أعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنة الله علی أعدائهم أجمعین من الآن الی قیام یوم الدین.@

سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان و بینندگان عزیز شبکه الهی ولایت.@

بحثمان دربارۀ موانع شادی هست چه چیزهایی نمی‌گذارد، ما شاد باشیم، امروز یکی دیگر از عوامل فوق‌العاده مهم را شاید از موانع مادر باشد، در ایجاد غم، و آن دنیادوستی هست، حبّ دنیا، اول از این دنیا چطور جایی هست، که باید مشخص بشود که حبّ دنیا کجاها خوب است به ما کمک می‌کند هم برای شادی و هم برای آرامش و کجاها خوب نیست و در ما اضطراب و غم ایجاد می‌کند.@قبلاً توضیح دادیم رابطه دنیا با حیات آخرتی ما مثل رابطه رحم مادر با دنیا است، الان ما در رحم دنیا قرار داریم که رحم دوم ما است، و دنیا مادر ما است و ما را پرورش می‌دهد، قرار داریم، و با وفات انتقال پیدا می‌‌کنیم به عالم برزخ، یا عالم قبر که بینهایت از اینجا زیباتر و کاملتر و پیشرفته‌تر و جذاب‌تر و شیرین‌تر و بزرگتر هست.@دنیای ما یک دنیای کوچکی هست، ما در این دنیا قرار داریم و بعد متولد می‌شویم به یک عالم به آن بزرگی، اندازه‌ها هم دقیقاً همینطور است، یعنی رحم مادر در نظر بگیرید که نسبت به دنیا چقدر کوچک است، دنیا نسبت به رحم مادر چقدر بزرگ است.@عالم برزخ یا عالم قبر هم همینطور هست، یعنی ما الان در فضای بسیار تنگی داریم زندگی می‌کنیم، خیلی محدود در یک بخشی از زمین، یک چهارم زمین حبس شدیم، محبوس هستیم داریم زندگی می‌کنیم، خیلی برای ما کوچک است، حتی روح ما بی‌نهایت بزرگتر از فضای زمین است، دل ما می‌خواهد در یک فضاهایی زندگی بکند که خیلی آزادی داشته باشیم، خیلی کارها بتوانیم انجام بدهیم الان برای ما امکان‌پذیر نیست.@این امکان با وفات برای ما حاصل می‌شود یعنی با انتقال به عالم ملکوت و عالم برزخ که از اینجا بینهایت زیباتر و کاملتر و بزرگتر و جذاب‌تر است، وقتی می‌گوییم در رحم قرار داریم، یعنی رحم حالت آمادگی دارد، خودش وسیله است، و ابزاری هست که ما را عبور می‌دهد از یک مرحله به مرحله دیگر.@بنابراین ثبت زندگی در آن فوق‌العاده مهم است، ما همانطور که گفتیم شش نوع تولد داریم از رحم مادر به دنیا هر جنینی سالم به دنیا نمی‌آید، از شش نوع تولد دو تا تولد سالم و خوبی هست، یکی تولد سالم، یکی سالم قوی، بقیه تولدها زجرآور است، تولد ضعیف، تولد بیمار، تولد ناقص، تولد معلول اینها همه آزاردهنده است، بچه آزار می‌بیند.@چون سبکی که مادر یا پدر یا جامعه یا محیط به آن جنین در رحم مادر تحمیل می‌کند، باعث می‌شود که جنین نتواند برای فضا و شرائط زیستی دنیا آماده بشود، به هر حال جنین به دنیا می‌آید و کلی دردسر دارد، فقط جنین‌هایی واقعاً سعادت دارند و به قول امروزیها خوشبخت هستند که یا سالم به دنیا بیایند یا سالم قوی.@ در رحم دنیا هم نسبت به آخرت همینطور هست، یعنی آدمها به برزخ، سبک زندگی در دنیا اختیاری است، در رحم مادر به دنیا، بچه تقصیری ندارد پدر و مادر و محیط تصمیم‌گیرنده هستند، اما در حرکت از دنیا به آخرت خود ما تصمیم می‌گیریم که سبک زندگی‌مان چگونه باشد، روح ما، ورودی‌هایمان، افکارمان، اخلاقمان، اعتقاداتمان و اعمالمان چطوری باشد.@چون اینها مجموعه چیزهایی هستند که یک نفر برای شرائط زیستی آخرت آماده می‌کند، حالا چه خوب، چه بد، مجموعه اعتقادات، اخلاق و اعمال هر کسی انسان را می‌سازد برای فضای زیستی برزخ، حالا یا جزء یکی از این شش تولد هست.@پس وقتی که قانون دارد شما در یک شرائط زیستی خاص، با یک سبک زندگی خاص، هم در دنیا می‌توانی شاد و آرام باشی، هم آخرت که این هم مخصوص کسانی هست که اهل سبک زندگی سالم هستند، سلامت را بشناسند، قواعد سلامت را بشناسند، هم در دنیا شاد هستند، هم آرامش دارند، هم تولدشان عالی است، هم وقتی آنجا می‌روند بی‌نهایت بهره‌برداری می‌کنند.@ولی کسانی که سبک زندگی غلطی را انتخاب می‌کنند، اینها موقع رفتن از اینجا به هیچ وجه آمادگی بهره‌برداری از بهشت را ندارند، یعنی همه چیزهای بهشت را دارند در بهشت هم متولد می‌شوند اما نمی‌‌توانند استفاده کنند، مثل بچه‌ای که اینجا می‌آید کور است، کر است، فلج است، در فضای خوبی هست، اما قادر به استفاده نیست و این زجرش می‌دهد و برای انسان جهنم می‌شود و درد می‌کشد.@جهنم هم مثل درد می‌ماند، درد در دنیا خدا درد را نمی‌آفریند، خدا فقط سلامت را می‌آفریند، درد از کجا می‌آید؟ از بلایی هست که پدر و مادر یا محیط سر بچه می‌آورند و این یا مریض می‌شود حالا درد می‌کشد، تطبیق ندارد.@جهنم هم همینطور هست، جهنم یک امر ذاتی نیست، یک امر عرضی است، خداوند یک بهشت آفریده می‌گوید با این بهشت تطبیق کنید به بهشت بروید، اگر یک کسی خودش اختیاراً نخواست بهشت برود و تطبیق نکرد، یک سبک زندگی غلطی را انتخاب کرد، او دیگر خودش را باید مؤاخذه بکند.@پیامبر فرمود خدا هیچ کس را جهنم نمی‌برد مگر اینکه خودش بخواهد جهنم برود، یعنی خودش سبک زندگی جهنمی را انتخاب بکند، محیط غلط برای زندگیش انتخاب بکند، آدمهای غلطی را برای معاشرت انتخاب بکند، آدمهای نادرستی را، دیدنیهای غلط، شنیدنیهای غلط، خوردنیهای غلط، رفقای غلط، افکار غلط، خودش انتخاب می‌کند، آدم مجبور نیست هیچ کدام را انتخاب بکند.@ولی بعضیها دوست دارند این غلط را انتخاب کنند، خودش انتخاب می‌کند، خودش هم پایش می‌ایستد، و الا خدا که کسی را جهنم نمی‌برد، فقط افراد جهنم را می‌سازند و با خودشان می‌برند، و دوست دارند که به جهنم بروند، و الا فضای جهنمی و بهشتی، سبک زندگی جهنمی و بهشتی، کاملاً روشن هست همه هم این را می‌فهمند.@ولی بعضیها با اختیاری که خدا به آنها داده جهنم را انتخاب می‌کنند، راه غلط را دوست دارند انتخاب کنند، و مسیرش را هم می‌روند، مثلاً کسی که مسواک نزدن را انتخاب می‌کند، نمی‌زند، و الا مسواک زدن کسی را نمی‌کشد، وقتی مسواک نمی‌زنی، دندان درد دارد، زیبایی‌های دندانت از بین می‌رود، هزینه‌های زیادی گردنت می‌گذارد.@یک کسی غذای سالم را نمی‌خورد، غذای ناسالم را انتخاب می‌کند، و الا همه به او می‌گویند این غذا آلودگی دارد، مشکلات معده دارد، روده دارد، سرطان دارد، ولی این استفاده می‌کند، مثلاً می‌گویند مواد رنگی نخورید، مواد رنگی همه سرطان کبد و سرطان‌های دیگر ایجاد می‌کند.@حالا این می‌رود دقیقاً مواد رنگی انتخاب می‌کند، انواع نوشیندنی‌ها و نوشابه‌های شرکتی، پاستیل، پفک، خیلی چیزهای دیگر، هر چیزی که سرطان‌زا است را دوست دارد بخورد، کسی هم به او چیزی نمی‌گوید، خودش دوست دارد انتخاب بکند، ولی لذتش را می‌برد، اما این مواد بالاخره نقش سرطان‌زای خودش را دارد و ایفا می‌کند.@بنابراین وقتی راجع به دنیا صحبت می‌کنیم، دنیا چه چیزش خوب است؟ همان که بتواند مثل یک رحم پاک سازندگی ایجاد بکند، من را به برزخ منتقل بکند، هر چیزی که به تعبیر حضرت بلاغ است، بلاغ یعنی رساننده، بتواند من را به بهشت برساند در دنیا قشنگ است.@و هر چیزی که برای من ایجاد مانع بکند، جهنم می‌شود، حبّ دنیا کجایش خوب است، آنجا که تو حواست باشد، دنیا یک محیط فوق‌العاده دوست‌داشتنی و شیرین است برای اینکه تو با آن ارتباط قشنگی برقرار بکنی، آن بهشت را در همین دنیا هم بیاوری و از آن لذت ببری، هم در دنیا و هم در آخرت.@کجایش غلط است آنجایی که مستقلاً به آن نگاه بکنید نه به عنوان یک ابزار به عنوان یک هدف به آن نگاه کنید، یعنی در سبک آرزوهایت، سبک چینش‌های فکریت، دنیا را به عنوان یک محل گذر انتخاب نکنید، به سمت بهشت، بلکه مستقل همانجا بمانید.@دلت همانجا گره بخوره، و نوع برنامه‌ریزی‌ها و سبک زندگیت براساس همین تولد تا مرگ باشد اصلاً به فکر بعد از مرگ که من نوع سبک زندگیم روی واردات و صادراتم در نظام برزخی تأثیر دارد به آن نگاه نکنم، من یک آدمی هستم که اینجا دارم زندگی می‌کنم، البته آدم کسی نمی‌تواند خودش را ببیند که آخرت را ببیند، اگر کسی آخرت را دید دیگر آدم نیست، دیگر زن و مرد نیست.@آدم یعنی کسی که می‌فهمد که ابدیت دارد، یک جاودانگی دارد، اگر تو گفتی من یک کسی هستم که فقط حیات دنیایی را دارم دیگر آدم نیست، یک خانم می‌شوی یا یک آقا هستی یعنی حیوان، جنبه جنسی‌ات را فقط می‌بینی به عنوان یک زن یا یک مرد به خودت نگاه می‌کنی که کاربرد دنیایی داری.@می‌گویی من یک زن هستم با آرزوهای زنانه، یا یک مرد هستم با آرزوهای مردانه، آن غایت سبک زندگی که برای خودت در نظر می‌گیری همین است، جایی کار بکنم، با یک کسی ازدواج بکنم، چند تا بچه داشته باشم، بچه‌ها را بزرگ کنم، پیر بشویم بمیریم، این دنیای خیلی وحشتناکی می‌شود.@چون تو برای بعدش هیچ برنامه‌ریزی نداری، در حالی که از آن می‌روی، از آن عبور می‌کنی، رد می‌شوی، ولی تو برای آن مرحله‌ای که قرار است بروی هیچ برنامه‌ریزی نکردی، زندگیت، انتخابات زندگیت را، ارتباطاتت را، چینش‌های فکریت را، دیدنی‌ها، شنیدنی‌ها، خوردنی‌ها، سبک زندگیت را براساس بهشت تنظیم نکردی، فقط با فرهنگ دنیا تنظیم کردی، آن هم هر کس در محیطی گرفتار هست براساس همان فرهنگ برنامه‌ریزی می‌کند.@بنابراین حبّ دنیا از یک طرف می‌تواند خیلی به ما کمک کند که ما هم شاد و آرام باشیم، درست به آن نگاه کنیم، درست نگاه کردن دنیا تابع چیست؟ تابع خودشناسی است، اینکه خودم را چطوری نگاه می‌کنم، وقتی خودت را درست ببینی، دنیا را هم درست می‌بینی.@آدم قشنگ می‌تواند با آن ارتباط برقرار کند، بگوید من زن نیستم، مرد نیستم، یک انسان هستم که جنبه زنانگی یا جنبه مردانگی دارم، حالا باید از این دنیا نهایت استفاده را برای شادی و آرامش خودم و اطرافیانم انجام بدهم، پس باید رابطه قلبی‌ام را با دنیا تنظیم بکنم.@یک طوری با دنیا رابطه قلبی برقرار بکنم که از آن لذت ببرم اما از آن آسیب نبینم، نچسبد من را اذیت بکنم، و آماده هم بشوم ضمناً با سرعت برای لحظه باشکوه تولدم که لحظۀ بسیار باشکوهی است، خیلی مهم است یک انسان به بلندای ابدیت به برزخ متولد بشود، خیلی لحظۀ قشنگی است.@لحظه‌ای که عمر دنیاییش دارد تمام می‌شود و با یک تشریفات باشکوهی از فرشته‌ها، خانواده آسمانی‌اش، انبیاء، دوستانی که دارد با یک تشریفاتی وارد نظام برزخی می‌شود، آنجا جشن دارد، مراسم دارد، تولد دارد، خوشامدگویی دارد، آنجا خیلی کار دارد.@شما اینجا یک نفر عروسی می‌کند می‌بینید تا شش ماه تا یکسال درگیر این عروسی هست، چون فامیل‌ها می‌خواهند دانه دانه دعوتش کنند، پاگشایش بکنند، مهمانی برایش بدهند، یک عروسی است، یا یک بچه متولد می‌شود، می‌بینید از چند ماه جلوتر، سیسمونی و جشن تولد، حالا بچه می‌خواهد بیاید.@انسان وقتی می‌خواهد وارد نظام برزخی بشود غوغایی هست از جشن‌هایی که به مناسبت تولد این شخص به بهشت، انبیاء دانه دانه برایش مراسم دارند، همه انبیاء می‌خواهند طرف را پاگشا کنند، ائمه می‌خواهند پاگشا کنند، صدیقین می‌خواهند پاگشا کنند، شهدا می‌خواهند پاگشا کنند، مؤمنین می‌خواهند پاگشا کنند.@این سالهای سال شاید صدها، هزاران سال فقط پاسخ مهمانی‌ها را باید در فضای بهشت بدهد، و چون بهشت هم فضایش یک فضایی هست که همه چیزش تازه است هیچ چیز تکراری ندارد، خسته‌کننده اصلاً نیست، الان طرف می‌بینی 70 سال است مهمانی می‌رود خسته نمی شود، مدام مسافرت می‌رود خسته نمی‌شود، فضای بهشتی یک فضای بی‌نهایت جذابتر و شیرین‌تر و تازه‌تر است، لحظه باشکوه وفات شوخی نیست.@لحظه‌ای که انسان از اینجا با یک احترامی از اینجا می‌رود، اگر کسی آماده باشد خیلی لحظه باشکوهی است، فوق‌العاده قشنگ است، شما هیچ استقبالی را در دنیا نمی‌توانید با لحظه‌ای که آنطرفی‌ها را به استقبال شما می‌‌آیند شما را وارد آن فضا می‌کنند، مقایسه بکنید، نه از نظر جمعیتی که می‌آید، و نه از نظر کیفیت استقبال، و نه از نظر سبک زندگی و پذیرایی، خیلی آن لحظه باشکوه مهم است.@اما لازمه‌اش این هست که در دنیا درست زندگی بکنی، یعنی یک طوری زندگی بکنی که به آن استقبال تنظیم شده باشد، تناسب داشته باشد و تو واقعاً سالم متولد بشوی، دنیا این چیزش قشنگ است اگر دوستش داشته باشی، دنیا لذت‌بخش‌ترین جا است.@دنیا واقعاً جای شیرین و جذابی هست برای اینکه انسان خودش را برای یک فضای بی‌نهایت می‌تواند مهیا بکند، ولی همین می‌تواند خطرساز هم باشد، مثل یک پرواز قشنگ است، شما وقتی پرواز می‌‌کنی لذت آسمان و پرواز را می‌بری ولی به همین اندازه خطر سقوط هم دارد، این هم باید حواست باشد.@همین دنیایی که بلاغ هست می‌تواند تو را در خودش دفن بکند و قبر تو بشود، الان خیلی از آدمها قبل از اینکه بمیرند واقعاً مردند، قبل از اینکه وارد برزخ بشوند، دنیا آنها را کشته است، یعنی این دلمرده است، هیچ دلی برای بهشت و بالاتر از بهشت این آدم ندارد.@الان به او بگو دلخوشی‌هایت را بنویس، معشوق‌هایت را بنویس، آن چیزهایی که برای تو جذابیت دارد می‌توانی از آن لذت ببری بنویس، هیچ کدامش جنبه آسمانی و نورانی و انسانی ندارد، تمامش یا جمادی است، یا گیاهی است، یا حیوانی است، بیشتر از این دیگر نیست، یعنی چیز دیگری هر چه دارد می‌گوید همین است.@پس این دلش خیلی وقت است مرده است، دنیا این را دفنش کرده، خیلی وقت است که مرده است، اینجا دفن شده، سبک آرزوهایش، نوع آرزوهایی که به او می‌گوییم همه آرزوهایش مال اینطرف است، پس این مرده است، آرزوهای آنطرفی دیگر ندارد، سبک زندگی ندارد، امید ندارد، عاشق خودش به بلندای ابدیت نیست، این آدم من ابدیش را اصلاً نمی‌بیند، بنابراین این مرده است.@لذا یکی از چیزهایی که خیلی می‌تواند شادیهای آدم را از بین ببرد اینکه انسان، حیثیت جاودانه خودش را از دست بدهد، و به دنیا به شکل مستقل نگاه بکند، برایش فقط خود دنیا مهم باشد و عاشق کمالات دنیایی بشود و صرفنظر از آخرت و ابدیت.@با توجه به این مقدمه که عرض کردم چند تا آیه و روایت در این زمینه بخوانیم که خیلی مهم هست، سورۀ حجر آیه 88 «لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى‏ ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنين‏».@بعضی از گروههای زنان و مردان را ما به آنها یک سلسله نعمت‌هایی را می‌دهیم، نعمت‌های خاصی در زندگی و دنیا دارند، وضع مالیشان خوب است، خوشکل هستند، باسواد هستند، دنیای خوبی دارند، مقام دارند، ریاست دارند، همسران خاصی دارند، همسران خوبی دارند، بچه دارند.@می‌گوید وقتی ما به کسانی نعمت می‌دهیم تو هرگز به نعمتهای بقیه چشم ندوز، «لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ» یعنی چشم‌هایت دلت را نبرد، نگاه بکنی، بگویی خوش به حال اینها، چه خانه‌ای، چه ماشینی، چه بچه‌ای، چه ثروتی، چه موقعیتی، این تو را نبرد، نگاه کن رد بشو اما تمرکز روی داراییهای دیگران نگیر، هوس داراییهای دیگران را نکن، و خودت را با هیچ کس مقایسه نکن.@«وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِلْمُؤْمِنين‏» اندوهگین آنها مباش، به این معنا که غصه نخور، که فلانی دارد، ما نداریم، اینها را قبلاً گفتیم، که داشته‌های دیگران می‌تواند به ضررشان باشد و نداشته‌های انسان می‌تواند به نفعش باشد.@شما هر چه در دنیا نداشته باشی معادل آخرتی داری، و هر چه دنیا داشته باشی سهم آخرتت کم می‌شود و هیچ آدم عاقلی حاضر نیست در دنیا همه جور بهره‌مندی داشته باشد و آنطرف گدا باشد، چون حیات جاودانه است، این حیات محدود دنیاست، هیچ آدم عاقلی این کار را نمی‌کند.@همه می‌گویند ما پس‌انداز بکنیم، یک مقدارش را بفرستیم، الان در آدمهایی که در دنیا هستند آنهایی که در بورس و جاهای دیگر پس‌انداز کردند سعادتمند هستند یا آنهایی که دارند همه را اینجا هزینه می‌کنند، می‌خورند و می‌خوابند و مصرف می‌کنند، من صد برابر آن چیزی که دارم در زندگی مصرف می‌کنم پس‌انداز دارم، خوش به حال این آدم، این آدم پشتوانه خیلی خوبی دارد.@بنابراین خدا دارد به پیغمبرش نصیحت می‌کند که مواظب باش به هیچ کس اینطوری نگاه نکنی، حالا پیامبر می‌‌فرماید «مَنْ‏ لَمْ‏ يَتَعَزَّ بِعَزَاءِ اللهِ تَقَطَّعَتْ نَفَسُهُ عَلَى الدُّنْيَا حَسَرَاتٍ، وَ مَنْ رَمَى بِنَظَرِهِ إِلَى مَا فِي يَدِ غَيْرِهِ كَثُرَ هَمُّهُ وَ لَمْ يُشْفَ غَيْظُه‏».@کسی که به دلداری دادن خدا آرامش نگیرد، یعنی خدا به او می‌گوید عزیزم بدان که من تو را به بلندای ابدیت دوست دارم، بدان که من تو را یک زن یا یک مرد نمی‌دانم، از من هم نخواه که تو را یک زن و مرد ببینم و فقط خواسته‌ها زنانه و مردانه از من بخواهی.@بدان که من تو را از جنس خودم می‌‌بینم و تو را آفریدم برای اینکه همجنس من باشی، تو را آفریدم برای اینکه شبیه من باشی، و تو در نظام آخرتیت یک کسی مثل من خواهی بود که هر چه اراده کنی همان می‌شود، انسان خلق می‌کند در نظام آخرتی، در بهشت انسان چیزی را سفارش نمی‌دهد، در بهشت درخواست نمی‌کند که برایش بیاورند خودش هر چه که دلش بخواهد خلق می‌کند.@خدا می‌گوید تو الان مثل من هستی دیگر لازم نیست سفارش بدهی یک کسی برایت یک چیزی بیاوری، هر چیزی می‌خواهی بگو آماده است، می‌آفریند، هر چیزی، حد محدود ندارد، یعنی شما همه چیز را در بهشت تغییرش دست خودتان است، همه چیز حتی معماری بهشت هم می‌خواهی جایش را عوض بکنی عوض کن، کاخهایش را عوض کن، عوض کن، رنگش را عوض کن، نیت بکنی عوض می‌شود.@حتی صبح شما در بهشت جلوی آینه می‌روی می‌گویی امروز بهتر است قدم اینقدر بزرگ بشود، رنگم اینطوری بشود، تمام می‌شود، موهایم اینطوری بشود تمام می‌شود، امروز می‌خواهم تمام همسرانم یک طور دیگر بشوند، می‌شوند، امروز می‌خواهم خدمتکارانم همه سیاهپوست بشوند، سیاهپوست می‌شوند، زردپوست بشوند، زرد می‌شوند.@می‌آفریند هر چه که دلت بخواهد، غذاها، مزه‌ها، دکوراسیون، خودت، مسافرت‌ها، آنجا همه چیز دارد، همه چیز دست خودت است، خدا می‌گوید من تو را آفریدم، تو به اینجا برسی، پس خودت را کوچک نگاه نکن، من هم کوچک نکن، مثل تو بیایم در قالب نیازهای طبیعی جمادی، حیوانی، مادی با تو رفتار بکنم.@من تو را به بلندای ابدیت آفریدم، به بلندای ابدیت هم دوستت دارم، اگر سختی داری برای این هست که مثل من بشوی، اگر در زندگیت امتحان هست، عبادت هست، احکام هست، شرعیات هست، اخلاقیات هست، برای اینکه شبیه من بشوی، مثل من تربیت بشوی.@اگر سختی دیدی من تمام را کفارۀ گناهانت انجام می‌دهم، حتی اگر خودت اشتباه کردی و مقصر شدی من آن کار را برای تو کفاره قرار می‌دهم، با اینکه من نکردم خودت اشتباه کردی، حتی اگر با من مخالفت کردی و زندگیت پر از دردسر شد، من آن دردسرها را هم پای تو حساب می‌کنم، دیگر از این بهتر شما می‌خواهید، چه کسی از این مهربانانه‌تر با ما رفتار می‌کند به این «عزاء الله» می‌گویند، خدا ما را دلداری می‌دهد.@اگر یک کار خیر بکنی ده برابر به تو پاداش می‌دهم، اگر 60 سال گناه داشته باشی بیایی به من بگویی سلام، می‌گویم سلام، آشتی می‌کنم، همه را هم برایت می‌بخشم، از این خدا چه می‌خواهی، کسی غیر از خدا با آدم اینطوری رفتار می‌کند، خودم هم اله تو هستم، اله یعنی دلبر، می‌گوید تو دلبری به بزرگی من نداری، پس از من لذت ببر، با من شاد باش.@یک کسی این خدا را کنار بگذارد حالا دنبال مخلوقات و بندگان خدا برود، حضرت می‌فرماید کسی که اینطوری نیست «تَقَطَّعَتْ نَفَسُهُ عَلَى الدُّنْيَا حَسَرَاتٍ» دائماً به دنیا حسرت می‌خورد، یعنی این آدم یکسره فکر این هست که من این را ندارم، من این کار را نکردم، هنوز به آرزوهایم نرسیدم، این دائماً در حسرت دنیا نفسش داغون است.@اینجا را نرفتم، آنجا را نرفتم، این کار را نکردم، این را نخوردم، مدام حسرت دارد یعنی غم، در حالی که بحث ما در این صد ساعتی که داریم راجع به شادی است، این آدم همیشه غمگین است، همیشه حسرت دارد به چیزهایی که ندارد.@«وَ مَنْ رَمَى بِنَظَرِهِ إِلَى مَا فِي يَدِ غَيْرِهِ» کسی که دائماً چشمش دنبال چیزهایی هست که بقیه دارند، دنبال داشته‌های دیگران هست که من ندارم، چه اتفاقی می‌افتد، می‌فرماید: «كَثُرَ هَمُّهُ وَ لَمْ يُشْفَ غَيْظُه‏» این آدم دغدغه‌هایش و ناراحتی‌هایش، اندوهش زیاد می‌شود، هیچ وقت هم آن خشم دلش آرام نمی‌شود، دائماً خمشگین و عصبانی است.@بچه‌های لوس را دیدید، که بعضی از پدر و مادرهایی که خانه‌شان فرزندسالاری هست هر چه بچه می‌خواهد به او می‌دهند، دیدید این بچه هیچ وقت از پدر و مادر راضی نیست، همیشه نق و غر دارد، همیشه عصبانی است، ناراحت است، مدام چیزهایی که ندارد، اگر تو جان خودت و همسرت را می‌دهی می‌خورد باز می‌گوید شما برای من چکار کردید می‌خواستید نکنید.@یعنی طلبکار دائمی از پدر و مادرش است، این آدم نه مرد خوبی می‌شود، نه پدر خوبی، نه زن خوبی می‌شود، نه مادر خوبی می‌شود، چون هیچ وقت شاکر نیست، قدردان نیست، خشمگین است، فردا هم که ازدواج می‌کند از همسرش راضی نیست، از 5 تا ازدواج که 4 تا از آن به شکست منجر می‌شود برای همین است.@اصلاً نمی‌تواند از زندگیش لذت ببرد، نه از پدرش، نه از مادرش، نه از همسرش، نه از فرزندش، نه از آن چیزی که دارد، مدام حسرت چیزی را که ندارد می‌خورد، این آدم آدمی هست که بدبخت است، یعنی این اگر اوج ثروت هم داشته باشد گدا است، یعنی در اوج دارایی آدم بدبختی است.@شما از نوع چیزهایی که در زندگی برای خودش می‌پسندد می‌فهمیم که این آدم چقدر گدا است، انتخاباتی که می‌کند، در لباس، ساعت، پوشش، در آرایش خانه‌اش، در دکوراسیون، این آدم فقط گرفتار اشیاء بیرون از خودش است، چقدر شخصیتش در اشیاء گیر است، اگر یکی از این اشیاء جابه‌جا بشود شخصیت این تمام شده.@آمده خانه می‌بیند یک تابلو خراب شده یا شکسته، دیگر نه زن می‌شناسد، نه عشق می‌شناسد، نه بچه می‌شناسد، نه عاطفه پدری و مادری، سر همه داد می‌زند که چرا فلان چیز مورد علاقه من شکسته، بابا این زنت هست، همسرت هست، عشقت هست، مادر فرزندت هست، بخشی از پارۀ وجودت هست، آنوقت تو داری سر این داد می‌زنی برای دنیا، برای یک شیء است.@حالا یک شیء است، حیثیت کجاست، آدمیت کجاست، مردانگی کجاست، شرافت کجاست، سر چی داد می‌زنی، این است که پیغمبر می‌گوید «مَنْ‏ بَكَى‏ عَلَى‏ الدُّنْيَا دَخَلَ النَّارَ» یک کسی که برای دنیا گریه می‌کند جهنمی می‌شود، دنیا اینش بد است که آدم را جهنمی می‌کند.@وقتی که مستقلاً نگاهش می‌کنی و برایش ارزش قائل هستی، حاضر هستی به خاطر این سر شوهرت، زنت، فرزندت، پدر و مادرت داد بزنی، نق بزنی، غر بزنی، اعصاب اینها را خورد بکنی، برای دنیای خودت، برای هوس‌های خودت، و نمی‌توانی از یک عالم داده‌ای که خدا به تو داده لذت ببری.@از خود خدا که اصلاً نمی‌توانی لذت ببری، و این بدترین صحنۀ زندگی انسان است که انسان از کمال و زیبایی مطلق نمی‌تواند استفاده بکند، خدا او را دعوت می‌کند، به حضور خودش به آغوش خودش و نمی‌تواند لذت ببرد، و ما چقدر آدم داریم نمی‌توانند عبادت بکنند و از خدا لذت نمی‌برند.@خدا خصوصی آنها را دعوت می‌کند، اهل بیت خصوصی دعوتشان می‌‌کنند، فرشته‌ها خصوصی دعوتشان می‌کنند، نمی‌تواند از خدا لذت ببرد، چون دلش در جهنم گیر است، اصلاً نمی‌تواند آنطرف برود، از خدا که نمی‌تواند لذت ببرد، از غیب لذت نمی‌برد، از خودش هم لذت نمی‌برد.@از داده‌های الهی نه از همسرش می‌تواند لذت ببرد، فقط از همسرش بدیها را می‌بیند، همسرش یک عالم خوبی دارد، کور است اینها را ببیند، و فقط ضعفهای شوهر یا زنش را می‌بیند، این آدم اصلاً نمی‌تواند خوشحال باشد، بچه به این خوبی خدا به او داده هزار تا کمال دارد، نمی‌تواند کمالات بچه‌اش را ببیند از بچه‌اش لذت ببرد، و شاکر باشد.@و این چون نگاهش نگاه غلط است هر چه نعمت به او بدهند، نمی‌تواند ببیند، بلکه فقط «فی اید النّاس» آن که در دست مردم است را فقط می‌بیند، حسرت بقیه را فقط می‌خورد، لذا پیامبر می‌فرماید حرفهای خدا را گوش کن، آن تعزّی الهی را گوش کن، نصیحت خدا را گوش دلت را شاد کن.@شیفتۀ خودت باش، شیفتۀ خانوادۀ آسمانیت باش، شیفتۀ معشوقت باش، شیفتۀ ابدیتت باش، از اینها لذت ببر، از دنیایی که داری لذت ببر، «وَ لَمْ يُشْفَ غَيْظُه‏» خشمش هیچ وقت شفا پیدا نمی‌کند، این دائماً در دلش غیظ دارد، خشم دارد، یک عالم حسرت دارد، یک عالم ای کاش دارد، ای کاش وحشتناک است.@در مباحث غم توضیح دادیم اگر یک کسی ای کاش در زندگیش آمد کاملاً بندۀ شیطان می‌شود «فإِنَ‏ اللَّوَّ یَفْتَحُ عَمَلَ الشَّيطان‏» یک آدمی که بگوید ای کاش، تا بگویی کاش سوارت می‌شود بعد شروع می‌کند تازاندن، حالا دیگر تو مگر با یک چیزی آرام می‌شوی.@کلاً از ابدیت، آخرت، آماده کردن خودت برای بهشت، برطرف کردن نقاط ضعف خودت که جهنمی هستند، جهنم‌ساز هستند، کلاً بی‌خیال می‌شوی، و فقط و فقط حسرت اشیاء، کمالات، گیاهی و کمالات حیوانی را می‌خوری، از صبح تا شب دغدغه خودت و همسرت و بچه‌هایت می‌شود.@برای آدم دیگر چه می‌ماند، در اوج داشتن این غمگین است، در اوج داشتن، این ناراحت است، خیلیها در دنیا آرزو دارند جای او باشند، این خودش از زندگیش هیچ لذتی نمی‌برد، حسرت دارد.@بعدی باز هم از نبی اکرم (صلی الله علیه و آله و سلّم) «مَنْ‏ نَظَرَ إِلَى‏ مَا فِي‏ أَيْدِي النَّاسِ طَالَ حُزْنُهُ، وَ دَامَ أَسَفُهُ» کسی که به آنچه که در دست مردم هست چشم می‌دوزد، حسرت داشته‌های مردم را می‌خورد، غصه‌هایش طولانی می‌شود، حزن و غم این دائماً طولانی است، «وَ دَامَ أَسَفُهُ» این افسوسش ماندگار می‌شود.@یک آدمی که این در دلش بیاید چه لذتی می‌‌تواند از دنیا ببرد، این هم شادی دنیا را از دست می‌دهد و هم شادی آخرت را، همه اینها در سایه خودشناسی به دست می‌آید، آدمی که خودش را درست بشناسد، به بلندای ابدیت می‌فهمد که حیف است که خودش را بفروشد، حیف است که غصه چیزی را بخورد که لیاقتش را ندارد.@یک قاعده هست همیشه گفتیم غصه هر چیزی را می‌خوری لیاقتت هم همان است، پس یک غصه‌ای بخور که لیاقتش را داشته باشی، این غصه لایق تو باشد، چون ما هفت نوع غم معرفی کردیم، گفتیم ما هفت نوع غم داریم که وقتی این غم را می‌خورید شاد می‌شوید، با این غم‌ها بزرگ می‌شوید.@غم‌های با کلاس انتخاب کنید، غم‌های بی‌کلاس انتخاب نکنید، غم‌های بی‌کلاس دنیایتان را خراب می‌کند، آخرتتان را هم خراب می‌کند؛ باز هم از نبی اکرم (صلی الله علیه و آله و سلّم) هست، صلوات بلند نشاط می‌آورد، چون فرشته‌ها می‌آیند با صلوات بلند تمام گناهان را از روح شما می‌کَنند، فرشته‌ها می‌گویند ببخش، بریز هر چه در او هست را بریز، یک کسی که می‌تواند صلوات بلند بفرستد و نفرستد فرشته‌ها می‌گویند خدایا لعنتش کن.@«الرَّغْبَةُ فِي‏ الدُّنْيَا تُكْثِرُ الْهَمَّ وَ الْحُزْن‏» رغبت و دلدادگی به دنیا همّ و حزن را زیاد می‌کند، فرق همّ و حزن چیست؟ همّ می‌گویند خیلی مهموم است، این الان همّ دارد، همّ دغدغه است، دغدغه‌های این آدم زیاد می‌شود، مشکلات فکریش زیاد می‌شود، گرفتاری‌ها را زیاد می‌کند، غم هم کنارش بیاید ببین چه نکبتی می‌شود، هم گرفتاری ذهنی دارد، هم غم دارد.@بعضیها هستند گرفتاری ذهنی دارند اما در گرفتاری ذهنی‌شان شاد هستند، مثلاً سرطان دارد ولی شاد است، بچه‌اش مریض است اما آدم شاد و آرامی است، بدهکاری دارد، ولی شخصیتش اصلاً به او اجازۀ غصه خوردن نمی‌دهد، چون غصه آدم را بی‌شخصیت می‌کند، آدم را کثیف می‌کند، غصه و غم آدم را له می‌کند، خیلی بد است.@بعضیها شخصیت دارند، اصلاً زورش می‌آید من برای چی بنشینم غصه بخورم، من یک عالم دارایی دارم، این نداشته‌های دنیا که دارایی‌های آخرتی من است، پس هر چه نداشته باشم بهتر است به نفع من می‌شود، غصه چه چیزی را بخورم.@این دغدغه دارد الان بدهکار است، کرایه خانه‌اش لنگ است ولی آدم شاد و آرامی است، ولی بعضیها دارند، چند تا هم آپارتمان دارند، اما آدم عصبی و پرخاشگر، پرحرص و جوش، افسوس‌خوار، نه عشق دارد، نه دل دارد، هیچی به درد نمی‌خورد.@لذا می‌فرماید آدمی که رغبتش و معشوقش دنیا می‌شود، این آدم هم دغدغه‌هایش زیاد است، هم کنارش حزن دارد، هم غصه دارد، یعنی یک عالم مشکلات ذهنی و فکری و عملی بیرون دارد، یک عالم هم غم و غصه دارد، این چه لذتی از دنیا می‌برد، یک احمق به تمام معنا می‌شود، یک سبک زندگی احمقانه‌ای را انتخاب کرده که بقیه حسرتش را می‌خورند خودش دارد آنجا می‌سوزد.@هم دغدغه‌هایش زیاد است، هم غصه‌هایش زیاد است، واقعاً احمقانه‌تر از این هم زندگی می‌شود، یک کسی مدام برود معشوقهای جدید برای خودش درست بکند، هر کدام از این معشوق‌های جدید صد جور دلش را پاره پاره می‌کنند، شما تعداد دلبستگی‌هایت وقتی زیادتر می‌شود، هر کدام یک فشار به دلت می‌آورند.@شما یک ماشین داری یک بار غم داری، ولی اگر دو تا ماشین بشود، ظاهرش این هست به نفعت هست دو تا ماشین داری اما فکر کن دو جا دلت را می‌بندد به این ماشین، اینجا له می‌شوی، یکی از آنها تصادف بکند، یکی بیاید روی در یکی از آنها خراش بیاندازد انگار روی جگر تو خراش انداختند له می‌شوی.@«وَ الزُّهْدُ فِي الدُّنْيَا يُرِيحُ الْقَلْبَ وَ الْبَدَن‏» زهد یعنی یک حالتی که می‌گوید خدایا دادی شکرت، ندادی هم شکرت، به کسی پُز نمی‌دهی، به کسی فخرفروشی نمی‌کنی، خودت را بهتر از کسی نمی‌دانی، اگر داشتی لذتش را می‌بری، نداشتی شکر می‌کنی، برای آخرتت ذخیره می‌شود، این می‌شود حالتی که قلب انسان تکان نمی‌خورد.@این آدم «يُرِيحُ الْقَلْبَ وَ الْبَدَن‏» آدمی که این حالت را دارد قلبش آرام است، راحت است، بدنش هم راحت است، عمر طولانی می‌کند، پوستش راحت است، مویش راحت است، چشمش راحت است، معده و اعصابش راحت است، این صد تا درد سرطان هم که بگیرد باز سرپا است، از ده تا سالم سرپاتر و شادتر است.@یک قلب و بدن راحت دارد، سعادت یعنی همین، قلب راحت، بدن راحت، چون با داشته‌هایش شنگولی نمی‌کند، فخرفروشی نمی‌کند، به کسی پُز نمی‌دهد، نمی‌خواهد با داشته‌هایش دل کسی را بسوزاند، اصلاً با آدمها کار ندارد، نداشته‌هایش هم که به نفعش هست، این دیگر آدم آرامی هست «لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى‏ ما فاتَكُمْ وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ» اگر یک چیزی از شما گرفته شد غصه نخورید، چیزی هم به شما داده شد لوس نشوید، سرمستی نکنید، ظرفیت داشته باشید.@پیامبر فرمود اگر می‌دانستید چه چیزی برای شما ذخیره شده «لو تَعْلَمونَ ما ذُخِرَ لكم، ما حَزِنْتُم على ما زوِى عنكم» اگر شما می‌دانستید برایتان چه چیزی ذخیره شده هیچ وقت به خاطر چیزهایی که به شما داده نشده غصه نمی‌خورید، چون جاودانه‌اش به شما داده می‌شود، آن موقع که خیلیها ندارند و هر چه داشتند در دنیا مصرف کردند شما تازه اول ثروتتان است بنابراین دیگر غصه ندارد.@«أَنَا زَعِيمٌ‏ بِثَلَاثٍ‏ لِمَنْ أَكَبَّ عَلَى الدُّنْيَا بِفَقْرٍ لَا غَنَاءَ لَهُ وَ بِشُغُلِ لَا فَرَاغَ لَهُ وَ بِهَمٍّ وَ حُزْنٍ لَا انْقِطَاعَ لَهُ» خیلی حکمت بزرگی است و تهدید هم هست، پیغمبر است چون قانون دنیا را می‌شناسد می‌گوید من قانون دنیا را به شما بگویم، این قانون دنیا است، می‌فرماید «أَنَا زَعِيمٌ‏ بِثَلَاثٍ» من تضمین می‌کنم، به شما قول می‌دهم که اگر کسی شیفتۀ دنیا باشد سه تا چیز همیشه با او هست.@«بِفَقْرٍ لَا غَنَاءَ لَهُ» این آدم فقیری هست که هیچ وقت احساس سیری و غنا نمی‌کند، یعنی یک گدایی روحی دائم، اگر کسی شیفتۀ خودش شد، نه خود جمادی، گیاهی، حیوانی، عقلی، خودی که از جنس خداست، از جنس اهل بیت است، خود جاودانه، اگر کسی عاشق خودش شد غنا دارد، یعنی بی‌نیازی دارد که حد ندارد.@این عاشق شوهرش هست، بچه‌اش هست، پدرش، مادرش، مردم، عاشق همه دنیا است، اما به هیچ وجه دریافت نمی‌خواهد از کسی بکند، گدای عاطفه هیچ کس نیست، اصلاً بی‌شخصیت نیست، به همه می‌تواند بدهد، اما نیازی ندارد از کسی دریافت بکند، چون خودش غنا دارد.@ولی وقتی شما شیفتۀ خود اصلیت نشدی، مادرت مهربان است، پدرت مهربان است، همسرت مهربان است، خانواده همسرت، باز تو گدا هستی، باز کافی است یک کسی کوچکترین کمبودی از تو بگذارد، یا کوچکترین بی‌محلی به تو بکند شخصیتت له می‌شود، خورد می‌شود، عصبانی می‌شوی.@هزار جا داری محبت دریافت می‌کنی، کافیست در عروسی دعوتت نکنند، یا دیر تو را دعوت بکنند، یا دیر تو را دعوت بکنند، احساس بی‌شخصیتی می‌کنی، به من توهین شد، چون تو شخصیتت کوچک است که به تو توهین شده، شخصیت بزرگ اصلاً توهین‌‌پذیر نیست.@اصلاً شخصیت بزرگ صد نفر که بایستند جلوی او به او فحش بدهند به او اصلاً نمی‌رسد، زینب کبری در کربلا گفت (ما رأیت الا جمیلا) جز زیبایی هیچی نبود، اصلاً برایش مهم نبود، او را فقط بزرگ می‌کرد، هیچ وقت احساس خواری و بدبختی نمی‌کرد.@آدمی که عاشق خودش هست چون به معشوق خودش وصل است، چون شما فقط از طریق من اصلی‌ات به معشوقت وصل می‌شوی می‌توانی او را دوست داشته باشی، و یک رابطه عاشقانه دو طرفه برقرار بکنی، این من‌ات اگر فعال نباشد، می‌توانی با من جنسی‌ات هم با خدا رابطه برقرار بکنی.@خانم‌ و آقا هم مسجد می‌روند، حرم می‌روند، کربلا می‌روند، مکه می‌روند، اما خانم و آقا می‌روند خدا معشوقشان نیست، اگر به او احترام می‌گذارند برای این است که به خواسته‌هایشان برسند، ولی خدا معشوق نیست.@دلتنگش نمی‌شوند، بغلش نمی‌کنند، رابطه هم‌آغوشی و بوسه و سر گذاشتن روی پای خدا ندارند، اصلاً با غیب نمی‌توانند رابطه شخصی برقرار کنند، با اهل بیت نمی‌توانند رابطه شخصی برقرار کنند چون بی‌شخصیت است.@فقط شخصیت می‌تواند با شخصیت ارتباط خوب برقرار بکند، بنابراین وقتی که یک کسی شیفتۀ دنیا می‌شود یعنی عشقش را از دست می‌دهد، لذا همیشه دچار یک فقری هست که غنا ندارد، بیشترین ثروت هم داشته باشد فقیر است، یعنی شما هر چه که بقیه حسرتش را می‌خورند، طرف دارد اما راضی نیست.@همین شخصیتی که الان شبها دارد فیلمش را نشان می‌دهد، رابین ویلیامز را بزنید اینترنت ببینید، کاخش را ببینید، شخصیتش را که همه می‌شناسید، فیلم‌هایش را که دیدید، یک آدمی که ظاهرش خیلی آدم شاد و خوشبخت است، فیلم‌هایش اتفاقاً خیلی مؤثر و خوب بوده برای کسانی که دیدند.@ثروت دارد، قدرت دارد، شهرت دارد، محبوبیت دارد، کاخ به آن بزرگی را دارد، خودکشی کرد و رفت، این آدمی که همیشه همه را می‌خنداند جیم کَری را نگاه کنید، سه بار تا حالا به علت افسردگی خودکشی کرده، شما وقتی که دلت سیر نباشد، همیشه غصه داری، همیشه گدا هستی، ولو اگر همیشه داشته باشی.@شما ثروتمندترین آدمهای روی زمین را ببینید، بگویید شما سیر هستید، می‌گوید خیلی آرزوها دارم هنوز به آنها نرسیدم، به یک هزارم آرزوهایم نرسیدم، پیغمبر می‌گوید من تضمین می‌کنم، این آدم به این بدبختی گرفتار بشود.@«وَ بِشُغُلِ لَا فَرَاغَ لَهُ» این اینقدر شب تا صبح، صبح تا شب این آدم دوندگی دارد، هیچ وقت هم کارهایش تمام نمی‌شود، فراغ ندارد، این لب دریا هم می‌خواهد برود، یک مسافرت هم می‌خواهد برود در آن هزار و یک جور بدبختی و نکبت هست.@اصلاً نمی‌تواند برود، بگوید می‌خواهم 5 روز راحت بدون دنیا پیش خانواده‌ام باشم، یا خودم تنها، نمی‌تواند، امکان ندارد ذهنش را بتواند راحت بکند، یک دغدغه ذهنی دارد که مثل خوره به جانش می‌افتد و او را له می‌کند.@این شبها هم که می‌خوابد خوابهایش همه کار است، دوندگی است، صبح که بلند می‌شود، مثل یک کارگری که کار کرده خسته است، از خواب بلند شده، 5 ـ 6 ـ 7 ساعت خوابیده ولی خسته است، از خواب هم که بلند می‌شود می‌بینی داغون داغون است، اصلاً این دیشب تا صبح در خواب داشت جان می‌کَند، کار می‌کند، در خواب هم فراغ ندارد.@خوابها را نگاه کنید، نوع خوابها را نشان می‌‌دهد، فرشته‌ها می‌آیند به او سر می‌زنند وقت ندارد، امام زمان می‌خواهد به خوابش بیاید اینقدر شلوغ است که اصلاً امام زمان را نمی‌بیند، اهل بیت می‌خواهند بیایند، خدا می‌خواهد بیاید، غیب می‌خواهد بیاید، اصلاً نمی‌تواند ببیند، همه سراغش می‌آیند، این اینقدر مشغول است اصلاً نمی‌بیند.@بعضیها یک خواب قشنگ می‌بینند می‌گوید استاد یک خواب قشنگ دیدم اینطوری شد ولی آخرش خراب شد، وسطش خراب شد، اصلاً یادم نیست، فقط می‌دانم دیشب یک حال خوبی کردم ولی الان یادم نیست با آن حال کنم، یعنی از دست می‌رود، چرا نمی‌توانی؟ چون اشتغالت زیاد است، مشغله‌ات خیلی زیاد است، هوس‌هایت، گدایی‌هایت، آروزهایت اینها خیلی زیاد است.@پس فقری که غنا ندارد، مشغله‌ای که راحتی ندارد، دل‌مشغولی که رهایی پیدا نمی‌کند، «وَ بِهَمٍّ وَ حُزْنٍ لَا انْقِطَاعَ لَهُ» هم دغدغه دارد و هم غصه‌ای دارد که قطع نمی‌شود، بنابراین یک دل شیفته یک دل بدبخت و اسیر است، دلی که شیفته دنیا است، یک دل بی‌شخصیت است، یک دل فاحشه است، خودش را به پست‌ترین چیز دنیا فروخته است، هرزه است، خودش را می‌فروشد حالا انواع دغدغه‌هایش را هم باید بکشد.@لذا انسان باید برای خودش معشوق با شخصیت خودش انتخاب بکند، یک معشوق باکلاس انتخاب بکند، یک معشوقی که در سطح خودش باشد، این معشوق آرامش می‌دهد، شادی می‌دهد، قدرت می‌دهد، نشاط می‌دهد، دنیا می‌دهد، آخرت می‌دهد، لذا حواسمان باشد که یک موقع بی‌شخصیتی نکنیم و این حبّ را نداشته باشیم.@از وجود مقدس امیرالمؤمنین (علیه السّلام) هست «مَنْ‏ كَانَتِ‏ الدُّنْيَا هَمَّهُ‏ طَالَ فِي يَوْمِ الْقِيَامَةِ شَقَاؤُهُ وَ غَمُّهُ» هر کس در دنیا همتش دنیا باشد، دغدغه‌اش فقط دنیا باشد روز قیامت بدبختی‌هایش و غمش طولانی هست، غذابش طولانی هست چرا؟ چون این به جای اینکه در رحم فقط به فکر تربیت خودش برای تولد باشد، فقط به فکر رحم‌گذرانی بوده، یعنی اینکه من اینجا خوش باشم، حواسش برای آمادگی برای وفات نیست.@اینطور آدمها وقتی اسم مرگ و وفات و آخرت و ابدیت می‌آید اصلاً حالش خراب می‌شود، آنجا جای بدی نیست، هر چه اینجا قشنگی دارد، بینهایت زیباترش آنجا هست پس چرا الان ناراحت هستی، آنجا جای ترسناکی نیست.@این چون خودش را نمی‌شناسد فکر می‌کند وقتی می‌گویند می‌میرد، در این گور خاکی می‌رود، فکر می‌کند الان او را آنجا می‌گذارند، اینجا جای بدن است، اصلاً تو آنجا نمی‌روی، تو را بهشت زهرا نمی‌برند، تو را بهشت حضرت زهرا می‌برند، بدنت بهشت زهرا می‌رود.@غصه می‌خورد، چون نمی‌فهمد، خودش را نمی‌شناسد، می‌‌گوید رغبت و همّ و غم‌تان اینطور چیزها قرار ندهید، و الا سطح شقاوت و بدبختی‌تان و سطح غصه‌هایتان زیاد می‌شود، هم در دنیا و هم در آخرت.@هر کدام از ما بارها امتحان کردیم، به یک چیزی دل دادیم، فکر می‌کردیم، خیلی خوب است، به یک معشوقی دل دادیم، بعدش بی‌شخصیت شدیم، له شدیم، آبرویمان رفته، پولمان رفته، وقتمان گذشته، توفیق سازندگی و سعادتمان رفته، بی‌خود وقتمان تلف شده، یک هوس.@او که همت و دغدغه‌اش را دنیا می‌گذارد در آخرت «طَالَ فِي يَوْمِ الْقِيَامَةِ شَقَاؤُهُ وَ غَمُّهُ» طولانی می‌شود روز قیامت، بدبختی و غصه‌هایش، این یک خبر وحشتناک دیگری هم در این وجود دارد، می‌گوید روز قیامت بدبختی و غم‌هایش بیشتر می‌شود، این یعنی چی؟@یک خبر بد این هست که این بعد از مرگش تا قیامت هم بدبخت است، چرا؟ چون سیستم درمانی الهی اینطوری است اگر یک کسی در قبر درمان بشود دیگر قیامت مشکلی ندارد، راحت می‌شود، سختی‌های دوران برزخی انسان را برای بهشت آماده می‌کند، برای قیامت آماده می‌کند، قیامت خوشحال است، می‌گوید من بدهکاریم را در برزخ پرداخت کردم.@می‌گوید اگر کسی همتش دنیا شد، دیگر برزخ هم نجات پیدا نمی‌‌کند، در دنیا بدبختی و غصه و نکبت دارد، می‌میرد هم شروع می‌کند به عذاب و گرفتاری تا قیامت، قیامت تازه شروع می‌شود، شقاوت و غصه‌هایش طولانی است.@آدم مگر دیوانه است عاشق یک معشوقی بشود که لیاقتش را ندارد، مگر دیوانه است اینطوری دلدادگی‌های دنیایی داشته باشد که بعد اینقدر تحقیر بشود، پس دنیا قشنگ است آن را دوست داشته باش، برای اینکه از آن اسفتاده بکنی و خودت را بسازی برای آخرت.@دنیا یک عالم مظاهر زیبا و دوست داشتنی و شاد و آرام دارد، که در اطراف ما پر است، و از بهشت آن استفاده بکنیم، دنیا مثل هر شیء دیگری دو وجهی است، نار و نور دارد، از نورش استفاده کنیم، سراغ نارش نرویم که ما را می‌سوزاند.@

و الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین.@