اَعُوذُ بِالله مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجیِم بِسمِ الله الرَّحمَنِ الرَّحِیم اَلحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العَالَمِین وَ صَلَّی الله عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِین (اَلَّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم) وَ لَعنَةُ الله عَلَی اَعدَائِهِم اَجمَعِین مِنَ الآن اِلَی قِیامِ یَومِ الدِّینِ سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان هدیه به محضر مقدس سیدالشهدا (عَلَیهِ السَّلَام) و همه شهدای کربلا، بازماندگان عاشورا (عَلَیهِمُ السَّلَام) هدیه به محضر مقدس آقا امام زمان (عَلَیهِ السَّلَام) شهدای اسلام و امام الشهدا صلوات بلند ختم بفرمایید (اَلَّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم)

بنا این شد که جلسه اولمان همان بحث ماهیانه مان که زندگی زیبا هست و شرح رساله حقوق امام سجاد (عَلَیهِ السَّلَام) هست را تقدیم کنید به محضر مبارکتان و بعد از یه استراحت جلسه انشاء الله استغاثه را شروع کنیم.

یه صلوات بلند هدیه به محضر مقدس امام سجاد (عَلَیهِ السَّلَام) (اَلَّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم)

خب توضیحات صدقه را جلسه گذشته دادم و چون کارگاهش هم برقرار شده صدقه و انفاق، عزیزان حتما به آن مباحث صدقه و انفاق مراجعه بکنند. همان طور که قبلا گفتیم خداوند تبارک و تعالی در قرآن کریم می فرماید: ما برای هر چیزی قدر و اندازه قرار دادیم. قدر درواقع قانون ورود به قضاست. قدر و قضا.

قضا یعنی نتیجه و حکم؛ یعنی آن چیزی که در زندگی ما دنبالش می گردیم، برامون مطلوبه، برامون ارزشمنده، می طلبیمش، این را بهش می گویند قضا و از خدا می خواهیم به ما بهترین قضا ها را برای ما تقدیر بکند.

خب خداوند تبارک تعالی می فرماید: من برای هر قضایی قدری را قرار دادم «قَد جَعَل الله لِکَلِّ شَیء» دقت کنید این خیلی ظریفه فهمش. هر چیزی، هر چیزی قدر دارد. حالا اون چیز آن چیزهایی هست که شما در زندگی دوست دارید، هر چیزی که خوشتان میاد، هر چیزی که دوستش دارید، هر چیزی که آرزوش را دارید، فرق نمی کند. در بخش های جمادی یعنی اقتصادی و مالی، در بخش های گیاهی، در بخش های حیوانی، در بخش های عقلی یا در بخش های انسانی هر چیزی که ممکن است شما دوستش داشته باشید خدا می گوید این را متوجه باشید که من برای هر چیزی قدر قرار دادم؛ یعنی اندازه است. یه اندازه ای را شما باید رعایت بکنید تا آن نتیجه ایجاد بشود. به عنوان مثال وقتی که ما آب می خواهیم می گوییم ما آب را می خواهیم آب تولید کنیم وقتی می خواهید آب تولید بکنید آب می شه نتیجه، چیز، گفت برای هر چیزی قدر گذاشتم دیگر می شه قضا، نتیجه، مطلوب، محبوب یا چیز هر چیزی قدر داره قدر آب چیه؟ هاش، دو، ا یعنی دو تا هیدروژن، یه اکسیژن می گوید این قدرش هست. هر جایی شما تونستید دو تا هیدروژن، یه اکسیژن رو ترکیب بکنید آب را به دست میارید.

برکت، رشد، در همه ابعادش؛ ابعاد جمادی، گیاهی، حیوانی، عقلی و فوق عقلی برکت خدا می گوید قدرش در صدقه ست. البته ما دوره کارگاه برکت را حدود چهل ساعت در مشهد داریم برقرار می کنیم برقرار شد تمام شد به نام حیات طیبه الان دوره دیگه ای رو داریم می گذرونیم ولی ما ده ها قانون خداوند برای برکت قرار داده. حالا یا به قول امروزی ها بهش می گن قوانین جذب که تو چگونه جذب بکنی. غربی ها یه قانون جذب اختراع کردن که بخش مهم این یه دونه قانونی که دارند می گویند اشتباهات زیادی دارد و خیلی ها هم در این کشور و جاهای دیگه بیخود خودشون رو درگیر این قانون کردند؛ اما قانونی که خود قانونگذار خلقت می گه اون قانون تخلف نداره قانونی که معصومی می گه که تمام قدر های نظام خلقت در اختیار اوست او دیگه اشتباه ندارد. قدر حقیقی و ریاضی ست. خب هر کس برکت بخواد توی زندگیش، هر نوع برکتی؛ چه جمادی، اقتصادی یا برکت های گیاهی، برکت های حیوانی، برکت های علمی و عقلی و یا برکت های معنوی و انسانی خداوند براش قانون قرار داده. می گه شما این قوانین را رعایت کند مالت افزایش پیدا می کند، برکت پیدا می کند، زندگیت برکت پیدا می کند. اگر می خواهی علاقه ات مهر و محبتتون توی خانواده با پدر مادر، همسر و کسای دیگه زیاد شود، این قوانین برکتش هست. اینا رو همه توضیح دادن اونجا معصومین ما هم حدود چهل ساعت اینا رو آموزش دادیم.

یکی از قوانین مهم و قدر های مهم برکت در زندگی صدقه ست که فوق العاده مهم است. صدقه رو گفتیم که از صدق و صداقت میاد که انسان وقتی که عاشق یه کسی هست دوستش دارد به صدق دوست داره براش هزینه بشود. هم هزینه بشه هم هزینه بکند. هر دو. این خیلی مهم است. یه موقع ست شما به یه نفر می گی فدات شم، قربونت برم، نفسمی، عشقمی. این یعنی من خودم می خوام هزینه ات بشوم. ولی یه موقع ست نه دوستش داری و براش هزینه هم می کنی عاشقانه، با صداقت. برای همین مهریه را هم می گویند در فارسی بهش می گن اسم قشنگی داره مهریه یعنی علامت محبت و در عربی بهش می گن چی؟ صداق یعنی علامت صدق. صدقه هم همین است؛ یعنی علامت صدق است.

خداوند می فرماید شما اگر واقعا حقیقت داره که من رو دوست دارید، آخرت رو دوست دارید، صدقه بدید. صدقه هم یک نوع نیست. یه موقع ست صدقه اقتصادیه شما باید از پولت بدهی، یه موقع ست نه صدقه وقتی هست که می گذاری برای کسی در راه خدا، برای امام زمانت، برای دین خدا، برای جهاد، برای مسلمان ها، مردم، اهل، مردم به هر حال خانواده آسمانیت، یه موقع ست نه، آبرو هزینه می کنی برای کسی. این هم صدقه ست، یه موقع ست از علم و تخصصت مایه می گذاری اینم صدقه ست، یه موقع ست از دل و عشقت سرمایه گذاری می کنی این هم صدقه ست، پس صدقه همان طور که برکت انواع دارد، دریافت ها انواع داره، شئون انواع دارد، صدقه هم همین طور هستش.

صدقه که البته خب بیشتر وقتی گفته می شود، اونی که به ذهن میاد و روش کار شده بیشتر صدقه مالی و مادی هستش اما فرقی نمی کند. این قوانینی که داره گفته می شود در مورد همه صدقات هست. صدقه خروجی توئه برای باز شدن مجراهای برکت. اگر کسی مصرف نداشته باشد، دریافتم ندارد. شما اگه الان ناهار سنگین خورده باشید شب شام نمی تونید بخورید. اذیت می شوید ولی اگر توی فاصله بین ناهار و شام برید این انرژی رو مصرفش بکنید نذارید بمونه توی بدنتون دوندگی بکنه، بنایی بکنه، کار بکنه انسان، کار فکری بکند می بینی غذا مصرف می شود و جا باز می شود برای غذای بعدی.

در رزق و روزی که خداوند انواع روزی هایی که خداوند به انسان می ده کسی که خروجی برای خداوند تبارک و تعالی دارد این شخص دریافت بیشتری دارد یعنی ظرفیت بیشتری پیدا می کند. مثل سینه مادر می ماند که. سینه مادر وقتی که دو سال شیر می ده توی همون دو سالش هم همین طور است وقتی یه بچه دیگه ای غیر از بچه خودش هم شیر می دهد خداوند به وزان اینکه این یه بچه دیگه ای داره شیر می خورد به اون سینه مادر برکت می دهد و هر چی این بچه بخورد شیر بیشتری تولید می شود. حالا این بچه الان دو سالش تمام شده دو تا راه بیشتر نداره اینکه کسی از این سینه شیر نمی خورد خشک می شود. خشک می شه و تمام می شود ولی نه، اگر این بچه یه بچه دیگه ای اومد یه کسی این بچه رو زیر سینه گرفت مادر زیر سینه گرفت یا دایه زیر سینه گرفت که این رو بهش شیر بده می بینی شیر رو خدا قطع نمی کنه تا کی؟ تا دیگه نداره اصلا. تا وقتی که این داره شیر می ده دو تا سه تا چهار تا هر چی می خواهد شیر بده قطع نمی کند خداوند این را. این رو خوب دقت بکنید. این رو قطع نمی کنه بنابراین مثل چشمه ست که شما هر چی آب ازش بردارید کم نمی شه بلکه بهتر، زیباتر، زیادتر، جریان پیدا می کند. پس مال و حتی هر نعمتی که شما خروجی داری برای خدا نسبت بندگان دیگر، راه رو برات باز می کند. لذا امام صادق، امام باقر (عَلَیهِ السَّلَام) فرمود من ناراحتم، گله دارم از دست شیعیانم چرا با صدقه مالشان را افزایش نمی دن؟ چرا ثروتشون رو زیاد نمی کنند؟ این گله است. آقا اگه می بینی داره تنگنا پیدا می شه، زود هزینه کن جای، پا یه کسی که نیازمنده خود امام صادق (عَلَیهِ السَّلَام) می فرمود من گاهی وقتها که وضع مالیم خراب می شه، بخش مهمی از داراییم رو، هر چی که دارم، مونده رو صدقه می دم خدا خیلی زود جاش رو پر می کند برای من. این قانون است. دقت کنید این قانون است. هر کس هم این رو رعایت بکنه خدا بهش برکت می ده یعنی این طور نیستش که یه مادر کافر اگر شیرش رو به بچه دیگه ای بده شیرش قطع شود. حتما باید مسلمون باشه مومن باشد. نه. قانون خیر و برکت اینه برای مومن و کافر هم یکیه لذا اگه یه کسی حالا می خواهد مومن باشه می خواهد نباشه وقتی دیگران رو در مال خودش سهیم می کنه یا در نعمت های دیگه سهیم می کند، نظام خلقت بافتش، قدر خلقت این جوری ست که برکت رو سرازیر می کند؛ یعنی در خود اون ذات وجود داره برکت. دقت بکنید در ذات آن مخلوق، در ذات موجود، عامل برکت نهفته ست. تو باید فعالش بکنی.

خب یه مادری که می خواد شیر بیشتری بده چگونه فعال می کند؟ در وجودش خدا گذاشته. این شیر بیشتر می ده خدا برکت بیشتری می ده یعنی اصلا نهفته به شکل قضا و قدر هست. اعتباری نیست. یه امر کاملا حقیقی است. پس در صدقه ما دقت کنیم ما نه فقط هر نوع برکتی رو که توی زندگی دوست داشته باشیم داشته باشیم باید خروجی داشته باشد برای بندگان خدا، برای خدا، دین خدا، بندگان خدا خروجی داشته باشید.

به محض اینکه ترس، شک، اضطراب، تزلزل، بخل، خساست آمد، غلبه کرد شخص راه هاش رو بسته، راه رزق رو می بندد و زندگیش انواع و اقسام گره ها رو می خورد. حسادت یه نوع راه بسته شدن رزق است. شما وقتی که روی حسادت اونجایی که باید به یه کسی احترام بگذاری یا محبت بکنی یا حقوقش را رعایت بکنی از روی رذالت از روی هوای نفس، حسادت، این کار را نکنی داری خودت را می زن.ی این خودزنی خیلی وحشتناکه. چون حسادت مانع خروجی آدما می شه. وقتی تو حسادت داری نمی توانی خروجی خوب داشته باشی نسبت به کسی که بهش حسادت می ورزی. بخل می کنی از اینکه به او اون چیزی که شایسته ست بدهی نظام خلقت بخل می کند بسته می شه روی تو. انسان فکر می کنه داره نسبت به طرف مقابل بدجنسی می کند یا طرف مقابل رو محدودش داره می کند. در حالی که نمی فهمد که دارد خودش رو محدود می کنه چرا؟ چون در نظام خلقت قانون «هُوَ اَنت» برقراره یعنی خداوند بافت داده خلقت رو دیگه قانون «هُوَ أَنته» یعنی آدمها خود تو هستند. روح تو با روح آنها یکی هست. به محض اینکه نسبت به یک روح تو بدجنسی بکنی، بدذاتی بکنی، توهین بکنی، تمسخر بکنی، تحقیر بکنی، حسادت بکنی، تکبر بورزی، در واقع داری خودت را تحقیر می کنی و له می کنی.

بریم سراغ معنای صدقه از امام صادق برای شما متن را برای امام سجاد (عَلَیهِ السَّلَام) متن را براتون قول داده بودم این جلسه بخونم. یه صلوات به محضر ایشان ختم بفرمایید. (اَلَّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل فَرَجَهُم) و اما حق صدقه- چون رساله حقوقه دیگه داره حق ها رو می گه می گه حق صدقه- این هستش که در صدقه تو صدقه رو درکش کنی اول. همین توضیحاتی که من دو سه جلسه دارم می دم اول خود صدقه رو معرفت داشته باشی بهش. بفهمیش. نگویی که خب حالا اینجا یه صندوق صدقات گذاشتن ثواب داره منم یه چیزی بندازم توش. نه. اول ماهیت صدقه رو درکش بکن که چیه؟ این صدقه تو رو به کجا می خواد برسونه؟ صدقه قراره من رو شبیه مربیم کند. چون رب من جواده، کریمه، وهابه، مربی من من باید شبیه اش بشوم. او یکی از اسمائش؛ دائمه «یَا دَائِمَ الفَضلِ عَلَی البَریَّه» منم باید یاد بگیرم از مربیم. لذا مربی می گه من به تو ثروت می دهم، به تو نعمت می دهم، بینم تو هم مثل من می تونی خروجی داشته باشی به بندگانم یا نه. این یه امانته. می گه من دستت سپردم بینم که تو می تونی این کار رو انجام بدی یا نه. پس من باید بفهمم ماهیت صدقه انفاق که البته اینها یه مقدار هم با هم متفاوت هست. بحثاش رو دیگه حالا کامل توی کانال داریم ماهیتش شبیه شدن من به مربی است.

«اَنفِقُوا مِمَّا» ببینید چقدر قشنگ می گوید. می گوید انفاق کنید در چیزی که ما در اون چیز شما رو جانشین خودمون قرار دادیم؛ یعنی من آمدم من خدا یاد دادم بهتون حالا می گویم حالا تو بیا بشین جای من، اینم نعمت ببینم تو هم مثل من می تونی باشی یا نه. «مُستَخلَفِین» دیگه. می گه ما شما رو «مُستَخلَف» جانشین خودمون قرار دادیم. من خدا این شکلی ام. تو اگه می خوای شبیه من بشی به بینهایت برسی باید خروجی داشته باشی مثل من. باید دائما از تو برای خلق خدا، برای خلیفة الله، برای رحِمت، از همه مهم تر برای رحم رحم کیه؟ که ما زیاد خروجی نداریم براش متاسفانه انفاق نمی کنیم، آقا امام زمان است. ما مهم ترین رحممون آقای امام زمانه اهل بیتن ما زیاد خروجی برای اونا نداریم بیشتر دست بگیر داریم تا دست بده داریم. بیشتر هی می رویم سراغشون می گیم بده. یا امام زمان بده، یا امام رضا بده، یا امیرالمومنین، یا فاطمه زهرا، بعد می بینید که تو اصلا هیچ نوع خروجی برای اهل بیت نداری. برای خانواده آسمانی چیزی به اونا نمی رسد.

آدمهایی که ساکنن، راکدن، خشکن، خسیسن، محدودن، اینا شبیه خدا نمی شوند. یه کسی می بینی که شب می خواد بره توی رختخواب تا خوابش ببره خدا را شاد می کند، اهل بیت رو شاد می کنه، فرشته ها رو شاد می کنه، صدیقین، انبیا، شهدا، صالحین، اموات، بد وارث، بی وارث، یه عالم خروجی داره توی همین ده دقیقه یه ربعی که می خواد بخوابه. صدقه که فقط این نیست که تو پول بدی که. تو خروجی شادی آور باید داشته باشی. باید ظهور داشته باشی.

الان چند نفر از ما تا حالا می گویی آقا من برگردم گذشته، من چند بار حضرت زهرا را من شاد کردم؟ چند بار بهش هدیه دادم؟ ما یه جوری بد عادتیم که روز تولد اینها هم می رویم تولد به یه نفر هم می روند بهش هدیه می دهند دیگر. درسته؟ ما می رویم می گیم هدیه بده. آقا الان تولد امام رضا مثلا خب یه چیزی به حضرت برسه از تو، حضرت کیف کند، بگه بچه ام برای من یه هدیه آورده. همونم قیمتیه. حالا هر چند اونا هیچ نیازی ندارند، ولی خود همین که من یه چیزی من یه موقعی می روم بیرون می بینم این بچه های کوچولوی سه چهار ساله میان می گن به من می گن ما استاد یه هدیه برات آوردیمو حالا چیکار کرده؟ یه نقاشی کشیده از خود من، اونم با سر کچل و نمی دونم چیزهای دیگه یه نقاشی سه ساله، چهار ساله، پنج ساله، یه هدیه ست خیلی قیمت داره این خیلی ارزش داره یه بچه سه چهار ساله می شینه خروجی دارد. می گه آقا این هدیه من به شما ست یا مثلا یه دونه گل هدیه ست. خروجی. ما الان چند بار امام رضا رو تا الان خندوندیم شاد کردیم اهل بیت رو شاد می کنیم چقدر امام زمان رو دوست داریم خروجی داشته باشیم. امام زمان یه موقع هست ما رو در رو می شیم باهاش. بگه این پسر من این دختر من خیلی من رو شاد کرد. خیلی برای من هدیه هر روز به من هدیه داد. می دانید خشکیدگی شخصیت چیز خطرناکیه تو رزق خودت رو می بندی با خشکی.

یه رفیقی داشتیم همین ایام رفته بود حرم امیرالمومنین یه ذره بعدتر نزدیک اربعین حرم خیلی خلوته اونجا. اون موقع این ساعت این موقع ها. خیلی خلوته گفته بود که آقا هنوز شلوغ نشده حرمت اینجا خلوته، بچه حزب اللهی ها هم نریختن، بگذار تا خودم و خودت هستیم تنهایی یه چند تا جوک بگم بخندی آقا. به امیرالمومنین گفته بود. گفت نشستم توی حرم یه چند تا جوک برای آقا گفتم. گفتم بالاخره آقا می شنوه اینا رو دیگه. ما آقا رو بخندونیم.

یه کسی می بینی که انقدر لطافت دارد، انقدر عشق دارد، انقدر شادی داره، انقدر صفا داره، انقدر صفا دارد. پس مهم تر از اینکه ما صدقه بدیم اینه که ما فهم درستی از خود صدقه داشته باشیم. صدقه چی هست اصلا. من قراره با این صدقه چیکار کنم؟ چون خدا که احتیاجی که نداره که اهل بیتم که احتیاجی ندارند. پس چیه می گه در راه خدا «مَن ذَا الَّذِی یُقرِضُ الله» خب من خدا به من خدا قرض بدید ا خدا که قرض لازم نداره که، خدا غنی مطلقه. ببین داره ادای نیازمندا رو در میاره که تو به یه جایی برسی خدا می گه «اِن تَنصُرُ الله» به من کمک کنید مگه خدا کمک لازم دارد؟ نه مگه صدقه می خواد؟ مگه قرض لازم داره خدا؟ نه. پس چرا می گه به من خدا کمک بکنید، به من خدا صدقه بدید؟ ببین چه خدایی ما داریم! چه نقشی را بازی می کند تا تو به یه جایی برسی. تا تو یه چیزی بشوی و ما بیشتر نکبت هایی که توی زندگیمون هست، گره هایی که توی زندگیمون می خورد، مال همین هستش که ما ها خشکیم. ما ها نمی خوایم شبیه مربیمان بشویم، جریان دار بشویم، نمی خواهیم این جوری بشویم.

لذا می گه حق صدقه این هستش که بدان که آن ذخیره توست در نزد پروردگار ذخیره خودته یعنی قراره خودت بری توی اون حیات جاودانه از این بهره برداری کنی حواست باشد.

به قول بنده خدا می گفت خواب دیدم رفتم بهشت اما هیچی توش نیست خالیه بهشته ها! ولی خودم هیچی نکاشته بودم اونجا جهنمی نشده بودم ولی بهشت من بهشت گدایی بود یعنی چیزی توش خودم نبرده بودم بکارم خب می گه ذخیره توئه جایی نمیره که خدا امانت داره اگه می گه بدید، یعنی بده براتم پرورشش بدم تا قیامت برات رشدش بدهم «مَا عِندَکُم یَنفَت وَ مَا عِندَ الله بَاق» پیش شما هر چی باشه می پوسه از بین می رود ولی هر چی که رسید دست خدا می ماند برات.

یه آقایی می گفتش که از این خیر های مدرسه ساز استادمون تعریف می کرد (رَحمَةُ الله عَلَیه) می گفت ایشون چند تا مدرسه ساخت بعد گفت یه ویلا داشتم این ویلا هم خیلی هم گرون قیمت بود هم خیلی هم بهش علاقه داشتم. دیدم هر کاری می کنم نمی تونم از این ویلا بگذرم. گفتم چیکار کنم این ویلا رو من دوستش دارم. می خواهم یه کاری کنم ازش هم نمی تونم جدا بشوم. گفت بهترین کار برای اینکه بتونم همیشه باهاش باشم این بود که بردم فروختمش در راه خدا انفاقش کردم که خدا نگهش داره برام اونجا از بین نرود. دست ما ها از بین می ره خیلی چیزها ولی در حساب خدا هیچی گم نمی شود. می گه این رو بفهم اول که تو صدقه می دی جای دوری نمیره می ره پیش خدا پس کم نذار برای خودت کم نگذار. الان بعضی از خانم ها میان به ما می گن ما استاد دوست داریم برای امام زمان برای مثلا جا هایی که لازم هست هزینه کنیم شوهرامون نمی ذارن. اجازه نمی دن ما دست به طلامون یا اموالمون یا چیزی که مال ماست بزنیم نمی ذارن. بعضی از خانم ها هم بر عکس شوهراشون رو مانع می شن از این کار. این خیلی جنایت بزرگیه؛ یعنی نمی ذاره این رشد بکنه این شخصیت. بابا این می خواد ذخیره کنه می خواد بمیره فردا می میره اونجا شب اول قبر به بعد کم میاره آدم اونجا. مگه شوخی است. می فرماید «این رو بدون که اون ذخیره توست در نزد پروردگار و امانتی از تو نزد خداوند متعال که نیاز به شاهد ندارد» می گه یه امانتی ست که بدی لازم نیست کسی بیاد بگه آقا اینم این شاهده ها! من این رو دادم بهت یه امضا بده به من یه رسید به من بده که این رو به من من دادم دستت می گه خدا نه رسید می ده نیازی نداره که خدا رسید بده خدا عین محبت توست بینهایت. لذا می فرماید که وقتی داری صدقه می دی لازم نیست هی بگیش به این و آن. در قرآن هم می گه می گه صدقات تون رو یه مقدار علنی بدید که بقیه تشویق بشن. جلو همه هم بدید علنی. آقا اعلام می کنیم الان مثلا ما یه فلان مبلغ رو نیاز داریم برای فعالیت های مهدوی جهانی برای نمی دونم جبهه مقاومت. یه کسی می گه آقا من یه میلیارد می دهم پونصد میلیون می دهم. خوبه. بقیه هم تشویق می شن. ارزش دارد ولی می گه حضرت می فرماید که اگه این رو فهمیدی که خدا شاهد لازم ندارد پس وقتی متوجه این جهت شدی من عربیش رو نمی خونم براتون «به آنچه که مخفیانه و بدون اطلاع دیگران نزد خداوند به امانت می گذاری بیشتر مطمئن باش تا آنچه را که به طور علنی و آشکار» چون علنی و آشکار می دی یه خطر دارد. ممکنه نابودش بکنی. اون چیه؟ ریاکاری یعنی تو قصدت نه خودت هست، نه خدا، داری ریاکاری می کنی و این خیلی خطرناک و وحشتناک است ولی نه، یه موقع هستش که واقعا به عشق خدا علنی هم می دهی همه هم ببینن، تشویق بشن، ریاکاری هم نیست، جهت برای اونم برای خداست. می گی من این رو می دم همه ببینن که تشویق بشوند. لازمم هستش خیلی اگه لازم نبود خدا امر نمی کرد در قرآن که علنی صدقه بدید ولی بیشترش چی باشه؟ مخفی باشد. کسی نبیند.

«بنابراین سزاوار برای تو آن است هر چیزی را که به عنوان امانت نزد خدا می گذاری به صورت مخفیانه بگذاری.» پنهانی به خدا بگو خدایا این بین من و تو باشد مخفیانه «و از اعلان آن و اخبار دیگران خودداری نمایید» یعنی به همه نگو من این کار رو کردم، من این کار رو می خوام بکنم «و فقط بین تو و خدایت باشد و گوش ها و چشم ها را شاهد امانتت قرار ندهی» نه به گوش کسی برسون نه به چشم کسی. یه کاری کن نه کسی ببینه نه کسی خبر دار باشه و بشنود یعنی بین من و خدا ست. می گه این خیلی ارزشش بیشتره

«و تو باید به امانت بدون شاهد و اطلاع دیگران بیشتر مطمئن باشی» یعنی منم تو بودیم خدایا کسی نبود خودمون دو تا. چقدرم خوبه آدم با خدا از این کارای خصوصی و دو تایی داشته باشد.

«نه اینکه فکر کنی اگر شاهدی نباشد او امانت تو را به تو برنمی گرداند» دیگه خدا نیاز به شاهد نداره هرگز باد حالا این تموم شد. پس یه بخشی صدقه این شد که صدقه رو یه بخش کمیش رو علنی می دیم بیشترش رو چی؟ مخفیانه. انفاق ها، صدقات این جوری باشه. محبت کردن ها، از کار راه اندازی ها، عرض کنم خدمتتون گره گشایی ها، همه همین طوره.

می ره توی بخش بعدی حضرت می فرماید که «هرگز با دادن صدقه بر کسی منت نگذار» نه صدقه ها! نه صدقه. هر کاری خیلی از کارها رو ما صدقه نمی دونیم. در حالی که صدقه ست.

صدقه یعنی چی؟ یعنی صدق منه توی دوست داشتن تو، صدق منه در عبودیت خداوند، می خوامه صدقم رو نشون بدهم. لذا شما وقتی بچه ات را می بوسی صدقه ست، همسرت رو می بوسی صدقه ست، یه کاری توی خونه انجام می دید کمک همدیگه این صدقه ست، یه لبخند، یه لبخند که خیلی ها دریغ می کنند از همدیگه همین را، در خونه هاشون حتی یه از جا پا شدن، یه دست دادن، یه بوسیدن، یه حرف خوب زدن، این هم صدقه ست. صدقه های خیلی قیمتیی هم هستش.

بنابراین همه کارها همین نشان رو دارد با خودش. می گه ولی اگه کاری کردی برای کسی منت دیگه سرش نذار، به روش نیار، به رخش نیار.

«زیرا که صدقه از تو می باشد» ببین چقدر نگاه قشنگه این نگاه می گه صدقه حقیقت خود توست. وقتی که منت می ذاری کی را داری ضایع می کنی؟ بله؟ خودت را قانون «هُوَ أَنت» هم که یادتون نرفته قبلا گفتم دیگه «هُوَ أَنت» یعنی چی؟ علی (عَلَیهِ السَّلَام) فرمود یعنی آدمها خود تو هستند. تو هر کاری با هر کس بکنی همون جوری برمی گرده به خودت هر کاری بکنی با بندگان خدا قانونش که هست برمی گردد به خودت.

امروز برای اولین بار این هم بگویم بد نیست یا از این فصل یه فیلمی رو خیلی وقت، یه انیمیشنی رو عزیزان ساختن خیلی سال پیش به دلایلی اجازه ندادن این پخش بشود. امروز در اصفهان اولین اکرانش بود که هنوز علنی نشده توی سطح کشور. یه اکران جمع و جور سی چهل نفره صبح داشتیم این رو توی اصفهان دیدیم و این یه تکنولوژی بود از بچه های موشکی ما که وقتی دشمن یه موشکی رو می زنه با این تکنولوژی موشک دوباره برمی گرده سر جای خودش منفجر می شود یعنی می تونن یه کاری کنن که این اتفاق بیفتد. در حمله ده دوازده روزه یادتون هستش که سیستم های اسرائیل بلند می شد کجا برمی گشت؟ همون توی خود همون جا دوباره سقوط می کرد موشک هاشون.

خب قانون خلقت اینجوریه؛ یعنی صادرات تو برمی گرده به خودت- چه خوب چه بد. ان شاء الله این فیلم اومد همه برید ببینید ها! اسمش هست فرمانروای آب. تبلیغشم زیاد بکنید حتما، خانواده ها که نمی دونم شاگردان، دانش آموزان، هیئتی ها، معلما، اینها همه زیرمجموعه هاشون، بسیج، سپاه همه ببرن ببینن نیروهاشون رو ببرن ببینن این رو خیلی ارزشمنده.

خب حالا حضرت ببینید استدلال حضرت چیه؟ می فرماید که «هرگز با دادن صدقه بر کسی منت نگذار. زیرا که صدقه از تو می باشد وگرنه خودت را مورد توهین و تحقیر خودت قرار دادی» یعنی وقتی داری منت می گذاری داری به کی توهین می کنی؟ خودت را داری تحقیر می کنی که حیف نمی دونم من این همه برای تو این کار رو کردم، این کار رو کردم، این کار را کردم، این کار را کردم، منت گذاشتن کار قشنگی نیست کار خوبی نیستش.

می گه در واقع «وقتی منت می ذاری خودت رو مورد تحقیر و توهین و تحقیر خودت قرار داده ای برای آن که در صورت منت گذاشتن خودت رو از آن اراده نکرده ای» ببینید تو وقتی که حواست به من حقیقی انسانیت باشه منت نمی ذاری چون به خودت داری صدمه می زنی پس من وقتی دارم منت می ذارم خود حقیقیم رو فراموش کردم. دچار خود فراموشی هستم. اون خود نفسانی و خود شیطانیم برام مهمه در اون لحظه.

ببین چقدر دقیق امام سجاد (عَلَیهِ السَّلَام) چی می گه به شما می گه تو در واقع خود حقیقیت رو موقع منت گذاشتن فراموشش کردی. خود حقیقیت رو قصد نکردی.

«و اگر این کار را برای خودت انجام می دادی» یعنی اون صدقه ای که می دی برای خود حقیقیت برای خود الهیت انجام می دادی، «کس دیگری را مورد منت قرار نمی دادی» برای همین هم فرمود : وقتی که یه فقیر از شما چیزی رو قبول می کنه ازش تشکر کن. چون لطف کرده که باعث شده تو رشد بکنی. نیازمندان سهم زیادی در برکت مال ما دارند. راه خدا سهم زیادی در برکت ما دارد. خدا رو شکر خدا راه هایی رو گذاشته که ما قربون صدقه اش بریم فداش بشیم عاشورا قشنگیش به این هستش که همه اصحاب عاشورا اومدن اونجا هر که هر چی داره بده به خدا و هدیه بکنه و اون ازت پذیرفته شد خب دیگه پنج دقیقه هم ما هدیه برمی گردونیم به خودتان اینم چون وقت تمام شد من دیگه عرض دیگه ای ندارم بعدشم حضرت فرمود «وَ لَا حَولَ وَ لَا قُوَّةَ اِلَّا وَ لَا قُوَّةَ اِلَّا بِاللَّه تَعَالَی»

وَ الحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العَالَمیِن الله وَ صَلَّی اللهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِین