شرح زیارت جامعه کبیره؛ جلسه 73 5/07/1397

أعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنة الله علی أعدائهم أجمعین من الآن الی قیام یوم الدین.@

سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان و بینندگان عزیز شبکه الهی ولایت.@

بحثمان در شرح زیارت شریف جامعه کبیره در فقره قبل تمام شد که «أُصُولَ الْكَرَمِ» بود بعد از «أُصُولَ الْكَرَمِ» می‌پردازیم به فقره جدید «وَ قَادَةَ الْأُمَمِ» که بحث خیلی مهمی هست، سلام بر شما اهل بیت که رهبران امتها هستید.@میزان قرب ما به اهل بیت به میزان معرفت ماست، و اساساً همه کارهای ما با ضریب معرفت ارزش پیدا می‌کند هر چه قدر معرفت ما بیشتر باشد عبادت ما، زیارت ما اهمیتش بیشتر هست، و مؤثرتر هست و ثواب بیشتری دارد تأثیر بیشتری دارد.@ما نوع نگاههایی که به ائمه (علیهم السّلام) داریم در میزان قرب ما به آنها و شباهت ما به آنها تأثیر زیادی دارد، یعنی اینکه تو وقتی که به حضرت نگاه می‌کنی، یا به معصومین (علیهم السّلام) نگاه می‌کنی آنها را چطوری می‌بینی، چگونه در موردشان قضاوت می‌کنی؟ از چه بُعدی به آنها نگاه می‌کنی؟ با کدام اسمشان به آنها نگاه می‌کنی؟@از کدام شأن درباره آنها می‌اندیشی و به آنها نگاه می‌کنی اینها خیلی مهم است، لذا قطعاً این را بدانند عزیزان که در زیارت جامعه کبیره که ما دائماً خطابهای جدید داریم برای هر خطابی که می‌کنید اگر انسان آن را بفهمد و باورش بکند شما یک در جدیدی از معرفت به روی معصومین دارید که این مقام شما را پیش معصومین بالا می‌برد.@یعنی اگر یک کسی با «أُصُولَ الْكَرَمِ» امام را بشناسد یک درجه‌ای دارد خودش در نظام برزخی و آخرتی یعنی بداند «أُصُولَ الْكَرَمِ» یعنی چی، نیاییم اینجا بشنویم و برویم، بلکه بفهمیم این «أُصُولَ الْكَرَمِ» یعنی چی؟@همین کسی که این را باور بکند که آنها اصول کرم هستند و بداند که «أُصُولَ الْكَرَمِ» یعنی چی، خودش یک درجه قربی دارد، یک درجه از سنخیت برای ما ایجاد می‌کند، پس از کنار این عبارتها و کلمات به راحتی رد نشوید.@یعنی الان کلاس «أُصُولَ الْكَرَمِ» تمام شد، سلوک «أُصُولَ الْكَرَمِ» تمام شد، نردبام «أُصُولَ الْكَرَمِ» را طی کردیم این خودش یک درجه و قربی هست به اهل بیت و از امشب می‌خواهیم درباره یک مسیر سلوکی جدید یک نردبام جدید به سوی اهل بیت (علیهم السّلام) مقام آنها طی کنیم.@این در واقع هر چه که شما اسمهای جدیدی را می‌فهمید مقامی طی می‌کنید، درجه‌ای طی می‌کنید وقتی که به یک معرفت و یک باوری در جان و روح خودتان نسبت به اهل بیت (علیهم السّلام) می‌رسید این یک سلوک دارد طی می‌شود.@لذا این اسمها را به راحتی از دست ندهید خوب توجه کنید و خوب یاد بگیرید که اگر انسان این را با جان خودش دریافت کرد یعنی با عقلش خوب فهمید، اول باید انسان خوب گوش کند (استماع)، بعد باید خوب فکر بکند از فکر بفهمد، بعد باید با قلب شهود بکند، اگر با قلب این را گرفتی تو حتی در یک جلسه هم باشد به یک درجه عالی آخرتی و برزخی نائل شدی.@یعنی یک کسی که می‌میرد دو نفر مساوی هستند، در موقع مردن، یکی می‌داند «أُصُولَ الْكَرَمِ» یعنی چی، یکی نمی‌داند، این در نظام برزخیشان تفاوت پیدا می‌کند بینشان فاصله می‌افتد، درجاتشان یکی نیست، یکی می‌داند «قَادَةَ الْأُمَمِ» یعنی چی، یکی نمی‌داند «قَادَةَ الْأُمَمِ» یعنی چی، اصلاً به آن فکر نمی‌کند این درجه‌اش در برزخ، قیامت، و بعد از قیامت هم متفاوت است.@پس دقت کنید هر اسمی که امام هادی (علیه السّلام) به ما یاد می‌دهد ما را درجه‌ای دارد بالا می‌‌برد، دارد به سلوک می‌برد، ما سر کلاس وجود مقدس امام هادی (علیه السّلام) نشستیم و داریم مقامات اهل بیت (علیهم السّلام) را طی می‌کنیم این خیلی ارزش دارد.@کلاس جامعه کبیره کلاس معرفت و سلوک است، کلاس شدن هست، پس در فهم هر کدام از عبارات حریص باشیم، دقیق باشیم، دقت بکنیم، خوب بشنویم، خوب یاد بگیریم که این کلمه «قَادَةَ الْأُمَمِ» برای ما جا بیفتد، و بعد وقتی که به دلت دادی دلت بالا می‌رود چون انسان با دل اوج می‌گیرد نه با فکرش، فکر ابزار است.@اگر آنچه که فکر می‌کنی یا با فکر دریافت کردی قلبت هم گرفت و باور کرد حالا با دل اوج می‌گیری و بالا می‌رود، انسان با قلبش مدارج را طی می‌کند «یَسْعَى بِقَلْبِهِ إِلَى مَنَازِلِ الاَْبْرَارِ» علی (علیه السّلام) می‌فرماید که خدا ما و شما را از کسانی قرار بدهد که با قلبشان تلاش می‌کنند «یَسْعَى» و رشد می‌کنند جلو می‌رود به منازل ابرار برسند، قلب انسان را به منازل ابرار می‌رساند.@همانطور که امام جواد (علیه السّلام) هم فرمود «اَلقَصدُ اِلَي اللهُ تَعالي بِالقُلُوبِ اَبلَغُ مِن اِتعابِ الجَوارِحِ بِالاَعمالِ» اینکه انسان حرکت بکند به سمت خداوند با قلبش زودتر انسان را می‌رساند تا اینکه فقط با بدنش عبادت بکند بدون حرکت قلبی.@خیلیها روزه می‌گیرند، نماز می‌خوانند، کارهای بدنی انجام می‌دهند اما قلب حرکت نمی‌کند، بدن به زحمت می‌افتد برای این زحمتی که بدن می‌افتد خداوند اجر و ثواب هم می‌دهد که این هم یک نحو سلوک هست اما ضعیف است.@اما وقتی کسی با قلب حرکت می‌کند یعنی خود این شخصیت منازل را طی می‌کند، خود شخصیت بالا می‌رود، خیلی فرق می‌کند، خیلی متفاوت هست که انسان شخصیتش به معصوم نزدیک بشود.@هر چقدر نگاه شما به معصوم دقیق‌تر باشد شخصیتی را که می‌بینید، حالا امام حسین است، امام زمان است، هر کس هست، دارید در مورد سخن می‌گویید یا فکر می‌کنید می‌دانید این آدم کیست، نسبت به او معرفت داری در واقع به خداوند معرفت پیدا کردی و قرب پیدا می‌کنی.@این را فراموش نکنیم، نیاز هست هر چند وقت یکبار در مورد این تأکید بکنم که کلاس زیارت جامعه کبیره یعنی چی شما با هر اسمی سلوکی می‌کنید این را سعی کنید خوب متوجه بشوید و انشاءالله باورمان بشود.@«قَادَةَ الْأُمَمِ» قاده جمع قائد هست، که اسم فاعل هست از مادۀ قَود، مثل قول، قال یقول، قاد یقود، قَود یعنی کشیدن از جلو، رهبری از جلو، بزرگان علمای لغت فرمودند این در نقطه مقابل سوق هست، که می‌گوییم فلان چیز ما را سوق داد به فلان جا، می‌گوییم فلانی را سوق داد به سمت فلان جا، سوق داد به مسیر گناه، سوق داد به عشق فلان، این سوق یعنی چی؟@پس ما یک قَود داریم یک سَوق داریم، می‌گوییم سوق داد، سوق راندن از عقب هست، شما یک موقعی یک مرکبی را خودت عقب می‌ایستی می‌زنی این مرکب یواش یواش جلو می‌رود این را سوق دادن می‌گویند در فارسی به آن هُل دادن می‌گویند پشتش هستیم فشار می‌آوریم برود.@یک موقع هست این سَوق نیست قیادت هست، رهبری، هدایت، به مقصد رساندن از جلو، یعنی شما از جلو می‌گیری مرکب را می‌کشی، نمی‌روی پشتش بگویی برو، خودت جلو داری می‌روی افسار مرکب دست تو است او دنبال تو دارد می‌آید، تو هر جا می‌روی او هم دنبال تو می‌آید.@یک موقع هست نه آن را جلو می‌اندازی خودت از پشت می‌گویی برو او هم می‌رود، پس یک موقع هست رهبری از عقب هست، از پشت هست، راندن هست، یک کسی می‌ایستد می‌گوید شما از اینجا جلو بروید، یک موقع هست نه خود شخص جلو می‌افتد می‌گوید از اینجایی که من می‌روم بیایید، یک راهنمایی هست، یک بلدچی هست می‌گوید دنبال من بیایید بروید.@پس این واژه را یاد بگیرید، امامت، هدایت، راهنمایی کردن به طرز قیادت وقتی می‌گوییم «وَ قَادَةَ الْأُمَمِ» یعنی شما قائد امتها هستید، یعنی شخصیت شما یک طوری است که خودتان جلوتر مسیر را طی کردید به هدایت رسیدید حالا جلوتر که خودتان مسیر را طی کردید و رسیدید به بقیه هم می‌گویید پشت سر ما بیایید ما رفتیم شما هم دنبال ما بیایید.@پس رهبر و امام کارش این است که اول خودش باید این مسیر را طی بکند برود، و بعد امت پشت سرش بیاید پس وقتی می‌گوییم با این شخصیت یک کسی امام را می‌شناسد آن موقع هست خیلی از سؤالات و شبهاتش دیگر برطرف می‌شود.@امام من کسی است که خودش تمام مسیر هدایت را تا عالیترین منازل انسانیت طی کرده، خودش این مسیر را سلوک کرده رفته رسیده حالا دست من را هم می‌گیرد من را هم با خودش می‌برد، امام با خودش می‌برد، جلو می‌رود، جلو هست، می‌برد.@امام نمی‌ایستد بگوید شما بیایید بروید، امام پشت سرت نمی‌ایستد بگوید ببین آنجاست برو، نه، امام می‌رود، جلو می‌ایستد، می‌گوییم امام جماعت، جلو می‌ایستد می‌گوید شما همین کاری که من کردم انجام بدهید.@پس این را خوب دقت کنید وقتی می‌گوییم «وَ قَادَةَ الْأُمَمِ» نوع نگاهمان به معصوم باید چطوری باشد، وقتی به معصوم نگاه می‌کنید اینطور نیست که تو بگویی من یک مصیبتی گرفتار شدم، یک دردی گرفتار شدم، یک فشاری دارم، که او ندارد، نه، او همه این درد و فشار تو را تحمل کرد به جهاتی که بعداً توضیح می‌دهیم.@یعنی هر مصیبتی که تو داری می‌کشی او دارد می‌کشد و کشیده، لذا در زندگی ائمه نگاه کنید می‌بینید که همه آنها مصائبی که در زندگی ما هست آنها هم دارند.@یک دفعه می‌بینی یکی می‌گوید کارمان به طلاق کشیده، می‌بینیم که ائمه هم با همسرانشان مشکل پیدا می‌کردند یک موقعهایی همسرانشان ائمه را می‌کشتند، یعنی شما فکر کنید اینقدر بدجنس و آزاردهنده بودند.@حالا ما خیلی وقتها ممکن است آدم با همسرش دعوایش بشود اما همسر همدیگر را اذیت می‌کنند، چه بسا دستی هم بلند بکنند، اما در مخیله‌اشان کشتن نمی‌آید، ولی امام همسرش توطئه قتلش را می‌ریزد یکی دو تا هم نه، همسر پیغمبر آنقدر اذیتش می‌کند که پیغمبر طلاق می‌دهد.@بعضی از آنها تا آخر عمر مثل خار در چشم و استخوان در گلو پیغمبر را تا لحظه وفات اذیت کردند، یعنی هر چه می‌توانستند ماندن و اذیت کردند پیغمبر را اینطوری شکنجه دادند، آن از همسر امام حسن، آن از همسر امام جواد، یک موقعهایی اینطوری هستند.@بچه ناباب می‌گوییم امام هم بچه ناباب دارد اذیتش می‌کند، خون به دلش می‌کند، مشکلات اقتصادی، فقر، گرسنگی، می‌بینیم همه امامها همین مسئله را دارند، مریضی، درد، شکنجه، زندان، شهادت، تمسخر، تحقیر، تنهایی، قربت، تا کربلا را شما ببینید چه به سر امام حسین آمد، چه بر سر حضرت زهرا آمد، چه بر سر امیرالمؤمنین آمد اینها اوج مصائب هستند که دارند می‌کشند.@«قَادَةَ الْأُمَمِ» یعنی امامی است که نفسش از جای گرم بلند نمی‌شود، امامی است که در وجود هر شیعه‌اش هر دردی او می‌کشد به این هم وارد می‌شود، حالا ببینید شما امام زمان (علیه السّلام) چقدر غصه دارد برای تک تک ما، چقدر فشار را باید تحمل بکند، چون پدر حقیقی است، پدر اعتباری که نیست.@الان پدر و مادر زمینی، می‌گوییم اینها پدر و مادر زمینی حقیقی ما هستند، حقیقی یعنی نسبت به کدام بخش ما حقیقی هستند؟ نسبت به جسم ما حقیقی هستند، حالا این پدر و مادر اگر یک ذره بچه مریض بشود درد بکشد، ببین پدر و مادر چه به روزشان می‌آید.@یعنی پدر و مادر می‌گوید ای کاش من مریض بشوم، این مرض، این درد به من وارد به بچه‌ام وارد نشود، این بچه دارد آب می‌شود مادر دارد با او آب می‌شود، بچه دارد درد می‌کشد، پدر و مادر با او درد می‌کشد، این زمینیش هست.@حالا پدر حقیقی که روح و شخصیت تو از اوست ببین با گندکاریها، با گناهان، با معصیتها، با بداخلاقی‌های ما، با خراب کردن زندگیمان، با خراب کردن خانواده‌مان، با شکنجه‌ای که به اعضای خانواده می‌دهیم، با آزاری که به همسر و بچه‌هایمان می‌دهیم.@با اذیتی که به خانواده همسر می‌کنیم، با اذیتی که نسبت به پدر و مادر می‌کنیم، با معصیتی که انجام می‌دهیم، با ندانم‌کاری‌هایمان امام از دست ما چه می‌کشد، یا نه مریض می‌شویم، مورد ظلم قرار می‌گیریم، فشار به ما می‌آید، درد می‌کشیم، اینها همه در جان امام هست بدان امام یعنی چی.@اگر اینها را ما نفهمیم امام‌شناسی نداریم، امام همه اینها را باید تحمل بکند همه اینها را در جانش می‌ریزد و آزارش می‌دهد، لذا پیغمبر فرمود: «مَا أُوذِيَ‏ نَبِيٌّ مِثْلَ مَا أُوذِيت» هیچ پیغمبری به اندازه من اذیت نشد.@امام زمان اذیتش از پیغمبر به مراتب بیشتر است، اذیتش از سیدالشهدا، از بقیه ائمه امام زمان بیشتر زجر کشیده و غربت و مظلومیت و تنهایی و درد کشیده و هنوز هم دارد درد می‌کشد، از دست ما، از دست دشمنانش، از دست بچه‌هایش، از دست دشمنانش، امام زمان ببینید چقدر غریب است، چقدر مظلوم است، چقدر فشار و بار روی دوش امام زمان هست.@خوش به حال کسی که همدلی بکند با امام زمان و بچه‌ای باشد که بگوید می‌خواهم یک کمی از دردهای پدرم را کم بکنم، این خیلی مبارک است یک انسانی تصمیم بگیرد یک نسیمی به امام زمان برسد، یک نفسی امام زمان با آن قلب پر از آتش و دردش بتواند یک مداوای کوچکی برای قلب زخمی امام زمان باشد.@این چقدر خوب است که انسان کمک امام زمان باشد، دردهای امام زمان را جذب بکند از بین ببرد، یا چقدر بد است آدم خودش درد باشد، و خودش یکی از مصائب و مشکلات امام زمان باشد، ما باید خیلی بنشینیم گریه بکنیم که داریم چقدر آقایمان را اذیت می‌کنیم، چقدر داریم به قلب مبارکش فشار می‌آوریم.@حیا هم چیز خوبی است که انسان یک مقدار حیا بکند و از گستاخی‌هایش کم بکند و درد حضرت را اضافه نکند، یعنی حضرت نگوید من در این وسط که دارم از همه می‌کشم تودیگر چرا اذیت می‌کنی، خیلی بد است، همه ما اذیت می‌‌کنیم ولی باید سعی بکنیم که اذیت را کم بکنیم.@قاده یعنی اینکه یک امامی هست که جلو است، یعنی همه مسیرهای سخت را رفته و هنوز هم دارد می‌کشد، یک دفعه یک امام را می‌بینی هفت سال در زندان و شکنجه می‌اندازند، چه زندانی، پیغمبران را شما نگاه کنید، یکی، دو تا، سه تا، ده تا، هفتاد تا یک جا می‌کشتند، پیغمبر را زنده زنده ارّه‌اش می‌کردند، انبیاء را سر می‌بریدند، امام یعنی این، یعنی اینکه جلو می‌افتد مصیبتها را باید تحمل بکند، این را داشته باشیم تا بعدش که می‌خواهیم به نتیجه عملی برسیم.@برویم سراغ «وَ قَادَةَ الْأُمَمِ» می‌گوییم رهبران امتها، امتها را اینها رهبری می‌کنند، امت یعنی چی؟ امم جمع امت هست، امت یعنی چی؟ در قرآن آمده می‌گوید امت اسلامی، امت پیامبر، ما امت پیغمبر هستیم، ملت فرق دارد، ملت وقتی می‌گوییم، باز در اصطلاح فارسیش تا اصطلاح عربیش فرق دارد.@«بِسمِ الله وَ بِالله وَ عَلی مِلَّةِ رَسُولِ الله» ما در ملت رسول الله هستیم، یعنی در کیش و آیین رسول الله هستیم جزء ملت ایشان حساب می‌شویم، امت یعنی چی؟ کلمه امم گفتیم جمع امت هست از ریشه اَم، یا اَمه این به معنای توجه و قصد مخصوص هست.@اگر یک جمعی ویژگی‌هایی داشته باشند که با این ویژگی‌ها شناخته بشوند، به آنها توجه بشود، به آنها نگاه بشود، ما به الامتیاز داشته باشند، می‌گوییم اینها امت پیغمبر هستند، امت عیسی هستند، امت موسی هستند، وقتی که با یک شاخص مشخص می‌شوند به اینها توجه و نگاه ویژه به آنها می‌شود تشکیل امت می‌دهند.@وجه مشترک این امت چیست؟ می‌تواند سفیدپوست باشد، سیاهپوست باشد، سرخپوست باشد، زردپوست باشد، می‌تواند ایرانی باشد، آمریکایی باشد، افغانی باشد، عرب باشد، آفریقایی باشد، اینها مهم نیست، آن که اینها را امت می‌کند، که یک جمع مخصوص هستند که به آنها یک نگاه ویژه می‌شود مسلمان هستند اینها امت پیغمبر هستند، امت رسول الله هستند.@با چه چیزی شناخته می‌شوند؟ اعتقاد به اسلام، اعتقاد به رسول الله، اعتقاد به معاد، به این امت اسلامی می‌گوییم، در التحقیق مرحوم مستوفی اینطوری فرمودند «هُوَ الْقَصْدُ الْمَخْصُوصِ أَيِ الْقَصْدَ مَعَ التَّوَجُّهِ الخَاصِ إلَيْهِ» قصد مخصوص، توجه مخصوص و قصدی که همراه یک توجه خاص هست به سوی آن.@هر چیزی که یک قصد مخصوص از آن داریم، و نگاه خاص به آن داریم، توجه ویژه به آن داریم و به نوعی مطلوب واقع می‌شود، مورد توجه و مورد گرایش واقع می‌شود به آن امت می‌گویند.@«فَالْأُمَّةُ تَدُلُّ عَلی مَا يَقْصُدُ مَحْدُودًا وَ يَتَوَجَّهُ إِلَیهِ مُشَخَصاً» امت دلالت می‌کند بر چیزی که به صورت محدود مورد قصد قرار می‌گیرد، و به آن توجه می‌شود «سَوَاءٌ کانَ مُتِشَکِلاً مِنَ الْأَفْرَاد اَوْ مِنْ قِطَعَاتِ الزَّمَانِ اَوْ مِنَ الْعَقيدَه وَ الْفِکر».@می‌گوید امت تقسیم‌بندی‌هایی دارد می‌شود این تقسیم‌بندی‌ها در افراد باشد، اینها امت هستند، یا قطعاتی از زمان باشد، یعنی یک تعلق زمانی اینها را به صورت یک امت در می‌آورد «اَوْ مِنَ الْعَقيدَه وَ الْفِکر» یا یک توجه اعتقادی و فکر هست که اینها تبدیل به یک امت می‌شوند.@«اَوْ يَکُونَ فَرْداً مُشَخَصاً يُتَوَجَّهُ إلَيْهِ» حتی امت می‌تواند یک فرد باشد، امت می‌تواند یک آدم باشد یعنی این آدم اینقدر بزرگ است، اینقدر به او قصد می‌شود، اینقدر خواستنی است، اینقدر همه دوست دارند شبیه به او بشوند به این برسند، چون قصد خاص نسبت به او می‌شود، توجه ویژه به این آدم می‌شود، همه می‌خواهند شبیه به این بشوند، به این برسند، خودشان را مثل این بکنند، بالاخره یک الگو قرار گرفته، می‌تواند یک فرد باشد.@«فی مُقابِلِ سائِرِ النّاس» در مقابل سایر مردم، شما ببینید الان قرآن یک موقع به یک نفر امت می‌گوید سوره نحل آیه 120 «إِنَّ إِبْراهِيمَ كانَ أُمَّةً قانِتاً لِله» عظمت ابراهیم را نگاه کنید (إنَّ) هم سرش آورده، یعنی تردید در آن نیست که ابراهیم به تنهایی یک امت فروتن برای خدا بود.@گاهی وقتها یک نفر یک لشکر می‌شود، گاهی یک نفر میلیون آدم می‌شود، گاهی وقتها یک نفر آنقدر قدرتمند می‌‌شود این وقتی روز قیامت محشور می‌شود، پنج نفر، ده نفر، صد نفر، هزار نفر، ده هزار نفر، صد هزار نفر، میلیونها آدم با این محشور می‌شوند یعنی جزء شئون روحی این آدم هستند.@در یک نفر محشور نمی‌شود، این یک آدمی هست در دنیا آنقدر قدرت داشته مثل امام امت، امام امت همه ما جزء شخصیت‌های او هستیم، یعنی هر خیری تا قیامت به ما برسد از قبل این مرد رسید.@یعنی یک نفر امت شده هر چیزی حتی خیراتی که دارد به دشمنانش می‌رسد، دوستش ندارد ممکن است دشمنش باشد، ولی خیر باطنی و معنوی که دارد به او می‌رسد، از قبل این مرد است، استقلال ما، امنیت ما، شرافت ما، عزت ما، هر چیزی که ما داریم از این مرد داریم، امت می‌شود.@یا امام فرمود بهشتی یک ملت بود برای ملت ما، یک ملت می‌شود، یک شخص است اما یک شخص معمولی نیست، یک شخصی هست که بینهایت دل با او پیوند خوردند، و این اگر بلرزد دلها می‌لرزد، اگر این بریزد دلها می‌ریزد، اگر این آسیب ببیند دلها فرو می‌ریزد.@و این در اوج خودش می‌تواند دهها هزار، صدها هزار، میلیونها انسان را با خودش جلو ببرد، تأثیرگذار هست، ما الان افرادی هم داریم الان همینطوری هستند، از قبل آنها یک کشور، گاهی وقتها یک قاره، گاهی وقتها دارد خیر می‌بیند اما مخفی هستند.@یعنی نمی‌توانی شما بگویی این چقدر خیرات دارد گاهی وقتها محسوس است آدم او را می‌بیند، گاهی وقتها نامحسوس است میلیونها آدم از قبلش دارند نورانیت جذب می‌کنند خیرش دارد به اینها می‌رسد و اینها اصلاً نمی‌دانند نان‌خور این آدم هستند.@یک ولی خداست یک دفعه می‌نشیند یک دعا می‌کند یک زلزله قطعی از یک شهر می‌رود، از یک کشور می‌رود، می‌نشیند یک نفسی می‌زند یک بلای قطعی از یک کشور برطرف می‌شود، یک جنگ برطرف می‌شود، بعضی از انسانها اینطوری هستند.@سربازان امام زمان، یاران امام زمان، همه اینطوری قدرتمند هستند البته تناسب دارد کم و زیاد است ولی اینطوری هستند، یعنی اینها قدرت یک نفر، دو نفر، ده نفر، صد نفر را ندارند، با هزاران نفر اینها می‌توانند تغییر و تحول ایجاد بکنند، نفسشان، حرفشان، کارشان، این تأثیرات را دارد.@حالا این دارد ما را به این مقام دعوت می‌کند، می‌گوید ابراهیم پدرتان یک امت بود، شما بچه‌های این پدر هستید، کوچک نباشید، بد است وقتی پدر شما یک امت بوده، شما عرضه نداشته باشی گلیم خودت را از آب بیرون بکشی، دائم باید آویزان این و آن بشوی، موقع مردن گرفتاری داری، در برزخ می‌روی گرفتاری داری، هزار نفر باید به داد تو برسند تو یکی را از وسط عذاب نجات بدهند.@تو حیف هستی، تو قرار بوده که دهها، صدها نفر را شفاعت کنی با خودت ببری، هزاران نفر را با خودت ببری، اینطوری باید خودت را تربیت بکنی، قانع نباشی، کوچک نباشی، اندیشه‌ات، افکارت، رفتارت، تصمیماتت، آرزوهایت، انتخاباتت، انتخابات اینطوری باشد، نه یک آدم کوچکی بمانی که یک کسی هم باید بیاید دست تو را بگیرد.@تو می‌توانی شبیه پدران آسمانیت باشی، اسلام یک سیستم تربیتی دارد، که یک نفر می‌تواند یک امت باشد، سیستم تربیتی را شما در رحم رمضان دارید، در ماه رمضان می‌گویید می‌نشیند یک نفر یک دفعه برای کل خلقت خیر می‌فرستد.@«اللَّهُمَّ أَدْخِلْ عَلَى أَهْلِ الْقُبُورِ السُّرُورَ» یک نفر نشسته تمام مرد‌ه‌ها را می‌خواهد خوشحال بکند، و می‌تواند، می‌رود حرم حضرت عبدالعظیم می‌نشیند روی کُنده، روی سجاده می‌نشیند، یک دفعه می‌بینی خیرش به همه مرده‌های عالم آنجا می‌رسد، یک زیارت، یک قرآن، یک فاتحه، یک بخشش، یک عطا، می‌دهد به میلیونها مرده‌ای که آنجا هستند شب جمعه خوشحال می‌شوند.@«اللَّهُمَّ أَغْنِ كُلَّ فَقِيرٍ» این درگیر است ذهنش برای همه فقرا، «اللَّهُمَّ أَشْبِعْ كُلَّ جَائِعٍ‏» آدمی است که ذهنش درگیر است برای همه گرسنه‌ها، بخصوص الان که مشکلات اقتصادی هست، بعضی از افراد در مشکلات اقتصادی تحقیر می‌شوند، کوچک می‌شوند، خسیس می‌شوند، بخیل می‌شوند، له می‌شوند.@از انسانیت به صورت حیوانیت می‌روند، یعنی دائم به فکر خودش است، جمع کنند، پنهان کنم، انبار کنم، خودم و خانواده‌ام، یک کسی تا می‌بیند اوضاع اینطوری هست، می‌گوید چکار کنم ببینم دست چند نفر را چطوری می‌توانم بگیرم، حواسش بیشتر هست.@می‌گوید امت پیغمبر خواهر و برادران من بیشتر الان در معرض آسیب هستند چطوری فکر بکنم که یک تعدادی را از این آسیب در بیاورم، این پولش زیاد نیست یک حقوق یک میلیونی دارد می‌گیرد، حقوقش 800 هزار تومان است، شاید به قیمت خانواده خودش هم نمی‌رسد، از خانواده خودش عقب است.@ولی روحش اینطوری نیست، روحش اینقدر بزرگ است که برای فقر همه کشور درگیر است، یک موقع می‌بینی خودش همان یک میلیون هزینه‌اش است ولی ده جا کار خیر دارد انجام می‌دهد.@در این خیریه، در آن خیریه، در این کار خیر، در این وساطت، در آن وساطت دارد کار می‌کند می‌بینی از قبل این آدم با اینکه خودش یک سطح نازل زندگی دارد، اما پنج نفر، ده نفر، صد نفر، هزار نفر دارند از قبل این روزی کسب می‌کنند، بزرگ می‌شود.@«اللَّهُمَّ أَغْنِ كُلَّ فَقِيرٍ اللَّهُمَّ أَشْبِعْ كُلَّ جَائِعٍ‏ اللَّهُمَّ اكْسُ كُلَّ عُرْيَانٍ» فکر این بی‌لباسها، گرفتاران، «اللَّهُمَّ اقْضِ دَيْنَ كُلِّ مَدِينٍ‏ اللَّهُمَّ فَرِّجْ عَنْ كُلِّ مَكْرُوبٍ اللَّهُمَّ رُدَّ كُلَّ غَرِيبٍ اللَّهُمَّ فُكَّ كُلَّ أَسِيرٍ» این یک امت می‌شود.@چون با کل سروکار دارد، روحش با کل پیوند خورده اصلاً این آدم تک‌خور نیست، اصلاً این آدم در هیچ حالتی اگر خودش داشته باشد برود در گوشه خانه‌اش بنشید لذتی نمی‌برد، یعنی ترجیح می‌دهد یک نان و پنیر را در جمع بخورد، و یک غذای عالی تنهایی خوردن به او مزه نمی‌دهد.@می‌گوید ترجیح می‌دهم که این را نخورم یک چیز ساده‌تر بخورم چهار نفر دیگر هم با ما بخورند، این آدم بزرگ می‌شود، این آدم دیگر یک نفر نیست، خدا می‌بیند، این قلب به اندازه همه گرسنه‌ها، همه عریانها، همه فقرا، همه بدهکاران بزرگ شده، این قلب درگیر مبارزه با همه جور فسادی هست، اینطوری امت می‌شود، بزرگ می‌شود.@تأثیر یک آدم خیلی مهم است، یک موقع هست تأثیرش محسوس است، یک موقع هست تأثیرش نامحسوس است، ولی پشت صحنه این آدم خیلی قدرت دارد، اصلاً ناشناخته است، ولی به دعایش شهری، هزاران، دهها هزار، صدها هزار، میلیونها انسان به دعای این شبها ایمن می‌خوابند، خیر به آنها می‌رسد.@خدا رحمت کند حضرت آیت الله بهجت را (رحمت الله تعالی علیه) یک فرد اینطوری بود همه از ذکر این نورانیت این، دعای این، ما یک کشور در طول این انقلاب بهره‌مند بودیم، یک مرجع تقلید است یک جایی نشسته، اینطوری نبود آقای بهجت یک کسی بود که به قول خودش می‌گفت من شبها اگر برای شیعیان دعا نکنم برای چینی‌ها دعا می‌کنم، خیرش به همه می‌رسید، او هم دعا داشت.@برای همین هم خدا رحمت کند امام را فرمود سعی کنید هر کدام از شما یک لشکر باشید نه یک سرباز، بله سرباز بودن عافیت دارد یک نفر هستی، هر چه گفتند هر کاری از دستم برمی‌آید انجام بدهم، می‌ایستد تا به او بگویند، چکار کنم، این کار را بکنم.@یک موقع است یکی می‌گوید من نمی‌خواهم یک سرباز باشم می‌خواهم یک لشکر باشم، آدم می‌خواهد یک لشکر باشد باید خوابش را کم بکند، حوصله خستگی بیشتر داشته باشد، تحمل بیشتر داشته باشد، دوندگی بیشتر داشته باشد، فکر بیشتر بکند، اندیشه‌اش درگیر بشود این بزرگ می‌شود.@یک آدمی صبح تا شب مشکلات خودش و خانواده و شکم و غذا و لباس ذهنش درگیر اینها است، یک کسی نه این را به خدا می‌سپارد می‌گوید خدایا برای شکم و غذا و فلان بخش‌هایش تو فکر کن من کارهای مهمتر دارم، خدا هم رفیق است خدا می‌گوید باشد جایمان را عوض می‌کنیم.@می‌گوید خدایا من الان اینها را به خودت واگذار می‌کنم مشغول بندگانت هستم، درگیر امام زمانم هستم، الان باید غصه امام زمانم را بخورم، باید برای حضرت وقت بگذارم، باید تا جایی که می‌توانم پول خرج کنم، باید تا جایی که می‌توانم پول جمع بکنم، باید آبرو بگذارم، اعتبار بگذارم، باید مغز بگذارم، دانشم را هزینه بکنم، باید دل بگذارم.@بیفتم به ذکر، به دعا، به دلسوزی، به دعا کردن برای حضرت این یک دفعه از ماجرای خودش ول می‌شود حالا خدا هم برایش فکر می‌کند، اتفاقاً هم خدا بیشتر به این خیر و برکت می‌رساند، امام زمان به این احتیاج ندارد، این به اینکه اینطوری باشد برای امام زمان احتیاج دارد.@یعنی دغدغه، درد داشتن، درگیر بودن، یعنی واقعاً غصه حضرت را خوردن، نه اینکه به اسم حضرت غصه خودت را بخوری، این نه، شب تا صبح دائم فکر بکنی خودم چکار بکنم، چطوری پول در بیاورم، نه واقعاً غصه بخوری، به معنای صادقانه‌اش، و دوندگی داشته باشی.@تعطیل نشناسی، عید نشناسی، الان عید است حالا برویم تعطیل شد، امام زمان صبر بکند تا بعد عید یک سر به او می‌زنیم، امروز جمعه است وقت نداریم، نه اینطوری نیست این شب، وقت بی‌وقت، جمعه، تعطیل، غیر تعطیل، درگیر خانواده آسمانی است، درگیر بندگان خداست آدم اینطوری یک امت می‌شود.@فرمود همانطور که مالک اشتر یک امت بود، یک لشکر بود شما هم یک لشکر باشید، و هر کدام از ما می‌توانیم اینطوری بشویم، آدمهای تنبل، بی‌عرضه، بی‌حوصله، آدمهای تن‌پرور و راحت‌طلب هیچ وقت رشدهای اینطوری نمی‌کنند، اگر کسی بخواهد بزرگ بشود باید تنبلی‌هایش را کنار بگذارد.@خدا هم آیاتش را برای همه می‌گذارد، یک خانمی پنج تا بچه دارد دو تا از آنها هم معلول است، سه تا بچه قد و نیم‌قد دارد، با اینها دارد می‌سازد، با یک شوهری که ممکن است اذیتش هم بکند، بعد می‌بینی این خانم جدای از زندگی خودش و بچه‌هایش و شوهرش به صد نفر دیگر خیرش می‌رسد.@بعد یکی هم می‌بینی جوان است، الان استعداد دارد، آقا بالا سری هم ندارد، یک کس دیگر دارد خرجش را می‌دهد بعد می‌بینی که دائم هشتش گرو نهش هست یک آدمی هست که خیرش به هیچ کس نمی‌رسد، یک آدمی هست که بی‌مصرف است، یک آدمی است که اصلاً دغدغه‌ ناس و مردم را ندارد.@این هر چه به او می‌گویی آخر سر می‌گوید حالم بد است، اضطراب دارم، ناجور هستم، با پدر و مادرم درگیر هستم، با شوهرم درگیر هستم، با بچه‌ام درگیر هستم، با خاله‌ام درگیر هستم، با باجناقم درگیر هستم، با جاریم درگیر هستم، الان اینطوری هستم.@یکسره اضطراب و زودرنجی و حساسیت و غصه و مادرم این را گفت، پدرم این را گفت، باجناقم این را گفت، دائم زندگی اینطوری دارد، یعنی ذهنش درگیر بخشهای پایینی است اصلاً این آدم آزاد و رها نیست، بزرگ نیست که این بچه‌بازیها را کلاً ببوسد کنار بگذارد مسخره‌بازیهای اینطوری.@50 سالش هست می‌بینی بچه است، ذهنش درگیر شب عروسیشان است، شب عروسی خانمم چکار کرد، برادر خانمم اینطوری کرد، برادر خانمم فلان کار را کرد، شبها همین خوابها را می‌بیند.@یک کسی می‌بینی اینها را کنار می‌گذارد بزرگ می‌شود، پوتین‌هایش را می‌پوشد، کمربندش را می‌بندد می‌رود وسط لشکر امام زمان می‌ایستد کار می‌کند، می‌ایستد بار برمی‌دارد، می‌ایستد به صد نفر، هزار نفر، ده هزار نفر می‌رسد، اینطور آدم امت می‌شود، انسان بزرگ می‌شود، لشکر می‌شود چون این آدم غصه دارد راحت‌طلب نیست.@ببینید حضرت ابراهیم اینقدر بزرگ بوده یک امت فروتن «كانَ أُمَّةً قانِتاً لِله» تواضع داشته، قنوت داشته، بعضیها بزرگ هستند و تا آخر عمر هم بزرگی خودشان را نمی‌بینند، یعنی بینهایت بزرگ است اما چون با خداست اصلاً حیا می‌کند نگاهی به خودش بکند، چون می‌فهمد که «الحمد لله» مال خداست مال من نیست و هیچ وقت اصلاً خودش را بزرگ نمی‌بیند.@به سیدالشهدا گفتند ادب یعنی چی؟ فرمود ادب یعنی خودت را از هیچ کس بهتر ندانی، آدمی که خودش را از کسی بهتر می‌داند، بی‌ادب است، گستاخ است، پررو است، خودشیفته است، که فکر می‌کند، از زنش بهتر است، از شوهرش بهتر است، از جاریش و باجناقش و از بقیه مردم و همسایه‌ها بهتر است، از گناهکاران بهتر است، خیلی وحشتناک است یک آدمی اینقدر خودشیفته باشد.@اینها اصلاً خودشان را نمی‌دیدند، اینها با اینکه یک لشکر بودند، امام سجاد را نگاه کنید «أَنَا أَقَلُّ الْأَقَلِّینَ» من از هر کوچک و کمتری کمتر هستم، از من کمتر دیگر نیست، «وَ أَذَلُّ الْأَذَلِّینَ» دیگر از من خوارتر و ذلیل‌تر نیست، «وَ مَن اَسْوَءُ حالاً مِنّی» خدایا تو از من بدتر هم داری، از من بدحال‌تر هم داری این امام است.@ما خیلی خودشیفته هستیم، «مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْراهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ» سوره حج آیه 78، این آیین پدرتان ابراهیم است «هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ» او اسم شما را مسلمان گذاشت، «وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ» سوره بقره داریم وقتی کعبه را برپا کردند، چند تا دعا کردند یکیش این بود که «وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَيْنِ» خدایا ما را مسلمان قرار بده.@یوسف (سلام الله علیه) می‌گوید «تَوَفَّنِي مُسْلِماً» خدایا من را مسلمان از دنیا ببرد، تسلیم تو باشم، مسلم چیز کمی نیست، خیلی این اسم عظمت دارد مسلم و مسلمان، شرافت یک انسان به میزان تسلیم بودنش است، به میزان اطاعت کردنش است، به میزانی هست که مقاومت در مقابل آیین خدا ندارد، مقاومت در مقابل دستورات دین ندارد.@یک آدمی که هر چه دین به او عرضه می‌شود، دائم بهانه می‌گیرد اینجایش را خراب می‌کند، آنجایش را خراب می‌کند، اینش را کم، اینش را زیاد این تسلیم نیست، این آدم پوست کلفتی هست که فقط آتش جهنم می‌تواند او را صاف بکند نرم بکند.@با ریاضت دین چون «اَلدّینُ ریاضَة» دین ریاضت است، سختی هست، ولی سختی برای بخش‌های حیوانی است، برای بخشهای انسانی اصلاً دین ندارد، مطلقاً ما یک ذره سختی برای بخش‌های انسانی در دین نداریم، ولی بخشهای پایین را سخت می‌گیرند تا این بخش آسان و راحت بشود.@ما میزان پوست کلفتی‌هایمان مال بخشهای پایینی است پوست کلفتی می‌کند در مقابل بخشهای بالاتر نمی‌خواهد بگذارد بخشهای بالاتر رشد بکنند، زیر بار نماز نمی‌رود، زیر بار حجاب نمی‌رود، زیر بار خمس نمی‌رود، زیر بار حج به راحتی نمی‌رود، زیر بار روزه نمی‌رود، زیر بار شوهرداری اسلامی، زن‌داری اسلامی، بچه‌داری اسلامی نمی‌رود، دائم می‌خواهد طفره برود تسلیم نیست.@«مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْراهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ» او شما را مسلمان نامیده، ابراهیم خیلی عظمت دارد، در صلوات می‌گوییم خدایا بر پیامبر و آلش درود فرست همچنان که بر ابراهیم درود می‌فرستی «کَما صَلَّیتَ عَلی اِبراهیم» بر ابراهیم درود می‌فرستی.@یک حدیث بخوانم راجع به جد پیغمبر «يُحْشَرُ عَبْدُ اَلْمُطَّلِبِ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ أُمَّةً وَاحِدَةً عَلَيْهِ سِيمَاءُ اَلْأَنْبِيَاءِ وَ هَيْبَةُ اَلْمُلُوكِ» چون شخصیت بسیار بزرگی بوده این جد پیغمبر خیلی آدم قَدَر و بزرگی بوده، توحیدش هم فوق‌العاده بالا، در جریان حمله ابرهه با فیل که به مکه حمله می‌کند به دیدن ابرهه می‌رود، این آدم هم خیلی عظمت داشته.@می‌گوید روز قیامت وقتی می‌آید چهره پیغمبران را دارد و هیبت پادشاهان را دارد، عبدالمطلب در زندگیش هم همینطوری بوده، یعنی خیلی آدم با عظمت، با جلالت، وقتی پیش ابرهه می‌رود، پیش ابرهه می‌نشیند، ابرهه می‌گوید بفرمایید چکار دارید؟@می‌گوید این نیروهای شما، شترهای من را گرفتند دستور بده آزادش کنند، ابرهه یک دفعه احساس می‌کند، می‌گوید تو با این عظمت و بزرگی آمدی از من شترهایت را می‌خواهی، اگر می‌گفتی برگردم به خاطر تو برمی‌گشتم، اگر می‌گفتی کعبه را خراب نکنم، به خاطر عظمت تو این کار می‌کردم تو فقط آمدی از من یک شتر می‌خواهی.@ببینید چه جوابی می‌دهد «أَنَا رَبُّ الاِبِل وَ الْبَیتِ رَبُّ الآخَر» من رب شترهایم هستم، بیت خودش رب دارد، خودش هست، اعتقاد را نگاه کنید، رب دارد تو جرأت داری حمله کن ببیند چه می‌شود.@می‌گوید این عبدالمطلب اینطوری محشور می‌شود چون تأثیرش را در اسلام که گذاشت اینطوری بود زمینه را طوری فراهم کرد برای پیغمبر که پیغمبری آمد و میلیاردها انسان را نجات داد.@گاهی وقتها یک مادر یک امت می‌شود بچه‌هایی را تربیت می‌کند، مادر است در خانه نشسته واقعاً این فکر وحشتناک شیطانی بود در جان زنان ما افتاد، گناه کردند آنهایی که این فکر را در ذهن خانمها انداختند، در اجتماع بروید کار بکنید، بچه می‌خواهید چکار، بچه بد است، یکی بس است، دو تا بس است.@معصیت کردند، هم به زنها ضربه زدند، هم به بچه‌ها ضربه زدند، هم به نسل مسلمانان و شیعیان ضربه زدند، هم به سلامتی روحی ـ روانی خانواده و مسائل روانی خانواده ضربه زدند، آسیب زیادی زدند.@ما الان خیلی مشکلات روحی ـ روانی‌مان این هست که بچه اطرافمان نیست با بچه ارتباط نداریم، با بچه کوچک ارتباط نداریم، می‌توانستیم داشته باشیم، طرف دو تا درست کرده، سه تا درست کرده، حالا هم اینها هر کدام گذاشتند رفتند این آقا الان 50 ـ 60 سالش شده خالی خالی است.@یک کسی می‌بینی الان 50 ـ 60 سالش هست مثل یک دختر پسر عروس دامادی که تازه بچه‌دار شدند این بچه دارد، بچه‌ها هم آسیب می‌بیند، بچه‌ها هم وقتی بچه کم در خانه باشد خوب تربیت نمی‌شوند.@کار به این مقدسی، کار به این بزرگی را خانمها زمین گذاشتند، رفتند برویم یک جا کارمند بشویم، برویم یک جا شاغل بشویم، بله بعضی از شغلها هست واجب کفایی است و ارزش هم دارد، اما نه اینکه شما بیایی جای مادری بگذاری، اصلاً مادری با هیچ چیز قابل مقایسه نیست.@خیلیها می‌روند کار می‌کنند جهنمی می‌شوند، شاغل می‌شوند در محیط کارشان، دیدنی، شنیدنی، خیلی چیزهای دیگر برایشان معصیت می‌آورد و این در خانه نشسته، بچه برای هر باری که این سینه مادر می‌مکد ثواب آزاد کردن یک بنده از فرزندان حضرت اسماعیل را مادر گرفته، در خانه نشسته تا کجا دارد اوج می‌گیرد تا خدا می‌رود بچه‌داری دارد می‌کند، مگر بچه‌داری شوخی است.@یکبار یک خانمی بود تقریباً چهار تا پنج تا بچه داشت جوان هم بود، گفتم برنامه‌ات را بنویس بده من ببینم چکار کردی، بعد نوشته بودم شغل، نوشته بود به شغل مقدس بچه‌داری مشغول هستم، این مادر یک دفعه اولیاء خدا شهدا، شهدای بزرگ را تربیت می‌کند، این پسرش دخترش، هر کدام یک لشکر برای امام زمان می‌شوند حالا هر کاری آنها بکنند این مادر در خانه نشسته ولی این مادر یک امت است.@شما مراجع را نگاه کنید، علما را نگاه کنید، امام را نگاه کنید، شخصیتهای بزرگ، شهدای بزرگ نگاه کنید، اینها از دامن‌های مادرانشان رفتند آن شدند، یک مادر در خانه نشسته 2 ـ 3 تا شخصیت اینطوری تربیت کرده هر کدام از اینها چه عظمتی دارند، چقدر بزرگ و مؤثر.@

و الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین.@