بحث مان درباره ی خودشناسی بود در ادعیه ماه مبارک رمضان، رسیدیم به دعای بسیار مهمی که آن را دعای فرج می دانیم، و دعایی است که فرمودند اگر کسی آن را بخواند، گناهان گذشته و حال و آینده ی او آمرزیده می شود. دعا در واقع خواندن نیست، خواستن است، وقتی می گوید این دعا را کسی بخواند یعنی بخواهد این را یعنی در آن جدیت و قصد داشته باشد. یعنی وقتی که این کلمات را به کار می برد، بفهمد دارد چه کلماتی را به کار می برد، چه چیزهایی را دارد می گوید، برای همین هم علی علیه السلام فرمود لا خیر فی قرائته لا تدبر فیها» در خواندنی که تدبر نیست خیری نیست. لذا وقتی که ما این دعا را می خوانیم که این آثار عظیم را داشته باشد که خود یک همچین دعایی با این اثر از مظاهر عظیم رحیمیت خداوند تبارک و تعالی است. لطف عظیم خداوند تبارک و تعالی، فضیلت، و کرامت و تعظیمی است که حق تعالی نسبت به مقام بندگانش وهمان نفخه ی الهی که در وجود همه انسانها است انجام می دهد.

«اللهم ادخل علی اهل القبور السرور» که این را جلسه گذشته توضیح دادیم خروج انسان از طبیعت، و بزرگ شدن یک نفس، به اندازه ی همه ی برزخ، مهربانی به همه ی اهل قبور، کینه هایی را که طبیعت گراها نسبت به مردگان دارند، از بین بردن، رحمت به کسانی که دست شان از این دنیا کوتاه است. «اللهم اغن کل فقیر» به یاد فقرا باشیم، و بی نیاز کردن نیاز آنها. «خوب اللهم اغن کل فقیر» چند جنبه دارد 1: اینکه من خودم اهل بی نیاز کردن دیگران باشم، راضی به حفظ یک نیازمند در نیازش نباشم. آن موقع که من می توانم نیاز نیازمندی را برطرف کنم، سهل انگاری و کوتاهی نکنم، در نوع مقدار صدقاتم دقت بکنم که صدقه پول خرد دادن به دیگران نیست، صدقه علامت صدق و دوستی است، مهریه را هم که می گویند صداق، یک علامت مهر و دوستی است، یک هدیه است، که از انسان به نه فقیر بلکه به خداوند پرداخت می شود وقتی دست می کنی در جیبت، وقتی قصد می کنی چیزی را هدیه کنی و انفاق کنی گیرنده ی تو فقط خداست، لذا فرمود هر وقت که دادید دست تان را ببوسید که دست تان به دست خدا خورده. پس وقتی که انسان می خواهد هدیه ای را به خداوند تبارک و تعالی بدهد. باید یاد بگیریم از معصومین در نوع صدقه دادن هایشان آنها همیشه صدقه ی که پرداخت می کردند یک فقیر را در فقرش تثبیت نمی کردند بلکه وقتی یک فقیری به آنها مراجعه می کرد آنها نهایت سخاوت را اعمال می کردند، و معمولاً با همان دهش ائمه نیاز آنها برطرف می شد. این خیلی مهم است که ما اینگونه به صدقه نگاه کنیم. این یک نکته که در پرداخت صدقات چگونه باید عمل کنیم عشق باید باشد صداقت باید باشد مهربانی باشد. رحمت و رحیمیت باید باشد. و تلاش دوم ما این است که هیچ وقت به دارایی های خودمان اکتفا نکنیم، برای رفع فقر در جامعه اسلامی فرمود «لا یکلف الله نفسا الا وسعها» خداوند مکلف نمی کند کسی را مگر به اندازه وسعش، وسع ما جیب ما نیست، چون یک کسی جیبش یک وسعتی دارد می تواند تلاش کند می تواند جمع کند می تواند از برادران دینی خودش کمک کند می تواند رو بیاندازد می تواند در کارهای خیر و خیریه شرکت کند بعضی ها اصلاً موسسات خیریه تشکیل می دهند بعضی ها در موسسات خیریه تلاش می کنند و کمک می کنند داوطلبانه، اینکه برای تشبه به حق تعالی ما بخشی از اوقات مان به کارهای خیریه بگذرد یک بخشش به حل مشکلات مردم بپردازیم حالا مشکلات مادی یک طرف، مشکلات معنوی یک طرف، مشکلات خانوادگی اینها هم جز صدقات است. آنها هم یک طرف. هرکس باید بخشی از اوقاتش به حل مشکلات دیگران بگذرد کمک به رفع مشکلات دیگران، در این صورت است که او وقتی این دعا را می خواند، گناهان گذشته و حال و آینده اش آمرزیده می شود چون هیچ وقت، گرفتار صرفاً مسائل شخصی خودش و خانواده اش نیست قطعاً زمانی از عمرش به خارج شدن از طبیعت حیوانی، که اقتضا می کند انسان به خودش و خانواده اش صرفاً برسد می گذرد.

پس این یادمان نرود که ما باید خیّر باشیم، خیّر بودن فقط دست به جیب بودن نیست، دست به جیب بودن اولین مرحله خیر بودن است، خیر بودن یعنی اینکه ما اهل تلاش باشیم و برای رفع مشکلات مردم و گرفتاری های دیگران را گرفتاری خودمان حساب بکنیم. مشکلات مردم را مشکلات خودمان حساب کنیم، این یعنی خیر بودن، این روح اگر آمد سراغ کسی این شخص آمرزیده است ولو جای پایش هم بلغزد چون دائماً در فکر خوشحال کردن دیگران حل مشکلات دیگران، است این گناهانش آمرزیده می شود کفاره گناهانش را می پردازد و درجات و مقامات را به دست می آورد پس این هم یک جنبه، که ما صدقات می دهیم بهترین ها را می دهیم بیشترین ها را می دهیم امید مان هم است به خدا اعتماد داریم که وقتی که ما این صدقه را می پردازیم یک تا هفتصد برابرش را در همین دنیا برمی گرداند در صدقه دادن غلبه بر نفس نمی کنیم بلکه عاشقانه بذل مال می کنیم، با عشق با محبت حق تعالی، بذل مال می کنیم «و یطعمون طعام علی حبه مسکینا...» یاد بگیریم از خانواده آسمانی مان که علی حبه اطعام کنیم به دیگران با محبت با لطف و خنده نه با غلبه بر نفس. حالا قاعده اش را ان شاءالله در طول بحث توضیح خواهم داد.

بگذار قاعده را اول بگویم بعد برسیم به مسائل دیگر، قاعده اول از نبی اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) است: فرمودند که: «من اصبح و لم یهتمّ بامورالمسلمین فلیس بمسلم» هر کس صبح کند از خواب بیدار شود روزش را آغاز کند و اهتمام به امور مسلمانها نداشته باشد، امور مسلمانها خیلی چیزهاست که در همین دعا می خوانیم آدمی نباشد که به فکر مسلمانها و جامعه اسلامی نباشد این مسلمان نیست. از صبح بلند شود تا شب، همه اش به فکر مسائل شخصی خودش است و اساساً یکی از راههای که خداوند مشکلات یک نفر را حل می کند و از آنجایی که اصلاً به حسابش نمی آید همین است که شخص به جای اینکه فقط به فکر مسائل خودش باشد به فکر مسائل دیگران باشد خداوند انسانی را که به فکر مسائل دیگران، مشکلات دیگران است بیشتر در مسائل شخصی خودش حل می کند گاهی وقتها بعضی از عزیزان مراجعه می کنند می گویند زندگی ما در هم پیچیده مشکلات ما را محاصره کرده گرفتاری به سراغ ما آمده، درها به روی ما بسته شده، چه باید بکنیم، یکی از راهها این است که در همان موقعی که مشکلات به شما رو آورده به فکر مشکلات دیگران باشید و برای مشکلات دیگران دوندگی کنید. اینجاست که راه به روی شما باز می شود.

خوب، یک قاعده دیگر داریم از امام زین العابدین علیه السلام، به محضر مقدس شان صلوات ختم بفرمایید. جابر بن یزید جوفی می گوید من ازامام سجاد علیه السلام سوال کردم که «ما حق المومن علی اخیه المومن= حق مومن بر برادر مومنش چی است.» شماها را دارد می گوید فرمود «یفرح لفرحه اذا فرحه= هر وقت برادر مومنت را دیدی شاد است تو با او شادی کنی.» شادی اش را خراب نکنید. در شادی های برادرتان شادی کنید. و شادی او را تزعیم بدهید خوشحالی او را تزعیم بدهید خدا نکند که کسی شاد باشد و انسان به او حسادت کند کسی که نعمتی به او رسیده و انسان غصه بخورد که چرا این شاد است و برایش نعمت رسیده و من این طوری نیستم خیلی خطرناک است این یعنی انسان در «علی شفا حفره من النار» است. یعنی رو پرتگاه جهنم وایستاده، فرمود هر وقت برادرتان شاد است شما هم شادی کنید و خوشحالی کنید.

«و یحزن لحزنه اذا حزنه = هر وقت که غمگین است شما هم با او غمگینی بکنید» غم تان را نشان بدهید و با دلش راه بیایید، این خیلی مهم است که حزن را نشان بدهید این همدردی درد دیگران را کم می کند. این همدردی به دیگران آرامش می دهد، نکند خدای نکرده یک کسی محزون است و ما در حال خنده و شادی باشیم. این را نشان بدهیم از خودمان. فرمود در حدیث دیگر دارد مثل بدن واحد است.

«بنی آدم اعضای یک پیکرند» یعنی وقتی او دردش می گیرد تو هم دردت بیاید. وقتی او شاد است تو هم شاد باش، اینجایش خیلی مهم است، و «و ینفذُ اموره فیحصّلها = پیگیری کند کارهای برادر دینی اش را» و به انجام برساند. این نکته، نکته خیلی مهمی است. پیگیری کردن مشکلات برادر دینی ات، مشکل خواهرت، مشکل کسی که گرفتار است اول هم از خانواده خودتان، پدر، مادر، اول مادر، پدر، خواهر، برادر و بعد دیگران، اینها را خیلی دقت کنید. به قاعده دقت کنید. چی می گوید حضرت، «و ینفذُ اموره فیحصّلها» پیگیری می کند کار برادرش را، تا به نتیجه برساند. به من چه، وقت ندارم، نمی رسم اینها نه. پیگیری کند. اگر توانش است. پس این کار خودت است در واقع، این همان قاعده ای است که همیشه گفتیم که در ارتباط با دیگران سطح رابطه «هو أنت» او خود تو هستی. با او هر کاری کنی با خودت کردی. کف ارتباط اوجش را نمی گویم کف را می گویم کف ارتباط «هو أنت» علی علیه السلام فرمود او خود تو هستی. هر خیری برسانی به خودت رسیده و هر شری برسانی به خودت رسیده.

این یادمان نرود «هو أنت» اگر این در جامعه اسلامی در نظر گرفته شود دیگر دزدی، اختلاس، کم فروشی، برو فردا بیا و پس فردا بیا، دروغ گفتن، سر کار گذاشتن، و قاچاق، جنس قلابی فروختن، بی کیفیت کار کردن، وجدان کاری نداشتن اینها دیگر نیست. آن چیزی که الان در جامعه ما متأسفانه خیلی زیاد است. از مراکز عمومی و دولتی بگیرید تا به مسائل شخصی افراد بین هم می بینید که گرگ می شوند نسبت به هم، به قول حضرت رضا علیه السلام می درند همدیگر را. دریدگی دارند نسبت به همدیگر، آزار می رسانند به همدیگر، بد همدیگر را می خواهند، این خوب نیست. «و لا یهتم لشیء لحتام الدنیا الفانیه، الا واصاهُ» خیلی قشنگ است، اول از این که حضرت غصه خوردن برای دنیا را محکوم می کند. پیامبر فرمودند: «من بکا علی الدنیا دخل النار= کسی که برای دنیا گریه می کند داخل جهنم است» اینقدر روحش کوچک است که دنیا و مشکلات دنیا او را به گریه بیندازد، این آدم جهنمی است. مومن باید خیلی بزرگتر از دنیا باشد مومن دارایی هایش الله است خانواده آسمانی است، مومن میلیونها پشتیبان از غیب و شهود دارد نباید وقتی مسئله دنیایی پیش می آید، جنگ و دعوا و گریه و زاری و بی حوصلگی و بدبختی از خودش نشان بدهد. عصبانی شود پرخاشگر شود این خوب نیست این یعنی دنیا از مومن بزرگتر شده. این قاعده یادتان نرود حضرت ضمن اینکه غصه برای دنیا را محکوم می کند ولی اگر دیدید برادرت دارد غصه می خورد تو هم با او غصه بخور و برایش نشان بده که من هم برای مشکل تو ناراحت هستم. چقدر ظریف است این حالت، چقدر دقیق است این حالت « ولا یغتم لشیئ من حتام الدنیا» از کالای ناچیز و پست دنیا غصه نمی خورد برادرت، آن هم چی؟ کالای الفانیه، دنیای از بین رونده، حتّام از بین رونده، آن نعمت فانیه دنیا، می بینید حالا برادر و خواهرت هر کس دارد الان، غصه می خورد البته تواصی به صبر تواصی به حق است دلداری است بزرگش بکنید این است ولی به آن اهمیت بدهید و بها بدهید. «الا واساه» با او مواسات کند «حتی یجریان فی الخیر و الشر فی ... الواحد» تا اینکه دوتایی تان در بدی ها و خوبی ها با هم یکی شوید در یک سطح قرار بگیرید. یعنی یک نفر خوشحال است می داند که همه با او خوشحالی می کنند و کمکش هستند در آن خوشحالی و جشنش، شادی اش، و در همه چیز در فرحش، و وقتی غم است می داند غمخوار دارد و کمک دارد. عروسی داشته باشد می داند روی شماها حساب کند عزا هم داشته باشد می داند که کنارش هستید و غصه نمی خورد. کسی از او بمیرد احساس تنهایی نمی کند، احساس لنگی نمی کند، مشکلی برایش پیش بیاید می تواند روی کمک شما حساب کند در همه جا شادی و غمها، این حق است این ثواب ندارد می گوید این حق است وظیفه ی یک مومن است که با یک مومن دیگر اینطوری باشد مشراکت بکند. این وظیفه است چون مومن فرمود حرمتش از کعبه بالاتر است. «المومن اعظم الحرمه من الکعبه» از کعبه حرمتش واجب تر است. پس هر کاری می توانید برای یک مومن بکنید هر دوندگی می توانید برای یک مومن انجام بدهید.

خوب، این توصیف امام سجاد علیه السلام است که در بحار بود در کتاب کافی، از امام صادق علیه السلام است ابن ابی حفور می گوید که من به حضرت به امام صادق علیه السلام نقل می کند که پیامبر فرمود: شش خصلت است که در هر کس باشد، «کان بین یدی الله عزوجل و عن یمین الله» به به چه تعبیری زیبایی است در حمایت خدا و در جانب یمن خدا و یمین خدا است. راست خدا و یمین خدا یعنی در مبارکی قرار دارد «و کنت مبارکاً اینما کنت = هر جا هستند مبارک هستند» این شخص آدم مبارکی است. خوب یکی از آن خصلتها، این است که می فرماید آن شش تا چه ها هستند بعضی هایش را توضیح می دهد حضرت «و یحب المرء المسلم لاخیه ما یحب لاعزّ اهله و یکرهُ مرء المسلم لاخیه ما یکره للاعز اهله» همین یک قاعده کافی است بقیه را توضیح ندهم. می فرماید که انسان مسلمان، مسلمان دقت کنید برای برادر مسلمانش هر چیزی را آنچیزی را دوست داشته باشد که برای محبوبترین و عزیزترین کسش دوست دارد هر چیزی را که برای عزیزترین کس خودت دوست داری برای مسلمان دیگر دوست داشته باش، پس یک کسی می گوید غزه و لبنان و عراق و یمن و ... به ما ربطی ندارد این اصلاً دین ندارد. این اصلاً مسلمان نیست. قرآن کریم می فرماید: «ما لکم تقاتلون فی سبیل الله والمستضعفین من الرجال و النساء و الولدان الذین یقولون .... اهلها» چه تان شده، خیلی است، شما چه تان شده که مجاهده نمی کنید جهاد نمی کنید در راه خدا و مستضعفین، ببینید در راه خدا و در راه مستضعفین. مستضعفین کی ها هستند؟ مردان و زنان و کودکانی که در یک جایی گرفتار شدند، به آنها ظلم می کنند و می گویند خدایا ما را از این مملکت ظالم نجات بده. شما چه تان شده که نمی روید جهاد، برای نجات آنها، یک کسی می گوید سوریه به من ربطی ندارد، عراق ربطی ندارد، افغانستان ربطی ندارد، لبنان ربطی ندارد، یمن ربطی ندارد، اصلاً این مسلمان نیست. قرآن صریحاً دارد ما را توبیخ می کند اگر فکر جهاد و نجات دیگران نباشد. مسلمان، هر مسلمانی هر جا گرفتار است. نیاز به ما داشته باشد. در درجه اول مسلمان ها، شیعیان، مسلمانها، و بعد غیر مسلمانها، اینجا دارد می گوید که یکی از خصوصیت های یک مسلمان، یکی از خصوصیت های یک مسلمان این است که هر چی برای عزیزترین کسش دوست داشته باشد برای دیگران هم دوست داشته باشد. اینجا حسادت ممنوع است، نباید دیگران بگویند که باید به ما بیشتر برسید، تا به دیگران. بله انسان یک واجب النفقه هایی دارد مثل خانواده اش، پدر و مادرش در اولویت هستند آن درست تر است جای خودش. ولی فقط این نیست یک مسلمان فقط خانواده اش و پدر و مادرش نیستند آنها اولویت دارند در اصل هستند و اولویت. ولی انسان وقتی می تواند به دیگران کمک کند وظیفه اش است.

«ان یحب المرء المسلم» دوست داشته باشد یک انسان مسلمان، لاخیه ما یحب الاعز اهله» هر چی برای عزیزترین کست می خواهی دوست داشته باشی و هر چیزی که برای عزیزترین کس خود دوست نداری برای بقیه هم دوست نداشته باش. این جا دیگر رقابت، چشم و همچشمی، له کردن، تحقیر کردن دیگران، پز دادن با نعمت احمقانه ترین کار است این که من یک اتومبیلی داشته باشم که بتوانم به بقیه بلندی کنم و علو داشته باشم و لباسی بپوشم که به بقیه علو داشته باشم. ترجیح داشته باشم بر بقیه. حضرت می گوید باید بقیه را برسانی به خودت، دیگر پزدادن به خودت معنا ندارد مثل یک کسی که به خودش پز بدهد. فرمود «هو أنت» آن خود تو هستی وقتی چیزی از نعمت را به رخ دیگران بکشی، این انگار پز دادن برای خودت را انجام می دهی خودت به خودت پز می دهی. لذا چشم و همچشمی ندارد رقابت ندارد، اگر توانی داری بقیه را بکش بالا. اگر خدا به تو نعمتی داد تقسیمش کن بین بقیه. همه یکی هستیم، همه یک نفر هستیم، رویش را کم کنم حالش را بگیرم بگذار ببیند چشمش در بیاید می خواستم حسرت فلانی را بیاورم بگذار من یک چیزی بخرم که بقیه حسرتش را بخورد این نشان می دهد که این شخص هنوز خودش را نشناخته هنوز مسلمان نیست هنوز انسان نشده که می خواهد با یک نعمت چشم کسی را در بیاورد می خواهد پز بدهد به کسی. یک قسمت دیگر دارد که این را هم توضیح بدهم بد نیست. فرمود از انتهایش می گویم که وقت گرفته نشود «ففرح لفرحه اذا هو فرحه» هر وقت دوستان و برادرت شاد بود تو هم برای شادی اش شادی کنی، و خوشحال باشی. دارد می رود مکه، دارد ازدواج می کند، پولدار می شود، ماشینی خرید، عروسی داشت جشنی داشت نعمتی به او رسید تو هم شادی کن بگو الحمدلله. آن طوری که انگار به خودت رسیده. انگار خودت این نعمت به تو رسیده چقدر زیباست که خدا به دل تو نگاه کند در حالی که تو شادی برای دیگران. و به خاطر نعمتی که به دیگران رسیده بدون حسادت شادی می کنی. می گویی خدا را شکر برادرم و خواهرم مشکلش حل شد خدا را شکر چون او خود تو هستی. و خدا هم می داند یک شکر اینطوری پیش خدا چقدر قیمت دارد چقدر مهم است یک کسی پیش خدا اینطوری شاد شود برای خوبی دیگران، برای خوشبختی دیگران، برای حل مشکلات دیگران، اینقدر شاد شوی. و همچنین غم، غمت واقعی باشد، «و حزن لحزنه ان هو حزنَ» اگر محزون شد تو هم برای غصه اش غصه بخوری و چقدر شیرین است و زیبا است خدا ببیند دلت غمزده یک مسلمان است. ناراحت هستی برای یک مسلمان بی خیال نیستی، برای یک مسلمان، حالا اینجایش خیلی مهم است این را دقت کنید تا برویم سراغ دعا، فرمود: « و ان کانَ عنده ما یفرج عنه فرّجَ عنه» اگر یک چیزی داری که می تواند با آن چیزی که تو داری مشکلش حل شود حلش کن. نگو ندارم نگو نمی توانم جواب منفی حق نداری بدهی. یک برگه چک می خواهد که بروی برایش ضمانت بکنی، نمی دانم باید برایش یک جایی ضمانت کنی یک جا برایش امضا بدهی یک جا رو بیندازی، حضرت وسط اعتکاف امام مجتبی علیه السلام گفت که آقا کار من پیش فلانی گیر است حضرت بلند شد کفشهایش را پوشید و با عجله زد بیرون یکی گفت آقا مگر شما اعتکاف ندارید گفت نه این واجب تر است گفت اعتکاف من با این به هم نمی خورد بلند شد رفت پیش یک نفری که می توانست مشکل این را حل کند رو انداخت، یک وقت فقط یک رو انداختن است، نگو نمی توانم برای چی من رو بیاندازم، شفاعت است مشکل دارد باید شفاعت کنی زن وشوهر اند دعوایشان شده بلند شو دنبال کارش. باید با چند نفر صحبت کنیم تا مشکل این حل شود. علی علیه السلام فرمود وقتی غم یک نفر را برطرف کنی از سالها نماز و روزه بالاتر است. همین غم یک نفر را برطرف کند انسان، یک نفر را شاد کند انسان، اگر یک چیزی است نگو ندارم نگو نمی توانم اگر هم نمی توانی می توانی این طرف و آن طرف رو بیندازی می توانی کاری کنی واسطه است ضمانت است، حرف زدن است، حل کردن است، رفتن است، سفر کردن است، آبرو گذاشتن است، دویدن است، تلفن زدن است، یک ذره بیداری بودن، دو ساعت دویدن است همراه رفتن است اگر یک چیزی است انجامش بده. حق جواب منفی نداری. وقتی می توانی، خیلی خوب من که وسعم نمی رسد من نمی توانم، بله وسع شما نمی رسد نمی توانی ولی کار هم نمی توانی انجام بدهی تلاش هم نمی توانی بکنی، رو هم نمی توانی بزنی، آبرو هم نمی توانی بگذاری ائمه آبرو می گذاشتند، به قول یکی از بزرگان خدا رحمتش کند از علمای بزرگ بود، فرمود وسعم این است که بروم برایش وام بگیرم اگر هم نداد وسعم هست که بروم خودم قسط هایش را بدهم. پس اگر می توانی قسط هایش را بدهی برو دیگر. اگر واقعاً امکان داشتی که خودت قسط هایش را بدهی برو جلو. معطل نشود این یک جامعه اسلامی است این مسلمانی است جامعه اسلامی این طوری می شود یک جامعه امام زمانی و موانع ظهور امام زمان با همین مهربانی ها برطرف می شود. اگر ما همین ها را رعایت کنیم امام زمان با عجله می آید.

«اللهم اغن کل فقیر، اللهم اکس کل عریان» آنها هم فقیر هستند عریان هستند در سراسر جهان اگر نیازی است انجام بدهیم، هر کاری. تا بقیه فقرات دعا، «اللهم اقض دین کل مدین» هر بدهکاری امام صادق علیه السلام به اصحابش می گفت اگر دیدید یک جایی مسلمانها اختلافی سر پول دارند پول بپردازید تا مشکل شان حل شود. امام رضا علیه السلام به امام جواد فرمودند که نکند وقتی از خانه می خواهی خارج شوی از دری بروی که خصوصی است که بقیه نبینند ترا از جایی برو که همه ببینند ترا و اگر کاری دارند به تو مراجعه کنند. خودت را از مردم دور نگه ندار. و بعد پول می فرستاد پول می داد می گفت این مبلغ را در اختیار داشته باش، مشکلات مردم را این پولها حل کنید. «اللهم فرّج عن کل مکروب» هر غمزده ای هر گرفتاری را پس خودت هم باید نقش داشته باشی در حل گرفتاری های مردم، تلاش کنی باید، هم دعا کن هم از صمیم قلب دعا کن، برای مکروب ها وغمزده ها و هم برایشان تلاش کن. «ردّ کل غریب، فکّ کل اسیر» برای اسرا دعا کنیم حداقل کاری که می توانیم دعا کنیم رسم خیلی خوبی در کشور ما شده الحمدلله رب العالمین از امام عزیز، مقام معظم رهبری، حفظه الله تعالی، تا بقیه مردم که به فکر کسانی هستند که بی گناه در زندان هستند گرفتار هستند، بخشی از هزینه هایش را می دهند برای نجات کسانی که در زندان هستند الحمدلله سالانه هزاران نفر از کسانی که به خاطر مشکلات مالی در جرم های غیر عمد به خاطر مسائل مالی گرفتار شدند با کمک مردم نجات پیدا می کنند به آغوش خانواده شان بر می گردند رفتن یک نفر به زندان خیلی تلخ است غصه های خودش یک طرف و این که خانواده اش چقدر آسیب می بینند، یک داستان دیگر است من در کلاسی که برای قضات داشتم حدود 1000 نفر قضات، دوره ای داشتیم برای شان، یکی از چیزهایی که به قضات می گفتیم همین بود، و اینکه وقتی شما چند تا جرم می توانستی، ما قاضی داریم اینقدر نادان است که وقتی می خواهد بنویسد در جرمها، زندان سریع می نویسند، آقا زندان ننویس، این وقتی می رود زندان آنجا هزار و یک جور بلا سرش می آید با مشکلات روبرو می شود خانواده اش هم گرفتار می شوند اینجا. می توانی به جای زندان جریمه نقدی بنویسی، راه های دیگر هم قانون گذاشته دستت را باز گذاشته، چرا اولین چیزی که می نویسی زندان است این خوب نیست خیلی آسیب می رساند.

اللهم فکّ کل اسیر، هر جا کسی اسیر است راضی نباشیم حتی یک شب اگر می توانیم نگذاریم کسی گرفتار باشد نگذاریم. تلاش مان را باید بکنیم، با خیریه ها با مؤسسات خیریه هم کمک و همکاری کنیم، «اللهم اصلح کل فاسد من امور المسلمین» این که انسان ضد فساد باشد یک کسی که ضد فساد بود از اهل امر به معروف و نهی از منکر، حالا ماه یک تعدادی از بچه های قدیم زمان جنگ در سراسر کشور، گروههایی را طراحی کردند به نام رهروان امر به معروف و نهی از منکر، عضو می پذیرند حالا اگر کسی خواست من هم می توانم کمک شان کنم که عضو این گروه ها باشند، که هسته های امر به معروف و نهی از منکر در جامعه تشکیل دهند مقام معظم رهبری خیلی سفارش به امر به معروف و نهی از منکر کردند، و این تنها چیزی است که کشور ما را نجات می دهد، فرمود هیچ یک از اعمال خیر حتی جهاد در راه خدا، هرگز به پای امر به معروف و نهی از منکر نمی رسد. حتی جهاد در راه خدا، بالاترین فریضه است. امر به معروف و نهی از منکر اگر باشد فرمود «کنتم خیر امتهٍ اخرجت للناس» شما بهترین مردمی هستید که خداوند شما را آفریده برای مردم که «تأمرون بالمعروف و تنهون عن المنکر» امر به معروف و نهی از منکر می کنید. به من چی، فضولی مگر تو، این کار فضولی است به ما چه، این ها را نداریم. این نیست امر به معروف و نهی از منکر یعنی مراقب یک جامعه بودن. و منکر تا گفتیم ذهن تان نرود سراغ یک خانم بدحجاب، این پایین ترین منکرات در جامعه است، منکرات چیزهایی است که بسیار کلان اتفاق می افتد، چیزهایی خیلی بزرگ از بالاتر ها باید شروع کند انسان. از دولت، از نظام، از مسئولین، آن منکرات خیلی بالایی که از تجاوز از خط امام، خروج از خط رهبری، پا گذاشتن رو خطوط قرمز، این منکرات بزرگ جامعه است امر به معروف و نهی از منکر را نباید کوچک کرد، علی علیه السلام می فرمایند: امر به معروف برای من که امام شما هستم حق من است، حق من است یعنی، نمی گوید وظیفه ی شماست، از این بالاتر می گوید حق من است که شما امر معروف کنید مرا و نهی از منکر کنید مرا، منی که علی هستم. امر به معروف و نهی از منکر یعنی فعال بودن یعنی حساس بودن، یعنی این ذهن ما روح ما حساس باشد، به قول امروزی ها این سنسورهای ذهنی ما فعال باشد یک جا یک منکر دارد اتفاق می افتد منکرهای بزرگ، که امام رحمته الله علیه فرمود نگذارید که این انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بیفتد این می شود امر به معروف و نهی از منکر. آنجایی که یک وزیر، یک مسئول، یک نماینده، هر کسی که است دارد اشتباه می رود و تصمیم اشتباه می گیرد، یک جا از خط امام یک جا از خط رهبر دارد تخطی می شود این منکرهای بزرگ است منکرهای اجتماعی بزرگ و منکرهای اقتصادی بزرگ، دزدی هایی که اتفاق می افتد روش های غلط فرهنگی که است بدعت های فرهنگی که دارد اتفاق می افتد همین منکر بازی کردن با شخصیت امام امت، بد معرفی کردن امام امت، این ها می شود منکر های بزرگ در جامعه. حالا یک دانه منکر هم است یک خانمی هم ممکن است بدحجابی یا بی حجابی کند یا یک جوانی ممکن است فساد داشته باشد یا یک روزه خوری کند، این منکرات پایین است. امر به معروف و نهی از منکر یعنی هسته هایی از اجتماع فعال هستند آگاه بصیر، مراقبت می کنند از ارزش ها در جامعه. چطور رهبر یک شورای به این بزرگی از خبرگان مراقبت می کنند که مبادا خطا کند، و سال چندبار جلسه می گذارند که با هم بنشینند بررسی کنند که آیا ایشان در امسال حرف نابجا زده در زندگی اش اشتباهی کرده مسیری را غلط رفته، خبرگان مراقبت می کنند از امام ما، ما هم باید از جامعه مراقبت کنیم از همه، از خودمان و دیگران. «اللهم اصلح کل فاسد من امور المسلمین» یعنی وضعیت کشور به من ربط دارد من در یک کشتی هستم که اگر یک جا سوراخ شود همه ما غرق می شویم. یعنی حساسیت در انتخاب ها، انتخابات، یعنی راهپیمایی به من ربط دارد راهپیمایی نرفتن معصیت دارد، چون دشمن من با این راهپیمایی منکوب می شود روز قدس کسی نمی تواند بگوید به من ربطی ندارد روز قدس جهاد است فرصت جهاد است اگر کسی جبهه نتوانسته برود، یا رفته هنوز جهاد باقی است بگیری بخوابی تا راهپیمایی بگذرد بگویی به من ربطی ندارد این نیست. روز قدس روز امام زمان است، مقام معظم رهبری در روز قدس، مسئله ی فلسطین را این طوری فرمودند مسئله فلسطین مسئله رمز آلودی است که گره خورده با فرج امام زمان. این که ایرانی ها، در مقدمه ی ظهور می روند اسرائیل را نابود می کنند و فلسطین را آزاد می کنند، این ربط بسیار مهم دارد برای حرکت جهادی ما. نمی توانیم نسبت به این مسئله بی تفاوت و بی خیال باشیم.

مسئله قدس، مسئله ی آینده ی اسلام است مسئله ی ظهور امام زمان است. به ما خیلی ربط دارد، قدس همان جایی است که وقتی ایرانی ها آزادش می کنند امام زمان علیه السلام می آید و حضرت مسیح علیه السلام آنجا ملحق می شود به امام زمان، و شروع حکومت جهانی امام زمان از این حرکت است. به ما ربط دارد این یک کسی بی خیال باشد بگوید قدس به من چه ربطی دارد یا هر کدام از چیزهایی که به کشورهای اسلامی مربوط است. «اللهم اصلح کل فاسد من امور المسلمین» یک مسلمان تواصی به حق دارد و تواصی به صبر دارد، قرآن فرمود 5 دسته از بشر انسان نیستند، آنهایی که قلب هایشان مانند سنگ است، کمتر از سنگ، مثل حیوانات هستند، کمتر از حیوانات یا شیطان صفت هستند دیگران را منحرف می کنند دیگران را غافل می کنند فقط یک گروه از بین این جمعیت چند میلیاردی در روی زمین را خداوند انسان می داند و قسم می خورد برایش که ما باور کنیم، «والعصر ان الانسان لفی خسر» «أنّ» آورده لام تأکید آورده «لفی» قسم، حتماً حتماً همه انسانها دارند ضرر می دهند فقط یک دسته انسان هستند و باطن انسانی دارند «الی الذین آمنوا و عملوالصالحات و تواصو بالحق و تواصو بالصبر» مومن اهل توصیه به حق است مومن ضایع نیست مومن خجالت زده نیست مومن شرم زده نیست مومن کم نمی آورد، مومن نمی آید یک جا حجابش را دینش را، نمازش را مخفی کند که اینجا رویم نمی شود اینجا خجالت می کشم کلاسم پایین می رود مومن مثل آن دختر و پسر مسلمان عرب هستند که شب عروسی شان می خورند به نماز، ماشین می زنند کنار عروس و داماد کنار خیابان با همان لباس نماز می خوانند. می گویند ما مسلمانیم، مومن تواصی به حق دارد مومن تواصی به صبر دارد هم به دیگران حق را توصیه می کند و از حق دفاع می کند و هم دیگران را به صبر توصیه می کند، به دیگران قدرت می دهد انرژی می دهد مثبت اندیشی دارد صبر می دهد کنار دیگران است، نه که خودش احتیاجی ندارد که کسی به او بدهد قدرت و انرژی دارد خودش دارد الحمدلله از خدا می گیرد مومن این را، آنقدر قوی است که از حق تعالی و خانواده آسمانی اش دارد، کمتر نیاز دارد که یک کسی بیاید و به او دلداری بدهد. یک کسی به او صبر بدهد خودش دارد، ثروتمند است به دیگران هم میدهد هم حق گراست هم به دیگران صبر را می دهد قدرت را می دهد. «اللهم اصلح کل فاسد من امور المسلمین» خوب یک؛ خودمان از مظاهر فساد دور باشیم. خودمان ناموس مان و خانواده مان را از مظاهر فساد دور کنیم. اگر دشمن برای ما طراحی فساد می کند از آن فاصله بگیریم. نمونه اش همین، گوشی های هوشمندی بود که توضیح دادم برایتان. اینها مظاهر فساد هستند، دوربین هایش را باید ببندید صدای شما ضبط می شود ولو هیچ ارتباطی شما با اینترنت یا هیچ کدام از نرم افزارها نداشته باشید خود گوشی در آن است در مسیرهای دوربین بروید آنجا فارسی به همه اعلام کرده از مسیر تنظیمات بروید روی برنامه ها از برنامه ها بروید روی همه برنامه، از روی همه برنامه ها بروید روی سیستم اندورید، روی سیستم اندورید بروید روی عکس برداری و فیلمبرداری می زنید می گوید من دارم از تو فیلم می گیرم، من هر وقت دلم بخواهد عکس می گیرم و فیلم می گیرم بدون تأیید و اجازه شما. یک وسیله جاسوسی به ما دادند که همه حریم ها را بردارند و همه فساد ها علنی شوند خراب شوند همه فاسد شوند خیلی ها گرفتار شدند خیلی ها به فساد کشیده شدند با همین گوشی ها.

حال دیگر بحث نرم افزارها و نصب نرم افزارها، چقدر فساد آورده در خانواده ها، چقدر جوانها و مردم را از قرآن از الله، از تمرکز های عرفانی و معنوی از توجه به امام عصر از توجه به خودسازی دور نگه داشته، این کرده یا نکرده؟ این را در جامعه می بینیم یا نمی بینیم؟ خوب ما باید دشمن را خلع سلاح کنیم. «اللهم اصلح کل فاسد من امور المسلمین» از یک همچین کاری شروع کنیم تا کارهای بالاتر. تا فسادهای کلان، که در اجتماع دارد اتفاق می افتد. اگر امر به معروف و نهی از منکر نباشد، اگر مبارزه ی ما با فساد نباشد، امام ما تنها می ماند علی ما تنها می ماند، و بعد در این تنهایی است که هزاران فاجعه اتفاق می افتد، آقا وقتی می آید می گوید أین عمار، یعنی عمار کم است، یعنی ما باید عمار باشیم برای امام مان. کمک باشیم برای امام مان، هوشیار باشیم بدانیم کجاها باید در صحنه حضور داشته باشیم و کجاها فریاد بزنیم. بی خیال و خواب نباشیم که « من نام من لم یلعن» علی علیه السلام فرمود که کسی که بخوابد دشمنش نخوابیده. همین لحظه ی که ما نشستیم اینجا، میلیونها دانشمند در خارج از کشور دارند برای نابود کردن نوامیس و خانواده های ما طراحی می کنند دارند مغز صرف می کنند دارند انرژی مصرف می کنند فسفر می سوزانند که ایرانی ها را، خودشان گفتند که ما ایرانی ها را، اگر بخواهیم نابود کنیم اول باید خانواده هایشان را نابود کنیم و طلاق را در آنها بالا ببریم کما اینکه الان طلاق را در کشور ما به شدت بالا بردند. ما داریم این جنگ را می بازیم، چون مجاهد نیستیم، چون تواصی به حق و صبر نداریم چون ضد فساد نشدیم وایستادیم که ببینیم کی برای ما چی تصمیم می گیرد همینطوری آمارهای طلاق ما دارد بالا می رود. و اصلاً نمی جنبیم که یک کاری بکنیم برایش. که ان شاءالله جلسه آینده می خواهم یک مقدار راجع به همین بحث و اینکه چگونه ما برویم به چادر آقا امام زمان علیه السلام ان شاءالله وارد شویم و کمک کنیم به حضرت، سخن بگوییم.