فرمایشی از امام صادق است که می فرماید (( ان حبنا اهل البیت ینزل الله من السماء من خزائن تحت العرش کخزائن الذهب و الفضه و لا ینزله الا بقدر )) عشق ما اهل بیت چیزی هست که خدا آن را از آسمان و خزائن تحت عرش نازل می کندو در ادامه می فرماید (( ان من شی الا عندنا خزائنه و ما ننزله الا بقدر معلوم )) هیچ چیز نیست مگر اینکه خزائن های آن در نزد ما وجود دارد و ما آن را نازل نمی کنیم مگر به اندازه معلوم. ما این قاعده نباید یادمان برود که هر چیزی یک خزینه ندارد بلکه خزائن دارد یعنی با یک اسم نازل نمی شود، بلکه هر چیزی مظاهر اسماء الهی است و خداوند در همه چیز با همه اسمائش جلوه می کند و در بعضی چیزها ظهور آن غیر از حضورش است مثلا زمانی که به گل نگاه می کنید اسم قادر، علیم، حکیم، جمیل و لطیف را می بینید پس گل، ظهور دارد و کسیکه این را ساخته حیّ بوده چون حیات به گل داده و لطیف وجمیل و جلال و جلیل هم بوده، چرا؟ چون آن گل تیغ دارد و برنده و خشن هست و جنبه لطافت ندارد پس مظهر جلال الهی است پس اسمهایی که برای گل دریافت می کنیم یک خزینه نیست بلکه خزائناست و این خزائن زیاد با هم جمع می شوند تا گل از آسمان پایین آید و به عالم ماده برسد و وقتی که رسید ظهور می کندو اینکه می گویند سماء مادی نیست به این معنی نیست که کسی سوار سفینه شود و از زمین به اتمسفر برود و تا جایی برود که به خزائن الهی برسد، خیر چون خزائن الهی باطن این عالم هستند و ملکوت عالم هم باطن این عالم هستند و همین که در حال حاضر در همه جای عوالم ملکوت استپس غیب همراه با ماده است. حضرت علی علیه السلام فرمود: (( الدنیا فی الآخره )) دنیا در آخرت هست یعنی آخرت بر دنیا احاطه کامل دارد و دنیا را اداره می کند مثلا زمانی که خانمی باردار هست خداوند می فرماید: (( هو الذی یصورکم فی الارحام )) او کسی است که شما را در رحم تصویر می کند و خدا می فرماید من همانجا در رحم هم حضور دارمو در این مواقع اسماء ذات که (( هو الذی )) یا (( ان الله فالق الحب والنوی )) را می آورد. خدا دانه ها را می شکافد و هسته ها را باز می کندو خدا همیشه با همه اسمائش حضور دارد و آن آسمانی که می گویند باید نازل شود، آن آسمان غیب است که الان همراه ماست لذا یک موقع می بینیم که یک حال خوبی به ما دست می دهد و خواب های قشنگی می بینیم و یک چشمه درون ما به جوشش در می آید منظور همین آسمان هست که گفتیم پس زمانی که می گوییم آسمان، این نیست که اگر ما از کهکشان خارج شویم به جایی می رسیم که فرشته ها حضور دارند بلکه باید بدانیم فرشته ها همین الان و در اینجا حضور دارندو در باطن این عالم هستند و همه چیز نظام هستی با هم هست و هستی طبقه طبقه نیست که یک چیزی به اسم زمین داشته باشیم و چیز دیگری به اسم آسمان، بلکه زمین هم بخشی از آسمان است که جایی هست که وحی نازل می شود و انسان در آن عبادت می کند و فرشته ها و همچنین امام زمان هم هست. بنابراین ما نباید طبقاتی فکر کنیم و این چیز عوامانه ای است که فکر کنیم زمین کف است و آسمان بالاست بلکه زمین در آسمان است و از هر جا بروی در آسمان هستی و البته در روایات هم آمده که آن آسمانی که می گویند، از آسمان نازل می شود و آیه ای هم هست که می فرماید: (( و انزلنا الحدید )) ما همه چیز را از آسمان نازل می کنیم و این مال غیب این عالم هست و غیب این عالم دائما بر ما نازل می شود و حقایق می آیند و مجردات ماده ای می شوند و بعد وقتی که ما فعالیت می کنیم ماده ها مجرد می شوند و اگر کسی بخواهد که تصویر درستی از این داشته باشد باید انسان شناسی را بداند و کسانی که نمی دانند، نمی توانند تصویر درستی از نظام داشته باشندو باید این را بداند که چطوری در وجودش ماده ها مجرد می شوند و مجردها ماده می شوند. یکی از آن چیزهایی که از آسمان نازل می شود حبّ اهل بیت است که یکی از گرانترین چیزهایی است که از آسمان می آید و گرانتر از حبّ اهل بیت دیگر چیزی نداریم و آن هم به اندازه مشخص و معلومی می آید ولی به همه داده نمی شود مگر به بهترین انسانها که این در بحث انسان شناسی یک امر مهمی است و برای این امر باید ببینیم که چه کسانی قلبشان بهرین چیزها را از خدا دریافت می کند اول باید ببینیم که آیا قلب ما ظرف عشق اهل بیت است یا نه و آیا عشق اهل بیت را پذیرفته است؟ که اگر اینطوری است باید قدر خودمان را بدانیم که وقتی عشق اهل بیت از آسمان آمده توانستیم آن را جذب کنیم پس باید با این نعمتی که خدا به ما داده قیمت خود و دلمان را بدانیم و بدانیم که اگر کسی این را نداشته باشد خیلی بدبخت وار زندگی می کند و آن فرد حسرتش در دنیا از شما بیشتر است و حسرت می خورد که چرا در نیا از این نعمت استفاده نکردمو این است که ما باید یکسره از خدا به خاطر این نعمت بزرگ ممنون باشیم چون تا حیات ابدی به این عشق نیاز داریم و اگر کسی معرفت داشته باشد و بداند که خدا چه نعمت بزرگی به او داده هیچ وقت غصه نمی خورد چون بالاترین نعمت را دارد و این را باید بداند که پایین ترین چیزها در دنیا چیزهایی نیست که در هویت انسان تاثیر بگذارد و آنچه به عنوان گل سرسبد انسان به آن نیاز دارد همین عشق اهل بیت است که خدا به ما عطا کرده است و اگر کسی بگوید که من عشق به خدا را دارم و نیازی به عشق اهل بیت ندارم در واقع این را باید بداند که عشق به الله بدون عشق به اهل بیت دروغ است و اصلا تحقق پیدا نمی کند و وقتی الله می گوید غیر از رحمان، رحیم، جواد وکریم یعنی الله همه اسماء را دارد یعنی همان کمال مطلقی است که من عاشقش هستم یعنی می خواهم به او برسم و نیاز من و محبوب و اله من است و اگر بخواهم به الله برسم بدون کاملترین مظهر نمی توانم این کار را انجام دهم. پیامبر اکرم می فرماید: ملائکه خادم محبین ما هستند حتی اگر گناهی هم مرتکب شده باشند چون ملائکه در راستای اسمائی که خودشان دارند الله را می شناسند و عابد خدا هستندولی محبت اهل بیت اسم کامل خداست که همان محمد و آل محمد که می فرماید خدا برای من بس است. پس با این حساب اگر عاشق خدا هستیم باید با یک رابطه به خدا برسیم که اگر اینطوری نباشد عشقی را که داریم محدود است و حتی اگر با عرفا و اولیای خدا به غیر از چهارده معصوم به سوی خدا بروی، نشان می دهد که محدود هستیمو تنها چهارده معصومانسان های کاملی هستند و حتی این را هم بدانیم که انبیاء با چهاده معصوم به خدا تقرب پیدا می کنند و هیچ پیغمبری نبوده که بدون توسل و شناخت اهل بیت به خدا تقرب پیدا کند مثلا می توانید با مراجعه به موزه های بین المللی نامه های حضرت سلیمان و توسلات حضرت نوح به اهل بیت را ببینید. در افرادی که پیرو اهل سنت هستند که در کتابهایشان این مسایل را آوردند و برای فرزندانشان اسماء اهل بیت را می گذارند و معتقدند که پیامبر فرموده فرزندانتان را بر حب محمد و آل محمد (ص) تربیت کنید و در بحثهای ابتدایی شان آورده اند که هرکس با محبت محمد و آل محمد (ص) از دنیا برود شهید است. حال با این اوصاف بعضی افراد به خاطر نداشتن امور پایین تر خودشان را کوچک می بینند و وقتی چیزی را که دیگران دارند ولی آن فرد ندارد دلش ضعف می رود و همه اینها نشان می دهد که این افراد بهشتشان در دنیا است و خدا در این زمینه می فرماید: اگر شما مومنین حسودی نمی کردید ناودان اینها را هم طلا می کردم ولی متاسفانه ما با دیدن زرق و برق دنیایی خود را می بازیم و فکر می کنیم که همه کمالات این است که خدا به دست این بندگانش داده است و خانواده آسمانی مان را فراموش می کنیم. به معنایی این افراد می خواهند با ارزش ترین چیزهای خود که لا اله الا الله و عشق اهل بیت را داشته باشند و در کنار اینها سبک زندگی دیگران که این چیزها را ندارد را داشته و زندگی کنند که البته با این کار عشق ما کوچک می شود. ولی ما افراد بزرگترین چیزی را که نیاز داشتیم را خدا به ما عطا کردهکه اگر این را فراموش کنیم بعدا با خود می گوییم که ای کاش در زندگی خود روی این عشق کار می کردم و به چیزی غیر از این عشق نمی پرداختم. دقیقا مثل کسی است که می خواهد عالی ترین تجارت را انجام دهد ولی بخشی از سرمایه اش را برای تجارتهای کم ارزش صرف می کند که مثل ما انسانهاست که بخش کوچکی را به اهل بیت اختصاص می دهیم و بخش های مهم زندگی که شامل: انتخابات، ارتباطات و رفتار را به غیر از آنها اختصاص می دهیم و در کوچکی کمبودها و در بزرگی حس خیالی و وهمی خیلی اتلاف استعداد داریم و وقتی این مسئله نمایان می شود که فرد به برزخ منتقل می شود و آن موقع است که می بینیم سرمایه مان را در جایی که باید خرج می کردیم انجام ندادیم. در زندگی خود هم اگر می خواهیم در اموری مثل همسر داری، بچه داری، سبک تربیتی و یا کارهای اقتصادی و سیاسی عالِم شویم باید آن را با اهل بیت پیوند دهیم. بعضی انسانهای نابغه و بزرگ را می بینیم که وقتی اسم اهل بیت و یا خدا و زندگی جاودانه می آید چون با این امور سنخیتی ندارند همیشه حسرت می خورندو خودشان را با کمالاتی بسته اند که فرصت عشق بازی ندارندو یا کمالاتشان حسّی است که مثلا فرد آنقدر درس می خواند که دیگر فرصت عشق بازی را ندارد و آنقدر خودش را با درس خواندن خسته می کند که دیگر نمی تواند نمازش را با توجه بخواند و جالب است که بعضی افراد اینطوری دوست دارند که سرباز امام زمان هم بشوند و برای اهل بیت خدمت بکنند در صورتی که اگر فرد در نماز و اذان و اقامه خود وقت بگذارد و به خدا دعا کند می تواند حاجاتش را بگیرد و مگر این نیست که قرآن می گوید ما تمام کمالات و خیر را از آسمان می فرستیم پس اگر خیری از آسمان نازل می شود باید برای بدست آوردن آن تلاش بکنیم و با این حال خیلی از افراد مرتب می گویند که ما نداریم و بدبختیم. مثلا به عنوان مثال زمانی که ماه رمضان، شب جمعه، و یا زمانی که به حرم اهل بیت می رویم، وقت برای خدا و اهل بیت نداریم و بسته می آییم و بسته می رویم و این یک نکته است که ما نباید خودمان را کوچک نگاه کنیم و اگر کسی خودش را بشناسد محال است که اعتماد به نفسش از دست برود و اگر کسی گفت که به من تندی و تلخی کردند و من اعتماد به نفسم از بین رفت معلوم می شود که خودش را نمی شناسد. واقعا چه کسی می داند که چه دارد ولی اصولا ما افراد از پول و دارایی مان با خبر هستیم و حساب آنها را به دقت دنبال می کنیم در این حالت اگر کسی به ما بدبخت و گدا بگوید به او می خندیم و می گوییم که خیالت راحت باشد که من حساب هایم پُر پول استو امثال تو را می خرم. حال شاید این فرد هم خیلی گناهکار باشد ولی کسی نمی تواند او را تحقیر کند و دقیقا کسی که گناهکار باشد و محبت اهل بیت را در دل داشته باشد اکسیر اعظم دارد و اگر کسی بالاترین عشق را داشت او را تحقیر و سرزنش نکنید چون اهل بیت اگر کسی بالاترین چیزی که خدا که همان حب اهل بیت است را داده داشته باشد، به خاطر آن از تخلفاتش و خطاهایی که از او سرزده او را تحقیر نمی کنند. ممکن است انسان از عملش ناراحت شود ولی از خودش نباید ناراحت شود که اگر اینطوری باشد خودش را دور کرده است و مثل این است که ثروتمند را گدا خطاب کنی،یا به دکتر و مهندس بگویی بی سواد چون در هر صورت او باسواد است. در سخنی از امام باقر (ع) آمده:که اگر به یک گوهر گردو بگویید بعد از مدتی روی او خاک می نشیندکه این صحبت مصداق ما انسان هاست که باید مواظب باشیم که شیطان ما را کوچک نکند و نتواند که ما را از اهل بیت دور کند و ما را وحشت زده کند حالا اگر از کسی فحشایی یا منکری سر زده آن فرد نزد اهل بیت کوچک نمی شود و عزیز است و کسانی هستند که ما فکر می کنیم کوچک هستند ولی چه بسا آسیب هایی که خود دیدیم بیشتر از او باشد و یا آن فرد، فاحشه باشد ولی شاید آن فرد فحشای ظاهری داشته باشد ولی ما فحشا و آسیب های باطنی دیده باشیم و دچار اشتباهاتی شدیم که شیطان در روح ما رخنه کرده باشد. متاسفانه ما تا این عیبها را در دیگران می بینیم آن را بی دین خطاب می کنیم ولی باید ببینیم که خودمان چقدر اهل فحشا و منکرات هستیم و درون خودمان چه آلودگی هایی وجود دارد و ممکن است که کسی عشق اهل بیت را داشته باشد ولی خلافکار باشد که در این صورت باید به او احترام بگذاری چون خداوند قیمتی ترین چیز عالم را درون این فرد گذاشته است و جذبش از آسمان بیشتر از دیگران است. ناهنجاری هایی در جامعه از قبیل اعتیاد، فرار دختران و خود فروشی زنان وجود دارد که ما اینها را معضلات جامعه می دانیم در صورتی که اینها جزء کمترین ناهنجاری های جامعه به شمار می رود و بزرگترین شرابها و مستی ها و انحرافات در چیزهایی شامل می شود که خیلی محسوس نیست و برای همین است که ما در نظر دیگران انسان محترمی هستیم ولی در اصل صاحب هزار جور اعتیاد هستیم و اگر خدا بخواهد عیار ما را بسنجد در آخر معلوم می شود که چقدر اهل فساد و فحشا و منکرات و شراب خواری بودیم ولی متاسفانه چون ما در دنیا دکتر و مهندس بودیم و صاحب مقامی شدیم یک فرد معتاد را که نه اهل فخر فروشی و فحشا بوده را کوچک می شمریم که اتفاقا چون صاحب مقام و قدرت بودیم خطرش از اعتیاد برای ما بیشتر بوده چون ما فخر داشتیم ولی آن فرد معتاد فخری نداشته است و بزرگترین حماقت، فخر فروشی است و در روز قیامت انسان را از رحمت خدا دور می کند و باعث می شود که انسان از نعمت بهشت محروم شود چون همیشه به دارای هایش و توانایی هایش پُز داده است. ملاک افتخار این است که ببینیم در آسمان دلمان چه ستاره هایی می درخشد و ببینیم در انتخابات و ارتباط هایمان به چی و کجا تمایل داریم پس اگر بدانیم که گرانترین چیز را داریم در نگاه کردن به خودمان دقت می کنیم که شیطان ما را تحقیر نکند و دچار کم بینی نشویم و شجاعت و عزت و شجاعتمان زیر سوال نرود چون ما حب اهل بیت در دلهایمان جاری است که برای یک انسان کامل و خلیفه الله استو وقتی انسان خود کم بین باشد قدر چیزی که دارد را نمی داند یا بعضی ها به این افرادی که حب اهل بیت را دارند صحبتی می کند و بعد میگوید که آن فرد را ضایع کردم در صورتی که آن فرد با این صحبتها ضایع نمی شود و آن فرد هم فکر نمی کند که ضایع شده است و بعضی ها فکر می کنند که اگر ظاهرشان تمیز و آراسته نباشد در حقیقت کوچک و ضایع شده است که البته تمیزی چیز خوبی است اما نه اینکه فرد خودش را بدبخت کند و دچار توهّم بشود و زیبایی را در این چیزها ببیند بلکه باید ملاک قیمت و ارزش را پیدا کنیم و بدانیم که چطوری سبک زندگی مان را طراحی کنیم و اگر دیگران چیزی دارند و تو نداشتی، از نداشتن آن احساس کوچکی نکنی چون خدا فضیلتش را بدون هیچ زحمتی در نامه عملت می نویسدو ما انسانها باید یک وقت برای فهم ریاضیات خدا، برزخ و قیامت بگذاریمولی از آن طرف هم اگر خدا یک نعمتی به ما داد باید در قبال آن مسئولیت پذیر باشیم. پس ما باید در زندگی عاشق کسانی باشیم که خدا بهترین های عالم را به آنها داده و هرکسی راکه عشق به اهل بیت در دلش هست را دوست بداریمچون اینها خواهر و برادران دینی و بالاتر از خواهر و برادران زمینی مان هستند لذا امیرالمومنین (ع) می فرماید: (( رُبً اَخ لَم تَلتِ اُمُّک )) چه بسیار برادرانی داری که مادرت آنها را نزاییده است و با این حساب چه بسیار دوستانی داریم که از پدر و مادر به ما نزدیک تر و دوست داشتنی ترهستند چرا؟ چون از این پیوند زمینی یک پیوند آسمانی با هم داریم و آن خیلی ماندگار تر است و همان طور هم که در قرآن آمده که ((والآخِره خَیرٌ وَ اَبقی)) یعنی ارتباطات آخرتی و ایمانی بهتر و باقی تر است پس ما باید انسانها را دوست داشته باشیم و حرمت آنها را نگهداریم و چه بسا ما در یک جایی که غریب هستیم بتوانیم خیلی خواهر و برادر خوب و آسمانی پیدا کنیم که محب اهل بیت هستند و خیلی از خواهر و برادر زمینی مان بهتر باشند.