جلسه اول

أعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنة الله علی أعدائهم أجمعین من الآن الی قیام یوم الدین.

هدیه به محضر مقدس حضرت سیدالشهدا علیه السلام و همه شهدای دشت کربلا و بازماندگان عاشورا و همچنین هدیه به محضر مقدس منتقم خون حسین و همه انبیاء و ائمه و اولیاء و وجود مقدس آقا امام زمان صلوات بلند ختم بفرمایید.

طاعات و عبادات همگی عزیزان به درگاه الهی قبول باشد. این زیارت ها و راهپیمایی ها و ذخیره آخرت تان و موجب سعادت دنیایتان و سلامت دنیایتان باشد. (صلوات)

مقداری که در خدمتتان هستیم می‌خواهیم درباره باطن اربعین صحبت کنیم. اربعین مثل همه احکام الهی یک ظاهر دارد و یک باطن. عزاداری‌ها هم همین‌گونه هستند. زیارت هایی هم که می رویم همین گونه هستند.

در ظاهر آنچه اتفاق می افتد یک زیارت است یک تلاش بدنی است، یک عشق است که می بینیم سال به سال حجم بیشتری پیدا می کند و شکوه بیشتری پیدا می کند.

خداوند تبارک تعالی از روز اول خلقت خواسته است که نام حسین مطرح باشد. در مکاشفاتی که برای حضرت آدم صورت می گیرد و سایر انبیا، همه آنها با واقعه عاشورا و کربلا آشنا می‌شود. با سیدالشهداء آشنا می شوند.

دراحادیث معتبر که داریم همه انبیا توسل به اهل بیت به خصوص وجود مقدس آقا امام حسین علیه السلام و در تنگناها آن ها را واسطه اجابت دعاهایشان به درگاه الهی قرار می‌دادند. لذا در کتاب‌های سایر انبیا هم بشارت آمدن پیامبر بشارت آمدن امام زمان و همچنین خبر از واقعه کربلا را می‌بینیم.

همین سال گذشته بود که بزرگ مسیحیان گرجستان در همین راهپیمایی شرکت کردند. خودشان در یک سخنرانی گفتند: آن کشته فراتی که در کتاب مقدس ماست حسین بن علی است.

از صدراسلام هم خداوند تبارک و تعالی خواسته که نام امام حسین بلند باشد. پیامبر قبل از به دنیا آمدن امام حسین بارها خبر از تولد او و بعد خبر از کشته شدن او در کربلا می‌دهد بعد گریه میکند. یعنی سوگواری و عزاداری برای امام حسین از قبل از میلاد امام حسین آغاز می شود امیرالمومنینو حضرت زهرا سلام الله علیها هم بارها و بارها قبل از به دنیا آمدن حضرت ذکر مصیبت حضرت را می کردند و گریه می کردند.

در حین تولد امام حسین هم همین ذکر مصائب بوده و گریه بر امام حسین بوده و بارها و بارها در دوران کودکی سیدالشهدا، پیامبر وامیرالمومنین و حضرت زهرا و حتی حضرت مجتبیدر بزرگسالی سیدالشهدا همگی ذکر مصائب سیدالشهدا را می کردند و مردم را برای کربلا آماده می‌کردند. بعد از آن هم این داستان همیشه ادامه داشت.

ائمه سفارش می کردند به زیارت امام حسین . شما در احکام اسلامی دارید اگر کسی بخواهد حج برود احتمال خطر جانی بدهد یا مستطیع نباشد، از او ساقط میشود. اما وقتی نوبت به زیارت امام حسین باشد حضرت می گوید اگر هم خطر دارد باید بروید. می گوید: آقا ممکن است دستگیر بشوید، می گوید دستگیر شود. ممکن است اسیر بشویم، کشته بشویم! می گوید: باشد. می گوید: ممکن است شکنجه بشویم! حضرت می گوید: نترس برو.

در مورد غم امام حسین ائمه کوتاه نیامدند اصلاً. لذا روایت داریم اگر کسی در زیارت امام حسین کوتاهی کند و از دنیا برود، ناقص الدین و ناقص الایمان است. دینش ناقص است و ایمانش هم ناقص است.

چرا اینقدر سفارش شده؟ در مورد حج که خانه خداست اینگونه است که می‌گویند اگر احتمال خطر دادی نرو. ولی در مورد امام حسین علیه السلام ائمه اصلا کوتاه نمی آیند و می گویند حتماً بروید ولو به کشته شدن.

بعضی ها در زیارت امام حسین تنبلی می کنند؛ سرما، گرما، شلوغی، بی امکاناتی، گرسنگی، تشنگی، اینها را بهانه قرار می‌دهند.

امسال یک تق و توقی شد من بعضی از کسانی را که اصلا از آنها انتظار نداشتم دیدم منصرف شدند. گفتندآنجا شلوغ است. خطر دارد. پس ما دیگر نمی‌رویم. خیلی وحشتناک است این کار. امام می گوید حتی اگر این احتمال می‌رود کشته شوی برو. ترک نکن زیارت قبر حسین را، چرا اینقدر اشاره می‌کنند؟ چرا اینقدر تسریع می‌کنند؟ چرا اینقدر اصرار دارند که این زیارت باشد؟

من اول از همه دو سه روایت باید بخوانم و بعد راجع به باطن اربعین یک چند دقیقه‌ای برایتان صحبت کنم. به محضر مقدس آقا امام زمان یک صلوات بلند ختم کنید.

امام صادق علیه السلام می فرماید: «مَنْ لَمْ يَزُرْ قَبْرَ الْحُسَيْنِ فَقَدْ حُرِمَ خَيْراً كَثِيراً وَ نُقِصَ مِنْ عُمُرِهِ سَنَةٌ» هرکس به زیارت امام حسین نرود خودش را از یک خیر کثیر محروم کرده و جزایش این است که خداوند یک سال از عمر او را کاهش می دهد. یعنی زیارت امام حسین نرفتن برکت عمر انسان را می‌گیرد وعمر انسان را کوتاه می‌کند.

باز هارون بن خارجه سوال می کند از امام صادق علیه السلام که « سَأَلتُهُ عَمَّن تَرَكَ الزِّيارَةَ- زِيارَةَ قَبرِ الحُسَينِ بنِ عَليٍّ- مِن غَيرِ عِلَّةٍ » سوال کردم از کسی که زیارت امام حسین علیه السلام را ترک می‌کند. کسی که زیارت قبر حسین بن علی را بدون عذر شرعی و بدون عذر عقلی ترک کند، قالَ: هذا رَجُلٌ مِن أهلِ النّارِ» اگر یک کسی عمدا ترک کند زیارت سیدالشهدا را و بدون عذرنرود، جهنمی است.

باز می فرماید که رسول اللهo: « مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَ تَهُونَ عَلَيْهِ سَكْرَةُ الْمَوْتِ وَ هَوْلُ الْمُطَّلَعِ فَلْيُكْثِرْ زِيَارَةَ قَبْرِ الْحُسَيْنِ فَإِنَّ زِيَارَةَ الْحُسَيْنِ زِيَارَةُ رَسُولِ اللَّهِ» هر کس که دوست دارد، خوشحالش می کند که در روز قیامت به خداوند نگاه بکند، این نگاه به خدا که در مورد شهید هم داریم که «الشهید ینظر الی وجه الله» خیلی عجیب است این. این چه معنایی دارد که در مورد شهید آمده «ینظر الی وجه الله» یا «ینظر الی الله» در روایت دیگری داریم کسی که امام حسین را زیارت کند، خدا را در عرش زیارت کرده. اینها فقط رفتنی و فهمیدنی است، نمی شود توضیح داد. اصلاً فهمش کار سختی است که نگاه به الله یعنی چه! ولی این یک درجه و مقامی است که نصیب هر کسی نمی شود.

فرمود: اگر کسی می‌خواهد نگاه بکند به خداوند در روز قیامت و سکرات موت و سختی‌های جان کندن و ترس قیامت که در محضر خدا قرار می‌گیرد، برایش آسان بشود، باید زیاد زیارت قبر امام حسین علیه السلام را برود. چرا؟ «فَإِنَّ زِيَارَةَ الْحُسَيْنِ زِيَارَةُ رَسُولِ اللَّهِ» چون زیارت امام حسین زیارت رسول الله است.

باز امام صادق علیه السلام یک مژده دیگر می دهد که می فرماید: «إِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ صلي الله عليه واله وسلم تَحْضُرُ لِزُوَّارِ قَبْرِ ابْنِهَا الْحُسَيْنِ عليه السلام فَتَسْتَغْفِرُ لَهُمْ ذُنُوبَهُمْ»؛ حضرت زهرا سلام الله علیها حاضر می‌شود به هنگام زیارت زوار حسین و برای گناهان آنها استغفار می‌کند.

معنای استغفار حضرت زهرا چیست؟ یعنی اگر حضرت زهرا برای یک نفر استغفارکنند، معنایش چیست؟ معنایش آمرزش کامل است. یعنی او کاملا آمرزیده می‌شود. بنابراین زیارت امام حسین این کار را می‌کند که هم تمام گناهان انسان را پاک میکند و هم درجاتی را به انسان می‌دهد که غیر قابل تصور است. هیچ کس نمی تواند تصور کند که قربی که انسان به خاطر زیارت امام حسینپیدا می کند، چقدر است. اما این همه سفارش و ثواب برای زیارت امام حسین، که اگر کسی بگرید یا بگریاند است یا خودش را حتی به گریه بزند، یعنی گریه هم نکند در مصائب امام حسین، خودش را به گریه بزند، بهشت بر او واجب است. خداوند چرا اینقدر بذل و بخشش کرده؟ این را شما جوابش را در زیارت عاشورا می‌گیرید.

زیارت عاشورا که حدیث قدسی است، به شما می‌گوید وقتی می‌خواهید با امام حسین علیه السلام حرف بزنید باید نسبت به حضرت غیرت و وفاداری داشته باشید. زیارت عاشورا قبل از اینکه عاشورایی باشد، نازل شده. امام باقر علیه السلام فرمودند جبرئیل زیارت عاشورا برای جدم رسول الله آورد، ایشان به پدرم امیرالمومنین و او هم به پدرم، حضرت مجتبی و او هم به پدرم امام حسین و او هم به پدرم امام سجاد و حضرت سجاد هم به من داد.

می دانید که زیارت عاشورا را از جانب امام باقر در اختیار مردم قرار گرفته است. آنجا می‌گوید وقتی با امام حسین حرف می زنید این گونه بگویید: «اسئله ان یرزقنی طلب ثارک مع امام منصور». در آنجا دو انتقام هست. عزاداری که اهل انتقام نیست یک عزادار باغیرت نیست. عزادار حقیقی یک عزاداری است که اگر این همه حجم مصائب امام حسین را می‌شنود به دنبال برطرف کردن این مصائب باشد.

می گوید از خدا می خواهم روزی من کند انتقام تو را بگیرم همراه امام معصوم و یک انتقام دوم است «اسئله ان یرزقنی طلب ثارک مع امام هدی»، انتقام خودم را هم بگیرم همراه امام مهدی. دو تا انتقام است. این ۲ انتقام چیست؟ انتقام تو و انتقام خودم.

عزاداری هایی که روح انتقام و غیرت انتقام نداشته باشد، کارش ثواب دارد. یک کافر هم اگر به زیارت قبر امام حسین علیه السلام برود، خداوند اجر زیادی به او می دهد. غیر مسلمان هم بیاید عزاداری کند برای امام حسین برد کرده است، هیچ کاری برای امام حسین بی نتیجه و بی ثمرنیست. اما عزاداری که مورد علاقه امام حسین هست، عزاداری است که روح انتقام را دارد؛ آن هم با مع امام منصور و مع امام هدی (امام معصوم و با امام هدی).

خداوند این همه سال برای عزاداری امام حسین هزینه کرد تا این اجتماع اربعین امروزی ما تشکیل شود. از آن سال که اینها در نظر گرفتند، یعنی هدف گیری کردند، می‌خواستند این اجتماعات تشکیل شود. اجتماعی که ده ها میلیون انسان آن هم نه فقط شیعه، بلکه عزیزان اهل سنت، مسیحیان، یهودیان، صائبین، زرتشتی‌ها و حتی ادیان غیرآسمانی مثل هندوها و بودایی‌ها و همه بیایند جمع شوند در یک فضا با عشق و علاقه و محبت و وحدت و صلح . همدلی دور هم جمع شوند آن هم دور امام معصوم. حول محوریت امام معصوم، همه مذاهب جهان جمع شود که چه شود؟ که آن امام معصوم و امام هدی تحقق پیدا کند. لذا در زیارت عاشورا تو را زمانی عزادار حقیقی می‌دانند که به فکر امام زمانت باشی.

باطن اربعین، توجه به حسین زمانی است که مثل حسین سال ۶۱ به تعبیر علی علیه السلام «الطرید الشرید الفرید الوحید» آواره، طرد شده، تنها و یگانه هست در بین شیعیانش. ما یک حسینی در این جمعیت اربعین داریم که آن حسینی که به خاطرش می رویم، امام حسین می گوید اگر من ببینمش تمام عمرم خادم او خواهم بود. «لو ادرکته لخدمته ایامه» ما مگر عاشق امام حسین نیستیم، برای امام حسین به کربلا نمیرویم، این امام حسین خودش می گوید من اگر باشم، تمام عمر خادم تو خواهم بود و خودش در روایت می‌گوید وقتی او بیاید، من برمیگردم به این دنیا و سربازی اش را می کنم.

نوه امام حسین، امام باقر هم همین جمله را دارد. «لو ادرکته لخدمته ایام حیاتی» پسراو یعنی امام صادق هم همین را می‌گوید. «لو ادرکته لخدمته ایام حیاتی» اگر من ببینمش تمام عمر خادم او خواهم بود.

کسی که امام حسین خادم و سربازش باشد، امام باقر و امام صادق خادمش هستند، چرا باید در اربعین مظلوم باشد.

زیارت عاشورا می‌گوید شما زمانی حسینی هستید که مهدوی باشید. توجهتان به حسین زمان خودتان باشد. دقیقاً مثل عاشورای سال ۶۱ یک حسین زنده الان در بین ما هست که به قول امام صادق همه می بینیمش به همه چیزی می فروشد یا از شما چیزی می خرد و آواره و طرد شده و تنها و یگانه است و فرمود: هر روز میگوید: «هل من ناصر ینصرنی». خود حضرت فرمود من هر ۲۴ ساعت یک بار می‌گویم: «هل من ناصر ینصرنی».

ما هی نرویم در گذشته تاریخ سال ۶۱ وا ز وظیفه فعلی خودمان نسبت به حسین فعلی خودمان غافل شویم. یک عده چنان غرق فجایع عاشورا و کربلا می‌شوند که از وظیفه خودشان نسبت به حسین فعلی غافل میشوند.

این واجب است غرق شدن و گریه کردن، اما غفلت می کند چون نسبت به امام حسین زمان خودشان غفلت می‌کند.

امام زمان فرمود: من دعا می کنم برای کسی که برای مصیبت جدم حسین گریه کند ولی به یاد من هم باشد. یعنی حسین زمان خودت را دریاب. پشت حسین سال ۶۱ خودت را پنهان نکن با گریه کردن و عزاداری. هرچند این کار واجب است، نه مستحب، اجر عظیمی هم دارد، اما حسین زمانت را فراموش نکن.

هر کدام از ما باید توجه کنیم که الان یک حسین زنده، آواره طرد شده، تنهایی، مضطری در بین ما هست که مظلومیتش، غربتش، دردهایش و مصائبش بسیار بیشتر از حسین بن علی سال ۶۱ هجری است. هر روز هم «هل من ناصر ینصرنی» می‌گوید و هر کدام از ما می‌توانیم کمک کنیم در برطرف کردن موانع ظهورش. وای بر ما اگر مشارکت نکنیم در برطرف کردن موانع ظهورش.

خدا رحمت کند امام خمینی که معمار انقلاب اسلامی است فرمود: «مسئولان جمهوری اسلامی اگر به فکر حکومت جهانی امام زمان نباشند خائن و خطرساز میشوند، حتی اگربه مردم خدمت کنند».

امام می‌فرماید: انقلاب اسلامی، نقطه آغاز انقلاب بزرگ جهان اسلام به پرچمداری حضرت حجت ارواحنا فداه است. می گوید: این انقلاب آمده که زمینه های ظهور حضرت را فراهم کند. این انقلاب ماموریت اصلی اش این است. لذا امکانات کشور و انقلاب باید در دست مدیرانی باشد که از این امکانات را برای برطرف کردن موانع ظهور حضرت و بسیج نیروهای مردمی در ایران و خارج از ایران برای تشکیل ارتش امام زمان استفاده کنند.

مردم اینها را در انتخابات یادتان باشد. وقتی می‌خواهید رئیس جمهور را انتخاب کنید، نماینده مجلس انتخاب کنید، عضوشورای شهر انتخاب کنید، حواستان باشد به چه کسی می خواهید رأی بدهید. چون هر کاری بکند شما در آن شریک هستید: کار خوب یا کار بد.

امام می‌گوید مسئولی در جمهوری اسلامی لیاقت مسئولیت دارد که به فکر امام زمان باشد و به فکر ایجاد حکومت جهانی حضرت باشد.

باطن اربعین یعنی شما جمع شوید اینجا و ارتش آخرالزمانی حضرت را تشکیل دهید. لذا ما در حرکت جهانی مهدوی اربعین، گفتیم این شعار که «ابد والله یا زهرا ما ننسی حسینا» شعار معروفی هست که بین عزیزان عراقی هست، به خدا قسم یا زهرا ما حسین را فراموش نمی کنیم، باید تبدیل شود به این شعار که «ابد والله یا زهرا ما ننسی مهدیاً» به خدا قسم ما امام زمان مان را فراموش نمی‌کنیم. «ابد والله یا حسین ما ننسی مهدیاً»؛ به خداقسم ای حسین ما امام زمانمان را فراموش نمی کنیم. این باطن اربعین است.

اینکه ما هر سال هم بیاییم اربعین زیارت کنیم و در حال و هوای مصائب حسین سال ۶۱ باشیم و از مصائب و گرفتاری‌های حسین زمان خودمان که آواره است، و هر روز هل من ناصر ینصرنی می‌گوید، غافل باشیم و نخواهیم تصمیم بگیریم که کمکش کنیم، این فقط خودفریبی هست. فقط خودمان را فریب می‌دهیم. امام حسین از ما توقع دارد که پسرش را یاری کنیم. خودش می گوید اگر من زنده باشم، او بیاید، سرباز او خواهم بود و خادم او خواهم بود. ما هم باید اینگونه باشیم. لذا ما باید شعارهای لبیک یا حسینمان را بگوییم و کنارش یک شعار مهم‌تر و بالاتر بگوییم، آن شعار چیست؟ «لبیک یا مهدی».

اربعینی ها آمدند تا به امام زمان بگویند: آقا تا ما هستیم، تو دیگر تنها نیستی، غریب و آواره نیستی، دیگر تو مضطّر نیستی. ما هستیم آقا.

اربعینی ها به امام حسین می گویند ای امام حسین ما وفادار هستیم به حسین زمان خودمان و به پسر تو. اربعینی ها می آیند به اربعین که به حضرت زهرا سلام الله علیها بگویند: تو دیگر انقدر گریه نکن، ضجه نزن، ناله نکن، غصه نخور. ما اهل کوفه نیستیم حسین خودمان را تنها بگذاریم. ما با حسین زمان خودمان هستیم. ما یار امام زمان، فدائی امام زمان و کمک امام زمان هستیم. من خیلی متاسفم از اینکه می بینم در فضای اربعین اکثر انرژی ها و نیروها در خدمات سر می شود. این که شام بدهیم، ناهار بدهیم، صبحانه بدهیم، شربت بدهیم، شیرینی بدهیم، و کمتر کار فرهنگی می شود. اینکه اربعین برای چی هست! و باطن اربعین چی هست! حتی نیروهای فرهنگی که کارشان تبلیغ هست خیلی ها از آنها را می بینیم که در کارهای تدارکاتی افتادند. درحالیکه کسان دیگر می توانند این کارها را به راحتی انجام بدهند. خدا همه آنها را خیر بدهد انشاله. ولی واقعا امام زمان خیلی غریب است. در اربعین هم امام زمان غریب است. در راهپیمایی اربعین امام زمان غریب است. ما باید اسم امام زمان را در فضای اربعین بلند بکنیم و بگوییم که ما حسین زمان مان را تنها نمی گذاریم و ما کنارش هستیم.

امام حسین همه فرزندان خودش را از همه ادیان جمع می کند، تا انشاله در محیط اربعین تمرین حکومت امام زمان بکنند. لذا اربعین یک ماکت کوچکی از حکومت امام زمان هست. همه ادیان، همه مذاهب، همه زبان ها همه نژاده ها حور محور امام جمع می شوند؛ با عشق و عاطفه و محبت و همدلی و وفاداری و صلح و آرامش. دشمنان و استکبار جهانی، قرنهاست که میلیاردها میلیاردها دلار هزینه می کنند تا بین مردم جنگ راه بیندازند؛ بین همه مذاهب بین همه ادیان. اربعین نقشه همه استکبار را خنثی کرد. گفت: نه. ما می توانیم همه انسان های جهان را حول یک محور و حول یک معصوم جمع بکنیم و هیچ کس با هم اختلاف نداشته باشد. نه مسلمان، نه مسیحی، نه یهودی، نه صائبی، نه زرتشتی، نه هندو، نه بودا. همه می توانند عاشق پدر آسمانی شان و عاشق امام‌شان باشد و حول محور امام خودشان و پدر آسمانی خودشان جمع بشوند.

اربعین، نماد صلح جهانی، و وحدت جهانی شده است.

اربعین پناهگاهی هست برای همه آزادی خواهان جهان و انسان های مهربان جهان برای عدالت جهانی و صلح جهانی. در خصوصیات ظهور امام زمان خیلی خصوصیات هست. اما مهمترین خصوصیاتی که از پیغمبر تا خود امام زمان یعنی 14 معصوم در موردش از آثار حکومت امام زمان سخن گفتند، عدالت است. عدالت فقط در جنبه اجتماعی و اقتصادی نیست. در همه جنبه ها و همه انسان ها عاشق این عدالت هستند. تمام مذاهب جهان، همه ادیان، پیروانشان که می آیند، همه عاشق صلح جهانی و عدالت جهانی هستند و اربعین این قدرت را دارد که توانسته همه انسان ها را حول محور امام جمع کند و نمادی از صلح جهانی و وحدت جهانی و عدالت خواهی باشد.

اربعین، مژده نابودی استکبار جهانی است و مژده این تحقق الهی در قرآن است که « وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ». اربعین بشارت می دهد که اتفاق بی نظیری در تاریخ بشر در روی زمین می افتد که قبلاً این نبوده است و آن این است که نمایندگان صدها میلیون انسان خوب، مهربان، آزاده، عدالت خواه و صلح طلب در سراسر جهان، نمایندگانشان را به اربعین می فرستند، تا اعلام وفاداری کنند. اعلام بیعت کنند. چون جمعیت واقعی اربعین 30میلیون نفر نیست. این 30میلیون که جمع می شوند، هر کدامشان صدها نفر دل همراهشان هست و خیلی بیشتر از این دوست دارند اینجا بیایند. اما امکانات نیست یا بعضی از مشکلات. والا فرهنگ اربعینی، فرهنگ 30 میلیون عاشق نیست. فرهنگ صدها میلیون، میلیاردها انسان هست از سراسر جهان که این فضا را دوست دارند، عاشقش هستند، و در این فضا با وجود همه سختی هایش انسان احساس آرامش، شرافت، عزت، سبکی، و پاکی می کند. قدر اربعین را بدانیم و خیلی خدا را شکر کنیم به این که ما را دعوت کردند.

امام صادق فرمود: هیچ کس بدون دعوت ما نه می تواند به زیارت بیاید، و نه یادی از ما بکند. هیچ کس. اگر شما به دلتان افتاد که اینجا بیاید، امام می گوید من اول دلم برای شما تنگ شده که شما اینجا بیاید. اول من خواستم، به دلتان نگاه کردم بعد خدا به شما این توفیق را می دهد که شما اینجا بیاید. «اَلذِّكْرُ لَيْسَ مِنْ مَرَاسِمِ اَللِّسَانِ وَ لاَ مِنْ مَنَاسِمِ اَلْفِكْرِ وَ لَكِنَّهُ أَوَّلٌ مِنَ اَلْمَذْكُورِ وَ ثَانٍ مِنَ اَلذَّاكِرِ». ذکر یک مقوله فکری و زبانی نیست؛ بلکه همیشه در ذکر و یاد، اول مذکور یعنی معشوق یاد دل عاشق را می کند، و عاشق این لیاقت را پیدا می کند تا بتواند یادی از معشوق بکند یا به زیارت معشوق برود. خیلی قدر بدانیم. نماز شکر بخوانیم از اینکه خدا به ما نگاه کرد. به دل ما نگاه کرد. صدها مانع برای آمدن ما اینجا بوده است. خداوند همه آنها را برطرف کرد، تا ما سعادت حضور در این جمع بی نظیر عرشی و الهی باشیم. این را قدر بدانید و انشاله بتوانیم از باطن اربعین نهایت استفاده را بکنیم.

«والحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین»