شرح زیارت جامعه کبیره؛ جلسه پنجاه و سوم 23/09/1396

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین من الآن الی قیام یوم الدین.@

سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان.@

بحثمان در شرح زیارت جامعه کبیره این فقره بود «وَ مَعْدِنَ‏ الرَّحْمَةِ» راجع به معدن رحمت بودن ائمه (علیهم السّلام) سخن می‌گفتیم که ائمه معدن هستند، در طول مباحث آینده هم این قضیه را بیشتر توضیح خواهیم داد که تمام فیض و خیرات و رحمت و برکات الهی و نزولات الهی از طریق معدن اهل بیت (علیهم السّلام) نازل می‌شود، یعنی خارج از این معدن نیست.@یعنی اینها فقط معدن رحمت نیستند، البته رحمت را به معنای عام بگیری کامل است، هر خیر و فیضی که خداوند به بندگانش بدهد اهل بیت معدن رحمت هستند، و اسماء و صفات الهی آنچه که قرار است بندگان الهی از آن بهره‌مند بشوند معدنش اهل بیت هستند.@این را به خاطر بسپارید چون در طول شرح زیارت جامعه کبیره اگر خدا اذن بدهد، اجازه بدهد، حیاتی باشد، توفیقی باشد که این را بخوانیم تا آخر برویم خواهید دید که زیاد این قضیه به انحاء مختلف تکرار شده و این باعث می‌شود که ما بدانیم که اگر بخواهیم به توفیق برسیم، خارج از معدن نمی‌توانیم برویم.@هر سعادتی، هر توفیقی، هر کس بخواهد باید برود در خانه اهل بیت (علیهم السّلام) یک کسی بخواهد معدن را رها بکند، بگوید به خدا می‌رسم به خدا دیگر نمی‌رسد، محال است بدون اینکه انسان در خانه اهل بیت برود به خداوند تبارک و تعالی برسد، امکان ندارد.@بارها در مباحث خانواده آسمانی این نکته را عرض کردیم باز هم استدلالهایش را توضیح خواهیم داد؛ امشب می‌خواهیم راجع به این نکته صحبت بکنیم که رحمتی که اهل بیت (علیهم السّلام) معدن آن هستند چیست و یک مقدار در مورد رحمت خدا می‌خواهیم صحبت بکنیم.@هر چند رحمت الهی خیلی مفصل هست، و لازم هم هست که در این بحث یک مقدار تأمل بکنیم که به نتائج خوب و سازنده‌ای در زندگی خودمان ان‌شاءالله برسیم، آن رحمتی که اهل بیت معدنش هستند را می‌خواهیم معرفی بکنیم، که ببینیم ائمه چقدر رحمت در وجودشان هست و حامل چه درجه‌ای از رحمت هستند.@فرمایش از وجود مقدس نبی اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) هست می‌فرماید: «إنّ اللهَ تعالى خَلَقَ مِائةَ رَحمَةٍ يَومَ خَلَقَ السماواتِ و الأرضَ» خداوند صد رحمت را روزی که آسمان و زمین را آفرید خلق کرد، سؤال پیش می‌آید مگر خود خدا رحمان نیست، رحیم نیست، خلق کردن رحمت یعنی چی؟@چون خودش رحمان و رحیم است، خودش رحمت را دارد خلق رحمت یعنی چی؟ یعنی چی خدا این رحمت را خلق کرد؟ این یعنی خداوند تبارک و تعالی برای آسمان و زمین، برای مرحله خلقت این رحمت را در نظر گرفت، تعیین کرده، این رحمت را تقدیر کرده، که برای این خلقت یا این مرحله خلقت این رحمت اختصاص داده می‌شود، خداوند این را به این مرحله از خلقت اختصاص می‌دهد.@بعد می‌فرماید این رحمتی را که خدا اختصاص داده «كُلُّ رحمةٍ مِنها طِباقُ ما بينَ السماءِ و الأرضِ» هر یک از این صد رحمت رحمتی است که به اندازه همه آسمان و زمین هست، یعنی ما بین آسمان و زمین را پر می‌کند، پر می‌کند یعنی چی؟ یعنی هر چیزی که قرار است بین این آسمان و زمین ‌اتفاق بیفتد مشمول این رحمت الهی می‌شود.@«فَأهبَطَ رَحمَةً مِنها إلى الأرضِ» یک دانه از رحمتهایش، این را خواهش می‌کنم دقت کنید خیلی عظمت را می‌رساند، و هم انسان را خوشحال می‌کند، قربان اهل بیت (علیهم السّلام) بروم که اینها تمام حکمت را دارند، پیغمبر یک خط برای ما حرف می‌زند، ولی این همه در آن معارف دارد.@می‌فرماید که یک دانه از رحمتهایش را به زمین فرستاد، از صدتا، یعنی یک درصد از مهربانی را که قرار داده بود، اختصاص داد به دنیا، «فَبِها تَراحَمَ الخَلقُ» تمام رحمتهایی که از زمان خلقت تا آخر دنیا هر چقدر هست قرار است مردم بین هم داشته باشند.@انواع رحمت‌ها، رحمت‌های خانوادگی، زمینی، شوهر، پدر، همسر، مادر، خواهر، برادر، عمو، عمه، دایی، هم‌وطن، رحمتهایی که همه حیوانات با هم دارند، عشقهای زمینی، این همه لیلی و مجنون بازیهایی که در کره زمین قرار است بشود تا قیامت، این همه عشقها و رحمتهایی که قرار است مردم انجام بدهند.@شما نگاه کنید یک زلزله کرمانشاه آمد چقدر رحمت در دل مردم ایجاد شد، چقدر رحمت در این دلها آفریده شد، چقدر رحمتها خروج پیدا کرد، چقدر رحمتها نازل شد از قلب مردم به زلزله زده‌ها، و چقدر رحمت در خود آن فضا ایجاد شد، می‌گوید تا قیامت هر چه رحمت به وجود آمده و می‌آید «فَبِها تَراحَمَ الخَلقُ» با همدیگر رحمت می‌کنند نسبت به همدیگر همه با همین یک درصد است.@این همه عشقها، این همه رحمتها با یک درصد رحمت خدا است، حالا فکر کنید رحمت یک مادر نسبت به فرزندانش، چند تا مادر به این دنیا آمدند، چند تا پدر به این دنیا آمدند، چند تا فرزند به این دنیا آمدند، چند نفر افراد عاشق هم شدند، چند تا دوست همدیگر را دوست دارند نسبت به هم رحمت دارند، چقدر حیوانات عاشق فرزندانشان و خانواده‌هایشان هستند.@رحمت‌هایی که در گیاهان هست، رحمت‌هایی که در‌اشیاء هست، تمامش رحمت است، می‌گوید همه این رحمتهایی که در دل بندگان خدا ظهور می‌کند مال یک درصد رحمت خدا است، حالا ما مدام بی‌ادبی کنیم بگوییم خدایا تو چرا مشکلات ما را نمی‌بینیم، خدایا تو چرا رحم نمی‌کنی.@تمام این رحمت‌هایی که روی کره زمین هست، می‌گوید من که اصلاً این دین را قبول ندارم، من که اصلاً این خدا را قبول ندارم، می‌گوییم برای چی؟ چرا روی کره زمین، چرا در این دنیا مثلاً یک همچین حوادثی اتفاق می‌افتد، آدم عاقل فکر کن ببین این رحمتی که در دل تو قرار داده و تو به خاطر این مهربانیت می‌گویی من این خدا را قبول ندارم چون خدا مهربان نیست این رحمت را چه کسی به تو داده؟ مگر غیر از این است که خدا به تو داده.@تو از خدا مهربانتر هستی، اینجاست آدم احمق می‌شود، آدم شعور و عقلانیتش را از دست می‌دهد، کاسه داغ‌تر از ‌آش می‌شود، بی‌ادب می‌شود، جسور می‌شود، گستاخ می‌شود، که من این دستورات را نمی‌توانم بپذیرم چون در اینها رحمت نیست، خداوند رحمت دارد، حکمت هم دارد، تو دیگر نمی‌توانی از خدا و اهل بیت مهربان‌تر باشی.@اگر یک جایی یک چیزی می‌گویی چرا اسلام اینطوری است، اسلام چرا این قانونش اینطوری شد، این فکر می‌کند خدا با نامهربانی این قانون را گذاشته، یا روی نیازش، یا روی عقده‌ای بودن خدا نعوذبالله این قانون را گذاشته، می‌گوید این قانون اسلام خشن است، این قانون اسلام تند است، نمی‌شود از خدا مهربان‌تر باشی.@اگر خدا این قانون را گذاشته در این هم یک رحمتی هست، در این هم یک خیری وجود دارد که ما آن را درک نمی‌کنیم، کما اینکه در روایت داریم زنده گذاشتن کسی که زندگی دیگران را نمی‌خواهد بی‌رحمی‌به مردم است، یک کسی آدمکش است، قاتل است این را اگر زنده بگذاری به بقیه ظلم نکردی؟! رحمت این است که این را بکشیم یا دلمان برایش بسوزد؟ او را بکشیم.@دو تا رحمت در این هست، یک رحمت به مردم هست، که از شر این قاتل، این جرثومه فساد مردم را راحت می‌کنید، یک رحمت به خود این هست که دیگر فساد نکند، هر چه بیشتر فساد بکند گناهش بیشتر می‌شود، و عذابش هم بیشتر می‌شود، لذا یک موقعی شما نگویید چرا پیغمبر بعضیها را لعنت می‌کند، یا چرا بعضیها را نفرین کرده، یا اولیاء الهی گاهی وقتها یک کسی را نفرین می‌کنند.@در حالت عادی این ولی خدا کسی را نفرین نمی‌کند، به خاطر شخص خودش کسی را نفرین نمی‌کند، اما اگر کار به یک جایی رسید که ولی خدا دست به نفرین زد، یک معصوم دست به نفرین زد، یا خدا لعنت کرد، یا معصوم لعنت کرد، گفت لعنت بر کسی، این برای این هست که این لعنت هم رحمت است، این نفرین هم لعنت است.@مثلاً می‌گوید در اسلام این خیلی خشن است اعدام هست، دیدید بعضی از کشورها اعدام ندارند، ولی در کشورها همیشه جنایت است، چون قاتلین خیالشان راحت است که ما را اعدام نمی‌کنند، صد نفر را هم که بکشی نمی‌کشنند، یک حکم احمقانه جاهلانه که اعدام خشن است، اعدام نشوند، بعد دستش باز است همه کاری می‌کند.@یا چرا در اسلام قصاص است «وَ لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الْأَلْبابِ»‌ای صاحبان خرد حواست باشد، شعورتان را به کار بیندازید قصاص برای شما مایه رحمت و حیات است، اگر یک کسی یقین کرد که اگر در صورت کسی زد در صورتش می‌زنند، اگر چشم کسی را در آورد چشمش را در می‌آورند، اگر هر کاری کرد همان کار را با خودش می‌کنند دیگر این کار را نمی‌کند.@این چطور عدالتی است که شخص در حق دیگران ظلم می‌کند بعد او را زندان می‌فرستند بعد می‌گویند جریمه نقدی بده برو، چشم در آورده، دست و پا شکسته، اینقدر زندان، اینکه عدالت نیست، 3 سال زندان باشد، طرف دستش قطع شده، وقتی ما از قوانین اسلام فاصله می‌گیریم جنایت زیاد می‌شود، ظلم زیاد می‌شود، فساد زیاد می‌شود، «النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَ الْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَ الْأَنْفَ بِالْأَنْفِ وَ الْأُذُنَ بِالْأُذُنِ» قرآن می‌گوید جان در مقابل جان، چشم در مقابل چشم، گوش در مقابل گوش، اگر کسی این را فهمید دیگر ظلم نمی‌کند.@اگر درک کرد که اگر در صورت کسی اسید پاشید در صورتش اسید می‌پاشند، نمی‌رود این کار را بکند، ما آمدیم تحت فشار سازمانهای بین‌المللی حقوق بشر یک جاهایی کوتاه آمدیم ظلم، فساد، تجاوز، گرفتاری، بدبختی در جامعه به وجود آمد.@می‌خواهم بگویم شکل رحمت را نگاه کنید رحمت یک شکلش جنبه مهرورزی و عاطفی دارد، یک جنبه‌اش هم جنبه بازدارندگی دارد نسبت به ظلم، شما اگر یک پشه‌ای دارد می‌آید بچه شما را می‌گزد، و او را اذیت می‌کنند، ممکن است بچه را آلوده بکند، ممکن است بچه را با نیشش بکشد، اگر پشه را کشتی بی‌رحم بودی؟ نه، رحمت باعث می‌شود این کار را بکنی.@پس یک جاهایی که نفرین هم هست از طرف خدا یا از طرف یک ولی الله، از طرف کسی که با افراد رابطه شخصی ندارد که بخواهد اگر به خودش ظلم شد یک دفعه دست ببرد بالا نفرین بکند، نه اگر رسید به یک جاهایی که این می‌گوید من نفرین می‌کنم یعنی آن شخص مستحق این نفرین هست.@پس ببینید از خدا جلو نزن، فکر نکن مهربانتر از خدا هستی، این امکان پذیر نیست، حالا تمام این مهرورزیها، دلدادگی‌ها، عشقها، که در دل همه آدمها است، خدا می‌گوید من با یک درصد رحمتم آن را خلق کردم، این رحمت چقدر است.@می‌گوید امورات مهربانی، عشقها، مهرورزیهای آدمها در این دنیا تمامش تا قیامت خدا می‌گوید با یک درصد رحمت من اداره می‌شود، میلیاردها آدم هنوز به دنیا نیامدند به دنیا می‌آیند، خدا می‌گوید این تمامش با یک درصد رحمتم است، از زمان حضرت آدم تا الان چند سال گذشته، چند برابر این تا قیامت طول می‌کشد.@یک حدیثی مرحوم علامه آوردند که خداوند عمر دنیا را صد هزار سال قرار داده، این نسل آخری را، چون قبلاً نسلهای دیگر از آدمها بودند، این نسلی که مال پدر ما است، به قول حضرت باقر خداوند یک میلیون نسل انسان تا به حال آفریده ما فعلاً آخرین نسلش هستیم، بعد از ما هم چند نسل دیگر می‌خواهند بیایند خدا می‌داند، اصلاً می‌آیند نمی‌آیند.@عمر را صد هزار سال قرار داده بیست هزار سالش مال دشمنان اهل بیت هستند، 80 هزار سالش حکومت اهل بیت روی کره زمین است، حالا امام زمان می‌خواهد بیاید، تازه شروع نشده، می‌خواهد شروع بشود، امام زمان بیاید، اهل بیت برمی‌گردند، رجعت می‌شود، سیدالشهدا می‌آید، امیرالمؤمنین می‌آید، تا قیامت چقدر آدم قرار است بیاد.@تا قیامت هر چه آدم قرار است بیاید همه عشقها، دلدادگی‌ها، دلسوزی‌ها، مهر و محبت‌ها، یک درصد محبت خداست، خدا کیست، جلوی او می‌ایستی می‌گویی (بسم الله الرحمن الرحیم) جالب است در نماز این دو بار تکرار شده، «الْحَمْدُ لِله رَبِّ الْعالَمينَ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ» این خدا کیست.@«فَبِهَا تَعْطِفُ الوَالِدَةُ علَى وَلَدِهَا» با همین یک درصد رحمت مادرها به فرزندانشان عشق‌ورزی می‌کنند، عطوفت و مهربانی به فرزندانشان می‌کنند، «وَ بِها تَشرِبُ الطَیرَ وَ الوُحُوش» با همین یک درصد رحمت همه از آب استفاده می‌کنند، پرنده‌ها و وحوش آب می‌خورند، «و بها تَعِيشُ الخلائقُ» با همین یک رحمت این خلائق دارند زندگی می‌کنند.@رحمت خدا که فقط عشق‌ورزی و مهرورزیهای در دل ما نیست، «فَانْظُرْ إِلى‏ آثارِ رَحْمَتِ اللهِ» قرآن می‌گوید نگاه به آثار رحمت پروردگار، نگاه کن ببین خداوند ابرها را چطوری برای شما، این همه‌ آتشفشانها که مواد غنی را برای بشر روی زمین می‌آورند، از دل زمین می‌آورند تا این زمین برای کشاورزی و استفاده‌های دیگر غنی بشود.@این همه رودها، این همه دریاها، این همه خلائق، این همه ماهی‌ها، این همه پرندگان، میلیاردها میلیارد فرشته را به کار گرفته، می‌گوید نگاه کن به آثار رحمت خدا، اینها همه رحمت خداست، این همه غذا، میوه، گیاهان، خوراکی‌ها، این خدای ماست، آدم کیف می‌کند این خدا را بغل بکند.@آدم کیف می‌کند برای این خدا هزار هزار بار بمیرد، آدم کیف می‌کند بایستد با این خدا حرف بزند، آدم کیف می‌کند برای این خدا نماز بخواند، آدم کیف می‌کند در مقابل این خدا خم بشود بگوید (سبحان ربی العظیم و بحمده)، برایش به سجده بیفتد بگوید (سبحان ربی الاعلی و بحمده)، آدم کیف می‌کند با نماز خدا را بغل بکند، آدم کیف می‌کند با سجده سر روی پای خدا بگذارد، این چه خدایی است.@برویم این مناجات اهل بیت را بخوانیم ببینیم اینها برای خدا چکار کردند، می‌گوید قسم می‌خورم اگر من را در جهنم بیندازی، «أَعْلَمْتُ‏ أَهْلَهَا أَنِّي‏ أُحِبُّكَ» در جهنم فریاد می‌زنم که من دوستت دارم، چه فهمی‌از این خدا در امیرالمؤمنین هست که وسط جهنم با خدا عشقبازی می‌کند، به خدا می‌گوید دوستت دارم.@یعنی من را در جهنم بیندازی از تو دلخور نمی‌شوم، من در جهنم با تو خوش هستم، و جهنم با تو برایم بهشت است، و بهشت بی‌تو برایم جهنم است، این خدا کیست که امام حسین به کربلا می‌رود همه چیزش را می‌دهد، و در آخرین لحظه که تازه اوج فشارهای سیدالشهدا است.@چون دارد می‌بیند که به خیام حمله می‌کنند، خیلی سخت است برای سیدالشهدا، صحنه دردناکی است برای انسان که ببیند دارد به فرزندانش یک مشت گرگ حمله می‌کنند، در آن لحظات آخر که منتظر است بیایند سرش را ببرند اینطوری چاپلوسی خدا را می‌کند، اینطوری ممنون خداست.@«الهی رضا برضائک، تسلیما لامرک، لا معبود سواک» من معشوق و معبودی جز تو ندارم «یا غیاث المستغیثین» این خدا کیست که امام حسین اینطوری برایش جان می‌دهد، اینطوری برایش فداکاری می‌کند، این خدا کیست که زینب کبری بعد از آن همه مصائب می‌گوید (ما رأیت الا جمیلا) جز زیبایی هیچی ندیدم، تمامش قشنگ بود که خدا با ما این کار را می‌کرد.@این خدا کیست که وقتی زینب کبری (سلام الله علیها) می‌آید بالای سر امام حسین به سختی برادر را می‌شناسد، سر در بدن ندارد، هیچی از این بدن نمانده، می‌گوید خدایا این قربانی را از من بپذیر، نه ناراحتی، نه غصه‌ای، نه شکایتی، نه ناله‌ای، فقط می‌گوید خدایا تو قربانی را از من بپذیر.@این خدا کیست که این همه عشق ایجاد می‌کند، این خدا کیست وقتی امام باقر فرزندش میمیرد می‌خندد و می‌گوید «سُبْحَانَ الَّذی يَقْتُلُ أَوْلَادَنَا وَ لَا نَزْدَادُ لَهُ إِلَّا حُبّاً» منزه است خدایی که بچه‌های ما را می‌کشد و ما جز محبتش چیزی در دلمان اضافه نمی‌شود، ما نمی‌دانیم نمی‌فهمیم خیلی بچگانه با این خدا برخورد می‌کنیم، خیلی بی‌ادبانه و گستاخانه با خدا برخورد می‌کنیم.@تا یک ذره در زندگیمان مشکلات درست می‌شود زود نمازمان خراب می‌شود با خدا قهر می‌کنیم، مشکل اقتصادی، مشکل خانوادگی، مریضی، هر چه هست با خدا قهر می‌کنیم، این خیلی زشت است، خیلی بی‌معرفتی است که انسان با خدا این کار را بکند.@روایت بعدی از نبی اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) هست، «إِنّ اللهَ تعالى خَلَقَ مِائةَ رَحمَةٍ» خداوند صد رحمت آفرید، «فَرَحمَةٌ بَینَ خَلقِهِ یَتَراحَمُونَ فِی الدُّنیا» یک رحمتش را قرار داد بین خلقش در همین دنیا به همدیگر لطف می‌کنند، به همدیگر رحمت دارند.@یک شرابی است که آدم باید مدتها با آن شادی و مستی بکند، «وَ ادَّخَرَ لِاَولیائِهِ تِسعَةً وَ تِسعُون» خداوند نود و نه تا از رحمتش را برای دوستانش ذخیره کرده در آخرت، 99% رحمت یعنی چی؟ یعنی خدا می‌خواهد برای بندگانش چکار بکند؟ آنوقت آدم از این خدا ناامید می‌شود، آدم با این خدا قهر می‌کند!@عرب آمد به پیغمبر گفت که «مَن نُحاسَب یا رسول الله» چه کسی ما را محاسبه می‌کند؟ چه کسی از ما حساب می‌کشد؟ پیامبر فرمود خدای کریم، گفت «نَجُونا بِرَبِّ الکَعبه» قسم به خدای کعبه نجات پیدا کردیم، اگر خدا حساب می‌کشد، پس ما راحت هستیم، ما نجات پیدا کردیم.@لذا خداوند روز قیامت به بندگانش می‌گوید آنهایی که شرافت دارند، آنهایی که خودشان گیر نیستند، رحمتها را شما نگاه کنید، حیف است آدم برای این خدا نمیرد، حیف است برای این خدا آدم جانش در نیاید و کشته نشود، خدا توفیق بدهد خون ما برای این خدا بریزد.@ببین چقدر مهربان است، طرف می‌خواهد بهشت برود خدا می‌گوید که این بنده‌ام بدون بعضیها در بهشت به او خوش نمی‌گذرد، بیا اگر می‌خواهی کسی را با خودت ببری ببر.@بعضیها قدرت شفاعتشان خیلی زیاد است، 10 ـ 20 ـ 60 ـ 70 ـ 100 ـ 1000، یک میلیارد آدم می‌توانند با خودشان ببرند، بسته به قدرت روحیشان در این دنیا دارد، در این دنیا با روح خودشان چکار کردند، خدا می‌گوید بردار با خودت ببر، خدایا من خانواده‌ام نباشند، پدر و مادرم نباشند به من خوش نمی‌گذرد، «و أَلْحَقْنا بِهِمْ‏ ذُرِّيَّتَهُمْ‏» خانواده‌شان را به آنها ملحق می‌کنیم، اگر بخواهند.@علما بیایند، شهدا بیایند، صدیقین بیایند، انبیاء بیایند، ائمه و امامزاده‌ها بیایند، ولی یک جمله‌ای دارد دل آدم را می‌برد، می‌گوید «آخَرُ مَن یَشفَعُ هُوَ الله» آخرین کسی که شفاعت می‌کند خودش است، خدا یک بندگانی گذاشته به عظمت در قیامت، مثل حضرت معصومه (سلام الله علیها) امام صادق فرمود دخترم اگر بخواهد تمام اهل محشر را شفاعت بکند خدا از او می‌پذیرد.@خدا آخرش می‌گوید حالا نوبت خودم است، رحمت خدا بیشتر است یا رحمت بندگان خدا؟ لذا این‌اشتباه را نکنید که فکر بکنید ائمه مهربانتر از خدا هستند، شما وقتی زیارت ائمه می‌روید می‌گویید «اللّهم شَفِّعْ‏ صَاحِبَ‏ هَذَا الْقَبْرِ فِيَّ» خدایا صاحب این قبر را تو شفیع من بکن.@اگر ائمه شفاعت می‌کنند، این شفاعت را چه کسی به آنها داده؟ «مَنْ ذَا الَّذي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ» هیچ کس نمی‌تواند شفاعت بکند مگر اینکه خدا بگوید، پس این همه شفاعت مهربانی خداست، با این 99% خدا با بندگانش می‌خواهد چکار بکند.@می‌گوید به هر کدام از این بندگانم یک بهشت می‌دهم، به اندازه همه آسمانها و زمین باشد، بعد هم تا وقتی من خدا زنده هستم او هم زنده است، بعد می‌گویم هر چه دلت می‌خواهد همین جا خودت خلق کن، چه خدایی، آدم که خودش را نشناسد می‌گوید این خدا برای چی ما را خلق کرده، قرآن می‌گوید من خلق کردم برای رحمت خودم، «وَ لِذلِكَ خَلَقَهُمْ» برای رحمتم خلق کردم.@یک آدمی‌داریم در قیامت خیلی آدم مزخرفی است، این اینقدر سخت جان است آخرین نفری است که بخشیده می‌شود، یعنی قیامت 50 هزار سال اینها بخشیده شدند رفتند، میلیاردها انسان بخشیده شدند رفتند، این اینقدر گناه داشته، پوست کلفت بوده که 50 هزار سال در قیامت آمرزیده نشده، به حسابش رسیدگی نشده، 50 هزار سال شوخی نیست.@این دیگر بساط قیامت را جمع کردند تمام شده این یک نفر آنجا مانده، این هم جهنمی‌است از بس پوست کلفت بوده، حالا داستان دارد این را خدا چطوری می‌بخشد، آخرش خدا می‌گوید من چشمم را می‌بندم بیا برو داخل، یعنی این یک کولی بازی قیامت در می‌آورد، یک مشت دروغ آنجا می‌گوید که نجات پیدا کند، خدا می‌گوید بیا برو.@این گداترین فرد بهشت است، لذا پیامبر می‌گوید به این خدا چنان سلطنتی می‌دهد، چنان پادشاهی به این شخص در بهشت می‌دهد، چون او را بخشیده، بهشت ساختارش با رحمت است، که می‌گوید این چنان بهشتش وسیع است و جایگاهش بزرگ است که همه اهل بهشت را می‌تواند مهمانی بدهد.@خوش به حال آدمهای مهربان، خوش به حال آدمهایی که دلشان بزرگ است، آدم با این رحمتی که از خدا سراغ دارد زشت است تنگ‌نظر باشد، حسود باشد، بداخلاق باشد، زشت است بدبین باشد، زشت است به دیگران نیش بزند، زشت است دیگران را سرزنش بکند، زشت است بداخلاقی بکند.@اگر آدم فکر کند با این تنگی‌ها خودش گرفتارش می‌شود، نمی‌فهمد آدم با این کارها به خودش چقدر دارد فشار می‌آورد، نمی‌فهمد دارد با خودش چکار می‌کند، هر چقدر روحت بزرگتر باشد بهشتت بزرگتر است.@هر چقدر رحمت داشته باشی، هر چقدر گذشت داشته باشی، هر چقدر عفو داشته باشی، هر چقدر تنگ‌نظری‌ها را از خودت دور بکنی، حسادت‌ها را دور بکنی، هر چقدر توقعاتت را از آدمها کم بکنی، توقع فشار قبر دارد، خدا رحمت کند میرزا را چقدر آدم بزرگی بود، میرزا درک نکردنی بود، می‌گفت توقع از خدا هم بد است چه برسد از بندگان خدا.@من اینقدر نماز خواندم، اینقدر کربلا رفتم، پس خدایا چه شد، اینقدر ذکر گفتم پس چه شد، برای عشقت گفتی، بی‌طمع گفتی پس چیه، طلب چی داری، من دعا می‌کنم باید مستجاب بشود، من سید هستم، من اینقدر عبادت کردم، من اینقدر صدقه دادم، من اینقدر زحمت کشیدم، دعا کردم باید مستجاب بشود.@تو چه طلبی از خدا داری، تو هر چه دعا کردی خدا به تو داده، هر کاری کردی که خدا به تو لطف کرده، بابت این همه لطف بدهکار هستی، عبادت کردی، نماز خواندی به لطف خدا بوده، ما چه طلبی از خدا داریم، من چون اینقدر عبادت کردم چهل شب، الان باید دعاهایم مستجاب بشود، و نشود من دیگر از خدا واقعاً دلخور می‌شوم.@ما از خدا طلبی نداریم، آدم سطح توقعاتش را از بقیه پایین بیاورد، زودرنجی‌هایش، حساسیت‌هایش، نمک‌نشناسی‌هایش، کم بشود. طرف می‌بینی مادرش این همه سال زحمت کشیده، پدرش برایش این همه سال زحمت کشیده قدر نمی‌دارند، به خاطر اینکه مادر یک کاری کرده، حالا ظلم هم کرده می‌بینی از مادر دلخور می‌شود، می‌گوید مادرم را حلال نمی‌کنم.@اصلاً تو کیستی، تو چطوری جرأت می‌کنی با این همه بی‌حیایی بگویی مادرم را حلال نمی‌کنم، پدرم را حلال نمی‌کنم، تو اینقدر به این بدهکار هستی، اینقدر غرق در این اقیانوس رحمت پدر و مادر هستی، از پدر و مادرت کینه به دل می‌گیری.@اینقدر حقش عظیم است که تو اصلاً، معلم، استاد، اولیاء الهی اینها اینقدر حقشان عظیم است که تو چی می‌گویی دلخورم از استاد چون فلان چیز را می‌خواستم نکرده، یا فلان توقع را داشتم اجابت نکرده، خب نکرده که نکرده، حقش خیلی عظیم است می‌توانی این حرفها را بزنی! آدم اینقدر بی‌حیا، اینقدر نمک‌نشناس، اینقدر گستاخ، اینقدر کوچک.@هر چه روحمان را بزرگتر بکنیم رحمت بیشتری در آن می‌آید، هر چه رحمت خرج بندگان خدا بکنیم رحمت بیشتری در آن می‌آید، ما اگر بخواهیم مهربان بشویم، باید مهربانی بکنیم تا مهربان بشویم، باید خوبیها را از خودت خروج بدهی و خوبیهای بیشتری را دریافت بکنی.@خدا اگر ببیند تو از نعمت رحمت و خوبیها خوب استفاده می‌کنی، خروجش می‌دهی به سمت بندگان خودش، هر چقدر ببیند تو مهربانتر هستی، رحمت خدا بیشتر می‌شود، زن و شوهری که با مهربانی به هم نگاه می‌کنند، خدا به آنها یک رحمت ویژه می‌دهد، درست به همسری که همه چیزش را برای تو فدا کرده نگاه کن، کور بشود چشمی‌که فقط بدیهای همسرش را می‌بیند.@همسرت این همه خوبی دارد با چشم خوب به شوهرت و زنت نگاه کن، با چشم خوب به پدر و مادرت نگاه کن، آدمی‌که نارضا است، آدمی‌که ناسپاس است، آدمی‌که نق و غر دارد، آدمی‌که توقعاتش از اطرافیانش زیاد است، این فشار قبر زیادی دارد، خدا می‌گوید کور بودی تو این همه خوبی زن تو داشت، این همه خوبی شوهر تو داشت ندیدی، به خاطر هوسهای خودت، به خاطر جاه‌طلبی‌های خودت، به خاطر خودشیفتگی‌های خودت.@یکی از صحنه‌هایی که خدا دوست دارد آن را ببیند این هست که پدر و مادر با رحمت به فرزندشان نگاه می‌کنند، با مهربانی به بچه نگاه می‌کنند، بغلش می‌کنند، نازش می‌کنند، او را می‌بوسند، برای هر بوسه‌ای خدا درجه می‌گذارد.@یکی از صحنه‌هایی که خدا خیلی دوست دارد این است که انسان زُل بزند با مهربانی به صورت پیر و چروکیده و مریض و دردمند پدر و مادرش نگاه بکند، یکی از چیزهایی که خدا خیلی دوست دارد این است که انسان وقتی به حیوانات نگاه می‌کند با رحمت به آنها نگاه بکند، به گُلها با مهربانی نگاه بکند، به‌اشیاء با مهربانی نگاه بکند، به لباسش، به قلمش، به دفترش، به کیفش، به کفشش، با رحمت نگاه بکند و رفتار بکند.@با‌ اتومبیلش مهربان باشد، با همه چیز مهربان باشد، هر چه شما مهربانتر باشی به خدا شبیه‌تر می‌شوی، و خدا تو را وسیع‌تر می‌بیند به تو بیشتر عطا می‌کند، یک موقعهایی قرار است یک بلایی سر یک خانواده بیاید، یک نکبتی، یک بلایی قرار است بیاید، این اعضای خانواده با رحمت به هم نگاه می‌کنند، با رحمت با هم رفتار می‌کنند، خدا آن بلا را برمیگرداند.@اینقدر این رحمت خوب است که وقتی دو تا کافر به هم رحمت دارند خدا به آنها یک عنایت ویژه دارد، کافرانی که به خدا اعتقاد ندارند، خدا به آنها نگاه ویژه می‌کند وقتی به هم مهربان هستند، برای همین امام رضا می‌فرماید اگر ببینم یک شیعه‌ای شیعه دیگر را می‌درد، یک شیعه پشت سر یک شیعه حرف می‌زند، یک شیعه می‌خواهد یک شیعه را ضایع بکند او را نفرین می‌کنم.@چون این نفرین برای او رحمت است، آدم وحشی، آدمی‌که می‌تواند د یگران را بدرد، همان بهتر که نباشد، چقدر ما خوشبخت هستیم همچین خانواده آسمانی داریم، چقدر ما خوشبخت هستیم همچین امامانی داریم، چقدر ما خوشبخت هستیم، و چقدر نمک‌نشناس هستیم، امامان را خدا به چه کسی داده، چند نفر روی کره زمین اینطوری با امامشان آشنا هستند.@«فَما ظَنُّکَ بِالرَؤُفِ الرَحیمِ الَّذی یَتَوَدَّدُ اِلی مَن یُؤذِیهِ بِاَولیائِه» گمانت چیست در مقابل آن رئوف و رحیمی‌که دوستی می‌کند با کسی که از طریق دوستانش خدا را می‌آزارد، خدا با کسانی که او را آزار می‌دهند، چطوری خدا را آزار می‌دهند؟ با اذیت دوستان خدا، انبیاء، اولیاء، مؤمنین، خدا با کسی که آزارش می‌دهد «یَتَوَدَّدُ» مودت دارد، مهرورزی دارد با یک همچین شخصی.@می‌گوید تو گمانت چیست در مورد خدایی که با دشمن خودش آزاردهنده خودش اینطوری مهربان است، «فَكَيْفَ‏ بِمَنْ‏ يُؤْذَى‏ فِيهِ» پس با کسی که در راه خدا اذیت می‌شود خدا چکار می‌کند، می‌گوید با دشمنش که اذیتش می‌کند اینطوری خدا مهرورزی می‌کند، حالا یک کسی خدا را اذیت نمی‌کند، برای خدا اذیت می‌شود، خدا با این چکار می‌کند.@می‌گوید تو به خاطر من این شوهر را تحمل کرد، این پدر و مادر را تحمل کردی، این زن و بچه را تحمل کرد، به خاطر من مشکلات را تحمل کردی، به خاطر من مریضی را تحمل کردی، به خاطر من اذیت و آزار دشمنان را تحمل کردی، خدا با این چه می‌کند، با یک کسی که به عشق خدا مصائب و مشکلات را تحمل می‌کند، اذیتها را تحمل می‌کند.@امام کاظم می‌گوید خدا با او که اذیتش می‌کند اینطوری مهرورزی می‌کند، با یک کسی که در راه خدا اذیت می‌شود خدا چکار می‌کند، آدم کیف می‌کند برای این خدا اذیت بشود، حالا برو مدام غر و نق بزن، این بد است، آدمی‌که در زندگیش مشکلات دارد، هر مشکلی فرق نمی‌کند، جمادی، گیاهی، حیوانی، بگو خدایا به عشق تو این اذیتها را من تحمل می‌کنم؛ «وَ مَا ظَنُّكَ بِالتَّوَّابِ الرَّحِيمِ الَّذِي يَتُوبُ عَلَى مَنْ يُعَادِيهِ فَكَيْفَ بِمَنْ يَتَرَضَّاهُ وَ يَخْتَارُ عَدَاوَةَ الْخَلْقِ فِيهِ».@

و الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین.@

گفتند فصل امتحانات هست برای بچه‌ها و دانشجویان و کسانی که درس می‌خوانند این ذکرها را من بگویم، چند تا ذکر هست که خیلی مؤثر است، یکی ذکر یا قوی هست، ذکر یا قوی که 116 بار می‌گوییم یعنی خدایا به من قدرت بده همه جور قدرتی را از خدا بخواهید، جسمی، روحی، ذهنی، درسی، علمی، معنوی.@از خدا قدرت بگیرید، بگو خدایا تو قوی هستی، «أَنْتَ‏ الْقَوِيُ‏ وَ أَنَا الضَّعِيفُ‏، وَ هَلْ يَرْحَمُ الضَّعِيفَ إِلَّا الْقَوِيُّ» خدایا تو قوی هستی، من ضعیف هستم، چه کسی به یک ضعیف رحم می‌کند غیر از قوی، تو قوی هستی باید به من رحم کنی، آدم با ذلت، با درخواست از خدا درخواست بکند روحش قوی بشود.@یا سلطان 67 بار، خدایا تو به همه چیز مسلط هستی، من هم به این درسها، به این کتابها، به این مطالب مسلط کن؛ یا محیط 67 بار، خدایا تو به همه چیز احاطه داری من هم به این درسها و مطالب احاطه بده، ولی باید عمل هم پایش باشد، یک کسی باید درس بخواند بعد این ذکرها را هم بگوید.@چون می‌گوید وقتی خواستی امتحان بدهی 18 مرتبه موقع امتحان بگو یا حی، یعنی خدایا آن درسهایی که خواندم نه درسهایی که نخواندم، درسهایی را که خواندم خدایا زنده‌اش کن، هر چه خواندم از یادم نرود زنده‌اش کن، این را برای درس گفتند بگویید که داشته باشیم.@