انسان شناسی قم تاریخ : 15/10/94

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین وصل لله علی محمدوآله الطاهرین ولعنت الله علی اعداهم اجمعین من الان الی قیام یوم الدین

سلام وصلوات ودرود ورحمت وبرکات الهی بر همه شما عزیزان هدیه به محضر مقدس آقا امام زمان علیه السلام صلوات بلند ختم بفرمایید.

بحث مان درباره غفلت بود آثار غفلت را عرض کردیم در این جلسه به بعضی از نشانه های غفلت میپردازیم.البته ما قبل از اینکه به آثار غفلت بپردازیم معرفی غافل رو تقدیم کرده بودیم.اما دوباره اینجا به عنوان، کفی بذالک غفلته چند روایت هست که عرض میکنم .دو روایت داریم از امیر المومنین (ع) کفی بالرجل الغفلته ان یضیع العمره فیما لا ینجی برای غفل بودن انسان همین بس که عمرش را در چیزی که نجاتش نمیده ضایع بکنه.نکته دوم میفرماید کفی بالمرع الغفلته ان یصرف همته فی ما لا یعنی برای غفلت انسان همین بس که هم خودش را صرف چیزهایی بکند که مقصود حقیقی نیست وبیهوده است.یک قاعده که قبلا توضیح دادیم که قاعده بسیار مهمی است که رابطه دنیا وآخرت مثل رابطه رحم مادر بادنیاست.این قاعده همیشگی درس انسان شناسی هست.و ما شش تول از رحم دنیا به دنیا داریم که عبارتند از سالم و قوی ضعیف بیمار ناقص و معلول.همین شش تولد رو از رحم دنیا به برزخ یا ملکوت داریم که هشدار بزرگیست. فقط کسانی با وفاتشون خوشحال میشوند و نجات پیدا میکنند که یا تولد سالم داشته باشند و یا تولد سالم و قوی.و چهار نوع تولد دیگر گرفتاری بسیاری دارد.شیعیان به برکت ولادت امیرالمومنین علی (ع)تولد ناقص و معلول ندارند اما تولد ضعیف و بیمار دارند که هر دو انها گرفتاری و درد سرهای زیادی دارد.منظور این هست که انسان از عمر رحمی خودش که حضرت امام فرمود دنیا رحم دوم ماست باید برای ورود به نظام برزخی استفاده بکند.دنیا مکانی هست برای آمادگی.تاکید بسیار زیادی در روایات شده که زندگی ما بعد از وفات ما هست.اینجا فقط یک رحم هست دارالممرن.محل عبور هست.که شما خودتان را برای یک سیستمی بینهایت زیباتر و کاملتر و پیشرفته تر از اینجا آماده بکنید.و اینکه انسان در این دنیا طوری زندگی کند که ابدیت و آخرت و وفات را فراموش بکند و فقط مشغول این دنیا شود دچار غفلت شده است.غفلت یعنی اکثر فکر و هم و برنامه ریزی انسان برای دنیا باشد.جنین در رحم مادر هم کمی را به خود عالم رحم اختصاص میدهد.در آنجا زندگی ساده ای دارد اما بیشتر فعالیت جنین مصروف به دنیا میشود.با تماشای فیلم جنین در رحم انسات متوجه میشود که جنین به عالم خودش کاملا بی محل است وبیشترین هم او توجه به دنیا وآمدن به آن است.دائما در حال اندام زایی است واکثر چیزهایی را که جذب میکند برای دنیا استفاده میکند.لذا اکثر چیزهایی را که جنین جمع میکند مانند دست پا چشم گوش قلب سلسله اعصاب و غیره ذخیره سازی ست برای دنیا.این سیستم صحیح زنگی است.اگر کسی این مراحل را رحم دنیا فراموش بکند و اگر برای نظام برزخی برنامه ریزی نکند یعنی هر کاری که انجام میدهد باید مابه ازاء آخرتی نداشته باشد او یک انسان غافل است.او مانند جینی است که فقط در رحم مادر در حال رشد است بدون توجه به دنیا.یعنی رشد میکند و بزرگ میشود ولی برای دنیا چیزی با خودش نیاورده است.یک نکته ظریف در این روایت است کفی بالرجل غفلته ان یضیع العمره فیما لا ینجی برای غفلت انسان همین بس که عمرش در چیزی صرف میکند که نجات دهنده نیست.چیزی که در آخرت کارگر نیست یعنی ساعت ها تبدیل به اندام آخرتی نمیشود ساعت ها وعمرهایی که میگذرد انتخابها ارتباطها رفتارها و چینش های فکری که شخص داراست وبه تعبیر قران کسب هایی که دارد به درد آخرت نمیخورد.به عنوان مثال نتیجه همسرداری او اعصاب خراب و ظلم به همسر وفرزندان و حرص و طمع و زود رنجی است.نتیجه شوهرداری نیز او را تبدیل به یک موجود بهشتی نمیکند.وبالعکس باعث افسردگی میشود و انسان را متکبر زودرنج عصبی وپوچ میکند.درس میخواند به دانشگاه و حوزه میرود ولی روز به روز شادتر و آرامتر نشده است.روز به روز تقربی به حق تعالی نداشته است یا حداقل یک شباهتی به بهشت پیدا نکرده است.درس خواندن این شخص مایع رشد او نمی باشد.تدریس دارد کار میکند اما فعالیت او به شادی وآرامش تبدیل نمیشود.قبلا توضیح دادیم که علامت کسی که در مسیر درست حرکت به سمت آخرت هست این هست که کارهای روزانه او مابه ازاء آخرتی داشته باشد.وقتی به یک جنین نگاه میکنید او ابتدا یک نطفه است سپس علته بعد مضغه همینطور در حال تحول است یعنی شباهت دنیایی پیدا میکند.شخصی که در حال گذران عمر است باید روز به روز به بهشت شبیه تر شده باشد یعنی آرامش و شادی انسانیت مهربانی کریم بودن جواد بودن وصفات خدا در او بیشتر شود.ولی در واقع میبینیم که اینطر نیست انسانی که مثلا هفتاد سال عمر کرده است اصلا قابل معاشرت نیست و این شخص پر از اضطراب و نا آرامی ست.این انسان شیرین نیست چون اصلا حرکتی نکرده است زندگی او به درد آخرت نمیخورد.وقی او وارد برزخ شود شوکه میشود.و دچار حسرت میشود که عمرش را بیهوده صرف کرده است.این غفلت است.صرف اینکه کاری قشنگ و خوب باشد کافی نیست باید حتما قابل تبدیل به آخرت باشد.در حملات چهارگانه شیطان عقب جلو راست و چپ بدترین نوع آن حمله راست است.در حمله سمت راست وقی شیطان نا امید شود ازبه گناه آلوده کردن یک نفر او را به کارهای خوب وادار میکند.یعنی از نقاط قدرت و مثبت شخص استفاده میکند ولی این نقاط مثبت را در دست خودش میگرد.یعنی به انسان پیشنهاد کار خیر کار ثواب کار عبادی میدهد ولی شیطانیست یعنی تحت تصرف شیطان این کارها انجام میشود.اعتبار شخص از نظر مذهبی روز به روز بیشتر میشود ولی در واقع به سمت جهنم حرکت میکند.حمله سمت راست درموارد مثبت است.مانند مسجد ضرار را که منافقین درست کردند.اما خداوند میفرماید این مسجد باید خراب شود.مسجد حسینیه هیئت بسیج لباس روحانیت اجتهاد سید بودن یار انقلاب بودن یار امام بودن همه اینها هست ولی در آخر چیزی دیگری میشود.در این سی سال پس از انقلاب بودند آدم هایی که که حرام ومنکرات نبودند ولی بدتر از هر منکراتی به این انقلاب به این مردم لطمه زدند.شیطان آنها را به کارهای مثبت وادار میکند اما نیجه این کارهای به ظاهر مثبت به ضرر اسلام است.مثلا شخص در حوزه درس میخواند سپس وارد خبرگان میشود اما به نیت شیطنت.یا اینکه نماینده مجلس میشود با نیات شوم.این شخص به ظاهر مقدس است مجتهد است اما انسان مفسدی است.این آدم با خون شهدا با آرمان های انقلاب با مصالح اسلام با مصالح نظام اصلا تطبیق ندارد.با اینکه لباس مقدس روحانیت بر تن دارد یا جزء خبرگان هست یا مجتهد است یا قبلا یار امام بوده است ولی دارای تناقض است.دشمنان اسلام اسرائیل و آمریکا بیشتر اورا تایید میکنند.یعنی تمام جنبه های مثبت او هزینه شیطان میشود.هزینه جهنم میشود.پس خطرناک است.مثلا میگوید بروم درس بخوانم در فلان رشته بروم نماینده مجلس بشوم اما زیر نظر شیطان.این انسان معنوی رشد نمیکند.این آدم متواضع و مردمی نیست.این آدم دو رکعت نماز با حضور قلب نمیتواند بخواند.و ولایت پذیر نیست.کارکردی برای امام زمان ندارد.خاصیتی ندارد نمیتواند غمی از غم های امام زمان برطرف کند.این آدم بی مصرف یا به تعبیر درست تر بد مصرف است.یعنی مصرف شیطان میشود.حضرت میفرماید علامت غفلت این هست که کارایی آدم به درد برزخ او نمیخورد نجاتش نمیدهد.زحمت کشیده است کار مذهبی کرد است مردم استفاده کرده اند اما برای خودش کارایی ندارد.زیرا اعمالش نور ندارد فروغ ندارد کاربرد ندارد.خودش روز به روز قوی تر مومن تر با تقواتر شادتر آرامتر شبیه تر به صفات الهی نمیشود.مثلا اگر کسی با این افراد ارتباط داشته باشد از وجود او نوری نمیگیرد.و نجات دهنده نیست.پس این خیلی مهم است که انسان کارها و انتخابهایش را درست جهت بدهد.یعنی وقتی در رحم دنیا هست مابه ازاء آخرتی داشته باشد.ابن فهد هلی (رحمته علیه) یکی از اولیا هستند که کمل اولیا هستند صاحب عده الداعی.ایشان در این کتاب روایتی آوردند که نبی اکرم (ص) میفرماید روز قیامت که میشود که در سوره معارج مدت آن پنجاه هزار سال ذکر شده محاصبه انسان خیلی طولانی است.چون در آن روز اعمال انسان را ساعت به ساعت محاصبه میکنند.آیا ما میتوانیم بگوییم این ساعات را خوب سپری کردیم؟نفس انسان اینقدر کا ر بیهوده میبافد مانند گذراندن وقت در شبکه های اجتماعی و غیره.که باعث اتلاف وقت میشود در حالی که آدم های مهم وقت خود را حدر نمیدهند به واسطه این نوع ارتباطات مگر کارهای کلیدی پاک.چون روح ضعیفه شخص از خودش فراری است نمیتواند تلفنش را خاموش کند.یعنی این آدم با پیامک و تلفن واین مدل چیزها سراپاست.این آدم شجاعت ندارد یک روز تلفنش را خاموش کند و قران بخواند با خدا با اهل بیت خلوت کند دعا بخواند.در حساس ترین حالات باید تلفن همراهش باشد.چون او از خودش چیزی ندارد که بتواند لذت ببرد.مشغله و ارتباط درستی ندارد.و ذابا ارتباط با بیرون و شبکه های اجتماعی و غیرع سراپاست.ذاتا شخصیت فقیری داره.من خودم به شخصه با هزاران نفر در داخل و خارج از کشور ارتباط دارم ولی هیچ ضرورتی پیدا نکردم که به دنبال این وسایل بروم.چه کسی میگوید که ما حتما باید این نوع ارتباط را داشته باشیم.ارتباطاتی که در خود هزاران نوع مسائل خلاف شرع و بی عفتی را جای داده است.مردم به وقت و عمر تلف کردن اعتیاد پیدا کردند.من در سه جمع هزارنفره گفتم این تلفن های هوشمند در حال فیلم برداری از شما و ناموس شماست در هرجا حتی اگر خاموش باشد.تمام اسناد مدارک عکس ها و غیره که بین شما در حال تبادل است همه ضبط میشود.یا خاموش کنید یا حداقل دوربین های آن را ببندید.من چندین بار امتحان کردم فقط عده قلیلی این شجاعت را داشتند.یعنی امروزه صرف نداشتن این امکانات افراد دچار افسردگی میشوند!امروزه وای فای و اینترنت از نان شب برای عده ای واجب تر شده است.این چه چیز را میرساند فقط تلف کردن عمر.نه تنها سرمایه و عمر و جوانی از دست میرود بلکه عده ای کسب حرام میکنند.پیامبر میفرملید در قیامت برای هر ساعت از عمر یک صندوق باز میشود.بعضی از صندوق ها خیلی خوشحال کننده است.چون فقط به طاعت خداون گذشته است.این خوشحالی آنقدر زیاد است که اگر این شادی را بین جهنمیان تقسیم کنند جهنمیان عذابی احساس نمیکنند.ولی بعضی از صندوق ها هست که مملو از گناه و معصیت است.و برخی دیگر خالیست.یعنی او فقط عمر تلف کرده است.ولی گناه نکرده است.شیطان ضرورت های زیادی را به ما تحمیل میکند گناههای زیادی را به ما تحمیل میکند.اگر پذیرفتیم که شیطان راحت با ما کنار میاید اگرنه به ما اذن میدهد که مثلا برو درس خوان برو فلان جا شعبه باز کن در اینترنت گروه بساز و غیره.که هیچ خاصیتی نداره.و هیچ تحولی رشدی معنویتی در انسا حاصل نمیشود.بعضی هستند که صاحب حرف صاحب پیام و صاحب درک هستند و میدانند که میلیونها آدم در حال گردش در این فضاها هستند حضورهای غیر شخصی دارند.باکسی ارتباط پیدا نمیکنند.اما پیام ها متن های خوبی میگذارند و فعالیت فرهنگی غیر آلوده میکنند.در فضای مجازی جهاد میکنند.این انسان ذاکر است.عامل به معرف و ناهی از منکر هست.در روایت داریم الذاکر فی الغافلین کالمتشهد بدمهی فی سبیل الله یک کسی که بین غفلت زده ها ذاکر میشود مانند کسی است که در خون خود در راه خدا غلتیده است.یک کسی هست حضور عفیفانه با تقوا حضور بسیجی و مجاهدانه دارد و با غیرت میجنگد.ولی عده ای دیگر در حال اتلاف وقت هستند که رفته رفته به معصیت هم تبدیل میشود.کفی بالرجل الغفلته ان یضیع العمره فی ما لا ینجی برای غفلت انسان همین بس که عمرش را صرف چیزهایی میکند که نجات دهنده نیست.و روایت دوم کفی بالمرع غفلته عن یصرف همته فی مالا ینعی.همت یعنی هم.یعنی دغدغه.یعنی آن چیزی همت و دغدغه شما متوجه آن است.برای غفلت آدم همین بس که دغدغه هیش در چیزهای بیهوده باشد.مانند جنینی که تلاش کرده ولی فقط دم در آورده.اندام زایی کرده ولی ناقص.امروزه رفتن به کلاس های بیهوده تبدیل به عرف شده است.مانند کلاس زبان.شاید زمانی قابل استفاده باشد.شاید همان موقع عجل رسید آیا این کلاس ها بدرد برزخ هم میخورد.آیا به برزخ هم مانند زبان اهمیت میدهی قران بلدی؟متاسفانه غفلت بین طلبه ها نیز رواج پیدا کرده.طلبه زبان انگلیسی بلد است ولی عربی نه.مکالمه عربی بلد نیست.صرف و نهی و منطق تفسیر قران و فهم لغات آن وغیره ضعیف است ولی بر دو زبان دیگر تسط دارد.این شخص که ضروریات خود را بلد نیست نمیتواند یک مبلغ مخلص باشد.نمیتواند امام هدایت باشد.این شخص در خارج از کشور هم زودتر از همه رنگ میبازد.چقدر فهرست کلاس های بیهوده در کارنامه خود داریم؟اگر انسان وقت صرف میکند در امری باید کاربرد آخرتی داشته باشد.اگرهم کاربرد دنیایی دارد باید مصرف آخرتی داشته باشد.چون در قیامت سوال میشود.هنوز فرزند ما به واجبات شرعی و دینی خود واقف نشده است میگوییم برو زبان یاد بگیر.در رشته ادبیات عرب در دانشگاه فضا معنویست .الفلظ معنوی که در این زبان است به انسان کمک میکند تا با قران انس بگیرد.ولی زبانهای دیگر اینطور نیست.اینها باعث غفلت میشود.اکثر ما به کلاس زبان و غیره میرویم که مثلا وقتمون تلف نشود.آیا این مارا شاد میکند؟برویم کلاس هنری.البته کلاس هنری اگر به کار بیاید خوب است.مانند خیاطی آشپزی البته تا حدی نه افراط.و صرف دوست داشتن چیزی نمیشود وقت و هزینه صرف کرد.ما باید با عمر خود جاودانگی بسازیم.پیامبر فرمود در قیامت هیچکس قدم از قدم بر نمی دارد مگر اینکه باید به دو سوال پاسخ دهد در بعضی روایات چهار سوال .یک از عمرش و دو از جوانی.با اینکه جوانی هم جز عمره ولی جداگانه سوال میشود.وقتی قرار است بابت عمر از ما سوال شود نمیتوان به راحتی صرف کرد.برای هر کاری باید انگیزه وجود داشته باشد باید تبدیل در آن باشد نه اینکه بی هدف برویم فلان جا یا فلان کار را انجام دهیم.فیلم رسول الله را ببینم حس خوبی بگیرم با تاریخ پیامبر با سیره ایشان آشنا شوم این گذشت زمان عین عبادت است.یک فیلم راجع به امام زمان است یک فیلم راجع به تاریخ اسلامه یک فیلم آموزنده است درباره دفاع مقدس که فوایدی دارد.خوب این وقت تلف کردن است.اما فیلم بازی و عمر تلف کردن خوب نیست.ما به ازاء داشتن خیلی مهمه.ما هر وقت داریم یک چیزی را انتخاب میکنیم یک ملاقاتی یک سفری و غیره اول باید سوال کنیم جایگاه آن در نظام آخرت چیست.قلب یک دم یک باز دم و یک استراحت.آن استراحتی هم که قلب میکنه آمادگی برای دم و باز دم است.تفریحات مومن عین عبادات اوست.چون در جهت قدرت دهی به مومن است برای کارهای بزرگ.در روایت داریم کسی که یک سوم از وقتش را در لذات مباه وحلال نمیگذارد برای کارهای واجب نمیتواند استفاده بکند.برای همین انسانهایی که لذات حلال و خوب ندارند برای کارهای با عظمت و معنوی قدرت ندارند.بعد از یک مدت خستگی پیری زودرس افسردگی و پژمردگی دارند.ولی این لذت هم باید سازنده آن دو لذت باشد نه اینکه خود به یک مفسده و داستان تبدیل شود.و تباهی و درگیری را منجر شود به خیال حلال بودن آن.هر حلالی که نمیتوان دنبالش رفت.باید تناسب داشته باشد باحرکت انسان.مگر گوجه بادمجان حلال نیستند ولی دکتر اجازه میده همه بخورن.هر حلالی را هم نمیتوان مرتکب شد.باید با نظام حرکتی انسان سازگاری داشته باشد.اگر حلالی باعث مفسده شود مجاز به انجام آن نیستیم. زبان خواندن حرام نیست ولی وقتی سیستم من را به هم میریزد درست نیست.رشته های دانشگاهی حرام نیستند ولی یک موقع هست که انسان ظرفیت رشته ای را ندارد.در پزشکی داریم جوانهایی را که تمام دین و اخلاقشان فاسد شد.نهایتا خدمت به مردم در جهت کمالات حیوانی.حیوانات هم خدمت به هم نوع دارند بلکه بهتر از ما.مثلا اگر رشته مهندسی میخواهی بروی باید ببینی کدام مهندسی به روحت طراوت میبخشد.نه اینکه هر رتبه ای هر دانشگاهی برویم.فرزندم دانشگاه قبول شده!کجا چه رشته ای؟پسرم خوب بود اهل نماز جماعت بو دخترم عفیف بود با حجاب بود.اما الان به چیزی پایبند نیست.اینها حلال های غفلت زا بودند.هر چیزی را که میخواهی انتخاب کنی باید با نظام روحی تو با حرکت به سمت آخرت سازگاری داشته باشد اگر ندارد درست نیست ولو حلال باشد.وقتی قرار نیست انسان را نجات دهد فایده ای ندارد وقتی به قول حضرت یعنی هست یعنی ما این قصد را میکنیم این معنا را میده.میفرماید برای غفلت شخص همین را بس که همتش را در چیزهایی صرف کند که مقصود نیست.یعنی آخرتی نیست.چون قصد ما این است که سالم وارد آخرت شویم.یعنی ما دوست نداریم برویم جهنم.چه کسی دوست دارد به جهنم برود؟چه کسی دوست دارد شب اول قبرش شب اول بدبختی اش باشد؟در ماه رمضان و دیگر اوقات دعا میکنیم که ودر انی منکر ونکیر وعرعینی مبشرا و بشیرا.خدایا نکیر و منکر را از من دور کن.اصلا نمیخواهم ببینم .بشیر و مبشر را بفرست تا به سرعت جای من را در بهشت نشان دهند.با استقبال منو ببرند.و مرا گرفتار نکیر و منکر نکن که عاجزم.کسی دوست دارد این حالت را؟پس اگر دوست نداری نر به این سمت.عمرت را درست مصرف کن.پنجاه تا سوال در قیامت میپرسند از ما.عمر ما باید صرف این سوال ها شود.در شرح رساله حقوق امام سجاد(ع) این پنجاه حق گفته شده است.یکی از سوال های مهم روز قیامت قران هست میپرسند با این قران چه کردی؟انس داشتی با قران؟میفهمیدی؟تدبر میکردی؟به کار میگرفتی؟زبان بلد هست کامپوتر بلد هست ولی از قران هیچ چیز بلد نیست.واقعا وقت یادگیری قران را نداشتی؟خیلی چیزها بلدهست ولی قران را نمیفهمد.قران شافع المشفع هست یعنی شافعی که شفاعتش پذیرفته میشود و نفرین کننده ای است که نفرینش پذیرفته است.فرمود قران میگوید خدایا بنده تو در دنیا با من انس نداشت من را ضایع کرد تو هم ضایع کن او را.من در برنامه ریزی زندگی باید طوری عمل کنم که به فهم و درک قرانم لطمه وارد نشود.چرا خود را با کارهای بیهوده مشغول کردی که فرصت قران خواندن و غیره را نداری؟فقط درس!زمان جنگ هم وقت نداشتیم جبهه برویم!جهد واجب شرعی به خاط درس عمل نمیشد.انسان فقط ذهن نیست.جنبه های دیگر هم دارد.بدن هم رسیدگی میخاهد.ورزش کردن هم واجبه برای بدن.صبح تا شب درس.و دیگر به هیچ اموری رسیدگی نمیشود مانند همسرداری دینداری فرزندداری تفریح وغیره.حتی برای بینش سیاسی و بصیرت هم وقت نمیگذارد.به قول مقام معظم رهبری آدم های درس خوان ولی بی بصیرت.در جریان فتنه بعضی خواص سرمایه عمرشان را در حساب دشمن ریختند.بازهم هست.این یک قاعده ست.حضرت علی (ع)می فرماید لا تکره فتنته فی آخرالزمان برای آخر زمانتان اکراه نداشته باشید.چون فتنه ها منافقین را مشخص میکند.فرمود تمنن الفتنه فتنه را بخواهید.از فتنه نترسید.چون تصفیه میکند شما را.چون خواصی که پشت بی تقوایی ها ایستادند و عضو لشگر دشمن هستند ساده لوحان بی بصیرتی هستند مثل ابوموسی اشعری که هیچ فایده ای ندارند.آخر آمریکا آخر اسرائیل آخر ظلم و استکبار جهانی از این آدم ها استفاده میکند.همه ی علامت های مثبت رو هم دارند متاسفانه ولی بی بصیرت هستند.این شخص فرصت بینش سیاسی ندارد.وقت ندارد تاریخ اسلام معرفی کند ولی وقی راجع به هنر پیشه ها سوال کنیم اطلاعات کامل دارد.ولی نمیتواند فقط یکربع راجع به امام جواد (ع) صحبت کنئ.این شخص وقت نگذاشته با خانواده اصلی با آسمان با الله آشنا شود.راجع به اسما الهی سوال کن راجع به نماز رساله.نوبت این چیزها که میشود ما وقت نداریم .غفلت یعنی این.غفلت یعنی ما دچار شهوت هایی در زمان شویم یا دیکته هایی زمان برای ما بکند.تلویزیون هر روز تبلیغ یک نرم افزار جدید میکند تا شش ماه یا یکسال وقت تورا بگیرد.عمر ما بی هدف است؟از ما سوال نمیشود؟دعوتیت باشاب من شبان شیعه لا یتفقوا فی الدین لضربته بالصیف لادبته لاجعته تعبیری که معصومین دارند اگر جوان شیعه را ببینم که دنبال یادگیری دینش نیست با شمشیر میزنم ادبش میکنم.به طرز دردناکی او را تنبیه میکنم.جوان دنبال دینش نیست.به خاطر همین مسخره بازی هاست که امام زمان هزارو صد و هشتاد سال هست که رسما نمیتواند ظهور کند.ما فقط سیاهی لشگر هستیم فایده ای برای حضرت نداریم.کاربرد نداریم. یک کسی که به دغدغه های امامش فکر نکند به جایگاهش در لشگر امام فکر نکند این جوان غافل نیست؟این انسان غافل نیست؟شوخی نست.مگر امام زمان هر روز هل من ناصر ینصرنی نمیگوید؟پس ما چه کار میکنیم؟ما مشغول خودمان شدیم.به درد حضرت نمیخوریم.غفلت یعنی اینکه ما امام زمان را با این اضطرار با این قربت با این آوردگی نبینیمش.غفلت یعنی از صبح تا شب به امام زمان فکر نکنی گریه نکنی.غصه نخوری دلت برایش تنگ نشود.ولی وقتی تو اصلا به سمت چادر حضرت حرکت نمیکنی میشه غفلت.غفلت یعنی کاری انجام بدهی که وقتی روبه روی حضرت قرار گرفتی بگوید تو سرباز خوبی برای من نبودی.به یاد من نبودی من را فراموش کردی.غفلت یعنی به نوع نگاه امام زمان نسبت به خودت فکر نکنی.حالا هزاران کار مقدس دیگر هم انجام بده ولی فایده ای ندارد.هوشیاری عقلانیت بصیرت یعنی اینکه طوری زندگی کنی وقتی مقابل امام زمان قرار میگیری حضرت آفرین بگوید.تو سرباز خوبی بودی این ضد غفلته.