احادیث مربوط به زیارت قبور اهل بیت (علیه السلام) را خدمتشان قرار شد بخوانیم. امام کاظم (علیه السلام) میفرماید: «من زارَ اولّنا فقط زار آخرنا و من آخرنا فقط زار اوّلنا و من تولا اولنا فقط تولا آخرنا و من توّلا آخرنا فقط توّلا اوّلنا» هرکس اولین ما را زیارت کند آخرین ما را هم زیارت کرده است، این همان اتحاد نوری معصومین (علیه السلام) است که همه ی آنها یک نور واحد هستند. می فرماید هر کس اول ما را زیارت کند آخرت ما را هم زیارت کرده است، بنابراین ما وقتی به زیارت هر کدام از اینها می رویم می توانیم نیت زیارت همهی اینها را بکنیم و قطعاً خداوند تبارک و تعالی ما را به ثواب زیارت همه ی آنها عاید و واصل می فرماید و هرکس آخرین ما را زیارت کند اولین ما را زیارت کرده است بعد می فرماید هرکس ولایت اولین ما را داشته باشد ولایت آخرین ما را هم دارد و هر کسی ولایت آخرین ما را داشته باشد ولایت اولین ما را همه دارد، این اتحاد معصومین (علیه السلام) را می سازند، روایت بعدی از امام صادق (علیه السلام) است که: «من زار فی مماتنا فکأنّما زار فی حیاتنا» هر کس که ما را در حیاتمان، مماتمان، پس از مردنمان زیارت کند مثل این است که ما را در زمان حیاتمان زیارت کرده است. فرقی ندارد، قبلاً خدمتتان عرض کردم که برای معصوم حیات و ممات ندارد شما وقتی امام رضا (علیه السلام) زنده بود و به محضرش میرفتید همان طوری با شما برخود میکند که الآن شما به حضور او می روید هیچ فرقی نمی کند. الآن همان طور برخورد می کنند مثل همان موقع که زنده بودند هیچ فرقی نمی کند، لذا خود شما این را در درون خودتان درک میکنید به حضور و شهود می یابید که وقتی به زیارت امام رضا (علیه السلام) می روید زیارت یک کسی که مرده است نمی روید یک کسی است که از هر کسی دیگری زندهتر و هوشیارتر است، بر تو تسلط کامل دارد، بر تو مسلط است، بر تو احاطه دارد و مسائل تو را می داند بعد به زیارتش می روید لذا هیچ فرقی ندارد می فرماید شما چیزی را از دست ندارید که اگر شما امام زنده را به زیارتش نمی روید به قبر آنها بروید و پس از مردن آنها را زیارت کنید.

برتری زیارت قبر امیرالمؤمنین نسبت به امام حسین (علیه السلام) مثل برتری خود امیرالمؤمنین نسبت به امام حسین (علیه اسلام) است. در مورد اهل بیت (علیه السلام) وقتی انسان به زیارت اینها می رود اهل بیت (علیه السلام) از بعضی جهت ها هر یک از آنها فضیلت هایی دارند یک برتری هایی نسبت به یک دیگر دارند. در مورد زیارت امیرالمؤمنین (علیه السلام)، امام صادق (علیه السلام) می فرماید: «اعلم انَّ امیرالمؤمنین (علیه السلام) افضل عندالله من الائمة کلّ» امیرالمؤمنین (علیه السلام) از همه ی ائمه در نزد خداوند بالاتر است «وله ثواب اعمالهم، خود امیرالمؤمنین ثواب اعمال همه ی ائمه را دارد. «و علی قدر اعمالهم فضلوا» وائمه به اندازهی اعمالشان برتری داده شدهاند، امام رضا (علیه السلام) دربارهی برتری زیارت امیرالمؤمنین (علیه السلام) به زیارت سیدالشهداء، این طوری میفرماید: «فضل زیارت قبر امیرالمؤمنین (علیه السلام) علی زیارت قبر الحسین کفضل امیرالمؤمنین (علیه السلام) علی الحسین (علیه السلام)» برتری زیارت قبر امیرالمؤمنین به قبر امام حسین (علیه السلام) مثل برتری خود امیرالمؤمنین نسبت به امام حسین (علیه السلام) است، این برتری را دارد، بعد دربارهی زیارت قبر امیرالمؤمنین میفرماید: نزدیک کوفه قبری است که هر غم دیده ایی «لایأتیهم مکروب» که آنجا برود و چهار رکعت نماز بخواند خداوند او را با برآورده شدن حاجاتش شادمان برمیگرداند.

مادر ما فاطمه زهرا (سلام الله علیها) قبر ندارند، و ما همین طور ایشان را زیارت میکنیم، فاطمه زهرا (سلام الله علیها) میفرماید: «قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): یا فاطمة من صلی علیک غفرالله له الحقهُ بی حیثُ من کنتُ من الجنة» هر کس که بر تو درود بفرستد خدا او را می آمرزد و او را به من ملحق می کند در هر جایی از بهشت که باشم، اینها را دست کم نگیرید اینها خیلی مهم است، به حضرت زهرا (سلام الله علیها) صلوات فرستادن و درود فرستادن، یک حدیث هم از امام صادق (علیه السلام) دربارهی قبر حضرت زهرا (سلام الله علیها) است، ایشان از قول رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) میفرماید: میان قبر من و منبر من یک باغی است باغی از باغ های بهشت و منبر من برفراز آبراهه ایی از آبراهه های بهشت است، در اینجا خود امام صادق (علیه السلام) میفرمایند چون قبر فاطمه (سلام الله علیها) میان قبر رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم) و منبر اوست و قبر فاطمه باغی از باغ های بهشت می باشد و یکی از آبراهههای بهشت به سوی آن است، ثواب زیارت قبر حضرت مجتبی (علیه السلام) را دارد: «من زار الحسن فی بقیعة ثبتَ قدمهَ علی صراط یوم تزلُ یوم فیه الاقدام» رسول خدا (صلی الله علیه وآله و سلم) فرمودند: هر کس حسن (علیه السلام) را در بقیع زیارت کند خداوند بر روی صراط قدمش را ثابت می کند، روزی که همهی قدم ها می لرزد، اینها دیگر ثواب ها هستند، آثار زیارت آن چیزهایی بود که عرض کردیم البته اینها هم آثار زیارت هستند به عنوان ثواب و پاداش زیارت است که به انسان داده می شود، «ان الحسین بن علی کان یزرو قبل الحسن (علیه السلام) فی کلّ عشیةٍ جمعة» امام باقر (علیه السلام) میفرمایند: امام حسین (علیه السلام) هر شب جمعه به زیارت قبر برادرش امام حسن (علیه السلام) می رفتند و او را زیارت می کردند.

خب به زیارت قبر خود سیدالشهداء (علیه السلام) رسیدیم که امام صادق (علیه السلام) میفرمایند: «من زار الحسین (علیه السلام) عارفاً فابحق» یعنی همین بحث هایی که خدمتتان عرض کردیم یعنی بداند دارد کجا می رود، به حق امام حسین (علیه السلام) عارف باشد، «کتب الله له ثواب الف حجةٍ المقبولَ و الف عمرة المقبول و غفرت له ما تقدمَ من ذنب و ما تأَخرَ» می فرماید هر کس که عارف به حق سیدالشهداء (علیه السلام) باشد و به زیارت سیدالشهداء برود خداوند تبارک و تعالی ثواب هزار حج مقبول و هزار عمرهی مقبول برای او خواهد نوشت و گناهان گذشته و آیندهی او را می بخشد، این به این معنا نیست که کسی فکر کند که گناه کند دیگر عیبی نداردف منظور این است که وقتی می گوییم منظور از گناه، ذنب است، ذنب غیر از گناه کبیره و معصیت است یعنی خطاهایی که از انسان سر می زند یک خطاهایی یک موقع از انسان سر میزند که غیر از گناه است. می فرماید ذنوب او را خداوند می بخشد اما باز روی آنها هم حالا یک نفر فکر نکند که حالا که زیارت رفته است هر خطایی کرد خب کرد، باید رعایت پرهیزگاری مراقبت کند اگر خطایی از او صادر شد خداوند تبارک و تعالی به احترام سیدالشهداء او را میبخش «و من لم یأت قبر الحسن حتی یموت کان منتقص الدّین منتقص الایمان و ان ادخل الجنه کان دون المؤمنین فی الجنة» هر کس که بتواند قبر امام حسین (علیه السلام) را زیارت کند و نرود تا اینکه بمیرد ناقص الدین مرده است، دینش ناقص بود که مرده است، ایمانش هم ناقص بوده که مرده است و اگر هم داخل بهشت شود «کان دون المؤمینن فی الجنة» از بقیهی مؤمنین در بهشت پایین تر هست، درجه اش از همه ی مؤمنینی پایین تر هست، اگر بتواند و نرود، اگر بتواند و به زیارت سیدالشهدا نرود

«ایتوا قبر الحسین فی کل سنة مرة» امام صادق (علیه السلام) به کسانی که آنجا بودند و دسترسی داشتند که بروند فرموده بود که حداقل یک بار در سال را به زیارت قبر امام حسین (علیه السلام) بروید. «انَ الله تبارک و تعالی یتجلی لزوار قبرالحسین (علیه السلام) قبلَ الاهل العرفات» روز عرفه که حاجیان رفته اند حج انجام بدهند خداوند قبل از اینکه به حاجیان نگاه کند به اهل عرفه میفرماید اول برای زوار امام حسین (علیه السلام) تجلی می کند «و یقضی حوائجهم» و حاجت های آنها را اول رسیدگی می کند. «و یغفر الذنوبهم» و اول گناهان آنها را می بخشد «و یشفعهم فی مسائلهم» خواهش های آنها را و شفاعت هایی که می کنند در حق دیگران خداوند اول آنها را می پذیرد بعد به اهل عرفات میپردازد. پس خداوند اول به کسانی که زوار قبر امام حسین (علیه السلام) هستند توجه می کند، امام صادق (علیه السلام) یک نقل قولی از سیدالشهدا(علیه السلام) درباره ی زوارش کرد، بعد امام صادق (علیه السلام) خودشان درباره ی این فرمایش یک توضیحاتی می دهند که: «انّ الحسین بن علی(علیه السلام) یقول لو یعلم الزائری ما اعدالله لهُ یکانَ فرحهُ اکثر من جزعه» حضرت صادق (علیه السلام) می فرماید که سیدالشهداء این طوری فرموده است که هرکس که به زیارت من می آید بداند که خداوند چه چیزی برای او آماده کرده است. «ما اعدالله له» شادی او بیشتر از بی صبری و ناراحتی اوست میگوید بی صبری و ناراحتی را به خاطر سفر دارد.

اگر کسی محبتی نسبت به معشوقش داشته باشد اساساً رنج سفر را نمی بیند، حالا ما یک بحثی هم دربارهی سفر و فشار سفر برایتان عرض خواهیم کرد، می فرماید اگر به شادی آنچه که گیرش می آید فکر کند یعنی بفهمد که چه چیزی به او می دهند خیلی شاد است و این شادی باعث میشود که اصلاً رنج سفر را احساس نکند، حالا ما در این بحث یک چیز بالاتری می خواهیم بگوییم، می خواهیم ما ثوابی نمی خواهیم اگر کسی محبتی نسبت به معشوقش داشته باشد اساساً رنج سفر را نمیبیند، اساساً متوجه رنج سفر نیست که چه رنجی دارد می برد کسی که معشوق دارد و می خواهد دنبال معشوقش برود دیگر می رود، هرجوری رفت خب رفت هر جوری شد خب شد می خواهد فقط برسد، ولی خب حالا حضرت برای اینکه این رنج سفر برای کسانی نمود دارد می فرماید که به آن ثوابی که به آنها می دهند فکر کنند، این خیلی روش خوبی است که سیدالشهداء (علیه السلام) میفرمایند که انسان متوجه ماوراء طبیعت هم میتواند باشد، متوجه ثواب ها، متوجه این مسائل باشند همه کس این طور نیستند که حتی از ثواب هم بگذرد یا بتواند همیشه رنج را تحمل کند و این بهترین روش است که انسان وقتی کم می آورد و خسته می شود. فکر کند خب در ازای این چیزهایی است، رایگان نیست، در ازای این ها خیلی چیزها نصیب انسان خواهد شد به ثوابش وقتی فکر کند حوصله اش زیاد می شود اخلاقش هم خوب می شود بی تابی دیگر نمی کند، تحملش هم زیاد خواهد شد و می رود و میآید غرغری هم ندارد بعد حضرت صادق (علیه اسلام) اینگونه ادامه می دهند، «و انّ زائرة لینقلب و ما علیهم من ذنبٍ» زائر او برمیگردد در حالی که هی هیچ گناهی برای او وجود ندارد پاک برمیگردد وقتی که به زیارت می رود.

دعاهای دیگر هم است که وقتی انسان می خواهد آنجا برود چه دعاهایی بخواند، ائمه چه دعاهایی میخوانند، ادب زیارت چه ادبی هست، حالا من یک قسمتی از آن را برایتان می خوانم که بد نیست با آن اشنا شوید، ولی کی جلسه مستقلاً دربارهی ادب زیارت برایتان خواهیم گفت، معاویه بن وهب می گوید از امام صادق (علیه السلام) اجازه شرفیابی خواستم ایشان اجازه دادند بعد وارد شدم دیدم در مصلای خود مشغول به نماز است نشستم تا نماز خود را تمام کرد و شنیدم با پروردگارش مناجات می کند و میگوید الهی ای آنکه کرامت را مختص ما کردی و وعده ی شفاعت به ما دادی و وصایت را( وصایت یعنی ویژه، نبی اکرم بودن) وصایت را ویژه ما گردانیدی و دانش گذشته و آینده را به ما بخشیدی و دل های مردمان را شیفتهی ما کردی. من و برادران من و زوار قبر پدرم امام حسین (علیه السلام) را بیامرز، ائمه برای زوار قبر امام حسین (علیه السلام) دعا می کنند، همان کسانی که به نیت نیکی به ما و به امید پاداشی که به سبب پیوند با ما به آنها می دهی، به قصد شاد کردن پیامبر تو، اموالشان را خرج می کنند و رنج و زحمت سفر را برای زیارت قبر امام حسین (علیه السلام) برخود هموار می سازند. ببینید چطوری است امام چقدر لطیف است امام می گوید اینها هر نیتی که در دلشان برای ما می کنند، حضرت می بینید میگوید اینها نیت می کنند که خاندان را شاد کنند و خدمتی به ما کنند بعد هم اینها متقابلاً برای آنها دعا می کنند خیلی اینها مهربان و با عاطفه هستند، یکی از دغدغه های حضرت زهرا (سلام الله علیها) همین است که دائماً برای محبین خودش و فرزندانش و برای زائرین امام حسین (علیه السلام) یکسره دعا می کند و با دلشورگی آمرزش و سعادت اینها را می خواهند، الهی دشمنان ما از آنها به سبب رنج این سفر، عیب جویی می کنند اما آنها علی رغم این انتقادات مخالفان ما به سوی ما می آیند، مثل الآن نبود که کربلا یک پزی و یک افتخاری شده، قبلاً اگر کسی می خواست کربلا برود هزار مرتبه شماتت میشد هزار دفعه حرفهای بد وسنگین میشنید ولی خب عشق این کار را می کرد آنها را می برد، هزار جور حرف میشنیدند هزار جور سختی تحمل می کردند تا ماه ها بروند کربلا و بیایند و یک زیارت کنند، پس بر آن چهره هایی که داغی آفتاب تغییرشان داده است رحمت آور و برآن چهره هایی که بر خاک قبر ابا عبدالله مالیده می شود رحم کن، الهی من این جان ها و پیکره ها را به تو می سپارم تا در آن روز تشنگی قیامت در کنار حوض کوثر با آنان دیدار کنی.

خب زیارت ائمه بقیع امام سجاد (علیه السلام)، امام باقر (علیه السلام)، امام صادق (علیه السلام)، امام صادق (علیه السلام) می فرماید: «من زارنی غفرت له الذنوبه و لمُ یمت فقیرها» اینها آثار ویژه زیارات است، امام صادق (علیه السلام) میفرماید: هرکس مرا زیارت کند گناهانش بخشیده می شود و هرگز فقیر نمی میرد، بعد از امام صادق (علیه السلام) سؤال میکنند «مال من زار احداً منکم» چه ثوابی دارد کسی که یکی از شماها را زیارت کند امام فرمودند «کمن زار رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلم)» مثل کسی است که پیامبر را زیارت کرده است از امام صادق (علیه السلام) سؤال می کنند «مال من زار اباک» چه ثوابی دارد کسی که پدر شما حضرت کاظم (علیه السلام) را زیارت کند؟ حضرت می فرمایند: «له الجنة فرزهُ بهشت مال اوست کسی که به زیارتش برود، حضرت رضا (علیه السلام) درباره ی زیارت قبر پدرشان و خودشان دو بیت شعر خوانده که این دو بیت شعر را برایتان می خوانم.

«و قبرُ به بغداد و لنفس ذکیتی تزّمنها رحمان فلغرفاتی وقبر/ وقبرُ به طوس یا لهاممَّ مصیبتی اله الی الاشهار فذَ فراتی» قبری در بغداد است از آن نفسی پاک که خدای رحمان آن را در غرفه های بهشت جای داده است و قبری دیگر در طوس است که وامصیبتا بر آن قبر که مصیبت آن برجان ها آتش می زند حضرت آن موقع در مورد غربت خودشان این طوری شعر فرمودند.

خب به زیارت قبر حضرت رضا (علیه السلام) برویم، رسول خدا (صلی الله علیه وآله و سلم) «ستدفنُ بزغةٌ منّی به ارضٍ خراسان لایزورها مؤمن الا اوجبَ الله عزوجل جنةً و حرم جسدهُ الی النار» یعنی به زودی دفن می شود، «بزغةُ منی» پاره ایی از من در خراسان ، «لایزاورها مؤمن» هیچ مؤمنی او را زیارت نمی کند مگر اینکه خداوند تبارک و تعالی بهشت را برای او واجب می کند. «و حرم جسدهُ الی النار» بدنش را به جهنم حرام می کند، چقدر برای پیامبر سخت بود که از مرگ یک به یک فرزندانش این طوری خبر می داده، از شکسته شدن نشان و مرگشان، یکی یکی، پیامبر مهربان، پیامبر رحمة للعالمین مرگ یکی یکی فرزندانش را خبر می دهد که اینها چه طوری کشته می شوند و کجا دفن می شوند امیرالمؤمنین (علیه السلام) در مورد فرزندانش خبر می دهد، پدر درباره ی پسر خبر می دهد، «سیُقتلُ رجلُ من ولدی به الارض خراسان به سمَّ ظلما، اسمهُ اسمی واسم ابیه، اسم بن عمران موسی (علیه السلام) علی فمن زارهُ غربتی غفرالله تعالی ذنوبه» امیرالمؤمنین (علیه السلام) میگوید به زودی مردی از فرزندان من در زمین خراسان ظالمانه با سم کشته می شود اسم او اسم من و اسم پدرش اسم پسر عمران یعنی موسی است بدانید هرکس که زیارت کند او را در غربتش، «غفرالله تعالی ذنوب» خداوند تبارک و تعالی گناهانش را می بخشد، یکی از دوستان کربلا رفته بودند چند شب پیش آمدند، رفقا که رفتند پیش او، می گفت: این برداشت خودش بود، که وقتی میروی هیچ قبری به مظلومیت قبر خود امیرالمؤمنین (علیه السلام) نیست. حالا امیرالمؤمنین (علیه السلام) خودش سفارش می کند که فرزندم را در غربت رها نکنید، در حالی که خودش و بقیه فرزندانش در غربت هستند غیر از همین کسی که برای غربتش سفارش کرده اند، ایران مردم خوبی دارد، لیاقت این امام را دارند که در بین آنها باشد و از امامشان خوب پذیرایی کردند.

«ما زارنی احدٌُ من اولیای عارفاً به حقی الا تشقعتهُ یوم القیامة» زیارت نمی کند هیچ یک از دوستان مرا در حالی که حق مرا می شناسد، مگر اینکه من حتماً روز قیامت او را شفاعت می کنم، «من زارنی علی بعد داری اتَیتهُ یوم القیامة فیه ثلاث مواطن حتی اخلصهُ مِن اهوالها اذاتتایرةُ الکتب یمیناً وشمالاً و عندً الصراط وعندالمیزان» هرکس مرا با این دوری راه زیارت کند «بُعدِ داری» به زیارت من بیاید من هم به زیارت او می روم «اتیتهُ یوم القیامة» من هم در روز قیامت به زیارت او خواهم رفت، کجا؟ «من ثلاثه مواطن» سه جا من به ملاقات او می روم،1«اذاتتا یرهُ الکتب یمیناً و شمالاً» موقعی که نامه های اعمال از راست و چپ پراکنده می شود من به داد او میرسم، بعد می فرماید «فی ثلث مواطن حتی اخلصهُ من اهوالها» در سه جا، سه موطن می روم، سه موطن وحشتناک، تا اینکه از ترس آنجا نجاتش بدهم، «اخلصهُ من اهوالها» با اهوال با حال نیست جمع هول است، یعنی وحشت یعنی اضطراب، هواس، 2«و عند الصراط» در صراط به دادش خواهم رسید، 3«و عند المیزان» آن موقعی که می خواهند او را محاسبه کنند و نامهی اعمالش را حساب کنند و موقع سنجیدن اعمال هست من آنجا به داداش خواهم رسید.

برای همین هیچ کس نمی فهمد زیارت اولیاء خدا یعنی چه؟ این زیارت فقط قیامت معلوم می شود نه فقط زیارت بلکه هر عرض ارادتی به خاندان اهل بیت (علیه السلام) که می شود هیچ وقت معلوم نیست، یک موقع می بینی یک پیرزن بی سوادی که شاید هیچ مبلغی نداشته که تا به حال به زیارت برود در خانه اش یک روز روضه می گیرد، الآن کسانی هستند که به مناسبت ایام فاطمیه خانه شان یک روز، دو روز، سه روز، ده روز روضه می گیرند، یک خانم بسیار نورانی هست یک پیرزنی هست که بسیار نورانی است، من وقتی ایشان را میبینم خیلی تحت تأثیر می گیرم، خیلی برایم بزرگی دارد، بعد داشتم با یکی از فرزندانش صحبت می کردم که این اینطوری است، گفت ایشان هیچ یک از تولدها و وفات ها نیست مگر اینکه حتماً یک جلسه ایی برای اهل بیت (علیه السلام) می گیرد تازه برای امام زاده ها هم حواسش هست و می گیرد ایشان در روستا هستند، برای حضرت معصومه وفات می گیرد، تولد می گیرد، به هرحال این پیرزن یک بزرگداتشی از اهل بیت (علیه السلام) می کند، خیلی با جلالت است، گفتم من ایشان را خیلی بزرگ می بینم، گفت هر کسی ایشان را یک بار ملاقات می کند همین جوری همه زنگ می زنند به موبایل و میگویند به ایشان بگویید برای ما دعا کند، دعای او در حق هر کس که می کند می گیرد، این را دست کم نگیرید که ما یک موقع داخل خانه هایمان روضه می گذاریم، شرکت کنیم، حالا اگر روضه هم نگذاشتیم مشارکت در روضهی اهل بیت (علیه السلام) بکنیم، در مراسم اهل بیت (علیه السلام) شرکت کنیم، اینها هیچ وقت معلوم نمیشود، متأسفانه اینها در فرهنگ خود شیعه هم مظلوم است، یعنی به عنوان یک کار جنبی در کنار کارهای دیگر قرار گرفته است در حالی که اگر یک نفر فقط بیاید در این دنیا زندگی کند و هیچ کار خاصی هم نکند به جز اینکه یک موقع هایی در خانه ی خودش روضه برای اهل بیت بگذارد و برود، جدی ترین کارهای عالم را کرده است بعداً که برود در برزخ و قیامت این معلوم می شود یعنی چه؟ کارهای بسیار جدی است این کارها، خیلی کار است، برای همین هم به همه این لیاقت را نداده اند، همه این شعور را ندارند همه این درک را ندارند، همه این سعادت را ندارند که این کار را انجام دهند، حالا ببینید ما احتیاج به زیارت داریم یا اهل بیت (علیه السلام) به زیارت احتیاج دارند .

یک حدیث دربارهی امام جواد (علیه السلام) میخواهم برایتان بخوانم که سؤال است، روی آن کار کنید و جلسهی بعد برای ما جواب بیاورید، ابراهیم بن عقبه از امام هادی (علیه السلام) دربارهی زیارت امام حسین (علیه السلام) سؤال میکند، میگوید زیارت امام حسین (علیه السلام) بالاتر است یا زیارت امام کاظم (علیه السلام) یا زیارت امام جواد (علیه السلام)، امام هادی می فرماید: زیارت امام حسین (علیه السلام) مقدّم است اما زیارت امام جواد (علیه السلام) جامع تر و ثوابش بیشتر است، حالا دربارهی آن فکر کنید که چرا امام هادی (علیه السلام) این طوری جواب دادند، خب کاظمین را شما می دانید چه کسانی هستند؟ بله امام جواد (علیه السلام) و امام کاظم (علیه السلام) لذا جواب را داده است وقتی می گوید زیارت کاظمین یعنی زیارت امام کاظم (علیه السلام) و جواد (علیه السلام) که جامع تر و ثوابش بیشتر است، خب زیارت امام حسن عسگری: «قبری به سُرمن رُعا امانن لاهل جانبین» البته «سُرِّ من رُعا» همان عسگریین هست، امام هادی (علیه السلام) و امام عسگری (علیه السلام) «قبر من سُرِّ من رعا» در آنجا مایه ی امن و امان ساکنان آنجاست، «لاهل جانبین» یعنی دو طرف فرات قبر من آنجا است که قبر من مایهی امن و امان ساکنان آنجاست، خب زیارت حضرت معصومه (سلام الله علیها)، امام جواد (علیه السلام) میفرماید: «من زار قبر عمتی به قم فلهُ الجنة» هرکس قبر عمه ام در قم را زیارت کند پاداش او بهشت است، امام صادق (علیه السلام) با یک عظمتی از حضرت معصومه (علیه السلام) یاد می کند، دربارهی قم هم همین طور که ان شاءالله در جزوه هایی که درباره امام زمان دارم می نویسم آنجا برایتان توضیح داده ام قم را خیلی بزرگ داشته اند، امام صادق (علیه السلام) به اصحابشان سؤال می کنند که می دانید چرا به قم می گویند قم، میگویند «الله و رسولهُ و انتَ اعلم» خدا و رسولش و تو بهتر می دانی، فرمود قم را برای این میگویند قم که مردمش یاران امام زمان (علیه السلام) هستند، یاران قائم (علیه السلام) هستند، حضرت میفرماید «انَّ لنا حرماً» ما اهل بین یک حرمی داریم، تعبیر را دقت کنید می گویند حرم ما اهل بیت، «انَّ لنا حرماً و هو قم وسدفن فیه امرامم ولدی سمی فاطمه من زارها و جببت فلهُ الجنة» دفن می شود در آن جا زنی از فرزندان من که اسمش فاطمه است هرکس زیارتش کند بهشت بر او واجب می شود، زیارت عبدالعظیم (علیه السلام)، امام هادی (علیه السلام): «لمّا دخلَ علیه بعض اهل ری اینَ کنت؟ فقلتُ زرتُ الحسین (علیه السلام) قال و امالوزرت» به قبر عبدالعظیم «عندکم کنت کمن زارُ الحسین بن علی (علیه السلام) می گویند تعدادی از اهل ری آمدند خدمت امام فرمودند کجا بودید گفتند آمدیم قبر امام حسین (علیه السلام) را زیارت کنیم امام هادی (علیه السلام) میفرماید اگر تو قبر عبدالعظیم را در ری زیارت کرده بودی که نزد شماست مثل کسی بودی که حسین (علیه السلام) را زیارت کرده است. خب تا اینجا درباره ی امام زاده ها بود از جلسهی بعد دربارهی قبر اولیاء خدا هم مطالبی عرض خواهیم کرد.