جلسه 005 - مراقبت‌های ماه رمضان
شماره جلسه
5
وضعیت پیاده سازی
دارد
متن کامل (خام) ‌ جلسه 005 - مراقبت‌های ماه رمضان

مراقبات ماه رمضان 8/12/1373

اَعُوذُ بِاللّه مِنَ الشّیطانِ الرَّجیم/ بِسمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ/ الْحَمْدُللّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَ صلَّی اللهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطاهِرینَ وَ لَعنَتُ اللهِ عَلَی أعدائِهم أجمَعین مِنَ الان إلی قیامِ یَومِ الدّین»

خوب روزهاى آخر ماه مبارك هستيم اين يك جلسه را يك تك بحث اختصاص داديم به وداع به ماه مبارك رمضان. يك قسمتى از بحث، وداع حضرت را با ماه مبارك رمضان انتخاب كرديم كه خدمتتان مى‏خوانيم دعاى حضرت سجادعليه السلام در وداع با ماه مبارك رمضان حتماً توصيه مى‏كنيم دوستان را روز آخر ماه را وقتى بگذارند اين دعا را بخوانند و ببينند كه حضرت چه فرمودند چه به خداوند عرض كردند و با ماه مبارك چگونه صحبت مى‏كنند اصلاً اگر توجه بكنيم به دعايى كه حضرت موقع استقبال ماه مبارك مى‏خوانند به استقبال مى‏رود و چه زمانى كه حضرت وداع مى‏كند اين را ما آگاه باشيم قبل از ماه اگر آگاه باشيم كمك زياد مى‏كند به ما كه ما رابطه‏مان با ماه مبارك درست تنظيم بكنيم بدانيم كه از ماه مبارك چه مى‏خواهيم و چگونه بايد رفتار بكنيم در ماه مبارك رمضان افسوس و هزار افسوس كه ماه مبارك رمضان آنطور كه بايد شناخته شده نيست در بين مردم و مردم از مضامين اين دعاها آگاهى ندارند اگر مردم درست ارتباطشان را برقرار كنند با ماه مبارك رمضان بشناسند تا حدودى ماه مبارك رمضان را و با مضامين اين دعاها يك آگاهى ولو اندك و نسبى داشته باشند طورى برخورد خواهند كرد طورى عمل خواهند كرد در ماه مبارك رمضان كه اثرش براى ماههاى ديگر هم بماند برايشان و مى‏ماند خوب حالا ما اين قسمتها را مى‏خوانيم تا ببينيم كه به كجا مى‏رسيم دعاى چهل و چهارم صحيفه سجاديه هست دعاى چهل و پنجم اين ماه در ميان ما ستوده زيست ببينيد وقتى مى‏گويد زيست يعنى دارد به ما چه چيزى مى‏دهد حيات مى‏دهد مى‏گويد ماه زندگى كرد در ميان ما گاهى وقتها ما مثلاً يك چيزهايى را خطاب مى‏كنيم با آنها صحبت مى‏كنيم اما در تصور خودمان اين است كه اين يك شبيه است يك استعاره است مثلاً فرض بفرماييد با كتاب صحبت مى‏كنيم مثلاً اى كتاب اى يار خوب من اى مونس من اى دوست خالص من باهاش صحبت مى‏كنيم با كتاب يك موقع هستش كه خوب اين مرسوم است در ادبيات همه كشورهاى جهان اين مرسوم است كه مثلاً با اشيا صحبت بكنيم با چيزهايى كه جاندار نيستند صحبت بكنيم مثلاً با روز صحبت كنند با شب صحبت كنند با حيوانات صحبت بكنند با گياهان و گلها با چيزهاى مختلف صحبت كنند در فرهنگ دينى ما هم همين طور است بخصوص در دعاها ما مى‏بينيم با چيزهايى صحبت مى‏شود كه اينها جاندار نيستند اما يك فرق هست آن اين است كه اعتقاد ما در صحبتى كه با اينها مى‏كنيم اين است كه اينها همه مخلوق خداوند تبارك و تعالى هستند و متوجه مى‏شوند و حياتى واقعى دارند مثلاً ما درباره نماز قايل هستيم كه نماز صورت برزخى پيدا خواهد كرد مبصل مى‏شود روزه همين طور مثلاً جهاد همين طور صبر همين طور ولايت اهل بيت همين طور قرآن همين طور قرآن يك موجود زنده است يك امر با حقيقت هست مسجد همين طور مسجد شكايت مى‏كند در روايت داريم مسجد شكايت مى‏كند به هر حال از نظر قرآن كريم اشيا كه ما در اطراف خودمان با آنها ارتباط داريم داراى شعور هستند و انسان را درك مى‏كنند و زمين مثلاً كل زمين همين طور »اذا زلزلت الارض زلزالها و اخرجت الارض اثقالها و قال الانسان مالها يومئذ تحدث اخبارها« يعنى زمين خبرها خودش را مى‏دهد و چيزهاى ديگر كه هست دقت بكنيم كه واقعاً اين چنين است كه ماه مبارك يك ماه حيات دار است يك ماه موجود و يك حقيقت هست كه داريم با آن صحبت مى‏كنيم نگوييم كه اين از باب مثلاً يك سبك ادبى است كه مثلاً ما داريم با ماه مبارك صحبت مى‏كنيم با سبك هنرى هست مثلاً خير اينطور نيست واقعاً ماه مبارك يك حقيقتى را دارد مى‏فرمايد كه عرض مى‏كند اين ماه در ميان ما ستوده زيست و با ما پسنديده مصاحبت كرد و بهترين سودهاى جهانيان را بهره ما ساخت( بهترين سودهاى جهانيان يعنى كسى كه اعتقاد حضرت اين چنين است ديگر حالا يا مثل حضرت هستيم از نظر اعتقادى يا نيستيم يعنى بين ما و حضرت فاطمه هست در ما انديشه انديشه حضرت اينگونه خبر مى‏دهد كه ماه مبارك رمضان بهترين سودهاى جهان را نصيب افراد مى‏كند يعنى بهره‏مندترين افراد در ماه مبارك رمضان كسانى هستند كه اهل اين ماه هستند توجه دارند به اين ماه و حرمت اين ماه را نگاه مى‏دارند و به وظايفشان عمل مى‏كنند بهره‏مندترين افراد در ماه مبارك رمضان خوب شما چه ماهى را مى‏خواهيد داشته باشيد ببينيد كدام يك از يازده ماه اينجورى است كه شما نفس بكشيد در آن تسبيح هست بخوابيد در آن عبادت است كدام ماه را شما سراغ داريد كه تنفس انسان ثواب تسبيح را داشته باشد و خوابيدنش ثواب عبادت را داشته باشد اين خيرها را نگاه بكنيد اين مادى مسلكها كار دست ما مى‏دهد ما همه مادى مسلك هستيم غالباً اينجورى هستيم كه به سود به ثروت به دارايى فقط تا زمان مرگ نگاه مى‏كنيم اشيا كه در اطراف ما هستند چيزهايى كه مادى هستند پول طلا لباس خانه همسر فرزند اين را دارايى مى‏دانيم اما دارايى روح را توجه به آن نداريم كه روح هم فقر دارد و دارايى دارد مرض دارد شفا دارد، خواب دارد، بيدارى دارد، مرگ دارد، حيات دارد به اين توجه نمى‏كنيم در روايت فرمود )اكبر بلا فقر نفس( بزرگترين بلا فقر روحى است فقر معنوى است كه افراد روحشان فقير مى‏شود )اكبر بلا( يعنى ما هيچ بلايى بزرگتر از خالى بودن نفس نداريم نفس پوك و توخالى باشد پوچ و بى‏محتوا باشد اما محتوا يعنى چه محتوا چه هست محتوا يعنى مثلاً من فرمول رياضى در آن پر كنم يا فرمول مثلاً شيمى در آن پر كنم يا مثلاً شعر در آن پر كنم اگر مثلاً كسى شعر زيادى حفظ بود محتوا دارد روحش يا مثلاً دانشمند رياضى بود محتوا دارد روحش يا دانشمند فيزيك و زيست‏شناسى بود محتوا دارد خير روح موجودى است كه يك نفخه الهى و بازگشتش به سوى خداوند است و بعد از مرگ هم منتقل مى‏شود به عالم ديگر وقتى مى‏گوييم محتوا داشتن روح يعنى روح دارى توانى باشد كه در عوامل بعدى هم بتواند سالم زيست بكند و نيازهاى خودش را برطرف كند در عوامل ديگر هم خوشبخت بشود محتاج ابدى خودش را به همراه داشته باشد اين ثروت روح است ببينيد روح در حركت به سمت ابديت به چه چيزى نياز دارد آن را اگر برايش تأمين كرديم اين روح دارا است دارايى حساب مى‏كنيم ما اين اگر كسى يك همچين ديدگاهى داشت آن موقع متوجه مى‏شود كه ماه مبارك رمضان چقدر سود در آن هست چقدر دارايى نصيب نفس مى‏كند چقدر شخص را ثروتمند مى‏كند در روايت داريم »اشرافه امتى حملت قرآن و اصحاب الليل« اشراف امت من حمله قرآن حاملان قرآن هستند يعنى كسانى كه سينه‏هايشان محل آيات قرآن است و كسانى كه اهل شب هستند شب زنده دارند ما حداقل در ماه مبارك رمضان ولو براى سحرى خوردن كه شده بلند مى‏شويم اين شب را زنده مى‏كنيم نمى‏كشيم شب را چند ساعتى يك دو ساعتى به را زنده نگه مى‏داريم خيلى سود دارد براى ما ماه مبارك و آنگاه به هنگام پايان وقت و سر آمدن مدت و كامل شدن شمارش از ما جدا شد پس ما آن را مانند كسى وداع مى‏كنيم كه فراقش بر ما دشوار آمده و رفتنش ما را به وحشت انداخته و غمگين ساخته اين را چه كسى مى‏گويد حضرت سجادعليه السلام يعنى اگر كسى ماه مبارك را آن گونه كه حضرت مى‏بيند ببيند و اعتقاد پيدا بكند قلباً به آن واقعاً از رفتن ماه مبارك ناراحت است نه خوشحال يعنى چه اگر شما با يك دوستى برخورد كردى كه اين دوست با شما خوش اخلاق خوب رفتار كرد يك سره با آن نعمت به شما داد يك سره از آن فيض برديد لذت برديد بهره‏مند شديد ثروتمند شديد اين وقتى مى‏خواهد از شما جدا بشود تمام آن خيرات و بركات و نيكى‏ها مى‏رود ديگر انسان با كسى كه يك همچين كارى با انسان بكند وقتى مى‏خواهد جدا باشد ناراحت هست اگر بفهمد در ماه مبارك چه چيزى گيرش آمده بفهمد اين را و چه گيرش مى‏آيد وقتى ماه مبارك مى‏رود به جاى اين كه خوشحال باشد غمگين هست لذا حضرت مى‏فرمايد كه مانند كسى ما وداع مى‏كنيم با ماه مبارك كه فراقش براى ما دشوار هستش و رفتنش ما را به وحشت انداخته و غمگين ساخته براى همين هم در مستحب هست كه يك همچين رفيق خوبى كه مى‏خواهد بيايد به سمت انسان، انسان به استقبال مى‏رود براى همين هم رسم هست مسلمانان يك چند روزى را به استقبال ماه مبارك رمضان مى‏روند روزه مى‏گيرند و يك هفته‏اى هم بعد از ماه مبارك رمضان غير از عيد فطر بدرقه مى‏كنند با روزه گرفتن مجدداً ماه را مثل اين هست مثل يك نفر با آن خداحافظى كردى بعد مى‏ايستى از آن دور كه دارد مى‏رود نگاهش مى‏كنى قشنگ دلت نمى‏آيد برود محبوبت دارد مى‏رود يا خداحافظى مى‏كند بعد مجدداً مى‏آيى در آغوشش مى‏گيرى يك مرتبه ديگر با آن خداحافظى مى‏كنى باز تا نزديك در كه رفت دوباره هم در يك دست به آن مى‏دهى مى‏بوسى آن را دلت نمى‏آيد از تو جدا بشود )و او را با ما عهد و پيمان نگاه داشتن و احترام رعايت كردنى و حق ادعا كردنى ثابت و لازم است( يعنى بر ما يك عهد و پيمانى دارد احترام دارد و حق دارد بر ما كه بايد رعايتش بكنيم عهد و پيمانش كه همان تقوا است پيامى كه ماه مبارك دارد اين كه در اين ماه انسان چيزهايى را بر نفس خودش تحميل مى‏كند در ماه مبارك رمضان مى‏فهمد كه مى‏شود از حلال پرهيز كرد از حلال غذا نخورد آب نخورد سراغ همسرش نرفت از كارهايى كه حلال است نكند عهد ماه مبارك چه مى‏شود يعنى اين كه تو كه فهميدى در اين يك ماه كه توان اين را دارى سراغ حلال نروى از اين به بعد به سراغ حلال برود حلال را استفاده كن اما ديگر حرام را طرفش نرود ديگر به سمت حرام نرو چون خود خوددارى در استفاده از حلال سخت‏تر است از خوددارى در استفاده از حرام حلالها هم بر ما حرام شد در ماه مبارك براى اين كه ما بفهميم كه مى‏شود غلبه كرد مى‏شود مشروب نخورد مى‏شود سيگار نكشيد مى‏شود به نامحرم نگاه نكرد مى‏شود شهوت جنسى را كنترل كرد مى‏شود شكم را جلويش را نگه داشت مى‏شود خيلى كارهاى ديگر كرد يك تمرين بود براى اراده انسان و غلبه بُعد الهى انسان عقل است بر نفس و بعد شيطانى انسان اين يك ماه ثابت شد كه مى‏شود پس وقتى تو نيستى تو اين ماه بقيه ماه‏ها هم مى‏توانى غلبه كنى حالا بقيه ماه‏ها حلال پيش‏كش شما حلال را استفاده كنيد اما ديگر نگوييد نمى‏توانيم سمت حرام نرويم ما آلوده‏ايم بايد برويم سمت حرام نمى‏توانيم جلوى خودمان را نگه داريم اين عهد مى‏ماند براى انسان مى‏ماند كه مى‏شود گرسنگى را تحمل كرد مى‏شود تشنگى را تحمل كرد مى‏شود كم خورد پس به فكر فقرا باشيم اسراف نكنيم در مصرف و خيلى پيام‏هاى ديگر را دارد اين ماه براى ما خيلى پيامهاى ديگر دارد مى‏شود بلند شد شبها اين يك عهدش هست مى‏شود بهانه نگيريم كه نمى‏شود بلند شد شب بلند شد مى‏شود يك نيم ساعتى را با خدا حرف زد مى‏شود راز و نياز كرد مى‏شود مناجات كرد اين عهدها را بر ما دارد اين ماه مبارك كه بايد نگهش داريم )سلام بر تو اى بزرگترين ماه خدا و اى عيد دوستان خدا( "ماه مبارك را عيد مى‏داند" عيد دوستان خدا، عيد كه مى‏آيد افراد چقدر خوشحال هستند اعيادى كه مربوط به هر قوم و قبيله و كشور است مردم چقدر شاد هستند ماه مبارك براى كسانى كه اهل اللَّه هستند و اهل آخرت هستند اين شادمانى را دارد عيد است اين ماه افراد احساس عيد بودن مى‏كنند در ماه شاد هستند )سلام بر تو اى گرامى‏ترين وقت‏هايى كه با ما مصاحب بودى و اى بهترن ماه در ايام و ساعات، سلام بر تو اى ماهى كه برآمدن آرزوها در آن آسان و اعمال نيك در آن منتشر و فراوان است، سلام بر تو اى همنشينى كه چون پديد آيد احترامش بزرگ و چون ناپديد شود جدايى‏اش دردناك است و اى مايه اميدى كه فراقش رنج‏افسا است ببينيد كسى كه حيوانيت بر آن غلبه دارد نمى‏تواند اين را بگويد افرادى كه حيوانيت بر روحشان غلبه دارد از آمدن ماه مبارك شادمان هستند و از رفتنش ناراحت هستند خوشحال هستند برعكس هستش حيوان اينطورى ديگر حيوان از بسته شدن پوزش ناراحت از محدوديت ناراحت هستش اگر واقعاً اين بعد حيوانى ما تحت بُعد عقلانى و انسانى ما قرار گرفته باشد و تحت بُعد الهى ما قرار گرفته باشد و ياد گرفته باشيم كه چطورى غير غذاى حيوانى را استفاده بكند او هست كه با آمدن ماه مبارك شاد و با رفتنش غمگين است "چون دهان بستى دهانى باز شد،،، تا خورنده لقمه‏هاى راز شد" اگر در ماه مبارك دهانمان را بستيم دهان حيوانى را بستم غذاى الهى خورديم درست ببينيد بيشترين فصلى هست كه افراد با قرآن انس دارند با مسجد انس دارند مساجد چند برابر جمعيت معمول خودشان را مى‏گيرد لذتى كه در مسجد نشستن است در جماعت است در داخل بودن در جماعت مسلمين هست شادى كه آنجا مى‏آورد سبكى دل كه دارد اينها همه‏اش تغذيه است ديگر لذتى كه انسان مى‏برد از اين معنويت شبهايش همين طور سحرهايش همين طور ايام احيا همين طور )سلام بر تو اى همدمى كه چون روى آورد مايه انس شد و شاد بر انگيخت "مايه انس عجيب" و چون سپرى شد وحشت افزود و ما را دردمند ساخت( شما اگر خودتان را امتحان كرده باشيد مى‏بينيد در اين ماه چقدر فرصت داريد با خدا حرف بزنيد چقدر فرصت حرف زدن شما با خدا بيشتر است انس‏تان با خدا زيادتر مى‏شود خدا كند انسان اين انسى كه در اين ماه با معنويات با قرآن تسهيل كرده حفظش بكند و براى بعد از ماه هم نگهش دارد بعد از ماه دوباره دلش و خبره توى تاريكى‏ها غصى بكند سختش بكند )سلام بر تو اى همسايه‏اى كه دلها در جوار آن رقت يافت و گناهان در آن كم شد( اين رقت دل هم انسان احساس مى‏كند در ماه مبارك رمضان يعنى ماهى است چون يك سره دم از معنويات زده مى‏شود انسان مى‏داند مهمان خدا است خود به خود همه يك حال معنوى خاصى دارند همه همين طور هستند يعنى از هر كس بپرسى حالت در ماه مبارك رمضان چطور است نسبت به غير ماه مبارك رمضان مى‏گويد كه من يك حال سبكى دارم يك رقتى دارم زودتر گريه‏ام مى‏گيرد زودتر متوجه خدا مى‏شوم زودتر جلسات قرآن را نگاه بكنيد چقدر شلوغ مى‏شود اين جلسات، جلسات معنوى چقدر شلوغ مى‏شود شبها همين طور مساجد چقدر پر مى‏شود دستها چقدر بيشتر به دعا برداشته مى‏شود انسان يك آمادگى و يك رقت خاص در درون ماه مبارك رمضان دارد كه بعدش كه ميرود انسان يك ذره غصى مى‏شود اصلاً احساس مى‏كند ارزش يك نورى دارد خارج مى‏شود مى‏فهمد اين را در گناهان در آن كم شد چرا گناهان در آن كم مى‏شود در ماه مبارك؟ چون راه‏هاى گناه را خدا بسته در ماه مبارك حلال‏ها را ما نمى‏توانيم استفاده بكنيم چه برسد به سمت حرام برويم خود به خود شيطان بسته مى‏شود اين كه نبى اكرم‏صلى الله عليه وآله فرمودند )شياطين در اين ماه در غل و زنجير هستند( به خاطر اين است براى اين كه درهاى ورودى شيطان كه نفس ما ميل ما خواهشهاى ما است از داخل قفل شده و او دست اندازى دستاويزى پيدا نمى‏كند كه بخواهد بيايد نه مى‏تواند ما را با خوردنى تحريك كند چون مى‏داند ما نمى‏خوريم نه با نوشيدنى مى‏تواند تحريك كند چون ما نمى‏نوشيم نه چشم ما را مى‏تواند تحريك كند نه زبان ما را تحريك مى‏تواند كند خيلى انسان مراقب است در ماه مبارك رمضان )سلام بر تو اى يارى دهنده‏اى كه ما را در مبارزه شيطان يارى دارد شيطان هميشه از ميل‏هايى ما استفاده مى‏كند براى غلبه بر ما ديگر شيطان هر وقت مى‏خواهد ما را منحرف بكند چيزى كه ما ميل نداريم كه نمى‏آيد به ما بگويد برو انجام بده نگاه مى‏كند ما چه ميلى داريم از طريق همان ميل مى‏آيد سوار مى‏شود و غلبه مى‏كند حالا وقتى ماه مبارك قرار شد ما روزه بگيريم و يك روزه درست و حسابى هم بگيريم يعنى حواس پنج‏گانه خودمان را روزه بدهيم شكم‏مان روزه چشم‏مان روزه بدهيم، گوشمان را روزه بدهيم، زبانمان را روزه بدهيم، فكر و خيالمان را روزه بدهيم اين از كجا مى‏خواهد بيايد اينها به ما غلبه بكند اگر در ماه مبارك هم درست ما روزه بگيريم مى‏بينيم شيطان شكست خورده است اين است كه مى‏گويد )اسوه و يسوّد و وجهر( در روايت داريم كه روزه روى شيطان را سياه مى‏كند من به دوستان جوانم عرض مى‏كنم هيچ چيز مثل روزه براى خودسازى البته بعد از توان فكرى و عقلى كه انسان پيدا مى‏كند جداى از علم و مطالعات ولى در يك مبارزه عملى هيچ چيز مثل روزه كمك نمى‏كند به اين كه انسان چكار كند انسان غلبه كند بر شيطان و معنويت كسب بكند و اراده و قدرت كسب بكند خيلى موثر است روزه اما به شرطى كه افراط نشود يعنى انسان به زير نظر مربى حتماً اين كار را بكند زير نظر استاد اين را بكند ممكن است يك استاد به يك نفر بگويد شما مى‏توانيد دو روز مثلاً در هفته روزه بگيرى به يك نفر بگويد اصلاً نبايد روزه بگيريد به يك نفر بگويد يك روز بايد روزه بگيرى به يك نفر بگوهد هر دو هفته يك بار روزه بگير ظرفيتها فرق مى‏كند مزاجها فرق مى‏كند هيچ وقت نبايد دستورات كلى ما بگيريم بگوييم خوب حالا در روايت آمده كه پيغمبرصلى الله عليه وآله مثلاً ماه رجب را روزه مى‏گرفت شعبان را روزه مى‏گرفت بعد متصل مى‏كرد به رمضان بگوييم خوب ما هم همين كار را كنيم خير ممكن است اصلاً به ما حرام باشد اين كار را كردن شايد حرام باشد من كسى را مى‏شناسم كه اين همين ماه مبارك رجب را همه‏اش را روزه گرفت شعبان هم اكثرش را گرفت براى ماه مبارك مريض شد اصلاً نتوانست ماه مبارك روزه بگيرد يعنى ماهى كه واجب است روزه گرفتن به آن ساقط شد از آن نتوانست بگيرد دو تا ماهى كه مستحب بود روزه گرفته هر كس فهم خودش را مى‏تواند درك بكند كه اگر من امروز را روزه بگيرم به هيچ جا بر نمى‏خورد براى همين هم نهايتاً هفته‏اى دو روز را مستحب كردند آن هم براى كسى كه مزاج سالمى دارد توان اين را دارد كه بگيرد يك مزاج قوى و سالم دارد برود اين كار را بكند خيلى راه خوبى است براى غلبه بر شيطان براى زدن شيطان به زمين و براى كسب اراده و قدرت، قدرت فكرى و معنوى خيلى قدرتمند مى‏كند روزه انسان را خيلى قدرتمند مى‏كند يكى از اثرات زيادى كه دارد اين است كه عقل را زياد مى‏كند عقل انسان را قوه عاقله انسان را قوى مى‏كند ماه مبارك و روزه‏هاى مستحبى ديگر كه انسان درست بگيرد زير نظر استاد و مربى بگيرد اينها قوى مى‏كند انسان را عقل را خيلى قوى مى‏كند فكر را خيلى قدرت به آن مى‏دهد )و اى رفيقى كه راه‏هاى احسان را هموار ساخت( هموار ساختن راه‏هاى احسان يعنى چه؟ يعنى در ماه مبارك همه آمادگى بيشترى براى كمك كردن و يارى كردن دارند بيشتر پول كمك مى‏كنند بيشتر مهربانتر هستند به فكر فقرا بيشتر مى‏افتند به فكر اسرا بيشتر مى‏افتند به فكر مستضعفين بيشتر مى‏افتند )سلام بر تو و چه بسيارند آزاد شدگان خدا از جهنم در دوران تو( در روايت داريم كه خداوند در ماه مبارك رمضان در هر شبش حالا دقيقاً تعدادش يادم نيست اگر كسى يادش بگويد خيلى خوب بله هر شبى يك ميليون نفر را خداوند آزاد مى‏كند از جهنم هر شبى يعنى نجات مى‏دهد عذاب يك ميليون نفر را برمى‏دارد در ماه مبارك رمضان و چه خوشبخت است به سبب تو كسى كه احترامت را رعايت كرد رعاعت احترام يعنى بى‏ادبى نكرده بى‏حرمتى نكرده براى روزه‏دار يك احترام هست كه بايد داشته باشد رعايت بكند نسبت به ماه مبارك كسانى كه روزه نمى‏گيرند يك احترام بعضى‏ها روزه نمى‏گيرند اما احترام روزه‏دار را دارند احترام ماه مبارك را دارند حرمت ماه مبارك را رعايت مى‏كنند حرمت روزه‏داران را رعايت مى‏كنند بعضى‏ها هم در نهايت جسارت و بى‏ادب هستند و در همين ماه مبارك من جايى برخورد كردم همان روزهاى اول ماه مبارك بود رفته بودم جايى توى بازار ديدم آن آقاى بازارى نشسته بود در دكه‏اش سه چهار نفر خودشان و شاگردانش همه يكى يك سيگار دستشان دارند سيگار مى‏كشند در اين حجره‏شان در اين دخمه‏شان نشسته بودند و سيگار مى‏كشيدند انگار نه انگار يك مغازه ديگر رفتيم ديديم خيلى راحت ليوان چاى را گرفته وسط روز وسط ماه مبارك رمضان دارد چاى مى‏خورد خيلى سخت است خيلى اين قساوت قلب مى‏آورد براى انسان كه انسان برحرمتى كند به ماه مبارك رمضان )سلام بر تو چه محو كننده بودى گناهان را چه پوشنده بودى عيبها را براى گناهكاران يعنى كسى كه اهل معصيت است يعنى خيال ندارند آدم بشوند نمى‏خواهند انسان باشند هميشه انس با آن حيوانيت دارند شكمشان خوراكها رنگها بوها مزه‏ها شيرينى‏ها چربى‏ها كشته مرده اينها هستند از انسانيت از زندگى همين را همين مقدار را فهميدند اينها ماه مبارك برايشان خيلى طولانى است چه روزه بگيرند چه روزه نگيرند و اگر روزه بگيرند مأذب هستند كه بابا زودتر تمام بشود وقت مى‏گيرند روزشمارى مى‏كنند كه تمام بشود چند روز ديگر مانده انشااللَّه تمام بشود نجات پيدا كند روزه هم نگيرند چون به خاطر ماه مبارك رمضان يك محدوديتهايى به آنها هم تحميل مى‏شود باز هم ناراحت هستند )و چه با هيبت بودى در دلهاى مومنان( يعنى بزرگ بودى در دلهاى مومنان آنان هم براى تو احترام زيادى قايل بودند. )سلام بر تو اى ماهى كه هيچ ماهى با تو رقابت و مسابقه ندارد، سلام بر تو كه از هر جهت موجب سلامتى بودى، سلام بر تو كه همنشينى با تو ناپسند و معاشرت نكوهيده نيست، سلام بر تو همچنان كه با ارمغان بركات بر ما وارد شدى و آلودگى گناهان را از ما شستى، سلام بر تو كه وداع با تو از روى خستگى و ترك روزه‏ات از سر ملامت نيست. يعنى به خاطر اين نيست كه ما بدمان آمده از تو، از تو خسته نشده‏ايم اى ماه )سلام بر تو كه پيش از آمدنت در آرزوى تو بوديم و پيش از رفتنت از فكر جدايت محزونيم، سلام بر تو چه بدى‏هايى كه از ما دور شد و چه بسيار خوبى‏ها به وسيله تو بر ما روان گشت( ببينيد برادران عزيز اگر هم واقعاً نمى‏توانيم از صميم قلب اين دعا را بخوانيم ولى بدانيم كه چشم انداز انسانيت يعنى همين اگر يكى از دوستان خاص بداند كه رشد معنوى انسان را به كجا مى‏رساند خودش را محك بزند با همين جملات امتحان بكند خودش را ببيند اين جملات را مى‏تواند از صميم قلب بگويد همين طور كه حضرت سجادعليه السلام مى‏گويد اگر توانست بگويد شكر كند سپاس بگذارد خدا را و اگر نتوانست بگويد بداند چشم انداز از آينده يك جوانى كه رشد مى‏كند رشد معنوى مى‏كند اين هست كه به جايى برسد كه با ماه مبارك اينگونه از صميم قلب حرف بزند اين چشم اندازش هست پس تا زمانى كه در هر ماه مبارك به اين حالت برسيديم بدانيم رشد انسانى خوبى نكرديم يك اين دعا مناجات يك معيار است يا ميزان است برى سنجش خودمان بدانيم كه در ما چه ميزان حيوانيت غلبه دارد و چه ميزان انسانيت غلبه دارد اين را مى‏توانيم بسنجيم خودمان را با اين بسنجيم با اين فقرات دعا هر سال مى‏توانيم وقتى اين دعا را مى‏خوانيم ارزيابى كنيم خودمان را با اين فقرات دعا )سلام بر تو چه بسيار بدى‏ها كه از ما دور شد و چه بسيار خوبى‏ها به وسيله تو بر ما روان گشت( خوب ما حالا فكر كنيم بگوييم كه اين بدى‏ها كه از ما دور شد چى بود و اين خوبى‏ها به سوى ما روان گشت چه بود آيا ما اين ثروت را احساس مى‏كنيم در خودمان در روزهاى آخرين ماه مبارك در روح خودمان يك غنا و يك ثروت احساس مى‏كنيم احساس مى‏كنيم كه بدى‏هاى زيادى از ما دور شده يا اين كه نه الان كه مثلاً روز بيست و هفتم ماه مبارك رمضان بود ما احساس نمى‏كنيم كه چيزى از ما دور شده ما سبك شديم احساس شقاوت نمى‏كنيم احساس بيهودگى نمى‏كنيم احساس سلامت روحى بيشترى نمى‏كنيم احساس نمى‏كنيم كه دارايى‏هايى به دست آورديم چه جور هست خودمان را يك محكى بزنيم )سلام بر تو و شب قدرى كه از هزار ماه بهتر است( "هزار ماه يعنى معادل هشتاد سال" در روايت داريم كه يك عده‏اى شكايت كردند به پيغمبرصلى الله عليه وآله كه آقا امتهاى قبل عمرشان طولانى بود موفقيت بيشترى داشتند به عبادت ما كه عمرمان كوتاه است چه بكنيم قريب به اين مزمون هست دقيق روايت يادم نيست حضرت هم فرمود: خداوند براى امت من و براى شما ماه مبارك قرار داده و در آن يك شبى را قرار داده كه از هشتاد سال عبادتش بالاتر است هزار ماه »ليلة القدر خيرٌ من الف شهر« بهتر از هزار ماه است براى كسى كه عبادت مى‏كند در آن ماه براى كسى كه آن شب را زنده نگه مى‏دارد و نه به فسق و ولگردى و گناه نه به عبادت به انس به خدا به توجه به وجود مقدس امام زمان)عج( كه شب امام زمان)عج( است )سلام بر تو ديروز چه سخت به تو دلبسته بوديم و فردا چه بسيار به تو مشتاق خواهيم گشت، سلام بر تو و بر فضيلت تو كه از آن محروم شديم و بركات گذشته‏ات كه از ما ربوده شد اين هم يك قسمتى از دعاى وداع با ماه مبارك رمضان در پايان حضرت دعاى عجيبى دارند در ماه مبارك كه به ما ياد مى‏دهد كه ما در ماه مبارك با چه ديدگاهى و هميشه به خداوند نگاه بكنيم هميشه در روايت داريم كه من در نزد گمان بنده‏ام هستم )انا عند عبد و عبد المؤمن« من در نزد گمان بنده مؤمنم هستم هر جورى روى من حساب باز كند و من آن جورى با آن رفتار مى‏كنم مثلاً شما يك موقعى مى‏رويد پيش يك كريمى به آن مى‏گوييد آقا هزار تومان به من قرض بده هزار تومان مى‏گويد من يك كار خيلى خيلى مهمى دارم يك خواهش بزرگى دارم از شما خيلى حياتى هست بعد مى‏گويد چه شده مى‏گويد كه من هزار تومان پول مى‏خواهم مى‏گويد همين همين من فكر كردم مثلاً يك يك ميليون تومانى پول مى‏خواهى آدم كريم اين گونه آدمى كه دارد و كريم هستش آدم بايد ياد بگيرد كه با خدا چگونه صحبت بكند روى خدا چگونه حساب باز بكند اين فقرات را مى‏خوانم دقت بكنيد در وداع ماه مبارك حضرت چگونه از خدا تقاضا مى‏كند يك عده‏اى هستند كه در ماه مبارك رمضان خوب استفاده كرده‏اند ولى يك عده مثل ماها هيچى نفهميدند از ماه مبارك عقب مانده‏اند يك عده ثروتمند شدند يك عده در اين ضيافت شركت كردند يك عده در آن مهمانى رفتند و با صاحب خانه خيلى نزديكى‏ها داشتند خيلى لذتها بردند و بهره‏ها بردند از صاحب خانه ولى يك عده مثل ما اصلاً راهشان هم ندادند شايد پشت در مانده باشند ببينيد براى ما پشت در مانده‏ها حضرت چگونه دعا مى‏كند و ياد بگيريم كه اين گونه دعا كنيم )اللَّه‏م اسلخنا بانسلاخ هذا الشهر خطايانا، خدايا ما را با تمام شدن اين ماه از گناهانمان خارج كن يعنى مثل روز اولى كه متولد شديم( اواخر دعاى وداع است )و اخرجنا بخروجة من سياتنا( و ما را با خارج شدن ماه مبارك از گناهانمان خارج كن )واجعلنا من اسعد اهله به( ما را از سعادتمندترين و خوشبخت‏ترين افراد به وسيله ماه مبارك رمضان از اهل ماه مبارك رمضان قرار بده )اجزلهم قسماً فيه( ما را با نصيب‏ترين افراد بكن در ماه مبارك رمضان بيشترين قسم در ماه مبارك رمضان برداشته باشيم )و اوخرهم خطاً منهُ( و بهره‏مندترين افراد از نظر حض و بهره ما را بهره‏مندترين افراد قرار بده در ماه مبارك )اللَّه‏م ومن رعى هذا الشهر حق رعايته( مى‏گويد خدايا يك عده آمدند در اين شهر رعايت كردند حق رعايت ماه مبارك را خوب رعايت كردند )و حَفِظَ حرمته حقَ حفظها( و حرمت ماه مبارك آن جورى كه بايد حفظ كردند (و قام بحدوده حق قيامها) و حدود ماه مبارك را همان طور كه حقش است رعايت كردند )و اتقى ذنوبهُ حق تقاتها( و گناهانى كه ممكن بود در ماه مبارك رمضان انجام بشود درست آنگونه كه بايد پرهيز كنند پرهيز كردند )او تقرب اليك بقربة( يا خدايا كسى كه به تو به يك كار نيكى تقرب پيدا كرد به يك عملى تقرب پيدا كرد )او جبت رضاك له( كه تو از آن شخص رضا شدى اى خدا )عطف رحمتك عليه( و رحمت تو و مهربانيت را متوجه كردى اى خدا )فهب لنا( خدايا ما كه اين كارها را نكرديم كه ما نه حقش را رعايت كرديم و نه حرمتش را نگه داشتيم و نه حدودش را شناختيم و رعايت كرديم نه از گناهانش پرهيز كرديم نتوانستيم تقرب به تو پيدا بكنيم نتوانستيم كه به رضاى تو برسيم و به حرمتت برسيم حالا براى ما عقب مانده‏ها حضرت چگونه دعا مى‏كند ببينيد چقدر عالى )فهب لنا مثله من وجدك( خدايا از توانگرى خودت مثل همان چيزى كه به آن‏ها دادى به ما هم همان را عطا بفرما براى ما كه نتوانستيم و موفق نبوديم همان جورى عطا بفرما )واعطنا اضعلفهُ من فضلك( و بلكه بيشتر به ما عنايت بفرما )اصنعانه من فصتلك( از فضل خودت بيشتر به ما عنايت بفرما )فان فضلك لا يغيض( بر اين كه فضل تو كم نمى‏شود ما در دعاى روز دوشنبه داريم )لا تنقصك المغفرةُ لا تضرّك الموهبة( خدايا كم نمى‏كند به تو از تو چيزى كم نمى‏كند اگر ما را ببخشى و ضرر نمى‏رساند به تو اگر به ما عطا بكنى در دعاى افتتاح شبها مى‏خوانيم كه هيچ چيز به آن و بخشش از خداوند چيزى كم نمى‏كند از خدا هيچى )لا تزيدهُ كثره العطاء الا جودا و كرما( كه اضافه نمى‏كند به خداوند زياد بخشش كردن به بندگانش مگر جود و كرمشان يعنى وقتى خدا هى بيشتر مى‏دهد جود و كرم بيشترى هم كرده و بيشتر مى‏دهد جز جود و كرمش چيزى به آن اضافه نمى‏شود )انّ خزائنك لا تنقص( گنجينه‏هاى تو تمام نمى‏شود اى خدا )بل تفيض( بلكه افزون مى‏شود با بخشش و عطا )و ان معادن احسانك لا تفنى( و معاد نهايى احسان و نيكى تو تمام نمى‏شود )و ان عطاءك للعطاءُ المهنا( و عطا و بخشش تو بخشش بسيار گوارا و شيرين است بعد )اللَّه‏م صل على محمد و اله( حضرت صلوات مى‏فرستد بعد عرض مى‏كند )واكتب لنا مثل اجور من صامه( خدايا مثل اجر همه كسانى كه روزه گرفتند در اين ماه مثل اجر آن را به ما عطا بفرما )او تعبَّد لك فيه الى يوم القيمه( خيلى عجيب است اين فقره عرض مى‏كند خدايا ثواب كسى كه تا روز قيامت تو عبادت كرده به ما عطا بفرما اگر كسى اين را واقعاً از خدا بخواهد خداوند عطا نمى‏كند كريم بدش مى‏آيد از آن كم مى‏شود ببينيد چه گنجينه‏اى داريم ما دقت كنيد به اين گنجينه كه داريم يك دعايى وداع را انسان درست از ته قلب بخواند با خدا اين جورى حرف بزند اين جورى دعا بكند بگويد خدايا يك عده كه موفق بودند و اين بهره‏بردارى كردند ما بدبخت بوديم ما بيچاره بوديم ما مسكين بوديم ما عقب افتاده بوديم ما ضعيف بوديم خدايا نتوانستيم آن گونه كه آنهايى كه استفاده كردند آن اشراف آن قدرتمندان از بندگان مؤمن خودت آن زاهدها و اوبات استفاده كردند كه ما نتوانستيم مثل آنها باشيم ما ضعيفيم خدايا ما بيچاره‏ايم ما مسكينيم ولى خدايا از تو چيزى كم نشده كه اگر همانطور كه به آنها مى‏بخشى به ما هم ببخشى باز دارد دعا كه ديگر بس است امشب كفايت مى‏كند غرض اين است كه انشااللَّه اين براى اين بود كه يك مقدار آماده بشويم براى وداع ماه مبارك اين مقدارى كه از آن مانده درست با آن ارتباط داشته باشيم اين چند لحظه آخر را اين ساعات آخر را درست در آغوش بگيريم ماه مبارك را و درست با آن عشق بازى كنيم و اُنسمان را حفظ كنيم و بيشتر كنيم انسمان را با ماه مبارك رمضان و موقعى كه هم مى‏خواهيم وداع كنيم درست وداع كنيم و دلتنگش باشيم براى سال آينده يعنى از خدا بخواهيم كه طول عمر عنايت بفرمايد و سال آينده ماه مبارك بهترى را با ماه مبارك با يك صورت و حالت و آمادگى بهتر و بيشترى روبه رو بشويم و بيشتر بهره‏مند بشويم.

والسلام عليكم و رحمة اللَّه و بركاته