بحث مان درباره این فقره از دعای امام سجاد علیه السلام بود که فرمودند امشب این دعا را تا صبح می خواندند که «اللهم الرزقنی التجافی عن دارالغرور و الانابه الی دالخلود و الاستعداد للموت قبل الحلول الفوت» گفتیم که انسان بدون یقین به آخرت، عمل آخرتی اش هم به دادش نمی رسد. و با یقین باآخرت عمل دنیایی اش هم آخرتی است و عبادت است. آنهایی که می توانند از غمهای دنیا نجات پیدا کنند، و از دنیا لذت ببرند، کسانی هستند که یقین به آخرت دارند، اگر کسی یقین به آخرت آمد برایش، و تحصیل کرد دنیایی ترین کارهایش برایش لذت دارد. و عبادت است. وقتی می گوییم عبادت است یعنی قرب می آورد برای او. خدا رحمت کند حضرت امام (سلام الله علیه) معروف است که ایشان نجف که بودند بعد از اینکه درس شان تمام می شد، مثلاً حدود ساعت 10 صبح هر روز می آمدند، یک زیارت مختصر از حرم امیرالمومنین علیه السلام می کردند و می آمدند منزل، خودشان سماور روشن می کردند چای دم می کردند، خانواده را صدا می کردند، با خانواده می نشستند چای می خوردند بعد هم خودشان جمع می کردند کارها را، یک کسی به ایشان گفته بود شما زیارت به این مهمی را مختصر برقرار می کنید و می آیید خانه و هر روز چای می خورید چه کاری است، ایشان فرموده بودند که این ثواب این چای خوردن کمتر از زیارت امیرالمومنین نیست. این برای کسی است که دلش به سمت ابدیت است. یک کسی که دلش به سمت آخرت است شوخی و تفریح و دریا رفتنش و ورزش رفتن، باشگاه رفتن و غذا خوردن و کنار زن و بچه بودنش برایش قرب می آورد. شاد است انبساط دارد همان موقعی هم که است. یک چای خوردن یک میوه خوردن، یک شام خوردن، برایش مثل یک نماز خواندن و حرم رفتن می ماند. اما کسی که سمت آخرت نیست، مکه رفتنش هم نکبت است، کربلا رفتنش هم همینطور، بار دارد برایش، طلبه شدنش نکبت است، درس خواندنش نکبت است عبادتش نکبت است همه اش دردسر درست می کند. اینکه مقام معظم رهبری می فرماید طلبه های سکولار در حوزه، بعضی از طلبه ها بعضی ها البته نه اکثر شان، اکثرشان الحمدلله نورانی و سالم هستند بعضی از اینکه که سکولار هستند رویشان سمت دنیاست درس خواندن و مجتهد شدن شان هم نکبت است به درد نمی خورد.

خیلی ها در هیئت ها در حسینیه ها در جاهای دیگر، مشغول کار دنیایی مشغول کار آخرتی هستند اما فایده ندارد. فقط زورگویی شان و قلدری شان و بداخلاقی شان و خودبرتری بینی شان و خودشیفتگی شان نسبت به آدمهای دیگر و دیگران را ریز دیدن شان، کوچک دیدن دیگران در وجودشان بیشتر شدند. طلبکار شدن از خدا، طلبکار شدن از اهل بیت، طلبکار شدن از مردم، به خاطر کارهای خوبی که همیشه انجام می دهند این شخص رویش به سمت آخرت نیست. پس همانطور که عرض کردم ما به جای اینکه عمر مان را وقت مان را در صورت های مقدس تلف کنیم، در ظاهر عمل های آخرتی باید دل مان را به سمت آخرت کنیم. روی دل به سمت جاودانگی و آخرت باشد. این رو به سمت آخرت که شد همه ی کارهای دنیایی دیگر قشنگ است دیگر دنیا آزاردهنده نیست برای شما، دیگر احساس تنگی، تاریکی پوچی، دیگر دنیا نمی تواندن شما را به گریه بیندازد دنیا نمی تواند به شما غلبه کند. آنکه پیغمبر فرمود: «من بکاء علی الدنیا دخل النار» که جلسه گذشته گفتیم همین می شود. «من بکا علی الجنه دخل الجنه» هر کس گریه کند بر بهشت، داخل بهشت می شود و هر کس گریه کند برای دنیا، داخل جهنم می شود. گریه بر بهشت چیست؟ این که انسان شوق و ذوق بهشت را داشته باشد دلدادگی های بهشت را داشته باشد محتوای بهشت وقتی گریه می کند برایش یعنی یادش می افتد گریه آور است. شما یک جلسه باور کنید که ان شاءالله وقتی وارد بهشت شوید در همان بهشت تان در همان مسند پادشاهی که هستی چون فرمود گداترین شخص در بهشت به قدری سلطنتش عظمت دارد که همه ی بهشتی ها را می تواند پذیرایی کند هر وقت بخواهد. این پایین ترین شخص در بهشت است چه بسا کسی در بهشت ثروتمند باشد بزرگ باشد پایین ترین درجه نداشته باشد شما ان شاءالله در مسند بهشتی تان که هستید و نشستید آنجا، این چقدر شما را به ذوق می آورد که حضرت ابالفضل العباس علیه السلام بفرستد سراغ شما که شما بیایید به ما سر بزنید. مهمان ما باشید. حضرت زهرا مادرتان صدایتان کند، بابای تان امیرالمومنین صدایتان کند اینها ذوق ندارد؟ شوق ندارد اینها؟ آدم یاد اینها بیفتد به گریه نمی افتد؟ به این لحظات قشنگ، شما مگر نمی روید زیارت حضرت معصومه، حضرت عبدالعظیم چی می گویید در زیارت این دو بزرگوار، «عرفنا بیننا و بینکم فی الجنه» خدا من و شما را به هم معرفی کند در بهشت.

خوب، این رفیقهای شما هستند دوستان شما هستند انبیاء صدایتان می کنند این اتفاق می افتد برای شماها. این فرمایش صریح معصومین است. حضرت ابراهیم صدایتان می کند حضرت اسماعیل صدایتان می کند حضرت موسی صدایتان می کند حضرت عیسی صدایتان می کند انبیای دیگر کارتان دارد می روید می آیید این همه چیزهای با عظمت، این دستت را که می بری بالا راجع به آخرت دعا می کنید، که بعد از نمازتان هر روز گفتند بگویید «مُنّ علی بفکاک رقبتی من النار فیمن تمنّ علیه و ادخلنی الجنه» داخل بهشتم کن. این شوق دارد اگر کسی واقعاً برای این شوق داشته باشد و به ذوق بیاید و بگوید و بی سلیقه نباشد که وقتی اسم جهنم می آید هیچ حسی به او دست ندهد اسم بهشت می آید هیچ حسی به او دست ندهد، این یعنی ذوق ندارد یقین ندارد اگر یک کسی یقین چیزی را دارد که مال خودش است، شنیدنش برایش شوق و ذوق می آورد، الان طرف، خانمش باردار شده، معلوم نیست این بچه اصلاً به دنیا بیاید یا نه، ممکن است سقط شود، ولی می گوید بچه دار شدم من الان دیگر بابا هستم حس بابایی دارد حسش را دارد. ژست می گیرد برایش، اگر کسی بهشت را مال خودش بداند بگوید «انا لله» ما مال خداییم پیش خدا می رویم، این شوق و ذوق دارد بی سلیقه نیست. این شوق آخرت، شوق ابدیت، که خدا می گوید ما همه ی انبیا را با یاد آخرت ساختیم، یاد آخرت سازندگی فوق العاده ای دارد چون یاد آخرت یعنی یاد خود جاودانگی تو، یعنی خود ابدی تو، وقتی یادش می کنی برایت سلامت می آورد دیگر این شخص دنیایش دنیای خیلی قشنگی است دنیایش گریه نمی اندازد او را دنیایش او را به شوق می آورد دنیایش همه چیزش زیباست. همه چیزش. همان طوری که رحم برای یک جنین همه چیزش دنیایی است رحمی نیست. همه چیزش رنگ و بوی دنیا را دارد چون در این رحم این خودش را برای دنیا آماده می کند برای همین شما بعد از دعای افتتاح چی می گویید به خداوند تبارک و تعالی، «انت تطیل عمری» قسم می دهی خدا را که خدایا عمر من را طولانی کن. چون این دنیا و زمانش را خیلی نیاز داری، برایت سازندگی دارد. همه چیز این دنیا قشنگ است یک آب خوردن، در روایت داریم، ثواب کسی که از خوردن یک لیوان آب، یک ظرف آب، لذت می برد و عقاب کسی که از آب خوردن لذت نمی برد این همه نعمت خدا ریخته گل، گیاهان به این قشنگی و گلهای به این قشنگی اطراف شما، یک کسی می بیند و اصلاً لذتی نمی برد از باران، از دیدن همسر، فرزند، پدر و مادر، خواهر و برادران، دوستان مادر بزرگ و پدر بزرگ این همه مومنین و مسجد، هیچ لذتی نمی برد این اصلاً زنده نیست انگار این آدم . تمام چیزهایی که در بهشت قرار است به شما بدهند خداوند نمونه هایش را فرستاده برای شما در دنیا، که وقتی می بینی یاد بهشت بیفتی، این گلها را ببین، جانت آرام می شود ولی پلاستیکی اش را هم نگاه کنی باز همین خاصیت را دارد، چه برسد طبیعی اش، قرآن می گوید وقتی بهشتی ها می روند در بهشت تا یک نعمت بهشتی می بینند می گویند «کلما رزقوا منها من ثمره رزقا، قال ...» ای ما این را در دنیا داشتیم نمونه های اینها را، خدا اصلاً بهشت را کوچک کرده فرستاده در دنیا، همه مظاهرش را فرستاده در دنیا، تا شما سر ای نقطه را بگیرید بیایید، سر این طناب را بگیرید و بیایید تا اصلش برسید به بالاترش به برترش به اصلش به خالص ترش برسید. دنیا خیلی زیبا می شود وقتی انسان روی دلش به سمت آخرت باشد. ولی وقتی انسان روی به سمت آخرت ندارد، دنیا هر چی اش را نگاه کنی پشیمانی دارد ازدواج می کنی پشیمان می شوی شغل داری پشیمان می شوی رشته تحصیلی، کارت، همه چیزت زجر دهنده است، ثروتت می شود زجردهنده، کار تجاری ات می شود زجردهنده، دائماً غصه دارد انسان، پس ما وقت را نباید تلف کنیم. چه ذکری بگویم، چه عبادتی کنم، چقدر قرآن بخوانم و حفظ کنم و چقدر درس بخوانم، کجا بروم، هیچ چیز تکان نخور، اولین کاری که می کنی خودت را بشناس. خود جاودانه ات را بشناس، به خودت به بلندای ابدیت عشق بورز. تمام.

این عبادت است. این حل شود همه چیز تو حل می شود حالا وقتی خودت را نمی شناسی هیچ شناختی هیچ عشق جاودانه ای نسبت به خودت نداری برو هی مسجد و حسینیه و فعالیت کن و کار تبلیغی کن برو نویسنده شو، روضه بخوان، مداح شو، برو آخوند شو، برو هر کاری بکنی دیگر فایده ندارد آدم شادی نیستی. آدم آرامی نیستی. از زندگی ات دیگر نمی توانی لذت ببری از دنیا نمی توانی لذت ببری، دنیا خیلی قشنگ است. خیلی دوست داشتنی است. هم چیز دنیا قشنگ و دوست داشتنی است وقتی که روی دلت را به سمت ابدیت کنی. وقتی تو به عنوان یک جنین در دنیا هستی، که قرار است متولد شوی به آخرت، همه چیز دنیا زیباست، ولی وقتی که آخرت را فراموش بکنی، یاد دنیا کشنده است خودش هم کشنده است زهر مار است خودش آزار می دهد دائماً هر چی که دارد آزاردهنده است هر چقدر دنیایت بیشتر می شود حرص و جوشت ناراحتی ات، فشار عصبی ات بیشتر می شود الان در کشور ما و همه جای دنیا همینطوری است در کشور ما که خودکشی می کنند 90 درصد کسانی که خودکشی می کنند بیماری روحی و روانی و حتی بیماری های جسمی هستند این دو دسته هستند تحصیل کرده ها و پولدارها. هر چی دنیایت بیشتر و قوی تر شود چون تو اساساً از مسیر انسانی دوری به سمتی دنیا هستی هر چه دنیا بیشتر می شود احساس گدایی، بدبختی و نکبتت بیشتر می شود و دنیا بیشتر آزارت می دهد ثروتش آزار دهنده است همسرش، فرزندانش، پدر و مادر، شغلش آزاردهنده است عبادتش، به درد نمی خورد، از آن هیچ لذتی نمی توانی ببری وقتی رویت به سمت دنیاست مکه هم که می روی باز نکبت است زودتر دوست داری فرار کنی ماه رمضان هم که می آید هیچ فایده ای ندارد همه اش روز شماری می کنی، چند روز دیگر مانده نجات پیدا کنم قرآن هم می خوانی هی ورق می زنی چقدرش مانده زودتر ببندمش نماز هم می خوانی می خواهی زودتر تمام شود هیچ حسی نیست. لذا ماها همانطور که دستور دادند باید رفتار کنیم و زندگی کنیم. اول خودمان، خودمان را بشناسیم، به بلندای ابدیت عاشق خودمان باشیم. خود جاودانه مان، خودی که از جنس خانواده آسمانی مان است را محترم بشماریم. بالاخره شما باور دارید بچه های فاطمه زهرا هستید یا نه؟ اگر قیمت تان این است به بلندای قیمت خانواده تان زندگی می کنید دیگر. خیلی مهم است انسان باورش نسبت به این که کی است خیلی تأثیر دارد در روحیه و تصمیمهایش، انتخابهایش، ارتباطات و رفتارش، یک کسی یک سیدالشهدایی در عاشورا می گوید من از رحمی متولد شدم از پشت کسی به دنیا آمدم، که این رحم و آن پشت ابا دارد از این که ما ذلت بپذیریم و «هیهات من الذله» کوتاه نمی آییم. یا آن رحمی که من در آن تربیت شدم پشتی که من از آن به دنیا آمدم بزرگ بودند پاک بودند «طهرت» اصلاً ذلت پذیر نیستم ما شخصیتاً ذلت پذیر نیستیم زینب کبری وقتی شعار می دهد می گوید ما خانواده ای هستیم که شهادت کرامت است برای ما در راه خدا. یک کسی که خودش را می شناسد دیگر از آمریکا و اروپا و از جنگ نمی ترسد. آن بهشتش این جنگ است. آقا فرمودند ما عاشق مبارزه با صهیونیست و اسرائیل هستیم. جهاد عشقش است تفریحش است. پیامبر فرمود جهاد تفریح امت من است، جهاد تفریحش است چون ابدیت سرراهش است این از کسی نمی ترسد این از مرگ به آمریکا و مرگ بر اسرائیل گفتن لذت می برد.

این از جنگیدن از مبارزه کردن، از درگیر شدن با ابرقدرتها لذت می برد این آدم ترسو نیست بزدل نیست آقا نگویید ترا خدا الان قطعنامه این توافق نشود ما بدبخت می شویم اگر تحریم ها را برندارند چه کار کنیم، دعا کنید ان شاءالله این طوری و آن طوری شود این آدم ترسویی است این آدم دنیاگرایی است. رو به سمت ابدیت ندارد، یک کسی که باج می دهد به دشمن رویش به سمت دشمن است به سمت دنیاست. اگر کسی رویش به سمت آخرت باشد هرگز در مقابل دشمنان، کم هم باشد کوتاه نمی آید ترسی ندارد. «الذین اذا قیل لهم ان الناس قد جمعوا لکم زادتهم ایمانا» کسانی که وقتی به آنها می گویند دشمن علیه شما نیرو جمع می کنند در اوج قلّت ایمانشان زیاد می شود مثل این اصحاب عاشورا. در مقابل چند ده هزار نفر شجاع آرام، شوخی می کنند می گویند می خندند، خود سیدالشهدا چقدر شاد است آن هم زینب کبریش بعد از آن همه مصیبت مسخره کرده دنیا را و مرگ را. می گوید «و ما رأیت الا جمیلا» این کار کیست که می تواند کشته شدن بچه هایش، تکه تکه شدن بچه ها و برادرزاده هایش و برادرش می تواند کتک خوردن و اسارت را شیرین ببیند چون رویش به سمت جاودانگی است چون خود جاودانه خودش را می شناسد خود ابدی خودش را می شناسد با خود ابدی اش پیوند دارد، ترس کار کسی است که اهل دنیاست کسی که از جبهه و جهاد و مبارزه می ترسد از شعاردادن می ترسد از درگیری با دشمن می ترسد این آدم رویش به سمت دنیاست. نگوید نه ما اصلاً ژنتیکی این طوری است بابایم آدم ترسویی بود جبهه نرفت مادرم هم اینطوری بود پدر و مادرم آدم ترسویی بودند ارث به ما رسیده ارثی نیست اصلاً مومن تمام ارث های بدش را از بین می برد. وقتی یاد آخرت می افتد تمام چیزهایی که شما ژنتیکی منفی گرفتید از پدر ومادرهایتان، از هفت پشت تان گرفتید همه اش از بین می رود چیزهایی جدیدی می آید سراغ انسان. چطور یک آن یلی پدرش مگر کیست مادرش مگر کیست، دوتا صهیونیست، بزرگان صهیونیست می شود شهید راه خدا. می شود تا عند ربهم یرزقون، شما که بچه شیعه هستید نمی توانید شوید؟ می گوید ژن را ارثی از بابایم گرفتم نه ایمان به ابدیت، ایمان به آخرت، ایمان به خودی که از جنس فاطمه زهرا است پس ما ژن های قوی تر از فاطمه زهرا داریم؟ ما همه مان ژنهای قدرتمند و بهترین ژنها را از اهل بیت داریم چرا به ژن حیوانی و طبیعی زندگی مان نگاه می کنیم همه اینها را جبران می کند.

اصلاً تو حق نداری قیمت خودت را با پدر و مادر زمینی ات ببینی. تو باید قیمتت را با خانواده آسمانی ات ببینی تو از آنها ژنهای قدرتمند داری. از آنها کرامت داری، از آنها بزرگی داری از آنها شخصیت داری، با روی به سمت آخرت شدن گناه کبیره شما می شود عبادت، «یبدل الله سیئاتهم حسنات» وقتی روی تان به سمت دنیاست نماز تان می شود نکبت و گناه. همه چی را خراب می کند. رو به سمت دنیا است.

یک حدیث بخوانم از وجود مقدس امیرالمومنین علیه السلام می فرماید: «ذکر الاخره دواء و شفاء» به به یاد آخرت دوا و شفا است همه ی ضعفها همه مریضیها همه ی بدخلقی ها، لازم نیست با تک تک اخلاق های بد تان درگیر شوید، هی بروید پیش این استاد اخلاق من حسودم، من اینطوری هستم، ضعیفم، برای هر کدام یک از اینها یک نسخه جداگانه بگیرید یک کار، یک نسخه است همه مریضی ها را شفا می دهد، یاد خدا، یاد ابدیت. همین. ابدیت را که باور کردی توانت برای عصبانی نشدن، بداخلاقی نکردن، زودرنجی هایت، حساسیت هایت، خودکم بینی هایت، فقدان های که در دنیا برایت پیش می آید چیزهایی که از دست می دهید، اصلاً هیچ چیز اذیت نمی کند شما را.

پیامبر فرمود اگر شما می دانستید چه چیزهایی برای شما ذخیره شده «ما حزنتم علی ما سوی عنکم» شما هیچ وقت غصه نمی خوردید به خاطرچیزهایی که در دنیا از دست می دهید هیچ وقت دیگر غصه ندارید. چرا، چون وقتی باور داری سوی عنکم برای آخرتت است اگر از تو چیزی بر می دارند می فرستند برای آخرت، خوب پس انداز داری، پس غصه ات برای چیست. یک چیزی را اگر نداری حضرت فرمود یک چیزی اگر دریغ شد از شما غصه نخورید، احساس نکنید باختید پس دارند بقیه، من چرا ندارم، حالا همه بچه داشتند تو نداشتی، بخواه از خدا، بگو خدایا به من بچه بده، نداد، غصه نداشته باش، دنیایت را بخواه، ولی اگر نداد غصه نداشته باش. ذکر آخرت این طوری شفا است. «ذکر الاخره دواءٌ و شفا ذکر الدنیا ادوء الدوا» یاد دنیا نگاه کنید چه کار می کند با ما. یاد دنیا بدترین درد و مرض است. یاد دنیا بدترین دردهاست برای ما. لذا روی تان را به سمت آخرت کنید، قیمت ابدیت است قیمت تان آخرت است.

یک روایت دیگر برایتان بخوانم بس است، از امیرالمومنین علیه السلام: «من مغرور الذی ظفر من الدنیا بااعلی همته (چه کار کرده امیرالمومنین چه تیری زده) کالاخر الذی ظفر من الاخره باالادناس» اصلاً این کلام یک کسی بفهمد معنی اش را، فقط باورش کند همه مریضی هایش خوب می شود همه غصه هایش از بین می رود، خیالت را راحت کرده، می گوید هیچ وقت آن فریب خورده ی که به عالی ترین آرزوهایش در دنیا می رسد عالی ترین آرزوهایش، می خواهد چه کاره اش شود در این دنیا، می خواهی به کجا برسید در این دنیا، دیگر خیلی دست بالا بگیر، بگو بشود پادشاه کل کره زمین، همه ی کره زمین مال من باشد، می گوید این مثل کسی نیست که در آخرت به کمترین آرزویش رسیده باشد. گرفتید چی شد یا نه؟ آن کسی که در دنیا به عالی ترین درجه خواسته هایش رسیده هرگز مثل کسی نیست که در آخرت به کمترین خواسته اش رسیده باشد. یعنی کمترین خواسته ی بهشتی از عالی ترین آرزوهای اهل دنیا خیلی بالاتر است. خیلی قیمتش بیشتر است. یک خانه ی شما به اندازه کل کره زمین آنجا، نه یک قصر شما، یک خانه شما، نه بهشت تان. رحم است اینجا یک رحم است همین قدر کوچک است وقتی می گوییم دنیا نسبت به آخرت مثل رحم مادر نسبت به دنیاست دقیقاً اینقدر تنگ است و کوچک است اینجا، آدم راحت می شود دیگر حرص ندارد با کی مسابقه می خواهد بدهد با کی، با باجناقت، با رفیقت، با دوستت، با همسایه تان، با داداشت، اصلاً کوچک نکن خودت را با هیچ کس مسابقه نگذار چشم و همچشمی کردن احمقانه ترین کار و حسادت از آن هم احمقانه تر است. که انسان حسادت کند. حسادت مال کسی است که خودش را نمی شناسد و مریض است. یک ظالم حسود می شود در روایت داریم هیچ ظالمی مثل حسود نیست. ولی می گویند ظالمی است که شبیه مظلوم است. همچین ادا در می آورد همچین ننه من غربیم بازی در می آورد حسود که آدم دلش می سوزد در حالی که حسادت دارد او را می کشد. اگر یک نفر عاقل شد یقین به آخرت پیدا کرد، ایمان به خودش آورد هرگز مقایسه نمی کند خودش را با هیچ کس، چون به محض این که مقایسه کنی کوچک می شوی. دنیایی را دارم می گویم دنیایی اش را، آخرتی را چرا خوب است آدم مقایسه کند، دنیایی اصلاً با هیچ کس نه چشم و همچشمی دارد نه حسادت و نه رقابت دارد ونه مقایسه می کند. تو به محض اینکه توجه کردی که این بغل دستی چی شد رو صراط خودت سقوط می کنی رویت می رود به سمت دنیا، زیر پایت صراط است سقوط می کنی در جهنم. اصلاً با هیچ کس ما نباید رقابت کنیم و مسابقه بگذاریم تلاش های دنیایی ارزش دارد وقتی رویت به سمت آخرت است قشنگ است ولی رویت به سمت آخرت باشد حالا برای دنیا هم تلاش کردی عبادت است. از کجا می فهمیم که ما وقتی به سمت آخرت هستیم تلاش های دنیایی ما ارزش دارد از آنجایی که وقتی از دستش می دهیم غصه نخوریم آی خودم را می کشم، آی این طوری می شوم، آی قرص اعصاب بخورم اگر دیدی اضطراب نیامد سراغت، اگر دیدید احساس حقارت نیامد سراغت، اگر دیدی زودرنجی نیامد سراغت، اگر دیدید غصه نخوردید و گفتی «و ما رأیت الا جمیلا» هر چه که اتفاق افتاد، آن موقع است که دنیایت قشنگ است. ارزش دارد برای آخرت. ارزش می دهد کار دنیایی این طوری معلوم می شود که آدم واقعاً دارد درست انجام می دهد یا نه. انجامش بده شد، شد، نشد نشد غصه ندارد.

«ان لم تکن ما ترید و ارد ما یکن» اگر چیزی که تو می خواهی نیست همان چیز را که است بخواه. این غصه ندارد. ولی وقتی حریصی، وقتی خودت را مقایسه می کنی، وقتی احساس حقارت به تو دست می دهد احساس کوچکی به تو دست می دهد یعنی خودت را نمی شناسی و این خطرناک است خدایا به حق محمد و آل محمد (ص) به حق امام سجاد علیه السلام دعای حضرت سجاد را در حق ما به اجابت برسان.

والحمدلله رب العالمین