جلسه 003 - اربعین و حماسه ظهور (۱۳۹۷)
شماره جلسه
3
وضعیت پیاده سازی
دارد
سال
1397
ماه
8
روز
6
متن کامل (خام) ‌ جلسه 003 - اربعین و حماسه ظهور (۱۳۹۷)

أعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنة الله علی أعدائهم أجمعین من الآن الی قیام یوم الدین.@

سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان.@

من یک روایت را تقدیم بکنم به شما زائرین عزیز و بعد بحثمان را درباره آثار و نتایج اربعین ادامه می‌دهیم؛ روایت از وجود مقدس امام باقر (علیه السّلام) هست که از قول پدرشان امام صادق (علیه السّلام) این روایت را نقل می‌‌کنند.@و نکته جالب این هست که حضرت می‌فرماید: «کان علی بن الحسین یقول» یعنی یک ماضی استمراری هست که پدرم همواره چنین می‌گفت، یعنی این نکته را فقط یکبار نگفته همیشه این مسئله را تکرار می‌کرد به خاطر اهمیتش امام سجاد تکرار می‌کند.@یکی اینکه این کاری که می‌گوید حضرت یعنی غم و اندوه و گریه باقی بماند، یکی اینکه آنهایی که اهل غم و اندوه و گریه هستند بدانند کارشان چقدر نتیجه دارد، متأسفانه شیطان در وجود ما تلاش زیادی می‌کند که اینطور چیزها را از ما بگیرد یعنی ما حتی اگر غم و اندوه و گریه هم داشته باشیم.@آن صفا و نورانیت و شادی حاصل از غم و اندوه را درک نکنیم، یا اگر به زیارت امام حسین می‌آییم متوجه آن مغفرت و پاکی نشویم، و این خیلی خطرناک هست که ما دست عنایت الهی و اهل بیت را در روح و زندگی‌مان نبینیم.@حضرت می‌فرماید که «أَيُّمَا مُؤْمِنٍ‏ دَمَعَتْ‏ عَيْنَاهُ‏ لِقَتْلِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍ(‏ع) دَمْعَةً حَتَّى تَسِيلَ عَلَى خَدِّهِ بَوَّأَهُ اللهُ بِهَا فِي الْجَنَّةِ غُرَفاً يَسْكُنُهَا أَحْقَاباً» می‌فرماید که هر مؤمنی که به خاطر کشته شدن شهادت حسین بن علی گریه بکند تا اشکش بر گونه‌اش جاری بشود خداوند متعال او را در اتاق‌هایی از غرفه‌هایی از بهشت جای می‌دهد که مدتهای زیادی در آن غرفه‌ها ساکن می‌شوند.@«وَ أَيُّمَا مُؤْمِنٍ‏ دَمَعَتْ‏ عَيْنَاهُ‏ حَتَّى تَسِيلَ عَلَى خَدِّهِ فِينَا لِأَذًى مَسَّنَا مِنْ عَدُوِّنَا فِي الدُّنْيَا بَوَّأَهُ اللهُ بِهَا فِي الْجَنَّةِ مُبَوَّأَ صِدْقٍ» این خیلی مهم است، می‌فرماید که هر مؤمنی که به خاطر اذیت و آزاری که به ما اهل بیت در دنیا رسیده گریه بکند، از دشمنان، به طوری گریه بکند که اشکش جاری بشود بر چهره‌اش، خداوند او را در بهشت در جایگاه صدق جای دهد.@جایگاه رفتنش کار هر کسی نیست، خیلیها بهشت می‌روند، اما جایگاه صدق در بهشت فرق دارد، «إِنَّ الْمُتَّقينَ في‏ جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ في‏ مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَليكٍ مُقْتَدِرٍ» متقین در بهشت‌ها و نهرها هستند، اما در جایگاه صدق یعنی جایی که اهل صداقت آنجا هستند، در نزد پادشاه مقتدر.@درباره بعضی از بهشتیان در روایت داریم که وقتی که روز قیامت می‌شود، بعضی از بهشتیان پیدایشان نیست، یعنی اهل آخرت نه جهنم آنها را می‌بینند، نه بهشت می‌بینند، نه در حساب و کتاب آنها را می‌بینند، هیچ جا ما اینها را نمی‌بینیم، اهل آخرت، اهل حساب و کتاب اینها را نمی‌بینند.@بعد از مدتی که اینها در بهشت بودند، می‌بینند که اینها سر و کله‌شان پیدا شده، در بهشت می‌آیند، بهشتیان می‌گوید شما کجا بودید، نه در صحنه بودید، در محشر که اصلاً نبودید، ما الان به بهشت آمدیم تو بهشت هم نیستید، تازه رسیدید، شما کجا بودید؟ می‌گویند «في‏ مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَليكٍ مُقْتَدِرٍ» ما پیش خود خدا بودیم، پیش خدا بودیم نزد پادشاه مقتدر در نشیمنگاه صدق، جایگاه صدق، در نزد پادشاه مقتدر.@برای همین هم هست در روایت باز داریم، که از حضرت سؤال می‌کنند فضیلت کسی که به زیارت امام حسین برود چیست؟ حضرت فرمود 40 سال قبل از اینکه به حساب مردم برسند اینها زودتر در بهشت هستند با ائمه، و با آنها همراه هستند، با آنها هم غذا هستند، در حالی که مردم مشغول حساب و کتاب هستند.@شما روی کره زمین این اقلیت عزادار خالصی که با ایمان و معرفت به زیارت امام می‌آیند، در اقامه عزای ائمه (علیهم السّلام) تلاش می‌کنند را ببینید در بین میلیاردها انسان یک اقلیتی هستند که با ای دو صفت معرفت و محبت و عشق این کار را دارند انجام می‌دهند این را شما ببینید، اگر آن را دیدید، آنوقت خیلی زشت است که انسان از زندگیش در دنیا شاکی باشد.@این مقام را خدا به هر کسی نداده، به کسی که سر ازدواجش، سر مسئله مسکن، سر قبولی کنکور، سر مریضی به خدا غر و نق بکند، حالا ما وظیفه داریم حاجاتمان از اهل بیت و خداوند تبارک و تعالی بخواهیم، اما ناشکری خیلی خطرناک است، نق و غر زدن به خاطر مسائل زندگی فوق‌العاده خطرناک است، این مقام را خدا به چه کسی داده، که در جایگاه صدق خدا او را قرار می‌دهد.@این است که بد است ما این همه نوازش را از سوی خدا و اهل بیت (علیهم السّلام) ببینیم و بعد شیطان بیاید رابطه ما را با خدا و اهل بیت خراب بکند، آن هم به خاطر چی؟ به خاطر اینکه ممکن است یک ذره مسائل زندگی‌مان خراب شده باشد، مسائل مالی‌مان، مسائل ازدواجمان، یک مشکل خانوادگی پیدا کرده باشیم، مشکل اجتماعی پیدا کرده باشیم، این بسیار خطرناک است.@می‌گوید نگاه کنید در آغوش من هستی، من دارم تو را نوازش می‌کنم، به تو درجه می‌دهم، مقام می‌دهم، یک جایگاه خاص دارم تو را می‌برم، این را بفهم، در ادامه امام (علیه السّلام) می‌فرماید که «وَ أَيُّمَا مُؤْمِنٍ مَسَّهُ أَذًى فِينَا فَدَمَعَتْ عَيْنَاهُ حَتَّى تَسِيلَ عَلَى خَدِّهِ مِنْ مَضَاضَةِ مَا أُوذِيَ فِينَا صَرَفَ اللهُ عَنْ وَجْهِهِ الْأَذَى وَ آمَنَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ سَخَطِهِ وَ النَّارِ».@می‌فرماید هر مؤمنی که در راه رضایت ما اذیت و آزاری به او برسد، حالا یک جا مسخره می‌شود به خاطر اینکه حجاب دارد، حجابش اینطوری هست، به خاطر اینکه ظواهر اسلامی دارد، مسخره می‌شود به خاطر نمازخواندن، مسخره می‌شود به خاطر شریعت، مسخره می‌شود به خاطر دین، به خاطر پیروی از اولیاء الهی، به خاطر شیعه بودن، اذیت می‌شود، مسخره می‌شود.@یا باید کاری انجام بدهد در این راه اذیت می‌شود، زیارت است، اربعین است، پیاده‌روی است، زخمی شدن هست، اموالت را می‌برند، در قدیم که افراد را می‌کشتند، الان که اینطوری نیست، آن موقع می‌کشتند، به اسارت می‌بردند، هر چند ما الحمدلله هنوز هم باب این نوع شهادتها و اذیت‌ها باز است.@همین چند سال پیش بود بعضی‌ها در سامرا ربوده شدند، بعضی‌ها سر بریده شدند، من کسانی از دوستان خودم را میشناسم که ربوده شدند و دیگر هم برنگشتند، در همین سامرا آن موقع که امنیت نبود داعشی‌ها بودند، مگر چند سال است از منفجر کردن قبور ائمه گذشته، یادمان نرفته که سر قبر مطهر عسکرین (علیهم السّلام) چه بلایی آوردند، یا دیگر امامزادگان و بزرگان و اصحاب پیامبر، این اذیت و آزارها هست، تا شهادت هست.@حالا آدم می‌آید اینجا یک موقعی غذا گیرش نمی‌آید، یک موقعی شب بی‌خوابی دارد، یک موقعی مجبور است راهپیمایی زیادی بکند، یک موقعی گم می‌شود، یک موقعی پادرد می‌گیرد، کمردرد می‌گیرد، مریض می‌شود، اذیت می‌شود، همه جور اذیتی هست، با آدمهای زبان‌نفهمی ممکن است روبرو بشود، او را اذیت بکنند، آزار زبانی به او بدهند، اینها هست.@حضرت می‌فرماید اگر کسی در راه ما اذیت و آزاری ببیند، این یک شرافت است، بعضی از عزیزان یک موقعی می‌گویند آقا ما اینطوری شد، برایمان یک حوادث تلخ، این علامت شرافت تو است، این یک غنیمت است برای تو که در راه اهل بیت اذیت بشوی، مسیر کربلا است مسیر رفاهی نیست، بعضی‌ها وقتی می‌خواهند کربلا بیایند باید همه جنبه‌های رفاهیشان فراهم باشد.@یعنی به این شرط کربلا و اربعین می‌آیند که حتماً اوضاع خودش، خانواده‌اش، رفاهیاتشان همه چیز میزان باشد تا کربلا بیایند به امام افتخار بدهند تا زیارت بیایند، بعضیها هستند آزاده هستند، می‌گویند ما راه می‌افتیم می‌رویم هر چه می‌خواهد بشود، بشود، من ملاقات برایم مهم است، دیدار برایم مهم است.@شما عزیزان عراقی را ببینید، مثل ما 70 ـ 80 کیلومتری نیستند، 600 ـ 700 کیلومتر می‌آیند اگر ما سه روز، چهار روز، پنج روز، یک هفته به اربعین راه می‌افتیم، آنها دو هفته، سه هفته جلوتر از اربعین پیاده راه می‌افتند می‌آیند پای برهنه، فکر کن چند صد کیلومتر بیایی، با پای شکافته شده و آش و لاش، یک سلامی می‌دهند، آمدیم تو را ببینیم، به قول آن پیرمردی که با پای خونین آمد گفت آقا من آمدم فقط به تو بگویم دوستت دارم خداحافظ همین، دوباره همانطوری برگردد.@این یک امتیاز است، اذیت شدن، مریض شدن، درد کشیدن، آسیب دیدن، حالا آسیب جسمی، مالی، یک امتیاز برای شخص است، نباید از آن فرار کرد، آدم باید به استقبال این برود، این ذخیره تو است، این هنر تو است، این سرمایه تو است، این شرافت تو است میزان اذیتی که داری می‌کشی، به میزانی که اذیت می‌شوی نزدیک می‌شوی و قرب پیدا می‌کنی و شرافت داری، از این فرار نکنیم.@از کار، از بی‌خوابی، از کار بیشتر، اگر یک کسی در رفاه بیشتر قرار بگیرد، باخته، اگر کسی کار کمتری بکند، باخته از دستش رفته، اگر یک کسی درد کمتری بکشد باخته، قاعده این عشقبازی هست.@بعد می‌فرماید که حالا اگر این درد و رنج آنقدر زیاد هست که مثل درد و رنج ما چشم این را گریان می‌کند، خداوند آزار و ناراحتی را از او برمیدارد و روز قیامت از خشم و آتش جهنم او را در امان می‌دارد.@پس ببینید آمدن به کربلا و اربعین بخصوص چقدر شرافت دارد، چقدر عظمت دارد، حالا الان ما می‌فهمیم که وقتی می‌گوییم اربعین، اربعینی‌ها عصارۀ خوبی‌های مردم تاریخ هستند، چقدر دقیق و نزدیک هست، یعنی هر کمالاتی که هر کس هر جای دنیا دارد اوجش را اربعینی‌‌ها دارند و آن خودشان به اینجا آوردند، اربعینی‌ها عصارۀ فضائل مردم تاریخ هستند که اینجا جمع شدند.@نکته خیلی مهم در بحث آثار و نتایج اربعین که نیمه تمام گذاشتیم این بود که تا به حال هیچ وقت در روی کره زمین شما این تعداد آدم با فضیلت یک جا ندیدید دور هم جمع نشدند، خوبهای روی زمین، این خیلی مهم است، باید روی آن فکر بکنید، بالاخره اجتماعات مختلفی در سراسر جهان تشکیل می‌شود، اربعین بر خلاف سایر اجتماعات یک اجتماع بر مبنای فضائل و خوبیها است، یک مقدار روی آن فکر بکنید برایمان عادی نشود.@یک اجتماع براساس خوبیها و فضائل است، انتخاب‌‌شده‌ها، خاصان، ویژه‌ها، آنهایی که برای درجات خاصی از آخرت و قرب انتخاب شدند در اربعین جمع می‌شوند، اشراف مردم روی زمین، بزرگان، اینها در اربعین جمع می‌شوند، و ببینیم که ائمه چطوری به ما این شرافت را منتقل می‌کنند، بدی کار ما این هست که ما این شرافت را درک نکنیم، این قرب را درک نکنیم، این بزرگی که آنها دارند به ما منتقل می‌کنند و می‌گویند شما این هستید را نبینیم.@البته دیدنش به این معنا نیست که انسان به بقیه فخر بفروشد این خطرناک است، به محض اینکه انسان به مقام فخرفروشی برسد حتی در معنویات سقوط می‌کند، نه آن شرافت را در خودت ببین، انسان وقتی که این شرافت و این قرب و این خاص بودن را در خودش ببیند، دیگر هر نوع اخلاقی را برای خودش نمی‌پسندد.@دیگر زشت می‌داند نق زدن و غر زدن و ناشکری را، دیگر ضعف و ضعیفی روح و زودرنجی و حساسیت و اینطور چیزها را برای نفس خودش نمی‌پذیرد، یک آدم بزرگ، یک آدمی که شرافت دارد، در مقابل دنیا به ذلت نمی‌افتد، به گریه نمی‌افتد در مقابل مشکلات دنیایی.@اینکه پیامبر فرمود «مَنْ‏ بَكَى‏ عَلَى‏ الدُّنْيَا دَخَلَ النَّارَ» هر کس که نسبت به مشکلات دنیا گریه بکند جهنمی می‌‌شود، یک آدمی که شرافت را از ائمه دریافت می‌کند، و از خداوند تبارک و تعالی، این آدم هیچ وقت نه رویش می‌شود، نه می‌پسندد برای خودش که در مقابل دنیا و مشکلات دنیا اظهار ضعف و بدبختی و گرفتاری بکند.@بخواهم بروم مشکلاتم را با صد نفر در میان بگذارم، مدام بگویم من چقدر مشکلات دارم در خانه با شوهرم، با زنم، با فرزندم، چقدر من بدبخت هستم، چقدر من تنها هستم، چقدر من این هستم، دائماً احساس ضعف و تنهایی و بی‌کسی، این خیلی زشت است برای کسی که این همه خانواده آسمانیش پشت او در دنیا و آخرت ایستاده‌اند.@اصلاً خودش عارش می‌آید که بی‌شخصیتش باشد، ضعیف‌النفس باشد، خودش عارش می‌آید، شکایت بکند، پرتوقع باشد، زودرنج باشد، قهررو باشد، هر جا چیزی می‌شود زود قهر می‌کند، کافی است یک جا تحویلش نگیرند، یک جا به او بی‌محلی بشود، یک جا آن چیزی که باید رعایت بشود نشود به او برمی‌خورد.@آدمی که به او برمی‌خورد، زودرنج است، حساس است، اگر بفهمد از کجا دارد خودش را دور می‌‌اندازد، از چه چیزی خودش را محروم می‌کند، اصلاً در مخیله‌اش هم اینطور چیزها نمی‌آید، اینطور ناراحت شدن‌‌ها، اینطور حساسیت‌ها، سراغش نمی‌‌آید.@درجات و مقاماتی که دربارۀ زائر امام حسین (علیه السّلام) گفته شده، برای هیچ کس دیگری گفته نشده، شما نگاه بکنید حضرت وقتی حرف می‌زند می‌گوید زیارت امام حسین معادل یک حج همراه رسول الله هست، بعد می‌گوید یک حج، ده حج، ده حج صد حج، صد حج هزار حج، یعنی از حج واجب‌تر است، از حج مهمتر است.@ذهن ما این هست چون حقیقتی بار نیامده، اعتقادی بار نیامده، فقط در حد شریعت و احکام و رساله است، می‌گوییم حج واجب است زیارت امام حسین مستحب است، نه اینطوری نیست زیارت امام حسین مستحب نیست، اربعین رفتن مستحب نیست، کسی که بتواند حرم برود نرود، بتواند زیارت برود نرود، فرمود عاق خدا، عاق رسول الله و عاق اهل بیت می‌شود این مستحب است!.@فرمود اگر کسی بتواند کربلا برود و نرود فرمود جهنمی هست، این زیارت مستحب است، این اربعین رفتن مستحب است! اربعین یک همایش سیاسی بزرگ، یک جنگ است، یک عملیات بزرگ علیه دشمنان اسلام هست، اینطور نیست که یکبار رفتیم کافی است.@اگر تا ظهور این اربعین دارد کار می‌کند، مقدمات ظهور را فراهم بکند یک عملیات است مثل هشت سال دفاع مقدس یک کسی نمی‌تواند بگوید من سه ماه رفتم کافی است اینطور نیست، چطور در دوران دفاع مقدس می‌گفتیم جنگ جنگ تا پیروزی، جنگ جنگ تا رفع کل فتنه، اربعین اربعین تا ظهور، و هر سال بهتر، قویتر، باشکوهتر تا ظهور.@وقتی می‌گوید این همه برابر نسبت به حج بالاتر است یعنی بفهم، بدان که اربعین یعنی تو در یک لشکر داری با تمام دشمنان کفر، دشمنان کافر، تمام دشمنان اهل بیت با تمام استکبار می‌جنگی، الان جنگ نظامی است، اما اربعین یک جنگ بسیار بسیار قدرتمندتر از یک جنگ نظامی دارد دشمنان ما را نابود می‌کند، دارد دشمنان ما را اربعین ذوب می‌کند.@هیچ قدرتی برای جبهه حق، برای حق‌‌طلبان، آزادگان در سراسر دنیا، اعم از شیعه، سنی، مسلمان، غیرمسلمان، برای مقابله و نابودی با مستکبرین جهان، بالاتر و بزرگتر از اربعین نیست، هیچ قدرتی بالاتر از این نیست، این بُعد را ما بفهمیم، محدودش نکنیم به اینکه حالا می‌خواهیم برویم یک زیارت بکنیم، یک عرض ادبی بکنیم، یک اشکی بریزیم، نه مسئله اینطوری نیست.@مسئله این هست که تو وقتی در اربعین شرکت می‌کنی در بزرگترین، مهمترین، قویترین لشکر جهان و لشکر خدا شرکت می‌کنید، برای همین هم وقتی کسی که زائر امام حسین است، فرمود کسی که پیاده می‌آید زیارت می‌رود، خداوند او را از حزب خودش و حزب اهل بیت می‌‌نویسد، قضیه حزب است، حزب جنبه سیاسی دارد، وقتی کلمه حزب آمد یعنی رقابت، یعنی جنگ، یعنی یک نبرد بین حق و باطل وجود دارد و تو در جبهه حق هستی و جندالله هستی، حزب‌الله هستی.@بدانیم اربعین یعنی چی، اربعین شما هر کاری در آن بکنید، بیایید یک مسجدی، یک حسینیه‌ای را جارو بکنید، اصلاً هیچ کاری نکنید، فقط همین راه را طی کنید بیایید، زیارت هم نکنید، همان از دور برسی یک سلام به اباعبدالله بدهی و برگرد، ولی حضور داشته باشی در این جمعیت، یعنی حزب‌الله شدن، یعنی به درجه مصلحین برگزیده رسیدن، همانطور که امام صادق (علیه السّلام) فرمود: «كَتَبَهُ‏ اللهُ مِنَ‏ الْمُصْلِحِينَ الْمُنْتَجَبِينَ» خداوند او را از مصلحین برگزیده می‌نویسد.@برای همین این را یادتان نرود بهترین‌ها به اربعین می‌آیند، چون حزب‌الله هستند، جندالله هستند، چون حزب اهل بیت هستند، این را بفهم یعنی چی، اگر این را ما فهمیدم و با این نیت از خانه موقع اربعین حالا امسال، سال دیگر اینجایی که هستیم، سال آینده بگویی من می‌خواهم بلند بشوم اربعین بروم، برای چی می‌خواهی بروی؟@برای اینکه امام زمانم تنهاست، غریب است، مظلوم است، نه امام حسین غریب و مظلوم سال 61، نه امام زمانم الان به من احتیاج دارد، امام زمان من (هل من ناصر ینصرنی) می‌گوید و بالاترین نصرت برای امام زمان الان برای من حضور در این راهپیمایی جهانی هست، پررنگ کردن این راهپیمایی جهانی هست، حالا چه شرافت بالاتری که انسان بیاید در این اربعین قرار بگیرد و کاری هم انجام بدهد.@نه کسی هیچ کاری انجام نمی‌دهد می‌آید و برمی‌گردد تنها می‌آید و می‌رود ولی کسی که دارد اینجا زحمت می‌کشد، هر کاری می‌کند، هر خدمتی به زائرین دارد می‌کند، اعم از خدمتهای مادی، پزشکی، فرهنگی، اقتصادی، هر چی، این یک شرافت بالا است، یک مقام بالاتر در این لشکر است، این را ما بفهمیم و قدر بدانیم.@بنابراین اگر خوب دقت بکنی به باطن اربعین، اربعین مثل عاشورا یک جشن است، یک ماتم نیست، یک عزا نیست، یک بزم است، خدا رحمت کند میرزا را فرمودند که سیدالشهدا بعد از اینکه شهادتشان تمام شد، همه انبیاء و اولیاء را به کربلا دعوت کردند و یک جشن بزرگ پیروزی گرفتند، پیروزی است که الان بعد از هزار و چند صد سال سلطان همه مردم دنیا شده، و زمینه سلطنت فرزندش را با این کار فراهم می‌کند.@کربلا ماتم ندارد ما اشک می‌ریزیم این اشک بر مصیبت عظیم هست زیبا هم هست، این حزن زیباست، ولی این حزن، حزن فوق عقلانی است، حزن فوق عقلانی و حزن انسانی در آن شادی دارد، شما وقتی زیارت امام حسین می‌آیی گریه که می‌کنی شاد می‌شوی، اشک که می‌ریزی شاد می‌شوی، حضور قلب که داری شاد می‌شوی.@اگر گریه‌ات نگیرد غصه می‌خوری، می‌روی امام حسین می‌بینی که در حرم رفتی و آمدی یک قطره اشک هم نتوانستی بریزی ناراحت می‌شوی، اما اشکش شادی‌آور است، حضورش شادی‌آور است، تمام مسیر جاده اربعین که جاده ظهور امام زمان هست، پر از شادی است، پر از شادی است، پر از نشاط است، آدم لحظه به لحظه شادیش را احساس می‌کند، این نشاط را احساس می‌‌کند.@آن سرمستی را در تمام، خسته است، کوفته است، پیاده‌روی کرده، دهها کیلومتر بدن درد دارد اما روح شاد است، روح آرامش دارد، مریض شده، پاهایش زخمی شده، تاول زده، دوباره سال بعد از چند ماه جلوتر عشقش می‌افتد در دلش که دوباره بلند بشود بیاید، تو پارسال این همه اذیت شدی، این اذیت و هدیه دادن زیبا و لذت‌بخش است.@این همان مقامی هست که زینب کبری (سلام الله علیها) بعد از آن همه مصائب فرمود (ما رأیت الا جمیلا) پیروانش هم همینطور هستند، بچه‌های حضرت زینب هم که ما هستیم همه همینطور هستیم، یعنی وقتی که آزار می‌بینیم و اذیت می‌شویم در راه خدا آن قرب را می‌فهمیم و لذتش را می‌بریم که خدا ما را برای این کار انتخاب کرد، اگر خون از بدن یک کسی بیرون بیاید به هر دلیلی لذت می‌برد می‌گوید من پذیرفته شده هستم، پذیرفتند که قطره‌ای از خون من در راه آنها ریخته بشود.@این است که اربعین واقعاً یک بزم شادی است، یک بزم پر از نشاط، شادی انسانی، شادی آخرتی، شادی ایمانی هست، و یک شوری برپا است، واقعاً در فضای اربعین، در واقع اربعین یک بزم از عاشقان بی‌دل هست، که فقط و فقط دلداده خدا و اهل بیت (علیهم السّلام) هستند، و دلی برای جایی ندارند، و دلبستگی و وابستگی برای جایی ندارند.@در واقع دلداده هستند فقط به خدا و اهل بیت و خانواده آسمانیشان، هیچ وقت در کره زمین این همه آدم باصفا، بااخلاص، بامحبت، باادب، متواضع، قدرتمند، بااراده، برای حجت خدا جمع نشدند، این آن چیزی است که باید در آن فکر بکنیم، که اربعین را عادی نبینیم، خیلی خطرناک است که اربعین برای ما ساده و عادی بشود.@همه کسانی که وقتی مصائب اهل بیت بخصوص عاشورا را می‌شوند «يا لَيْتَنِي‏ كُنْتُ‏ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً» ای کاش من با شما بودم و به رستگاری می‌رسیدم، خداوند اربعین را برایشان گذاشته، اربعین یک چیزی هست که انسان وقتی در آن هست، نقشه باید بریزد که خدایا «فَلَا تَسْلُبَ‏ مِنِّي‏ مَا أَنَا فِيهِ» شما وقتی که به زیارت می‌روید می‌گویید خدایا این که در آن هستم را از من نگیر.@اربعین یک چیزی هست که انسان وقتی می‌رود باید برای سال بعد نقشه داشته باشد، یعنی وقتی برمی‌گردد بگوید من باید تمام کارهایم را برای سال بعد یک طوری از الان برنامه‌ریزی کنم، مرخصی است، برنامه تحصیلی است، برنامه شغلی است، هر چه هست یک طوری تنظیم بکنم که از این لشکر جا نمانم این عظمت اربعین هست.@

و الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین.@