انسان شناسی 74 29/9/90

در جلسات گذشته بحث انسانشناسی را که در ایام سوگواری امام حسین (علیه السلام) بودیم. اختصاص دادیم به یکی از درس های مهم عاشورا که در طلیعه حرکت خود امام حسین (علیه السلام) فرموند که عبارت بود از صبر. فقط قصد معرفی بود که در ساختار انسان برای شدن خیلی لازم و واجب است اینکه در روایت داریم کلید همه بدبختی انسان ها در دنیا و آخرت دو چیز هست تنبلی و بی حوصلگی. اینها درست نقطه مقابل صبر هست. هر کس دچار هر بدبختی و گرفتاری می شود نوعاً اگر نخواهیم همه را بگوئیم اساسی ترین گرفتاری انسان از این دو رذیله هست. جهنم محصول تنبلی و بی حوصلگی است. تنبلی و بیحصولگی در انجام وظایف دنیایی و تنبلی و بی حوصلگی در انجام وظایف آخرتی. بی صبر بودن و بی حوصله بودن و تنبل بودن اینها بزرگترین آفات زندگی انسان است. چه بسا کسانی یک عمر معصیت کردند. و گناهان بسیار بزرگ انجام دادند اما به دلیل اینکه روح بزرگی داشتند و تنبل و بی حوصله نبودند توانستند آن همه گناهان و اشتباهات و خطاها را جبران کنند. ولی افرادی هستند که هیچ یک از آن گناهان را انجام نمیدهند به آن بزرگی و در آن ابعاد اما فقط به دلیل تنبلی و بیحوصلگی سر از جهنم در میآوردند. در تنبلگی و بیحوصلگی و بیصبری یک موقع هست که ما در کارهای دنیایی بیحوصله و بیصبر هستیم یک موقع هست که در مورد آخرتی در مورد برخوردمان با خودمان هم گاهی اوقات در مورد بدنمان بی حوصله هستیم. گاهی وقتی در مورد مسائل روحی و معنوی بی حوصله هستیم که این جلسه می خواهم چند قاعده که فوق العاده مهم هست بگوییم که برای حرکت و شروع کارمان خیلی مهم است. در واقع اینها جزء قواعد حرکت است در واقع هر کس اینها را نداند ممکن است شوق و اشتیاق زیادی داشته باشد یا حتی بتواند بیحوصله و تنبلی را برطرف کند. ممکن است روح قوی داشته باشد و تلاش زیادی انجام دهد اما چون این قواعد را نمی داند و با آن آشنا نیست. زحمات چندین و چند ساله او به هدر می رود. برای اینکه انسان آخرت خود را سروسامان دهد. یک قاعده این است که انسان باید اول یک دنیایی خوبی را بسازد برای خودش کسی موفق است در انجام وظایف آخرتی خود که در انجام وظایف دنیایی خود کوتاهی نکند. در بعضی افراد متدین پیش میآید که در کارها و وظایف دنیایی تنبلی پیشه می کنند به بهانه اینکه میخواهند به کارهای آخرتی و معنوی بپردازند. قاعده دوم این است که اگر کسی می خواهد به مسائل روحی و معنوی خود بپردازد. باید اول مسائل جسمی و مادی خودرا سروسامان دهد و تا انسان از طبیعت و بدن شروع نکند و سامان ندهد به مراحل عالی روح به چیزی نخواهد رسید.

اول در مورد قاعده یک صحبت می کنیم و بعد قاعده دوم: در قاعده اول یک روایتی داریم از حضرت امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) که فوق العاده در انسانشناسی تعیین کننده است. یعنی هم می تواند خود را خوب بشناسد و هم دیگران را خوب بشناسد. ایشان می فرمایند «من کسل عن امر دنیا فهو عن امر آخرتی الکسل» کسی که در کار دنیایش کسل است و در کار آخرتیش کسل تر است یک قاعده است. ممکن است تظاهرات معنوی و آخرتی زیادی داشته باشد. اما در واقع رشد آخرتی ندارند یعنی اگر کسی در کارهای دنیایی خود کسل است باید در کارها آخرتی او هم تردید کرد که به نتیجه برسد یا نرسد. این از آن روایاتی است که باید دائماً جلوی چشم ما باشد که بدانیم اگر می خواهیم آخرت خوبی داشته باشیم باید اول دنیایی خوبی داشته باشیم. از جمله چیزهایی که خیلی مهم است این است که در دنیا یک سلسله فرائض داریم که باید انجام دهیم. اگر انسان روحش جهت آخرتی داشته باشد وقتی که به انجام کارهای دنیایی خود می پردازد. در واقع دنیایی آخرت است او یکی است. توضیح آن این است که قاعده ما در مورد دنیا و آخرت چه بوده؟ این بود که رابطه دنیا با آخرت مانند رحم مادر است با جنین. جنین در هر کاری که در رحم مادر انجام می دهد به نفع آمادگی او برای حیات آخرتی است او هر جذبی را انجام می دهد با بهترین کیفیاتهاست مقداری را برای حیات خود در رحم صرف می کند یعنی حیات رحمی و بیشتر آن را برای ساخت اجزا و تجهیزاتی که برای حیات دنیایی نیاز دارد اختصاص میدهد. حالا اگر او از یک حیات رحمی خوب برخوردار نباشد و خوب خوراک به او نرسد. واستحکام نداشته باشد در رحم مادر آسیب پذیر باشد و فرصت برای ساختن اجزاء و لوازم مورد نیاز دنیا را هم نخواهد داشت. لذا قرآن کریم درس بزرگی به ما می دهد و آن این است که نطفه را در جای محکم قرار می دهد که به راحتی سقط نشود آنجایی که استقرار از بین می رود جنین ماههای اول روزهای اول حتی ممکن است در ماههای آخر سقط شود و همه زحماتی که کشیده است هدر رود. اما شرط اینکه تا آخر بماند و اجزا اندام سازی کند این است که خود رادر آنجا نگه دارد اول یک حیات محکم مستقر رحمی داشته باشد جذب داشته باشد بهترین مواد را جذب کنذ و بعد بتواند ازاین جذب مقداری به حیات رحمی خود اختصاص دهد و بیشتر را هم به حیات دنیایی خود اختصاص دهد. پس او در واقع رحم و دنیایش یکی است یعنی هر چقدر آنجا سالم تر و قوی تر باشد خوراک بهتری داشته باشد چون برای دنیا حرکت می کند. دنیای بهتری خواهد داشت در رحم دوم ما که دنیاست ما اگر دنیای متزلزلی داشته باشیم آخرت خوبی هم نخواهیم داشت. اینکه حضرت می فرماید «کادو الفقر أن یکون کفراً» فقر نزدیک است که شخص را به کفر برساند نزدیک ترین حالت های شخص به کفر و نپذیرفتن آخرت و دین و معنویت و بی رغبت ترین حالت برای انسان زمانیاست که دست خالی است. استحکام دنیایی ندارد و برای نیازهای خودش مثل لباس و خوراک و مسکن ازدواج در مضیعقه است. برای همین است چون ساختار انسان یک ساختار استمراری است یعنی از دنیا به آخرت است. مثل رحم مادر مثل جنین در رحم مادر که جنین اگر بساط حیات جنینی او خوب نباشد یقیناً تجهیزاتی هم که برای دنیا می سازد فایده ای ندارد. و او ممکن است سقط شود و از بین برود لذا خیلی سفارش شده به اینکه انسان در کارهای دنیایی خود آنچه را که لازم و ضروری و واجب است انجام دهد و کوتاهی نکند. و با نشاط و قوت آن را انجام دهد اگر یک کسی آن را فهمید کارهای دنیایش هم مثل کاری آخرتیش می شود اینکه این همه برای کارهای دنیایی پاداش های آخرتی در نظر گرفته شده است برای ایناست که اسلام می خواهد مردم دنیا قدرتمند و آبادی داشته باشند اسلام هیچ گاه از یک جامعه ذلیل و محتاج و وابسته و عقب مانده پشتیبانی نمیکند. اسلام به شهرنشینی و تمدن و پیشرفت های علمی فوق العاده اهمیت می دهد. اینها فرضیه هایی می شود برای آخرت اینکه در قرآن «ادخلوا المصر یا علیکم....» داریم شما شهر نشینی پیشه کنید. خداوند به موسی می گوید قدم خود را به شهر ببر در بیابان نگهشان ندار.

ده مرو ده مرد را احمق کند/ مرد حق را کافر مطلق کند

به شهرنشینی و اینکه مردم در شهر زندگی کنند اسلام اهمیت زیادی داده است. اسلام می خواهد یک جامعه و تمدن قدرتمند در روی زمین بسازیم نمی خواهد مملکت اسلامی عقب مانده باشد. نمی خواهد جامعه ضعیفی به اسم دین داشته باضشد پیشرفت علم، تکنولوژی برای دشمنان باشد و لذت و رفاه بر آنها باشد و ما مدام دم از دین ومعنویت بزنیم در شرایط ضعیف که برای ابتدایی ترین نیازهایمان محتاج باشیم و وابسته به دشمن باشیم و وابسته به بیرونی ها باشیم. اینکه هر چه پشرفت و تکنولوژی و تلفن همراه و ماهواره... برای آنها باشد ما هم شعار دهیم که آدم های خوب و مؤمن هستیم. و جامعه استعمار زده و ضعیف داشته باشیم. و این را متأسفانه به ما خورانده اند که جامعه اسلامی یک جامعه عقب مانده و دور از پیشرفت به روز باشد تا بتواند دین خود را نگه دارد ولی سنت فرمایشات بزرگان دین خلاف این است. یک فیلمی هست که عزیزان حتما تماشا کنند. اسلام اوج ایمان که شاید در مؤسسه هم باشد این فیلم را دشمنان ما ساخته اند. با این تعبیری که می گویم این فیلم را bbc ساخته و مستند هم هست و در این مستند که طولانی هست در مورداین بحث می کنند که تمام رشته های علمی که در دنیا رواج دارد چیزهایی است که غربیها قبلاً از مسلمان ها گرفته اند و بعد هم به سر مسلمان ها زده اند و علم رااز دست آنها درآورده اند. وقتی که امام صادق (علیه السلام) 4000 دانشجو در رشته های مختلف دارد. همه شاگردان در مورد فقه و اصول و احکام نبوده است بیشتر شاگردان آن بزرگوار در رشته های مختلف پیش حضرت درس می خواندند. خوب است که این فیلم احتمالاً تماشا کنید که مسلمانان چقدر پیشرفت داشته و علم داشته اند و همه آنها به غارت رفته است وما آن شکوه و عظمت را از دست دادیم و در دین هم شکست خوردیم پس وقتی دنیا ما خراب شود دینمان هم خراب می شود. و خیلی راحت دشمنان به ما غلبه پیدا می کنند. وقتیی دنیا رااز دست بدهیم بسیاری از اینها را درست نمی کنند وهابیت و بهائیت را درست میکنند. انواع مسلمانیت را درست می کنند دین را 73 فرق می کنند. اختلاف بین مسلمانان ایجاد می کنند. کشورهای اسلامی را تجزیه می کنند منابع غنی کشورها را به غارت می برد و ثروت های آنها را به غارت می برند. برای آنکه ما دنیای خوبی نداریم و چسبیده ایم و به دین و آخرت و همدین و دنیا را از دست داده ایم و این دین، دین با فایده است دینی که دنیای ما راخراب کند اصلاً فایده ندارد چون دین و دنیا یکی است و دنیا و آخرت یکی هست همان طور که رحم مادر و دنیا در راستای هم هستند. یک واحد متصل بهم هستند دوران جنینی اگر دوران فایده داری نباشد. تولد هم فایده ندارد هر چقدر دوران جنینی غنی باشد بچه ای هم که به دنیا می آید قدرتمند چه از لحاظ دارایی های مادی و چه از نظر دارایی های معنوی مادر، مادر هر چقدر مواد بهتر و سالم تر استفاده کند. هر چقدر روحیات پاکتری داشته باشد بچه هم قوی هست. هر چقدر آن مادر ضعیف تر و کسل تر و کم حوصله تر و تنبل تر باشد بچه هم چیز خوبی نخواهد شد. در رحم دنیا هم همین طور است. یعنی اگر همان طور که حضرت علی (علیه السلام) فرمودند «من کسل عن امر دنیا فهو عن امر دنیا فهو عن امر آخرته» کسل یعنی اگر دنیا ثروتمندی نداشته باشیم حتماً آخرتمان هم بی فایده و بی نتیجه است. لذا کسی این حرف را می زند که از نظر تولد اقتصادی یک فرد بی نظیر است شما نمی توانید شخصیتی را پیدا کنید که از نظر تولد کار و پول و پیشرفت اقتصادی و توسعه اجتماعی و اقتصادی به پای امیرالمؤمنین برسد. یعنی بسیاری از آبادانیهای شهرها را مدیون ایشان هستند. مثل اینکه هزار نخل بکارد و بعد وقف کند برای آبدانی قناتهای زیادی را خودشان به دست مبارک خودشان بکند و تولید کند و بگذارد در اختیار مردم. همین باغی که از امام موسی کاظم در مدینه است که معروف به باغ امری هست درون باغ را که نگاه کنید می بینید که یک فضای قدرتمند و آبادی است نسبت به فضاهای دیگر ائمه (علیه السلام) راکه نگاه کنیم می بینیم که قدرتمندترین، شیک ترین، باشخصیت ترین مردم زمان خودشان بودند آدم های قدرتمندی بودند. خدا رحمت کند یکی از اساتید ما را آقای آیت الله مجتهدی میفرمودند در مورد یکی از اولیاء خدا که مکرر به حضور امام زمان (عج الله) می رسیدند که این آقا مستأجر بودند صاحب خانه این آقا او را بیرون کرده بودند و وسایل او را در خیابان ریخته بودند و جایی را نداشت که برود اما انسان بزرگی بود در آن لحظه حضرت از آنجا عبور می کند و ملاقاتی بین ایشان و حضرت صورت می گیرد و حضرت می فرمایند چه شده است آن شخص میگوید هیچ چیز ما را از خانه بیرون کرده اند و جایی هم نداریم که برویم حضرت می فرمایند درست می شود. و همان هم می شود و فردای آن روز درست می شود این آقا به حضرت می فرمایند شما ائمه هر مصیبتی کشیده اید غیر از مستأجری ائمه هیچ کدام مستأجر نبوده اند و همه خانه بزرگ و خوبی داشته اند و مهمان خانه داشتند و آدم های ثروتمند و دارایی بودند وحقیر نبودند غیر از امیرالمؤمنین که کار تولیدی داشتند ائمه تجارت می کردند و حضرت علی کارگری داشتند اینکه می بینیم امام مجتبی دوبار، سه بار در طول عمرخود را در راه خدا بخشیدند. مهمان خانه داشتند اگر کسی وارد می شده و جایی نداشته به مهمان خانه امام مجتبی می آمدند. امااین پول ها را از کجا می آورده اگر از بیت المال بوده است که اصلاً کمالی نیست برای امام که از بیت المال ببخشدبلکه پولهای شخصی خود آنها بوده و آن را از کجا میآوردند. سیدالشهداء (علیهالسلام) عمر سعد ایشان میگوید اگر من با شما بیایم و خانه ام را از دست بدهم امام حسین (علیه السلام) می فرمایند من آنقدر خانه و زمین دارم به تو می دهم و داشتند وبقیه ائمههم همین طور تجارت می کردند. خود پیامبر می فرمایند برکت ده قسم است نه قسم آن در تجارت است. مسلمان و زندگی مسلمانی این استکه اول باید زندگی دنیا را آباد کنیم. در دنیا فعلاً بخش اقتصادی را می گوئیم. بخش های دیگر هم هست که می گوئیم. در زن داری هم همین طور است در ازدواج ها در 100 ازدواج 75-80 تا از آنها با شکست روبرو می شود یا به طلاق یا طلاق عاطفی و یا به دگیری ودعوا است. چرا اینگونه است چون زن کسل است در شوهر داری کردن و مرد در زن داری کسل است. مرد در رسیدن به زن و زنی که در رسیدن به مرد و مرد را ارضاء زن، زن در ارضاء مرد و تأمین سه نیازی که در بحث های خانوادگی گفته شده است که حتماً سه نوار از 50 است گوش بدهند که خوب است سه نیاز که باید تأمین شود نیاز مادی و عاطفی و معنوی و شخص باید وقتی ازدواج می کند پر انرژی و فعال و پر نشاط برای تأمین نیازها باشد اینکه مدام مشغله علمی برای خود درست می کنیم و جالب است که اکثر این طلاق ها برای این قشر است از دیپلم به بالاست در طلبه ها زیاد شده است چرا که در کارهای خود کسل هستیم مردها و زنها کسل هستند. این برداشت از زندگی برداشت غلطی است در لباس پوشیدن عطر زدن و رنگ ها و ورزش کردن در تفریح و کار خوب کردن. یک آقایی همانند آیت الله مرعشی کتابخانه با آن عظمت دارد این کتابخانه را چگونه درست کرده است او با حسی بوده روزها را روزه استجاری می گرفته است تا بتواند این کتابخانه را درست کند حسی داشتند که این کتابخانه با ارزش را برای جامعه خود بگذارند کار می کردند و قدرتمند بودند انسان باید به دنیایی خود خیلی اهمیت بدهد. کسی که دنیای خود را نسازد در واقع آخرت خود را نساخته است چون در اندیشه اسلامی دنیای مؤمن عین آخرت اوهست. ثواب هایی که در مورد دنیایی داریم چقدراهمیت دارد اینکه پیامبر فرمودند اگر کسی کنار خانواده خود بشیند و با خانواده خود انس داشته باشد. اینکه کار ندارم وقت ندارم که درست نیست. ازنظرعاطفی به خانواده خود برسید وقت بگذارید به بهانه دری و کارهای دیگر و اجتماعی و سیاسیو اگر مااز وظایف اصلی خود کوتاهی کنیم هزار و یک آفات به زندگی ما می آید. به همین خاطر است که میآید. ازاین سیاست بازی ها مدرس دیاستها ما ازآن خلاف و فتنه گری درمی آید از این سیاست بازی ها مدرس درنمی آید. باید دنیا را بسازند. امام خدا رحمتشان کند مراجع به یک سری از کارهای امام اعتراض می کردند امام بعد از آنکه درسشان تمام می شد ساعت 10 صبح یک زیارت کوتاهی به حرم علی (علیه السلام) می کردند و بعد می رفتند خانه و سماور را روشن می کردند و این کار را با جدیت تمام انجام می دادند اعضا خانواده را خبر می کردند و دور هم جمع می کردند تا با هم چای بخورند اعتراض می کردند که حرم به این مهمی چای درست می کنید و می گویند چای بخوریم امام فرمودند این چای درست کردن ثوابش از زیارت حضرت امیرالمومنین کمتر نیست. پیامبر می فرمایند دقایقی را با خانواده خود باشید و با نشاط با هم همصحبت باشید نه اینکه فکر کنید شب اول قبر است و حرف هی معنوی بزنید. حرف های دنیایی بزنید حرف های دنیایی همسرتان را گوش کنید. حرف های دنیایی به آنها بزنید راجع به فرش، تلویزیون، و مهمانی و ... و در کنار آن حرف های اخلاقی خوبی هم داشتید بزنید حرف های اجتماعی بزنید مانوس باشید با هم پیامبر میفرماید از عبادت در مسجد من ثوابش بیشتر است. انس معنوی و عاطفی داشته باشید. پیامبر می فرمایند وقتی زن ومرد کنار هم می نشینند «و إذا اخذ بکفها و اخذ بکفه تساقط ذنوبهما بخلال اصابر» وقتی دستهای همدیگر را می گیرند ورد دست زن را بگیرد و زن دست مرد را نه اینکه یک طرف باشد هر دو دست همدیگر را بگیرند. حس داشته باشند به همدیگر احساس داشته باشند بعضی آقاین موقع محافحه میکنند و یا همدیگر را می بوسند. حق بین دو دوست و مؤمن هم همین گونه است. گناهان ریخته میشود و همدیگر را خیلی گرم تحویل بگیرند به سینه هم همدیگر را فشار دهند با نشاط در روایت داریم که وقتی دو نفر به همدیگر دست می دهند خداوند تبارک و تعالی یکی از این دو دست را فشار می دهد دو تا آن را نه یکی از آنها را و آن دستی هست که محبت بیشتری در دل او هست. هر چقدر طرفین در دوست داشتن هم و مهرورزی سبقت بگیرند. و ابزار کلمات محبت آمیز تا زمانی که دستشان در دست همدیگر هست گناهانشان میریزد. گفتیم کسی که میخواهد توبه کند برود جمکران یا جایی برود و هایهای گریه کند نه در کنار همسر و خانواده باش آنها را ببوس بغل کن و محبت کن گناهان آمرزیده می شود این خود یک روش توبه است. مهربانی کردن و حرف خوب زدن خنداندن اینها همه حرف است و آخرت ساز است. این طور نیست که اگر خواستیم توبه کنیم اشک بریزیم و گریه کنیم تا خدا گناهان ما را بیامرزد نه بخند با خندیدن و لبخند زدن و نوازش کردن و بوسیدن اینها سازندگی دارد دنیای خوب را باید بسازیم از نظر اقتصادی و معنوی. انسان باید به فکر معنویت خانواده اش باشد و وقت بگذارد. همه کار ما درس نیست مهم هست اما همه چیزها دکتر و مجتهد شدن و فیلسوف و نویسنده و .... شدن نیست. ما باید آدم باشیم آدم بشویم و آدم بمیرم و آنها هم حاصل شد. خیلی مهم است این سه تأمین تامین مادی و عاطفی و تامین معنوی، تامین معنوی به موقع حرم بروند به موقع به مراسم مذهبی بروند. مراسم اهل بیت که آثار بینظیری دارد و خیلی سازنده است. معجزات دارد و هیچ دانشگاه و حوزه علمیه ای قدرت سازندگی به اندازه مجالس اهل بیت ندارد. بسیاری از معزلات را می شود در این مجالس برای خود و خانواده می توان حل کرد بسیاری از بیماری های روحی و روانی در این مجالس حل می شود و درمان می گردد. بسیاری از قدرت ها را در این مجالس بدست می آوریم. وقت بگذاریم برای تامین معنوی خانواده پس تنبل نباشیم. اگر کسی می خواهد آخرت قدرتمندی بسازد بدون ساختن دنیای قدرتمند امکان پذیر نیست. «نعم االعون الدنیا علی الاخرة» خوب یاری است دنیا برای آخرت انسان «الغنی علی التقوی» غنی برای تقوی یار خوبی است. شخصی نزد امام صادق (علیه السلام) آمدند امام فرمودند کار را ترک کردی شخص گفت بله آنقدر هست که خودم و نسلم بخورد و تامین باشند امام فرمودند نه تجارت نباید ترک شود برای همه باید باشد تولید باید صورت گیرد کسب حلال خوب است کسب حلال ده قسم است نه قسم آن در تجارت است برکت بنابراین دقت کنیم که نگاه غلط نداشته باشیم و انحصار ندهیم کسی را اینکه برای آخرت باید کار دنیایی را تعطیل کرد و دانشگاه نرو و طلبه شو باید در کار خودش و در تجارت خودش حبیب الله باشد در دانشگاه بودن و ... اینکه توصیه کنیم و هم فرار کنند درست نیست و توصیه تاثیر دارد. بدون دوران جنینی و رحمی قدرتمند دنیای خوبی ندارد. رحم گدا و فقیر و ضعیف بچه قوی تولید نمی کند. بنابراین به بهانه معنویت تنبلی ها را به خود واجب نکنیم. و آن دو سفت را فراموش نکنیم کلید همه بدبختی ها دو چیز ست بی حوصلگی تنبلی.

بسیاری از بیمارهای روحی و روانی از روح تنبل است. فرمول دوم این است که اگر کسی می خواهد روح قدرتمند داشته باشد اول باید جسم قدرتمند داشته باشد. اگر از تخیل و توهم خوب استفاده کنیم خوب است انسان هایی که تخیل خوب و قشنگ ندارند زمین می خورند آنهایی که توهمات زیادی ندارند زمین میخورند اصلاً انسان به رشد عقلانی مناسب و و فوق عقلانی مناسب نمی رسد مگر آنکه خیال های قشنگ داشته باشد و توهمات زیبایی داشته باشد. که اینها را در بحث خانواده آسمانی توضیح داده ام و اگر کسی می خواهد خیال پاک داشته باشد بدون جسم سالم نمی تواند باید جسم ضمناً ورودی اش سالم باشد تا خیال باشد چشمی که ناپاک و حریص است به نامحرم و گوشی که حریص است به باطل لقمه از همه مهم تر است. انسان تا لقمه خود را سروسامان نداده باشد. اگر 20 سال یا 40 سال در حوزه علمیه و یا در محضر اساتید بزرگ درس هم بخواند آخرش سر از شکست درمیآورد. اولین کاریکه یک شخص باید انجام دهد بجای آنکه برنامه ریزی کند پیش کداماستاد باشم و چطوری برنامه ریزی کنم چقدر نماز شب بخوانم چقدر ذکر بگویم تا بدن و جسم را سازماندهی نکند. روح نمی تواند سازماندهی بکند. ممکن است هوش و حافظه خوبی داشته باشد اما آدم خوبی نمی تواند باشد آدم خوب، یک کامپیوتر خوب ممکن است باشد اما یک آدم خوب نمیشود اولین کار یک لقمه را سروسامان دهد اگر خمس و زکات به مال می خورد بدهد می بینی که نماز می خواند اما بچه خوبی ندارد. و یا اینکه همسر بی عاطفه می شود و یا اینکه مرد ضعیف شده لقمه اگر سالم نباشد سهم است. شخص محب اهل بیت است اما نمی تواند شمشیر به اهل بیت نکشد خیلی عجب است فکر کنیم منتظران امام حسین (علیه السلام) امام حسین را کشتند لقمه خیلی مهم است. لقمه انسان را وحشیو بی عاطفه می کنند لقمه باعث میشود مه انسان تمام مسال عقلانی را که آموزش ده را نتواند انجام دهد. میفهمد و خلاف آن را انجام می دهد با وجود اینکه یقین به درستی کار دارد لقمه وسواس میآورد. عبادت، عبادت ده جزء است نه جز آن لقمه حلال است. لقمه حلال پایین برود خواب ها قشنگ میشود افسردگی پیدا نمی کند. یکی از دلایل افسردگی لقمه حرام است دلشوره و اضطراب می آورد. پس این قواعد، قواعد مهمی است. لقمه شرایط زیادی دارد: 1- حلال باشد2- طیب باشد3- جمیل باشد. لقمه حلال تهیه می کند اما بهداشت را رعایت نمی کنند وغذای خوب نمی خورند تا جسم سالم و پاک و قوی نباشد به روح پاک نمی رسد کسی که ورزش نمیکند ذلیل بار می آید یک غسل جمعه نمی کند. از حضرت علی (علیه السلام) «إذا اراد أن یوفق رجلین له اعجز غسل یوم الجمعظ» حضرت به کسی می خواست بگوید تو بی عرضه هستی می گفت تو از کسی هم که غسل جمعه نمی کند بی عرضه ترین حمام رفتن در برنامه هایی که می دهیم نوشته ام که هر شب یا یک شب درمیان حتماً حمام بروند. یک هفته می گذرد ولی شخص حمام نمی رود عطر نمی زند به اسم معنویت. ورزش اگر باشد جسم و خیال و توهمات را قوی میکند و روح هم و هم فوق عقل را قوی می کند. امام امت می فرمایند که ورزشکاران برای فهم معارف از بقیه آدم ها مهیاتر هستند. چون نفسش در برابرش عاجز است چون صبح می تواند بلند شود و بدود چون ورزشکار حرکات ریاضتی زیادی می کند. حضرت آیت الله مجتهدی را خداوند رحمت کند فرمودند طلبه ها این گونه اند که تا جوانند درس می خوانند و تا می آیند به سن بازدهی برسند انواع مریضی ها را می گیرند و از دور خارج می شوند. دانشجو تنبل، طلبه تنبل، کارگر تنبل، .... ورزش مثل عبادت واجب است. وقتی وارد باشگاه می شوید یک قصد تربت کنید مطمئن باشید. معنویت می آورد. قدرت و نورانیت می آورد. بدن تنبل انواع تخیلات و شیطان زدگی و جن زدگی ها برای او پدیدی میآید. انسانی که بدنش ضعیف است اصلاً نمی تواند تصمیم مهم بگیرد. کسی که ورزش نمی کند زندگی غمگین می شود. و غمباد می شود. همه باید اهل ورزش و کار و تلاش باشند و نشاط داشته باشند. پیامبر می فرماید بچه ای که شیطنت نمیکند باید به او شیطنت یاد داد. حضرت علی اکبر در معرکه 300 نفر را کشت تا به زمین افتاد. قاسم (سلام الله ) چقدر افراد را به زمین زد لباس رزم به اندازه او نبود تنها 13 سال داشت اما چقدر قدرتمند. بیاد به بچه ها گفت تلاش کنند. حضرت زهرا (سلام الله ) یک طرف طناب را گرفتند. و آن طرف چند مرد سر دیگر طناب را گرفتند نتوانستند حضرت علی (علیه السلام) را ببرند تا نیامدند بدست حضرت با شمشمیر و غلاف نزدند حضرت علی (علیه السلام) را به طرف مسجد ببرند چقدر این خانم قدرت داشت همه آنها قوی بودند پیامبر هم همین طوی قوی بودند. ما آمده ایم دنیا را از آخرت جدا کرده ایم. بدن را از روح جدا کرده ایم. بدن شده بی ارزش بهداشت بدن و دهان و دندان و ... را کنار نذاشته ایم. النظافة من الایمان را کنار گذاشته ایم. پس با بی حوصلگی و تنبلی انسان به هیچ رشدی نخواهد رسید اگر بی حوصله و تنبل هم باشد تلاشهای دیگرش را هم نداند چگونه باید مدیریت کند و نظمش را نداند باز شکست می خورد پس ترتیب را دقت کنید برای تخیل قدرتمند توهم قدرتمند و سالم بحث های فوق عقل کسی نمی تواند ارتباط ماورایی پیدا کند مگر اینکه از جسم شروع کند. لقمه پاکی بهداشت نظافت نصف ایمان است. پس درحرکت های فردی انسان میخواهد خودسازی کند اول باید از جسم و ماده و لقمه و دینی ها شروع کند کسی که نمیتواند دیدنیهایش را کنترل کند شنیدنی ها را نمی تواند کنترل کند. خیال خوبی هم نمیتواند داشته باشد حتی اگر درس خوان خوبی هم باشد فایده ندارد. در حرکت های اجتماعی و جهانی هم باید اول دنیای قدرتمندی داشته باشد در دنیا تنبل نباشیم. مؤمن یک فرد فعال شاد هست شعار مؤمن عمل است. چقدر زیباست مؤمن شعار بدون عمل ندارد. اینگونه نیست که شعار داشته باشد اما عمل نداشته باشد اگر شعار میدهد با عمل است حرفش هم با عمل است کارش را هم با عمل میکند. حضرت می فرمایند: «یا ایها الناس من مان منکم یصبروا علی حدا شداود .......» کسانی که صبر داشته باشند بی حوصلگی و بی صبر و تنبلی باعث می شود دور ائمه را خط بکشد امام زمان 1180 سال است آواره و طرد شده است بخاطر تنبلی و بی حوصلگی های ما برای اینکه ما مشغول برنامه ریزی ها غلط زندگی مان هستیم فرصت نمی کنیم به امامان برسیم فرصت نمی کنیم کار جدی انجام دهیم حتی در دعا کردن هم عاجز هستیم دعای خوبی هم نمی توانیم بکنیم.