شرح زیارت جامعه کبیره؛ جلسه 103 14/09/1398

أعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنة الله علی أعدائهم أجمعین من الآن الی قیام یوم الدین.@

سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان و بینندگان عزیز شبکه الهی ولایت. تبریک عرض می‌کنم میلاد باسعادت حضرت امام عسکری (علیه السّلام) را خدمت همه عزیزان.@ما طبق روال بحثمان درباره موضوع بهشت و جهنم باید بحث بهشت را امروز خدمت شما تقدیم می‌کردیم اما چون روز میلاد امام عسکری (علیه السّلام) هست بهتر هست که از ایشان که امام ویژه و باعظمتی هست در بین ائمه یاد بکنیم، پدر و امام عزیزمان.@انتخاب کردم از فرمایشات ایشان، فرمایشی را که قصد داشتم یک تکه خیلی کوچکی از آن را در جلسه بعد به مناسبت فقره «و أبواب الإیمان» در جامعه کبیره عرض کنم اما دیدم حیف است.@فرمایش ایشان آنقدر زیباست و راهگشاست که هم گفتیم کل این متن را خدمت شما تقدیم کنم یا بخش اعظمش را، و این درس امروزمان که به مناسبت میلاد این امام عزیز هست بخشی از جامعه کبیره ما محسوب بشود که در بحث «و أبواب الإیمان» بحث ما کاملتر بشود.@ ایشان یک نامه‌ای می‌نویسد به اسحاق بن اسماعیل نیشابوری که مطالبی را برای ایشان می‌فرمایند، من بخش مهمش را که مربوط به موضوع ابواب الإیمان هست جایگاه ائمه (علیهم السّلام) خدمت شما عرض می‌کنم که این فرمایش فوق‌العاده مهم است.@خداوند تبارک و تعالی به روح پرفتوح امام عسکری (علیه السّلام) به همه ما عنایت کند که بتوانیم این فرمایش حضرت را با قلبمان کامل دریافت کنیم و ان‌شاءالله به آن مقید باشیم.@ایشان می‌فرماید: «فاعلم یقینا یا اسحاق انه من خرج من هذه الدنیا اعمی فهو فی الآخرة اعمی و اضل سبیلا» این را بدان ای اسحاق که هر کس در این دنیا کور باشد در آخرت هم کور هست و گمراه‌تر هست.@این یک تکه از آیه قرآن هست که ایشان به عنوان بخشی از نامه‌اش آورده «وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى‏ فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى‏ وَ أَضَلُّ سَبِيلاً».@بعد می‌فرماید: «یا اسحاق لیس تعمی الابصار ولکن تعمی القلوب التی فی الصدور» این منظور از کوری در دنیا کوری چشم نیست که هر کس در دنیا چشمش کور باشد در آخرت کورتر هست، بلکه منظور کوری قلب هست که قلب انسان از معرفت و بخصوص معرفت امام، چون بعداً خودشان توضیح می‌دهند عاجز باشد و نتواند امام را در زندگی‌اش ببیند.@بعد می‌فرماید که: «و ذلک قول الله فی محکم کتابه حکایة عن الظالم اذ یقول : «قال رب لم حشرتنی اعمی و قد کنت بصیرا» می‌گوید خداوند تبارک و تعالی در قرآن درباره شخص ظالم اینگونه می‌گوید که خدایا من را چگونه کور محشور کردی در حالی که در دنیا چشم داشتم؟@«قال کذلک اتتک آیاتنا فنسیتها و کذلک الیوم تنسی» خدا می‌فرماید که همینگونه هست تو در دنیا چشم داشتی ولی اینجا کور هستی، چرا؟ چون «اتتک آیاتنا» آیات ما برای تو آمد «فنسیتها» آیه را یا ندیدی یا فراموش کردی «و کذلک الیوم تنسی» امروز هم تو فراموش می‌شوی.@هر کس خدا را در دنیا فراموش کند و آیات الهی را فراموش کند در آخرت فراموش می‌شود؛ این یک قاعده است که قبلاً در مباحث معرفت نفسی بارها عرض کردیم شما هر رفتاری با خدا بکنید و هر رفتاری با آیات الهی و دستورات الهی بکنید در واقع داری با خودت این کار را انجام می‌دهی.@هر چقدر انسان حرمت الهی را رعایت می‌کند حرمت انبیاء و معصوم را بخصوص امام زمانش را، در واقع دارد حرمت خودش را نگه می‌دارد به خودش دارد احترام می‌گذارد و هر چقدر دین و احکام الهی خداوند در نزد او سبک و بی‌مقدار و بی‌ارزش باشد و نسبت به آن غفلت بکند شخص دارد از خودش غفلت می‌کند و خود حقیقی‌اش را فراموش می‌کند.@بنابراین طبیعی است که وقتی وارد نظام برزخی می‌شود همان کاری که با آیات کرده یعنی با خودش، چون آیات برای او آمده بوده؛ آیات آمده به خاطر ما، وقتی که آن چیزی که به خاطر تو و نجات تو آمده فراموشش می‌کنی پس نجاتی هم در کار نیست و آنجا هم فراموش شده هستی یعنی در واقع خودت خودت را به فراموشی غیب سپردی و واگذار کردی.@هر چقدر انسان به خود اصلی‌اش یعنی خود الهی و انسانی و ابدی‌اش احترام می‌گذارد و توجه می‌کند آنجا بیشتر مورد اکرام و احترام قرار می‌گیرد.@و هر چقدر به خود الهی‌اش توهین می‌کند بی‌رحمی و بی‌عاطفه‌گی می‌کند خودش را فراموش می‌کند، به خودش محل نمی‌گذارد، به نیازهای خودش توجه نمی‌کند، به مصلحت و صلاح خودش توجه نمی‌کند به هدایت و نورانیت خودش بی‌توجه است آنجا هم دچار تمسخر و بی‌ارزشی و تحقیر و توهین و فراموشی قرار می‌گیرد.@پس هر کاری که داری با خودت می‌کنی به مقیاس ابدی با تو خواهند کرد این یک قاعده است، در دروس معرفت نفس در بحث انسان‌شناسی مفصل توضیح دادیم. این را حضرت برای چه گفت این سه تا آیه را آورد؟ حضرت می‌خواهد بگوید که خداوند آیات زیادی دارد که ما باید آنها را ببینیم و بزرگترین آیه و مهمترین آیه امام معصوم در زندگی ما هست.@ خیلی فرمایشات زیبایی امام عسکری (علیه السّلام) دارند که درباره توجه به امام زمان خودمان هست این خیلی مهم است، بارها ایشان در مورد اینکه هر کسی باید به امام زمان خودش توجه داشته باشد دغدغه امام زمانش را داشته باشد فرمودند. حالا اگر فرصت کردیم آن بخشهایی که ایشان درباره امام زمان و توجه به امام زمان می‌فرمایند می‌خوانیم.@بعد می‌فرماید که وقتی آیه می‌گوید «اتتک آیاتنا» آیات ما برای تو آمد و تو ندیدی، نشانه‌های مهم ما آمد و تو ندیدی، در ادامه می‌فرماید که: «و اىّ آیة اعظمُ مِن حجةالله على خلقه وامینه من بلاده» کدام آیه عظیم‌تر از حجت خدا بر زمین هست حجت خدا بر خلقش، و امین خدا در بلاد الهی؛ معنای بلاد را در ارکان البلاد توضیح دادیم.@ما آیه‌ای بزرگتر از امام زمان داریم که هم حجت خداست و هم امین خداست در سرزمینهای الهی؟. «و شهیده على عباده» شاهد خداوند بر بندگانش هست «من بعد من سلف من ‏آبائه» بعد از آباء قبلی، پدران طاهرین قبلش چه کسی از امام بالاتر هست برای شما؟ کدام آیه از این بالاتر هست؟.@«آبائه الاولین النبیین و آبائه الاخرین الوصیین علیهم اجمعین السلام و رحمةالله و برکاته» می‌فرماید که از بین گذشتگان خودش یعنی نیاکان نخستین او که پیامبران هستند و همچنین نیاکان اخیر او که اوصیاء الهی هستند؛ چه نیاکان قبلی ائمه چه نیاکان اخیر ائمه که خود اهل بیت هستند چه کسی از اینها، آیاتی از اینها بالاتر است.@خداوند در روی زمین آیاتی بزرگتر از انبیاء خودش و ائمه قرار نداده این آیه است. کسی که این را نمی‌بیند کور است. کسی که زندگی جمادی، گیاهی، حیوانی، یا علمی دارد بدون امام زندگی می‌کند بدون امام توجه به امام ندارد کور است.@این را خوب دقت کنید ما مقصدمان الله هست معشوقمان الله هست اله ما الله هست آفریده شدیم برای قرب به او، وظیفه دیگری نداریم، هدف دیگری از خلقت ما روی زمین وجود ندارد.@مثل یک جنین که در رحم مادر است که هدفی از بوجود آمدن او در رحم مادر جز اینکه یک بدن سالم تهیه کند برای دنیا ندارد، ما هم آفریده شدیم برای اینکه به قرب الهی برسیم، برای اینکه سالم از دنیا متولد بشویم؛ سالم یعنی چی؟ یعنی شبیه امام، از اینجا متولد بشویم به آخرت و ابدیت.@کار دیگری که روی کره زمین نداریم، برای هدف دیگری ما آفریده نشدیم. این وسط خداوند اولیاء خودش و ائمه را به عنوان بزرگترین آیه برای اینکه ما به هدف خلقت برسیم آورده «و حجت الله علی خلقه» خدا برای این امام را آورده.@حالا یک کسی الان می‌خواهد خودش و زندگی‌اش را ارزیابی کند، من الان کجای کار هستم؟ بالأخره هر کس از خودش یک ارزیابی جمادی دارد؛ من الان مثلاً چقدر پول دارم، خانه دارم یا ندارم، مستأجر هستم، صاحبخانه هستم، شغلم چیست، یک ارزیابی اینطوری دارد.@یک ارزیابی گیاهی دارد قیافه‌ام چه شکلی است بدنم چطوری است سالم هستم، مریض هستم، زشت هستم، زیبا هستم، چی دارم؟ وضعیت بدنی من چی است، غذایم چیست، چی می‌خورم، وضعیتهای گیاهی، قدرت بدنی و توانم چقدر است این کمالات گیاهی.@یا ارزیابی حیوانی از خودش دارد من الان زن هستم مرد هستم ازدواج کردم یا نکردم، همسر دارم یا ندارم، خانواده‌ام چطوری هستند، چندتا بچه داریم، کار، شغل، تفریح، مسکن‌گزینی، امور اجتماعی، جایگاه اجتماعی، موقعیت اجتماعی.@یک تفسیری هم از علم خودش دارد چقدر سواد و تحصیلات دارم اینها را هر کسی از خودش دارد. اما اینها هیچ کدام من نیستم، هر کسی باید از منِ اصلی‌اش هم یک مختصات در کره زمین داشته باشد.@من الان کجای کره زمین هستم، کجای جهان هستم، الان من نسبتم با خدا چیست، نسبتم با خانواده آسمانی‌ام چیست، فاصله‌ام تا آن مقام چیست؟ بدبختی که همیشه دارد فاصله مادی خودش را با دیگران می‌سنجد و شب و روز دارد حرص می‌زند که به پول و ثروت بیشتر.@چشم و هم‌چشمی می‌کند در کمالات گیاهی و حیوانی، و حتی چشم و هم‌چشمی می‌کند در کمالات علمی؛ بروم درس بخوانم دکتر و مهندس بشوم بچه‌هایم دکتر و مهندس بشوند یک کسی اینطوری است. این چرا فکر نمی‌کند که انسان است و باید حتماً خودش را با معصوم بسنجد و ببیند بین من و معصوم چقدر فاصله است.@مگر نمی‌گوییم ما می‌خواهیم به مقام امام حسین مقام اهل بیت برسیم، خب این الان بزرگترین دغدغه هر کس در مورد خودش و خانواده‌اش باید این باشد که من و خانواده‌ام چه نسبتی با معصوم داریم چه فاصله‌ای با معصوم داریم.@الان رابطه ما با او چگونه است، شباهت ما با او چگونه است، میزان قرب ما به او چگونه است، میزان محبوبیت ما و عزت ما در پیش امام معصوم چگونه است، اینها مهم است، اینها اصلی‌ترین چیزهایی هست که ما باید به آن توجه کنیم.@آن چهار مورد قبلی هیچ ارزشی در نظام آخرت ندارند. در نظام آخرت شما وقتی که از اینجا وفات می‌کنید می‌روید، فقط میزان قرب تو به امام و میزان وظائفی که تو نسبت به معصوم انجام دادی مهم است.@بارها گفتیم مهمترین سؤال روز قیامت موضع‌گیری تو نسبت به امام معصومت هست؛ برای اینکه از زندگی تو چی برای امام و در اختیار امام معصوم هست و تو در برطرف کردن موانع ظهور او چه نقشی داری.@این خیلی مهم است اصلی‌ترین چیزی که زندگی ما باید همیشه سؤال کنیم که من الان کجای کار هستم، نه اینکه شیطان بیاید ما را گول بزند که از نظر اقتصادی الان من چکاره هستم و دائم خودت را با بقیه مقایسه کنی و از نظر غذا و بدنی و سبک زندگی گیاهی و حیوانی، شب تا صبح ما دائم به این چیزها فکر می‌کنیم.@یک بار هم فکر کن به اینکه الان من در مورد امام زمانم کجای کار هستم؟ امام من از من راضی است؟ من نقشی در برطرف کردن موانع ظهور او دارم؟ جایگاه من با حجت الله که غایت من است پدر آسمانی من هست خانواده آسمانی ما هستند؛ واقعاً نسبت ما با خانواده آسمانی‌مان چطوری است؟ نزدیک هستیم؟ انس داریم؟ رفت و آمد داریم؟ قرب داریم؟ اینها چیست؟ اینها را هر کس باید از خودش سؤال کند.@این را اگر کسی در زندگی‌اش نبیند خب معلوم است حضرت دارد برای یکی از شیعیان خاص خودش این نامه را می‌نویسد. حالا ادامه نامه اگر برسیم می‌گوید که فرق بین شما و بقیه نیست شما هم اگر کور باشید به عذاب الیم الهی دچار می‌شوید، شما هم اگر امامتان را نبینید، فقط برای کسانی که اعتقادی به امام معصوم ندارند یا امام معصوم را از زندگی‌شان حذف کردند نیست.@می‌گوید شما شیعیان هم که ادعا می‌کنید که ما ائمه را دارید وقتی که نسبت به امام زمانتان بی‌توجه هستید نکبت و مشکلات و سختی دنیا و عذاب آخرت منتظر شما هست.@شما که ادعا می‌کنید ما را دوست دارید و نسبت به ما محبت دارید وقتی به ما بی‌محبتی می‌کنید و به ما توجه نمی‌کنید ما که برای خودمان سراغ شما نیامدیم که حالا حضرت نامه را ادامه می‌دهد و در ادامه نامه دارد، وقتی توجه نمی‌کنی که من آمدم دست تو را بگیرم و ببرم به مقام خودم برسانم تو اصلاً دستت را به من نمی‌دهی و نمی‌خواهی با من زندگی کنی پس من هم رهایت می‌کنم، به اختیار خودت نمی‌خواهی با من زندگی کنی، باشد.@«و کذلک الیوم تنسی» یعنی این، یعنی الان تو فراموش می‌شوی. حالا نگاه کنید «فأین یتابکم ؟» کجا گم‌تان کردند؟ امام تو را گم کرده؟ امام هیچ وقت تو را گم نمی‌کند او تو را گم نمی‌کند او سراغ تو می‌آید تو باید حواست به او باشد.@بعد می‌فرماید: «و أین تذهبون ؟ کالانعام علی وجوهکم» می‌گوید شما به کجا روی آوردید مثل چهارپایان؟ چون حضرت می‌فرماید و آیه قرآن هم هست کسی که امامش را گم کند مثل چهارپا می‌ماند یعنی جایی ندارد که برود، چه فرقی می‌کند؟ این دکتر و مهندس هم که هست دکتر و مهندسی‌اش هم در استخدام حیوانیتش هست.@خانه بزرگتر، ماشین شیک‌تر، جای بهتر برای زندگی، رفاه، آسایش، مثل چهارپا هستید فرقی نمی‌کند. می‌گوید کجا مثل چهارپا روی آوردید که دارید می‌روید و امامتان را رها کردید اصلاً حواستان به معصوم و امامتان نیست که باید امامتان چه استفاده‌ای بکنید.@«عن الحق تصدفون ، و بالباطل تؤمنون» شما از حق روی برمی‌گردانید و به باطل ایمان می‌آورید؟ باطل یعنی چی؟ ایمان به باطل یعنی چی؟ ایمان به باطل یعنی اصالت پول، ثروت، بدن، جنسیت، زنانگی، مردانگی و نیازهایشان، اصالت هوش، درس، علم، تخصص.@می‌گوید شما وقتی که به اینها ایمان می‌آورید و اینها در زندگی شما اصل می‌شوند شما «عن الحق تصدفون ، و بالباطل تؤمنون» از حق روی برگردانید به باطل ایمان آوردید.@«و بنعمة اﷲ تکفرون» به نعمت الهی کفر ورزیدید. بزرگترین نعمت خدا وجود امام معصوم است که به ما داده. چه کسی عظیم‌تر و دوست‌داشتنی‌تر و بهتر از یک امام که آمده تو را به بالاتر از بهشت ببرد؛ از این بالاتر ما موجودی داریم؟ هم دنیایت را آباد کند و هم آخرتت را. از این بالاتر ما نعمتی داریم عظیم‌تر از وجود امام؟.@بعد «او تکذبون فمن یؤمن ببعض الکتاب و یکفر ببعض» یا مثل کسانی هستید که به بعضی از قسمتهای قرآن ایمان دارند و به بعضی ایمان ندارند.@خیلی از افراد وقتی می‌گویند (مسلمان، مؤمن)، می‌گویند ما قبول داریم، چی را قبول داری؟ نماز، روزه، حج، بعضیها خمس، بعضیها زکات، حجاب، اینها را قبول داریم دین است، می‌گوییم امام معصوم که اصل و رکن دین است امام زمان که رکن دین است این چی؟ برای اینکه تو باید حتماً کارت را با امام تنظیم بکنی و در خدمت امامت باشی زندگی با امام معصوم تنظیم بشود، این قسمتش را نه.@دیدید بعضیها دین را انتخابی می‌کنند، یک قسمتی از دین را انتخابی می‌کنند یک قسمتهایی را وقتی به آنها می‌گویی، می‌گویند نه من این قسمتش را دوست ندارم، این قسمتش را خوشم نمی‌آید، همینطوری؛ شاید هم نگوید دوست ندارم، ولی واقعش این هست که دوست ندارد که رعایت نمی‌کند.@آن کسی که نماز نمی‌خواند خب دوست ندارد نماز بخواند در نماز تنبلی می‌کند خوشش نمی‌آید از نماز و خدا حال نمی‌کند، دلش برای خودش و خدا تنگ نمی‌شود احساس نیاز به نماز نمی‌کند برای همین خیلی راحت می‌گذارد قضا می‌شود یا اصلاً از بین می‌رود، اصلاً نمی‌خواند یا بخشهای دیگر. می‌گوید شما اینطوری هستید.@«فما جزاء من یفعل ذلک منکم و من غیرکم الا خزی فی الحیاة الدنیا الفانیة و طول عذاب فی الاَّخرة» حضرت آمده در نامه‌اش یک بخشی از قرآن را ترکیب کرده با کلمات خودش، این آیه قرآن است «فَما جَزاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذلِكَ مِنْكُمْ إِلاَّ خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا» و عذاب آخرت.@بعد حضرت آمده همین را آورده اینطوری بیان کرده «فما جزاء من یفعل» جزای کسی که از شما این کاره هست این کارها را می‌کند چی هست جز بدبختی و نکبت در حیات دنیا، و طول، حضرت یک طول اضافه کرده و طول عذاب در آخرت است، با آخرت ماندگار «فی الاَّخرة الباقیة» یعنی در عذاب طولانی در آخرت پایدار.@بعد می‌فرماید: «و ذلک واﷲ الخزی العظیم» می‌گوید به خدا قسم هیچ نکبت و بدبختی از این بالاتر نیست که انسان امامش را فراموش کند دین را کامل رعایت نکند بعضی را ایمان داشته باشد و بعضی را ایمان نداشته باشد، هیچ نکبتی از این بالاتر نیست که انسان در دنیا دچار بدبختی بشود و در آخرت دچار عذاب طولانی بشود.@«ان اﷲ بمنه و فضله لما فرض علیکم الفرائض لم یفرض ذلک علیکم لحاجة منه الیکم بل برحمة منه لااله الاّ هو علیکم ، لیمیز اﷲ الخبیث من الطیب» چقدر قشنگ است. می‌فرماید که خداوند با منت و رحمتش موقعی که بعضی از چیزها را بر شما واجب کرد.@«لم یفرض ذلک علیکم لحاجة منه الیکم» واجب کردن خدا برای این نبود که به شما نیاز داشت که آن واجبات را انجام بدهید، خدا چه نیازی به اعمال شما دارد؟ چه نقشی اعمال شما دارد در بقای الهی اسماء الهی؟ خداوند که نیازی نداشته که اینها را برای شما واجب کرد.@خب برای چی؟ «بل برحمة منه لااله الاّ هو علیکم» امام چکار کرده، می‌گوید به خاطر رحمتی که به شما داشته خداوند واجبات و محرمات را سر زندگی شما قرار داده و بعد وسطش یک چیزی می‌اندازد آن کسی که می‌فهمد می‌فهمد «لااله الاّ هو» هیچ معشوق و دلبری جز او نیست، یعنی این واجبات شما را به معشوق و دلبر اصلی‌تان می‌رساند.@که چه بشود؟«لا اله الاّ هو» را آورد بعد می‌گوید «لیمیز اﷲ الخبیث من الطیب» تا اینکه با واجب کردن بعضی از چیزها و حرام کردن بعضی از چیزها آدمهای خبیث و طیب را از هم جدا بکند.@اگر کسی طیب و پاک باشد دستورات الهی را زمین نمی‌گذارد توهین و تحقیر نمی‌کند دستورات الهی را. به خاطر خوش آمدن این و آن و چه کسی راضی است و چه کسی راضی نیست و چه کسی خوشش می‌آید و چه کسی خوشش نمی‌آید که دستورات الهی را زیر پا نمی‌گذارد.@الان مد است الان رسم نیست اینجا ضایع است آنجا ضایع است اینجا این کار را نکنیم؛ اگر کسی واقعاً طیب باشد وجودش پاک باشد که هیچ وقت از این کارها نمی‌کند. خبیثها هستند که آیات الهی را از زندگی‌شان کنار می‌زنند، واجبات الهی را از زندگی‌شان کنار می‌زنند و بخصوص وجود مقدس امام زمان را به او بی‌توجهی دارند.@«و لیبتلی ما فی صدورکم و لیمحص ما فی قلوبکم» دیگر برای چی؟ این واجبات و حرام فلسفه‌اش چیست؟ «و لیبتلی ما فی صدورکم» آن که در سینه‌های شماست را خدا امتحان کند ببیند که شما شیرین و عالی دستورات خدا را می‌گیرید.@یک موقع هست انسان یک استادی دارد مثلاً زبان، ورزش رزمی، هنر، یک رشته‌ای، به این استادش اعتماد دارد هر چه استادش می‌گوید شیرین دریافت می‌کند و می‌رود آن کار را انجام می‌دهد هر چقدر هم سخت باشد، می‌گوید استاد گفته این قطعاً به نفع من است استاد به نفع من دارد حرف می‌زند، استاد رشد من را می‌خواهد.@یک موقع هست یک کسی نه با شک و تردید و اتهام زدن به مربی خودش؛ نه این می‌خواهد من را اذیت کند اینطوری گفته. می‌گوید می‌خواهی نی بزنی باید بروی این دندانت را مثلاً بکشی که بتوانی نی را خوب بزنی، می‌گوید این می‌خواهد من زشت بشوم، این دشمن من است، می‌گوید برو دندانت را بکش.@این قاعده‌اش است شما از این ساز هوایی ساز دهانی می‌خواهی استفاده کنی رسمش اینطوری است؛ می‌خواهی ورزش بکنی باید این کار را انجام بدهی، نه این می‌خواهد من را اذیت کند که می‌گوید روزی چند ساعت این کار را بکنید مثلاً می‌خواهد وقت من تلف بشود و اذیت بشوم.@تو می‌خواهی ورزشکار و قهرمان در دنیا بشوی باید یک وقت جدی برای ورزش بگذاری، نمی‌توانی که مثل بقیه وزش کنی، ورزش حرفه‌ای می‌خواهی بکنی، می‌گوید نه این می‌خواهد وقت و عمر من تلف بشود من کار و زندگی دارم، بیکارم باشگاه بروم، تو می‌گویی من این سلک را دوست دارم، نمی‌توانی باشگاه نروی.@حالا خیلیها با خدا اینطوری هستند «و لیبتلی ما فی صدورکم» خدا می‌خواهد آنچه که در سینه شماست را امتحان کند، ببیند وقتی که به شما می‌گوید یک چیزی واجب است شما جدی می‌گیرید یا نه ولش کن؛ اینطور که خود قرآن می‌گوید بهشت کجاست جهنم کجاست؟ چه کسی رفته چه کسی آمده ول کن این حرفها چیه.@«و لیمحص ما فی قلوبکم» دیگر چی؟ آن که در دل شما هست را خالصش می‌کند، چرا؟ انسان وقتی که در قلبش با دستورات الهی عاشقانه برخورد می‌کند قلبش پاک می‌شود «و لیمحص ما فی قلوبکم» تطهیر پیدا می‌کند تثبیت می‌شود.@شما ببینید آدم هر چقدر نماز بیشتر می‌خواند در نماز تثبیت می‌شود بعد با آن انس می‌گیرد و بعد از آن لذت می‌برد و بعد با آن کار می‌کند یعنی نماز او را به قدرت می‌رساند و با آن پرواز می‌کند خیلی کار می‌شود با ذکر خداوند و نماز کرد.@عبادت قدرت است. پرواز، سیادت، سروری، ریاست با عبادت الهی به دست می‌آید. «فَضيلَةُ السادَةِ حُسنُ العِبادَةِ» می‌گوید اگر شما انسانهایی را می‌بینید که آدمهای برتر هستند و آدمهای بزرگ و باشخصیت هستند و قدرت دارند به خاطر کیفیت عبادتشان است «حُسنُ العِبادَةِ» با یک کیفیتی عبادت کردند که به آن برتری رسیدند چیزی که ما حاضر نیستیم برایش سرمایه‌گذاری کنیم.@ما می‌خواهیم نمازمان را هر طوری دلمان خواست بخوانیم پی کارش برود و تمام شود و بعد برویم دنبال زندگی‌مان. می‌خواهیم زیارتمان را بی‌کیفیت اجرا کنیم. زیارتی که یک رابطه عاشقانه فوق‌العاده دوست‌داشتنی و شیرین هست را ما اصلاً از آن نمی‌توانیم استفاده کنیم چون روی زیارت و نماز سرمایه‌گذاری نمی‌کنیم بعد وبال گردنمان می‌شود و خوشمان می‌آید که نخوانیم.@حالا چرا خدا می‌خواهد این کار را بکند؟ چرا خدا می‌خواهد دل خبیث و طیب را جدا کند؟ چرا خدا می‌خواهد آنچه که در دلهای شما هست امتحان‌تان کند؟ چرا خدا خواست قلبهای شما را پاک کند؟@نگاه کنید چقدر قشنگ می‌گوید. آدم لذت می‌برد این شراب را از دست امام عسکری می‌خورد. «لتتسابقوا إلى رحمته، و لتتفاضل منازلكم في جنّته» خداوند این کار را برای شما انجام داد که شما چکار کنید؟ به کجا برسید؟ تا برای بدست آوردن منازل خودتان در بهشت با همدیگر مسابقه بگذارید. یک مسابقه است.@الان اهل دنیا مسابقه می‌گذارند چه کسی کجا زندگی کند، چه کسی خانه‌اش کجا باشد، چه کسی خانه‌اش چند طبقه باشد، چه کسی صاحبخانه و مستأجر باشد، چه کسی ماشین، یک مسابقه اعلام نشده است ولی همه دارند با هم چشم و هم‌چشمی می‌کنند.@همه وقتی که در خیابان می‌روند یا در بین فامیل می‌نشینند دائم خودشان را با همدیگر مقایسه می‌کنند می‌گویند من باید از این جلو بزنم؛ در درس، دانشگاه، رشته تحصیلی، سبک زندگی همه با هم مسابقه می‌گذارند.@خدا می‌گوید این مسابقه‌ات را بیاورد در بخش انسانی‌ات بگذار «لتسابقون» سبقت بگیرید از همدیگر نسبت به خانه‌هایتان در بهشت. به خدا قسم شما در بهشت خانه دارید و بعداً هم خدای نکرده نرویم آن خانه‌ها را به ما نشان می‌دهند و می‌گویند اینها برای شماست قرار بوده به آن برسید.@دردناکتر از این وجود ندارد که انسان گرفتار عذاب بشود اموال و خانه و همسران و حکومت و دولتش را در بهشت به او نشان بدهند و بگویند این حکومت تو بوده این سعه دولت تو در بهشت بوده مگر نمی‌گوید بهشت هر انسانی به اندازه همه آسمانها و زمین است، می‌گوید آنها را به او نشان می‌دهند و می‌گویند این برای تو بوده و تو الان کجا هستی.@می‌گوید از همدیگر سبقت بگیرید به سمت خانه‌هایتان در بهشت؛ ببینید امام عسکری (علیه السّلام) ما را برای کجا می‌خواهد. یک تکه‌ای از نامه را من نخواندم، اوائل نامه هست، دلم نمی‌آید ذهنم به آن برمی‌گردد. می‌گوید که هر چه به شما بیشتر می‌رسد ما خوشحال‌تر هستیم و خدا را شاکرتر می‌شویم هر چه به شما نعمت خدا و فضلش برسد ما خوشحال‌تر هستیم. امام ما را اینطوری دوست دارد.@یک پدر ممکن است خودش پنجم ابتدایی باشد اما این بچه‌اش وقتی می‌رسد به راهنمایی و دیپلم و دکترا می‌گیرد پدر چی می‌شود؟ خوشحال‌تر می‌شود یا حسودی می‌کند؟ خوشحال‌تر می‌شود، هر چه بچه‌اش رشد می‌کند این پدر خوشحال‌تر است حتی اگر از خودش هم جلو بزند.@امام می‌گوید هر چه به شما بیشتر می‌رسد ما خوشحال‌تر هستیم، پس خدا نیامده شما را با واجبات و حرامش به دردسر بیاندازد خدا آمده از روی لطفش «برحمة منه» دقت کنید چقدر تعبیر قشنگ است، به خاطر رحمتی که به شما دارد می‌خواهد شما را به خودش برساند خلیفه الله بشوید، دارد شما را آنجا دعوت می‌کند به آن مقام دعوت می‌کند.@این واقعاً انصاف است که ما دائم بنشینیم راجع به دین خدا بگوییم که خدا دائم ما را اذیت می‌کند دین خدا چرا اینطوری است، خیلی اینطور قضاوت کردن در مورد خدا و اولیاء الهی و دین خدا وحشتناک است.@«ففرض علیکم الحج و العمرة و اقامة الصلاة وایتاء الزکاة و الصوم و الولایة» واجب کرد بر شما حج را (آدم لذت می‌برد که خدا آنقدر او را تحویل بگیرد که به او تکلیف بدهد).@حالا یک کسی باشگاه می‌رود ثبت‌نام می‌کند و بعد می‌بیند که مربی برای بعضی از شاگردانش دستورالعمل می‌دهد که اینطوری و آنطوری کن، دستورالعمل خصوصی می‌دهد، بعد اصلاً به این دستورالعمل نمی‌دهد و او را همینطوری رها کرده، خوشحال می‌شود که به من دستورالعمل ندادند یا اینکه ناراحت است که چرا برنامه ندارد؟@شاگرد وقتی استاد برایش برنامه ندارد برنامه ویژه ندارد ناراحت می‌شود، می‌گوید من نخودی هستم. وقتی می‌گوید «ففرض علیکم» یعنی تو را اکرام کرده تحویلت گرفته. بزرگان دین می‌گویند احکام الهی تشریف است نه تکلیف، یعنی شما را به شرافت می‌رساند، آقا برایت نماز گذاشتند.@«ففرض علیکم الحج» حج، عمره، اقامه نماز، دادن زکات، روزه و ولایت. «و جعل لكم بابا لتفتحوا به أبواب الفرائض و مفتاحا إلى سبيله» برای همین دری هم به روی شما گشود تا واجبات را بفهمید «لتفتحوا» دریافت کنید و واجبات را بگیرید یعنی تو بالأخره به خدا بگویی خدایا من را برای آن مقام آفریدی من باید چکار کنم به آن برسم همینطوری که نمی‌رسم؟@اینجاست که انسان به ضرورت داشتن یک مربی دلسوز یک پدر مهربان بالای سر خودش پی می‌برد من استاد می‌خواهم من بدون استاد هلاک می‌شوم.@امام سجاد فرمود «هَلَكَ مَنْ لَیْسَ لَهُ حَكیمٌ یُرْشِدُهُ» هلاک می‌شود کسی که حکیمی بالای سرش نداشته باشد «مَنْ لَیْسَ لَهُ حَكیمٌ یُرْشِدُهُ» رشدش بدهد. آدمی که مربی ندارد که رشدش بدهد می‌گوید این هلاک می‌شود، این خیلی صریح است، آدمی که مربی ندارد او را رشد بدهد هلاک می‌شود.@ما می‌رویم برای کارهای جمادی‌مان صد تا معلم می‌گیریم، برای کارهای حیوانی‌مان معلم و مربی می‌گیریم برای کارهای گیاهی‌مان مربی می‌گیریم برای کارهای درسی در هر رشته می‌رویم مربی می‌گیریم.@می‌گوید در بخش انسانی مربی‌ات کیست؟ چه کسی دارد تو را شبیه خدا جلو می‌برد؟ چه کسی دارد تو را شبیه معصوم جلو می‌برد؟ استادت کجاست؟ مربی‌ات کیست؟ چطوری داری زندگی می‌کنی؟ «هَلَكَ مَنْ لَیْسَ لَهُ حَكیمٌ یُرْشِدُهُ» حالا نگاه کنید امام دارد ما را کجا می‌برد، ببینید چقدر قشنگ است.@می‌فرماید برای شما دری قرار داد تا به وسیله آن به فرائض و واجبات پی ببرید آن را بفهمید، و چی؟ «و مفتاحا إلى سبيله» یک کلید باشد برای شما به راه خدا، گم نکنید. خب آن در «بابا»؛ الان داریم چه بحثی را در جامعه کبیره می‌کنیم؟ «و أبواب الإیمان» درهای ایمان.@این فرمایش امام عسکری هست با موضوع بحث ما در جامعه کبیره، برای شما درهایی قرار داده خداوند تبارک و تعالی که به وسیله آن بفهمید که واجبات یعنی چی.@اصلاً من الان باید چکار کنم؟ نماز را چطوری بخوانم؟ روزه چطوری بگیرم؟ حج چطوری به جا بیاورم؟ عمره چطوری به جا بیاورم؟ ازدواج باید چطوری بکنم؟ روابط من با نامحرم چطوری است؟ روابط من با پول چطوری است؟ درآمد باید چطوری باشد؟@دیدنی‌ها، خوردنی‌ها، شنیدنی‌ها که اینها حالا ساعت بعد هم در موردش صحبت خواهیم کرد، این باید چطوری باشد؟ ما اینجا مربی نمی‌خواهیم که حدود را برای ما مشخص کند و برای ما همه چیز را خط‌کشی کند و قوانین را به ما بگوید؟@حالا اینجا نگاه کنید چقدر زیباست «لَوْلاَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ اَلْأَوْصِيَاءُ مِنْ وُلْدِهِ كُنْتُمْ حَيَارَى كَالْبَهَائِمِ لاَ تَعْرِفُونَ فَرْضاً مِنَ اَلْفَرَائِضِ» اگر پیامبر و اوصیائش نبودند شما مثل چهارپایان دچار حیران در زندگی‌تان می‌شدید. ببینید آنهایی که اینها را ندارند چقدر در زندگی‌شان حیران هستند، نگاه کنید اینها چقدر سرگردان هستند در این زندگی دنیایی «کالبهائم» مثل چهارپایان.@نمی‌خواهد توهین کند، چهارپایان قوانین زندگی دارند نورانیت در زندگی‌شان هست ارزش دارند ولی بالأخره ارزش حیوانی است؛ آنها خدمت به خلق، خدمت به غیر خلق، خدمت به هم‌نوع دارند آنها غیرت ناموسی دارند آنها حیا دارند آنها هم بهشت می‌روند؛ ولی شما مثل چهارپایان هستید.@چون مختار هستید دیگر نمی‌توانید مثل چهارپا زندگی کنید، تو چون مختار هستی اگر مثل چهارپا زندگی کنی از چهارپا عقب‌تر می‌افتی. آنها به اندازه چهارپا بودن خودشان به تکالیفشان خوب و معصومانه عمل می‌کنند. ولی شما چی؟!@«كُنْتُمْ حَيَارَى كَالْبَهَائِمِ» شما دچار حیرت می‌شوید در زندگی‌تان مثل چهارپایان. «لاَ تَعْرِفُونَ فَرْضاً مِنَ اَلْفَرَائِضِ» هیچ یک از واجبات الهی را درک نمی‌کنید و نمی‌شناسید. «هل تدخل قرية إلاّ من بابها؟» ببینید سؤال می‌کند، می‌گوید می‌شود در شهر برویم مگر از درش؟ می‌شود وارد شهر شد مگر از در شهر ما داخل برویم؟ نمی‌شود.@«أنا مدینة العلم و علیٌ بابها» حالا فهمیدید ما چرا زیارت آل یس می‌خوانیم «السلام علیک یا باب الله» به امام زمان می‌گوییم؟ باب خدا امام زمان است. شما نمی‌توانید هیچ قربی به خدا بدون قرب به امام زمان پیدا بکنید جز از طریق امام زمان‌تان هیچ قربی، هر قربی را تصور کنید توهمی است.@حالا دقت کنید «فلمّا منّ اللّه عليكم بإقامة الأولياء بعد نبيّكم - صلّى اللّه عليه و آله - قال اللّه - عزّ و جلّ-: اَلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ اَلْإِسْلاٰمَ دِيناً» می‌گوید چنانکه خداوند بعد از نبی چکار کرد؟ «منّ اللّه عليكم» منت گذاشت به شما به اینکه اولیاء خودش را بعد از پیامبر به شما معرفی کرد که شما بعد از پیغمبر بی‌صاحب و امام و حجت خدا نباشید بی‌دلیل نباشید.@خب چی؟ «اَلْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ» برای کجاست؟ برای غدیر خم است که خداوند در آنجا بعد از اینکه امیرالمؤمنین (علیه السّلام) را منصوب کرد این آیه آمد «اَلْيَوْمَ» امروز من دین‌تان را برای شما کامل کردم و نعمتم را بر شما تمام کردم و راضی شدم به اینکه اسلام برای شما دین باشد یعنی بدون امام اسلام مرضی خدا نیست خدا اسلام بدون امام معصوم را قبول ندارد این صریحش است.@«وَ رَضِيتُ لَكُمُ اَلْإِسْلاٰمَ دِيناً» من راضی شدم حالا اسلام برای شما دین باشد. «وَ فَرَضَ عَلَيْكُمْ لِأَوْلِيَائِهِ حُقُوقاً» خدا نسبت به اولیاء خودش بر گردن شما حقوقی را واجب کرده که آن امام وظیفه دارد تا حد اینکه به خاطر شما کشته بشود تلاشش را بکند.@حتی اگر او را بکشند، زن و بچه‌اش را بکشند بچه‌هایش را جلویش تکه‌تکه بکنند، ناموسش را بزنند، ناموسش را به اسارت ببرند، هر بلایی سرش بیاورند امام وظیفه خودش می‌داند به خاطر شما رعایت بکند و آن مصائب را تحمل کند، شما هم نسبت به امام وظائفی دارید.@یک امامی به عظمت امام زمان (علیه السّلام) که امام حسین، امام باقر، امام صادق در شأنش می‌فرماید اگر من او را درک کنم تمام عمر خادم او خواهم بود. یک آدمی به این عظمت، یک امامی به این عظمت، یک پدر مهربانی به این عظمت باورتان می‌شود 1180 سال آواره باشد؟@در کجای تاریخ بشریت شما یک آوارگی به این بزرگی دیدید؟ این اقوام را بخوانید مثلاً 30 سال 40 سال بنی‌اسرائیل آواره بودند، 1180 سال آوارگی به خاطر بی‌توجهی‌های ما، برای اینکه ما وظیفه‌مان را نسبت به امام زمان انجام ندادیم؛ خیلی کمرشکن و سخت است. خدا نکند ما جزء کسانی باشیم که امام‌مان را فراموش کرده باشیم.@«أمرکم بأدائها الیهم لیحل لکم ماوراء ظهورکم من ازواجکم و اموالکم و مآکلکم و مشاربکم» خدا یک چیزهایی را واجب کرده نسبت به امامان که شما باید رعایت کنید بر امامان خودتان، و شما را به رعایت آن مأمور کرده که اینها را رعایت کنید در مورد امامتان؛ تا چی؟ تا آنچه از زنان و اموال و خوردنیها و نوشیدنیها در اختیار دارید بر شما حلال باشد گواراتان باشد.@نمی‌شود که ما از نعمتهای خدا استفاده کنیم و حجت خدا را رها کنیم، این کوفتتان می‌شود، این فایده ندارد وقتی امام را رها کنید نکبت در زندگی‌تان می‌آید، حلالها هم کوفتتان می‌کنید خیر از زندگی‌تان نمی‌بینید، وقتی قرار است امام را رها کنید.@می‌گوید «لیحل» حلال باشد اگر می‌خواهید از نعمتهای دنیا استفاده کنید بر شما حلال باشد. دیگر چی؟ هر چه که می‌خواهید اموالتان، آنها که می‌خواهید بخورید و بیاشامید هر چه که در اختیار دارید بر شما حلال باشد که خداوند فرمود چی؟ «قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى» خداوند به پیامبر فرمود اجر رسالت تو از مردم این بخواه که خاندانت را مودت داشته باشند.@صدها بار سر کلاس این خانواده آسمانی و شرح جامعه کبیره این را عرض کردیم مودت خاندان یعنی عشق، وفاداری و خدمت همراه با فداکاری، محبت همراه با فداکاری را مودت می‌گویند. نه فقط دوست داشتن، خداوند محبت نگفته، چی گفته؟ اهل سنت هم محبت دارند، مسیحیان محبت دارند.@در اربعین بروید ببینید بوداییها، هندوها، زرتشتیان، لائیکها، صائبین، یهودیان، مسیحیان چه عشق به امام حسین دارند؛ محبت که نمی‌شود دوستش نداشته باشند همه دوستشان دارند روی کره زمین، مودت مهم است.@مودت یعنی اینکه تو سبک زندگی‌ات در اختیار امام زمانت باشد تو بدون اذن امام زمان انتخابی برای خودت نکن بدون اذن امام زمان یک سبک زندگی را انتخاب نکنی که تو را از چادر امام زمان، دامن خانواده آسمانی‌ات دور بکند، دستت را از دست فاطمه زهرا جدا بکند.@مگر نگفت حضرت زهرا بعضی از شما چنان از من فاصله می‌گیرید که من نه موقع مردن نه موقع قیامت نه در برزخ تا قیامت، نه قیامت پنجاه هزار ساله، نه صدها هزار سال بعد از قیامت دستم به شما نمی‌رسد با اینکه ما را دوست دارید ولی یکطوری سبک زندگی‌تان را تنظیم می‌کنید که ما دستمان به شما نمی‌رسد، یک حقیقت است.@شما الان بروید به فسقه، فجره، مشروب‌خور اینها که در خیابان هستند بگویید امیرالمؤمنین را دوست دارید؟ می‌گوید ما عاشق امیرالمؤمنین هستیم؛ امام حسین را دوست داری؟ بله من محرم می‌روم برایش مشکی می‌پوشم و عزاداری هم می‌کنم.@دوست دارند اما سبک زندگی‌شان به هیچ وجه شبیه اهل بیت نیست، این است که حضرت زهرا می‌گوید شما با اینکه ما را دوست داری از ما چنان فاصله می‌گیرد که من صدها هزار سال بعد از قیامت هم برای نجات‌تان دستم به شما نمی‌رسد.@این فاصله‌ای است که ما در دنیا در سبک زندگی‌مان نسبت به اهل بیت ایجاد می‌کنیم، مودت. « و اعلموا ان من یبخل فانما یبخل علی نفسه و ان اﷲ هو الغنی و انتم الفقراء» هر کس بخل بورزد (آیه قرآن است) می‌گوید این آیه قرآن را بدانید هر کس بخل بورزد نسبت به خودش بخل کرده، خدا غنی است و شما فقیر هستید.@وقتی بخل دارید از اینکه مالت را در راه خدا بدهی (دستم را نگاه کنید) مالتان را در راه خدا انفاق کنید، وقت، جوانی، استعداد گیاهی‌تان را در اختیار حضرت بگذارید، بخل می‌کنید از اینکه از بخش زندگی اجتماعی‌تان، از موقعیت‌تان از خانواده‌تان در راه حضرت صرف کنید.@بخل می‌ورزید از اینکه از دانش و آگاهی‌تان در راه حضرت صرف کنید، بخل می‌ورزید از اینکه در دعاهایتان، (خدا رحمت کند مرحوم آقا شیخ جعفر آقای مجتهدی را) به بعضی از محترمین و مقدسین می‌گفت شما چرا در نمازتان هیچ چیزی از امام زمان نیست؟ چرا دعا نمی‌کنید برای ظهور حضرت؟ چرا گریه و دعایی ندارید؟ حضرت اصلاً در دعاهایتان فراموش شده است.@این همه سال نماز و اصلاً تنها کسی در زندگی شما فراموش شده است امام زمان است. شما در دعاهایتان هم که انسان بخل بورزد دعایش را برای امام زمان اختصاص بدهد. «و أنتم الفقراء» شما فقرایید خدا غنی است. «لا اله الا هو» باز هم چقدر قشنگ که معبود و معشوقی جز او نیست.@بعد می‌فرماید: «لقد طالت المخاطبةفیما بیننا و بینکم» چون ائمه عادت ندارند اینطوری معمولاً، به ندرت شما یک نامه طولانی از امام پیدا می‌کنید، ائمه وقتی نامه می‌نوشتند 5 ـ 10 ـ 15 ـ 20 خط تمام، نامه طولانی است من نصف این نامه را برای شما نخواندم؛ حضرت می‌فرماید حرفهایمان طولانی شد نسب به چیزهایی که به نفعتان بود و به ضررتان بود.@

و الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین.@