خوب ما قرار شد ضمن این که اصل بحث مان درباره ی اربعین را و فلسفه اربعین، آثار و خواص اربعین، پیام های اربعین را حفظ می کنیم، احادیثی را هم در عظمت زیارت سیدالشهدا خدمت شما عرض می کنیم که این دوتا بحث خوب به هم پیوند بخورد. برای امشب من یک روایت را، یک دعا را از امام صادق علیه السلام درباره ی زائرین امام حسین خدمت تان عرض می کنم بعد ان شاءالله به بحث مان درباره ی اربعین ادامه می دهیم ایشان اینگونه عرض می کند به خداوند تبارک و تعالی:‌« اللهم یا من خصّنا بالکرامه» خدایا ای کسی که ما اهل بیت را اختصاص به کرامت دادی، اوج کرامت و معدن کرامت، اهل بیت علیهم السلام هستند، «ووعدنا بالشفاعه» ای کسی که به ما وعده ی شفاعت دادی، بالاترین شفعا روز قیامت اهل بیت علیهم السلام هستند. همین امام صادق علیه السلام که داریم دعای شان را می خوانیم درباره ی زائرین سیدالشهدا، درباره ی دخترش، نوه اش، یعنی حضرت فاطمه ی معصومه سلام الله علیها فرمود اگر دخترم فاطمه روز قیامت همه شیعیان را بخواهد شفاعت بکند خداوند شفاعت او را می پذیرد. یعنی اینقدر این بانو عظمت دارد.

خوب، «و خصنا بالوصیه» ما را اختصاص دادی به وصی پیامبر بودن. ما هستیم که وصی پیامبر هستیم. وصی فقط خانوادگی نه، وصی شخصیتی، وصی امامتی، وصی الهی و ولایت، «واعطانا علم ما مضی و ما بقی» به ما اهل بیت علم هر چه که در گذشته بوده و علم هر چه که در آینده هست عطا کردی. در واقع به قول خودشان در کلام دیگری دارند، «علم ما کان و ما یکون و ما هو کائن» علم آنچه که در گذشته بوده و هست به ما اهل بیت عطا کردی. «وجعل افئده من الناس تهوی الینا» بخشی از مردم را عاشق ما کردی. این هم یک سعادت بسیار بزرگ است در بین میلیاردها انسان در روی زمین، یک عده ی مخصوصی عاشق اهل بیت هستند، دلهایشان لیاقت پذیرش ولایت اهل بیت را داشته، اگر قرار بود هر دلی بپذیرد الان باید تمام این 8 میلیاردی که روی زمین است این ولایت را می پذیرفت. ولی همانطور که خودشان فرمودند پذیرش ولایت امر سنگینی است. هر دلی و هر روحی ظرفیت پذیرش ولایت را ندارد. خیلی ما باید شاکر باشیم که خداوند دل ما را لیاقت و آماده پذیرش ولایت اهل بیت علیهم السلام داد. خوب ما هیچ فرقی با بقیه مردم دنیا نداریم. ولی ما الان دلهای مان پراز عشق ولایت انسان های معصوم و خلفای الهی است. خلفای حقیقی الهی است. متاسفانه میلیاردها انسان در روی زمین دلشان هنوز این سعادت را پیدا نکرده که آمادگی پذیرش خلیفه الله و مظهر خدا بشوند. متخصصین معصوم، این وظیفه ی ماست، اگر الان دنیا شیعه کم است بخاطر تنبلی ها و بی حوصلگی ها و کوتاهی های ماست که آنها هم نور اهل بیت را دارند اما ما کوتاهی کردیم در تبلیغ دین، در سرمایه گذاری برای تبلیغ های بین المللی و با این که آنها روحاً آن نور اهل بیت علیهم السلام را دارند کما این که در اربعین می بینیم، عزیزانی از اهل سنت از مسیحیان از یهودیان و حتی هندوها و غیر از اینها می آیند برای عرض ارادت برای سیدالشهدا. اما آن آگاهی و بصیرتی که یک شیعه دارد را ندارند. خوب ماها باید زحمت می کشیدیم این کار را می کردیم. وظیفه ی ما بوده که این کارها را باید می کردیم و نکردیم. کسی آمد خدمت امام صادق علیه السلام عرض کرد آقا من فقیرم، حضرت فرمود: نه تو خیلی هم ثروتمندی. گفت: چطور؟ گفت:‌ تو حاضری ولایت ما اهل بیت را نداشتی و به جایش همه دنیا را داشتی؟ حاضری عوض بکنی. گفت: نه من حاضر نیستم ولایت شما را با همه دنیا عوض کنم. امام صادق فرمود: پس معلوم است که چیز گرانقیمتی خدا به تو داده که حاضر نیستی حتی دنیا را با آن عوض بکنی. خیلی خدا لطف عظیمی در حق ما کرده. آنهایی که دائماً نق می زنند به خدا سر مسائل مالی سر مسائل بدنی سر مسائل خانوادگی و ازدواج و مسائل این طوری نق و غر دارند. به خدا و به اهل بیت یک مقدار هم باید فکر کنند که خدا چی به آنها داده. به بقیه داده نشده این خیلی مهم است. خداوند چقدر ما را عزیز دانسته، گاهی وقتها هم شیطان می آید وسوسه می کند انسان را، انسان را پیش خودش کوچک می کند تحقیر می کند تا انسان متوجه نشود که چه لطفی عظیمی از ناحیه ی خداوند و اهل بیت به آنها شده. خوب «وجعل افئده من الناس تهوی الینا» بخشی از مردم را قلب هایشان را دل هایشان را به سوی ما متمایل کردی این لطف عظیم خداست. خیلی ما باید شاکر باشیم نسبت به این نعمت. و بترسیم از این که خدای نکرده، از ما گرفته بشود. بعضی ها بی لیاقتی می کنند واقعاً از آنها گرفته می شود این سعادت و این نعمت. حالا نگاه کنید حضرت می خواهد دعا بکند بعد از این که اینها را گفت به خداوند، دعا می کند. «اغفرلی و لاخوانی و زوار ابی الحسین» من را ببخش خدایا برادران من را ببخش. مغفرت را شامل حال من و برادرانم و زائرین قبر پدرم حسین قرار بده. این دعای حضرت امام صادق علیه السلام است در حق شما عزیزان. «الذین انفقوا اموالهم» کسانی که مال شان را انفاق کردند در این راه. سرمایه گذاری کردند، هزینه کردند در این راه. « واشخصوا ابدانهم» بدن هایشان را به کار گرفتند به زحمت انداختند به راه انداختند بدن های شان را. حضرت همه این جزئی ترین کارهای ما را امام می بیند. «و اشخصوا ابدانم رغبته فی بِرّنا» بدن های شان را به زحمت انداختند چون رغبت داشتند میل داشتند به جلب محبت ما. و نیکی ما به خودشان. «و رجاءً لما عندک فی صلتنا» اینها امید داشتند در صله ی ارحامی که با ما می کنند، وصلتی که با ما می کنند اتصالی که با ما برقرار می کنند، اینها امیدشان آن چیزی است که در نزد توست ای خدا، آن رضای تو، آن پاداش تو، خوشنودی تو را رغبت کردند که آمدند این مسیر را. به خداوند عرض می کند. «و سروراً ادخلوها علی نبیک» اینها قصد داشتند با آمدن به قبر پدرم حسین، دل پیغمبر را شاد کنند چون دل پیغمبر واقعاً غمزده ترین دلهاست. خود پیغمبر ببینید قبرش الان، اسیر وهابی های یهودی است. وهابی مسلمان نیستند این را بدانید شما. وهابی ها مسلمانانی نیستند که طرز تفکر خاصی دارند نه آنها هم از تیره ی یهود هستند و وقتی عربستان را گرفتند مجبور شدند به خاطر این که بقا داشته باشد حکومت شان بتوانند بر مکه و مدینه حاکم باشند، تظاهر به اسلام کنند. اما نیامدند اسلام را در هیچ یک از اشکالش بپذیرند. خودشان انگلیسی ها همانطور که برای ایرانی ها بهائیت را درست کردند که به جای شیعه باشد، برای عربستانی ها آل سعود و آل یهود در واقع مکتب وهابیت را درست کردند که هیچ شباهتی به هیچ کدام از مذاهب اسلامی ندارد. مذاهبی که شیعیان قبولش دارند از مذاهب چهارگانه یا مذهب شیعه. برای همین هم آنها برایشان فرقی نمی کند شیعه و سنی را در هر جای دنیا می کشند، مسیحی را می کشند، با همه سر جنگ دارند، و فقط با اسرائیل هست که اینها توافق و تناسب دارند. لذا یکی از چیزهایی که خیلی خیلی از شما ها مشرف شدید می دانم غمزدگی ایجاد می کند و دل انسان می گیرد وقتی است که وقتی مشرف می شود انسان به کعبه، دلش برای کعبه می سوزد، کعبه عزیز ما اسیر صهیونیست هاست. مدینه ی عزیز ما اسیر صهیونیست هاست. یعنی آنها نماینده ی صهیونیست هستند وهابی هایی که آنجا هستند. خیلی خود پیغمبر الان غمها و غصه ها دارد. ولی پیغمبر دلخوشی اش به شیعیان است. به عملکرد شیعیان است. چطور امام امت سلام الله علیه فرمود که حضرت زهرا بعد از پیغمبر این چند ماهی که زنده بود، جبرئیل علیه السلام دائماً در روایت داریم دائماً جبرئیل خدمت حضرت زهرا می رسید و حوادث آینده ی امت رسول خدا را تا ظهور امام زمان ذره ذره برایش توضیح می داد. تا دل حضرت زهرا آرام شود. خدا رحمت کند امام را فرمود یکی از چیزهایی که جبرئیل علیه السلام برای حضرت زهرا می گفت تا دل حضرت زهرا را خشنود کند آمدن ایرانی ها و انقلاب ایران است. که امام باقر فرمود اگر من انقلاب ایران را درک کنم خودم را برای ظهور حفظ می کنم. خیلی مهم است این. پیغمبر همه ی دل خوشی اش به شما شیعیان است شیعیان اهل بیت علیهم السلام. لذا امام صادق علیه السلام می فرماید که عرض می کند به خداوند این شیعیان و زائرین امام حسین که آمدند کنار قبر پدرم، اینها قصدشان این است که دل تو را شاد کنند یا رسول الله. «سروراً ادخلوه علی نبیک» خدایا اینها آمدند پیغمبر تو را شاد کنند. بعد این طوری عرض می کند: «اللهم ان اعدائنا آبوا علیهم علی خروجهم»‌ دشمنان ما خیلی اینها را عیب می گیرند به اینها، مسخره می کنند این حرکت های شیعیان را به سمت زیارت امام حسین، عیب می گیرند. کما این که جدیداً هم دیدید این وهابی های ملعون، خدا لعنت شان کند و ریشه شان را بکند به حق امام حسین، گفتند شیعیان اهل حج نیستند، دیگر حج نمی خواهند بیایند و کربلا را به جای حج انتخاب کردند. یعنی یک اتهام واهی دیگر و این را مسخره می کنند. این کارها را. دشمنان ما همیشه زائرین امام حسین در طول تاریخ، مورد طعن و مذمت دیگران بودند که بابا یعنی چی شما پا می شوید راهپیمایی.‌ این مسیر را مگر بیکارید 40 کیلومتر، 50 کیلومتر، 100 کیلومتر، 500 کیلومتر پیاده می روید که چه بشود آنجا؟ در آن شلوغی و در آن مریضی و در آن ازدحام، هوای سرد، هوای گرم، دائماً همینطور طعنه می زنند، حضرت می فرماید: « فلم ینهخم ذالک عن الشخوص الینا خلافاً منهم من خالفنا» هیچ وقت این مسخره بازی ها این تمسخرکردن ها، این منع ها، این عیب گیری ها باعث نشد که این زائرین امام حسین زائرین با اخلاص و شیعیان امام حسین هیچ کدام اینها نتوانست جلوی اینها را بگیرد از این که حرکت کنند به سمت قبر حسین. و چرا؟ می گوید اینها مخصوصاً وقتی می دیدند که دیگران آنها را از آمدن به قبر حسین نهی می کنند، مخصوصاً بیشتر تلاش می کردند که بیایند. «خلافاً منهم من خالفنا» برای مخالفت با دشمنان ما، اینها مخصوصاً بیشتر تحریک می شدند، که چشم دشمنان را کور کنند. شما نمی دانید حرکت اربعین چقدر فشار می آورد به اعصاب و روح دشمنان اهل بیت و دشمنان امام زمان. اینقدر آنها از این حرکت می ترسند، آنقدر از این حرکت بغض و کینه دارند، که همه ی این حرکت ها در سانسور خبری شان و امپریالیزم خبری شان قرار می دهند و نمی گذارند اخبار در جای دیگر دنیا درز پیدا کند چون این حرکت آبروی آنها را می برد رسوایشان می کند. شما ببینید چه شخصیت هایی چه افرادی با چه ترکیبی پا می شوند می آیند اینجا زیارت. هیچ توجیه پذیر نیست برای آنها. که یعنی چی، حدود 90 کشور با اختلافات زیاد مذهبی و فرهنگی همه یکسان می شوند، همه یک دل می شوند همه اختلافات شان را کنار می گذارند، و همه با هم می آیند حول محور خلیفه الله و امام معصوم برای آنها این خیلی کشنده است برای شیاطین این خیلی غصه می آورد. کسی نگوید که چرا مثلاً می گویند که اگر کسی بیاید زیارت خداوند گناهان گذشته و حال و آینده اش را می بخشد برای این که این حرکت یک حرکتی است که تمام اگر خوب افراد با معرفت باشند نسبت به این حرکت و این حرکت را بتوانند خوب حفظش بکنند با همین حالت جمعی و انقلابی، این همان حرکتی است که تمام موانع ظهور امام زمان را برطرف خواهد کرد. یعنی حرکتی است که اوضاع نابسامان میلیاردها انسان روی زمین را همین حرکت اربعین سرو سامان می دهد ان شاءالله. و همین حرکت اربعین قوای کافی و نیروی کافی و تجهیزات کافی و سربازان قدرتمند را برای ظهور امام زمان تربیت می کند. بی خود نیست که خداوند تبارک و تعالی و اهل بیت علیهم السلام این همه پاداش ذکر کردند برای زائر امام حسین. برای این که این قدرت درش ایجاد می شود. حالا نگاه کنید، دوباره حضرت دعا می کند: خدایا رحم کن به این چهره، خدایا به این گونه هایی که «التی غیّرت الشمس» آفتاب زدگی اینها را تغییر داده، اینها آنقدر آفتاب خوردند آنقدر اذیت شدند در این مسیر. گرما کشیدند سرما کشیدند خدایا این چهره هایی را که آفتاب آنها را تغییر داده خدایا به این روی ها به این وجوه تو رحم کن. «التی نتقلب علی حفره ابی عبدالله» کسانی که همه اینها حرکت کردند و آمدند به سراغ قبر ابی عبدالله. چقدر قشنگ است این دعا ببینید چقدر لذت بخش است آدم کیف می کند که ائمه لحظه به لحظه کارهایش را می بینند، کوچکترین اذیت و کوچکترین سرمایه گذاری، کوچکترین مریضی، کوچکترین دردی که انسان در این راه می کشد، حتی ترسها و اضطراب ها که می کشد حالا فردا ان شاءالله راجع به ترس و اضطراب بین راه هم برایتان حدیثش را بخوانم. همه را می بینند که شما با چه سختی و با چه مشکلاتی اینجا ها آمدید. محدودیت ها و سختی ها مشکلات همه را می بینند، حالا نگاه کنید چقدر قشنگ دعا می کند:«اللهم إنّی اَستودِعُک تلک الانفس» خدایا من همه ی این جانها را به تو می سپارم. امام صادق می فرماید: خدایا من همه اش را به تو می سپارم. «و تلک الابدان» این بدن هایشان را هم خدایا من به تو می سپارم، «حتی نوافیهم علی الاحوض یوم العطش» تا این که من همه آنها را همه شان را امام صادق می گوید که ما در روز عطش روز قیامت من کنار اینها همه شان را کنار حوض کوثر ملاقات بکنم و جبران بکنیم برایشان. این دعای خیلی زیبایی است که امام صادق علیه السلام کرده.

خوب حرکت اربعین این خاصیت را دارد که در واقع افراد با آمدن به اربعین آن تشکل، ارتش امام زمان علیه السلام ارتشی که آمادگی دارد برای ظهور حضرت تشکل پیدا می کند. یکی از درس هایی که اربعین و تمرین هایی که اربعین به ما داد، این است که دولت ها مثل دولت ایران مثل دولت عراق و دولت های دیگر و ملت ها، می توانند یک ارتش نزدیک به سی میلیونی را در عرض چند روز تجهیز بکنند. هیچ جای دنیا همچین اتفاقی نمی تواند بیفتد. شما اگر یک میلیون از این جمعیت را نگاه بکنید، یک میلیونش یا دو میلیونش اگر بخواهد وارد یکی از کشورهای دیگر بشود،‌ آنجا قحطی اتفاق می افتد فاجعه اتفاق می افتد نظم آن اجتماع به هم می ریزد، نگاه کنید سی میلیون نزدیک سی میلیون انسان، حرکت می کنند وارد یک کشور می شوند و اوج محبت، انضباط، ایثار، فداکاری، می آیند ازدحام به صورت طبیعی است بعضی از بی نظمی ها طبیعی است‌ این که هیچ کس نمی تواند مانعش شود و هیچ کس نمی تواند منکرش شود. طبیعی است امکانات محدود، فضای قبور محدود، فضای خیابان ها محدود، فضای شهر محدود، اما نگاه کنید مردم با همه ی اینها عاشقانه کنار می آیند و هیچ کس هم نیست برود بگوید که حالا من پارسال رفتم و خیلی اذیت شدم و دیگر نمی روم. هر سال مردم می آیند اینجا و این محدودیت را هم دارند، این مریضی را هم دارند، این مشکلات را همدارند، این دردها را هم دارند، گاهی وقتها جا گیرشان نمی آیند که حتی بخوابند اینجا شما می بینید چندین هزار جمعیت ما سالهای گذشته هم که می آمدیم هوا سرد بود در آن خیسی و سردی هوا یک پتو رو سرشان می کشیدند کنار قبر می خوابیدند رو زمین یخ. ولی هیچ چیز مانع نمی شود از این که سال بعد دوباره عاشقانه بیایند این چطوری است که مردم برای هیچ کس حاضر نیستند این کار را بکنند جز اهل بیت علیهم السلام، جز خانواده آسمانی شان، خوب اگر یک میلیون دو میلیون جای دیگر برود، بحران ایجاد می شود در هر جای دنیا، این چه قدرتی است که هر سال من یادم است بعد از صدام ملعون 500 هزار نفر که باز شد اولین بار که اولین بار که اربعین باز 500 هزار نفر آمدند سال بعد یک میلیون نفر، سال بعدش تقریباً یک و نیم میلیون نفر، بیشتر بعد همینطور هی اضافه شد الان رسیده به نزدیک 30 میلیون انسان، پا میشوند می آیند اینجا، آن هم از نزدیک به 90 کشور دنیا، آب از آب تکان نمی خورد، آن هم در این بحرانی که دشمن تهدید کرده اینها را نابود می کند. بمب گذاری و تروریسم و اینها و هرگز هیچ کس محل نمی گذارد به این سختی ها، آن بصیرتی است که اگر زمان ائمه زمان حضرت زهرا بود دیگر حضرت زهرا بین در ودیوارکشته نمی شد. اگر این بصیرت تا زمان امیرالمومنین بود امیرالمومنین دیگر طناب به گردنش نمی افتاد. اگر این بصیرت ها این حس و حال زیبایی که شما دارید اگر داشتید حضرت مجتبی تنها نمی ماند و کربلایی به وجود نمی آمد. درود خدا بر شما، درود خدا بر شیعیان بصیر امام زمان علیه السلام. برای همین هم پیغمبر اینقدر مشتاق شماست، در حدیث داریم که یک زمانی نشسته پیغمبر آه می کشد، از بس پیغمبر دلتنگی داشت، از بس پیغمبر اذیت می شد از طرف اطرافیانش از نفهمی، از بی شعوری این اطرافیان اذیت های این اطرافیان، دلش می گرفت، خود امیرالمومنین هم همینطور، اصلا امیرالمومنین مدینه بود. وقتی خلیفه شد مدینه بود، به عشق مردم ایران، برای این که به شیعیانش نزدیک شود آمد در کوفه، دارالخلافه را آورد نزدیک کوفه که نزدیک ایرانی ها باشد بتواند به ایرانی ها بیشتر برسد آنها هم با او ارتباط بیشتری داشته باشند. پیغمبر آهی می کشد می گوید سلام من را به برادرانم برسانید می گویند یا رسول الله، ما برادران هستیم، کی را می گویید؟ فرمود: نه شما اصحاب من هستید برادران من کسانی هستند که نه من و نه هیچ یک از اوصیای من را دیدند، اما آنقدر ایمانشان و یقین شان زیاد است که به نوشته ی سیاه رو کاغذ سفید ایمان می آورند. بعد می گوید آه، که چقدر مشتاق دیدن شان هستم. جای شما واقعاً کربلا خالی بود. جای شما کنار حضرت مجتبی وقتی جنازه اش را تیرباران می کردند، خالی بود. جای شما وقتی که مادرمان فاطمه زهرا را می زدند، این آن بصیرتی است که ائمه همیشه دنبالش می گشتند، اهل بیت می خواستند که شیعیان شان همینطوری باشد هیچ شرایطی هیچ حرف دشمن هیچ مذمتی هیچ ملامت کننده ای نتواند آنها را از راه اهل بیت دور بکند. این را شکر بکنیم که خدا به ما داده الحمدلله، این را باید شب و روز شکر کنیم. برای همین هم اربعین به این شکلی که ما داریم می بینیم حقیقتاً مژده ی ظهور است دارد بشارت ظهور امام زمان علیه السلام را به ما می دهد. دارد می گوید یا مهدی اگر هزار و صد و هشتاد سال آواره بودی، به قول امیرالمومنین طرد شده بودی، و تنها بودی، ما هستیم. تو مطمئن باش، با وجود ما تو دیگر تنها نیستی. در راه که می آمدم، عرض می کردم، همینطوری در دل خودم، گفتم یا امام زمان چون امام زمان فرمود اگر شیعیان من دو صفت داشته باشند، من با عجله می آیم، یعنی چی؟ وقتی حضرت می گوید من با عجله می آیم یعنی چی؟ این نامه را هزار سال پیش نوشته حضرت به شیخ مفید، آن موقع این چیزها در شیعیان نبوده متاسفانه، برای همین 11 تا امام در غفلت شیعه در بی عرضگی شان در بی وفایی شان کشته می شوند. امام فرمودند اگر شیعیانم دو صفت داشتند من با عجله می آمدم، یعنی من خیلی عجله دارم بیایم زودتر، به داد فرزندانم به داد شیعیانم برسم. ولی شیعیان عجله ندارند. این دو صفت فرمود یک: وفاداری این که وفادار باشند به من دوستم داشته باشند. پاکارمن باشند. حاضر باشند همه چیزشان را فدای خدا و آن سه معشوقی که جلسه گذشته گفتم طبق سوره توبه آیه 24 الله، اهل بیت و جهاد، باشند تازه این سه تا محبوبتر از هر چیز دیگری در زندگی شان باشند. وفاداری یعنی این. وفاداری یعنی همه چیزت بگذاری کنار، در اولویت نباشد جز الله، ظهور امام زمان، و این که توتلاش بکنی برای برطرف کردن موانع ظهورش یکی وفاداری و دوم فرمود همدلی. همدلی یعنی چی؟ یعنی همه با هم جمع شوند کنار هم، و اعلام آمادگی بکنند برای این که ما آماده ی ظهور تو هستیم، آماده ی این هستیم که جان مان را همه چیز مان را فدای تو بکنم. من در راه که آمدم گفتم یا امام زمان من گمان نمی کنم حتی یک نفر از این کسانی که آمدند به این زیارت اگر تو ظهور بکنی جزء لشکر تو نباشند. یکی شان گمان نمی کنم اگر تو ظهور بکنی، کنار بروند و حاضر نباشند جان شان را فدای تو بکنند. آنها وقتی که برای جدت حسین برای پدرت حسین اینگونه دارند فداکاری می کنند، برای تو بیشتر آمادگی دارند. امام زمان کسی است که سیدالشهدا فرمود لو ادرکته لخدمته ایام حیاتی اگر من ببینمش تمام عمر، سیدالشهدا می گوید من تمام عمر خادم او خواهم بود. عظمت امام زمان، همینطوری با خودم می گفتم که یا امام زمان من گمان نمی کنم هیچ کدام از این میلیونها نفر تازه اینها هر کدام شان نماینده ده ها نفر دیگر هستند که آنها هم مثل اینها هستند شبیه اینها هستند شخصیتاً، دوست داشتند بیایند اما امکانات اجازه نداد مشکلات اجازه نداد. این طور نیست که ما بگوییم اربعین لشکر 30 میلیونی برای امام زمان هست نه، اربعین یک لشکر چندصد میلیونی برای امام زمان است. اربعین فقط یک نمونه است، یک الگوست یک سمبل از آمادگی صدها میلیون مسلمان برای فداکاری در راه انسان کامل خلیفه الله است. شما وقتی می بینید که اهل سنت، می آیند، مسیحی ها می آیند یهودی ها می آیند یعنی در آنها هم نوعی آمادگی برای عضویت در لشکر انسان کامل هست. این آن معجزه ی اربعین است که باید به آن فکر کنیم عجائب اربعین است معجزات اربعین است ساده از کنارش رد نشوید. زیارت خیلی خوب است ثواب دارد گریه کردن و روضه خواندن خیلی خوب است اما والله بالله تالله آنی که امام حسین از ما بیشتر می خواهد و بیشتر هم ثواب دارد فکر کردن است. فکر. که این داستان چیست و من در این اربعین چه کار بکنم و چه رسالتی دارم، پیام اربعین را باید چطوری برگردانم به شهرم، به کشورم، موج اربعین حال و هوای اربعین، فرهنگ اربعین سبک زندگی اربعین را من چطور برگردانم به کشور خودم. اینجاست که بیخود نمی گویند زائر امام حسین مصلح انتخاب شده است، یعنی می آید اینجا شخصیتاً نزدیک می شود به امام زمان، و بعد حالا مصلح است، روح اصلاحی دارد، حالا این را منتقل می کند به جاهای دیگر شهرهای دیگر به کشورهای دیگر. این را ما باید بهش باید خیلی توجه بکنیم به این فرهنگ. خوب فکر کنم کافی باشد برای امشب

ان شاءالله باز درباره ی اربعین و عجایب و فرهنگش عمری باشد فردا بیشتر سخن خواهیم گفت.

«والحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین»