نويسنده محترم در اين قسمت فرمودند كه اگر تشكيكي در دلالت آيات قرآن بر مسأله تجسم برزخي اعمال كسي بكند ولي در روايات ديگر كسي نمي‌تواند تشكيك كند چون روايات تحريم نسبت به تمثيل برزخي اعمال دارند.
از سطر 24، ص 30 تا سطر 15، ص 32.
به هرحال مسائل مالي اين چنين هستند كه تنظيم رابطه با آن خيلي مهم است، و شخص بايد فكر زيادي راجع به آن كند و آموزش نيز ببيند كه در مورد مسائل مالي چگونه فكر كنم كه آخرت خود را از دست ندهم، اينكه حالا مي‌گويد شخص در لحظه آخر متوجه مالش مي‌شود و اولين نكته مال اوست كه متوجه مي‌شود، توجه كرديد كه مثلاً چند رفيق دارد وقتي گرفتار مي‌شود پيش خود مي‌گويد بين اين چند رفيق جهت حل مشكل خود به كدام از آنها بگويم؟ اول سراغ كسي مي‌رود كه ممكن است تمكن بيشتري داشته باشد و شخص هم در لحظه اول مرگ به ياد كسي مي‌افتد كه در تمام لحظات عمر ارتباط بيشتري با آن داشته و آن مال شخص است كه براي تحصيل آن زحمت زياد كشيده است و خيلي حسرت دارد اينكه مال مي‌گويد فقط به اندازه كفن خود از من بردار، من ديدم آقاياني را كه 100 ميليون يا بيشتر مال دارند بعد مي‌خواهند وصيت بنويسند بعد كه به آنها مي‌گويند 3/1 را بيشتر نمي‌تواني وصيت كني 3/2 مال ورثه است، واقعاً خيلي است كه در 3/2 اموالي كه 20 با 30 سال زحمت كشيده و به دست آورده حق تصميم‌گيري ندارد مالي را كه با عمر به دست آوردي عمري كه بايد لحظه به لحظه آن را در قبر جواب بدهي تهيه كردي.
در روايت داريم كه كساني كه مالي تهيه كردند و به ارث گذاشتند و رفتند بعد كه ورثه از آن مال براي خود بهشت مي‌سازند اينها حسرت مي‌خورند كه چرا ما اين مال خودم اين ثوابها را انجام ندادم و اگر از اين مال ورثه جهنم هم درست كنند براي خودشان باز عقاب آن براي اين شخص است كه اين مال را در اختيار آنها قرار داده است.
از سطر 16، ص 32 تا سطر 1، ص 33.
شما تصور كنيد انساني كه وارد به عالمي مي‌شود كه نسبت به آنجا غريب است و تا به حال نبوده است يكدفعه در آن لحظات يك هيكل خوشگل اينطوري ببيند كه زيباتر از آن را نديده كه بيايد و خوش آمد بگويد و واقعاً مؤمن را خداوند متعال برايش تشريفات زيادي قرار داده است از قبل از مردن تا ورود به برزخ و به استقبال او مي‌روند و او را تحويل مي‌گيرند و مي‌گويند «لاتخافوا و لاتحزنوا» هيچ حزن و اندوهي به خود راه نده و بهشت در انتظار توست. و اين استقبال و بشارت خيلي مهم و جالب است و اين يميت يرني كه عليعليه‌السلام مي‌گويد: هركس بميرد مرا مي‌بيند. مشايعت حضرت از مؤمن خيلي محترمانه است و حضرت كه اخبار كردند در مورد خودشان كه قطعاً به استقبال مي‌آيند و چقدر ديدني و با عظمت است استقبال و مشايعتي كه كه بساط آن را پروردگار عالم خداوند سبحان راه اندازي كرده است.
از سطر 2، ص 33 تا سطر 11، ص 34.
يك نكته رواني اينجاست و آن اين است كه انسان هر زمان كه در فشار هست مي‌خواهد از فشار حال دربيايد حال را نمي‌توان تحمل كند قيامت كه عذاب كمتر از برزخ نيست كه اين شخص آرزو مي‌كند قيامت برپا شود بلكه به جهت راحت شدن از اين حالت است كه آرزو مي‌كند. انسان همينگونه است يك نقطه فشار كه برايش بگذاري طاقتش سريع تاب مي‌شود و مي‌برد حتي حاضر است جابجايي عذاب كند ولي به هرحال از آنچه كه در آن است نجات پيدا كند.
از سطر 12، ص 35 تا سطر 5، ص 36.
والحمدلله‌رب‌العالمين.