شرح زیارت جامعه کبیره؛ جلسه151 28/07/1401
بحث ما در این فقره از جامعه کبیره بود که خطاب معصومین علیهم‌السلام آنان را معادن برکت الله معرفی کرده ایم و توضیح داده شد که معدن برکت اهل بیت علیهم السلام یعنی چه. امروز می خواهیم در این باره بیشتر سخن بگوییم و خود فرمایشات معصومین علیهم السلام را بیشتر درباره اش سخن بگوییم که این برکت بودن چی هست. حالا بعضی از مصادیق را من عرض میکنم.
اولین فرمایش در مورد رهبری و امامت اهل بیت علیهم السلام که ابن خودش بالاترن برکت برای زندگی انسان است. انسانی که در زندگی خود معصوم را ندارد یعنی در واقع مربی شایسته ای برای رسیدن به کمال را ندارد. این یادتان نرود که حیات ابدی انسان با استاد، مربی و مدیرانش تنظیم می شود. بنابراین کسی که می‌خواهد در حیات ابدی یعنی لحظه‌ای که وفات می کند و از دنیا می رود در اوج شکوه، عزت، شادی، آرامش، قدرت و سعادت باشد، این را از مربی و امام می گیرد.
هرچه قدر مربی انسان بزرگتر، قوی تر باشد، قیمت ، مقام ، قرب و سعادت انسان بیشتر است. بنابراین کسی که خود را از معصومین علیهم‌السلام محروم می کند، خود به خود تحت ربوبیت، مربیگری و مدیریت غیرمعصوم قرار میدهد، غیرمعصومی که تخصص هم ندارد و هر کس هم به شایستگی خود زیر مجموعه ی ولایتی شاگردان و متربیان خودش را می تواند رشد دهد. بنابراین این اصل اساسی در قیامت است که هر کس با امامش محشور می شود یعنی مربی تو هر کس است قیمتت هم همان است. اگر شما رب خود را خدا انتخاب کرده باشید و اهل بیت علیهم السلام بعنوان مربیان و پرورندگان خود، قیمت تان همان است و آنان پشتیبان شما خواهند بود و شما را با تمام نقاط قوت و ضعف تحویل می گیرند و بعد روند پرورشی در همان جا هم ادامه پیدا می کند. زیرا بی صاحب نیستیم. اگر کسی از اینجا خود را به چهارده معصوم و خداوند بسپارد هر وضعیتی داشته باشد: خوب ، عالی ، ممتاز و یا بد ضعیف فرقی ندارد. هر ظرفیتی داشته باشد فرقی ندارد بالاخره مربیان او بالای سر او می آیند و او را تحویل می گیرند. مانند مادری که وقتی فرزندش هر طور به دنیا بیاید تحویل می گیرد و به خانه می برد و به او رسیدگی می کند. حالا هر جوری هست.
این نداشتن مربی و رب خیلی خطرناک است. اینکه انسان رابطه ی خود و رب خود را قطع کند. بگوید خداوند را دوست دارم و قبول هم دارم اما نه بعنوان رب و یا اهل بیت علیهم السلام را دوست دارم و قبول دارم اما نه بعنوان امام ونه بعنوان کسی که قرار است روی من کار کند و من خود را به او بسپارم . ولی قبولشان دارم به مزارشان می روم به آنان توسل می کنم ولی سبک زندگی و روش آن را حاضر نیستم تحت مدیریت آنان قرار دهم و نمی خواهم شبیه آنان و خداوند شوم که رب و معشوق من هست.
این رب در آنجا به داد انسان می رسد. وقتی کسی رب خود را انتخاب می کند در غایط هم با رب ، مربی و امام خود محشور می شود. «يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ» هر الگوی عملی که دارید با همان محشور می شوید، لیاقت و قیمتان هم است و با همان هم محشور می شوید و هر جا که او برود تو را با خودش می برد. به همین دلیل اوج برکت برای یک نفر آن موقعی است که یک مربی و امام با برکت انتخاب کند و زندگی خود را با کانون برکت و معدن برکت پیوند دهد.
تاکید می کنم برکت در پنج بخش وقتی می گوییم مبارکی و برکت با توجه به تعریفی که از برکت شد در واقع هم برکت جمادی و برکت گیاهی ، حیوانی ، عقلی وعلمی، انسانی و فوق عقلی هر کس هر پنج مرحله برکت را می خواهد باید هر پنج بخش خود را به کانون برکت گره بزند. جیبش، پولش، درآمد ، شغل، حقوق ، اقتصاد را به کانون برکت یعنی خداوند و معصومین علیهم‌السلام گره بزند و اگر گره نخورد باشد این قسمت بی برکت و رها است. کانون برکت از این قسمت کاملآ رهاست. زیرا خودت آن را به کانون برکت وصل نکردی.
در بخش گیاهی هم اینگونه است ، لقمه ی غذایی که می خورید و مسائل دیگر که مربوط به بخش گیاهی است این باید با کانون گیاهی برکت پیوند بخورد و در بخش های حیوانی هم همین طور: انتخاب همسر، انتخاب محل زندگی، انتخاب سبک زندگی ، شوهرداری، بچه داری، تربیت فرزند باید با کانون برکت پیوند بخورد تا بچه مبارک شود تا فردا نگوید که کاش زیر ترلی 18 چرخ برود یا نفرین کنی. بچه ات زندگی ات شوهرت را پیوند بده به این بخش از برکت.
برکت عقلی هم همین طور. باید علمت را با کانون برکت علمی و کانون برکت عقلانی پیوند بدهی، اگر عقل، علم، تخصص شما با کانون برکت پیوند پیدا کند خود آن برکت پیدا می کند و همه نوع برکت برایتان می آورد.
و در بخش عرفانی و بخش معرفتی ، انسانی هم همینطور باید با حق تعالی و چهارده معصوم پیوند بخورد ؛ امامزاده ها و بزرگان. اگر بخش عشق دل و دلدادگی شما با کانون عشق پیوند بخورد آنجا برکت پیدا می کند. اینکه پیامبر اکرم (ص) می فرمایند : اگر کسی ایمان دارد ببنید چقدر همسرش را دوست می دارد از اینجا در می آید. چون کسی که عشقش خداوند باشد دو اتفاق برای او می افتد: اول اینکه خود بخود محبوب است و این فرد برکت می آورد: « إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمَنُ وُدًّا» اصلا نمی شود انسان اهل ایمان و عمل صالح باشد و محبوبیت نداشته باشد. این اصلا دیگر نه به نیاز تبلیغات دارد، فیلم بازی کردن دارد، نه نیازی به ریاکاری دارد و نه نیازی به لوس کردن خود دارد. چاپلوسی کند. نه. خودبخود محبوب واقع می شود. خداوند این را قرار داده است. با فیلم بازی کردن، ادا درآوردن، ریاکاری و تظاهر انسان نمی‌تواند محبوب شود و منفور هم می شود. در این چهل سال انقلاب شما هم دیده اید که چه بزرگانی منفور شدند و خداوند آنان را از چشم مردم خار و ذلیل کرد و آنها را از چشم مردم انداخت. بنابراین انسان باید این دلدادگی را به کانون عشق داشته باشد و این یک اتفاق و خودش محبوب می شود. مثل آن زنی که به پیامبر اکرم ص گفت: من می خواهم همسرم بیشتر مرا دوست داشته باشد فرمودند: پس بیشتر نماز شب بخوان.
اما امروزه این گونه نیست و قواعد شرک‌آمیز است و گفته می شود بروید دماغت را عمل کن، گونه بزار، پرتز بزار، هیکلت را درست کن، ناخنت را این طور کن. او فکر می کند با این چیزها می شود معشوق یک مرد باشد. هر چقدر بکند این اتفاق نمی‌افتد. محبوبیت یک امر خدادادی است و خداوند این را باید بدهد. لذا اگر با کانون عشق ارتباط داشته باشید محبوبیت خود بخود می آید و هیچ احتیاجی به دلقک بازی، فیلم بازی کردن، چاپلوسی و خودنمایی و این جور چیزها نیست.
خاصیت دوم این است که خود او هم خاصیت قدرت عشق پیدا می کند یعنی محبوبیت پیدا می کند چون با کانون عشق ارتباط دارد و خودش قدرت عشق پیدا می‌کند. چرا؟ می گوید ببین اگر می‌خواهی علامت ایمان یک نفر را ببینی، ببین شخص چه قدر عاشق همسرش است و علامت اینکه یک نفر قرب پیدا می‌کند به کانون برکت در این بخش این است که چقدر می تواند به دیگران مهرورزی کند و چقدر مهربانیاش برکت دارد، چقدر میتواند آدم ها را دوست داشته باشد و به آنها محبت کند، کینه از آنها نگیرد، حساس و زودرنج نباشد و در ذهنش هیچ سابقه ای از گذشته اش از کسی نماند و بتواند کسانی که از آنان بدشان می آید و کسانی که از وی بدشان میآید دوست داشته باشد. این مهرورزی یک ثروت است. یعنی بدون اینکه گدای عاطفی کسی را کند، بتواند به میلیونها نفر عاطفه بدهد. این خیلی مهم است. بنابراین، در کانون عشق و عاطفه وقتی انسان وارد می شود، این خواص و آثار در زندگی میآید؛ وقتی ارتباط با حق تعالی و اهل بیت علیهم السلام زیاد میشود همهی آن بخشها درست و تمام میشود. این خیلی مهم است.
اولین فرمایش از وجود مقدس امام ..... : «لَوْ اَنَّ النّاسَ سَمِعوا قَوْلَ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ وَ رَسولِهِ لاَعْطَتْهُمُ السَّماءُ قَطْرَها وَ الاَرْضُ بَرَكَـتَها وَ لَمَا اخْتَلَفَ فى هذِهِ الاُمَّةِ سَيْفانِ وَ لاَكَلوها خَضْراءَ خَضِرَةً اِلى يَوْمِ القيامَةِ». (در امانی صدوق و طوسی آمده، در بحار جلد ده صفحه 142 حدیث پنج) ترجمه را بخوانم: اگر مردم حرف خدا و رسول را گوش کنند، همین، به حرفهای خدا و رسول گوش بکنند، آسمان همه ی باران خود را به آنان خواهد داد. در روایت داریم در آنجایی که گناه و معصیت می شود خداوند باران را قطع می کند یا باران بی موقع می بارد و می شود سیل، خرابی می آورد و یا باران می بارد و بجای آن که نشاط و خرمی بیاورد، گرما و دما را بالا می برد. وقتی نکبت وارد زندگی انسان می شود و انسان نافرمانی می کند بارانی که می بارد عذاب است برای او یا باران اصلا نمی بارد و یا خشک سالی است یا سیل و مشکلات و یا گرما و گرفتاری درست می کند.
اما اگر مردم بروند سمت خداوند، آسمان با آنان آشتی می کند و وَ الاَرْضُ بَرَكَـتَها زمین برکت خود را به آنان می دهد و دریغ نمی کند و زمین هم به وجد، شادی و برکت می آید. (وَ لَمَا اخْتَلَفَ فى هذِهِ الاُمَّةِ سَيْفانِ) این امت دیگر با یکدیگر اختلاف پیدا نمی کنند. چرا؟ چون رحمان می شوند. وقتی به حرف و خداوند و اهل بیت علیهم السلام گوش می‌کنند مهربان می شوند. قانون چی را رعایت می کند؟ «هُوَانت» و «هو رسول الله» و «هُوَالله» و با کسی دعوا اصلا پیش نمی آید. وقتی همه مثل تو هستند و تو مثل همه هستی، دیگر با کسی دعوایی نداری. کینه چه کسی را می خواهی به دل بگیری کینه خودت را؟ خودت با خودت می جنگی! وقتی از دست کسی ناراحت می شوی و زودرنجی داری، کینه کسی را به دل داری، درواقع با یک چاقو به شکم، قلب و چشم خودت ضربه می زنی و با خودت داری دشمنی می کنی.
«هرگز اختلاف و زود و خورد با هم پیدا نمی کنند». ما آنجایی که به اختلاف و زد و خورد می رسیم، آنجایی است که از خدا و رسول فاصله گرفته ایم و این یادمان نرود.
می فرماید: «وَ لاَكَلوها خَضْراءَ خَضِرَةً اِلى يَوْمِ القيامَةِ» از همه ی نعمت سرسبز دنیا تا قیامت بهره‌مند می شوند. از تمام سبزی ها و خرمی ها و خوردنی دنیا تا قیامت بهره مند می شوند. حالا اگر می خواهیم به تفسیر قشنگ تری برسیم سراغ وجود مقدس امام حسین علیه السلام می رویم.
«فى بَيانِ ما يَحْدُثُ فى زَمَنِ ظُهورِ الاِمامِ الْحُجَّةِ : امام حسین می فرماید: اگر امام زمان ظهور کنند چه اتفاقاتی می افتد. این خیلی قشنگ است. من یک بخشی را برایتان می خوانم.
«وَ لَتَنْزِلَنَّ الْبَرَكَةُ مِنَ السَّماءِ اِلَى الاَرْضِ حَتّى اِنَّ الشَّجَرَةَ لَتَقْصِفُ مِمّا يَزيدُاللّهُ فيها مِنَ الثَّمَرَةِ » می فرمایند: حتماً، حتماً، حتماً نازل می شود برکت از آسمان به زمین در زمان امام زمان علیه السلام. یعنی چه اتفاقی افتاده است که این برکت ایجاد شده است؟ مردم امام را خواسته اند و امام آمدند؛ یعنی آن همدلی و وفاداری لازم ایجاد شده و حالا امام آمده اند و تشریف آوردند وقتی بیایند همراهشان برکت هم از آسمان به زمین می آید. آنقدر درختان فراوان میوه می دهند که از شدت سنگینی شاخه ها تحمل این سنگینی را ندارند و می شکنند؛ یعنی درخت به وجد می آید و خیلی میوه می دهد.
«يَزيدُاللّهُ فيها مِنَ الثَّمَرَةِ» خداوند ثمره را زیاد می‌کند. «وَ لَتُؤْكَلُ ثَمَرةُ الشِّتاءِ فِى الصَّيْفِ» مردم میوه طبیعی زمستان را در تابستان می خورند. میوة فریزی منظور نیست. میوه تازه زمستانی را می توانند تابستان هم بخورند. رشد این جوری است. یعنی درختان این جوری میوه می دهند. « وَ ثَمَرَةُ الصَّيْفِ فِى الشِّتاءِ» در زمستان هم میوه تابستانی گیر می آید. فراوان، می توانند درختان تابستانی سیفی جات در زمستان هم کار خودشان را انجام می دهند. چه برکتی می شود وقتی امام زمان می آیند و این برای برکت بخش گیاهی است. «وَ ذلِكَ قَوْلُهُ تعالى» این قسمت خیلی مهم است، فرمایش خداوند در سوره اعراف آیه نود و شش این آیه را حفظ کنید: «وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ ٱلْقُرَى ءَامَنُواْ وَٱتَّقَوْاْ لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَتٍ مِّنَ ٱلسَّمَاءِ وَٱلْأَرْضِ وَلَكِن كَذَّبُواْ». اگر مردم ایمان می آوردند و تقوا پیشه كرده بودند، قطعاً ما باز می کردیم بركات به روی مردم از زمین و آسمان برکات می آمد. حال در زمان امام زمان علیه السلام مردم هم به ایمان و هم به تقوا می رسند، باتقواترین مردم برای آن زمان هستند. حالا قول خدا سر جای خودش هست. خدا قول داده. قانون خلقت را خداوند بیان می‌کند و قانون این است که هر وقت در هر جایی ایمان و تقوا بیاید برکت هم میآید؛ چه در زندگی فردی. همین الانت.
امام علی علیه السلام فرمودند: کسی که حیا می کند و گناهانش را ترک می کند، توبه می کند، و تقوا پیشه می گیرد خداوند هر برکتی که از او منع کرده را دوباره به او برمی‌گرداند. می گوید برو توبه کن برو با خدا آشتی کن. خدا هر چیزی را که ازت رفته را برمی گرداند. یک نفر. الان زمان امام زمان علیه السلام هم نیست. خودت، به تنهایی برو توبه و تقوای الهی پیشه کن، حرام های الهی به زندگیتان نیاید، آن وقت ببین برکت به زندگیت می آید یا نمی آید. خودت یک نفره.
بعد می فرماید: « وَلكِنَّ كَذَّبُوا » ولکن مردم تکذیب کردند. با آمدن امام زمان علیه السلام همه پنج قِسم برکت می آید. زمان امام زمان چه شود. همه چیز با برکت است.
یک سوال اساسی؛ اگر امام زمان بیاید، این همه برکت می آید و هیچ گدایی پیدا نمی شود همه در اوج ثروتمند هستند تا جاییکه حضرت می فرمایند به افراد بیاید این پول ها و طلاها را بردارید این همان پولی است که برای آن خود و دیگران را می کشتید اما هیچ کس بر نمی دارد، اصلا نیاز ندارند. دردسر هست برایشان. انقدر داریم که نمی توانیم جمعش کنیم. هیچ کس هم سمت طلاها و پولها نمی رود. حضرت به کارگزارهایش می گوید اینها را در میادین شهرها بگذارید هر کس بخواهد برود بردارد. شما فکر کنید همین میدان شهرری خودمان، میدان نماز خودمان، میدان شهید غیبی خودمان، میدانی که اینجا داریم، پر از طلا و پول باشد و هیچ کس محل هم نگذارد. یک ذره فکر کنید که این یعنی چی. الان اوضاع چه جوریه؟ گران فروشی، کم فروشی، قاچاق، سر هم کلاه گذاشتن، برای پول چیکار می کنند! برکت از زندگی آدم می رود. حالا اگر حضرت بیاید دیگر هیچکس مریض نیست و همه شفا پیدا می کنند، یک مریض نمی ماند، همه معلول ها و مریض ها و کورها و فلج ها همه شفا پیدا می کنند، اگر در زندگی ها هیچ اختلافی وجود ندارد، طلاق و دعوا و درگیری نیست، قاضی و پلیسی دیگر نیاز نیست، اگر با آمدنشان آن همه برکات علمی زیاد می شود و آدم‌ها بشدت عاشق هم هستند و آن چنان جامعه ای بوجود می آید چرا هزارو دویست سال حضرت معطل بوده ؟ چرا کسی نرفته بیاردش تا همه این دردسرها برطرف شود ؟ چرا آنان که می توانستند کاری کنند تا موانع ظهور برداشته شود این کار را نکرده اند؟ کسانی که می گفتند مردم به ما رای بدهید ما مشکلات شما را حل می کنیم اگر شما واقعا راست می گفتید که البته نمیگفتید و دروغ هم می گفتید و دنبال حل مشکلات مردم بودید و دل تان برای مردم می سوخت چرا از قدرت تان برای برطرف کردن موانع ظهور حضرت و معرفی امام زمان علیه السلام به تمام دنیا استفاده نکردید؟! چرا تا توانستید به سر اربعین زدید و اجازه ندادید که اسلام و تشیع و ائمه اطهار علیهم السلام آن گونه که هست به دنیا معرفی شود؟! چرا وقتی پول و قدرت و امکانات دست تان بود، امام زمان علیه السلام را به دنیا معرفی نکردید؟! چرا توطئه کرده و از پول دولت و مردم علیه امام زمان علیه السلام و ائمه اطهار علیهم السلام و خداوند و علیه حضرت زهرا سلام الله علیها و قرآن ، دین ، علیه مرجعیت ، علیه ولایت ازپول بیت المال دادید در مجلات و روزنامه ها مقاله بنویسند و به آنان حمله کنند، آیا شما خیر مردم را می خواستید؟ این است که امام امت فرمودند: مسئولین جمهوری اسلامی اگر به فکر ایجاد حکومت جهانی حضرت نباشند خائن و خطرسازند حتی اگر به مردم خدمت کنند. می شود واقعا امامی که این همه خیرات برای بندگان دارد، کرة زمین نجات پیدا می کند و همه ی ظالمین نابود می شوند ، همه ی غم های کره زمین از بین می رود وما نخواهیم و ایشان را نیاوریم؟ آنجایی که می توانیم آسینی بالا بزنیم برای رفع موانع ظهورش هیچ کاری انجام ندهد؟ می شود یک نفر بگوید من همه خیر مردم را می خواهم ان شاالله همه مشکلات حل شود، انشالله مریض و فقیر نباشد. بچه خودم که الان مریض است بعد هیچ کاری برای آمدن امام زمان علیه السلام نکند! این شخص برای بچه اش خانه اش را می فروشد، قرض هم می گیرد میلیاردی به کشوری خارجی برود تا بچه شفا پیدا کند و بعد حاضر نیست یک هزارم آن را برای برطرف کردن موانع ظهور حضرت که اگر آقا بیایند دیگر مریضی وجود ندارد، فقیری وجود ندارد، غم وجود ندارد، غصه ای نیست. هیچ غمی نیست. چه جوری است که مردم این قدر زاهد هستند نسبت به امام زمان علیه السلام، چه جوریه که نخبگان، عالمان و دانشمندان ما که می توانند کاری بکنند در این زمینه این قدر شل و ول و ضعیف کار می کنند برای برطرف کردن موانع ظهور حضرت! مگر غیر از این است که اگر همهی دنیا بدانند چنین کسی هست عاشقش می شوند و به او ایمان می آورند و برای او تلاش می کنند.
سی سال است که داریم کار بین المللی می کنیم به بعضی کشورها که سفر می کنیم وقتی در زمینه امام زمان علیه السلام با غیرمسلمانان صحبت می کنیم و می گوییم چنین شخصی هستبعد هم از آنها خواهش می کنیم بیایید همه با هم دعا کنیم. در کتابهای شما و ما هم هست، کتاب های آسمانی و وادیان غیرآسمانی هم هست که این شخص میآید. حال بیایید همه با هم دعا کنیم و همه ما روی یک نقطه که مشترک هستیم جمع شویم ، کار و همکاری کنیم و یکی از این کارها دعاست و شما نمی دانید این افراد با چه ضجه و ناله ای گریه می کنند برای ظهور آقا امام زمان عجل الله. حال وقتی که این گونه است چرا ما از این نقطه ی اشتراک با مردم دنیا استفاده نمی کنیم ! چرا ما کار فرهنگی نمی کنیم؛ چرا از افرادی که زبان بلد هستند استفاده نمی کنیم ، رسانه‌هایی که می توانند تولید کنند چرا تولید نمی کنند! مسئولینی که این همه جوان خوب، مومن و با شرافت با امام زمان علیه السلام آشتی بدهند، حداقل مردم دعا کنند، دعا خیلی مهم است. حضرت فرمود: دعا برای من، فرج شما است ، مردم به دعا و استغاثه بیفتند.
ما اینجا طرح استغاثه ی کشوری دادیم تا هفته ای یکبار روزهای جمعه یا هر چند وقت یکبار مردم جمع شوند در یک جا. خدایان آمون سرمون ریختند و گفتند: این چیه، این بدعت است، چه کسی گفته است مردم دور هم جمع شوند. بزرگان، خدایان آمون. بنده از همه مراجع نامه گرفتم بدون استثناء و گفتم می خواهیم برای امام زمان علیه السلام دور هم جمع شویم گفتند: کار خوب و پسندیده ای است ولی خدایان آمون نگذاشتند و طرح را نابود کردند از روی حسادت و به قول امام خمینی (سلام الله علیها) که می‌گفتند: اگر قرار بشود به اسم ما باشد. می گوییم بیاید به اسم شما باشد، قبول بعد می گویند ما عاشق امام زمان هستیم و می خواهیم برای امام زمان علیه السلام کار کنیم ،برای امام زمان نباید دعا کنید. چرا مردم را جمع کنید دعا کنند، مردم جمع شوند ماهی یکبار، هفته ای یکبار و چند وقت یکبار در یک مکان و در یک روز جمع شوند و قراری بگذارند و همه استغاثه کنند؛ چرا این کار را نمی کنید ، چرا استغاثه به راه نمی اندازید؟
نفاق، دروغ، خودشیفتگی همانی که امام فرمودند: اسلام خوب است کار فرهنگی خوب است کار برای ائمه خوب است به شرط آن که کار به اسم من باشد. اگر من باشد خوب است اگر من نباشد خوب نیست.
سلمان فارسی افتخار ما ایرانی ها است شخصیتی که پیامبر اکرم (ص) فرمودند: از ما اهل بیت هستند و ده آیه قرآن وقتی در مورد مردم آخر الزمان آمد هر گاه از پیغمبر پرسیدند این آیه در مورد کیست؟ گفتند: سلمان و خاندانش، اقوام سلمان هستند .
این شخص که منااهللبیت می فرماید : لو بایعوا لَأَکَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ) اگر همه مردم بعداز پیغمبر سراغ علی می رفتند از آسمان و زمین زیر پایشان می خوردند. برکت برای آنها می آمد. خود امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: اگر با من راه می آمدید من از همین آب ها خانه های شما را روشن می کردم. تاریکی هایتان را برطرف می شد.
سلمان در داستان انحراف مسیر رهبری مردم صحبتی می کند و می فرماید که: «أصَبتُمُ الخِبرَةَ وأخطَأتُمُ المَعدِنَ» فرمود؛ به خبره دست یافتید (متخصص معصوم) اما معدن را رها کردید و از معدن گذشتید و سرچشمه را از دست دادید. بعد در ادامه فرمود: «لَو جَعَلتُموها فيهِم مَا اختَلَفَ عَلَيكُمُ اثنانِ ، ولَأَكَلتُموها رَغَدا» اگر شما به دنبال اهل بیت علیهم السلام رفته بودید دو نفر دیگر با هم اختلاف نمی کردند و از نعمت الهی فراوان بهره مند می شدید. این برکت است. این در جمع کسی که به سمت امام زمان علیه السلام می رود، به سمت مهدویت و برطرف کردن موانع ظهور حضرت و دولت کریمه حرکت می کند، آن جامعه برکت پیدا می کند. الان غربی ها در این امر ماندند. ماندند که چه جوریه ما به هیچ کشوری به اندازه‌ی ایران حمله نکردیم و برایش جنگ نیاوردیم، کشتیم، قحطی ایجاد کردیم، ده میلیون نفرشان را در جنگ جهانی کشته ایم بعد این چه جوریه که نه آنها نابود می شوند و آنان ما را نابود می کنند و هر روز قوی تر هم می شوند و ما ضعیف تر می شویم. چگونه در هشت سال جنگ تمام دنیا سرش ریختیم به یک کشور فقیر، بدون نیروی نظامی، بی پول، بی اسلحه، بی صنعت تمام ابرقدرتها جهان ریختیم سرش تا نابودش کنیم اما نتوانستیم، چه جوریه میلیاردها دلار وسط آوردیم، تمام اسلحه هایی که داشته ایم وسط آوردیم اما اینها ما را شکست دادند.
چه جوریه سنگین ترین تحریم های تاریخ را که اگر به یک کشور ابرقدرت وارد کرده بودند و نابود کرده بودند، وارد می شود ما به اینان وارد کردیم اما آنها بیشتر پیشرفت می کنند و این به برکت اهل بیت علیهم السلام و آقا امام زمان علیه السلام است. خود آقا این را می گوید. من به این زبان دارم می گویم فرمایش آقاست.
این رب ما الله تبارک و تعالی و امام ما از ما در مقابل همه ی جهان حمایت می کند. تمام ابرقدرتهای جهان انگشت بر دهان مانده اند که مگر می شود به یک کشوری اینگونه حمله کنی، تحریم می کنیم، این روز به روز پیشرفت کند!
دیروز یک فیلمی دیدم از انگلستان، گریه می کرد. می گفت ما امسال برق و گاز نداریم. نمی توانیم ابتدایی ترین نیاز هایمان را تامین کنیم. فقط من یک گوشه ای می نشینم و گریه می کنم. ببینید اروپا و آمریکا به چه بدبختی و نکبت افتاده، همه جوره. دشمنانمان چقدر خار و ذلیل شدند. این به برکت اهل بیت علیهم السلام و آقا امام زمان علیه السلام است.
یکی از چیزهایی که برکت در زندگی می آورد ارتباط با معصومین علیهم السلام است. زیارت رفتن، در خانه مراسم گرفتن ، در جلسات اهل بیت علیهم السلام شرکت کردن، جلسه برگزار کردن، اینها خیلی خیر و برکت می آورد. اهل بیت علیهم السلام کریم اند و زیر منت هیچکس قرار نمی گیرند و بدهکار کسی نمی شوند. برای آنها یک قدم بر دارید آنان برای شما ده قدم بر می دارند. این قاعده است.
اگر بخواهم تعریف کنم می توانم چندین ماه برایتان داستان بگم. از خیر و برکت کسانی که زندگی شان را با اهل بیت علیهم السلام پیوند داده اند. کسانیکه که اهل بیت را در مالشان، خانه شان، زندگی شان، پیوند دادند و شریک کرده اند، برکت به سراغشان آمده است. زیارت رفتند و از هزینه زیارت نترسیدند. بعضی ها می خواهند به کربلا بروند هی چرتکه می اندازند و می گویند پول نداریم اما می بینی که فلانی دعوت کرده برای کیش، دبی پول جور می کنند و می روند. آمریکا و اروپا می روند؛ اما وقتی بگویید کربلا می گویند توفیق نشد برویم. توفیق نیست بریم. بله، توفیق نیست.
هر چیزی را که با اهل بیت علیهم السلام پیوند دهید برکت پیدا می کند. حالا اینجا را ببینید. امام باقر علیه السلام می فرمایند: «مُرُوا شِيعَتَنَا بِزِيارَهِ قَبْرِ الْحُسَينِ (ع)، فَإنَّ إتْيانَهُ يزِيدُ فِي الرِّزْقِ وَيمُدُّ فِي الْعُمُرِ وَيدْفَعُ مَدَافِعَ السُّوءِ» پیروان ما را به زیارت قبر حسین فرمان دهید. یعنی به همدیگر امر به معروف کنید. یکی از امر به معروف ها این است که شیعیان یکدیگر را دائما توصیه و سفارش به زیارت امام حسین علیه السلام کنند. چرا؟ فرمود: رزق را افزایش می دهد و عمر را طولانی می کند، بلا و مدافع سوء را برطرف می کند یعنی اگر قرار است بمیرید عمر بیشتر می شود، زیارت قبر امام حسین از حادثه های ناگوار جلوگیری می کند.
حال چرا اینکه خداوند به قبر اهل بیت علیهم السلام و امام حسین علیه السلام توصیه کرده است و این همه ثواب برای آنها گذاشته شده است برای گریه و اینکه خود را به گریه بزند و دیگران را بگریاند بهشت بر او واجب می شود این ها رمزهای دارد . من در کتاب جدیدم توضیح داده ام که البته بعداز گذشت یکسال که عده ای مانع از چاپ آن شده بودند بالاخره این کتاب چاپ شد به کوری چشم کسانی که به بنده می گفتند تا زمانی که اسم امام خمینی (ره) و اسم انقلاب اسلامی در کتاب شماست در قم، اجازه نمی دهیم آن را چاپ کنید و حدود یک سال و نیم جلوی چاپ کتاب گرفته شد در این کتاب، باطن اینها توضیح داده شده و آن باطن به امروز ما مربوط است که چرا خداوند این همه سرمایه گذاری می کند تا به زیارت و حرم ها بروید می خواهد چه اتفاقی بیفتد . خداوند چه چیزی را می خواهد رقم بزند که اینهمه هزینه می کند . گریه بکنید، گریه بندازید، اصلا خودتان را به گریه بیندازید، حتی کافر هم این کار را بکند، خدا به او یک کمکی می‌کند، چرا خداوند هزینه کرده است ؟! امروز ما خیلی مهم است. انشالله باید آنجا بگوییم و دنبالش باشیم.
روایت دیگری هم از امام باقر علیه‌السلام است که می فرمایند: «مَن أتى عَلَيهِ حَولٌ لَم يَأتِ قَبرَ الحُسَينِ عليه السلام نَقَصَ اللّهُ مِن عُمُرِهِ حَولاً ولَو قُلتُ : إنَّ أحَدَكُم يَموتُ قَبلَ أجَلِهِ بِثَلاثينَ سَنَةً لَكُنتُ صادِقا وذلِكَ أنَّكُم تَترُكونَ زِيارَتَهُ؛ فَلا تَدَعوها يَمُدُّ اللّه ُ في أعمارِكُم ويَزيدُ في أرزاقِكُم وإذا تَرَكتُم زِيارَتَهُ نَقَصَ اللّهُ مِن أعمارِكُم وأرزاقِكُم تَنَافَسُوا فِي زِيَارَتِهِ وَ لَا تَدَعُوا ذَلِكَ».
فرمود: هر یکسال بر کسی بگذرد و به زیارت قبر امام حسین علیه السلام نرود. فرمود: ثروتمندان سالی دوبار و فقرا سالی یکبار ؛ خب فقیر هستیم شما می گویید فقرا بروند چگونه بروند؟ بله ما می گوییم فقیرا بروند.
به قول یک عزیزی می خواستیم به زیارت امام حسین علیه السلام برویم گفتیم پول نداریم چکار کنیم که برویم؟! گفت برای همین است برویم زیارت از آقا امام حسین علیه السلام پول بگیریم، مگر نمی گویید پول نداریم برویم از امام حسین پول بگیریم. پول آنجاست.
ترجمه: هر که یکسال بگذرد و به زیارت قبر حسین نرود، خداوند یکسال از عمر او می کاهد و اگر بگویم یکی از شما سی سال پیش از عجل خود می میرد راست گفته ام.
بی برکتی به عمر آدم می آبد، نه زنش یا بچه اش می گذارد به اربعین برود و نه خودش می رود. این وحشتناک است، آدم اینقدر بی سعادت نسبت به پدر و خاندانش و بی ارادات نسبت به خانواده آسمانی اش .
می گوید گرم است، یک حرف مزخرف است. تو الان پسرت سرباز است و رفته بندرعباس، ماهی چند روز می روی تا بچه ات را ببینی. این بچه ات در عراق و عربستان زندان هم باشد، پا می شوی تا بچه ات را ببینی بعد امامت و پدرت این چه بهانه ی مزخرف و مسخره ای هست که آنجا گرم است، اذیت می شوم، تشنه ام می شود، ... ولی اگر معشوقه ی جنسی اش در آفریقا باشد بلند می شود می رود آفریقا تا ببیندش یا بچه اش، شوهرش، نامزدش آفریقا باشد، پول تهیه می کند یا قرض می کند، تا او را ببیند ولی وقتی نوبت امامش می شود، شش امام غیر از امام زاده ها با توجیهات سبک و مسخره ، ارادت نداریم. هی بهانه نیار. اگر دل می داشت اینگونه در زیارت امام حسین علیه السلام کوتاهی نمی کردی.
فرمود اگر بگویم یکی از شما سی سال پیش از عجل خود میمیرد راست گفته ام. این امام باقر است. این برای است که زیارت او را ترک کرده اید. خداوند می گوید : تو اصلا لیاقت زنده بودن را نداری. بمیری بهتر است؛ برکت عمر می خواهید یا هر برکت دیگری می خواهی زیارت امام حسین علیه السلام بروید. خوش به حال کسانی که می روند و خوش به حال کسانی که کمک مالی می کنند و چقدر مردم ما بی نظیر هستند خانومها و آقایانی به بنده گفتند مریض هستیم، گرفتاریم نمی توانیم برویم پول هم گذاشته ایم که برویم شما این پول را بگیرید و بدهید تا کسی به جای ما برود و به نیابت از ما به جوانانی بدهید که نمی توانند بروند و ما چقدر م‍ُبلغ زبان دان داشتیم که می خواستیم ببریم پول نداشتند بروند، بیایند کمک کنند برای امام زمان علیه السلام، محروم شدند، ما هم هر چقدر توانستیم از این و آن گرفتیم ولی نمی شد آن لشکر را راه بیندازیم زیرا هزینه می خواست.
پس زیارتش را ترک نکنید تا خداوند عمرهای تان را طولانی کند و روزی شما را زیاد می کند؛ هم به شما سلامتی و طول عمر و دفع بلایتان می کند ، ثروتتان را چند برابر می کند و شما را باز می گرداند.
و هرگاه زیارتش را ترک کنید خداوند از عمر و روزی های شما می کاهد. پس در زیارت او از یکدیگر پیشی بگیرید و آن را هیچگاه ترک نکنید.
حالا قشنگ ترش اینجاست که کسی بفهمد چرا اینهمه سفارش شده است ، غیر از جنبه های زیارتی که در اول زیارت توضیح دادیم، در زیارت عاشورا توضیح دادیم که زیارت با خود انسان چه کار می کند ولی یک امر فوق‌العاده و بی نهایت مهم تری است که آن رمز خیلی قشنگ است وقتی کشف می کند که خداوند و اهل بیت علیهم السلام این همه هزینه کردند تا چه اتفاقی بیفتد و آن خیلی قشنگ است.