یکی از درسهای بسیار مهم که کربلا و شهدای کربلا به ما آموختند که فوق العاده مهم و تعین کننده است درس وفاداری به خدا و دین خدا و خلیفة الله که هر توفیقی اولیاء الاهی داشتند از وفاداری پیروان بوده و هر شکستی که خوردند از بی وفایی پیروان بوده است. وفا یک صفت در کنار صفت های خوب نیست بلکه یک پایه و اصل اساسی در شخصیت انسان در اصول اجتماعی و در سلوک انسان به سمت کمال خود هست. اگر بخواهیم بررسی کنیم و ریشهیابی کنیم مشکلات تاریخ انبیا و اسلام و مشکلات کنونی جوامع اسلامی و حتی جامعه خودمان را تمام آن برمیگردد به یک صفت اگر بخواهیم همه مشکلات را به یک صفت برگردانیم آن صفت بی وفائیست. و مردم به میزان وفاداریشان جذب از الله می کنند از آسمان جذب می کنند و خیر می بینند هیچ بیتقوایی بالاتر از بی وفائی نیست یعنی ما بی تقوائی بالاتر از بی وفائی نداریم. سیدالشهداء از زمانی که حرکت کردند خیلی این آیه را می خواندند و این خیلی عجیب است یعنی حضرت با حرف های خود و سره خود یک درس بزرگ به ما میدهد. از مدینه که به سمت کربلا حرکت می کنند منزل به منزل هر جا صحبتی هست حضرت این آیه را زیاد می خوانند که خیلی آیه شورانگیزی هست و واقعاً لازم است انسان روزی یکبار به این آیه نگاه بیندازد اگر که میخواهد جلوی انحرافاتش و تنبلیها و بیحوصلگیها و کسالت ها و بی انگیزگی هایش را بگیرد جلوی حمله های شیطان را بگیرد که غمزده و پژمرده نشود این آیه خیلی کمک می کند این است که «من المؤمنین رجال صدقوا ما عاهدوا الله علیه فمنهم من قصا نجدوا منهم من ینتظر و منهم بدلوا تبدیلا» ازمؤمنین کسانی هستند که یعنی همه مؤمنین نیستند وقتی می گوید رجال منظور نساء هم هست کاری که خانم ها داشتند تا وقتی که برگشتند به مدینه به مراتب از کار آقایان که در وسط راه شهید شدند در کربلا سخت تر بود. راست گفتند با آن چیزی که با چیزی که با خدا عهد کرده بودند بعضی از آنها به آن چیزی که عهد کرده بود وفا کردند و اوقاتشان گذشت و شهید شدند و رفتند بعضی از این مؤمنین هم کسانی هستند که منتظرند یعنی عهدی را که با خدا بستند سر آن هستند و منتظرند که وفای به عهد بکنند و آن عهدی را که با خدا بستند تغییر ندادند. از این آیه که می فرمایند: «من المومنین» یک درس بزرگ باید بگیریم که همه مومنین وفادار نیستند و وفادار نمی مانند بخشی از مومنین هستند که اهل وفا هستند. چقدر هم مهم است که خداوند این آیه را این گونه آورده است «من المومنین رجال» انسان این را از خود خداوند بشنود به حساسیتش بیشتر پی می برد که خداوند رو مسئله فوق العاده دست گذاشته است و خیلی کلیدی است و خود سیدالشهداء هم دست گذاشتند روی هم مورد مهم و کلیدی یعنی حضرت این همه آیه از بین آنها این آیه را بیشتر خوانده است. و تکرار کرده باشد در این حرکت 6ماهه آخر حضرت روی آن خیلی تأکید دارد. درد جامعه بشر در طول تاریخ و جامعه اسلامی و جامعه اسلامی کنونی وفاداری و عدم وفاداری هست لذا در کربلا امام حسین (علیه السلام) روی وفاداری خیلی تأکید می کند که با چند هزارنامه مرا دعوت کردید اما به عهد خود وفا نکردید. جمله تلخی دارد امام که می فرماید اگر شما این کار را کردید عجیب نیست چرا که قبلاً با پدر و برادرم هم این کار را کردید. اگر آنها وفاداری می کردند مسیر تاریخ عوض میشد این بیوفایی است که ما این همه سال خسارت داده ایم. سیدالشهداء در مورد افرادی که می مانند می فرماید: «إنی لا اعلم اصحاباً اونی و لاخیراً من اصحابه» من سراغ ندارم کسی را با وفادارتر از شما امام این گونه صحبت کنند ببینید که اصحاب چقدر اوج داشتند شما بهترین ها هستید که به من وفادار ماندید. این سوال را از خود می کنیم که ما به ناب امام زمان (عج الله) وفادار بودیم در جنگ تحمیلی همه مخصوصاً روحانیون خیلی وفادار بودند و شهید شدند و بی وفای هایی هم بوده امام فرمودند هیچ ملتی باوفادارتر ازملت ایران در طول تاریخ نبود. ملت ایران از ملت حجاز در زمان پیامبر و اهل کوفه در زمان امیرالمومنین باوفاداتر بوده و هست. وفاداتر از مردم ایران خلق نکرده است. خداوند در قرآن هم توصیف مردم ایران را کرده است و چند آیه داریم. «یحبهم و یحبون » خیلی این حرف بزرگ است. «فسوف یاتی الله بقوم یحبهم و یحبون» یک عشق بزرگ بین این ملت و خدا و خدا با این ملت است. در کتاب آشتی با امام زمان در بخش امیدها و نویدها روانشناسی ملت ایران را بیان کردیم که چرا در قرآن از مردم ایران اینقدر تجلیل شده است. چرا ملت ایران انتخاب شده اند برای رسالت بزرگ یعنی ظهور امام زمان (عج الله) چرا این همه روایت هست در رابطه ملت ایران با امام زمان و با اسلام و آیاتی که در مورد ایران و رابطه ایرانیان با خداوند آمدن است. و معاشقه ای که بین خدا و ایرانیان است شیفتگی که بین ایرانیان و الله است که همه در آن کتاب مفصل بیان شده است. بااین حال می گویم وفادار به نائب امامزمان بودید الان هم نسبت به رهبری هم همی گونه است اما آیا درآن زمان به کمک امام حسین (علیه السلام) می رفتیم یا نه و در جواب می گوئیم نمی دانیم. مرحله مهمی بوده است. در روز عاشورا هم دوباره این آیه را می خوانند. در کربلا چه افراد مهمی بودند و با اینکه با هم متفاوت بودند اما ایستادند حضرت ابوالفضل(علیه السلام) که در این جنگ بودند و امام زمان شعری را به فارسی درباره این خوانده اند که بزرگترین خصوصیت ایشان را گفته. یادم زوفای اشع الناس آمد/ وز چشم ترم سوره الماس آید./ آید به جهان اگر حسین دگری/ هیهات برادری این چو عباس آید. امام زمان وقتی می خواهد از حضرت عباس حرف بزند از وفای عباس صحبت می کند این اوج وفا می بینیم که در پائین ترین اصحاب یعنی وهب نصرانی هم در اوج قدرت وفاداری است. لذا در زیات عاشورا هم خداوند دست روی همین صفت می گذارد و سربه سجده می گذاریم «ثبت لی قدم صدق...» یک قدم راستگویی نسبت به امام حسین به ما هم بده وقتی می خوهیم جمع کنیم می گوئیم «الذین بذلوا دون الحسین » همه اختلافات در یک چیز به وحدت رسیده است. با این همه درجه اختلافات همه وفادار خواسته است. همه اینها مقدمه بود برای اینکه به اصل برسم و آن این است که اگر امام زمان 1180 سال است که به تعبیر امامعلی (علیه السلام) در طرد و آوارگی هست این کلمات خیلی کلمات تندی است گاهی می گوئیم بعد می گوئیم خدا نکند که گفتن و شنیدن آن برایمان عادی باشد. این عادی شدن خطرناک هست. اگر این وضعیت را امام زمان در 1180 سال است که دارد به خاطر آن است که خودشان در نامه ای که برای شیخ صدوق نوشت اول ایراد شیعه و علت غیبت خود را بیوفائی شیعه ذکر میکنند. میفرمودند: اگر شیعیان با وفا بودند من الان با عجله آمده بودم. و نماز خواندن و زیارت رفتن یک چیز است و وفادار بودن به حضرت یک چیز دیگر است. اینها ابزاری است که شاید انشاءالله در ما وفاداری ایجاد شود. رزمندگان ما که رفتنداز همین نمازها و روزه ها و حج ها و هیئت ها وفاداری را یاد گرفتند. لذا تا آخر کار ایستادند و لی عده ای این گونه نبودند هیئتی و روحانی بودند ولی وفادار نبودند مجتهد بودند نماز خوان بودند ولی وفادار نبودند. امام فرمودند کسانی که خود و خانواده شان را از جنگ دور نگه داشتند برای پاسخ روز واپسین باید خود را آماده کنند. لذا بیشترین قشری که وفادار بودند روحانیت بود که امام فرمودند اینها اغال از روی علم برداشتند یعنی گاهی طلب علم باعث بیوفایی می شودو شهوت طلب و شهوت آقا و مجتهد شدن و استادی که شهوات مقدس است تا شهوتهای مقام و ریاست و.... از روحانی پرسیدم چرا جبهه نمیآیی گفت جبهه بیایم شاگردانم از من جلو می زنند. باز خوب است که راستش را گفت طلب علم نمی گذارد که انسان وفادار به دین و امام زمان و نائب امام زمانش باشد. می گویند می خواهم آقا و بزرگ باشم این از طرز فکر روحانیت که نمی گذارد وفادار به امام و نائب امام زمانش باشد تا بقیه اقشار جامعه وابستگی مالی و عاطفی ... نمی گذارد که انسان وفادار باشد. همین عوامل باز هم نمی گذارد در همین جامعه قوانینی تصویب شود یا اگر تصویب شد اجرا شود و موانع ظهور امام زمان برطرف شود و ما را از امام زمان دور نگه می دارد. در اقشار دیگر هم همین طور است. در حالی که اگر مردم همین یک صفت را داشتند. خداوند چینشی که در کربلا کرده مانند وهب نصرانی خداوند به سابقه نگاه نمی کند تنها چیزی که در جامعه به درد میخورد و اگر بود جامعه به صلاح است وفاداری است. نماز خواندن به درد نمیخورد. شمری که بر روی سینه امام نشست خودش معلم بود جانباز است استاد حدیث است. و زاهد بودن و مبارزه بودن اینها مهم نیست وفاداری مهم است. حتی از جنگ نترسیدن هم مهم نیست. شمر و عمر سعد هم از جنگ نترسیدند آنها به جنگ با امام حسین آمدند و تا پایان جانشان هم ایستادند اما دلبستگی «الذین بذلوا....» و این شیفتگی و دلبستگی به رهبر این خیلی ما هم است. خدایا اینها را می چیند با صفت های مختلف می خواهد به ما بگوید هیچ چیزی بالاتر از وفاداری نیست آنچه که اصحاب کربلا را اوفی و ... جرده یعنی وفادارترین و بهترین یعنی عاشق امام و رهبرشان بودند آن زمان که ملت ایران این صفت را پیدا کردند بر طاغوت غلبه پیدا کردند. امام زمان فرمود مردم دو صفت ندارند وفادار نیستند و همدل نیستند اصحاب عاشورا وفادار بودند اما چون همدل نبودند حداقل آنها را 72 و حداکثر را 150 نفر ذکر کردند. چون در جامعه وفاداری بود اما همدلی نبود همه نامه نوشتند اما رفتند در لشگر عمر سعد وفاداری به تنهایی کافی نبود چه میخواست. امام یاد نداشت اگر آنهایی که با امام از مدینه آمدند با امام می ماند به حکم قرآن هر یک نفر سالم معادل 20 نفر است شاید رقم می خورد پیروزی در جنگ پیامبر و جنگ خودمان تعداد کم بود امام پیروز شدند اگر آن چند هزار نفر که آمده بودند میماندند این مقدار همدلی خیلی کمک می کرد. ولی باعث که امام حسین گشته شود و حذف شود. دفعات «امة دفعتکم عن مقامکم» ثارالله نمی تواند بر مردم حکومت کند و حکومت بدست امیه و بنی عباس می ماند. آن مقدار وفاداری کافی نبود باید همراه وفاداری همدلی می ماند لذا در نامه ای که امام زمان می نویسد که مشکل اساسی را می نویسد و باید درس بگیریم. بزرگترین منکری که در جامعه است بی وفایی نسبت به امام زمان است و هیچ کس در رابطه با آن حرفی نمی زند این بی وفایی در مسئولین نظام هست تا پایین بزرگ ترین منکر بدحجابی و زنا نیست منکر اقتصادی نیست بزرگترین منکر، منکر بی وفایی به امام زمان است. امام خمینی (ره) فرمودند اگر مسولین نظام جمهوریاسلامی خدمت به جامعه هم کنند ولی به فکر ایجاد حکومت جهانی امام زمان نباشد خائن و خطرساز هستند. اگر طلبه فاضل هم باشی باوفا باشی و گناه نکنی کافی نیست همین که صبح که از خواب بیدار می شویم دغدغه امام زمان در دل ما نیست. بزرگترین منکر را دارد. بقیه کارها همه هدر رفته است. لذا اگر از خوان قیامت خوان توحید، نبوت، معاد هم دربیائیم از خوان نماز که ستون دین است فرار کنیم. اگر در خوان امام زمان نتوانیم جواب دهیم دیگر هیچ کدام از آنها فایده ای ندارد. «یوم ندعوا کلّ اناس بامامهمم» هر کسی با امام زمان خودش در قیامت محشور می شود و سوال و جواب می شود. بزرگترین منکر این است که انسان کارهایش جهت امام زمانی ومهدویت نداشته باشد. اگر کارهایش موانع ظهور را برطرف نکند. گاهی ما کارهایمان باعث بی وفایی به امام زمان است آنقدر به خودمان و کمالات خودمان مشغول میشویم که فقط می خواهیم بزرگ شویم و آقا شویم وقتی وظیفه تبلیغ در مورد امام زمان است در لاک درس خواندن خود فرو می رود. اگر اختلافات سیاسی بر سر شناساندن امام زمان به جهان بود که چه کسی کمتر یا بیشتر کار کردن است ویا آنکه جهت امام زمانی داشته باشد کارهایمان این خوب است اما اینگونه نیست همه بر سر مال و جاه است. خوب بازی ها برای قدرت و رأی آوردن است. به قول رهبر عزیز (حفظه الله) برای این است که کدامشان با بیت المال می تواند بیشتر اشرافیت بکنند البته در آنها هم کسانی هستند که واقعاً خادم هستند و اخلاص دارند و خیلی هستند. ولی خادم بودن خدمت کردن و اخلاص کردن کافی نیست آنچه لازم است وفاداری به امام زمان است. اگر کسی مرجع یا وزیر.... می شود از کار خود و پول و اعتبار و قلم و هوش خودش استفاده کند برای برطرف کردن موانع ظهور و شناساندن امام زمان. امام زمان تا به دنیا معرفی نشود مشکل حل نمی شود دنیا باید امام زمان را بشناسد. لذا هر چقدر هم پیشرفت کنیم در صنایع، کشاورزی،... الان سیری که در ایرانهست با سیری که در آمریکا هست خیلی فرق دارد آنها روزبه ورز فقیرانشان بیشتر می شود و ایران الحمدلله رشد خیلی زیاد است اما فایده ندارد و نهایتاً مثل آنها میشویم و اگر این وفاداری نباشد بعداً از درون خراب میشود و باز اختلاف فقیر و غنی پیش میآید. امام فرمودند که سه مشکل اساسی ملت، فقر، فساد، تبعیض، هر کسی باید به نوبه خودش از کربلا درس بگیرد و در جامعه درونی خود، ما جهنمی باید بشویم ما باید از صبح که بیدار میشویم به عشق امام زمان چشم باز می کنیم. در طول روز هم که دوندگی و تلاش میکنیم به عشق امام زمان این کارها را انجام دهیم و شب هم به عشق ایشان به رختخواب برویم و اگر نقشه می ریزیم برای این باشد که چطوری خود را به حضرت نزدیک کنیم و چطوری حضرت از ما راضی و خشنود باشد و بتوانیم موانع ظهور را برداریم به امام صادق (علیه السلام) گفتند آقا اگر شما خلیفه بودید خیلی خوب بود. حضرت فرمود برای چی؟ گفتند برای آنکه نان ما هم در روغن بود. حضرت فرمود اگر ما هم خلیفه می شدیم شبها هم تا صبح نقشه میریختیم و صبح ها اجرا میکردیم. چقدر خوبست که چند طلبه کنار هم بنشینید و بخاطر آرمان های جهانی نقشه بریزند و برنامه ریزی کنند در روستا و هیئت و یا زیر مجموعه کشور خود یا در زیر مجموعه ولایتی خودمان چه کاری می شود انجام داد. چقدر زیباست که فرد برتر در یک خانواده امام زمان باشد. و چقدر این خانواده زیبا میشود بی حوصلگی و بی انگیزگی از بین می رود. و زن عشق و عشقبازی با امام زمان دارد و همدیگر را کمک می کنند تابه امام زمان برسند. خیلی این زندگی زیباست. وقتی امام زمان در یک زندگی نباشد بچه داری و شوهرداری و ..... همه بی فایده و زجر آور است. همه جهنم است. در موسسه یک هیئت و فعالیت فرهنگی دقت حضرت نباشد و کارها برای برطرف کردن بزرگترین منکر جامعه و انجام معروف ترین امر جامعه نباشد اصلاً مبارک نیست. اگر هیت داری ها مهدوی بود چقدر خوب بود. برای حسین سال 61 گریه میکنند. امام حسین الان تنها و بییارست. اگر هنرمندان تلاش میکردند چقدر جلو بودیم دشمنان ما چقدر تلاش می کنند و پیش از صد فیلم علیه امام زمان درست می کنند اما در این نظام چند فیلم برای امام زمان (عج الله) ساخته شده است. در بعضی زمینه های هنری، شعر، موفق بودیم شاید کمی در موسیقی موفق بودیم اما در سینما، تئاتر، تلویزیون اصلاً خبری از امام زمان نیست و خیلی ضعیف است. در کتاب خیلی خوب بودیم اما در بحث های دیگر در سیاست هم همین طور خوب کار نشده اگر طلبه ها هم با امام زمان آشتی کنند هم همین طور است. یک داستانی را بگوئیم امام فرمودند من شب خواب دیدم که نقشه ایران آتش گرفته ولی فهمیدم که عبا زدم آتش روی نقشه را خاموش کرد. می توانم ایران را نجات دهم اما تنهایی باید این کار را انجام دهم همه مثل من نیستند که بخواهند ایران را نجات دهند امام در پانزده خرداد همه آقایون و قشری به دنیال امام نیامدند. بلاترین موعظه ای که خداوند کرده اند این است که قیام لله داشته باشید مثنا و فرادی. امم این را تأکید کرده اند هر کس هر جا می تواند قیام کنند قیام کند منتظر نظام نباشد. چون ما را در روز قیامت با امام زمان روبرو میکند من به تنهایی باید جوابگو باشم به دیگران که کاری نباید داشته باشیم به تنهایی برای امام زمان کار کنیم هر کسی باید فکر کند به تنهایی چه کاری میتواند انجام دهد. دانشجویان در دانشگاه خیلی کار میکند درباره مهدویت. امام تنهایی قیام کرد این دو صفت در مردم نبود نه وفاداری و نه همدلی نسبت به امام نبود. مردمی که در شهرری و ورامین بودند نسبت به جمعیت 25 میلیون آن زمان وفاداری محسوب نمی شود مثل اصحاب کربلا و کم هستند قدرت ندارند 15 سال روحانیت بزرگ و معظم زحمت کشید مراجع زحمت کشیدند و 15 سال کار فرهنگی کردند تا مردم ایران به این دو صفت نسبت به نائب امام زمان رسیدند (همدلی و وفاداری) تا این اتفاق افتاد خداوند سریع امام را به آنها داد واقعاً خدا چقدر سریع الاجابة است. امام را از تبعید هدیه کرد به این ملت. دقیقاً بین این اتفاق باید نسبت به امام زمان چه در کشور ما و چه در کشورها و جامعه ها دیگر و جهانی هر طلبه باید این کار را انجام دهد هر کسی به نوبه خودش درهر جایی که هست باید نقشی دراین جبهه داشته باشد. وگرنه هیچ چیز او فایده نخواهد داشت. اگر سؤال کنند که چه کارهایی برای امام زمانت کردی. و امام زمان باید تأئید کند جواب ما را الان کسی که علم برداشتن موانع ظهور بر روی دوش ایشان است و تلاش برای امام زمان میکنند مقام معظم رهبری هستند. واقعاً اشتباه کرده است کسی که فکر می کند غیر از خدمت به ولایت فقیه می تواند خدمت به امام زمان کند. سرلشگر این کار مقام معظم رهبری است. چه کسی بیداری اسلامی را انجام داده است. هر کسی حب امام زمان در دلش است باید بداند که خدمت این آقا را باید بکند و با این آقا و با دستورات ایشان خود را هماهنگ کند. اگر کسی خود را از راه ولایت فقیه جدا کند و بگوئید که بااین نظام کاری ندارم و می خواهم خودم کاری انجام دهم از یک لشگرگاه قوی رفته به ضعف ترین وضعیت این اصلاً با شعور و عقل سازگاری ندارد. دروغ میگوید کسی که میگوید عاشق امام زمان است و می خواهد خدمت کند به ایشان و پدر آسمانی خودش و بعد کوتاهی کند و بعد با اصول دین خود با نماز و انس با قرآن و حجاب مشکل داشته باشد. ما مشکل ترین گردنه قیامتمان گردنه امام زمان است هر کس باید اول واقعاً در نظام شخصیتی خودش به وفاداری به امام زمان برسد. و بعد شروع به کار برای امام زمان کند. حالا اینکه چگونه در نظام شخصیتی خود وفاداری پیدا کند و چطوری در اجتماع و فعالیت های اجتماعی کار کند را میگذاریم برای بحث های بعد هر یک مقدار راهکارها شناخته شود.