند، ببینید این امام حسین روز قیامت با سر بریده می آید، یعنی می گوید خدایا من پیشت آمدم این زخمها را برداشتم به عشق تو. چقدر خوب است انسان با خدا ملاقات بکند بگوید خدایا من این گرفتاری‌ها را در دنیا به عشق تو تحمل کردم. ولی چون تو را داشتم غصه اش را نخوردم .این اذیت‌ها را شدم اما شاد به تو بودم. دلخوش به تو بودم. این خیلی قشنگ است. خیلی خوب است که خدا به دل یه بنده نگاه کند ببیند این چقدر اذیت شده اما همیشه به عشق خدا توانسته آرامش خودش را شادی خودش را حفظ بکند. این آن بزرگی است. آدم را میرساند. آدم را بزرگ می کند. این آدم بزرگ می کند. پس اگر یک کسی قیمت خودش را فهمید، به استغاثه میفتد. اگر به استغاثه افتاد، زندگی اجتماعی اش همه پنج بخشش، پول خرج کردنش، برای امام زمان، وقت هایش برای امام زمان صرف می شود، جای دیگر زورش می آید هزینه کند، غیر از معشوق، دلش نمی آید جز برو عشقش خرج بکند، دیگر مهم‌ترین قسمت پول من وقت من آبروی من هنر و علم من و دل من باید صرف معشوقم و امامم و بابام بشود و خانواده آسمانی ام شود. این آدم وقف امام می شود، وقتش، فعال مهدوی می شود. آدم مفت‌خور و تنها تنهاخور و محدودنگر نمی شود و چقدر هم قشنگ هست وقتی امام زمان با آدم روبرو بشود، ببیند این بچه وجودش وقف شده، صرف شده برای امام زمان. چقدر مبارک می شود انسان. این عمر که می‌گذرد، این پولها که هزینه می شود، وقتها که دارد میگذرد، بخشهای گیاهی آبرویمان که دارد هزینه می شود چه قشنگ‌تر اینکه بریزیمش پای امام زمان. چه زیباتر که صرف آقا بشود، برود در ابدیت در جاودانگی، قیامت. قیمت تو به این هست که چقدر وجودت عشق ساز ابدیت‌ساز و بهشت ساز بوده. هر وقت فهمیدی حیفی، فهمیدی هرجایی مصرف بشوی فحشاست، فحشاست غیر از در خانه امام زمان، آن موقع است که دیگر انسان دست از فحشا برمی‌دارد، دست از خودفروشی برمی‌دارد. هرچی دارد به صاحبش می‌فروشد، به مالک خودش یعنی خدا. مال تو هستم. انا لله یعنی من مال توأم. پس همه چیزم را به تو میدهم، برای تو خرجش می‌کنم. چقدر قشنگ هست این آیه. «قل ان صلاتی و نسکی و مهیا و مماتی لله رب العالمین» اعلام کن به همه بگو به خودت هم بگو که من عبادتم، ان الصلاتی، نمازم، عبادتم زندگیم مرگم فقط می‌فروشمش به خدا، فقط هدیه‌اش می‌دهم به خدا. کس دیگر‌ی نمی‌ارزد من زندگی کنم برای خدا. هیچ کس نمی‌ارزد زندگی کنم جز برای معشوقم، برای ربم برای اله ام برای خانواده آسمانی. اگر این را فهمیدی دیگر حالا هی غصه دنیایی را نمی‌خوری. غصه خانوادگی را نمی‌خوری. اگر شوهرت اذیتت می کند زنت اذیتت می کند بچه اذیتت می کند نمی‌دانم کسی اذیتت می کند بفروشش به خانواده آسمانیت. آنها می‌خرند این غم را. وقتی می‌خرند پس غصه هم نخور. چون پاداش میدهند برایش، پاداش میدهند برایش. پس دیگر غم و غصه‌هات مفت نیست. به جای خواری به جای عامل غصه عامل عزت تو دارایی تو شرافت تو می شود. چیزی که همه انبیا هم داشتند این را.

جلسه استغاثه فقط این نیست که بنشینیم دعا کنیم. مهم این هست که روح تو به این استغاثه برسد. روحت با بابات، امام زمان با امامت با خانواده آسمانی ات پیوند بخورد. این بی‌قراری را با خودت ببری در خانه. این بی قراریت در هر نمازت، در هر شب و روزت داشته باش. این خیلی مهم است. این همان استغاثه هست. اگر مضطر شدی در درونت، دیگر اضطرار اجابت هم دارد. لازم نیست بروی بگویی خدایا من مضطرم. اضطرار هر وقت آمد خدا خودش میفهمد که این مضطر هست، نجاتش می دهد. مثل بچه است. بچه لازم نیست بگوید مامان من گرسنم هست، من تشنم هست. بچه وقتی اضطرارش را نشان می دهد که باید برود به دادش برسد. بنابراین بچه ها فقط یک کار میکنند برای اینکه همه عشق پدر مادر را، توجه اش را جلب کند. بچه چیکار می کند؟ گریه. گریه می کند فقط. اضطرارش را که نشان می دهد هرچی بخواهد پدر مادر بهش میدهند. میگفت: ۴۰ روز ۴۰ هفته زحمت کشیدم هی عبادت کردم تا بتوانم امام زمان را ببینم. بعد از چهل هفته امام زمان گفت: بیا فلان جا. فلان مغازه. رفتم دیدم آقا امام زمان پیش یه پیرمردی نشسته. خدمتشان رسیدم. بعد پیرمرده یه جمله گفت به امام زمان، گفت: آقا من تو را نبینم هر روز می‌میرم. می‌میرم. آقا فرمود: می‌دانم برای همین من هر روز به تو سر میزنم که نمیری. بچه اینجوری که می شود، پدر مادر یه لحظه از بچه غافل نمیشوند. میگویند اگر یه لحظه از بچه‌ام غافل شوم، می‌میرد. یاد بگیریم از بچه‌ها دیگر. ما درد نداریم. درد امام زمان بیاید به دلمان، آقا طاقت درد ما را ندارد. اگر جامعه به درد رسید خدا هم طاقت این گریه و اضطرار بندگان ندارد. لذا فرمود: همه با هم اضطرارتان را نشان بدهید، همه با هم دعا بکنیم. اگر یه جامعه‌ای رسید به این اضطرار، خدا به مضطر رحم می کند. جامعه دارد فریاد میزند: خدایا من امام زمان می‌خواهم. ممکن است دعا هم نکند، اما آماده باشد. ولی آن که قشنگ هست این هست که دعا کند.

خب حالا همه با هم دستهایمان را بالا می‌بریم مضطرانه به خداوند عرض میکنیم که خدایا ما هیچکس جای امام زمان را برای ما نمی‌گیرد. هیچ نعمتی و هیچکس جای او را پر نمی کند. بودن او تمام مسائل ما را برطرف می کند و نبودنش همه مصائب را به سر ما می‌ریزد. خوش به حال کسی که این اضطرار را در وجود خودش درک می کند و از طرفی هم میفهمد امام زمان خودش چقدر مضطره چقدر سختش هست ببیند بچه‌هایش این همه مشکلات اقتصادی بدنی مریضی طلاق درگیری گرفتاری ظلم دارد به آنها می شود. خیلی سخت هست برای بابا ببیند بچه اش انقدر سخت دارد. خیلی سخت هست. لذا من خواهش می‌کنم هر وقت دعا می‌کنیم به خدا بگوییم خدایا تو ببین که ما مضطریم ، تو ببین که ما چقدر بیچاره‌ایم، تو ببین که ما.می‌فهمیم که بدون آقا هیچکس نمی تواند کاری برای ما بکند. این اضطرار را همیشه با خودتان داشته باشید، با دلتنگی با اضطرار با غصه دعا بکنیم که خداوند امام زمانمان را برسان. به خدا صادقانه بگویم که او ببیند در دل ما، ما چقدر دردمندیم برای نبودن امام زمان. چقدر خوبه که امسال ماه رمضان ما همانطور که در مفاتیح به ما یاد دادند هر شب دعای افتتاح بخوانیم، رغبت‌هایمان را بگوییم، شکایت‌هایمان را هم بگوییم. اگر کسی می‌خواهد به اوجی برسد، این دعاهایی که من عرض کردم در ماه مبارک را حتماً شب‌ها بخواند و به خداوند این را تقدیم بکند و این فرهنگ باید گسترده بشود انشالله.

از امروز عهد کنیم هر کاری می‌کنیم هر کار خوبی می‌کنیم، بگوییم خدایا من این را صدقه دارم میدهم، اگر کاری برای اعضای خانواده‌ام انجام میدهم، هر محبتی به هر کسی می‌کنم هر کاری می‌کنم این را دارم صدقه میدهم که برای فرج امامم. هر کار خیری می‌کنید. یه چایی می‌رسید برای همسرتون کسی پولی میاره در خانه، هدیه می‌خرید برای بچه‌هایتان به پدر مادرتون کاری می‌کنید یه لبخند میزنید یه بوسه به دست پدر مادرتان میزنید، هر کاری که می‌کنید هر کار خیری سر یه بچه دست می‌کشید، عبادتهایتان همه چی را بگویید خدایا ما این را داریم تقدیم می‌کنیم به محضر مقدس تو به عشق فرج آقا امامملن به عشق ظهور آقامون داریم این را هدیه می‌کنیم به محضر تو. همه کارتان را نذر آقا امام زمان علیه السلام کنید. هر کاری که می‌کنید ای خدا این به عشق امام زمان. چقدر خوبه که ببیند شما هر روز برایش صدقه می‌دید هر روز براش دعا می‌کنید، برای سلامتیش برایش فعالیت فرهنگی می‌کنید. سعی می‌کنید ایتامی که با حضرت قهر کردن دستشان را در دست امام بگذاری. امام که می آید در زندگی انسانها همه گناهان انسان پاک می شود همه گذشته انسان پاک می شود. هر کدامتان امروز نذر بکنید همین جا کنار علی بن حمزه علیهم السلام بگویید من خدایا تلاشم این است امسال ۱۰۰ نفر را با امام زمان آشتی بدهم. بشمارید. بگویید تلاش این است که مثلاً من. ۱۰۰ نفر از همسایه‌مان فامیلمان دوستانمان شاگردهایمان هرکس را می‌شناسم آشتی اش بدهم با امام زمان. بفهمد بچه امام زمان هست. بفهمد کیه به شخصیت خودش. اینها یتیمهای حضرت هستند. پس چقدر حضرت از شماها خوشحال می شود که یتیمهایش را آشتی بدهید با خودش. چقدر دلش شاد بشود شاد شدن دل حضرت تمام سعادت دنیا و آخرت را برای شما می آورد. این را یه نذر بزرگ کنید. سعی کنید هر کدامتان یه لشکر بشوید برای امام زمان. نه یه سرباز یه سرباز نه یه لشکر بشوید از خود حضرت کمک بگیرید که ما می‌خواهیم یه لشکر برای تو بشویم. خودت کمک کن که ما بتوانیم موثر باشیم در پیوند مردم جهان با تو. در شماها بعضی ها هستند در خانواده، بعضی ها در محله بعضیها در شهر، بعضیها در استان، بعضیها در کشور، بعضیها حتی خیلی از شما هستند که می‌توانند در فعالیت های بین المللی کمک بکنند. برای آشتی مردم جهان کمک بکنند. هر که هر کاری می تواند وقف بکند هر کاری می تواند برای امام زمان انجام بده انجام بدهد عاشقانه. چون امام بخواهیم یا نخواهیم امام زمان به زودی می آید. شرمندگی اینکه ما هیچ کاری نکردیم کشنده است. شرمندگی اینکه عرضه نداشتیم پولمونو وقف حضرت کنیم وقتمون رو آبرومون رو علممونو این کشنده است. هر کس هر کاری می تواند برای حضرت انجام بدهد. ما همه کارها را هم می‌توانیم انجام بدهیم الان. زمینه‌اش خیلی خیلی فراهم هست. باز هم برای توفیق خودتان، برای سعادت و سلامتی خودتان، برای مهدوی شدن زندگیتان و برای بالا رفتن معرفتتان نسبت به امام زمان و اینکه ما چه جوری یه جامعه مهدوی بسازیم سه صلوات بلند ختم بفرمائید.