نبي اكرمصلي‌الله‌عليه‌وآله‌وسلم مي‌فرمايند: غضب آتشي است از ناحيه شيطان. و چند علامت براي اين آتش معرفي كردند از آن جمله سرخي چشم است و باد كردن رگهاي گردن است و اينها علامت نفوذ شيطان و نفخه شيطان است. روايت بعد از اميرالمؤمنين‌عليه‌السلام است كه مي‌فرمايند: غضب آتش قلبها است. اين هم آتشي است كه شيطان روشن كننده آن است و هم باعث سوزاندن خيلي از چيزها مي‌شود. و ايضاً مي‌فرمايد: غضب تغيير منطق در شخص ايجاد مي‌كند، فكر و فهم او را بهم مي‌ريزد وقتي هم كه منطق جديد پيدا كرد انسان بر همين اساس بناهاي جديد را مي‌كارد و يكسري از بنيانها را از بين مي‌برد و بعد اصلاح آن بسيار مشكل است و باز حضرت مي‌فرمايد: غضب يك شعله برافروخته است كه اگر كسي آن را فرو ببرد آن را خاموش كرده و اگر آن را رها كند اولين كسي است كه به وسيله همين شعله خواهد سوخت و باز حضرت مي‌فرمايد: از غضب بپرهيز كه اولش جنون است و آخرش پشيماني بعد مي‌فرمايد يك شعبه و ضربي از جنون است اين جدت و برخورد تند كردن و براي اين جنون است چون در كارهاي عاقلانه انسان آخر كار پشيماني ندارد چون بر طبق آنچه مي‌بايست عمل كند عمل كرده است پس حالا كه پشيمان مي‌شود بعد از عصبانيت و مي‌گويد كاش زياده روي نمي‌كردم اين يك جنون است و اگر پشيمان نشود معلوم كه جنون او دائمي است. و اگر غضب و عصبانيت بخاطر خدا باشد در آخر پشيماني ندارد هميشه اينطور است كه بعد از اينكه برانگيختگي الهي در شخص ايجاد مي‌شود دافعه شديد شيطان هم وجود دارد فرياد مي‌كند و با هزار ترفند به سراغت مي‌آيد و گاهي حتي شيطان خودش كافي نيست و در روايت دارد كه گروهي از شياطين به او حمله مي‌كند. و ايضاً حضرت مي‌فرمايد كه غضب انسان را از درستي دور مي‌كند و عقلا را فاسد مي‌كند يعني از اينكه تصميم درستي بگيرد و كار درستي انجام دهد او را دور مي‌كند لذا فرمودند كه در حين عصبانيت چند كار انجام ندهيد: دستور ندهيد، تنبيه نكنيد و تصميم نگيريد. و باز حضرت امير‌عليه‌السلام فرمود: قادرترين مردم بر كار درست كسي است كه غضب نمي‌كند يعني مبناي كار هيجانات روحي نيست. انسانها چقدر در هيجانات تصميات نادرست گرفتند مثلاً در حال عصبانيت ارتباط خود را با همسرش از دست داده است يا فرزندان با والدين مي‌برند اكثر قريب به اتفاق بچه‌هايي كه روي تصميم عجولانه و در حال خشم از خانه فرار كردند خيلي زود پشيمان شدند و بعد غرور آنها اجازه نمي‌داد كه بيايند و بگويند كه نادم است ولي خودشان مي‌دانند كه يك روز هم كه از خانه دور شدند چقدر آسيب ديدند. امام صادق‌عليه‌السلام مي‌فرمايد: كسي كه غضب خود را نمي‌تواند كنترل كند صاحب عقل خود نيز نمي‌تواند باشد و نيست. اصلاً غضب نقطه مقابل كار درست است. علم تأثير زيادي دارد و همانطور كه جهل معدن شر است علم ريشه هر چيزي است و مي‌تواند خيلي توانايي در ما ايجاد كند؛ من ديدم افرادي را كه در حد جنون عصباني مي‌شدند ولي با مطالعه و تمرين به مرور زمان چنان برخودشان مسلط شدند كه از صبورترين و حليم‌ترين افراد زمان خود شناخته شدند.

حضرت امام مي‌فرمود در رابطه با آمريكا ما هرچه كه مي‌گوييم از تو خوشمان نمي‌آيد مدام سعي دارد خود را ما چسباند حالا رابطه ما با غضب و شهوت و... اينگونه است كه اصلاً نوع ارتباطات ما غضب‌زا يا شهوت‌زا است و بايد اينها را كنترل كرد و وقتي پيش كارشناس مي‌روي و مي‌گويي من دائم شهوتم تحريك مي‌شود اولين سؤالي كه از انسان مي‌كند در مورد ارتباطات او است مثلاً مي‌گويد شغل خود را عوض كن، اين چيست كه دائم شهوت تو را تحريك مي‌كند يا غضب تو را بر افروخته مي‌كند و بالاخره بايد ريشه را شناخت و ريشه فساد را از بيخ كند.

والحمدلله‌رب‌العالمين.