بحثمون درباره غفلت بود یک فرمایش بلندی امیرالمومنین علیه السلام در این رابطه داره اون رو عرض کنم که فوق العاده مهم است. در نظام تربیتی اسلام بهترین شیوه این هست که انسان یک نقشه کلی از نظام خلقت و جایگاه خودش داشته باشه بحثی که ما توی تمام این سالها در این جلسات سعی کردیم رعایت کنیم و انسان انتهای کار رو هم ببیند. یعنی بدونه که از کجا شروع کرده کجا هست و به کجا می خواهد بره و خطرات راه موقعیت ها فرصت ها و تهدیدهای مسیر رو بشناسد تا بتونه هم در نظام دنیایی یه زندگی شاد و آرام داشته باشد و هم در نظام آخرتی.

علی علیه‌السلام برای اینکه ما خوب بتوانیم بصیرت پیدا کنیم فرمایشات مهمی در نهج البلاغه و جاهای دیگر دارند. نهج البلاغه تقریباً محصول 30،40س ساعت از وقت مبارک امیرالمومنین هست که مرحوم سیدرضی جمع کرده. مجموعا از فرمایشات ایشان که حالا اعتبار زیادی هم دارد. ببینید امیرالمومنین (ع) چقدر لازم دانسته توجه به این عناصر رو مطالب رو که با ما با این گونه خطاب سخن گفته و کم هم نیست در ادبیات امیرالمومنین (ع) که این گونه سخن میگه با ما. ما به این نحو شنیدن بسیار احتیاج داریم و شنیدن هم باید باشه و گاهی وقتا حتی دانستن هم به داد ما نخواهد رسید. اون چه که مهم هست شنیدنی است که به قلب ما وارد شود و اگر هم می خواهیم بخوانیم به گونه ای بخوانیم که به قلب ما وارد شود. ایشون فرمودند: «انست فی مساکنه من کان قبلکم اطور اعماقاً و ابقاءاثارا» حالا شما تو خطبه 111 نهج البلاغه این نکته رو پیگیری کنید.

در جای دیگر نهج البلاغه می فرماید: بهترین دلیل برای اینکه ما میرویم این است که ما نشستیم جای قبلی‌ها. قبل از ما کسایی بودن الان دنیا رسیده به ما بهترین دلیل که ما یه زمانی از دنیا میرویم و دنیا با همه نعمت هایش از دست ما میرود، این است که به دست ما رسیده؛ یعنی به قبلی ما هیچ وفایی نکرده، قبلی ها آمدند و رفتند و حالا فعلا این دنیا دست ماست و چند روزی بیشتر دست ما نخواهد بود و از دست ما هم میرود. به پدر و مادرهاتون و نسل های گذشته که نگاه بکنه انسان، می تونه بفهمه که چیزی براش نخواهد موند. نه از سلامت جسم نه از هوشیاری نه از توان و قدرت و خیلی چیزهای دیگر. میگوید آیا شما در منزل کسانی هستید که قبل از شما بودند. در منازلی نشستید که این منازل قبل از شما مال کسانی دیگر بوده. «اطور اعماقا و ابقاءآثارا» قدیمی ها عمرهاشون هم از شما طولانی تر بوده. گاهی وقتا ما تاریخ انسان را که می بینیم ما در خود ایران خودمان الان آثار 15 میلیون ساله داریم از انسان های 15 میلیون سال پیش. درحالی که حضرت آدم (ع) یه چیزی حدود 15 هزار ساله آمده. دقت کنید که چی می گویم. ما انسان های داریم که قبل از آدم زندگی میکردند. به قول علی (ع) می فرمایند اگر از من سوال کنید تا صبح قبل از آدم کی ها بودن میگم آدم بودند. 15 میلیون سال پیش اسکلت های اونقدری هم شناسایی شده عمرهاشون هم خیلی طولانی بوده. 3 هزار سال 2 هزار سال، 4هزار سال، 5هزار سال.

«اطور اعماقاً ابقاآثاراً» آثارشون هم باقی تر بوده، مساکن شون هم قوی تر بوده. آن کاخ هایی که بنا کردند، خانه هایی که در آن زندگی می کردند، توانایی هایی که اونا داشتن قدرتشون، قرآن می فرماید از شما قوی تر بودند. «ثم زعنو عنها به غیر زادٍ مبلغ» ببین علی (ع) جعل اصطلاح کرده این خیلی مهمه در بحث نسبت ها و تولدهای شش گانه، فوق العاده این اصطلاح به کار میاد. میگه اونها بدون اینکه یک توشه ای که اونها رو برسونه، تهیه کنند؛ از دنیا رفتند. این کلمه خیلی تکان دهنده است. خواهش میکنم. چون همه عزیزان اهل فضل هستند، بهتر می توانند بفهمند. «زاد مبلغ» یعنی یه توشه ای که آدم رو برسونه. این در کجا خوب فهمیده میشود؟ در بحث نسبت فهمیده میشه که جنین وقتی شش نوع تولد دارد فقط دو تولد زاده مبلغ دارد یعنی توشه ای جمع می کنند در رحم مادر که می رسونتشون سالم به دنیا. آن کدام تولد بود؟ تولد سالم و سالم قوی. آن 4 تولد زاد مبلغ ندارند: بیمار، ضعیف، ناقص و معلول. زاد مبلغ یعنی ما در رحم دنیا باید قلبمون رو به گونه ای بسازیم که هنگام وفات ما رو به بهشت برسونه. گیر نداشته باشیم فشار قبر نداشته باشیم عذاب قبر و معطلی و غم نداشته باشیم. مارو به بهشت برسونه. حداقل بهشت. اینو بهش میگن زاد مبلغ؛ یعنی یه توشه ای که برسونه آنجا. بتوانیم نجات پیدا کنیم. حضرت می فرماید اونا با این که عمرشضون از شما بیشتر بود از شما قوی تر بودن اثارش ماندگار تر بود اما دنیا رو بدون هیچ توشه ای که اونا رو برسونه رها کردن حالا شما جای اونا اومدید این کلمه ذاده مبلغ رو خیلی بهش دقت کنید یعنی توشه ای که برسونه یک دارایی قلبی که بتونه برسونه به اخرت «ولا زهرا قاطع» زهر که یعنی پشت دیگه، چقدر حضرت زیبا گفتند. واقعا فصاحت و بلاغت امام چقدر مثل خورشید می درخشد. «زاد مبلغ و لازهر قاطع» یعنی یه مرکبی که بتونه قطع طریق کند، طی کند و شما را برساند قبلی ها نداشتند. بدون اینکه زاد مبلغ داشته باشند یا زهر قاطع داشته باشند مرکبی که بتواند طی طریق بکند، رفتند. با خودشان هیچی نبردند. «فهل بلغکم ان الدنیا سخت لهم نفسا بفدیته» می فرماید که شما تا حالا شنیدید دنیا خودش را برای آنها بکشد. دنیا خودش را برای چنین آدم هایی فدا بکند، نه. آنها آمدن در دنیا و رفتند. دنیا اصلا تکان نخورده. دنیا به اونا وفا نکرده. دنیا خودشو فدای اون آدمها نکرده. یعنی برای هیچ کس این کارو نکرده. آنها که اولیا الهی بودن اونجوری باهاشون رفتار شد وای به حال بقیه. «و هل زودتهم الا السقب» آیا توشه ای غیر از گرسنگی به اون ها داده به قبلی ها. این خیلی سخته. یکی از عذاب هایی که آن طرف وجود دارد و ما خیلی جدیش نمیگیریم، مسئله تشنگی و گرسنگی اونجاست. ببینید جنین در رحم مادر که هست از طریق جفت و بندناف خون مادر را استفاده میکند ولی باید در رحم مادر سیستمی رو تهیه بکنه که وقتی میاد دنیا اینجا هم باید غذا بخورد ولی نوع غذاش فرق میکند. اینجا در دنیا چی داره؟ غذا باید بخورد، پوشاک دارد، احتیاجات طبیعی دارد باید همه رو با خودش بیاورد از رحم. «ولاتزروا وازره وزر » هیچ کس بهش هیچی نمیدهد. ما در رحم دنیا از این جا که میریم آنجا شرایط زندگیش بی نهایت از این جا زیباتر، کاملتر و پیچیده تر و پیشرفته تر است و این خودش خیلی خطر وحشتناکی هست. چون فضایی که هرچه قدر پیشرفته تر، زیباتر و کاملتر باشد، باید براش خیلی زحمت بکشی. چون فضا چیزهای خیلی بزرگی می خواهد. وقتی یک دونه قصرش به اندازه کره زمینه شما تصور کنید که شما چقدر باید آمادگی داشته باشید. وقتی یه خوراکیش چند ده هزار مزه دارد شما باید ذائقه خیلی قدرتمندی ببرید آنجا. این تهیه کردنی است. این را نمیدند این ها را به کسی، این را جدی بگیریم. اونجا غذا هست. نوشیدنی هست. لباس و همسر هست. تشکیل خانواده هست. حوزه علمیه هست. دانشگاه هست. والله قسم اینا هست. یعنی انسان هم می تونه مسایل علمی و مذهبی رو بخونه و یاد بگیره به شیوه پیشرفته آنجا و هم درسهای جدید رو یاد بگیره. یک کسی ریاضیات دوست دارد، یک کسی شیمی دوست دارد، یادگیری اینها در آنجا بکار می آید. قواعد خلقت انسان می خواد بفهمه دیگر، می خواهد مجهول نداشته باشد اصلا. می خواهد از قوانین سر در بیاورد. این قوانین آنجا هم به یه نحوی حاکم هست. چون بالاخره اونجا صورت هست مقدار هست مادیت نداره اما جسمانیت داره. همه شرایطی که اینجا هست داره. مهمانی دارد، رفت و آمد دارد.ولله توشه می خواهد. یعنی ما باید یک چیزی ببریم با خودمان. ببینید حضرت می فرماید دنیا به اونا جز گرسنگی هیچی نداد یعنی وقتی رفتن اونجا چیزی نداشتن که بخوان بخورن. گرسنه رفتند. چرا؟ چون متناسب با شرایط زیستی آخرت تربیت نکردن خودشان را. یعنی کمالاتی که کسب کرده بودن یا جمادی بود یا نباتی بود یا حیوانی. نهایتا کمالات عقلی بود یعنی درس خوندن. آدم های باهوشی بودند درس خواندند. عالم شدند. دکتر شدند، مهندس شدند، ولی به درد آخرت نخورد. کاربردی برای جاودانگی و ابدیت آنها نداشت. چون اگر اینها می خواست کاربرد داشته باشه همشون باید در بحث فوق عقلانی انسان بشه یعنی به درد فوق عقلانی و جاودانگی و فطری انسان بخوره اینها اصلا هیچی نداشتند. اینها مطابق دنیا چه بسا در دنیا آدم‌های ثروتمندی بودند، چند هزارساله ثروتمند بودند. موفقان دنیا بودند. اما وقتی نسبت به آخرت می رسد، گداترین آدم ها بودند. قبلاً در بحث آسایش گفتیم هرچه قدر سطح آسایش بالا میرود، چی پائین می آید؟ آرامش میاد پایین و هرچه قدر انسان داراتر میشود نسبت به موقعیت های دنیایی گداتر میشه نسبت به موقعیت های آخرتی و گداتر میشه نسبت به بخش های فوق عقلانی اش. همین جا گدایی دارد. آخرت بماند. چندوقت پیش در خیابان دیدم یه کسی ایام فاطمیه بود. کله تهران ما یک جایی چندتا از دوستان اهل ایمان بودند، جمع شده بودند، آنجا منبری می خواستیم برایشان برویم. داشتیم رد می شدیم دیدیم یه ماشین خیلی خاصی اونجا بود دوستمان گفت میدونی این چقدر می ارزه؟ یک میلیارد و دویست میلیون تومان. یه کسی یک میلیارد و دویست میلیون تومان پول بده برای این اتومبیل یعنی این خیلی بدبخت است. یعنی خیلی فقر ذاتی دارد که روحش می خواهد با یه همچین ماشینی متمایز باشد. علو داره که خیلی خطرناکه. تمایز طلب هست. قرآن می فرماید اگر کسی یک ذره روح علو و تمایز نسبت به دیگران تو وجودش باشه که من از بقیه فرق داشته باشم من با بقیه بالاتر باشم من جلوتر باشم الا در اون مباحثی که خدا گفته، این جهنمیه. «تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا» آخرت مال کسی است که روح علو ندارد اصلا. اگر هم بالا میره بقیه رو هم با خودش میبره بالا. خیال جلو زدن از کسی رو ندارد. حسادت تو وجودش نیست. قال گذاشتن نیست. رقابت نیست. گفت این که چیزی نیست یه ماشین جدیدا پلاک کردن هفت میلیارد تومن. اصلا این آدم نمی تونه تو این ماشین لذت ببره. یه کسی هست تو پراید میشینه صفاشو میبره. اصلا می نشیند ده جا هم می زند و کیفش هم می کند. این مگر می تواند با این ماشین جای دیگه بزند. من اتومبیلم دست یک بنده خدایی بود. می خواست رانندگی یاد بگیرد. گفت من می خوام الان با ماشین شما یاد بگیرم، می ترسم با ماشین شما. گفتم اصلا ماشین مال اینه که آدم بزنه به اینور اونور. برو بزن یاد بگیری. اصلاً نترس از اینکه بخوری. ماشین برای زدن هست. بعد یدونه چراغ اون ماشین به اندازه کل اتومبیل ما بود. سه میلیون تومن روغن عوض می کنند هر بار. این طرف که می نشیند اینجا، لذت نمی تونه ببرد. چون هواسش هست که سنگی به جای از این نخورد. این اصلا دق می کند. قبر آدم هست چنین اتومبیلی. خونه هاشون هم همین طور هست. چه تمایزی دارد. این آدم گداست. این آدم وقتی می خواهد منتقل شود در برزخ هیچی ندارد. چرا؟ چون باید متناسب با ساختار برزخ چیز برده باشه نه به تناسب ساختار دنیا. جنین به تناسب ساختار دنیا در رحم کار می کند. نه به تناسب ساختار جنینی اش در رحم مادر. هرکار می کنه مال اینوره دارد می کند. این را باور کرده است و از وقتش ذره ای هدر نمیدهد. بحث غفلت برا همین اینقدر مهمه. چون ما دائما یادمون میره که ما یه جنین در رحم دنیا هستیم. یه دفعه می بینی که 5 سال،20، 3یا4سال،10سال این وسط غفلت میگیره. اصلا یادمون میره میریم به سمت کمالات دنیایی حواسمون نیست که داریم میریم به سمت آخرت. غفلت خطرش اینه دیگه. جنین سالم و سالم قوی غفلت ندارند. اینها از لحظه ای که تشکیل می شوند تا زمان تولد دارن کار می کنند برای دنیا ما اگر آخرت را باور بکنیم وقت تلف نمی کنیم. اگر آخرت رو باور کنیم به سمت پیشنهادهایی که اهل دنیا خیلی براش دست و پا می شکنند رو نمی رویم. می گویم من اصلا قیمتم این نیست. وقت این کار رو ندارم. من حوصله رقابت گذاشتن با کسی را ندارم، حوصله آقا شدن، گنده شدن، بزرگ شدن، از کسی جلو زدن، این وقتها را ندارم. بیام در دنیا مسابقه بذارم سر اتومبیلم، سر خانه ام و چی و چی، با کسی اصلا نمی توانم، وقت این حرفها را ندارم. من بزودی می خواهم وارد برزخ بشوم اول بدبختی هست اگر آماده نباشم. اگر گدا بروم، اگر ثروتمند در آنجا نروم، اگر وسائل آنجا را نداشته باشم، اول بدبختی ام است. هر چیزی که من را از رسیدن به اونجا بازدارد می شود شیطان. ولو درس خوندن باشه. ولو طلبگی باشه. خیلی وقتا طلبه هست اما به سمت آخرت حرکت نمی کند. مگه مقام معظم رهبری نگفت تو حوزه های علمیه دارن طلبه های سکولار بار می آورند. یعنی طلبه هایی که اساسا با دین پیوند ندارند. لباسم می پوشن. لباس می پوشن اما به درد دین نمی خورند. متدین نیستند. حرکت به سمت آخرت ندارند. وقتی طلبه این باشه وای به حال بقیه. بقیه هم می توانند این جوری باشند. وقتی تو حوزه یه چنین کسی به وجود می آید، اگر در اجتماع بیاید، وحشتناک تر هست.

چند وقت پیش یکی از این خوبان از دنیا رفته بود، به واسطه ای نقل می کرد، بچه ی یکی از خوبان محل خودمان بود، مردباصفا و سلیم النفسی بود. از دنیا رفته بود به خواب یکی از این دوستان گفته بود اوایل انقلاب بهتر بود از بعد از جنگ و اینها هر کس از ایران میاد خیلی گیر داره اینور در برزخ. مردم ایمان هاشون دست خورده. اون ایمان های دوران دفاع مقدس و قبل از آن کجا، ایمان های الان کجا. می گفت شائبه و لنگی زیاد دارند در ایمانشان. قبلاً اکثرا که این طرف می آمدند مشکل نداشتند. می توانستند راحت بروند.ولی الان اکثراً که می آیند گیر دارند. این نشون میده که ما ضعف سراغمون اومده، دنیازدگی سراغمون اومده، غفلت نسبت به آخرت سراغمون اومده. ما داریم ضمن این که ظواهر دین را حفظ می کنیم مثل دنیادارها رقابت می کنیم. این خیلی دردناک هست. «وهل زودتهم الا سقر» غیر از گرسنگی چیزی بهشون داده. من چندتا از کسانی که می شناختم خدا شاهده خواب دیدم که اینها فقط التماس می کردن که تو رو خدا یه ذره آب به ما برسانبد، یک ذره غذایی به ما برسانید. یه موقعی یه کسی مرده ای را خواب می بیند، خیلی ها هم می گویند که مرده مان آمد به خوابمان و به ما گفت به من کباب بده، خورشت بده، به زبان ما می فهمانند، به من این را بده یعنی نیاز دارد در آنجا باید براش خیرات کنید. اونجا خیلی سخته. آنجا توشه می خواهد، آنجا غذا می خواهد، آنجا آب می خواهد، باید برای ما تا قیامت بکشد. خدا رحمت کند میرزا را فرمود قیامت به بعد که همه به فضل خدا می خورند. کسی با عمل به قیامت نمیکشه خودشو ولی توشه تون در بزرخ باید به دردتون بخورد. برزخ را باید خودتان را بکشانید. این باید شخص ثروتمند باشد. شخص باید برای روح خودش کارکند، جمع کند برای خودش، باید ثواب کنه، باید عمل خیر بکند، باید سبقت در عمل خیر کند، باید به حسنات بپردازد. باید به کارهای خوب بپردازد. تقسیم بندی کند و به کیفیت های بالا بپردازد. بعد حضرت فرمایشات خیلی دارد. خواهش میکنم یکبار این خطبه 111 را نگاه بفرمائید. آخرش می فرماید که «أ فهذه تؤثرون» آیا این دنیا را شما می خواهید؟ می خواهید سر از اینجا دربیاورید؟ قبلی هاتون که خیلی از شما قوی تر بودند، عمرهایشان خیلی طولانی تر بود، آنجا الان لنگ هستند. گرسنه هستند تشنگی و گرفتاری های دیگر دارند می فرمایند که شما اینو می خوایید اینجوری می خواهید زندگی کنید؟ با این تصمیم، بااین نیت ها، با این سبک زندگی؟ این جوری که ته اش چیز خوبی در نمیاد.

باز در خطبه 113 «قد قاب ان قلوبکم ذکر الآجال» این چیزی هست که ما خیلی بهش احتیاج داریم. قرآن میگه ما هر قدرتی به انبیا دادیم بالاخره انسان می خواهد به بزرگی الله بزرگ بشود. در ذات همه انسان ها هست که می خواهد بزرگ بشود. «لااله الا الله» یعنی اله من این است و من می خواهم این بشوم. «انا حی لااموت اعطنی حتی اجالک حی لاتموت» خیلی عجیب است. من حیی هستم که نمیمیرم، من رو اطاعت کن تا تو رو مثل خودم کنم. حیّ باشد که هرگز مرگ نداشته باشد. انسان دوست دارد به اینجا برسد. ذاتش بی نهایت طلبی را دارد. اصلا فوق عقل یا فوق تجرد بخش بی نهایت طلب ماست. قرآن می فرماید ما این آدمها را که به این بزرگی تربیتشون کردیم «انا اخصلناهم بخالصه ذکرالدار» این ها دائما یاد ابدیت را به آنها می دهیم. با این خالص شان کردیم؛ یعنی انبیا که یک لحظه یاد لحظه شیرینی وفات که نجات پیدا می کنند. شما مرگ را بد می بینیم این جوری هست دیگر.راجع به مردن حرف نزن. راجع به مرگ حرف نزن. مرگ تولد ماست. شما این همه راجع به بچه میگید که بچه به دنیا نیامد؟ پس کی به دنیا میاد؟ بی صبرانه منتظرم این بچه به دنیا بیاید. یعنی چی؟ یعنی اگر بخواهد از دنیا بیاید، لازمه اینکه این بچه به دنیا بیاید، این هست که از رحم وفات کند؛ وفات یعنی چی؟ یعنی انتقال. شما طالب پایان حیات آن در آن رحم دنیا هستید. یعنی از آن حیات بمیرد به این حیات چی بشود؟ متولد شود. چرا ما نسبت به رحم دنیا اینجوری نیستیم؟ اسم مردن برای ما شیرین نیست. اهل بیت و خانواده آسمانی ما هم می گن که این بچه کی زودتر به دنیا می آید؟ دنیا یعنی نه این دنیایی که این جا هست. کی به آخرت می آید. کی سالم می آید؟ آیه قرآن هم هست میگوید جمع کنید زود برید عجله کنید. «سارعوا و سابقوا» سریع بروید. سبقت هم بگیرید و زودتر بروید. نیاستید اینجا. به ما می گویند انگار به ما توهین کردند. اگر کسی بگوید من اگر بمیرم، می گوییم عجب بی ادبی هست. نگفت خدا نکند.چطور از این طرف می گویی آن بچه در رحم مادر زودتر به دنیا بیاید، از اونجا وفات کند، یعنی منتقل بشود این طرف بیاید. با وفات به این دنیا می آید. نسبت به آنجا وفات، نسبت به این طرف چی؟ تولد. ما هم عمرمان تمام می شود، از اینجا وفات پیدا می کنیم نسبت به آن طرف چی می شویم؟ متولد می شویم. چرا انقدر سخت مان است، بدمان می آید، ناراحتیم. وقتی به ما می گویند. حالا طرف 70 سالش هست، وقتی بهش میگویند سرطان داری میشینه زار زار گریه می کند. به جای اینکه خوشحال باشد. خداروشکر هم سرطان گرفتیم که کفاره گناهامان باشد، هم با این سرطان سالم وارد می شویم. هم مریضی گرفتیم هم بابام الان مریض است، دارد می میرد، ناراحتی قلبی دارد، بابام چند سال مریض است، یعنی دارد پاک می شود. امام سجاد (ع) فرمود مومن رو خداوند اواخر عمر دچار سختی و مریضی می کند حتی «یتوفوا حظرو فی دوله حق» تا اینکه حظش را بالا ببرد. لذتش را بالا ببرد آن طرف. میگیم آخ بابام بدبخت چقدر زجر کشید و مرد. نه بابات داره تصفیه میشه داره درجه میگیره داره شاد می شود، دارد ثروت اندوزی می کند. دارد پر میشود. حالا می خواهد برود. خدا داره بارش رو برایش پر میکند. ما چرا انقدر می ترسیم! حضرت می فرماید ما انبیا را با یاد اون لحظه شیرین خالص کردیم. یعنی اینها اونقدر شیفته اون لحظه زیبای وفات با اون تشریفات فوق العاده شیرین و حیات بخش که در روایات ما آمده از حضور انبیا اهل بیت و اولیا، شهدا، صدیقین، فرشته ها برای یه نفر، از تشیعی که برای یک نفر می کنند، از استقبال بی نظیری که برای یک مومن اونور میشه خیلی باشکوه هست. نمیدانم چرا در ماها هیچ رغبتی نیست. اینجا یه کسی مثلا یه گل زده ازش استقبال می کنند. مردم میرن فرودگاه برایش گل می برند، طلای گرفته، نقره ای گرفته، برنزی گرفته، می گویند خوش به حال این.

30:14

اما استقبال و هیاهوی اون طرف برای ما معنی نداره حالا حضرت میگه چی میشه شما اینجوری نیستید غائب شده از دلهای شما یاد اجلتون اصلا به اون لحظه باشکوه فکر نمی کنید ولی در عین حال زیبا و با شکوه هست خطرناک هم هست گفتیم هرچیزی هم نار داره هم نور داره زیرک ها نور رو میگیرن احمق ها نار رو میگیرن شما تو خونه یه نفر عصبانیتون می کنه پدر یا مادرتون یه حرفی می زنه اگه زیرک باشی از این نور می گیری حلم می ورزی پدرمه مادرمه بزرگمه سرورمه و شیرینی می شنوی تندی نمی کنی قهر نمی کنی این میشه نور رگ گردنت باد می کنه بهت برمیخوره حالا پدر نه همسرت میریزی به هم همین که ریختی بهم نار جمع میکنی چون تو قاعده گفتیم نفس ما قبر ماست شما به تعداد غصه هایی که این جا میخوری اونور هم فشار قبر داری یعنی به نفست فشار میاری داری این بچه رو تو رحم دنیا داغون می کنی با عصبانیت ها با غم ها با زودرنجی ها با حسادت ها با تکبرها و ... پدر و مادرش هم باهاش حرف میزنن بهش برمیخوره هر کی بهش حرف بزنه بهش برمیخوره از آماده است فقط بهش بربخوره از بس من داره از بس نخوت داره از بس تکبر داره اگه زورش نرسه میشینه گریه می کنه غصه می خوره و حرس و جوش می خوره میشینه نقشه می کشه برا بعدا قدرتم داشته باشه که پا میشه جواب میده و وحشی گری می کنه اینا همش میشه نار برزخ هرچه قدر قشنگه نار هم داره نارش کجاس اونجا که نور نیست مثل تولد مریضه مریض که تو دنیا کسی کسی رو اذیت نمی کنه که مریضه یعنی چی یعنی کسی میاد اذیتش میکنه نه مریضه یعنی هماهنگ با سلامت نیست مریض میشه درد میکشه مثل جهنم دیگه بهشت اصله جهنم عارضی هست قران میگه اصل بهشته و فرع جهنمه جهنم یعنی این که من هماهنگ با بهشت نیستم خوب من الان تو رحم دنیا هستم وقت دارم با یک ساعتش می تونم ده ها ساعت رو که خراب کردم جبران بکنم خوب چرا نجنبم حضرت می فرماید از دل شما رفته یاد اون لحظه باشکوه طف میگه من ده ماهه خونه نرفتم به خاطر مسابقه جهانی المپیک برای اینکه به اون لحظه ای فکر می کنه که من می خوام برم تو زمین مسابقه بدم بهم طلا بدن برا اون طلا می گه من ده ماهه زن و بچم رو ندیدم همه شهوت ها مهمونی ها خانواده همه رو تو خودش کشته برای اون لحظه اون لحظه توهمی که همه براش دست می زنن و طلا بگیره بعد فراموش میشه اون لحظه قدرت بهش داده ده ما سرپا نگهش داشته لحظه توهمی که دکتر میشم مهندس میشم استاد میشم و ... حالا ما چطور لحظه حقیقی وفات نمیاد تو ذهنمون بهمون انرژی نمیده و ما رو سرپا نگه نمی داره همش غصه و عصبانیته همش بدبینی و ناراحتی اینا همش فشارقبر میاره برا ما ما امت پیامبری هستیم که فرمود من بکا علی الدنیا دخل النار کسی که دنیا به گریه می اندازش جهنمی است کسی که تو دنیا حقارت داره یعنی فشار قبر داره دخول در نار عین بکا عل الدنیا هستش یعنی باطن بکا علی الدنیا دخول نار هستش دقت کنید خیلی مهمه فهم روایت فوق العاده مهمه چرا یا رسول الله کسی گریه کنه جهنمی میشه این باطنه مثل این میمونه که بگیم چرا یه بچه تو رحم مادر اسیب ببینه میاد دنیا نمی تونه از دنیا لذت ببره ساختار خلقت این جوریه وهورتهم کواذب الامال ارزو های دروغین ارزوهای دروغین روی شما مسلط شده فرا گرفته شما رو یعنی شما وقتی پر از ارزوهای جمادی گیاهی و حیوانی هستید یک آرزو های ذهنی فلان مدرک تحصیلی را بگیرم فلان پایان نامه را بنویسم و... اینها آرزوه های دروغین هستند میلیاردها آدم را می بینید که بهش نمی رسند تازه وقتی برسند به یک امر خیالی رسیده اند ارزش آخرتی و برزخی ندارد به درد برزخ و ابدیت نمی خورد الان خیلی چیزهایی که داریم و دلمان بهش خوش است آن 8مورد آبا و ابنا اخوان و ازواج عشیره ف اموال ، شغل و تجارت .آدم ها دلشان خوش است ما داریم پول داریم ما خانه داریم ما اتومبیل داریم بعد می گویند ما موفق بودیم توی زندگی که اینها را بدست آورده ایم انست به الله هم بیشتر شده حالا که اینها رو زیاد کردی یا نه با الله و خانواده اسمانیت انست ارتباطت با اینها بیشتر شده یا نه تو دنیا بزرگ شده ولی به درد اونور نمی خوره مثل جنینی م مونه که سلول سازی می کنه ولی به درد دنیا نمی خوره همین چند روز پیش یه جنین دیدم متولد شد سرش قورباغه بود یکی دیگه هم دیدم بدن نصفش حیوان بود به چه درد می خوره این الا الا الا من اتلا به قلب سلیم قلب سلیم هم تعریف داره دیگه قلب سلیم شاخصه اش انس به حق تعالی است انس به اخرت و اهل بیت است بله حالا نسبت به شئونات اینجا ادم موفقی هستی مدرک تحصیلی داری شغل داری پول داری حالا تو مسائل دینی و دنیایی تو رو بزرگ می دونن ولی به درد اخرتم می خوره یا نمی خوره این خیلی مهمه تو رو شبیه کرده یا نه یا هرچه قدر بزرگ تر شدی نخوت هات کسالت های عبادیت ناتوانایی هات برای ارتباط با غیب با بالا با ذکر خدا یاد خدا الان ماه رجبب داره میاد ما چقدر امادگکی داریم واقعا اینا بیشتر شده یا کمتر شده بله تو موفق تری ولی اینا که اصله چی کواذب الامال ارزوهای دروغین توی تربیت فرزندانتون دقت کنید وقتی می خواهید براشون یه خط مشی مشخص کنید به عنوان یه معلم یه پد ر یه مادر یابد بچه هاتون رو با ارمان های بزرگ تربیت بکنید علی (ع) ببینید تو نامه چی میگه به امام مجتبی که من چه جوری زحمت کشیدم تورو تربیت کردم بچه هارو باید با قایت خلقت اشناشون کنیم چه ها باید با خانواده اسمانی شون اشنا بشن بچه ای که ندونه که بابای مظلوم و غریب و اوارش امام زمانه که باید برای این خانوادش تلاش کنه این بچه تمام زندگیش اینه که ازدواج کنه دکتر شه یا مهندس حالا کنار این هم یه نمازی می خونه یه روزه ای هم میگیره یه زیارتی هم میره ولی این کجا یه کسی که راه افتاده کجا ما موعظف هستیم بچه هامون رو اطرافیانمون رو شاگردانمون رو با اون اهداف تربیت کنیم ته قضیه رو باید راست بهشون بگیم روحشون باید بزرگ بشه الان شما برو مصاحبه کن از بچه ها بپرس بگو می خوای چه کاره شی ببین همه ادرس غلط میدن الان موفقیت تو در چیه تو به کجا برسی شادی ایا الان یه چیزی که به تو شادی و ارامش بده الان تو زندگیت هست یا نه یا قرار بعدا 30 سال دیگه تو یه ادم شاد و ارامی بشی یعنی الان فاقد اون شادی و ارامش هستی یعنی ما یه چیزی که نذاره دنیا ما رو به گریه بندازه نداریم والله داریم همین الان داریم خدا اصلا مارو فقیر نیافریده خدا مارو ضعیف نیافریده خدا مارو بی شخصیت نیافریده خدا مارو ثروتمند قدرتمند خدا ما رو با تمام دارایی های شادی و ارامش اورده به دنیا ولی ما نمیبینیم و ازش اسنفاده نمی کنیم داریم واستفاده نمی کنیم حافظ چی میگخ اسباب همه جمع داری و کاری نمی کنی چرا اگه زحمتی هست استادی هست سیر و سلوکی هست برای این هست که کشفش بکنی و بهش برسی ولی داریش داری که از سختی های زندگی لذت ببری شادی هاش که جای خودش ما توی بحث مهندسی غم 10 نوع غم رو معرفی کردیم از زبان معصومین که حضرت می فرماید شما وقتی این غم ها رو دارید باهاش شاد هستید ادم بره دنبال اینها بگرده خداوند با ما کاری کرده که ما تو دنیا در عین حالی که انواع سختی رو داریم می تونیم شاد باشیم ما فکر می کنیم که یه حضرت زینبی بود که گفت ما رایت الی جمیلا اون یه چیزی داشته که تونسته بگه بابا به خدا به ما هم داده خدا اگه نداده بود نمی گفت وقتی با امام حسین حرف میزنی مقام امام حسین رو از خدا بخواه ما رو سرکار گذاشته ما بیشترین ثروت ها رو داریم که بتونیم باهاش شاد باشیم عصبانی نشیم کینه نداشته باشیم قدرت عفو داشته باشیم قدرت فراموشی گذشته رو داشته باشیم همه رو داریم ما ما درگیر خیالیم ارزوهای جمادی نباتی حیوانی یا قوی تر بگم حسی خیالی و وهمی اینا مارو خیلی گرفتار کرده ما با توهمات داریم زندگی می کنیم یه مقام می بینی یه نفر رو راضی می کنه یه مدیرکلی یه نمایندگی مجلس و ... می بینی یه نفر رو کاملا مستش میکنه کاملا غافل م کنه مقام از کمالات حیوانی است شرافتی برای انسان نداره انسان با رسیدن به مقام به شرافت نمی رسه این شرافت توهمی است بله من معاون بودم الان شدم رئیس الان شرافت پیدا کردم الان به این مقام اسمانی ها تبریک میگن یا میگن مواظب باش بدبخت تر نشی تو اون موقع که کارمند بودی بهتر بود الان که رئیس شدی وقت نمی کنی به خودت سربزنی قبلا یه طلبه معمولی بودی خیلی بهتر بودی الان موقعیت اجتماعی پیدا کردی خطرناک میشی تبریکی نداره این حالا ما موقعیت اجتماعی بالایی پیدا بکنیم خدا حفظ کنه علامه رو می فرمودند چقدر خوبه ما هیچ کاره ایم تو این کشور چون اگه انسان مسئولیت داشته باشه و نتونه از این مسئولیتش بکشه بالا این قبرش میشه موفقیت های انسان قبر ادم میشه و هرچه قدر موفق تر تنبل تر بی حوصله تر و کندتر نسبت به سرای جاودان خوب نتیجه چی میشه فسارته الدنیا املک بکم من الاخره خیلی تکان دهنده است هم شراب مست میکنه ادم رو هم تکون میده ادم رو هم ادم باید بشینه بکوبه تو سرش که من چه کار کنم شما حالا که این مسیر رو طی کردید دچار یه مشت ارزوها و ارمان های کاذب شدید تو زندگیتون همتون فرزندانتون و خودتون همش دچار توهمات کاذب هستید اینده های کاذبفسادت الدنیا املک دنیا نسبت به اخرت مالک تر هست به شما دنیا بیشتر شما رو صاحب هست تا اخرت فسارت الدنیا املک بکم من الاخرت دنیا بیشتر از اخرت روی شما تسلط داره خوش به حال کسی که تحت تسلط اخرته تحت تسلط وفاته تحت تسلط برزخ و ملکوت داره زندگی میکنه تا یه کسی که تحت تسلط دنیا داره چینش های فکریش انتخاب هاش و ارتباط هاش و رفتارهاشو داره تنظیم میکنه خوش به حال کسی که امام زمان مالکشه ارمان های امام زمان حکومت میکنه بر اون خوش به حال کسی که دغدغه ها غم ها و غصه ها مظلومیت اوارگی امام زمان روش تسلط داره و به اون عشق داره زندگی میکنه تا ارمان های دیگه خوش به حال کسی که وقتی صبح از خواب پا میشه چشمش رو به عشق اهل بیت و خانواده اسمانیش باز میکنه و شب به عشق اون ها میره تو رختخواب خوش به حال کسی که اخلاقش رفتارش ارتباطاش و چینش های فکریش با ارمان های خانواده اصلیش و معشوقش الله هماهنگی داره این اون بهش املک هست ما ببینیم چه ارزوها امال ها و چه ارمان هایی رومون تسلط داره وقتی داریم برا خودمون و ایندمون نقشه میریزیم چه جوری داریم نقشه میریزیم اینو جدی بگیریم

والحمدلله رب العالمین