اعوذ باالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم والحمد لله رب الهالمین و صلی الله علی محمد واله الطاهرین ولعنت الله علی اعدائهم اجمعین من الان الی قیام یوم الدین.

بحثمان در جلسه ی گذشته در این باره بود چون ما می خواهیم از نماز استفاده بکنیم، استفاده های متدی و معنوی، پرواز بکنیم و اوج بگیریم. نماز هم یک وسیله است و کار کردن با هر وسیله ای احتیاج به تمرکز دارد، اگر تمرکز نداشته باشیم ، عزیزانی که الان فیلم برداری میکنند و صدابرداری میکنند اگر حواسشان پرت باشد کار خراب میشود. کسی که با دستگاه کار میکند می تواند به کار خانه و جنس و به بدن خودش اسیب برساند.ما چه مواردی داشتیم که شخص دقت نداشته از یک وسیله استفاده کند جان خودش را از دست داده، از یک اتومبیل شما می خواهید استفاده کنید و سیری را با آن طی نمایید اگر تمرکز نداشته باشید ممکن است موجب آسیبهای جانی و مالی به خودتان و دیگران بشوید. یک اطو را انسان می خواهد استفاده کند اگر تمرکز نداشته باشد یا لباس را می سوزاند یا به خودش آسیب میزند و فرش را می سوزاند. یا اگر در آشپزی تمرکز نداشته باشد غذا را خراب میکند، و چیز های ساده را مثال میزنم. در جارو کردن اگر تمرکز نداشته باشد کار خوب انجام نمی شود و می بیند خیلی از آشغال ها جا مانده روی زمین لذا اساسا کارکردن با هر چیزی تمرکز میخواهد و هر وسیله ای. حالا اگر این کار هر چه قدر ظریف حساس و مهم تر باشد کار کردن با آن ابزار اهمیت بیشتری دارد، چهل سال که امام صادق می فرماید: بعضی ها پنجاه سال نماز می خوانند یک رکعتش هم قبول نیست یعنی تمرکز نداشته حتی به اندازه یک رکعت هم یعنی از این وسیله دقت به اندازه یک رکعت یا بر داشت به اندازه یک رکعت نداشته چون اصلا این وسیله را جدی نگرفته که این ابزاری است که من باید با آن پرواز بکنم، اصلا پروازی صورت نمیگیرد، تحولی صورت نمیگیرد، چیزی برای انسان بدست نمی آید چون ما واقعا سر سری می گیریم این عبارت را ،ذکر را، نماز را ارتباط را، ملا قات را ،حضور را سر سری میگیریم و هیچ تاثیری هم به هر حال نخواهد گذاشت، که امام خدا رحمتش کند می گوید: نماز هایمان هم معصیتی است که خدا اگر نبخشد ما گرفتاری پیدا می کنیم همین طور هست. خیلی وقتها انسان باید فقط گریه کند که خدایا این نماز های بدرد نخور مرا ببخش،بی ادبیها و جسارتها، بی توجهی هایی که من میکنم را ببخش. یادم هست یک موقعی ما هفته ای یکبار خدمت یکی از اولیاء خدا می رسیدیم که به رحمت خدا رفت بعد از چند سال که خیلی مانوس شده بودیم یک روز به من گفت که: می خواهم شما را ببرم پیش یکی از اولیاء خدا، این خودش ولی خدا بود می گفت شما را می برم پیش یکی از اولیاء خدا، گفتیم او دیگر کیست؟ یک وسیله ای جور شد و رفتیم یک شهری خدمت یکی از بزرگان قبلا وقت ملاقاتی گرفتیم و ایشان هم به حضور پذیرفتند ما را برای ده دقیقه بعد از ایشان خواستیم که موعظه کنند و حرفی بزنند این حدیث را برای ما خوانند که از نبی اکرم صلی الله علیه و آله و سلم که آیا آنهایی که در نمازشان دقت نمیکنند نمی ترسند خداوند صورت هایشان را به صورت الاق در بیاورد، سر های آنها را به صورت سر الاق در بیاورد. باطن قضیه این اتفاق می افتد که انسان نمی فهمد و در حالی که با خدا حرف میزند در مو ضع نماز و عبادت ایستاده و ادای کسی را در می آورد که با خدا حرف می زند در حالیکه هیچ سخنی صورت نمی گیرد، هیچ ارتباطی انجام نمی شود لذا بحث مکان های نماز خیلی مهم هست. حالا زمان نماز، موقعیت نماز خیلی مهم است که قبلا توضیح دادیمکه زمانی را انتخاب کنید برای نماز،بحث اول وقت ،بحث جماعت فرق میکندیک موقع × هست فرادا بخوانیم می دانیم اگر چای بخوری و استراحت بکنی و استحمامی داشته باشی، چند دقیقه آبی به صورتت بزنی، میوه ای بخوری حضورت بیشتر است اول آن کار ها را بکن،اذانی بگو، اقامه ای بگو، تمرکزی بگیری عطری، مسواکی، اول آن کارها را بکن اینکه صرفا اول وقت .زود بخوانی تا از شرش راحت شوی این یک جسارت است و بی ادبی است؛ اول وقتی خوب است که بتواند حق نماز را ادا کنید. گرسنه هستید بخوانید، × پول حرام است ، انسان در فشار بول و غایط هست، بدنش عرق کرده، خسته هست ، اعصابش الان خورد است در این شرایط انسان وارد نماز نشود چون ما می خواهیم با این نماز پرواز کنیم. می گویند آقا موقع خواب آلودگی رانندگی نکن؛ موقع عصبانیت رانندگی نکنید،از ابزار ظریف استفاده نکنید. نماز که ظریفترین ، ظریفترین وسیله ای است که امکان دارد انسان از آن استفاده بکند. انسان خیلی با حرمت، با احترام، با مراقبت، با ادب ابید با مقوله نماز برخورد بکند. غیر از بحث نماز جماعت که بحث دیگری است. خب؛ پس یکی از آن مسائل نماز هست فرمایشی هست که مکان نماز باید گونه ای باشد که مزاحم تمرکز انسان نباشد. حالا شما ببینید در معماری مساجد، حسینه ها چقدر ممکن است برای ممکن است برای انسان اگر در ساخت آنها رعایت نشود پر از ابزار حواس پرتی هست. محراب غلط؛ در دیوار غلط، کاشی کاری غلط، فرش غلط، مهر غلط الان نگاه کنید شما هیچ ثوابی ندارد، چقدر ذکر روی مهر ها می نویسند! چقدر عکس می کشند! مهر باید ساده باشد روی زمین، چمن،چوب، سنگ، کاغذ، خاک باشد مهر هم هر چه ساده تر باشد بهتر است. حالا اگر تربت امام حسین باشد نقش نیاز ندارد، سجاده ها و جانماز ها را باید دقت کنیم، الان بعضی از جانمازها خودش حواس پرتی می آورد بعضی از سجادها ضد تمرکز هست. ثلاثه از نبی اکرم هست صل الله علیه و آله و سلم: (ثلاثه لا یتقبل الله لهم بالحفظ رجل صلی علی قارعه الطریق) سه گروه هستند خداوند قبول نمی کند که از این ها محافظت بکند یعنی اگر آسیبی دیدند چه جسمی و چه روحی پای خودشان هست. یکی از آنها کسانی هستند که نماز را در وسط راه می خوانند. بین جاده و مسیر تردد که ممکن است انسان هزار جور اسیب ببیند. باز از نبی اکرم داریم که حضرت نهی کردند: (نهی عن یصلی فی شبعه مواطن) در هفت جای نهی کردند که کسی نماز نخواند1- جایگاه زباله، که آلودگی و بو دارد و کثیف است، فرشته ها به آنجا نمی آیند، حضور قلب صورت نمی گیرد2- قربانگاه، آنجا هم همین مشکلات است، جاهایی که سلاخ خانه است، قصاب خانه است. 3- بقره 4- میان راه 5- حمام 6- جایباش شتران (محل نگهداری شتران) 7- پشت بام خانه خدا . این هم از این. باز از امام باقرعلیه السلام هست خیلی هم مهم هست این فرمایش، می فرمایند: و یسرت حتی اذا بلغنا موضعا آخر قلت له الصلاه جعلت فداک) جانم به فدایت ایجا نماز بخوانیم به حضرت فرمودند: که فقال هذا وادی النمل لا یصلی فیه . ایجا لانه مورچه هست. جایی که انسان می خواهد نماز بخواند کنار لانه مورچه و حیوانات و جایی که پرنده رفت وآمد می کند یا جایی که عقرب و مار دارد یا محل تردد حیوانات است که نمی شود نماز خواند. ببینید نماز چقدر جدی است که می فرمایند در این گونه مکان ها نماز نخوانید. باید برای نماز برود جایی که بتواند تمرکز بگیرد، مثلا خیلی وقتها به جای نماز اصلا توجه نمیکنیم، مثلا در نماز جمعه شما نگاه کنید الان مردم برای نماز رفتند روزنامه را زیر پایشان انداخته اند که در آن نام الله ، بسم الله ، آیات ، آگهی ترحیم ، اسماء مقدس هست و روی آن می ایستندو می خواهند نماز هم بخوانند. این اصلا خوب نیست بعد از نماز هم رها میکنند زیر دست و پای یک میلیون نفر هم روی آنها پا می گذارند. می خواهند نماز بخوانند چقدر معصیت باید بکنند خب اینها گناه دارد و بعضی ها جاها افراد جایی نامناسب انتخاب میکنندفقط می خواهند نماز را بخوانند یک جوری ، زیر سنگ وکلوخ، جای داغ، سرد، هی باید بالا و پایین شود و پا یش را اینور آنور بکند، اینکه نماز نشد! اصلا کسی که روز نامه با خودش می برد نماز جمعه یعنی اصلا به نماز اهمیت نمی دهد. آقا تو می خواهی بروی با خدا ارتباط بر قرار بکنی، خدا وکیلی اگر می خواستید به پارک بروید روز نامه با خودت می بردی؟ برای خوردن چایی روز نامه با خودت می بردی؟ برای خوردن نهار روز نامه می بردید یا فرش، یا موکت خوب می بردید؟ بنشینیم اقلا غذایمان بچسبد. نماز نمی خواهد بچسبد؟ اگر کسی اهمیت بدهد یک جا نمازی، یک موکتی، چفیه ای با خودش می برد که بتواند درست بنشیند و هی پایش را هم اینور آنور نکند، سنگ به پایش نرود، بر آمدگی زمین به پایش نرود، یک چیز نرم خوب و مناسب ببرد با تمرکز بعد هم تا کند و بر دارد بیاورد. از بس بی توجه هستیم می رویم آنجا مهر نداریم، از اعلامیه هایی که اسم خدا و پیغمبر و پرچم جمهوری اسلامی هست را زیر پایمان می اندازیم بعد تازه دنبال مهر می گردیم.آقا کسی مهر ندارد و یکی به من بدهد؟ آقا تو از خانه بلند شدی پانزده کلیلومتر راه آمدی برای نماز بعد سنگی، چیزی پیدا بکنیم از جوبی و جایی! این معلوم است اصلا خیال این کار را نداشته، اصلا آمادگی برای چنین ارتباط و پروازی ندارد اگر کسی آمادگی نداشته باشد وسایل مناسب را هم می آورد. اینها تکلف نیست، قرتی بازی نیست، که بعضی ها تصور کنند نه بابا این یک ارتباط قشنگ است. یک آقا یا خانم وقتی بیرون می خواهند ببرند چگونه می برند؟ باید هم ببرند ما می خواهیم برویم دو ساعت بیرون بشینیم یک فلاکس چای ببریم سه ظرف لیوان یکبار مصرف که هیچ صفایی ندارد و مریضی هم می آورد و سرطان زا هم هست البته پلاستیکی هایش را عرض می کنم. نه استکان خوببریم، نعلبکی ببریم، قندان ببریم، فرش ببریم زیرمان بندازیم، ظرف خوب ببریم، می خواهیم لذت ببریم، خدا رحمت کند امام را می گفتند: امام وقتی می خواست بخوابد حتی برای یک ربع رخت خواب می انداخته، کسی این کار نمی کند وقتی از او می پرسیدند چرا این کار را می کنید می گفت اگر قرار است من بخوابم بگذارید خوب بخوابم. خیلی بی حوصله ایم در بدن و بهداشت و مسواک زدن ، حمام ، عوض کردن لباس، در استفاده از رنگها، در استفاده از عطر بی حوصله هستیم. حتی در کارها ی خدایی هم بی حوصله ایم، چون رابطه است بین کسالت در امور دنیایی با کسالت در کار آخرت. حضرت می فرمایند: من کسل ان کثیر الدنیا فهو ان کثیر آخرته اکسل: کسی که در کار دنیا کسل است حتما در کار آخرتش هم کسل هست. کسی که در کارهای دنیایی دقت نظر دارد، حالا ممکن است کسی در کار دنیایی دقت نظر دارد ایمانش ضعیف است به آخرت که می رسد کسل است. رعایت نمی کند. اما مومن باید در کار دنیا و آخره جدی باشد. در کار دنیایی باید حوصله به خرج دهد، کار برای آخرت هم باید حوصله داشته باشد. در زن داری، شوهر داری، فامیل داری، در رابطه با خانواده همسر، در بچه داری باید حوصله داشته باشد. این بچه را جمعش کن من می خواهم نماز شب بخوانم، می خواهم بروم به نماز جمعه حوصله بچه را ندارم مومنان اینجوری اصلا بدرد نمی خورند بجز لای دیوار! حوصله بچه داری ندارد حوصله مهمان داری ندارد، حوصله سفره و جمع کردن و سشتن را ندارد، حوصله کمک به همسر را ندارد، حوصله مهمانی رفتن را ندارد، حوصله مهمان پذیرفتن را ندارد همه اش به اسم معرفت و عرفان ،‌معنویت، این اصلا به درد نمی خورد حوصصله کار کردن ندارد در کار های دنیایی هم کسل است، عید می شود مردد زن باید کمرشان را ببندند خانه را تمیز کنند. شست و شوی بدهد، شیشه ها را تمیز بکنند ع پرده ها را بشویند. فرش را بفرستند برود. اینها اداب خیلی خوب و قشنگ نوروز ماست. مستحب هم هست. آقا این فرش راببرید قالیشویی × بشویند نمی توانی خودت بشوی، اگر نمی خواهی خرج بکنی! ببر در حیات بشوی، کمک کن ببرید پهن کنید با حوصله گرد گیری آخر سال انجام شود. مرد حوصله داشته باشد زن حوصله داشته باشد، کسل و هپلی برخورد نکنند با مسائل زندگی، این آدم ها به کار آخرتی هم که می رسد چون باور دارد با حوصله رفتار می کند. برای نمازش حضور قلب دارد، نماز جماعتش تسبیحش با حو صله است، در انتخاب رنگ و جنس تسبیح اهمیت می دهد و ممیگوید چون می خواهم با آن ذکر بگویم و دستم میگیرم باید تمرکز داشته باشم با آن صفا کنم نه شل بعضی تسبیح ها که با دوبار چرخاندن نخش پاره می شود یا تسبیح دیگری که ریز است. از زیر انگشتان رد می شود نمی فهمد چند تا گفته چون کیلویی تسبیح انتخاب میکند عطری که برای نماز خواندن انتخاب میکند سر نماز حالش را به هم میزند و دیگر نمی توواند حضور قلب داشته باشد یا می گوید با کدام عطر می توانم اوج بگیرم؟ کدام عطر مرا یاد مسائل معنوی می اندازد؟ یک عطر خوب انتخاب میکند،‌ مکان هم همین طور یک مکان خوب انتخاب بکند و جدی باشد در امر نماز می گوید من یک مکانی را انتخاب بکنم که اذیت نشوم بتوانم تمرکزم را حفظ بکنم، سر و صدا نباشد، مزاحمت نباشد، پرنده ای، حیوانی، بوی بدی و آلودگی نباشد. زمینش مناسب باشد، سرما، گرمای اضافه نداشته باشد. اینها بی دقتی هایی هست که ما داریم ، در نماز جمعه در آفتاب نشسته اید و می دانید نیم ساعت در سر خطبه زیر آفتاب سنگها داغ شده، بارهاا این مسئله برای ما اتفاق افتاده همین که سر را روی مهر می گذاریم می پریم هوا، این سری که روی مهر سوخته ، مهر را برگردان و یکبار هم از آن طرف نماز بخوان یا جانماز را برگردان رووی مهر با یک تکیه روزنامه روی مهر بگذار تا مهر داغ نشود و حضورت را بهم نزند، ( هذا واد النملا مصلی فیه) اینجا لانه مورچه است نماز ندارد اینجا، (حتی اذا بلغنا موضعا ) آخر رسیدیم یک جای دیگر، ( قلت که مثل ذالک ) گفتم فدایت شوم اینجا نماز بخوانیم؟ به امام باقر علیه السلام ( فقال هذه الارض مالهنتن لا یصلی) اینجا شور زار است نماز نمی شود ایجا بخواند( امام می فرماید) بهتر بود به جای اینکه این همه سوال کند می دانست با یک بزرگتری که از نظر ممعنوی بیشتر از او می فهمد اگر قرار است یک جا برای نماز بایستد او خودش بهتر میفهمد که کجا مناسب است . حرف نزن ببین کجا می خواهد نماز بخواند. گندگی نکن مثلا چیزی بگویی.

فرمایش بعدی از امام صادق علیه السلام هست به محضر مقدس همه آنها صلوات بفرستید: (عشره مواضع لا یصلی فیها) ده موضع است که نماز در آنها درست نیست: اتین و الماء والحمام والقبور و مثنیالطریق و قرالنمل و معااطین الابل و مجر الماء و سبح و السلج: 1- جایی که گل است، آنهایی که برایشان مهم نیست می گویند می خواهیم از شر نماز راحت شویم و هر جا که شد بخوانیم برود تا برگردنم نباشد . 2- آب و جایی که خیس است و مانع تمرکز می باشد. 3- حمام 4- گورستان 5- راهی که در آن رفت آمد می شود. 6- لانه مورچه 7- جای باش شتران 8= راه آب 9- شوره زار. 10- یخ و برف. در این مکان ها نماز خواند نمی شود یعنی نباید خواند شود . روایت بعدی از امام صادق علیه السلام است: لا یصلی فی بیت فیه خمر او مسکر: در خانه ای که شراب یا مست کننده دیگری باشد آنجا نماز ندارد و دوباره فرمود: لا تصلی فی بیت فیه خمر ولامسکر لان المئکته لا تدخلو: نماز نخوانید جایی که شراب هست یا مست کننده دیگری چون فرشته ها آنجا داخل نمی شوند. دو روایت دیگر مانده عرضم را خاتمه میدهم، معلی ابن خنیس سئله ابا عبدالله علیه السلام: عن الصلاه علی ظهیر الطریق فقال لا اجتنب الطریق: میگوید سوال کردم آیا وسط را میتوانیم جایی که همه در حال تردد هستند نماز بخوانیم؟ دیدند الان خیلی جاها هست که شخص بد جایی را انتخاب می کند برای نمااز مثلا در مسجد می ایستد، اینقدر بی حوصله است که رقبت نمیکند که یک جایی برای نماز انتخاب کند که کسی نباشد بروم اصلا در محراب نماز بخوانم وقتی نماز جماعت تمام شده در کنار محراب یا این طرف و آن طرف یک جای خوب این قدر بزار است که آمده جایی انتخاب کرده که زود بخواند و برود و خوب یک جای شلوغ را انتخاب میکند دیدید که چجوری هست هی به شانه اش میزنند هی برمیگردد یکی دیگه به شانه اش میزند، یکی مهرش را میزند، یکی تسبیحش را میزند، برمیدارد بعد از این چه شد آخر بالاخره؟ سر نماز باید برگردد که کی مهرش را برد؟ کی تسبیحش را برد؟ یکی زد شانه ام درد گرفت، جیبم را نزدنند؟ کلاهم را بزند؟ کتم را بر ندارند؟ کاپشن نرود؟ جوراب کجاست؟ اصلا ریخته بهم اوضاع. رفتارها خیلی مهم است که ما چکار بکنیم اینکه حضرت، مکان را میگوید یعنی اینکه مواظب باشید به کسی هست می آید کتش را جایی میگذارد، اما یک کسی کتش را پرت مکند بعدد سر نماز حواسش است که کسی پا روی کتش نذارد، بعد عینک توی کتش هست، کیف پولش زده بیرون، توی چهار رکعت نماز حواسش بوده که کسی روی کتش پا نگذارند یاآن را کسی نبرد به یک آقایی گفتم آقا اگه ما رفتیم رودخانه خواستیم غسل کنیم بالاخره باید لخت شویم دیگر کدام سمت غسل کنیم؟ ازکدام سمت غسل کنیم ؟ از کدام سمت شروع کنیم؟ گفت : هر طرف که لباس هایت را در آوردی یعنی حواست باشد که لباس هایت را نبرند. خدا رحمت کند دو سه تا از این رفقا شهید شدند اینها بچه های بسیج بودند. زمان جنگ این لطیفه را هم بگوییم دم صبح است مست کردیم یه ذره پرت و پلا بگوییم اینها آمده بودند چشمه علی شنا کنند مال بچه ها قائمیه بودند خدا رحمت کند آقا جعفر هم بین آنها بود خیلی با صفا، یکی از آنها خیلی شیطون بود و ایستاده بود پست بچه ها رفته بودند شنا کنند ساعت یک صبح بعد اینها که لخت شده بودند رفته بودند توی آب لباس هایشان را دزدیده بود و رفته در رفته بود حالا اینها باید می آمدند توی خیابان از خیابان می رفتند پایگاه بسیج هیچ کاری هم نمی توانستند بکنند نصفه شب کنار کوه کنار چشمه نه جایی هست نه خانه ، نه لباسی، خلاصه اینها رفته بودند شنا لباس ها را جمع کرده بود همه را آورده بود. از این نخاله ها خلی داشتیم، توی بسیج که شوخی های نا جور و بی قواره ای حسابی می کردند که یک جایی شوخی هایی میکردند که جان آدم را به خطر می انداخت حالا شوخی های مقدسی، شوخی های غیر مقدسی داشتیم، داستانهایی داشتیم که اصلا مصیبت. خلاصه این چند نفر بیچاره ها چه داستانی داشتند تا خودشان را برسانند از کنار کوچه می دویدند صد متر صد متر می خوابیدند تا کسی آنها را نبینند بعد خودشان را به خیابان اصلی رسانده بودند نصفه شب بوده وقتی مشین نمی آمد می دویدند بعد به جایی می رسیدند که ماشین می آمد می رفتند توی جوب آب یعنی رفته بودند مثلا استحمام کنند خلاصه لجنی آمده بودند خلاصه مسئول پایگاه هم از این آدمهای سخت گیر و منظم جدی بعد ایستاده بود جلوی پایگاه دیده بود چندتا از این بچه های پایگاه لخت از توی لجنها در می آمدند اقا این چه وضعی آمدید؟ لباس هایتان کو؟ خلاصه آقا فلان کس لباس هایمان را دزدید. حالا از این لطیفه ها توی نماز اینها زیاد پیش می اید یه موقع می دیدی یک بنده خدایی هر بار که می خواهند به سجده بروند در فاصله بین رکوع و سجده باید کفش هایش را میزان کند. کفش ها را که با خودش آورده به مسجد یا حرم یا کتش را تا میکند بعد چهار نفر از روی آن رد می شوند و کت را دور تر می بردند اصلا چه ماجرای داریم با این نماز خواندن ها بالاخره این چی شد؟ کجایش معراج است؟ این فقط ما را تا کت برده توی زمین و چیز های دیگر . حالا از امام صادق علیه السلام وقتی سوال کردنند توی محل رفت و آمد گفتند: نه ( فقال الله اجتنب اطریق) دور شوید. اجتناب کنید جایی که طریق هست، جایی که مردم رفت و امد میکند. در مسجد جایی نایستید که مسیر رفت و آمد است مثل جلو آشپز خانه، آدم باید زیرک باشد و یک جای مناسب انتخاب کند، جایی که محفوظ باشد، مسیر تردد نباشد، اذیت نشود تا آدم بتواند واقعا نماز بخواند. در روایت داریم امام زمان علیه السلام ظهور بکند مردم را از طواف مستحبی باز میدارد، از حجرالاسود، از استلام مستحبی باز میدارد، چون باعث مزاحمت برای مردم می شود. محیط خانه خدا تنگ است، جا نیست، الان شما نگاه کنید چه بازی هایی در این استلام داریم، دعوا، زد و خورد، فحش ، آسیب های جدی اقا استلام مستحب است مثل ضریح امام رضا علیه السلام است خوب است آدم در شلوغی برود و فشار هم تا یک حدودی به او بیاید ولی مودبانه خودش را به ضریح میرساند و دلش را آرام بکند اما اینجوری که نه، بچه ها را بگیرند دور خیز میکنند و یقه یکی را می کشند، یکی را خفه میکنند، و چه آسیب هایی میزند تا خودش را به ضریح برساند خوب این چه کاری است؟ خانم ها بدتر! آقایان بدتر! خلاصه آرنج و چونه و صورت دیگران را له میکنند و جلو می رود و فکر میکنند چه فضیلتی دارد خودش را به ضریح برساند. مودب دور باش و بدان که در محضر امام هستیم که این وحشی بازی ها خوب نیست. یک موقع است چند نفر آدم مودب هستند و شلوغ هم هست اما کسی به کسی تعرض نمیکند، فشار هم هست صف هم هست اما عیبی ندارد می ایستد تا برود و ببوسد که هیچ اشکالی ندارد اما حق الناس مرتکب نشود انسان، بچه کوچک این وسط است چرا هل می دهی این کار گناه دارد بچه نفسش بند می آید و خفه می شود، ممکن است مریض آسمی باشد، مریض قلبی باشد، مریض عصبی باشد، آخر این چه لطفی دارد؟ لذا امام زمان علیه السلام ظهور بکند می فرمایند استلام نکنید اگر در حد واجب کسی می خواهد برود یک بار استلام بکند والا این کار را نکنید راه مردم را خراب نکنید، به مردم تنگ نگیرید، مردم را اذیت نکنید اینها خوب نیست. آخرین فرمایش هم از امام رضا علیه السلام است (کل طریق یوتئو و یتطریق کانت فیه جاده اولم تکن لا ینبغی الصلاه فیه قلت فاین اصلی؟ قال یمینا و یسرا) فرمودند: هر راهی که بر آن گام کذاشته و رفت آمد میشود، یک جایی که می روند می آیند طریق است یک جایی را انتخاب کن که مسیر نباشد. پرسید کجا نماز بخوانم؟ حضرت فرمود این طرف آن طرف( چپ و راست) انتخاب کن جایی که بتوانی عبادتت را انجام بدهی.

خدایا به حق محمد و آل محمد به همهی ما شعور نماز خواندن فهم نماز خواندن ، فرهنگ نماز ،فرهنگ متعالی نماز، را عنایت فرمایند.و الحمدلله رب العالمین و صل الله علی محمد واله الطاهرین.