این جلسه قرار بود یک سری از مصادیق وفاداری نسبت به امام زمان را عرض کنیم. یک نکته ای که تذکر آن لازم است و همیشه هم باید تکرار شود این است حضرت دو شاخص در مورد ما قرار داده و گفته که شما خودتان را به این شاخص ها برسانید. من با عجله خواهد آمد. بقیه بحث ها در مورد امام زمان بحثهای فرعی هستند. اصلی ترین مسئله ظهور حضرت و آمدن حضرت است اینکه حتی اگر ما سرمایه گذاری هم می کنیم پیرامون آقا امام زمان (علیهالسلام) به عیر از توقع امام زمان (علیهالسلام) سرمایهگذاریم کنیم این خود یک انحراف است. مهم ترین مسئله این است که حضرت نمی تواند در بین فرزندان و شیعیان باشد. مردم جهان باشد رنج می برد و تعبیر طرید و وحید خیلی کوبنده و غصه آور است خوب نیست که انسان به این تعبیر عادت کند اگر هنوز هم به آن نگاه کند باید بدون عادت به آننگاه کند. طرده شده، تنهای، آواره غریب به آن نگاه کند تعبیری است که حضرت علی (علیه السلام) برای امام زمان دارد. ایشان در این وضعیت زندگی می کند. کما اینکه مضطر هستند ایشان و امام باقر (علیه السلام) فرمودند: مصداق اتم مضطر در آیه «امن یجیب المضطر إذا دعا و یکشف السوء» ایشان هستند و ایشان هست که هنگام ظهور خودشان این آیه را می خوانند و از خداوند کشف سوء را می خواهند اگر قرار است کاری برای امام زمان باشد نمیگوییم در مورد خصوصیات بعد از ظهور و خصوصیات حکومت ایشان صحبت نشود اینهاست اما مهمترین مسئله و نیازی که امام زمان ظاهراً و باطناً ما نیاز داریم مسئله کمبودی است که در جامعه شیعی وجود دارد وفادار و همدل و ایشان فرمودند اگر این دو صفت وجود داشته باشد من خواهم آمد باید برای حضرت کار شود و اگر کسی برای این مسئله کار نکند کارهای دیگرش هم فایده ای ندارد، نه درس خواندن وتدریس و نماز فایده ای ندارد و باید روی این دو کار شود یعنی هر کس بداند که مشکل کجاست ما باید به کجا فشار بیاوریم نگاه کنید جوجه وقتی می خواهد بیرون بیاید اگر نوکهایش را به قسمت های مختلف تخم بزند انرژی او هدر می رود. او مدام نوک را به یک قسمت می گذارد و فشار می دهد و می زند تا بالاخره بتواند آنجا را بشکند و از تحم بیرون آید. مسلمانان و شیعیان که عشق به امام زمان (علیه السلام) دارند باید روی این دو صفت تمرکز کنند و مدام این دو را کار کنند چه در خودشان و چه در جامعه اگر می خواهند کار فرهنگی انجام دهند اگر ما اینقدر که در جامعه در مورد طهارت و نماز و خمس .... سرمایه گذاری کردیم روی اساسی ترین اصل یعنی ولایت سرمایه گذاری می کردیم «و ما نودی کما نودیه بالولایة» اگر روی همین سرمایه گذاری می شود و فشار می آمد الان باید آن اتفاقی که باید می افتاد افتاده بود و ما خیلی جلوتر از این که الان هستیم می بودیم. مسئله اساسی این است که ما به او نقطه هنوز نرسیدیم و هنوز مشکلات ماسر راه است و هنوز امام زمان در آوارگی، طردشدگی و تنهایی است و هنوز ما تلفات دنیایی و آخرتی داریم. گرسنه داریم، جنگ و ظلم، فساد و تباهی و یتیم زیاد می شود. در مورد آخرتی هم یک انسان تا به فعل برسد از بین می رود یعنی یک انسانی که میتواند تا لقاءالله تا آن طرف بهشت برود میلیون ها انسان بدون مربی و تربیت از دنیا می روند و این خسارت زیادی است که وارد شده است. و می شود از جمله خود ما آن چیزی که هر کدام از ما در روز حکومت امام زمان می توانیم بشویم در 60 سال شاید انسان نتواند به آن برسد خیلی انسان خسارت در دنیا می پردازد. پس باید چکار کرد باید آنهایی که اهل بصیرت هستند و پیشکسوت هستند و مخاطب دارند و دست به قلم می توانند ببرند روی عمده مردم و جامعه اسلامی می توانند فشار بیاورند در شایعه پراکنی که در امر سیاست گاهی اتفاق می افتد. هم سیاستمداران از آن خوشحال می شوند که مردم چند روزی مشغول آن هستند و هم مردم به این سرگرمی ها نزدیک ترین اگر بخواهیم در جمعی بگوئیم معظلات مردم چه چیزی هست. حرف از یارانه و قیمت و خوراک و مسکن و اتومبیل و ساخت و ساز بجای آنکه در مورد این مسائل صحبت شود. مشکلات مردم اینهانیست امام فرمودن اگر همه مسئولان در نظام هر چند خدمت کنند اما از ایجاد حومت جهانی اسلام غفلت کنند خائن و خطرناک هستند. حتی آنهایی که می خواهند یک معماری فرهنگی یک جامعه را انجام دهند و مهندسی و فرهنگی کنند آنها هم خائن هستند اگر به اصلی ترین مسئله نپردازند. حواس مردم سر روزنامه و تلویزیون برود و کتاب و از این باز یها سرگرم شوند. وقتی می گوئیم بودجه فرهنگی نوشتهاند برای سازمانها بودجه فرهنگی نوشته میشود چقدر از آن برای امام زمان خرج میشود چقدر از آن برای حل معضل جامعه ما یعنی بیوفایی و همدلی برای رفع آن نسبت به امام زمان استفاده می شود. باید این را ببینیم که وقتی امام می گوید اگر فکر ایجاد حکومت جهانی اسلام نباشد خائن است نسبت به امام زمان. باید در بودجه بندها دقت کند کلان مملکت چگونه است. در یک کلاس آموزشی یک استادی عمری در مورد مسائل فقهی و اصولی صحبت کرده و مطلب گفته است اما عمده ترین مطلب از دین استاد غافل بوده. مشکل هر انسانی چه در زمان ظهور و چه قبل از ظهور این است که در درون خود به صلح با ولی الله برسد. «یوم ندعوا کل اناس بامامهم» شاید اصلاً مردم به آن همدلی و وفاداری نرسیدند و امام زمان ظهور نکرد اما من که میمیرم شب اول قبر که دارم و قیامت دارم مگر قرار نیست مرا با امام زمانم بسنجند مگر میزان عمل و سنجش و ارتباط و مودت با حضرت نیست. الان سبک زندگی ما چگونه است. هنرمندان، مهندسین، طلاب سطح زندگی آنها چقدر با امام زمان متفاوت است. و ارتباطی ندارد. برای رسیدن به الله بدون مظهر امکان ندارد لذا قرآن می فرماید ای پیامبر تو اگر ولایت را نرسانی و خلیفه الله را نرسانی «و ما بلغت رسالتک» اصلاً رسالتت را انجام نداده ای اگر معرفی نکنی. الله یک وجود بینهایت است که بدون ظهور چگونه شناخته می شود. بدون جلوه چگونه شناخته میشود. کمال مطلق یعنی چه؟ چگونه بفهمیم باید ظهور داشته باشد مگر می شود بدون مظهر، 5، 6 آیه در قرآن است که می گوید اجر رسالت مودت و دوستی است. اجر یعنی چه؟ یعنی پول به حضرت بدهیم. مثل کسی که در جایی کار انجام می دهد و می گوید این حقالزحمه شما آیا این رسالت است. و اجر یک استاد این است که به او پول بدهی یا اجر رسالت این است که باید تقرب و شباهت به او باشد اجر رسالت یعنی ما بازاء آن را به پیامبر بپردازی. پیامبر برای چه آمده؟ آمده چکار کند آمده که ما را «لتخرجهم لظلمات الی النور» برای آنکه به نور نزدیک شویم به الله نزدیک شویم. ولی بدون خلیفة الله امکان پذیر نیست. «ما سئلتکم فی الاجر ما أسئلکم فی الاجر ماشاء من یتخذ علی ربه سیلاً» هر کس می خواهد پیش پروردگار برود این اجر را باید داشته باشد یعنی مودت اهل بیت. مهم تر از هر چیزی در زندگی از هر چیزی مثل حیات، هوا در حیات طیبه انسانی که بتواند انسان سعادت آخرت را تحصیل کند و مطابق باشرایط آخرت تربیت شود. بالاتر و مهم تر و ضروریتر از مودت اهل بیت نداریم. و تا کسی به مودت به اهل بیت نرسد که ما آن را با محبت به اهل بیت اشتباه می گیریم. وقتی یک گریه کردن و شام دادن و هیئت داشتن را مودت می گیریم مودت راکه قبلاً توضیح دادم و حالا بیشتر توضیح می دهیم. مودت یعنی مثالی که قرآن برای مودت می زند چقدر زیباست. «و من آیاته أن خلقکم من انفسکم ازواجاً لتسکنوا الیها و جهل بینکم موداً و رحمة» مودت و رحمت را بین زن و وشوهر مثال می زند. پر نقش ترین شخص برای یک زن شوهرش می باشد. پرمعناترین ومهم ترین نقش در زندگی یک مرد، زن او می باشد. یعنی حضور او در زندگی مردیا زن جدی است. در وقت گذاری ها و تصمیم گیری ها و ارتباطها و رفتارها مرد با زن خود را هماهنگ می کند زن هم همین طور. وقتی بیرون هستیم بالاخره به خانه می رویم و پیش کسی می رویم که نسبت به او و با او مودت داریم. یا مادر، همسر،....، مودت یعنی امام زمان و ائمه در زندگی ما حضور داشته باشند مثل حضور همسر، مادر، فرزند، اما با امام زمان اصلاً یک همچین ارتباطی نداریم. حضرت را دور نگه داشته ایم در انتخاب رشته، انتخاب همسر و ارتباط ها و سفرها و تربیت فرزند و در انتخاب شغل هیچ کجا امام زمان در زندگی ما حضور ندارد. سمبلیک و فانتزی است حضور حضرت. قرآن و دین را فانتزی با آنها برخورد کرده ایم با ائمه هم همین طور فانتزی و سمبلیک برخورد کردیم مثل اینکه با یک خانه نو که می خواهیم برویم قرآن را ابتدا می بریم. وجای آن را درست می کنیم و می گذاریم و کاملاً سمبلیک با آن برخورد می شود. اما چقدر با این قرآن انس می گیریم و آن را می خوانیم وبه آن عمل می کنیم و چقدر آن را می فهمیم قرآن و اهل بیت سمبلیک حضور دارند در زندگی ما جدی نیستند تنفس ما برای زندگی و شب به رختخواب رفتن ما برای امام زمان نیست اصلاً خودم را تربیت کنم برای چه چیزی؟ به خیلی از طلاب و یا دانشجویان وقتی بگوئیم و بپرسیم که به کجا میخواهی برسی و دغدغه چه چیزی را داری همه دغدغه شخصی و طراحی های شخصی دارند. این درست نقطه سقوط و شکست ماست. امام (علیهالسلام) در حدیث عنوان بصری شرح دادیم قبلاً و به آن مراجعه کنید در شرح آن در گام اول و دوم گام برای بندگی خدا این است که شخص برای خودش تدبیر نداشته باشد یعنی آنقدر برای خودش نقشه نریزد که بعد وقت نکند به امام زمان خوشد فکر کند. آنقدر برای خودش برنامه ریزی نکند که فرصت مودت و همدلی با امام زمان را نداشته باشد. و در چادر حضرت برود و فرصت نداشته باشد که موانعی را از سر راه ظهور بردارد. و ناراحت کنندهتر آن است که دیگران به ما و زندگی مانگاه می کنند اما ما وقتی به زندگی و سبک زندگی خودمان نگاه می کنیم آنقدر به خانواده زمینی ما در تصمیم های ما تقش دارند امام زمان نقش ندارد ما فقط شعار می دهیم به «ابی انت و امی» پدر و مادرم به فدای تو در جامعه کبیره می گویم «به ابی انتم و نفسی و اهلی و مالی و عسرتی» اما در وقت گذاشتن در کارهای سیاسی و انتخابات در ارتباطها و رفتارها و شعرها و کارهای هنری چطور بوده است. حضرت فرمودند که شما دو مانع بیشتر نداریم بی وفایی و عدم همدلی خوب من بعد از 40 و 50 سال عمر چه کرده ام چقدر تمرکز گرفته ام که این حجاب پاره شود و همین طور بقیه افراد. در کتاب های اخلاقی نگاه کنید این همه کتاب های اخلاقی اما آیا چیزی به عنوان بیوفایی نسبت به حضرت پیدا می کنید. اگر قرار بود ما انسان های با تقوا و خوبی باشیم امام زمان ظهور می کرد. اگر قرار بود ما انسان های خوبی باشیم تا الان که باید آمده بود. وقتی امام زمان میگوید شما وفادار و همدل نیستند یعنی جامعه باید خجالت بکشد که نتوانسته خود را به یک همدلی و وفاداری برساند. 30 سال است که انقلاب شده و کارهای فرهنگی انجام شده آیا مردم به عمدلی و وفاداری رسیدند. آیا دنیا امام زمان را شناخت. اشتباه اینجاست که ما وارونه فکر میکنیم و بعد برنامهریزی میکنیم. بزرگترین بیتقوایی و منکر بیوفایی نسبت به امام زمان است. چقدر درباره حجاب صحبت شده و کار شده و تأثیری نداشته اگر ما این پول هایی که برای مواد مخدر استفاده کردیم برای مبارزه با یک شاخه نه ریشه از آنها مبارزه میکردیم. اگر فرصت میگذاشتیم و با ریشه مبارزه میکردیم همه چیز حل میشد. مگر میشود که یک دانشجویی با امام زمان خود آشتی کند ولی معتاد یا بیحجاب شود. اگر کسی با امام زمان آشتی کند دیگر حربههای دشمن به روی او اثر نمی گذارد.تهاجم فرهنگی خلع سلاح می شود ناتو فرهنگی از بین میرود. ما میخواهیم با نماز بدون ولایت با نماز بدون امام زمان و با قرآن و حوزه بدون امام زمان با گریه بدون امام زمان جلوی منکرات را بگیریم نمی توانیم چون روح ندارد تا ولی الله از ما راضی باشد توقع داریم زندگی و درس و قلم ما برکت داشته باشد. وقتی در نظام درونی خود بزرگ ترین منکر را انجام می دهم چطوری کار فرهنگی من مؤثر است. هیچ فحشایی بالاتر از این نیست که پبوند خود را با امام زمان قطع کرده است. حتی گریه هایمان هم شهوانی است و میخواهیم سبک زندگی ما تغییر نکند این یعنی همان سکولاریسم چکار کنیم که زندگی ما تغییر نکند خوب بهترین کار این است که برای حسین (علیه السلام) سال 61 گریه کنیم و رایگان هم هست. ما که نکشیم و لعنت به آنها هم که راحت است. عزیزان به منکری بزرگتر مبتلا هستیم که امام زمان در طرد و آوارگی و تنهایی به سر میبرد و کسی هم هنوز به یاری حضرت نمی رود طلبگی و استاد و قلم من کاری برای حضرت نداشتند و فایده ای نداشته است. پدر آسمانی ماست. کجاست فداکاری و وقت گذاشتن و روحیه جهاد. هر کس می خواهد به پیامبر برساند خود را باید بر مودت داشته باشد. امام حسین می فرمایند خوشا به حال کسی که آنقدر مشغول عیب های خودش است که از عیب های دیگران غافل است. آن وقت ما به موی بیرون گذاشته شده آدم ها و یا یقه پیدا شده و ناخن لاک زدن دیگران نگاه می کنیم اول به منکر بزرگی خودمان انجام می دهیم و آن بی وفایی و عدم همدلی به امام زمان است توجه کنیم. پیامبر (صلی الله علیه و آله) می فرماید: درخت را در چشم خود نمی بیند اما خار را در چشم دیگران می بینید. میوه این عبادت و نمازها و روزه ها همین مودت است. و ما فقط داریم ظواهر دین را حفظ می کنیم به همین ظاهر صورت های عبادی حال خودمان و فرزندانمان را هم بهم می زند. چرا چون تکراری شده آیا کسی از سیگار شدن از چای و یا تلفن و .... خسته بشود چون هر بار چیزی از آن می گیردید چرا ما از نماز خوشمان نمیآید. وتا نماز مسافر دو رکعت می شود خوشحال می شویم چون آن را تعریف نکرده ایم و به بچه هایمان گفته ایم که این صورت ظاهر را حفظ کن. اما در این نماز به جایی وصل می شود. آیا در روزه هم ضیافتی هم می رویم خوب فرزندانمان هم به خودمان نگاه می کنند. اما اگر امام زمان بیاید در زندگی، زندگی خیلی زیبا میشوند. همه دلدادگی و شور و عشق معنا می آید. درس و نماز و طلبگی .... همه طوری دیگری میشود. چقدر الان در دانشگاهها مهندس ودکترهای خیلی باحال و با صفا داریم و آنهایی که آشتی هستند همه نور و صفا و عشقو برکت دارند. امام زمان اگر نباشد انسان افسرده می شود. در قرآن مگر نه اینکه گفته است علامت انسان شادی و آرامش است. اگر می خواهیم ببینیم یک کسی چقدر مؤمن است ببینم چقدر شاد است. کدورتی که بین خود و امام زمان برقرار کردیم نمی گذارد که شاد باشیم و مدام برویم دکتر بگوئید افسرده است و مدام به دنبال این هستیم که از کسی ناراحت شویم. کسانی هستند خیلی مشکلات را دارد اما شاد و قدرتمند هستند. و با انگیزه هستند و زندگی آنها با معناست و کسانی را هم داریم که مشکلاتی ندارند اما ناآرام هستند و مدام قرص مصرف می کنند. مشکل اساسی جان و فطرت یک انسان این است که دچار یک سرطانی که خودش هم متوجه نیست و آن هم عدم پیوند حقیقی و شخصی با حضرت ولی الله اعظم است. انسان می فهمد که به این مودت در درون خود رسیده است یا نه کسی که نمی تواند خود را فریب بدهد. صبح که از خواب بیدار می شویم بنویسیم که چه دغدغه هایی را در آن روز داریم در طول هفته تعطیلات تابستان..... را چه کارهایی را می خواهم انجام بدهم. چرا می خواهم ادامه تحصیل بدهم و چرا طلبه شده ام و خیلی سوالات دیگر را از خود بپرسیم همه آنها معلوم می شود. ما اهل امام زمان نیستیم «السلمان منا اهل البیت» آیا ما هم این گونه هستیم همانند سلمان، باید در حضرت کارها و زندگی من حضور داشته باشد مودت یعنی حضور پررنگ و حقیقی و گرنه صرف دوست داشتن و نماز خواندن نیست. ببینید که مسیحیان و یهودیان چه میکنند برای اهل بیت در هیئتهای خود و یا سنی ها چه می کنند قصیده ای زیبا درباره امام زمان (علیه السلام) شخصی سنی در هفته وحدت در جایی بودیم برنامه ای برگزار شدن این فصیده خوانده شد و چه قصیده عالی و خوبی بود. یک قصیده درباره امام رضا و کفشدارهای امام رضا و از او پرسیدم که شیعه هستی یا سنی گفت من از شما شیعه تر هستم. گفت مندر کردستان مقتل خوانی دارم در محرم. هندیها آتش دارند و به عشق امام حسین (علیه السلام) وارد آتش می شوند. در یک نسل قبل تر از ما در جبهه یک یا مهدی می گفتند و به میدان مین می رفتند یا یا حسین میگفتند و به دژ می زدند و به قلب دشمن می رفتند و با امکانات کم اما با یا مهدی و یا حسین می رفتند. آنها مودتهایشان جدی بود. پس مودت که در بین خانواده است یعنی برای هم کار می کنند نسیت به هم وفادارند خواهر و برادر، همسر و مادر.... بیا تا یاد مونس هم غمخوار هم باشیم. آیا برای امام زمان این گونه هستیم. آیا تنهایی او ما را ناراحت می کند. هر 24 ساعت «هل من ناصر ینصرنی» او ما را تکان می دهد. ما در عزاداری هایمان هم همین طوری هستیم برای امام حسین 61 مرتبه گریه می کنیم اما آیا برای حسین زمان خودمان هم گریه میکنیم. دلدادگی به این حسین بیشتر است یا آن حسین سرمایه گذاری ها و وقت صرف کردن ها برای این حسین بیشتر است یا برای این حسین؟ نسبت ها را بسنجیدم. شعر، تئاتر، فیلم هایی که در مورد امام حسین و علی اکبر.... هست بیشتر است یا برای امام زمان. به حضرت فرمودند که چرا ظهور نمی کنی حضرت فرمودند همین جا در کعبه کنار من بایست ببین که وقتی می گویند سه آرزو کنید برآورده می شود کدامیک از این مردم آرزوهایشان من هستم. قرآن می فرماید اگر همه آرزوها را ردیف کنید و این سه آرزو در رأس آنها نباشد فاسق هستید. الله، چهارده معصوم، جهاد اگر این سه تا در ردیف های دیگر آرزوهایمان است فاسق هستیم.لذا از این کتاب اخلاق به آن کلاس... رفتن درست نیست. باید به استادی بگوئیم که به ما وفاداری را یاد بده اگر کسی در وجودش به وفاداری رسید این با توقی ترین آدم هاست. عشق به مردم برای آنکه آنها هم بچه های امام زمان هستند. (امام فرمودند ما غمخوار همه مظلومان عالم هستیم) انسان ها را به عشق امام زمان دوست داشته باشیم. وقتی دوست داشتن بخاطر اما زمان باشد دیگر نهکم فروشی و گران فروشی ظلم وفساد.... دیگر نخواهد بود. وقتی وفاداری به امام زمان بیاید دیگر هیچ بیماری در جامعه نمی ماند هیچ فسقی نمی ماند و این شاه کلید ساخته شدن یک جامعه، خانواده است... هرچه خوبی جمع کنیم ولی با امام زمان رفیق نباشیم خوب نیستیم. هر چقدر هم خوب باشی و عبادت کنی دیگر فایده ای ندارد. امر به معروف و نهی از منکر باید به سمت کنده شدن یک منکر بزرگ جامعه برود وقتی میخواهیم بگوئیم جامعه خوب است یا نه گفته می شود که نه زنها بدحجابی دارند وپسران سیگار می کشند و مواد مخدر مصرف می کنند و فکر می کنندکه بزرگترین منکر جامعه اینهاست. بزرگ ترین منکر که ما درهمه منکرهاست همین بی وفایی هاست. که با وجود آن بقیه منکرات صورت می گیرد. امام فرمود کسی که خدمت به مردم بکند اما به منکر جامعه جهانی اسلامی امام زمان نباشد. خائن و خطرساز است. یعنی این همه خدمت کند و بعد مردم را مشغول همین خدمات کند و آنها از امام زمان خود غافل باشند که بزرگ ترین فسق است و فاجعه است. چه در نظام فردی یا اجتماعی، هر کار مثبت که شیطان هم برای انسان ایجاد می کند همیشه انسان از مثبت ها بیشتر ضربه خورده است تا از بدی ها. الان در جامعه ما خطر بی حجابان و معتادین بیشتر است یا خطر خواص جامعه ما مدام صورت مسئله را پاک می کنیم. تحلیل های سیاسی و دینی غلط است. تا وفاداری نسبت به امام زمان از نظام مطالبه نشود جامعه روی اصلاح به خود نخواهد دید. بهترین مجلس و قانونگذارها بیایند. باز هم مشکل حل نمی شود. یک زمانی ماشین یک آرزو بود اما الان همه موتور یا ماشین دارند. آیا مشکلی حل شد ما پیشرفته ترین گوشی های همراه آمد و خیلی چیزهای دیگر... اما باز مشکل حل شد؟ هر فردی امام زمان را به دون خانواده و تصمیمات و زندگی و قوم و خویش خود بیاورد او پدر آسمانی ماست قوم و خویش ما که فقط دیگران نیستند. کارهای اجتماعی که می خواهند انجام دهند ما باید به رفع طردشدگی و مظلومیت و آوراگی امام زمان باید مطالبات مردم از بزرگان مملکت و دولت باشد باید کسانی بالا بیایند که خطرساز نباشند. خوب است که گروههای مختلف بیایند و چند صدایی باشد اما چند صدایی در برطرف کردن موانع ظهور نه بدست آوردن اشرافیت و موقعیت ملاک خوب بودن یک مسئول امام فرمودند چقدر به نهضت امام کمک میکند چقدر با ریشه مصائب جامعه مبارزه می کند. عشق و وفاداری می خواهد که کسی پاکار امام زمان باشد ازدواج، درس خواندن، شعر گفتن، فیلم ساختن،... برای امام زمان باشد. هیچ جا در روی کره زمین به اندازه هیئت های نمی توانند قدرت ایجاد کنند برای برطرف کردن موانع ظهور تا حوزه های با امام زمان آشتی نکند و تا هیئت های ما با امام زمان آشتی نکنند با موفق نخواهم بود. کار باید از خواص شروع شود عوام منتظر خواص هستند. که چکار می کند. یک مربی مهد کودک می تواند یک مربی مهدویت باشد. همه می توانند کار کنند. بزرگ ترین کاری که میتوانیم کنیم مبارزه با غفلت کردن از امام زمان فرمودند باید با هم همدل باشید کار اجتماعی باشد پس باید کار کنیم و همت داشته باشیم و غصه امام زمان را که بخوریمو خدا غصه همه چیزها را از دل او می برد.