شرح زیارت جامعه کبیره 20/2/1397

قبل از اینکه بحث را شروع کنیم جلسه اول و دوم را ما به مناسبت اینکه در آستانه ماه مبارک رمضان هستیم به همان درس شرح جامعه کبیره اختصاص می‌دهیم که موضوع رحمت هست و تناسبی دارد با آمادگی ما برای ماه رحمت، لذا این دو جلسه کلاً بحثمان در شرح جامعه کبیره و موضوع «وَ مَعْدِنَ الرَّحْمَةِ» هست.@

أعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنة الله علی أعدائهم أجمعین من الآن الی قیام یوم الدین.@

سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان و بینندگان عزیز شبکه الهی ولایت.@

بحثمان دربارۀ این فقره از زیارت جامعه کبیره بود «وَ مَعْدِنَ الرَّحْمَةِ» که اهل بیت (علیهم السّلام) معدن رحمت هستند، توضیح دادیم که ما اگر بخواهیم مورد رحمت ویژۀ اهل بیت قرار بگیریم یک سلسله قواعد و فرمولها هست که آنها را باید رعایت بکنیم تا ویژه بشویم.@اولین شرط برای ویژه شدن این هست که انسان ارادۀ ویژه شدن داشته باشد، تا کسی خودش نخواهد قرب ویژه داشته باشد ویژه نمی‌شود، در هر کاری همینطور هست، یعنی شما در کمالات جمادی بخواهید ویژه بشوید، یک آدم خاصی بشوید، باید برایش سرمایه‌گذاری خاص بکنید، در کمالات گیاهی یک کسی می‌خواهد ویژه بشود در بین مردم سرمایه‌گذاری خاص می‌خواهد.@در کمالات اجتماعی، سیاسی، یا حیوانی همینطور در کمالات علمی اگر یک کسی بخواهد ویژه بشود باید سرمایه‌گذاری بکند، ما کسانی داشتیم که از 40 سالگی به بعد تازه تصمیم گرفتند که دانشمند بشوند.@یعنی هم زمانهای فعلی، هم زمانهای قدیم، زمانهای فعلی ما الان اساتیدی داریم در دانشگاه و همچنین در حوزه که 40 به بعد تازه درس خواندن را شروع کردند، در دانشگاه ما کسانی را داریم که 40 به بعد تازه رفتند نهضت سوادآموزی، درس خواندند، الان خودشان یک استاد برجسته هستند، یک استاد قوی هستند، چون همت داشتند این کار را کردند.@در بخش فوق عقلانی و انسانی هم همینطور هست، یعنی اگر یک کسی بخواهد در آسمان خاص باشد، ویژه باشد، باید برای ویژه شدن خودش از اول برنامه‌ریزی بکند، یعنی واقعاً برنامه ویژه شدن داشته باشد، یعنی شما می‌گویید می‌خواهم بروم زبان یاد بگیرم برای فلان کار، این از الان وقتی را برای زبان باز می‌کند.@می‌خواهم بروم فلان کار فنی و حرفه‌ای را یاد بگیرم می‌بینید یک وقتی را اختصاص می‌دهد، بودجه‌ای را اختصاص می‌دهد برای آن کار، اما در بخش انسانی هم همینطور، در بخش انسانی هم انسان باید اگر می‌خواهد ویژه بشود وقت برای این کار اختصاص بدهد، و برای این کار همت بگذارد، که من بعضی از دستورالعملهای ویژه شدن را و مورد رحمت خاص قرار گرفتن را قرار شد خدمت شما عرض کنم.@برای ویژه شدن معمولاً مردم دو راه را انتخاب می‌کنند، گاهی وقتها راههای عملی را انتخاب می‌کنند، یعنی یک کار خاص، یک کار خیلی ویژه انجام می‌دهند، اوج می‌گیرند، مثلاً شخص یک فداکاری مالی خیلی بزرگی را برای خدا انجام می‌دهد، در بخش جمادیش یک فداکاری ویژه‌ای را انجام می‌دهد، یک دفعه اوج می‌گیرد.@گاهی وقتها یک فداکاری بدنی انجام می‌دهد، فداکاری بخش گیاهی، گاهی وقتها فداکاری در بخش حیوانی و در ابعاد اجتماعی ـ سیاسی انجام می‌دهد یک دفعه اوج می‌گیرد، گاهی وقتها در بخش علمی یک کسی فداکاری می‌کند پیش خدا و اوج می‌گیرد.@گاهی وقتها افرادی هستند که با فکر اوج می‌گیرند، با اندیشه اوج می‌گیرند، با اندیشه اوج می‌گیرند، با بالا بردن سطح معرفتشان اوج می‌گیرند و بالا می‌روند، لذا امام جواد (علیه السّلام) فرمود «اَلقَصدُ اِلَي اللهُ تَعالي بِالقُلُوبِ اَبلَغُ مِن اِتعابِ الجَوارِحِ بِالاَعمالِ» انسان اگر با قلبش به سمت خدا حرکت بکند، با فکر و دلش حرکت بکند زودتر می‌رسد تا اینکه بخواهد یک کار بدنی بکند یک عملی را انجام بدهد و بدنش را در یک عبادت خاص به زحمت بیندازد.@گاهی وقتها افرادی بودند رفتند مم40 تا چله گرفتند کار بدنی است، مثلاً چله‌های روزه، چله‌های نماز، چله‌های مثلاً ایستاده قرائت قرآن، مثلاً 40 تا قرائت قرآن ایستاده، یا فلان دعا دعای خیلی عظیمی بوده یک وقت زیادی را گذاشته این را انجام داده.@گاهی وقتها افراد هستند که فکرشان را به زحمت می‌اندازند، چه کسی زودتر می‌رسد؟ آن که بدنش را بیشتر در عبادتها به زحمت می‌اندازد، یا فکرش را بیشتر به زحمت می‌اندازد؟ او که فکرش را به زحمت می‌اندازد.@یعنی آدمهایی که حوصله شنیدن دارند، یا مطالعه دارند، کسب معرفت، فکر می‌کنند، اینها اگر یک موقعی می‌بینی این 40 سال گناه و معصیت دارد، ولی فکرش را که به زحمت می‌اندازد، و شروع می‌کند فکر کردن و اندیشه کردن و کسب معرفت می‌بینی 40 سال گناه را جبران می‌کند از او که 40 سال است گناه نکرده، 40 سال بدنش را به عبادت مشغول کرده از او جلو می‌زند.@می‌خواهم بگویم فکر اینقدر قوی است، دو نفر شروع کردند یکی با معصیت یکی با اطاعت، عبادت بدنی، این اصلاً هیچ گناهی هم نکرده، آن یکی 40 سال گناه کرده، در یک نقطه این شخص فکرش را کار می‌اندازد، یعنی شروع می‌کند فکر کردن، کسب معرفت، یک دفعه می‌بینی از آن کسی که 40 سال عبادت کرده می‌تواند جلو بزند جبران بکند، فکر اینطوری است.@معرفت این کار را با آدم انجام می‌دهد، که حالا مباحثش را در مباحث مراقبات ماه مبارک، رحمهای زمانی، مکانی، و رحمهای شخصیتی مفصل توضیح دادیم، به همه عزیزان توصیه می‌کنم تا ماه مبارک نیامده این چند روز وقت دارند روی این سه بحث کار کنند، یکی مراقبات ماه مبارک، یکی نقش انسان در تقدیرات شب قدر، یکی هم شرح دعاهای شبهای قدر اینها را حتماً کار بکنند که با یک آمادگی و قدرت معرفتی بیشتری وارد ماه مبارک بشوند که از ماه مبارک بتوانند بهتر استفاده بکنند.@شاید نزدیک 20 ـ 30 تا دستورالعمل حضرات معصومین (علیهم السّلام) دادند در مورد اینکه انسان چگونه مورد رحمت خاص خداوند تبارک و تعالی قرار می‌گیرد، که بیشتر اینها جنبه‌های معرفتی و فکری دارد، جنبه‌ها عملی هم دارد، خواستم این را بدانید که سرعت در رحمت چطوری هست که انسان با چه سرعتی به رحمت می‌تواند برسد.@یکی از آنها این هست امیرالمؤمنین (علیه السّلام) هست «رَحِمَ اللهُ امرَأً بادَرَ الأجَلَ و أحسَنَ العَمَلَ لِدارِ إقامَتِهِ و مَحَلِّ كَرامَتِهِ» فوق‌العاده است، این خیلی زیباست و خیلی شادی‌آور است، البته یک نکته بگویم که خیلی مهم است اینکه تقریباً الان حدود 21 مورد فرمولهای رحمتی هست که اینجا من در کتاب دارم.@از این 21 مورد که فرمولهای رحمت را به ما می‌دهند فکر می‌کنید چند تا مال امیرالمؤمنین است؟ همه 21 موردش، یعنی ما سر سفره رحمت امیرالمؤمنین نشستیم داریم روش رسیدن به رحمت را یاد می‌گیریم.@پس معنی «وَ مَعْدِنَ الرَّحْمَةِ» بودن همین است، که اینها معدن رحمت هستند این امیرالمؤمنین (علیه السّلام) هست که پدر عزیز و مهربان ما که شیعیان و فرزندانش را به آنها رحمت یاد می‌دهد، و چگونه مورد رحمت قرار بگیرند خود ایشان دریای رحمت الهی بودند و حالا به ما یاد می‌دهند که چطوری مورد رحمت قرار بگیریم.@خیلی جالب است که همه این رحمتها و دعاهای رحیمانه مال امیرالمؤمنین هست، «رَحِمَ اللهُ امرَأً بادَرَ الأجَلَ و أحسَنَ العَمَلَ لِدارِ إقامَتِهِ و مَحَلِّ كَرامَتِهِ» رحمت خدا بر آن کسی هست که بر اجلش پیشی بگیرد «بادَرَ الأجَلَ» یعنی جلوتر از مرگش عمل بکند، قبل از اینکه مرگ به سراغش بیاید، این به سراغ مرگ برود خودش را آماده بکند و حواسش به این لحظ باشکوه باشد.@این لحظه بسیار دوست داشتنی، شیرین، باشکوه و تعیین‌کننده باشد، هیچ لحظه‌ای برای زندگی انسان در این مرحله‌ای که دارد طی می‌کند، با شکوهتر از لحظه وفات یک مؤمن نیست، چون بسیار این لحظه شیرین، فرمود مثل بو کردن یک گل است.@حضرت هادی (علیه السّلام) فرمود مثل این هست که یک مؤمن از یک لباس و فضای گندیده کثیف نجات پیدا بکند و وارد یک فضا و لباس بسیار دوست داشتنی و شیرین می‌شود، خیلی لحظه باشکوهی است، و از این قشنگتر مرحله بعدش هست که خیلی جذاب هست.@حضرت می‌فرماید خوش به حال کسی که خودش «بادَرَ الأجَلَ» جلوتر مرگش خودش را ببیند، در نظر بگیرد، برای مردن واقعاً آماده باشد، همانطور که حضرت مجتبی (علیه السّلام) چقدر زیبا فرمودند«کُنْ لِدُنْيَاكَ كَأَنَّكَ تَعِيشُ أَبَداً وَ کُنْ لاِخِرَتِكَ كَأَنَّكَ تَمُوتُ غَداً».@ما در دروس برنامه‌ریزی برای جوانان که کلاس داریم برای دانش‌آموزان، دبیرستانی‌ها، معمولاً راهنماییها، دروس آینده‌سازی که داریم می‌گوییم ما دو تا آینده داریم، یک آینده موقت هست که عمر دنیاست نمی‌دانیم چقدر طول می‌کشد، یک آینده ابدی و جاودانه داریم، باید انسان طوری برنامه‌ریزی کند که برای هر دو آینده‌اش آماده باشد چطوری؟@امام مجتبی (علیه السّلام) اینطوری به ما یاد می‌دهد «کُنْ لِدُنْيَاكَ كَأَنَّكَ تَعِيشُ أَبَداً» برای دنیایت یک برنامه‌ریزی طولانی بکن، یعنی برنامه‌ریزی کن انگار که قرار است تو همیشه در این دنیا زندگی کنی، پس برنامه‌ریزیت، برنامه‌ریزی ضعیفی نباشد، برنامه‌ریزی خوب بکن، با ناامیدی نباش، یک موقع ممکن است آدم 50 سال، 60 سال، 100 سال زندگی بکند باید برنامه‌ریزی داشته باشد.@اما هنر یک مؤمن این هست که در روایت هم داریم همت یک مؤمن این هست که «وَ کُنْ لاِخِرَتِكَ كَأَنَّكَ تَمُوتُ غَداً» برای آخرتت هم یک طوری باش که انگار فردا می‌خواهی بمیری، این خیلی مهم است، دو جور باید برنامه‌ریزی بکنی، یک برنامه‌ریزی دنیایی انگار که همیشه در دنیا هستی.@پس درس خوب بخوان، کار خوب بکن، همت خوب داشته باش، نشاط داشته باش، امیدوار باش، شاد زندگی کن، ترس نداشته باش، آینده را تاریک نبین، و هیچ وقت نگو دیر شده، این خیلی بد است انسان در کارهای دنیاییش بگوید دیر شده، هیچ وقت برای هیچ کاری دیر نیست.@ولی برای آخرتت هم یک طوری زندگی کن که انگار فردا می‌خواهی بمیری، یعنی آماده آماده باش، یعنی اگر مُردی جا در جا وارد بهشت بشوی، نکیر و منکر بالای سرت نیایند، بشیر و مبشر بالای سرت بیایند، اهل بیت همه بالای سرت بیایند، این خیلی مهم است، بیایند استقبالت بکنند، انبیاء بیایند، صدیقین بیایند، شهدا بیایند، صالحین بیایند، اینها بیایند استقبالت تو را بردارند آنجا ببرند.@حضرت چقدر زیبا می‌گوید، «بادَرَ الْعَمَل» پیشی گرفتن به عمل راهکارش هم حضرت می‌فرماید «و أحسَنَ العَمَلَ لِدارِ إقامَتِهِ» برای «أحسَنَ العَمَلَ» یعنی کردار نیکو، کردارش را نیکو بکند، عمل خوب انجام بدهد که در بحث احسان ما اینها را توضیح دادیم.@کردار خوب انجام بدهد، عمل خوب انجام بدهد، «و أحسَنَ العَمَلَ» اعمال زشت و اعمال بد را از آن پرهیز بکند، اعمالی که مورد رضای الهی نیست از آن پرهیز بکند، اعمالی که خط قرمز هست از آن پرهیز بکند اینجا خیلی جالب است «و أحسَنَ العَمَلَ» خوب عمل بکند برای کجا؟ «لِدارِ إقامَتِهِ و مَحَلِّ كَرامَتِهِ» برای خانه جاودانگیش، اقامتش، آنجایی که همیشه آنجاست این خیلی مهم است.@اگر یک کسی این را خوب بفهمد و قلبش باور بکند من قول می‌دهم این آدم همیشه شادی و آرامش داشته باشد، که وقتی با مسائل دنیا روبرو هست بگوید این نیز بگذرد، می‌گذرد تمام می‌شود، به آن دل ندهد، کینه نکند، عقده نکند، غصه نخورد، خودش را با آن درگیر نکند.@حواسش باشد که می‌گذرد، مثل دهها و صدها و هزاران مورد که گذشت، دلش را در مسائل و مشکلات دنیا له نکند، شخصیتش را حقیر نکند، به غصه نیفتد، نگذارد بیفتد به افسردگی و غصه، رد بکند، اینکه انسان باور بکند که یک خانه جاودانگی و یک دار اقامت دارد، یک خانه‌ای که آنجا همیشه هست.@الان من یک موقعهایی مثلاً می‌گویند در این چند وقت چند وقت خبر رحلت شنیدیم، مادربزرگم سرطان گرفت مُرد، پدربزرگم اینطوری بود، وقتی من یک دفعه می‌شنوم این رفت در برزخ، بعد می‌گویم آخیش خوش به حالش رفتند، از رحمت یک درصدی دنیا رفت رحمت 99% خدا، چقدر هم قشنگ است این تعبیر ما می‌گوییم به رحمت خدا رفت.@خوش به حالش رفت، وقتی من می‌گویم فلانی از دنیا رفت نه اینکه تسلیت نداشته باشد، یا آدم از مرگ کسی خوشحال بشود ولی می‌گوییم آخیش راحت شد، او را بردند از این دار دردسر و دار نکبت و دار محدودیت و دار غرور و دار فریب راحت شد.@آدم بگوید نوبت ما چه موقع می‌شود، ما را چه موقع انتخاب می‌کنند می‌برند، چقدر لحظه قشنگی است آن لحظه‌ای که آدم را انتخاب می‌کنند، آنطرف می‌برند، می‌رود در دار رحمت الهی، اصلاً قند در دل آدم آب می‌شود، وقتی می‌گویند نوبت شماست بیایید بروید آنطرف، بیایید بروید آنطرف خیلی خوب است.@«أحسَنَ العَمَلَ لِدارِ إقامَتِهِ» برای خانه ماندگاریش، یک خانه‌ای که می‌ماند، این خانه‌های دنیایی و وضعیت دنیایی هیچ چیزش نمی‌ماند، شما ده تا خانه هم داشته باشی، ویلا داشته باشی، نمی‌ماند، اصلاً هیچ چیزش برای تو نمی‌ماند.@حضرت می‌گوید، لذتش اگر ورثه در حلال استفاده بکنند، بدبختی و شقاوتش برای تو می‌ماند، آنها در حلال استفاده می‌کنند، در طاعت خدا، برای کاری که تو زحمتش را کشیدی، دیگران از کار تو زودتر به خدا می‌رسند و بدبختی و نکبتش برای تو می‌ماند که تو این را به آخرت نفرستادی برای ورثه گذاشتی آنها رفتند عشقش را کردند.@لذتش را می‌برند، صفایش را آنها می‌برند، و تو با بدبختی و نکبت کار کردی، اینها را با گرفتاری جمع کردی، حالا یک کسی می‌آید مفتی گیرش می‌آید از آن در طاعت خدا استفاده می‌کند و حضرت می‌فرماید تو نکبتت زیاد می‌شود بدبختیت، دائم می‌گویی بچه‌ام، فلان کس آمد گرفت استفاده کرد خودم الان بیشتر احتیاج دارم.@می‌گوید اگر در راه حرام استفاده بکنی که دیگر بدبختیت بیشتر است که انسان مال بگذارد برای ورثه که می‌داند در گناه استفاده می‌کند، در معصیت استفاده می‌کند، خودت بجنب همین الان برای آخرتت بفرست، ببین ائمه چطوری از اموالشان استفاده می‌کردند، دار اقامت یعنی هیچی نمی‌ماند نه همسرت می‌ماند، نه فرزندانت می‌مانند.@انسان هر پیوندی را با هر چیزی و یا هر کسی شروع بکند، مثل زنگ زدن یک آهن است، شما الان می‌روید یک در نو می‌خرید می‌آورید در خانه‌تان می‌گذارید، این یعنی چی، در نو خریدیم در خانه گذاشتیم همین در نو را در چهارچوب گذاشتی یعنی شروع شده این در به زنگ زدن، دارد به سمت پایان می‌رود این چوب دارد به سمت پوسیدن می‌رود.@یک بچه که به دنیا می‌آید، فیلمها را دیدید نشان می‌دهند بچه‌ها را یک دفعه پیرشان می‌کنند، این دارد می‌رود به سمت پیر شدن، این بچه شروع کرد دارد می‌رود به سمت برزخ، چیزی هم نیست، عمر دنیا را نگاه کنید چقدر سریع می‌گذرد زود می‌گذرد، دار اقامت.@حضرت می‌فرماید اگر یک کسی می‌خواهد مورد رحمت ویژه قرار بگیرد، باید عملش را درست بکند، احسن عمل داشته باشد، در کار اقتصادی، در غذایش، در لقمه، در کار مالی، در کار تجاری، در ازدواج، تشکیل خانواده، در شوهرداری، در زن‌داری، در بچه‌داری، در اجتماع‌داری، در خداداری، قشنگ عمل بکند، در خداداریش خوب عمل بکند.@در ارتباطش با امام زمانش خوب عمل بکند، قشنگ عمل بکند، زشت عمل نکند، نشود یک موقعی عمرش بگذرد، 20 سال، 40 سال، 50 سال بعد امام زمان به او بگوید تو مدام برای من نکبت و گناه و فساد فرستادی، دائماً در عمرت من را اذیت کردی، اصلاً کمکم نکردی.@این خوب نیست، «احسن العمل» یعنی یک آدم، پیغمبر (صلی الله علیه و آله و سلّم) فرمود «خَيرُكُم خَيرُكُم لأَهلِهِ» بهترین شما کسی است که برای اهل خودش بهترین باشد «و َأَنَا خَيرُكُم لأَهلى» و من برای اهل خودم بهترین هستم «وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ» خدا من را مبارک قرار داده هر جا که هستم، یعنی برای اطرافیانم مبارک هستم.@می‌بینی این در خانواده، بالاخره خانواده تشکیل می‌شود از یک زن، مرد، بچه، عمو، عمه، خاله، دایی، بعد می‌بینی این آدم در بین همه فامیل بهتر از همه است، خیرش به بقیه بیشتر می‌رسد، مهربانتر از همه است، خیرخواه‌تر از همه است، باگذشت‌تر از همه است، در خانواده می‌بینید که رقابت این هست که زن بهتر باشد، یا شوهر، یا بچه‌ها، این تمام تلاشش این هست که در خانواده‌اش برای بقیه بهترین باشد.@ اگر بگویند کدام شما بهترین هستید، همه بگویند خوبِ ما این است، یک کسی خوب باشد برای همه خوب باشد، و مهمتر از همه این هست که برای اهل خودش خوب باشد، برای پدرش، مادرش، برادرش، خواهرش، همه امام زمان نزدیکترین خویش ما به ماست، پدر ماست، امام ماست، دیگر ما از اهل بیت نزدیکتر به خودمان نداریم.@شما برای امام زمانت خیر باش، تلاش بکن، که برای امام زمانت یک مایه شادی، مایه آرامش، مایه خیر و برکت باشی، که توضیح دادم در همان مباحث ماه مبارک رمضان، هم مراقبات، هم نقش انسان در تقدیرات، هم دعاها، آنجا توضیح دادم برای ماه مبارک ما چگونه باشیم.@خیر باشد انسان برای امام زمانش، برای مادرش فاطمه زهرا، برای اهل بیت، هر وقت اهل بیت یادش بکنند، چهارده معصوم بالاخره ما را زیاد یاد می‌کنند، یاد بکنند بگوید «رحم الله» خدا رحمتش بکند، بارک الله به این بچه ما، امیرالمؤمنین دعا بکند، اهل بیت دعا بکنند، پدر مادرها خیلی وقتها بچه‌هایشان را یاد می‌کنند، می‌گویند فلانی در بچه‌های ما از همه بهتر است.@می‌گویند این بچه‌مان از همه مهربانتر، از همه بهتر، شما وقتی می‌روید زیارت امام رضا مگر نمی‌گویید «اذْكُرُونِي عِنْدَ رَبِّكُمْ‏» ای امام رضا، اهل بیت دارم از پیش شما می‌روم و من خواهشم این هست که شما من را پیش خدا یاد کنید.@این خیلی مهم است، اهل بیت وقتی یاد می‌کنند، ما را به معصیت و گناه و تاریکی و غفلت، و بی‌ادبی و گستاخی یاد نکنند، بگویند این خیلی نافرمان است، این خیلی معصیت‌کار است، این خیلی جاهل است، این خانواده‌اش را اذیت می‌کند، این نافرمانی دارد، این چموشی دارد، این بد است.@این دستورات ما را اجرا نمی‌کند، لجباز است، دیر می‌گیرد، دیر می‌فهمد، دیر عمل می‌کند، کُند است، شک زیاد سراغش می‌آید، تردید زیاد سراغش می‌آید، این دائماً اینطوری است، این قشنگ نیست اینطوری ما را یاد بکنند، ما باید یک کاری بکنیم اهل بیت وقتی ما را پیش خدا یاد بکنند، یا پیش خودشان یاد می‌کنند به خیر یاد بکنند، به شیرینی و قشنگی یاد بکنند.@«أَحْسَنَ الْعَمَلَ لِدارِ إِقامَتِهِ» هر چه بگوییم کم است، این دار اقامت خیلی شیرین است، خانه جاودانگی تو است، آنجا خانه ماندگاری تو است، انسان وقتی که وارد دار اقامت می‌شود.@این کسانی که رفتند در کُما و برگشتند، آدمهای خوبی که به کما رفتند و برگشتند، تلویزیون هم چند تا مستند از آنها درست کرده، همه آنها می‌گویند ما وقتی رفتیم دیگر دوست نداشتیم برگردیم، انسان وقتی وارد دار اقامت می‌شود به قدری به او خوش می‌گذرد و به قدری آنجا کس و کار دارد که اصلاً یادی نمی‌کند از هیچ کس و کارش در دنیا، اینقدر آنجا اهل دارد که اصلاً دنیاییها را یادش می‌رود.@می‌گوید من چقدر خانواده داشتم، چقدر کس و کار داشتم، چقدر اینجا خانواده آسمانیم هستند، چهارده معصوم اینجا هستند، امام زمان هم در برزخ باز به ما می‌رسد، ائمه هستند، امامزاده‌ها هستند، انبیاء هستند، صدیقین هستند، شهدا هستند، حالا غیر از بهشتیان دیگر.@دار اقامت، بعد می‌فرماید این خیلی قشنگ است، ببینید امیرالمؤمنین چکار کرده ما باید سجده بکنیم، شکر بکنیم که این ائمه را داریم، باید خدا را شکر بکنیم، آدم باید معرفت داشته باشد خدایا شکرت که اینها را به ما دادی، ما را از اینها قرار دادی.@من این سفری که رفته بودم روسیه، با اینکه خیلی مریض بودم و درد داشتم برگشتم، اصلاً رسیدم در فضای ایران حالم عوض شدم، رسیدم فرودگاه و آمدم قم رسیدم گفتم من یک حرم بروم، دارم دق می‌کنم، آدم احساس می‌کند، صدها میلیون بچه‌های اهل بیت در آن فضا از اهل بیت محروم هستند، خیلی غصه دارد، همه آنجا بچه‌های اهل بیت هستند، در اثر بی‌عرضه‌گی‌های ما و بی‌همتی‌های ما.@ما امیرالمؤمنین را داشتیم بخل کردیم به همه دنیا ندادیم، فاطمه زهرا را داشتیم، اصلاً تلاش نکردیم این همه فاطمه زهرا یتیم دیگر هم دارد آنها هم باید فاطمه زهرا را هم داشته باشند، واقعاً کار نشده، خیلی به آدم فشار می‌آید، در فضای کفر و تاریک و گرفته، بعد که آدم می‌آید اینجا می‌بیند همه چیز دارد، همه ثروتها را خدا به او داده.@من بروم یک ذره حرم، یک ذره خودم را تخلیه بکنم داشتم دق می‌کردم، داشتم خفه می‌شدم، شکر بکند آدم، دو رکعت نماز شکر بخواند خدایا شکرت که این امیرالمؤمنین را آفریدی این را پدر ما قرار دادی، شکرت که اهل بیت را آفریدی این را خانواده آسمانی ما قرار دادی.@شکرت که قیمت ما را با پدر مادر زمینی‌مان قرار ندادی، با پدر مادر آسمانیمان قرار دادی، اگر برای ما پدر مادر هم انتخاب کردی، بهترین خانواده را، بهترین اهل را انتخاب کردی، پدر مادر زمینی خیلی مهم نیست آدم یک پدر مادر زمینی بد هم داشته باشد می‌تواند کنار این پدر مادر زمینی بد به عالیترین درجات قرب هم برسد این اصلاً مهم نیست.@ولی این خیلی مهم است می‌فرماید «رَحِمَ اللهُ امرَأً بادَرَ الأجَلَ و أحسَنَ العَمَلَ لِدارِ إقامَتِهِ و مَحَلِّ كَرامَتِهِ» و محل گرامی شدنش، محلی که آنجا به او خیلی احترام می‌گذارند مورد کرامت قرار می‌گیرد، انسان مورد کرامت قرار می‌گیرد.@یکی از این بازیگران که سکته کرده بود و به کما رفته بود، همین تلویزیون چند وقت پیش مستندش را می‌گذاشتند گفتند شما آنجا رفتید چه شد، گفت یک فضاهایی من را بردند، بعد گفتند حالا برگشتید چه شده؟ گفت از وقتی برگشتم، من بزرگوارتر شدم، چون آنجا خیلی احترام شد، خیلی من کرامت دیدم.@حالا مگر آدم باید برود آنجا آن را ببیند از همین جا بفهم که چقدر به تو احترام گذاشتند تو با امیرالمؤمنین در دنیا مورد اکرام هستی، ما با چهارده معصوم در دنیا مورد اکرام هستیم، ما با این امام رضا مورد اکرام هستیم، ما با این امام رضا مورد اکرام هستیم، ما با این حضرت عبدالعظیم، امامزاده حمزه، امامزاده طاهر، مورد اکرام هستیم، ما با توفیق نماز مورد اکرام هستیم.@خدا اذن داده بدون نوبت گرفتن هر وقت دلت می‌خواهد با من حرف بزن، ما یکی از مظاهر عظیم کرامت الهی دعای توسل است که واقعاً ما قدرش را نمی‌دانیم عرضه نداریم از آن استفاده بکنیم، که انسان در روز می تواند با چهارده معصوم درددل بکند و حرفهایش را بزند، و همه نیازهایش را به چهارده معصومی که هر کدامش بینهایت بیشتر از پدر مادر زمینیت دوستت دارند آدم در میان بگذارد.@ما اینها را نمی‌فهمیم با داشتن اینها افسرده هستیم، با داشتن اینها غصه داریم، با داشتن اینها احساس بد در زندگی داریم، هنوز حسادت زندگی دیگران را داریم، هنوز چشم و هم‌چشمی و رقابت داریم، رقابتهای جهنمی با دیگران داریم، اصلاً حواسمان در بهشتی که هستیم نیست، و از بهشتی که هستیم نمی‌توانیم لذت ببریم.@آن که خدا به ما داده نمی‌توانیم لذت ببریم، بعد دائم داریم تلاش می‌کنیم که یک شرائطی را فراهم بکنیم که در آن شرائط لذت ببریم آرامش داشته باشیم، کسی که عرضه ندارد در این همه کرامت خدا، این همه نعمت خدا شاد باشد.@این همه احترام الهی در دنیا دارد به او می‌شود، کسی عرضه ندارد در این همه احترام الهی شاد باشد این قطعاً هر جلوتر برود همین است، این عزیزمان می‌گوید من رفتم آنجا برگشتم بزرگوارتر شدم، انسان وقتی آنجا می‌رود، اینقدر به آدم احترام می‌گذارند، اینقدر اکرام هست، اینقدر فیض هست، اینقدر رحمت هست.@محل کرامت، قرار است یک جایی بروی محل کرامتت است، نمی‌تواند آدم بگوید چند نفر، چقدر فرشته، چقدر اولیاء الهی منتظر هستند که به تو احترام بکنند، منتظر هستند به استقبالت بیایند، اگر یک جایی قرار است بروی که آدمها با روی مثبت منتظر تو هستند.@با شادی، با مهربانی، با رأفت، با رحمت منتظر تو هستند، اذیتشان نکن، گناه آنطرف نفرست بد است، می‌دانی خود این زشت است خجالت‌آور است، آدم وارد یک دار کرامتی می‌شود که به او زیاد احترام می‌گذارند بعد یک دفعه یادش می‌افتد من در دنیا دائم برای اینها گناه فرستادم، دائم برای اینها اذیت فرستادم، آدم خیلی شرمش می‌آید، خیلی خجالت می‌کشد.@آنجا کسی منتظر ما نیست ما را بزند، کسی منتظر ما نیست ما را عذاب بدهد، کسی منتظر ما نیست در سر ما بزند، کسی منتظر ما نیست ما را توبیخ بکند، این عذاب و توبیخ را ما خودمان با خودمان از اینجا می‌بریم نکبتها و گرفتاریهایش را، آنجا تماماً رحمت و مهربانی است.@یک جایی که یک عالم «بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ» قرآن می‌گوید تمام فرشته‌های الهی اینطوری هستند، بندگان ویژه خدا و مورد اکرام الهی هستند، یک جایی که دار کرامت هست اصلاً خانه کرامت می‌گویند، خانه احترام، خانه ادب، خانه محبت، خانه شادی، یک جایی که اینقدر عظمت دارد و اینطوری هست و یک رویکرد زیبا هست، بینهایت موجودات الهی با آغوش باز منتظر ما هستند، زشت است ما از اینجا کثیف وارد آنجا بشویم.@با روی زشت، با قیافه بد، با باطن زشت وارد آن فضا بشویم، این خیلی بد است بالاخره آنها ما را می‌بینند، آنها می‌آیند به استقبال ما، آنها به اکرام ما می‌آیند، شما الان عزیزترین کس شما، پدرتان، مادرتان، فرزندتان، یک مراسم عروسی هست، یک مراسم جشن است، یک مراسم بسیار محترم هست.@بعد پدرتان آمده جلوی در می‌خواهد وارد مجلس بشود می‌بینی پدرت لباسهایش تمام گِل و شل، در لجن افتاده پدرت را همانطوری در مجلس می‌بری یا نمی‌بری؟ پدرت خودش می‌آید اصلاً یا نمی‌آید؟ جلوی در سالن عروسی پایش سُر خورده در لجن افتاده، تمام سر و صورت و لباسها لجنی، می‌گویی بیا پدر برویم در مجلس عروسی بنشین.@آنجا او را نمی‌بری، نه خودش رویش می‌شود بیاید، نه تو او را آنجا می‌بری، می‌گویی نه پدر جان، عروسی خودت هم باشد، عروسی پدرت هم باشد او را نمی‌بری، می‌گویی برو لباسهایت را عوض کن اینطوری نمی‌شود، این بد است.@حضرت می‌فرماید خدا رحمت می‌کند کسی را که حواسش به اینها باشد، حواسش باشد که قرار است به یک جای محترمی وارد بشود آلوده نرود آنجا وارد بشود، چقدر امیرالمؤمنین دقیق دارد به ما درس می‌دهد، کلمات را ریاضی انتخاب کرده امیرالمؤمنین فوق‌العاده کلمات دقیق است، شما می‌خواهید وارد یک مجلس محترم از قدسیان، کروبیان، بهشتیان، آسمانیها باشید.@چطوری می‌خواهی وارد آنجا بشوی اگر آماده نباشی، اگر اخلاق بد با خودت ببری، اگر حسادت ببری، اگر تنبلی ببری، اگر بی‌حوصلگی ببری، اگر چشم و هم‌چشمی و سوءظن ببری، اگر فضولی در کار مردم و خبرچینی و غیبت و تهمت ببری، اگر عصبانیت و زودرنجی آنجا ببری، اصلاً خودت نمی‌توانی وارد آن مجلس بشوی.@خود آدم شرمنده می‌شود، خود آدم خجالت می‌کشد، این بد است، لذا حضرت می‌فرماید رحمت خدا را می‌خواهید این رحمت خداست، ویژه می‌خواهی، 1ـ مرگ را زود بپندار برای مرگ آماده بشو، 2ـ عملت را اصلاح بکن برای خانه ماندگاری و دار کرامت خودت.@قرار است خیلیها به استقبالت بیایند، قرار است برای ورود تو جشنها بگیرند نه یک جشن، جشنها برای ورود تو به برزخ بگیرند، پس به تناسب آنجا زندگی کن، به تناسب آنجا سبک زندگیت را درست کن، آن جشنها را به هم نزن، آن مهمانیها و کرامتها را خرابش نکن این خیلی مهم است.@

و الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین.@

ما ان‌شاءالله جلسه آینده برنامه‌هایمان ساعت 4:30 شروع خواهد شد استاد نیکنام برنامه دارند، چون ماه رمضان هست یک جلسه استاد شجاعی دارند یعنی از ساعت 5 تا 6 ولی قبل از اینکه بخواهید بیایید حتماً تماس بگیرید ببینید جلسه هست یا نیست، چون ممکن است یک سفری آقای استاد شجاعی داشته باشند.@هفته بعد باز روال کار به همین شکل هست تا 10 خرداد پنج‌شنبه ولادت امام حسن مجتبی که شب نیمه ماه مبارک رمضان خواهد شد، ما جلسه‌مان نیمه ماه مبارک رمضان از نماز شروع می‌شود، یعنی نماز را اینجا می‌خوانیم، افطار می‌کنیم، شام می‌خوریم، بعد استاد افاضه می‌کنند، سخنرانی و بحثشان را دارند، بعد هم مدیحه‌سرایی هست و بعد دعاگوی شما هستیم.@راجع به برنامه‌هایی که ما ماه مبارک رمضان داریم طبق سنوات گذشته، شب نوزدهم، بیست و یکم، و بیست و سوم، احتمالاً شب بیست و هفتم، تا به الان نامه‌نگاری‌هایمان که انجام شده، قرار است مقرمان همان حسینیه سپاه باشد در خیابان دیلمان، ساعتش هم بعداً اعلام می‌کنیم.@ما برای آن شب چون پذیرایی داریم، سحری داریم، برنامه‌های مفصل فرهنگی داریم، و برای برپایی و برگزاری این جلساتی که حضرات تشریف می‌آورند، نیاز داریم که عزیزان مشارکت بکنند و در ثواب این برنامه‌ها ان‌شاءالله سهیم بشوند، عزیزان هم سمت خواهران کمکهای خودتان را می‌توانید تقدیم بکنید هم سمت آقایان.@ضمناً ما خواهران و برادران که حَجّام هستند کار کردند، چند سال تجربه دارند، حجامت کردند، زالودرمانی انجام دادند، فصد انجام دادند، بادکش انجام دادند.@