«من زار الحسین راکباً او ماشیاً» برای کسانی که زیارت امام حسین می روند، هم سواره یا پیاده، ثواب های مختلفی ذکر شده، که من حالا بعضی هایش را خدمت عزیزان اینجا عرض خواهم کرد. از امام صادق علیه السلام می فرماید« هر کس پیاده به زیارت قبر امام حسین علیه السلام برود خداوند متعال به هر قدمی که بر می دارد هزار حسنه برایش ثبت می کند. این منظور راهپیمایی اربعین فقط نیست این که انسان از هر جایی که هست از خانه اش از هتلش جایی که است بالاخره مسیری را طی می کند برای زیارت، از منزلش در یک کشور دیگر به هر حال در هر قدمی که بر می دارد این را دارد و هزار گناه از وی محو می فرماید. و هزار درجه مرتبه اش بالا می برد. باز در یک روایت دیگری در این باره فرمایشاتی دارند یک قسمتی از روایت این است که وقتی به زیارت رفت، حق تعالی دو فرشته را موکل او فرماید:«وکل الله به ملکین، که یکتبان ما خرج من فیه من خیر و لا یکتبان ما یخرج ما فیه من شر» خیلی جالب است این که خداوند تبارک و تعالی دو فرشته را موکل می کند اگر کسی به زیارت امام حسین رفت، می فرماید که هر چه خیر می گوید هر چه خیر از دهانش خارج می شود، برایش بنویسید. اما اگر یک موقعی شری از او گفته شد، حرف بدی از دهانش بیرون آمد آن را گناهش را برایش ننویسید. و وقتی که زائر بر می گردد این مدتی است که در خدمت امام حسین و در کربلاست. وقتی که زائر بر می گردد، خداوند با او وداع می کنند. یعنی فرشته ها وداع می کنند بهش می گوید چی؟ این را خوب دقت کنید که می خواهیم برویم سراغ اصل بحث. «یا ولی الله مغفورً لک» ای ولی خدا تو امروز آمرزیده شدی، خوب دقت کنید که چرا به زائر امام حسین این خطابات را می کنند. «انت من حزب الله» تو جزو حزب الله شدی از حزب خدا هستی. «و حزب رسوله» تو در حزب رسول وارد شدی، « و حزب اهل بیت رسوله» تو عضو حزب اهل بیت شدی، «والله لا تری النار بعینک ابداً» فرشته ها می گویند به خدا قسم چشم تو هرگز آتش را نخواهد دید. «و لا تراک و لا تتعمک ابداً» آتش هم هیچ وقت تو را نخواهد دید و تو را نمی تواند بسوزاند. خوب این فوق العاده است این فرمایش در مورد زیارت امام حسین علیه السلام. حالا اگر فرصت شد من روایت های دیگری هم در این زمینه خدمت تان می خوانم.

ببینید جلسه گذشته یعنی سال گذشته این جا این نکته را عرض کردیم که کسی که می رود زیارت و بر می گردد خطاب به او می شود که در روایت داریم: «کتبه الله من المصلحین المنتجبین» خدا زائر امام حسین را وقتی که بر می گردد، جزء مصلحین برگزیده می نویسد. مصلح لقب خیلی بزرگی است، یعنی جریان شرکت آن هم شرکت جمعی، گروهی بخصوص در اربعین در زیارت امام حسین، جریانی است که شخص وقتی که واردش می شود، وارد یک جریان اصلاحی دارد می شود. و این زیارت های امام حسین علیه السلام دارد یک حزب تشکیل می دهد از افرادی که همه شان حزب خدا هستند، حزب رسول خدا هستند و حزب اهل بیت هستند. آن هم چه حزبی؟ حزبی که اعضایش همه مصلح هستند مصلح برگزیده هستند، خوب، این حزب ماموریتش چیست؟ ماموریتش ماموریت اصلاحی است. یعنی اینها کسانی هستند که شرائط را فراهم می کنند برای آن حرکت اصلاحی عظیم جامعه، ما به امام زمان می گوییم چی؟ مصلح کل. یعنی اصلاح می کند امر کل جهان را. زائر در این راه، سرباز امام زمان و همکار امام زمان است. زائر شخصیتاً دارد در حزبی شرکت می کند حزبی را تشکیل می دهد که ماموریتش یک ماموریت اصلاحی است برای ظهور امام زمان علیه السلام. برای همین هم است که شما بخصوص در زیارت اربعین جملات بسیار خاصی را دارید که من می خواهم این را خدمت تان عرض بکنم، که بدانید که ما در زیارت اربعین که زیارت می کنیم ان شاءالله، پس فردا زیارت اربعین می خوانیم، چی می گوییم، هدف از این که حضرت عسکری می گوید مؤمن 5 شرط دارد یکی اش زیارت اربعین است چرا رو این زیارت اربعین با این دسته جمعی با این حرکت های عظیم تکیه می شود. شما در زیارت اربعین حرفهای خیلی زیبایی دارید من خواهش می کنم، پارسال هم قسمتی اش را ما شرح کردیم، امسال هم یک تکه اش را توضیح می دهم. به این که چی داریم می گوییم در این زیارت. همه قشنگی اربعین این است که شما این راهپیمایی را شرکت بکنید. ان شاء الله اسم تان در حزب الله حزب رسول و حزب اهل بیت نوشته شود و ان شاءالله وقتی دارید بر می گردید زیارت اربعین یک عهد نامه است یک پیمان نامه است بین شما و امام حسین علیه السلام و امام زمان علیه السلام، در زیارت های مهم و کلیدی و اساسی و معتبر که رویش خیلی تاکید شده همیشه اسم این دو نفر کنار هم آمده، سیدالشهدا وجود مقدس آقا امام زمان علیه السلام اینجا هم در زیارت اربعین شما عهد می کنید با امام حسین که من آمده ام که جز سربازان امام زمان باشم، من با شما پیوندی می بندم، که این پیوند تا ظهور شکسته نشود. خوب دقت کنید، « امری لامرکم متبع» همه ی کارهای من، تابع شماست. تابع کار شماست. دستور شماست دقت کنید یک بار دیگر، «امری لامرکم متبع» یعنی همه ی کارهای من تابع دستور شماست. این آن چیزی است که ما در زیارت حواسمان باشد. یعنی شما باید سبک زندگی ات را تنظیم بکنی و طراحی بکنی برای آن هدف والا. همه ی کارهای تابع دستور شماست. یعنی من این جور نیست که دلبخواهی بروم ازدواج کنم، کیلویی ازدواج کنم، بخواهم انتخاب رشته کنم، انتخاب شغل کنم، سبک زندگی طراحی کنم، درآمد درست بکنم، همه کارهایم را با شما تنظیم می کنم. همه کارهایم را براساس عضویتم در حزب الله حزب رسول و حزب اهل بیت تنظیم می کنم. عضویت همه احزاب هم همینطور است شما ببینید احزاب مختلف دنیا وقتی عضو می گیرند عضو شان حق ندارد هر کاری بکند که با عضویت در حزب منافات داشته باشد. اگر یک کسی عضو حزب الله حزب رسول حزب اهل بیت شد بالاترین شرافت را دارد. شخصیتش شخصیت بسیار بزرگی است که خداوند اهل بیت و رسول او را جزو‌ حزب خودشان پذیرته اند. خوب حالا اگر عضو حزب پذیرفته شدی، باید کارهایت با هدف معصومین علیهم السلام تنظیم بشود. دقت کنید. «و نصرتی لکم معده» یاری من برای شما اهل بیت آماده است. یعنی من خاصیت دارم برای شما، من آمادگی دارم برای خدمت به شما من برای خدمت در این حزب آمادگی دارم. این جور نیست که اگر شما به من احتیاج داشته باشید من بگویم خوب من درس دارم خانه زندگی دارم کار دارم، شغل دارم، دکتر هستم، مهندسم، وزیرم، وکیلم، سرم شلوغ است نمی رسم، دقت کنید جریان اربعین یک زیارت نیست که بگوییم خوب حالا ما رفتیم زیارت، یک هفته مرخصی گرفتیم رفتیم راهپیمایی یا رفتیم با هواپیما یا با اتوبوس رفتیم یا با قطار رفتیم تمام شد و برویم دنبال کار و زندگی خودمان. جریان اربعین یعنی شما می آیید اینجا یک پیمانی می بندید ثبت نامی می کنید در حزب اهل بیت علیهم السلام و داستان بعد از اربعین تازه شروع می شود. یعنی کار شما یک کار ادامه دار است یک کاری نیست که تمام شود خوب حالا ما رفتیم زیارت کردیم تمام شد برویم سر کار و زندگی خودمان. و چه بسا این کار و زندگی اساساً با اهداف اربعین هم گاهی وقتها منافات داشته باشد. نه اینجا شما می آیید پیمان می بندید. ثبت نام می کنید، هم حزبی سیدالشهدا و امام زمان می شوید حالا که از اربعین دارید بر می گردید به عنوان یک حزب نصرت تان را آماده می کنید، و کمک می کنید، این آمادگی همیشه باید باشد. «ونصرتی لکم معده» آقا امام زمان علیه السلام در دعای زیارت آل یاسین می گوید هر وقت می خواهید با من حرف بزنید بگویید «و نصرتی لکم معده» به من بگویید که من آماده خدمت به تو هستم. سوال: کی می تواند از صمیم قلب الان به امام زمان بگوید یا به امام حسین بگوید که «ونصرتی لکم معده» من واقعاً الان آماده خدمت به شما هستم. من اینقدر سرم را شلوغ نکردم، اینقدر خودم را گرفتار دنیا نکردم که نتوانم کاری برای شما بکنم. من الان در لشکر شما موثر هستم. من الان در برطرف کردن موانع ظهور و ایجاد اصلاح کلی در جامعه ی جهانی آماده هستم. من با اهداف اربعین پیوند خوردم. نه این که یک هفته ای هر جوری هست مرخصی بگیری یک راهپیمایی بیاییم و تمام شود و برویم دنبال کار و زندگی خود و بعد هیچ خاصیتی برای امام زمان نداشته باشیم و هیچ کمکی به او نتوانیم بکنیم. هیچ باری را از رو دوشش برنداریم. نه. ببینید چقدر قشنگ طراحی کرده. می گوید وقتی زیارت اربعین می خوانی بگو« امری لامرکم متبع و نصرتی لکم معده» یاری من برای شما آماده است من در خدمتم. این کلمه من در خدمتم یعنی چی؟ یعنی من همه جوری آمادگی دارم در بعد مالی و اقتصادی حاضرم هزینه کنم برایتان، وقت است حاضرم بگذاریم، از نظر بدنی وقت دارم وقت می گذارم دوندگی می کنم از نظر اعتبار اجتماعی و سیاسی ام همه چیز را فدای شما می کنم در اختیار شماست. از نظر بعدی علمی همینطور، از نظر بعد معنوی هم دائماً دعا می کنم برای ظهور و برای برطرف کردن موانع. معنویتم با عشق به شما و حکومت شما و حاکمیت شما و اهداف شما تنظیم شده. این خیلی مهم است. تا کی؟ تا کی ما آماده ی خدمت به حضرت هستیم؟ « حتی یأذن الله لکم» تا این که خدا به شما اجازه ظهور بدهد. اجازه تشکیل حکومت در دنیا بدهد. «حتّی» تا آن موقع باز زیارت امام حسین را داری می کنی اما داری راجع به ظهور امام زمان حرف می زنی. تا زمانی که خدا به شما اذن بدهد من پای کار شما هستم. من تا زنده هستم تا نفس دارم پای کار شما هستم. یا در روایت داریم اگر یک کسی این طوری بود امیرالمومنین فرمود اگر کسی واقعا منتظر بود، منتظر عملیاتی نه شعاری و بی خاصیت باشد نه منتظر عملی باشد، عملاً این آدم در نهضت ظهور سهیم باشد، واقعاً کارهایش در برطرف کردن موانع ظهور زندگی اش در برطرف کردن موانع ظهور موثر باشد. امیرالمومنین علیه السلام فرمود هر کس به اینجا برسد با من و هم درجه من محشور می شود. خوب این کلمه شما را یاد چی می اندازد؟ امیرالمومنین فرمود هر کس منتظر واقعی امام زمان باشد با من و هم درجه ی من محشور می شود. این یاد یک جمله معروف می اندازد شما را و همه ما را که دیروز هم خواندیم:«اسئله ان یبلغنی المقام المحمود لکم عندالله» من از خدا می خواهم خدا من را به همان مقام پسندیده ای که شما دارید برساند. پس اگر یک کسی خواست به مقام امام حسین برسد، باید چی باشد؟ باید منتظر باشد. یعنی منتظر عملیاتی، منتظر اصلا از اسمش معلوم است دیگر یعنی آدمی که همه چیز را برای آمدن حضرت مهیا کرده، و اول از همه کی را آماده کرده؟ خودش را آماده کرده، سبک زندگی خودش را آماده کرده. خودش آماده است واقعا. که حالا می گوییم اربعین چقدر نقش دارد در این آمادگی برای ما. اربعین تمرین این آمادگی است. حالا نگاه کنید، «فمعکم معکم لا مع عدوکم» من حتماً با شما هستم با دشمنان شما نیستم. حتماً با شما هستم. و معکم معکم با شما با شما هستم و با دشمنان تان نیستم. یعنی به هیچ وجه دشمنان شما قادر نخواهند بود از من سوء استفاده بکنند. باج بگیرند از من، من در لشکر شما هستم، و باج نمی دهم. خوب اگر دشمن تلاش می کند الان استکبار جهانی دارد تلاش می کند که فرهنگ حسینی فرهنگ مهدوی را از ما بگیرد من با آنها همراهی نمی کنم. اگر دشمن تلاش می کند بی ناموسی و بی حجابی و بی غیرتی و بی حیایی را رواج بدهد، من همراهی نمی کنم با آنها. باج نمی دهم به آنها. «فمعکم معکم لا مع عدوکم» یعنی من تمام توطئه های دشمنان امام زمان توطئه های استکبار را در زندگی ام در خانه ام در ناموسم در شغلم در فعالیت های اجتماعی ام در مسائل سیاسی ام در رأی دادنم در کار هنری ام در همه کارهایم خنثی می کنم. این جور نیست که اجازه بدهم دشمن در من طمعی داشته باشد هرگز. «فمعکم معکم لا مع عدوکم» با دشمنان شما نیستم من. خوب حالا اربعین چه اتفاقی می افتد؟ در اربعین شما تمرین ظهور می کنید. یعنی شخصیت های جمع می شوند که اخلاق های شان شبیه دوران زندگی در حکومت امام زمان می شود. که دانه دانه می گویم. در حدیث داریم یاران امام زمان همه جوان هستند، و پیر در آنها یافت نمی شود، مگر به اندازه ی نمک در غذا یا سرمه در چشم. در حرکت اربعین، اربعین روی دوش کی ها دارد م یگردد الان؟ جوانها. یعنی پایه ی اصلی اربعین کی ها هستند؟ جوانها هستند. من الان عکس دارم از تقریباً صد سال پیش از اربعین عکس دارم، اتفاقا این عکس را که نگاه می کنی می بینی 80- 90 درصد جمعیتی که دارند می روند راهپیمایی، افرادی هستند که 40 سال به بالا هستند، یک رسمی بود یک عبادتی بود مخصوص کی ها؟ پیرمردها. مثل قدیم ها قبل از انقلاب وقتی می گفتند طرف حاجی شده هیچ کس جوان 18 -19 ساله حج نمی رفت. تا می گفتیم حاج آقا و حاج خانم یک آدم مسن در ذهن مان می آمد. الان اینطوری نیست. الان شما می روید حج پر از این جمعیتی که آنجا آمدند چه عمره چه حاجی چه زیارت های دیگر امام رضا، سوریه، جاهای دیگر، جوانها رکن اصلی عبادت ها شدند این نشان می دهد داریم به آن تغییر اساسی تاریخ نزدیک می شویم. اربعین یک حرکتی است که عمده ی این جمعیت و عمده ی فعالیت و عمده ی مدیریت با کی است؟ با جوانهاست. اتفاقی که افتاده، یک اتفاق بی نظیر تاریخی است. عرض کردم ما چون خودمان در متنش هستیم حجاب عادت نمی گذارد بفهمیم که دارد چه اتفاقی در دنیا می افتد. نکته بعد این است که فرهنگ اربعین از فرهنگ زندگی خارج از اربعین کاملاً متفاوت است. و فرق می کند. این جاست که ما باید هوشیار باشیم فرهنگ اربعین را برگردانیم به خانه و زندگی خودمان. به شهرها و کشورهای خودمان. خوب فرهنگ اربعین چیست؟ در فرهنگ اربعین آدم ها براساس خلق و خوی دوران حکومت امام زمان با هم رفتار می کنند، یعنی چی؟ یعنی محبت، فداکاری، ایثار، که حالا من دانه دانه اینها را برسم توضیح می دهم. یکی این که شما همه ی افراد در اینجا بخصوص عزیزان عراقی مردم عراق این خلق و خوی دوران حاکمیت امام زمان را خیلی خوب عالی نشان می دهند. اینکه در طول سال همه اموال شان را جمع می کنند حتی فقیرشان، ذخیره می کند تا بتواند در اربعین فدای زائران امام حسین بکند. دقت کنید، یعنی غنی فقط نیست. فقرا هم همینطور هستند. غنی که داریم که هفتاد هشتاد صد هزار گوسفند یا شتر می دهد، میلیاردها تومان هزینه می کند برای این ایام، ما همین دو سال پیش اختلافی بین دوتا خانواده عراقی اتفاق افتاده بود، پسر یکی زده بود پسر یکی دیگر را کشته بود، موقع قصاص، که حکم به قصاص دادند پدر مقتول به پدر قاتل گفت من از خون پسرم می گذرم به شرط این که تو مهمان های اربعینت را بدهی به من. شما دقت کنید این یعنی چی. این یعنی چی که مردم حاضرند کاشکی اینجا فرصت بود من نشان می دادم عکس هایش را، پیرمردهای عراقی، جوان های عراقی می روند جلوی ماشین ها زانو می زنند، التماس می کنند گریه می کنند و می خوابند جلوی ماشین ها تا ماشین ها رد نشوند پیاده شوند و یک چیزی بخورند از اموال آنها و بعد بروند. ما جاهایی داشتیم با اسلحه وایستادند اتوبوس را پیاده کردند، با اسلحه در این جاده های خاکی که همه فکر می کردند اینها داعشی هستند، پیاده شان کردند و بعد افتادند به دست و پای شان و ترا خدا بیایید خانه ما یک چیزی بخورید و بروید. ببینید این اخلاق حکومت امام زمان است. که مردم همه چی شان را فدای بقیه می کنند در ایران شما نگاه بکنید، یک شخص مریض است مشکلات دارد نمی تواند بیاید بعد هزینه ی سفر ده ها نفر را تامین می کند یک نفر دو نفر سه نفر ده نفر می دهد. می گوید شما به جای ما بروید زیارت. اخلاق چطوری شده؟ یعنی شخص حسادت که ندارد هیچ چی. از این که نمی تواند برود، می گوید من نمی توانم بروم، اما زیارت معشوقم است زیارت پدرم است، من نمی توانم بروم آنجا خلوت نشود. در حدیث داریم شما یک درهم در راه امام حسین هزینه بکنید خدا ده ها و صدها و هزاران درهم برای شما در همین دنیا می دهد و ذخیره آخرت تان هم می کند. مردم دار وندار شان را گذاشتند برای یک همچین حماسه ای. این حماسه یک حماسه ی بی نظیر است این حماسه ده ها و صدها مانع از موانع ظهور امام زمان را برطرف میکند همین راهپیمایی اربعین. بنابراین اگر یک کسی درست شرکت کند با معرفت شرکت کند، عاشقانه بیاید، جزء همان مصلحین برگزیده است که آن همه درجات برایش در نظر گرفته شده. در اربعین عشق به همدیگر وجود دارد و ایثار و فداکاری وجود دارد یعنی همه تلاش می کنند کارشان بدن شان پول شان وقت شان را خدمت خودشان را فدای دیگران بکنند. یعنی اخلاق حکومت مهدوی است دیگر. اخلاق حکومت دوران امام زمان است. همه می میرند برای همدیگر، همه عاشق همدیگر هستند، همه خدمت می کنند به همدیگر، این اخلاق اربعینی است. نباید بگوییم که یک اتفاقی است در اربعین اتفاق می افتد خوب حالا بس است دیگر حالا برگردیم شهرهایمان و دوباره با همان خوی های تند و درنده ی به قول امام رضا خوی های درنده همدیگر باشیم. نه این خوب نیست. امام رضا علیه السلام که امام رئوف است فرمود اگر یک شیعه را ببینم که شیعه ی دیگری را می درد اذیت می کند نفرینش خواهم کرد. ما وقتی که برمیگردیم به شهرهای خودمان باید همین خلق و خوی دوران اربعینی را ببریم و نسبت به هم باشیم. یعنی اخلاق اسلامی که فرمود «المسلم من سلم المسلمون من یده و لسانه» مسلمان کسی است که دیگران از دست و زبانش در امنیت اند. نه غیبتی نه تهمتی نه فضولی نه تجاوزی، نه اذیتی، نه هیچ مثل همین دوران زمان اربعین که هستند. خوب این خلق و خوی دوران حکومت امام زمان است. که دارد اتفاق می افتد. این را ما باید حفظش بکنیم. در اربعین یکی دیگر از آن جنبه های مهدوی اربعین این است که در اربعین همه ی مردم جهان از هر کشوری از هر ملتی با هر دینی حول محور یک امام جمع می شوند. خوب موقع ظهور هم همین اتفاق می افتد موقع ظهور امام زمان همه حول محور انسان کامل متحد می شوند. اربعین اینطوری تمرین حکومت امام زمان است. شما غیر از اربعین هیچ جای دیگری ندارید که همچین اتفاق بیفتد همچین معجزه ای اتفاق بیفتد. شما نگاه کنید از آمریکا نماینده مجلس آن خانم آمریکایی نماینده مجلسش چادر سرش می کند با حجاب اسلامی پا می شود می آید راهپیمایی اربعین، تا مسیحی ها یهودی ها، هندو ها، بی دین ها، سنی ها شیعیان آن هم نزدیک به 90 کشور پا می شوند می آیند این یعنی چی؟ این معنایش چیست شما کجای دنیا همچین چیزی را دارید کجای دنیا امکان پذیر است که بشود این همه آدم را اختلافات شان را بگذارند کنار همه حول محور انسان کامل جمع شوند، حول محور اصل شان و پدر شان و خانواده آسمانی شان. خوب این تمرین حکومت امام زمان علیه السلام است. خیلی عظمت دارد این اربعین. باید خیلی قدرش را بدانیم یعنی این خیال باطل را از سرمان بیرون کنیم که اربعین خوب حالا همه دارند می آیند شلوغ است. نه اصلا همه قشنگی اش به همین شلوغی است خدا رحمت کند امام را در نجف که بودند به آنها می گفتند که شما چرا مثل مراجع دیگر وا نمی ایستید که خلوت شود و بروید زیارت،‌ شما کلاس مرجعیت را حفظ نمی کنید شما باید مثل بقیه هر وقت خلوت شد با یک خدم و حشمی بروید حرم، امام می رفت در شلوغی و وسط شلوغی شروع می کرد به سینه زنی و عزاداری. می زدند به امام عبایش می افتاد، عمامه اش می افتاد، در سختی داریم در شرح زندگی امام که ایشان مریض هم بودند، مریضی سختی هم داشتند در آن سختی هم در شلوغی رفته بودند زیارت. بعد به او می گفتند شما چرا در این شلوغی می روید می گفت هر چیزی که به هر که می دهند در شلوغی می دهند در خلوتی نه. چرا در شلوغی هر چه به هر که می دهند؟ چون نگاه خیر نگاه رحمت به جماعت بیشتر است. «یدالله مع الجماعه» هر کس می خواهد دعاهایش به اجابت برسد نگوید من یک زمانی بروم خلوت باشد حرم، اصلا هیچ کس در حرم نباشد من بچسبم به ضریح، آنجا به اندازه ی زمانی که حرم شلوغ است رحمت، مغفرت، اجابت وجود ندارد. نگو حالا من نمی توانم دستم را بزنم به ضریح آن که دیگر اصالت ندارد که دستت را به ضریح بزنی همان دم در هم در مرقد را هم ببوسی مثل ضریح است حالا حتما لازم نیست بروی آنجا در آن جمعیت ممکن است حتی انسان آسیب ببیند. آن هم قشنگ است آن شلوغی اش هم قشنگ است فشارش هم قشنگ است آنی که می تواند برود بی ادبی نشود در حق کسی ظلم نشود، کسی اذیت نشود، خوب ولی همه چی در شلوغی است. همه چی در شلوغی است. اربعین همینش قشنگ است که شما حول محور امامت با مریضی می آیی، ببینید معلول ها می آیند، یک پاها می آیند، آنهایی که دوتاپا ندارند رو ویلچر می آیند با واکر می آیند با عصا می آیند پیر می آید، جوان می آید، بچه می آید، می گوید گرد و خاک است، گرد و خاک به هیچ وجه جلوگیری نمی کند. می گوید سرد است سرماست گرم است، شلوغ است، مریضی است، کسی کاری ندارد. یعنی عشق به امام معصوم، به همه چیز ترجیح دارد. یعنی شخص به هیچ وجه مسائل جمادی گیاهی، حیوانی خودش را نمی بیند. همه را فدای حضرت می کند. همه با هم همرنگ مثل دوران حج، که همه امتیازات کنار می رود، همه همینطوری می آیند فقط به عشق امام می آیند. و در این راه متواضع هستند نسبت به هم، این از خصوصیات دوران امام زمان است. یعنی افراد تکبرهایشان را، نخوتها، خودبرتربینی هایشان را ریز دیدن دیگران کوچک دیدن دیگران را می گذارد کنار. و کاملاً متواضع، مودب نسبت به سایر زائرین وارد حرم می شوند. حواسشان به هم است حواس شان به نوامیس همدیگر است حواس شان است کسی اذیت نشود. اگر می بیند وجود او، کار او، نیت او ممکن است برای کسی دردسر درست کند زود خودش را کنار می کشد. همه یکی هستند. آن قاعده «هوأنت» که داریم در امیرالمومنین علیه السلام فرمود که شما وقتی می خواهید با یک مسلمان رفتار بکنید حواست باشد که هو انت، هو أنت یعنی او خود تو هستی. مردم در اینجا هر چه که برای خودشان دوست دارند برای دیگران هم دوست دارند و هر چه برای خود نمی پسندند برای دیگران هم نمی پسندند. مردم به مرحله ی ایثار رسیدند در این مرحله در زیارت اربعین. مرحله ی ایثار یعنی دیگران را بر خودمان ترجیح بدهیم. این همان خصوصیات دوران ظهور امام زمان علیه السلام است ما باید این درس بزرگ را در اربعین با خودمان برگردانیم در شهرهای خودمان در زندگی خودمان در شهرهای خودمان اول در خانواده خودمان. بعد فامیل و محله و شهر خودمان. اینها سوغاتی هایی است که ما باید ببریم از اربعین دیگر. این ها آن فیوضاتی است که ما اینجا یاد بگیریم و از اینجا ببریم.

«والحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین»