استغاثه؛ جلسه 2 17/09/1402
بسم الله الرحمن الرحیم. الحمدالله رب العالمین.
انسان چون برای مقام خیلفه اللهی آفریده شده و خداوند با دمیدن روح خودش در انسان یک ظرفیت بی‌نهایت در انسان ایجاد کرده، باید دائما به مفهوم و معنای انسانیت توجه داشته باشیم؛ یعنی توجه داشته باشد من که در این دنیا هستم برای چه چیزی در این دنیا هستم؟ من برای چه چیزی دارم زندگی می‌کنم؟ آقا امام سجاد علیه السلام در دعای بیستم صحیفه سجادیه، دعای مکارم الاخلاق، یک بخشی دارد که عرض می کند با خداوند و «وَاکفِنِی مَا یشْغَلُنِی الِاهْتِمَامُ بِهِ» خدایا من را کفایت کن از چیزهایی که هی می‌خواهد من را به خودشان مشغول کند، وقت من را بگیرد، عمر من را بگیرد، «وَاسْتَفْرِغْ أَیامِی فِیمَا خَلَقْتَنِی لَهُ» ایام من را فارغ کن برای چیزی که من را برای آن چیز خلق کردی، این خیلی مهم است. وقتم را، زمانم را، اوقات زندگی‌ام را فارغ کن، برای هدفی که تو مرا برای آن آفریدی، این دعا است دیگر، حضرت فرمود: دعای بدون عمل مثل تیراندازی است که کمانش زه ندارد، یعنی خودت همت کن، برنامه ریزی کن در زندگی‌ات و زندگی‌ات را، ارتباطات را، انتخاباتت را به گونه‌ای تنظیم کن که به این هدف نائل شوی، برای تو مهم باشد که برای چه آفریده شدی. «وَاسْتَفْرِغْ أَیامِی فِیمَا خَلَقْتَنِی لَهُ» این را قبلش می‌گوید «واسْتَعْمِلْنی بِما تَسْألُنی غَداً عَنْهُ» خدایا من را به کارهایی وادار کن که قرار است قیامت از آن سوال کنیم هم آن کارها را انجام دهم، نروم سراغ کارهایی که برایش آفریده نشدم و تو هم از آن سوال نمی‌کنی، دیدی کسانی که از آن‌ها می‌خواهند امتحان بدهند می‌گویند سوال از کجا می‌آید؟ از معلم می‌پرسند، از استاد می‌پرسند، از بقیه همکلاسی‌ها می‌پرسند بیشتر سوال‌ها از کجا می‌آید، من وقتم را نگذارم برای جایی که سوال نمی‌آید بخوانم، روی چیزهایی سرمایه‌گذاری کنم که قرار نیست سوال کنم، وقتی می‌گوید قیامت پنجاه تا سوال می‌کنند، امام صادق علیه السلام فرمود: هر هزار سال یک سوال، ما برویم این سوال‌های قیامت را بفهمیم چه هست، چون قرار است از ما بپرسند، یک موقعی من و شما از این دنیا می‌رویم، بلاخره یک جایی یقه ما را می‌گیرند، از همان شب اول قبر به بعد سوال است، سوال یعنی چه؟ یعنی می‌پرسند چه آوردید، آن چیزی که لازم است آوردید یا نیاوردید؟ مثل بچه‌ای که در رحم مادر است، بچه‌ای که در رحم مادر است وقتی به دنیا می‌آید دنیا از او سوال می‌کند، سؤالش هم چیست؟ کتبی و شفاهی نیست، سوال وجودی است، طلب است، یعنی چشم آوردی، گوش آوردی، دست آوردی، پا آوردی، مژه آوردی، قلب آوردی، سلسله اعصاب آوردی، طلب است، او سوال می‌کند و اگر این نداشته باشد دردسر و عذاب شروع می‌شود، تولد ضعیف، تولد بیمار، تولد ناقص، تولد معلول همه‌اش دردآور است، آخرت هم این‌گونه از ما سوال می‌شود، یعنی وقتی انسان می‌خواهد وارد بهشت شود باید یک شباهتی با بهشت داشته باشد، باید یک شکل خاصی روحش داشته باشد، شما نگاه کنید، یار نزدیک پیغمبر در رکاب پیغمبر شهید شده، اینقدر هم عزیز است که جبرئیل و میکائیل با هفتاد هزار فرشته برای تشییع جنازه او می‌آیند اما وقتی می‌گذارند داخل قبر، پیامبر می‌فرماید فشار قبر دارد چون در خانه بداخلاق بوده، پس آن‌جا یک چیزی می‌طلبد که او ندارد و اذیت می‌شود آدم، قانون است، حالا اگر بچه یک پیغمبر هم باشد، بچه امام زمان هم باشد وقتی که درست متولد نشود به دنیا مریض می‌شود، چون دنیا قانون دارد دیگر. پس ما وقتمان را بگذاریم برای چیزی که برایش آفریده شدیم، خوب حالا ما برای چه آفریده شدیم؟ گفتیم برای اینکه ما به خلافت الهی برسیم، ما می‌خواهیم شبیه خداوند شویم، پیامبر در یک کلام به ما یاد می‌دهد «تخلقوا بأخلاق الله» به اخلاق خدا متخلق شوید، یعنی ببینید خدا چه اخلاقی دارد، چه اسم هایی دارد، چه صفاتی دارد، شما هم همان‌گونه وقت بگذارید، عمرتان این‌گونه باشید، اصلا صحنه زندگی، خانواده، اجتماع، صحنه تمرین ماست برای اینکه ما آن صفت‌های را که خدا در ما گذاشته شکوفا کنیم، خوب مهمترین صفت خدا چیست؟ از بین همه این صفت‌ها؟ شما ببینید در جوشن کبیر که شما می‌گویم بخوانید و جوشن کبیر بخوانید اینقدر مهم است چون صفت‌های شما هم هست، صفت‌های خداست، می‌گوید صفت خود تو هم هست. تو باید بخوانی و این صفت‌ها را داشته باشی، حالا از بین این هزارتا کدامش را من داشته باشم که اگر آن را داشته باشم، آن بقیه را هم می‌توانم بگیرم، آن چیست؟ رحمانیت است، رحمانیت، یعنی انسان نسبت به همنوع خودش، انسان‌ها بدخواه نباشد، بدجنس نباشد، مهربان باشد، دوستشان داشته باشد. خدا رحمت کند امام را فرمود: ما غم همه مظلومان عالم را می‌خوریم.
رحمانیت بزرگترین اسم خداست، بزرگترین اسم خدا، اینکه معصوم می‌فرماید: یک کافر خوش‌اخلاق به خدا نزدیکتر است تا یک مؤمن بداخلاق، خیلی حرف سنگینی است دیگر، می‌گوید اگر کافر باشی به خدا نزدیکتر باشی بهتر است تا مؤمن باشی و به خدا شبیه نباشی، آن خوش‌اخلاق است به خدا نزدیک است، مهم این است که به خدا نزدیک است، مهم این است که صفت خدا را دارد. پس برای معصوم ملاک چیست؟ این نیست که تو بگویی من مسلمانم و مؤمن هستم ولی بداخلاق باشی، ملاک این است که تو وقتی شبیه خدا باشی، نماز هم بخوانی به درد نمی‌خورد، روزه هم بگیری به درد نمی‌خورد، گفتم خدمت شما، وقتی به پیغمبر گفتم فلان خانم همه شب‌ها تا صبح عبادت می‌کند، همه روزها را روزه می‌گیرد، ما اصلا چنین آدمی را نمی‌توانیم ببینیم در عمرمان، من که تابحال یک نفر هم ندیدم در عمرم اینطوری، اگر کسی این‌گونه پیدا شود ما می‌گوییم اولیا خداست، ولی بداخلاق است، یک. مقدار زبانش تند است، پیامبر فرمود: «لاخَيرَ فيها هيَ من أهلِ النَّارِ» هیچ خیری در این آدم نیست، این جهنمی است. حالا همه شب‌ها هم نماز بخواند، همه روزها هم روزه بگیرد. وقتی خُلقت خوب نیست، وقتی شبیه خدا نیستی، بداخلاقی و بدجنسی داری نسبت به دیگران، بدخواهی، حسادت می‌آید سراغت، یعنی اینکه شبیه نیستی. پس مهربانی اصل است. این یادمان نرود. مهربانی اصل است، اینقدر اصل است که حضرت می‌گوید که کافر باشی و خوش‌اخلاق بهتر است، نزدیکتر است، مهربان باشد بهتر است تا مؤمن باشد و بداخلاق، اینقدر اصل است، اینقدر اصل است که می‌گوید اگر یک خانواده کافر با هم مهربان باشند به آن‌ها برکت می‌دهم اما اگر یک خانواده مؤمن با هم خوب نباشند برکت را از آن‌ها برمی‌دارم، مهربانی عامل چیست؟ عامل برکت است. بدجنس نبودن عامل برکت است.
خب مهربانی یعنی چه؟ گفتیم این یعنی رحمانیت و رحیمیت، دو قسمت است. رحمانیت یعنی چه؟ یعنی همه مخلوقات خدا را دوست داشته باشیم. همه مخلوقات خدا را، همه آدم‌ها را، انسان‌ها را، امیرالمؤمنین فرمود: آدم‌ها یا با دین با تو مشترک هستند که مؤمن هستند، که رحمانیت نسبت به هم می‌شود. داشته باشید چون هم دین تو هستند باید دوستشان داشته باشید، چون شیعیان و مؤمنين را ویژه دوست دارد، می‌شود رحیمیت ، ولی یک موقع می‌فرماید: نه هم نوع تو هستند، حالا ممکن است دین تو را نداشته باشند، همنوع تو هست و باید دوست داشته باشی، باید در موردش انصاف و عدالت را رعایت کنی، دوستش داشته باشی، اگر کمکی از تو می‌خواهد، اگر کاری از تو برمی‌آید کمک کنی. چطور قرآن می‌گوید: شما واجب است برای شما که در راه خدا و مستضعفین بجنگید، مؤمن هم لازم نیست مسلمان باشد، می‌گوید اگر مستضعف هست واجبات بجنگید و نجاتشان دهید . پس رحمانیت خیلی مهم است. حالا می‌خواهد سنی باشد، می‌خواهد یهودی باشد، می‌خواهد مسیحی باشد هر چه می‌خواهد باشد، کافر باشد، در قرآن ما داریم نسبت به کفار که این‌ها را بکشید یا تبری داشته باشید آن دشمنان همه مسلمانان هستند. کافرهایی که به جنگ مسلمانان می آیند، ائمه کفر هستند، ولی خیلی افراد هستند کافر هم هستند ولی به قول امام ممکن است از ما به خدا نزدیکتر باشد. چون ممکن است خوش‌اخلاق تر باشد، ممکن است آدم تر باشد، مهربان‌تر ممکن است باشد. خب پس رحمانیت مهم است. رحمانیت اینقدر مهم است که شما در ماه رمضان، این را قبلا هم گفتم، این دعا را دارید که اگر این دعا را بخوانید، گناهان گذشته و حال و آینده شما آمرزیده می‌شود. چون دعای رحمانی است، می‌گوید چون شبیه رحمان می‌شوید پس باید چکار کنید؟ چون شبیه رحمان می‌شوید اگر کسی اینطوری باشد خدا می‌گوید هر چه گناه گذشته، الان داشته باشد، بعدا هم انجام دهد من می‌بخشم، چون یک آدم مهربانی است، شبیه من شده این آدم.
خب، «اللَّهُمَّ أَدْخِلْ عَلَى أَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُورَ» همه مرده‌ها را شاد کن خدایا، آدمی که اینقدر مهربان است می‌گوید خدایا هر کسی رفته شادش کن، من برای همه اموات فاتحه می‌خوانم، نه فقط اموات خودم، خیراتی که دارم می‌کنم می‌گویم خدایا هر کسی که آن‌جا هست را شادش کن، صلواتی که می‌فرستم می‌گویم خدایا برای روح همه‌شان بفرست و شادشان کن، آدم رحمان می‌شود. «اللَّهُمَّ أَغْنِ كُلَّ فَقِيرٍ» همه فقرا، همه عریان ها، همه گرسنه ها، همه بدهکارها، همه اسرا. پس ببینید وقتی آدم می‌گوید همه یعنی آدم رحمان می‌شود. حالا که رحمان شدی، شخصیتت بزرگ می‌شود، اینقدر عزیز می‌شوی پیش خدا، خدا می‌گوید گناهان گذشته، حال و آينده ات را هم. من می‌بخشم، یعنی کسی که طاقت هیچ نوع مشکلی را برای هیچ نو آدمی ندارد، «كُلَّ فَقِيرٍ، كُلَّ أَسِير، كُلَّ عُرْيَانٍ كُلِّ مَدِينٍ» همه اما یک شرط هم دارد، این فقط دلسوزی نیست، دلسوزی را خدا خیلی دوست دارد اگر کسی برای همه دعا کند؛ ولی یک شرط هم دارد، شرطش چیست؟ شرطش چیست که اگر ما این دعا را بخوانیم گناهان گذشته و حال و آينده مان آمرزیده شود؟ چون اگر بخواند آمرزیده می‌شود دیگر، شرطش را هم همین امروز گفتم، خودش هم عمل کند؛ یعنی مهربانی را در زندگی‌اش پیاده کند، به اندازه وسع خودش، به اندازه وسعت خودش مهربان باشد که وقتی می‌گوید «كُلَّ فَقِيرٍ» حالا چشمش به چهارتا فقیر می‌خورد کمک کند دیگر، خسیس نباشد، خودش هم نمی‌تواند می‌گوید خب حالا ما دوستانمان می‌رویم یک خیریه می‌زنیم، چند نفر می‌آییم جمع می‌شویم، به فقرا رسیدگی می‌کنیم، برای کسانی که جهیزیه نمی‌توانند بدهند یک جهیزیه کمک کنیم، جهیزیه بدهیم. در کار می‌افتد، وقت می‌گذارد، دیدید بعضی از خانم‌ها، آقایان وقت می‌گذارند می‌روند در موسسات و مجموعه خیریه تشکیل می‌دهند یا خودشان کمک می‌کنند که بیشتر بتوانند به بقیه کمک کنند، به یتیم ها، به آنهایی که بی‌سرپرست هستند، واقعا وقت می‌گذارد. چون این رحمان می‌شود اینطوری. یکی می‌گوید به من چه، حالا اگر فقیر به چشمم خورد کمک می‌کنم ولی به من ربطی ندارد بلند شوم و بروم یک کار جدی کنم برای فقرا، به من چه، این رحمان نیست، نه، کار عملی می‌خواهد، کار عملی، برای آزادی زندانی‌ها، می‌گوید پول جمع کنیم چندتا زندانی آزاد کنیم، چند نفر بدهکار هستند برویم چند نفر بدهکاریهایشان را بدهیم، چند نفر مریض هستند کمک کنیم درمان شوند، خوب وقتی کسی اینطوری عمل می‌کند، خدا می‌بیند این دارد عمل می‌کند، می‌گوید: این خودش دارد عمل می‌کند، این رحمان شده، صفت را دارد، صفت را باید داشته باشی، نه اینکه فقط دعا کنی، می‌گوید خودت این صفت را داشته باش، خودت متصف به رحمانیت باش یعنی باید از تو خروج شود، از تو باید صفت بیرون بیاید. ما باید ببینیم در زندگی تو به صد نفر کمک کردی، هر جا بتوانی دست کسی را بگیری می‌گیری، در زندگی به من چه ندارید، هر کاری بتوانی می‌کنی. خب ولی یک شرط دیگر هم دارد غیر از این، آن شرط چیست؟
می‌گوید: «كُلَّ فَقِيرٍ، كُلَّ أَسِيرٍ كُلَّ جَائِعٍ» همه، همه، خب خدا می‌گوید تو برای همه چکار کردی؟ خوب دقت کنید امروز می‌خواهیم به بحث خودمان برسیم. می‌گوید شما برای اینکه همه نجات پیدا کنند چکار کردید؟ می‌گوید خدایا مثلا من در این منطقه زندگی می‌کردم، هر کسی فقیر می‌دیدم، می‌گوید نه، خدا می‌گوید تو برای همه باید کار می‌کردی، برای همه باید فقرای کل زمین، همه مریض ها، همه اسیرها، همه فسادها، خدایا چگونه؟ می‌گوید در دعا به تو گفتم دیگر «كُلَّ، كُلَّ كُلَّ» نه. كُلَّ کی اتفاق می‌افتد؟ چه وقت؟ ظهور امام زمان عج، بنابراین دعا، دعای فرج آقاست، می‌گوید تو برو دعای فرج آقا کار کن، تو برو مقدمه ظهور آقا را فراهم کن، تو این را از خدا بخواه، وقتی می‌گوید «كُلَّ» دارد تربیتت می‌کند، می‌گوید این زمانی است که آقا بیاید همه این‌ها برطرف می‌شود. پس تو هم برو مقدمات ظهور را فراهم کن، دینداری یعنی چه؟ دین یعنی رحمانیت دیگر، قبلا هم گفتیم دین یعنی رحمانیت و رحیمیت.
علامه فرمود: دین یعنی بسم الله الرحمن الرحیم. خدا رحمت کند آیت الله حائری را، فرمود: دین یعنی حرکت از رحمانیت به رحیمیت. پس اگر کسی پرسید دین اسلام یعنی چه؟ یعنی رحمانیت، بسم الله الرحمن الرحیم، رحمانیت و رحیمیت دین اسلام است. تمام شد، همه دین همین است، خب پس تو اگر واقعا دینداری، چرا برای ظهور کاری نمی‌کنی؟ چرا نمی‌روی مقدمات ظهور را فراهم کنی؟ لذا قرآن می‌آید شرط دینداری را حرکت به سمت ظهور معرفی می‌کند. اصلا دین پیغمیر و خداوند ظهور معنا می‌کند، «هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ» او پیامبرش را با هدایت و دین حق فرستاد تا بر همه ادیان غلبه کند، یعنی پیامبر آمده تا دینش جهانی شود، خب تو اگر مسلمانی باید چکار کنی؟ باید برای چه کار کنی؟ برای جهانی شدن دین پیغمبر تا امام زمان عج بیاید و همه نجات پیدا کنند، اگر تو واقعا مهربانی، نجات را برای همه بخواه، چرا محدودی عمل می‌کنی؟ چرا وقتی می‌توانی برای همه مردم دنیا عمل کنی کوچک عمل می‌کنی؟ بخواه، نه اینکه فقط دعا کنیم نه، عملیاتی بشو، کمک کن، زودتر این آقا بیاید، همه نجات پیدا کنند.
پس کسی که اساسا در کار برطرف کردن موانع ظهور نیست، نه دین دارد، نه رحمان است، کسی که دغدغه امام زمان عج را ندارد، نه دین دارد، نه رحمان است. یکی از کارهای اساسی برای برطرف کردن موانع ظهور خود اقا امام زمان عج فرمودند، اقا چه فرمودند؟ فرمودند: خدا را به عمه ام قسم دهید زینب سلام الله علیها، فرج من را از او بخواهید، یا فرمود: «اکثر الدعا لتعجیل الفرج» روایت معتبر هم هست، یک روایت کاملا معتبر، برای فرج من زیاد دعا کنید. پس چی؟ کسی که اهل دعا، فقط دعا هم نه، چی؟ استغاثه نیست، اصلا دردش نمی‌آید امام زمان عج نیست، غصه نمی‌خورد که امام زمان نیست، کارد به استخوانش نمی‌رسد وقتی امام زمان نیست، این باید در دینداری و مهربانی خودش شک کن.
استغاثه یک امر مستحب نیست، استغاثه یک امر واجب است. یک امر واجب است، ببینید قرآن این را چگونه برای شما ثابت می‌کند، می‌فرماید: ما در زبور بعد از تورات نوشتیم که صالحين، بندگان صالح ما زمین را به ارث می‌برند، خوب ظاهرش این است یعنی چه؟ صالحين زمین را به ارث می‌برند یعنی چه؟ یعنی این صالحين آن‌قدر زیاد می‌شوند تا بتوانند زمین را از دست غاصبین زمین به ارث ببرند. ارث معنایش چیست؟ یعنی اینکه او باید بمیرد تا به تو به ارث برسد، درست است؟ پس تو باید آن‌قدر قوی شوی که بتوانی آن‌ها را بکشی تا به ارث برسی. لذا قرآن تمام دینداری را در پشت این آیه آورده، این آیه 105 انبیا است، آیه بعدیش را نگاه کنید، «إِنَّ فِي هَذَا لَبَلَاغًا لِقَوْمٍ عَابِدِينَ» هر کسی دین دارد این حرف من خدا برایش پیام است، هر کس دین دارد، چی می‌خواهد بگوید؟ می‌گوید من خدا حرفم را زدم، اگر شما دین دارید برو صالحين را زیاد کنید تا وراثت انجام شود، رهبر عزیزمان، نائب امام زمان فرمودند: دین دو تا چیز بیشتر نیست؛ یک: فهم امیدوارانه آینده. دو: ساخت آینده. هر کس دین را غیر این فهمیده اصلا دین را نفهمیده، تو اگر دینداری باید برای آینده تلاش کنی، آینده را بسازی، با امید آینده را بساز، اینکه همه اش به مسجد بروی، روزه هستی، نماز هستی، حج بروی، این طرف و آن طرف بروی، کارهایت را انجام بدهی، هیچ کاری به آینده و امام زمان و برطرف کردن موانع ظهور نداشته باشی، این دین نیست که، فرمود: دین یعنی فهم امیدوارانه آینده، دو: ساخت آینده، یعنی حرکت به سمت ظهور، پیغمبر می‌گوید دین یعنی همین. فرمود: «أفضل جهاد أُمَّتي انتظار الفرج» انتظار یعنی مقدمه سازی، «أفضل العبادة انتظار الفرج» بالاترین عبادت مقدمه سازی ظهور است. «أفضل الاعمال» بالاترین اعمال مقدمه سازی ظهور است، پس کسی که به فکر ظهور آقا نیست، تلاش نمی‌کند، این دین ندارد، عاطفه ندارد. من برای شما یک مثال بزنم، خب حواسهایشان را جمع کنند، داستان عابد بنی اسرائیل، این عابد بنی اسرائیل داشت عبادت می‌کرد، عبادت مگر چیز بدی است؟ دارد در محضر خدا عبادت می‌کند، یک بچه‌ای، یک خروسی را گرفته بود این بال‌های خروس را می‌کند، این خروس داد می‌زد، برایش سخت بود دیگر، آن آقا هم که داشت نماز می‌خواند عابد، داشت می‌دید که این بچه دارد خروس را اذیت می‌کند چیزی نمی‌گفت و نمازش را می‌خواند فقط، آن بچه هم بال‌های خروس را می‌کند اذیت می‌کرد تا اینکه خروس مرد، زمین دهن باز کرد این عابد را فرو برد. خدا می‌گوید: کسی اینقدر بی رحم است، بی عاطفه است که دارد می‌بیند یک حیوان اذیت می‌شود، هیچ اقدامی نمی‌کند، عبادتت به سرت بخورد. خدا این آدم را فرو برد، گفت ارزش زنده بودن نداری. پیامبر ص فرمود: اگر یک خانمی، گربه‌ای را ببیند که گرسنه است و به او غذا ندهد به جهنم می‌رود. خب در این عالم دارد ظلم می‌شود، بچه‌های غزه را شما نگاه کنید، یمن را نگاه کنید، میانمار را نگاه کنید، افغانستان را نگاه کنید، هند را نگاه کنید، مسلمان کشی‌ها، آدم کشی‌ها را نگاه کنید، می‌شود آدم بی عاطفه باشد، سگ و گربه را بی خیال، بچه‌هایمان را دارند جلوی چشممان می‌کشند، این است اگر کسی استغاثه نداشته باشد دین ندارد، استغاثه کمترین کاری است که آدم می‌تواند کند، جمع شویم داد بزنیم، فریاد بزنیم، بگوییم خدایا سخت است دیدن این صحنه‌ها، آن کسی که نسبت به استغاثه به امام زمان بیخیال است، اصلا برایش مهم نیست، این واقعا دین ندارد، واقعا بی عاطفه است، واقعا رحمان نیست. شما چطور برای یک گربه اگر کاری نکنید به جهنم می‌روید، می‌شود آدم بایستد ببیند این همه آدم کشته می‌شود، این همه ظلم در عالم می‌شود و هیچ کاری نکند، بعد خود امام زمان عج چه بلایی دارد سرش می‌آید، می‌شود آدم امام زمانش را ببیند که دارد این‌گونه امام زمان پرپر می‌شود، امام است دیگر، بابای یک بچه است، یک بچه را جلوی بابای او شکنجه کنند، دانه دانه بچه‌هایش را جلویش بکشند، ببنید چه حسی به او دست می‌دهد، یک مادری را بچه‌هایش را جلویش بکشند، شکنجه دهند، چقدر به او فشار می‌آید. اگر کسی بی عاطفه باشد، خدا به آدم بی عاطفه رحم نمی‌کند. یک آدمی که امام زمان عج به من چه، دعا به من چه، استغاثه به من چه، تنبلی کند، سهل‌انگاری کند، استغاثه یک امر مستحبی نیست، چطور تو اگر مالت را می‌دزدند می‌آیی گریه می‌کنی، استغاثه می‌کنی، خدایا ماشینم را بردند، خدایا من الان بدهکار هستم، اموالم را بردند، خانه‌ام خراب شده، چرا برای خانه‌ات این کار را می‌کنی، چرا اگر بچه‌ات مریض شود استغاثه می‌کنی، چرا اگر بچه‌ات سرطان بگیرد می‌روی حرم امام رضا علیه السلام، آن‌جا، آن همه سر و صدا و داد و بیداد، امام رضا بچه‌ام، گریه برای بچه‌ات، چقدر گریه می‌کنی برای بچه‌ات، طرف از آن طرف دنیا بلند می‌شود می‌آید اینجا، طناب می‌بندد گردن خودش که بچه‌ام مریض بود نتوانستم بیاورم، طناب می‌بندد گردن خودش آن‌جا می‌ایستد، می‌بندد به ضریح، می‌گوید یا امام رضا بچه من را شفا بده، چطور برای بچه‌ات از آن طرف دنیا می‌آیی اینجا، چطور از اینجا بلند می‌شوی می‌روی مشهد برای بچه‌ات استغاثه می‌کنی، چرا اگر زنت مریض شود، سرطان داشته باشد، خودت سرطان داشته باشی، این همه استغاثه می‌کنی؟ بعد برای امام زمان عج که می‌شود، استغاثه چه هست؟
من واقعا گله دارم از خیلی از خواص، خیلی از روحانيون، خیلی از علما که می‌توانستند ملت ایران را به استغاثه برسانند، این‌کار را نکردند. بیست سال پیش که ما نهضت دعای مضطرانه را راه انداختیم خیلی از روحانیون آمدند و گفتند این‌کار را نکنید، بعضی از آقایان آمدند و سخنرانی کردند، آدم‌های بزرگ، استغاثه فایده ندارد اصلا برای چه دعا کنیم؟ خدا هر وقت بخواهد می‌آید. پس شما اگر بچه‌ات مریض شود برای چه دعا کنیم؟ خدا هر وقت خواست خوب می‌شود، آدم خودخواه، آدم خودشیفته، تو برای مالت استغاثه می‌کنی، برای بچه مریضت استغاثه می‌کنی، برای زنت که سرطان گرفته استغاثه می‌کنی، برای خودت که مشکلات داری استغاثه می‌کنی، آن وقت چطور می‌شود برای امام زمان عج استغاثه نکنی، می‌شود؟ آدم اینقدر بی وجدان، اینقدر بی عاطفه، امام زمان است، اگر بیاید همه مشکلات حل می‌شود، تو چطور استغاثه نمی‌کنی که دنیا نجات پیدا کند؟ چطور اشکت در نمی‌آید؟ صدایت در نمی‌آید؟ ناراحت نیستی؟ غصه نمیخوری؟ برای دل داغدار امام زمان، چطور می‌شود آدم اینقدر بی عاطفه باشد، خواص ما دارند استغاثه را از بین می‌برند، آقا حالا ولش کن یک کاری است دیگر حالا، بعضی‌ها اینقدر احمق هستند که می‌گویند حدیثی که درباره استغاثه از امام صادق علیه السلام است سندش مشکل دارد، شعور تو چه؟ عقل تو چه؟ عاطفه تو چه؟ دین تو چه؟ آن حدیث باید سند داشته باشد؟ عاطفه تو، عقل تو، شعور تو، انسانیت تو نمی‌گوید برای امام زمان عج استغاثه کنی؟ باید حدیث حتما سند داشته باشد؟ آخوند احمق، بی عاطفه و بی وجدان، خودشیفته می‌گوید سندش را دیدم ضعیف است نباید به این اکتفا کرد. پس این همه آیات قرآن که می‌گوید: «قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ» اگر دعا نکنید خدا به شما هیچ توجهی نمی‌کند، این هم سند می‌خواهد؟ این که قرآن می‌گوید شماها را خداوند بارها به بلا مبتلا می‌کند «لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُونَ» تا اینکه به تضرع بیفتید، به دعا بیفتید، تا اینکه به استغاثه بیفتید، این هم سند می‌خواهد؟ حالا گیر دادید به آن یک دانه حدیث؟ ده‌ها آیه هست. قرآن صریح می‌گوید اگر شما اهل استغاثه نباشید خدا به شما محل نمی‌گذارد، اگر اهل دعا نباشید، اهل دور هم جمع شدن نباشید، اهل گریه نباشید، در مشکلات شخصی‌تان محل نمی‌گذارد، آقا امام صادق علیه السلام فرمود: هر مشکلی که شما دعا نکنید خدا به شما محل نمی‌گذارد، بدانید مشکلتان طولانی خواهد شد، آن وقت مشکلی از این بالاتر داریم؟ فشاری از این بالاتر داریم؟ دردی از این بالاتر داریم برای امام زمان؟
استغاثه یک سنت الهی است، یک قانون الهی است، دنبال این می‌گردند که سند هم دارد این یا نه؟ یک جا روایت برایش داریم یا نداریم؟ هزاران آدم مهربان، رحمان و رحیم، حرکت‌های خوب استغاثه ای در کشور راه انداختند، این آدم‌های خودشیفته این‌ها را نشاندند سر جایشان و گفتند نه، این‌ها بدعت است این‌کار، استغاثه بدعت است، ما برایش سند نداریم. این حدیث هم که هست نمی‌دانم آن‌جا یک مدل است، راوی او اینطوری است، تو دین داری؟ تو وجدان داری؟ تو حدیث پیغمبر که برای سگ و گربه، یکی دو تا نیست که، درختان، گیاهان، چقدر می‌توانید روایت‌ها را انکار کنید؟ آیات الهی، انسانیت، وجدان، دین شما رحمانیت می‌گوید. ما چطور است که برای درد خودمان اشکمان در می‌آید؟ برای بیماری خودمان اشکمان درمی‌آید، برای بچه خودمان ضجه می‌زنیم، علی علیه السلام فرمود: همه آدم‌ها خود تو هستیم، «هو أنت» در نهج البلاغه روایت داریم از امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: با هر انسانی روبه‌رو می‌شوید او خود تو هستی، جان هایتان یکی است. آدم این همه ظلم را دارد در این عالم می‌بیند، در همین کشور خودمان، در همین شهر خودمان. خدا رحمت کند یک کسی به آیت الله بهجت گفته بود مگر نمی‌گویند جهان باید پر از ظلم شود تا آقا امام زمان عج بیاید، ایشان فرمود: کدام خانه هست که در آن ظلم نباشد. جایی هست که در آن ظلم نباشد؟ همه ظلم داریم، چطوری است که ما اینقدر بی عاطفه هستیم نسبت به امام زمان عج، آن مظلوم ها، این هم از پدرشان آقا امام زمان عج، که از بی‌نهایت مادر مهربان‌تر است، از بی‌نهایت پدر مهربان‌تر است، راحت است برای امام زمان دیدن این صحنه‌ها! در حالی که قرآن می‌فرماید، سه تا معشوق خدا به ما معرفی می‌کند، می‌فرماید: اگر خدا رسول، آیات مودت را هم داریم، مودت یعنی اهل‌بیت، باید نسبت به آن‌ها مودت، فداکاری، پاکاری داشته باشید و جهاد در راه خدا برای شما محبوبتر از بقیه خانواده‌تان، ایل و تبار و شوهر و زن و پدر و مادر نباشد، شماها دین ندارید و انسان نیستید. پیامبر فرمود: هرگز مؤمن نیستید مگر اين‌که من و اهل بیت من در نزد شما از خودتان و خانواده‌تان عزیزتر باشند. هرگز ایمان نیاوردید، مؤمن نیستید، اگر ما برای شما عزیزتر از خانواده زمینی تان نباشید، ما خانواده آسمانی شما هستیم، ما اصل و نسب شما هستیم، آقا فرمود: ما رحم اصلی شما هستیم. فرمود: صله ارحام ما هستیم، «غایة تأویلها صلتک إیانا» در آیه صله ارحام فرمود: «غایة تأویلها صلتک إیانا» غایت این آیه، عمقش دارد به شما می‌گوید صله رحم داشته باشید، ما خانواده شما هستیم. حضرت زهرا فرمود: من مادر شما هستم، بیش از مادر زمینی شما در وجود شما حق دارم و سهم دارم. آقا امام زمان هم همین را می‌گوید، پس چطور ما برای خانواده زمینی مان اینقدر حرمت قائل هستیم و گریه می‌کنیم و وقت می‌گذاریم و پول خرج می‌کنیم و جلز و ولز داریم و بالا و پایین داریم ولی نوبت امام زمان و خانواده آسمانی مان که می‌شود، پول ندارم، بدهکار می‌شوم، گرفتار می‌شوم، وقت ندارم، ابرو نمی‌توانم بگذارم، خودمان را کنار می‌کشیم، عافیت طلبی، همین عافیت طلبی سیزده تا معصوم را به شهادت داد و همین عافیت طلبی هایمان باعث شده امام زمان، هزار و دویست سال به تعبیر علی علیه السلام آواره، طردشده، یگانه، تنها است و شما عافیت طلب هستید. ما اگر رحمان بودیم، یعنی دیندار بودیم، قرآن دارد می‌گوید دینداری، «إِنَّ فِي هَذَا لَبَلَاغًا لِقَوْمٍ عَابِدِينَ» من خدا حرفم را زدم، اگر ما دیندار بودیم اگر ما رحمان بودیم که راضی می‌شدیم امام زمان به قول خودش به یکی از بزرگان فرمود: من هر بیست و چهار ساعت، می‌گویم: «هل من ناصر ينصرني؟» چه کسی کمک من می‌کند؟ چه کسی کمک من می‌کند؟ یک بار امام حسین علیه السلام عاشورا فرمود، آقا شوخی نیست، هزار و دویست سال، دوازده قرن است، توجه کنید دوازده قرن است منتظر است که عاطفه سراغ ما بیاید، که ما وجدان داشته باشیم، که ما غیرت داشته باشیم، که ما وفاداری داشته باشیم، هزار سال پیش اینقدر فشار آمده به آقا، هزار سال پیش به شیخ مفید نامه نوشت که به شیعیانم بگو اگر وفادار و همدل باشند من عجله دارم، فرمود: من عجله دارم بیایم، کلمه عجله را اصلا در نامه‌اش آورده، می‌گوید عجله دارم، زودتر زودتر تمامش کنید دیگر، بجنبید، یک کاری کنید دیگر، این یخ‌زدگی چیست؟ این سستی چیست؟ این شلی چیست؟ منتظر چه هستید؟ ما همیشه منتظر هستیم بقیه یک کاری کنند، قرآن می‌فرماید: یک موعظه من خدا فقط شما را می‌کنم، «أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى» برای خدا دو نفری هم که شده قیام کنید، حتی یک نفره هم شده قیام کنید، یک نفره، خدا امام را رحمت کند، چقدر فرق است بین فهم ما و با فهم امام مان، امام در سخنرانی برای ائمه جمعه فرمودند که منتظر نباشید توان پیدا کنید تا حرکتی کنید، بعضی‌ها وقتی به آن‌ها بگویید بجنبید، یک کاری کنید، می‌گوید ما کاری نمی‌توانیم بکنیم، ما از دستمان کاری برنمی‌آید، ما چکار می‌توانیم کنیم، ما قدرت نداریم، توان نداریم، وسعتمان نمی‌رسد، امام فرمود: منتظر نباشید تا توانمند شوید و بعد حرکت کنید. حرکت کنید تا توانمند شوید، قیام کنید تا خدا به شما توان دهد، اگر یک کسی بگوید من دستم خالی است، خدا به همه انبیا گفته دست خالی حرکت کنید. به موسی گفت: شما دوتا بروید با هارون، به پیغمبر گفت تنهایی، همه انبیا ما یکی دو نفره حرکت کردند، می‌گوید شما در مقابل آن ابرقدرت ها، تنهایی حرکت کن من کنارت هستم، «تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى» قیام کنید برای خدا، دو نفره یا یک نفره، نایست تا اینکه دستم بسته است، نمی‌توانم، ما که تعدادمان کم است، ما چکار می‌توانیم بکنیم، ما یک نفر هستیم، دو نفر هستیم، مگر ما می‌توانیم دنیا را عوض کنیم، انقلاب اسلامی با این فکر ایجاد شد، آن موقع همه به امام می‌گفتند شما می‌خواستید چکار کنید؟ یکی از علما به امام گفته بود که آقا شما یک مستاجر نمی‌توانید از خانه‌تان بیرون کنید، چه می‌گویی که شاه باید برود؟ در چهل سال عافیت طلبهای مذهبی به ظاهر مؤمن و مصلحت طلب و مصلحت جو، همیشه می‌گفتند نمی‌شود با ابرقدرت، این کدخداست، مگر می‌شود جنگ کرد؟ تمام دنیا دست این‌ها است، نمی‌شود حریف این‌ها شد و ما چهل سال آنهایی که می‌گفتند ما انجام می‌دهیم، ، منتظر کسی نمی‌مانیم، حرکت کردند و حالا کشور را به اینجا رساندند، این کشور شده ابرقدرت، آن‌ها درست فکر می‌کنند که من به امید خدا، الهی به امید تو، من به امید خدا حرکت می‌کنم، استغاثه هم یک حرکتی است که، یک نفره، دو نفره، پنج نفره، ده نفره باشد، پنج نفر جمع شوند، ده نفر جمع شوند، آن مهربان ها جمع شوند، آن دیندارها جمع شوند. خدا مطمئن باشید برکت می‌دهد، مطمئن باشید اثر می‌دهد، خدا می‌فرماید: کم شما از زیاد بقیه بالاتر است، کم شما، خدا به دلهایتان نگاه می‌کند، به اخلاص تان نگاه می‌کند، «مَآ كَانَ لِلّهِ یَنْمُوُ» هر چیزی برای خداست رشد می‌کند، بالا می‌آید.
آن که می‌گوید بگرد دنبال سند حدیث، این حدیث سندش کجاست؟ آیه قرآن را نگاه کند، همین آیه 24 سوره توبه، که اگر شما خدا، اهل‌بیت و جهاد برای شما محبوبتر از پدرانتان، بچه‌هایتان، پسرانتان، همسرانتان، ایل و تبارتان، عشیره تان، اموالتان، خانه‌هایتان و شغل و تجارتتان نباشد انسان نیستید. این را چه می‌گوییم؟ اگر تو واقعا انسان هستی باید امام زمان عج برایت مهمتر باشد، باید دلت برای غربت و آوارگی امام بسوزد، واقعا تو را آتش نمی‌زند؟ آقا این همه ببیند و تو اصلا هیچ کاری برایش نمی‌کنی؟ نمی‌خواهی کاری برایش کنی؟ آقا چطوری بگویند به انحاء مختلف، شما ببینید چقدر از این اولیا خدا که خدمت امام زمان عج رسیدند آقا فرمودند: دعا کنید، دعا کنید. یعنی چه؟ یعنی کار هم کنید، عمل هم کنید، دعا کنید یعنی کار گیر دارد، اضطرار وجود دارد، اضطرار هست، بعضی‌ها در ایران آباد و راحت نشستند، امنیتشان فراهم به برکت خون شهدا، شهدای انقلاب و شهدای مدافع حرم، بعد بقیه جاهای دنیا را نمی‌بینند که چه فشاری است، آقا شوخی است؟ آب نیست، برق نیست، غذا نیست، درمان نیست، شوخی است، شوخی است بچه‌ات را جلوی رویت بکشند، بچه‌ات جلویت تکه تکه شوند، شوخی است داروی بیهوشی نیست بایستی ببینی بچه‌ات همین‌طور بدون بیهوشی دارند دستش را می‌برند، پایش را می‌برند، می‌توانی نگاه کنی؟ بچه چی، شوهر چی، می‌گوید بیست نفر از ما را پدرم، مادرم، خواهرانم، برادرانم، بارها ما این صحنه را دیدیم، بچه سه ساله است، چهارساله است، می‌گوید: هیچ کس ندارم، همه پدرم، مادرم، خواهرانم، برادرانم همه کشته شدند، یکی، دوتا، ده‌ها، هزارتاست.
ما باید رحمان باشیم، باید رحیم باشیم، باید تمام آن غصه‌ها، فشارها، گرفتاری‌ها را بریزی به جان خودت، اگر صحنه را نگاه می‌کنید، بچه خودت و خودت را به جای آن‌ها بگذار، علی علیه السلام همین را فرمود: «هو أنت»یعنی همین را نگاه کن، همین را نگاه کن، خودت را به جایش بگذار، دستت را بالا ببر، استغاثه کن، دستت را بالا ببر، دعا کن. خب وقتمان تمام شد امن یجیب را بگوییم بعد بیرون برویم ان شاء الله.
چه چیزی را نیت کنیم؟ شما یک چیز را نیت کنید همه چیز را نیت کردید، اگر همه چیز را فراموش کنید جز یک چیز درست عمل کردید و آن قلب شکسته آقا امام زمان عج است. قلب داغدار امام زمان عج است. آن جگر سوخته آقا امام زمان عج است.