اعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنۀ الله علی اعدائهم اجمعین من الآن الی قیام یوم الدین. سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان هدیه به محضر مقدس آقا امیر المؤمنین(ع) و آقا امام زمان(ع) و جهت قبولی طاعات صلوات بلند ختم بفرمایید. بحثمان جلسه گذشته درباره شب قدر یعنی شب اندازه بود قدر یعنی منزلت و اندازه و رتبه، گفتیم که در شب قدر مقدرات تمام موجودات عالم از انسان و حیوان و گیاه و جمادات گرفته تا ماه و خورشید و ستارهها و کیهانها و کهکشانها و عوالم ماوراء طبیعت. و در مورد انسان گفتیم که همه اسباب و علل جمع هستند فرشتگان و روح که قوای عالم هستند کتاب خدا که برنامه تشریعی ماست و کتاب اندازههای زندگی ماست. وجود مقدس ولی امر صاحب امر، که کل امری که در سوره قدر میگوید بر او نازل میشود جهت امضاء، وجود مقدس آقا امام زمان(ع) و همه اینها منتظر دادههای ما هستند. یعنی ما باید در این شبها یک سلسله دادههایی از روی صدق نیت و راستی به امام زمان(ع) تقدیم کنیم جهت امضاء. گفتیم اگر بخواهیم بهترین تقدیرات را برای خودمان رقم بزنیم که ارزشی بیش از 83 سال و چهار ماه داشته باشد. هم در نظام دنیایی ما تا سال آینده تقدیرات خوبی داشته باشیم هم در نظام اخروی و معنوی باید با اندازهها و قدر خودمان آشنا باشیم و در همان قدر خودمان هم عالیترین تقدیرات را بخواهیم. قدرهایی را که انسان برای قرآن کریم یعنی برنامهای که امشب نازل شده (إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ) برای انسان برمیشمرد ششگانه است قدر سنگی، قدر کمتر از سنگ، قدر حیوانی، قدر کمتر از حیوان، قدر شیطانی و قدر انسانی که برابر است با قدر ایمانی و مؤمن. گفتیم که از نظر قرآن کریم فقط مؤمن هست که باطن انسانی دارد و غیر مؤمن هیچ باطنی از انسانیت ندارد در یکی از آن پنج گروه تقسیمبندی میشود و گفتیم که ما باید بهترین تقدیرات را برای خودمان انتخاب کنیم. انتخاب ایمانی و انسانی و در اوجش (بَلِّغ بإیمانی أکمَلَ الإیمان) در دعای مکارم الأخلاق امام سجاد(ع) این را میخوانیم که خدایا ایمان من را به عالیترین درجات ایمان برسان کاملترین درجات ایمان لذا شما هر نوع تصمیمی امشب برای خودتان این شبهای قدر بگیرید به معنای حقیقی از روی جِدّ، نه همین که بگوییم حالا ما این را بخواهیم، نه، خواستهها باید صدق داشته باشد خواسته‌ها باید با عمل تأیید بشود. هر تقدیری را که شما صادقانه برای خودتان تنظیم بکنید وجود مقدس آقا امام زمان(ع) آن تقدیرات را امضاء میکند. پس این ما هستیم که نقش زیادی در تقدیرات خودمان داریم. (إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ) خداوند هیچ وقت سرنوشت قومی را و کسی را تغییر نمیدهد مگر اینکه خودش بخواهد آنچه که مربوط به خودش هست را تغییر بدهد. بنابراین تغییر تقدیرات آن قسمتش که مربوط به ما هست را باید جدی بگیریم یک سلسله چیزها هست که مربوط به ما نیست ما تعیین نمیکنیم ما تعیین نکردیم یک امر مشاعی بین انسان و الله هست. یک سلسله امور که در ما تأثیر میگذارند یا در روند زندگی ما تأثیر میگذارند آنها به هیچ وجه به دست ما نیست اما آن مقدارش که به دست خودمان هست تعیین سبک زندگی، تعیین روش زندگی، تعیین سطح زندگی این به دست خودمان هست. خود ما هستیم که میتوانیم تعیین بکنیم در چه سطحی از انسانیت یا نعوذ بالله از موجودات پنجگانه دیگر داشته باشیم پس ما باید برویم به سراغ اینکه ما بهترین را انتخاب بکنیم. و چون مسأله، مسأله این هست که همه امور هست (مِنْ كُلِّ أَمْرٍ) هست یعنی مسائل اجتماعی، سیاسی، نظامی، اقتصادی، مسائل بدنی، مسائل مالی، مسائل خانوادگی و هر چیز دیگری را که شما در نظر بگیرید تقدیراتش انجام میشود. حضرت فرمود حتی روزی، تنبلی، نشاط، تمام این مسائل در تقدیرات هست حتی اینکه یک نفر سستی داشته باشد یا زرنگ باشد چابک باشد تیزهوش و باهوش باشد یک آدم تنبل و تنپرور باشد همه بسته به همین هست که به این مقدرات ما هست. پس ما باید تعیین بکنیم که چطور آدمی میخواهیم باشیم و چه سالی را میخواهیم در پیش داشته باشیم. این کل امری که به ما عطا میکنند چگونه عطا میکنند؟ چند تا عامل هست که در تقدیر ما مؤثر هست اینها را به صورت کلی عرض میکنم بعد انشاء الله اگر رسیدیم جلسه بعد یا شب بیست و سوم راجع به این مسأله صحبت میکنیم که ما چه تغییراتی را میتوانیم ایجاد بکنیم و بهترین تقدیرات چه تقدیراتی هست که ما آنها را بخواهیم. چون (مِنْ كُلِّ أَمْرٍ) هست یعنی همه چیز را ما میتوانیم بخواهیم و همه چیز را میتوانیم تعیین بکنیم باید نسبت به کل امر فکر بکنیم یعنی انسان باید یک فکر جامع داشته باشد که همه جنبههای وجودیاش را بگیرد. شاید این کار کار سختی باشد اما علت اینکه این دعاها وارد شده برای چه وارد شده، ما خیلی ساده از کنار دعاهایی که در ماه رمضان وارد شده میگذریم دعاهایی که در سحر وارد شده با دعاهایی که در روز وارد شده تفاوت دارد. دعاهایی که در شب وارد شده خیلی متفاوت هست ما عالیترین دعاهایی که، اینها تنظیم شده برای یک انسان دیگر یعنی معصوم برای اینکه شما بتوانید از بهترین تقدیرات برخوردار باشید و بهترین پروازها را بکنید تا عالیترین مقامها یک سلسله مهارتها و دعاها را به ما یاد دادند. ما اگر این دعاها را جدی بگیریم که آن دعایی که در مفاتیح هست حتماً با من یک سازگاری دارد و یک نسبتی دارد غیر از دعای شعبان است غیر از دعای رجب هست غیر از هر دعای دیگر هست. حتی من اگر خودم هم بنشینم دست به دعا ببرم نمیتوانم به این کاملی و با این همه جنبههای مختلف از (مِنْ كُلِّ أَمْرٍ) همه چیز هست همه چیزی که مربوط به انسان هست میبینی در دعاها آمده. برای همین یک آدم باهوش یک آدم زیرک به هیچ وجه از دادههای عالیترین و زیرکترین انسانها غفلت نمیکند یعنی یک آدم زیرک. مثل اینکه شما رفتید سفر الان با استادتان، با مربی کوهنوردیتان، با مربی سفرتان، آن که در سفر تخصص دارد بعد یک حادثهای اتفاق میافتد شما برای تصمیمگیری میبینید که آن چه تصمیمی دارد میگیرد الان، در این موقعیت آن چه کارهایی میکند میگویی ما هم همان کار را بکنیم این بهتر است. یک آدم زیرک کسی نیست که با مفاتیح ارتباطش ضعیف باشد یا با مفاتیح قطع باشد زیرکترین آدمها این شبها میروند سراغ اینکه ببینند انسانهای برجسته و بزرگ، کاملترین انسانها، و خود حتی امام زمان(ع) برای ما چه چیزهایی را لازم میداند. میرود عالیترین تقدیرات را از دعاها بیرون میکشد و به صداقت آنها را از خداوند تبارک و تعالی میخواهد. ما الان هی زور بزنیم ما الان با این حساسیتی که من دارم سخن میگویم برای شما، که ما خودمان چقدر تعیین کننده هست نقشمان در مقدراتمان. خوب حالا ممکن هست شما سؤال برایتان پیش بیاید یا اضطراب بگیرید که خوب حالا ما باید چکار بکنیم؟ من در این دو سه شب توضیح خواهم داد مفصل. باز میکنم که انشاء الله با آرامش و با دقت و ریز شده بدانیم میخواهیم چکار بکنیم اما بهترین کار همین هست ما یک سلسله دعا داریم در روز هست یک سلسله دعا داریم در شب هست. یک سلسله دعا داریم در سحر، این چند شب عرض کردم بار خودتان را سبک بکنید و به این دعاها بپردازید در بین تقدیراتی که وجود دارد هیچ دعایی به اندازه دعاهایی که شب وارد شده قدرت ندارد دعاهای سحر فوقالعاده قوی است. دعاهای روز خیلی قدرتمند هست اما دعاهای شب یک چیز دیگر هست و ما نه از دعاهای سحر بینیاز هستیم برای تقدیراتمان، نه از دعاهای روز و به دعاهای شب بیشتر احتیاج داریم. یعنی ادعیهای که در شب وارد شده یک درجه دیگری است یک افق و بُرد پروازی خیلی خاص و ویژهای هست که ما باید از آن استفاده بکنیم. حالا الان راجع به آن سخن نمیگویم انشاء الله اگر رسیدم ساعت بعد، نرسیدیم انشاء الله شب بیست و سوم راجع به اینها توضیح خواهم داد بعضی از این تقدیرات که چقدر بلند هست اینها و راجع به اینها باید یک مقدار با هم تمرین بکنیم. اما کلاً این را به شما بگویم آنچه که خیلی مهم است و تعیین کننده است در تقدیرات سال بعد، یکی شکر است انسانهایی که از خدا ناراضی هستند انسانهایی که نق و قر زیاد دارند یعنی کفور هستند قدر نعمتهایی را که خداوند تبارک و تعالی به آنها داده نمیدانند یا بلد نیستند عُرضه ندارند از آنها استفاده بکنند این را میگویند کفران، کفران خوب استفاده نکردن از نعمت هست. از نعمتهای مختلفی مادی، معنوی، خانوادگی، آبرویی، اجتماعی، سیاسی، هر چه که خدا داده به انسان نعمتهای الهی است. خداوند بر اساس میفرماید (لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ) اگر شکر را بجای آورید اگر شکر نعمت را بجای آورید به افزایش میرسید. این به افزایش میرسید، نمیگوید نعمتتان را افزایش میدهم میگوید خودتان اضافه میشود، یک رمز دارد که خودتان اضافه میشوید که امشب انشاء الله راجع به همین اضافه شدن خود سخن خواهیم گفت. چون تقدیرات این هست که انسان با چه قیمتی وارد شب قدر بشود و با چه قیمتی از ماه مبارک خارج بشود و سال آیندهاش را در چه سطحی از قیمت و ارزش سپری بکند شکر نعمت خیلی اثر دارد. (لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ) کسی که کفران نعمت میکند نعمتهای بزرگی که خدا به آن داده نعمتهای الهی را قدر نمیشناسد بلد نیست از آن استفاده بکند یا نعمتها را ضایع میکند. این در معرض سلب نعمت قرار دارد که خداوند نعمت را از او بگیرد پس این خیلی مهم است که شما چقدر در طول سال شاکر هستید حمد الهی را بجای میاورید و از نعمتهایی که خداوند تبارک و تعالی به شما داده استفاده بهینه بکنید. این یک نکته، ظرفیتهای افراد هم خیلی مهم است که باز با نعمت شکر هم بیارتباط نیست اینکه یک نفر چقدر ظرفیت دارد حتماً امشب به امام زمان(ع) عرض کنیم آقا بیش از آنچه که ما ظرفیت داریم به ما هیچ امر بد یا خوبی را ندید نه خوب باشد و نه بد. چون انسان بد که باشد وبال گردنش و عذابش زیاد میشود خوب هم باشد وقتی انسان ظرفیت ندارد خوب را تبدیل میکند به بد. پول اضافه، شهرت اضافه، آبروی اضافه، عزت اضافه، محبوبیت اضافه، عبادتی که ظرفیتش را نداری، هر چه که هست. شما نگاه کنید امام سجاد(ع) وقتی در دعای مکارم عرض میکند به خداوند (لا تُحدِث لی عِزً ظاهراً إلا احدثتَ لی ذِلَۀً باطِناً عِندَ نَفسی بِقَدَرِها) خدایا اگر قرار است من پیش مردم آبرویم بیشتر بشود. عزت ظاهریام پیش مردم بیشتر بشود حتماً به همان اندازه که عزت من بیشتر میشود به همان درجه من را پیش خودم بیاور پایین. و الا خدا نکند که انسان پیش مردم بالا برود و خودش این را باور بکند و خودش هم پیش خودش بالا برود از آن تعریف و تمجید بکنند به آن احترام بگذارند و تحویلش بگیرند محبوب بشود مشهور بشود. مورد توجه قرار بگیرد و خودش هم این را باور بکند اینجاست که شخص سقوط میکند و راه ورودی نعمتها بسته میشود انسان دچار یک پُری کاذب میشود و دیگر جایی برای دریافت نعمت ندارد بسیار خطرناک است. نعمتی که انسان را پُر میکند هر چه که میخواهد باشد، نماز شب میخواهد باشد، خدمت به مردم میخواهد باشد، عزت و آبروی معنوی باشد. عبادتهای زیادی باشد هر چیزی که انسان را پر بکند دیگر راه دریافت را، خداوند تبارک و تعالی به روی انسان میبندد خدا نکند انسان دچار خودبینی، خودپرستی، عُجب، خودشیفتگی بشود خدا نکند انسان به حالتی که دارد راضی بشود. علی(ع) فرمود (لا مُصیبَۀَ کَاستِهانَتِکَ بِالذَنب وَ رِضاکَ بِالحالَۀِ التی کُنتَ عَلَیها) یا (أنتَ عَلَیها) هیچ مصیبتی مثل این نیست که انسان گناه خودش را کوچک بشمارد و هیچ مصیبتی بالاتر از این نیست که انسان به حالتی که دارد راضی باشد. این یعنی پُر شدن و بسته شدن، یک کسی که شب قدر حواسش به خودش هست یک کسی میداند خودش را، تخلیه نکرده خودش را. این پُر از کمالات وهمی، حسی، خیالی، عقلانی هست پر از احساس قرب و احساس عبادت و طلبکار بودن از خدا هست این وقتی میرود در دعا هیچ چیزی دریافت نمیکند وقتی میخواهد بگیرد یک چیزی میگویند این پُر پُر هست. این الان جا ندارد ما چیزی به آن بدهیم زیرکترین افراد کسی است که گداترین افراد میشود شب قدر، یعنی کسی است که از تمام وجودش میگوید (لا اَملِکُ لِنَفسی نَفعَاً وَ لا ضَرّاً وَ لا مَوتَاً وَ لا حَیاتَاً وَ لا نُشوراً) خدایا من هیچ چیز نیست. برای همین هم سه شب این دعا وارد شده (اَللّهُمَّ اِنّی اَمسَیتُ لَکَ عَبدَاً داخِراً لا اَملِکُ لِنَفسی نَفعاً وَ لا ضَرّاً وَ لآ اَصرِفُ عَنها سُوءاً) هر سه شب این وارد شده یعنی اعمال مشترک شب قدر هست شما با این دعا باید تخلیه بکنی خودت را، خیلی دعای مهمی هست. اگر حتماً نخواندید چند خط بیشتر نیست هفت هشت ده خط است این را حتما بخوانید امشب و تخلیه بکن خودت را. خدا نکند انسان یک چیزی با خودش داشته باشد و بگوید حالا من با یک دست پُری میخواهم بروم امشب یک چیزی بگیرم تا خودت را تخلیه نکنی تا احساس ذلت تا احساس اینکه هیچ چیزی از خودم ندارم. (لا اَملِکُ لِنَفسی نَفعاً) هیچ عُرضه‌ای ندارم خدای من، من نفعی را برای خودم جمع کنم خدایا من هیچ عُرضه‌ای ندارم هیچ سوئی را هیچ بدی را از خودم دور بکنم. خدایا من اصلا مصالحم را خوب نمیشناسم. من ممکن است چیزی بخواهم و به ضررم تمام بشود. ممکن است از یک چیزی بدم بیاید ولی به نفعم باشد. ممکن است یک چیزی را نخواهم خیلی برایم خوب باشد و ممکن هست یک چیزی را بخواهم و اصلاً برایم خوب نباشد بنابراین این خیلی مهم هست که انسان چگونه برود و چطوری تقدیر را به امضای حضرت برساند. به حالت خودمان نباید راضی باشیم. این حدها را ما باید بشناسیم. پس ظرفیت افراد هم خیلی مهم است امشب، با چه ظرفیتی وارد این شب قدر میشوند. چقدر لیاقت با خودشان میاورند امشب پیش امام زمان، چقدر آمادگی میاورند. خوب است یک نفر بگوید من خیال پروازهای بلند دارم خیال تغییر سبک زندگی و سطح پرواز دارم، اما هیچ چیزی هم ندارم و دستم خالی است. این خیلی خوب است. هیچ چیزی ندارم. من یک استعداد قدرتمند شدم امشب، یک استعداد صادق، آماده آماده هر طوری که شما میخواهید برای من تصمیم بگیرید، این خیلی خوب است. ولی خودش را با آمادگی پروازهای بلند ببرد در نظام تقدیر، نه در حد حیوان یا کمتر از حیوان یا سنگ یا کمتر از سنگ. خدای نکرده نعوذ بالله نه در حد یک شیطان، با یک حد بلند انسان برود به سراغ تقدیرات الهی. پس شکر، ظرفیت، و لیاقت افراد خیلی مهم است. هر چقدر در طول سال گذشته تا الان از خودت لیاقت نشان دادی ضایع نکردی، نعمتها را خراب نکردی، قابلیت نشان دادی از اینکه خدایا این نعمتها را به من دادی و من از آن خوب استفاده کردم. فرصتهایی را برای من پدید آوردی و من خوب استفاده کردم از پولم از آبرویم از قلمم، از هوشم، از حسهای قشنگی که نسبت به خانواده آسمانیام داشتهام از عشق به تو من خوب استفاده کردم با اینها پرواز کردم با اینها حرکت کردم. با اینها جلو آمدم اینها خیلی اهمیت دارد این بسته به تصمیم ماست که ما تصمیم بگیریم که ما چقدر میخواهیم از خودمان لیاقت نشان بدهیم واقعاً. چقدر میخواهیم دست از کفران نعمتها و ضایع کردن نعمتها برداریم، اینهاست که به ما قابلیت میدهد برای اینکه بتوانیم از شب قدر بهترین استفادهها را بکنیم. بعد از اینکه انسان قیمت خودش را شناخت یعنی فهمید که انسان یعنی چی. انسان زن نیست مرد نیست. انسان طبیعت نیست. انسان آن جنبه عقلانی و مطالعاتی و علمی نیست. انسان آن بخشی است که عاشق الله میشود .انسان آن بخشی است که لا اله الا الله مال این انسان هست. مال ایشان هست. لا اله الا الله. انسان وقتی خود حقیقیاش را شناخت تقدیراتش را باید به اندازه و بر اساس خود حقیقیاش دریافت بکند نه بر اساس خود حیوانیاش. یک کسی که امشب بزرگترین آرزویش یک همسر است یا یک شفا پیدا کردن هست، پول هست قبولی در امتحان هست، این قطعاً با قیمت وارد تقدیر نمیشود دارد با قیمتهای پایینی وارد تقدیرات میشود. نمیگویم اینها را نخواهیم اینها را عیب ندارد بخواهیم. هیچ اشکالی ندارد و از ما هم خواستند که همینها را بخواهید از خدا، ما کسی را غیر از خدا که نداریم که از آن بخواهیم اینجور چیزها را. اینها را بخواهیم، اما بزرگترین خواستهها و دغدغههای یک نفر اگر در همین حدود باشد اینکه حالا من دانشگاه قبول بشوم، حوزه قبول بشوم کنکور قبول بشوم بچههایم اینطوری بشوند، همسرم اینطوری بشود. بدنمان اینطوری بشود، فلانی شفا بگیرد، فلان مشکل اقتصادیام حل بشود، فلان درصد رشد بیاید در زندگیام، از این چیزها، یک کسی که اینقدر کوچک خودش را نگاه میکند دیگر آن چیزی که به دست حضرت میدهد کوچک است. تقدیری که جذب میکند کم هست.

وقتی انسان خودش را شناخت بر اساس خود حقیقیاش، باز انگشتان حقیر را نگاه کنید. گفتیم ما چند بخش داریم حس و خیال و وهم که در این سه بخش حیوان هستیم بخش عقلانیمان که فرشته هستیم و بخش فوق عقلانی که انسان هستیم.

انسان وقتی خود حقیقیاش را شناخت میفهمد که یک آخرت یک ابدیت در انتظار اوست. میفهمد که خانواده آسمانیاش، چهارده معصوم در انتظار ورود او به برزخ هستند. میفهمد که چند روز دیگر وارد نظام برزخی میشود. تمام آن بخشهایی که مربوط به مسائل پایینی هست همه را رها میکند. هیچ کدام به دردش آنجا نخواهد خورد مگر چیزی که تبدیل به فوق عقل شده باشد. یعنی اگر پول است شخص برای آخرتش ذخیره کرده باشد. اگر مسائل حسی و خیالی و وهمی است از آن استفادههای آخرتی کرده باشد. اگر مطالعه و علم و تحصیل و درس و این چیزهاست، انسان اینها را هم به آخرتش فرستاده باشد، ذخیره آخرتی خودش قرار داده باشد، والا بقیهاش هر چه میماند، مانده دیگر، هیچی مانده. میماند فقط یک فوق عقلی که قرار است تا قیامت زندگی بکند آنجا و وای به حالش اگر توشه کم داشته باشد. میماند آن کمالاتی که به درد آخرت میخورد. حالا باید این شخص اگر بخواهد انسانی باشد که هم در دنیا زندگی موفقی داشته باشد و به تعبیر قرآن شاد و آرام باشد و هم سالم وارد برزخ بشود، باید بیاید نظام برنامهریزی زندگی‌اش را براساس نظام فوق عقلانیاش قرار بدهد. یعنی دارای نقشه باشد. این بدبختی که نصیب ما میشود گرفتاری که ما داریم این هست که ما بدون نقشه داریم زندگی میکنیم. تمام حرف شب قدر این است (لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ) یک شب تقدیری یک شب با اندازه زندگی کردن یک شب با تصمیم و یک شب با برنامهریزی و با طرح و برنامه بودن بهتر از هزار ماه بدون برنامه است. این داستان این است.

کسی که در زندگیاش نقشه ندارد از همان بچگی که بزرگ میشود جنبه گیاهی دارد تا بعد حسهای حیوانی و غریزه پیدا میکند، تا وقتی که هوش پیدا میکند دنبال مطالعه است. فقط دارد روزبهروز بزرگ میشود براساس این نیازها هی تصمیماتی را میگیرد، اما یک کسی که از جوانی خودش را میشناسد که چه کسی هست، از همان جوانی به معرفت نفس نائل میشود، میفهمد که قیمتش چقدر است. میفهمد که حدش چقدر است این مثل بقیه مردم زندگی نمیکند. او دارای سبک زندگی، هدفهای خاص در زندگی هست و بعد تمام شئون پایینی زندگیاش را بر اساس آن من حقیقیاش برنامهریزی میکند. این را میگویند صاحب قدر بودن. این را میگویند صاحب برنامه بودن، صاحب سبک بودن.

شما نگاه کنید وقتی میخواهید یک خانه بسازید بدون نقشه نمیروید این کار را انجام بدهید. اول نقشه میریزید بعد میگویید حالا پس باید چکار کنیم. یا در خانه یک روز مرخصی دارید شما، تعطیل هستید، میگویید حالا امروز را کجا برویم، دارید نقشه میریزید. نمیگوید حالا بیایید سوار ماشین بشویم همگی برویم بیرون ببینیم مثلاً کجا برویم، این کار را نمیکنید، شبش مینشینید کلی حرف میزنید پارک برویم جنگل برویم یا خانه کسی برویم هر کدام را که بخواهید بروید سبک آمادگیتان فرق دارد. اگر کوه بخواهید بروید نوع وسایلی که میخواهید بردارید فرق دارد، اگر پارک بخواهید بروید فرق میکند میگویید مثلاً باید چای برداریم غذا برداریم، زیرانداز برداریم. بشقاب برداریم، میوه و نمکدان برداریم، چه و چه و چه، نوع برنامهها را آماده میکنید که سفرت به شما تلخ نگذرد سفر با برنامه است مسافرت هم که میخواهید بروید باز برنامهریزی میکنید. خانه میخواهید بسازید برنامهریزی میکنید، یک کسی میخواهد عروسی بکند برنامه دارد، بدبختی ما، بزرگترین بدبختی ما این هست که ما برای مصرف عمرمان نقشه و طرح و برنامه نداری. قیامت پیغمبر میفرماید روز قیامت از دو چیز سؤال میکنند که بیش از همه مهم است: یکی عمر و یکی جوانی که در چه راهی مصرف کردی. جوانی خودش جزء عمر است میتوانست بگوید از عمر سؤال میکنند ولی نه. جوانی چون نقش بسیار تعیین کنندهای دارد جدا سؤال میکنند. وقتی پیامبر میفرماید سؤال میکنند یعنی تو دیگر حق نداری هر طوری مصرفش بکنی؛ یعنی باید برایش طرح و برنامه داشته باشی. برای ازدواجت، با چه کسی، چطوری. بچهدار شدن، چطوری، انعقاد نطفه، بارداری، از ماه اول تا نهم مراقبتها، دوران شیرخوارگی، برنامه باید یک زن داشته باشد یک مرد باید برنامه داشته باشد برای بچهدار شدن. قبل از اینکه ژنهایش را تقویت بکند اقدام بکند به بچهدار شدن، بچهای که به دنیا میاید با ژنهای ضعیف میاید یک کسی که میخواهد بچهدار شود باید برنامه داشته باشد. باید شش ماه جلوتر آموزش ببیند دوره ببیند برنامه بگیرد تا این نطفهای که میخواهد انعقاد پیدا بکند با پنج تا ژن قدرتمند بیاید، سلامت و زیبایی، هوش، عقل، دین و اخلاق، که متأسفانه الان اینطوری نیست الان در خانوادههای ما بیشتر تربیت بر اساس دو بخش است. یکی سلامت و زیبایی که روی اینها برنامهریزی میکنند یکی هوش بچهها، بچهها هی بروند مدرسه، درس بخوانند تیزهوشان بروند، غیر انتفاعی بروند. و سه بخش اصلی شخصیت بچهها در تربیتها الان نادیده گرفته شده چون پدر و مادر خودش هم به اینها توجه ندارد بخش عقلانی، بخش اخلاقی و از همه مهمتر بخش فوق عقلانی و بخش دینی. که اینها نه کلاس هست برایشان، نه معلم هست نه مدرسه هست نه باشگاه هست برایش برنامهریزی نمیکنند مگر بعضی از خانوادهها که به این چیزها توجه دارند. یک کسی که میخواهد بچهدار بشود باید برنامه داشته باشد از قبل، چند ماه جلوتر، کسی که میخواهد پدر بشود، اصلا کسی که میخواهد ازدواج بکند میگوید الان میخواهم ازدواج بکنم سال بعد میخواهم عروسی بکنم وقتی عروسی کنم میخواهم پدر بشوم. پس من باید از الان ژنهایم را تقویت بکنم باید برنامه داشته باشم برای بچهام، درست است من الان زن ندارم ولی حس پدری دارم. درست است من الان شوهر ندارم ولی حس مادری دارم باید از الان برای بچهام فکر باشم چطور وقتی بچه را باردار میشوید میگوید از الان فکر سیسمونیاش باشیم یا وقتی متولد میشود واکسن بزنیم که 15 سال بعد مریض نشود. برای اینها برای سلامتیاش برنامه داریم ولی برای بخش اصلی و جاودانه نه خودمان و نه نسلمان برنامه نداریم این نسلی که از تو به دنیا میاید تا قیامت هر کاری بکند در نامه عمل تو است خوب یا بد. پس برایش برنامهریزی کن زمین توست، کشتزار توست حرث توست به تعبیر قرآن حرث توست، خوب برای نسلت باید یکطوری برنامهریزی بکنی که فردا آلودگیهایش نیاید در نامه عمل تو، کمالات، فضائل، قدرتها بیاید در نامه عمل تو. از اینجا معلوم میشود که بعضی از قدرها اینگونه است، این را بگویم و تمام کنم عرایضم را، بعضی از انسانها وقتی دارند زندگی میکنند در شب قدر. خواهش میکنم به این قسمت خیلی دقت کنید خواهران هم دقت کنند، بعضیها وقتی که شب قدر تقدیرات را دریافت میکند تقدیرات خودشان را به عنوان یک انسان دریافت میکنند. تقدیرات نسلشان را دریافت میکنند تقدیرات میلیونها آدم را یک نفری دریافت میکنند، عجب آدم قویای هست این، یعنی مثل یک ثروتمندی که اگر الان بخواهد ثروتش را بدهد به فقرا. مثلاً یک آدم خیلی ثروتمند است و بعد اگر این ثروتش را بدهد به فقرا، صد تا فقیر آباد میشوند. پس این دارد ثروت چند نفر را مصرف میکند؟ ثروت صد نفر را دارد مصرف میکند. شما در آمریکا وقتی نهضت والستریت دارید والستریت نهضت 99% به آن میگویند یعنی یک درصد در آمریکا دارند معادل چند نفر زندگی میکنند؟ 99% نعمتها را آنها دارند مصرف میکنند یک درصد، 99% ثروت و امکانات مال آنهاست و 99% در آمریکا دارند با یک درصد ثروت زندگی میکنند. در کشور ما هم هست آدمهایی که نعمت مادیشان به اندازه صدها نفر هست اما این آدم وقتی وارد برزخ میشود به یک حیوان هم نرسیده، این اصلاً زندگیاش یک حیوان هم نیست یعنی به عنوان یک حیوان هم قبولش نمیکنند. حیوانات بهشت میروند ولی این اصلاً بهشت راهش نمیدهند این باید سالها، دهها، صدها، هزاران، دهها هزاران سال در زندان باشد در جهنم، عرضه نداشته به عنوان یک انسان حتی زندگی بکند. یعنی این همه شب قدر به او گذشته او تقدیر یک آدم را هم حتی نگرفته یعنی در طول سالش شاید یک روز دو روز پنج روز به اندازه یک انسان نتوانسته زندگی بکند خوب این خیلی بد است. دقیقاً در نظام ماوراء طبیعی هم بعضی از آدمها هستند وقتی تقدیر میخواهند جذب بکنند شب قدر، تقدیر میلیونها آدم را برای خودشان جذب میکنند یعنی این خوراک خودش را که میگیرد هیچی، خوراک خودش را که میگیرد به عنوان یک انسان هیچی. خوراک چند میلیون انسان را هم دریافت میکند و این خوراک را در طول سال به میلیونها انسان میرساند. در سلامت، سعادت، معنویت، احیا میلیونها انسان نقش دارد. وقتی هم وارد برزخ میشود دیگر به عنوان آدم وارد نمیشود. به عنوان یک امت یک جماعت وارد برزخ میشود. ثروتمند میرود آنجا، اهل احسان یادتان هست گفتیم. اهل احسان وقتی میروند در قیامت هر کس کارش گیر است اینها به خدا میگویند خدایا از ثواب ما به اینها بده اینها بروند بهشت، اینقدر این دارد در روز قیامت اینقدر دارد که میگوید خدایا از همین نامه عمل من بردار هی بده اینها بروند در بهشت و هیچ کس گیر نکند، ثروتمند است دارد بدهد. پس اینکه شما امشب شب قدر است یا فردا شب یا پس فردا شب در این شبها باید طمعتان را بالا ببرید. باید سطح فکرتان را بالا ببرید. باید نوع درخواستتان این باشد. خدایا اول از این من نمیخواهم جزء هیچ کدام از آن پنج گروه باشم. میخواهم به عنوان یک انسان امشب تقدیراتم را دریافت کنم و یک زندگی انسانی داشته باشم، که حالا ساعت بعد یک مقدار در موردش توضیح خواهیم داد. و بعد هم نمیخواهم یک انسان باشم. من مصرف دارم در شب اول قبرم، بعضی از آدمها ثواب دارند این ثوابشان را وقتی میبرند در شب اول قبر به بعد، شب پنجم دیگر کم میاورند. دقت کردید تا بحال، خیلی از شما. شاید دیده باشید اموات خودتان یا سایر امواتی که میایند در خواب شما، به شما میگویند یک چیزی به ما کمک بکنید. یک چیزی به ما بدهید. ما اینجا کم آوردیم، ما اینجا بدبختیم، ما اینجا نیازمندیم، برایم غذا بده. به من آب بده، من تشنهام، دیدید اموات یکسره میایند به آدم میگویند تشنهام، غذا میخواهم، حالم بد است، کم آورده بنده خدا، یکسال خوب بوده در برزخ، کم آورده، توشه ندارد، مصرف شد، توشهاش مصرف شد. ما قرار است تا قیامت زندگی کنیم. پس باید خیلی تقدیرات بگیریم، بعضیها میگویند حالا این یعنی چی، که لیلۀ القدر است بالاتر از هزار ماه است؟ عزیزم هزار ماه را تو باید مصرف کنی در برزخ، نیاز داری به آن، در برزخ ما خیلی اینقدر سخت است در برزخ، اینقدر اوضاع در قبر بد است و خطرناک است که یک آدم قدرتمندی، شهید امشب امیر المؤمنین(ع) میگوید (آه مِن قِلَۀِ الزاد وَ طُول الطَریق) آه از کمی توشه و طولانی بودن راه. بنابراین ما باید خیلی حواسمان جمع باشد عزیزان، که ما باید تقدیرات قدرتمندی را دریافت بکنیم تا ذخیره دنیا و آخرتمان بشود. هم برای دنیا بتوانیم استفاده کنیم هم در برزخ ما به اینها احتیاج داریم. حالا راجع به چند و چونش و کیفیتش و اینها انشاء الله ساعت بعد یک مقدار توضیح خواهم داد. و الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین. عزیزان بخش خیریه به من گفتند که کمکهای زیادی هنوز نیاز دارند برای تأمین سحرها و سایر خدمات فرهنگی و معنوی و اینها انشاء الله این شبها که شب قدر هست سعی کنید از بیشترین مقدار ثروتتان انشاء الله استفاده کنید و ذخیره خوبی برای دنیا و آخرتتان و خیر و برکات آخرتیتان انشاء الله به دست بیاورید. باز هم صلوات ختم بفرمایید.