اعوذ بالله من الشیطان الرجیم
بسم الله الرحمن الرحیم
الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین
طاعات و عبادات عزیزان قبول باشد.
هدف خلقت و راهنمایی الهی
خداوند تبارک و تعالی انسان را آفرید و خود را رب انسان، یعنی مربی انسان، معرفی میکند. جهان را به سان یک باشگاه خلق کرده است تا ما با برخورداری از روح خدا و استعداد بینهایتی که در هر یک از ما قرار داده، به سمت شباهت به مربی خودمان، یعنی الله، حرکت کنیم. این هدف خلقت انسان است.
برای اینکه بتوانیم در این باشگاه موفق شویم و راحتتر مسیر رسیدن به هدف خلقت را طی کنیم، فرمولها و قواعدی را قرار داده است، مانند هر مربی دیگری در باشگاه خود. بارها فرموده است که اگر شما این دستورات را اجرا کنید، زندگیتان با آسایش و آرامش توأم خواهد بود. اما اگر از این قوانین صرفنظر کنید، تنبلی کنید یا بیحوصلگی داشته باشید، زندگیتان سخت میشود، مشکلات زندگیتان زیاد میشود و آسیب میبینید.
«یُرِیدُ اللَّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَلَا یُرِیدُ بِکُمُ الْعُسْرَ» (بقره/۱۸۵)؛ خداوند برای شما آسایش و آسانی میخواهد و سختی نمیخواهد. میخواهد شما آسایش و آرامش داشته باشید، ولی اگر بخواهید آسایش و آرامش داشته باشید، باید در سایه تخصصهای الهی آن را به دست آورید. همانطور که اگر بخواهیم در بعد مهندسی آسایش داشته باشیم، باید به مهندسانمان اعتماد کنیم و ساختمان را به آنها بسپاریم تا به گونهای بسازند که ما در این ساختمان آرامش داشته باشیم. اگر میخواهیم در بعد جسمانی راحت باشیم، به متخصصان پزشکی مراجعه کنیم؛ آنها دستوراتی میدهند که آسایش و آرامش ما تأمین شود.
خداوند میفرماید شما بدون راهنمایی من، زندگیتان زندگی تخصصی نیست. چون قبلاً، همانطور که مستحضر هستید، عرض کردیم که برای هدایت یک انسان، هفت دسته اطلاعات تخصصی لازم است که این فقط در انحصار خدا و اهل بیت (علیهمالسلام) است. کسی غیر از خدا و اهل بیت، حتی یک دانه از این اطلاعات تخصصی را ندارد که بتواند برای انسان سعادت و سلامت را تأمین کند.
خداوند میفرماید وقتی که با دستوراتی که من میدهم، با توجه به شناخت و تخصصهای خودم به شما میدهم، شما دیگر آرامش دارید، آسایش دارید و زندگیتان شیرین میشود.
پیامدهای دوری از دستورات الهی
اما اگر از این دستورات دوری کنید، دچار حماقت، خودشیفتگی و خودبینی شوید و فکر کنید که به این دستورات احتیاج ندارید و آنها را از زندگیتان خارج کنید، گرفتار زندگی جاهلی میشوید. این حیاتتان دیگر حیات انسانی نیست و زندگیتان زندگی جاهلی است. لذا خداوند در قرآن هر زندگی را که زیر نظر خدا و دستورات الهی نیست، حیات حیوانی و حیات جاهلانه معرفی میکند. «أَفَحُکْمَ الْجَاهِلِیَّهِ یَبْغُونَ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُکْمًا لِقَوْمٍ یُوقِنُونَ» (مائده/۵۰)؛ آیا حکم جاهلیت را میخواهند؟ و برای قومی که یقین دارند، چه کسی از خدا بهتر حکم میکند؟
خداوند شما را بینهایت دوست دارد و شما را برای آسایش، آرامش و سعادت دنیا و آخرت آفریده است. بنابراین، به دستوراتش عمل کنیم. اما اگر از اینها پرهیز کنید، زندگیتان خراب، تلخ و سخت میشود.
ضعف انسان و نیاز به استعانت الهی
در این دستورات، خداوند دستوراتش را به دو بخش تقسیم کرده است:
یک بخش، آن بخشهایی است که ما باید راجع به تکتک مسائل زندگیمان عمل کنیم؛ مثلاً نماز، روزه، حجاب، خمس، زکات، وظایف اقتصادی، وظایف اجتماعی، وظایف سیاسی. میفرماید به اینها عمل کنید. اما اگر به اینها عمل کردید، تمام پیروزی و موفقیت در اینجا نیست. چون شما موجود مختار هستید، باید خودتان با اختیار به کانون قدرت و کانون موفقیت اتصال داشته باشید.
چون جنس شما «خُلِقَ الْإِنْسَانُ ضَعِیفًا» (نساء/۲۸) است؛ انسان از ضعف آفریده شده است. جنس انسان، ضعف و فقر است. نه هستیمان مال خودمان است، نه صفاتمان مال خودمان است و نه هیچکدام از داراییهایمان. ما عین فقر و عجزیم نسبت به خداوند. لذا خداوند میفرماید که شما باید به این توجه داشته باشید که دائماً به کمک من احتیاج دارید. «إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ» (فاتحه/۵).
این را در عبادت ما گنجانده است. انسان بدون استعانت، یعنی طلب یاری از خداوند، خدا کاری با او ندارد و رهایش میکند. آدمی که از خداوند استعانت ندارد، یعنی نمیگوید خدایا کمکم کن، تو باید به داد من برسی، و این توهم به سراغش بیاید که توانمندیهای خودش یا آدمهای دیگر کافی هستند برای کسب سعادت، خب این غلط است. اگر کسی دچار چنین شرکی شد، زندگی خودش و دیگران به سختی میافتد، مگر اینکه دوباره به اصل خودش برگردد و اقرار و اعتراف کند که خدایا من دچار جهالت هستم و بدون راهنمایی تو و مدد تو کاری نمیتوانم بکنم.
بشر علمی ندارد که بخواهد با آن علم به تأمین سعادت خودش یا دیگران اقدام کند. بشر دانشی برای این کار ندارد. همانطور که عرض کردم، بعد از ۸۰۰۰ سال پزشکی، بشر حتی هنوز یک عضو بدن را نمیشناسد. بشر هنوز بعد از هزاران سال، یک اتم و یک الکترون و نوترون را نمیشناسد، چه رسد به روح و چه رسد به ترکیب اینها که در اجتماع حاضر میشود. بنابراین، بشر دانشی ندارد که بخواهد با آن دانش این سعادتها را کسب کند.
پس اگر قلدری کرد و گفت به راهنمایی خدا و مدد خدا احتیاجی ندارم، این یک دروغ و یک شرک است. این یک خودشیفتگی است که میگوید من به قرآن و به اهل بیت نیاز ندارم و خودم با دانش خودم میتوانم سعادت خودم را تأمین کنم. و الان بیش از قرنها گذشته است و بشر هیچوقت نتوانسته این کار را انجام دهد؛ روزبهروز اوضاع بشر بدتر شده است. یعنی ما دائماً در حیات بشری، اوضاع با پیشرفت دانش بهتر نشده است و این به خاطر آن خودشیفتگی و فریبی است که انسان از شیطان میخورد و میگوید من نیازی ندارم.
خدا میگوید هر وقت شما، چون موجود مختارید، خود دانید. اگر میخواهید کمک بکنم، کمک میکنم؛ نمیخواهید، کمک نمیکنم. خودتان بروید. لذا خداوند در قرآن تهدید میکند: «قُلْ مَا یَعْبَأُ بِکُمْ رَبِّی لَوْلَا دُعَاؤُکُمْ» (فرقان/۷۷)؛ بگو اگر دعای شما نباشد، پروردگارم به شما اعتنایی نمیکند. رب، یعنی مربی، دیگر با شما کاری ندارد، توجهی به شما ندارد و رهایتان میکند. وقتی هم رهایتان کند، خودتان هستید و با این دانش اندکتان میخواهید بینهایت مسائل و مشکلات را حل کنید، اما نمیتوانید. همانطور که تا الان هم بشر نتوانسته است.
بیش از هر زمان دیگری الان ما بیماری داریم: سکته و سرطان و آلزایمر و پارکینسون و بیماریهای دیگر داریم. بیش از هر زمان دیگری قتل و جنایت و سقط جنین و طلاق داریم. بیش از هر زمان دیگری فقر و فاصله طبقاتی، تبعیض و فساد، خودکشی و قتل، جنگ و زندان داریم. این بدبختی است که بشر با فاصله گرفتن از قوانین حیاتبخش الهی، بر سر خود و بقیه جوامع آورده است.
لذا میگوید اگر نمیخواهید، چون شما موجود مختارید، من زوری نمیآیم شماها را به سعادت برسانم. زوری نمیآیم خودم را به شما تحمیل کنم. اگر نخواهید، کاری با شما ندارد. «قُلْ مَا یَعْبَأُ بِکُمْ رَبِّی لَوْلَا دُعَاؤُکُمْ». به همه مردم اعلام کن اگر دعا و درخواست شما نباشد، پروردگار هیچ توجهی به شما ندارد. در حدیث قدسی آمده است که خداوند میفرماید: «به مردم بگو اصلاً برایم مهم نیست کی کجا میمیرد، وقتی قرار است به من توجهی نکنید.» وقتی به منشأ دانش، آرامش و سعادت توجه نکنید، دیگر مهم نیست کجا میمیرید و دارید چهکار میکنید. مهم نیست به چه بدبختیها و نکبتهایی دچار میشوید، چون خودتان دارید عمداً اینها را برای خودتان ایجاد میکنید. مثل یک نفر که میداند پزشکی هست که میتواند مداوایش کند، اما عمداً از او فاصله میگیرد. نتیجه چه میشود؟ نتیجه میشود روزبهروز درد و مشکلاتش بیشتر میشود تا بمیرد.
قانون الهی: بأساء و ضراء در پی غفلت
لذا این یک قانون کلی در نظام خلقت و ناموس خلقت است؛ یک سنت الهی است که خدا میگوید وقتی شما از من فاصله میگیرید، هم «بأساء» و هم «ضراء» به سراغتان میآید. برای خواندن قانون، صلواتی ختم بفرمایید.
سوره انعام، آیه ۴۲: «وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَىٰ أُمَمٍ مِنْ قَبْلِکَ»؛ ما به امتهای قبلی (پیامبر) فرستادیم. میخواهد بگوید این یک قانون است؛ قبلیها هم همینطور بوده و بعدیها هم همینطور است. «وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَىٰ أُمَمٍ مِنْ قَبْلِکَ»؛ به امتهای قبلی، پیامبر برای همه فرستادیم. «فَأَخَذْنَاهُمْ بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ یَتَضَرَّعُونَ»؛ ما اینها را دچار بأساء و ضراء کردیم تا اینکه شاید به تضرع بیفتند و خودشان را نجات دهند.
«بأساء» یعنی جنگ، خونریزی، سیل، زلزله، بیماریهای فراگیر (مثل همین کرونا)، نکبتها و مصائبی که یک جامعه را، میلیونها، صدها میلیون، بلکه کره زمین را درگیر میکند. «وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَىٰ أُمَمٍ مِنْ قَبْلِکَ فَأَخَذْنَاهُمْ بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ یَتَضَرَّعُونَ»؛ شاید برگردند، شاید به گریه و تضرع بیفتند تا من به دادشان برسم.
این آیه ۴۲ سوره انعام در واقع میخواهد بگوید که هرچه بر سر گذشتگان آمده، بر سر آیندگان هم میآید؛ این یک قانون و یک سنت تغییرناپذیر است. اگر در جامعهای شما از راهنمایی و هدایت خدا فاصله گرفتید، مصائب به سراغتان میآید. حالا اگر مصائب به سراغتان آمد، «ضراء» چیست؟ «ضراء» مشکلات اقتصادی، ورشکستگی، مشکلات روحی و روانی است؛ آبرویتان میرود. مشکلات آبرویی هم در نظام فردی است و هم در نظام اجتماعی. در نظام فردی، اگر خود یک نفر اهل استغاثه و دعا نباشد، این انواع نکبتها زندگیاش را فرا میگیرد. ولو موفقترین آدم در آن ۵۰ درصد اول باشد، یعنی درسش را خوانده، تلاشهایش را کرده، روشهای علمی را بلد است و همه کارهایش را میکند، اما کار درست نمیشود و شکست به سراغش میآید. ۵۰ درصد موفقیت برای فرد و جامعه، درخواست و دعاست.
استغاثه؛ سلاح انبیا و رمز پیروزی
حضرت امام رضا (علیهالسلام) فرمودند: «عَلَیْکُمْ بِسِلَاحِ الْأَنْبِیَاءِ»؛ بر شما باد به اسلحه انبیا. گفتند: آقا، اسلحه انبیا چیست؟ فرمودند: دعا. دعا و درخواست اگر نباشد، خدا هیچ کاری با شما ندارد. (خدا میفرماید:) «این بشر به من بنده، به من احتیاجی ندارد که نمیخواهد؟» خب اگر نمیخواهد، من هم کاری با او ندارم. اگر تکبر دارید و نمیخواهید، من هم کاری ندارم.
«ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ» (غافر/۶۰)؛ مرا بخوانید تا شما را اجابت کنم. «إِنَّ الَّذِینَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِی سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِینَ» (غافر/۶۰)؛ همانا کسانی که از عبادت من تکبر میورزند، بهزودی با خواری وارد جهنم خواهند شد. ببینید خدا چقدر مهربان است؛ ما را تهدید به جهنم میکند بلکه برگردیم. آنهایی که از درخواست از من تکبر میورزند، از دعا کردن و استغاثه یا احساس نیاز نمیکنند، بهزودی با خواری آنها را وارد جهنم میکند. آنجا میگوید اصلاً به شما محل نمیگذارم. اینجا میگوید با خواری وارد جهنمتان میکنم. آدمی که در زندگیاش گریه نیست، استغاثه نیست، تضرع نیست، دعا نیست، نکبت زندگیاش را فرا میگیرد.
این مسئله خیلی مهم است. اگر الان بگویند مجلس امام حسین (علیهالسلام)، مجلس حضرت زهرا (سلاماللهعلیها) یا مجلس امیرالمؤمنین (علیهالسلام) است، این حسینیه میخواهد بترکد از جمعیت. اما استغاثه نه؛ چون هنوز به این رشد نرسیدهاند که بزرگترین مصیبت ما فقدان امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف) است. وقتی ایشان بالای سر ما نیست، همه مصائبمان از همینجاست. تازه وقتی هم در آن مجالس میآییم، معمولاً با حیات انسانی نمیرویم. میگوییم برویم آنجا دعا کنیم، گریه کنیم، حاجتهایمان را بدهند: مشکل مالی داریم، شفا و سلامتی، مسائل اجتماعی و آبرویی، زن و شوهر و از این چیزها. یا نهایتاً دیگر حالا کنکور قبول شویم، درسمان قبول شود و این حرفها. حیات انسانی در آن نیست.
استغاثه کار آدمهای شرافتمندی است که میفهمند بزرگترین مصیبت بشر، نبودن منجی و نبودن متخصص معصوم بالای سر اجتماع است. این یک زندگی جاهلانه است که حیات بشری را تهدید میکند و نابود میکند. و حالا جمع میشوند دور هم، استغاثه میکنند؛ یعنی میگویند: «خدایا پناه آوردیم به تو، یا امام زمان (عجلاللهتعالیفرجهالشریف)! ای خدا پناه آوردیم به تو، تعجیل کن در فرجت. خدایا تعجیل کن در فرج مولایمان و حجت خودت و او را برسان که این ۸ میلیارد انسان نجات پیدا کنند.»
استغاثه اگر نباشد، جنگ، خونریزی، سیل، زلزله و بیماریها زندگیها را نابود میکند. قرآن میگوید اگر میخواهید از شر اینجور چیزها نجات پیدا کنید، ۵۰ درصد موفقیتتان این است که بنشینید، دعا کنید، جمع شوید، استغاثه کنید و گریه کنید؛ چه فردی و چه جمعی. و این اصل پیروزی است. رمز پیروزی و موفقیت همین گریه است، همین استغاثه است، همین تضرع است.
چالشهای جهانی و نبرد آخرالزمان
بنابراین، اگر ما بخواهیم (موفق شویم)، ما یک جنگ بزرگ جهانی را شروع کردهایم با ناتو و با کل دنیا. فعلاً در حالت نه جنگ و نه صلح هستیم؛ در واقع صلح مسلح. و بهزودی به شکلی بسیار سختتر از دوره قبل، دشمن تهدیدمان کرده است، بهخصوص تصریح کرده که ما ایران را باید تجزیه کنیم. ترامپ در جلسه با سران اروپا گفت: «ایران باید تجزیه شود. اگر تجزیه نکنیم، همه ما را نابود خواهد کرد.» در کتابهایشان هم آمده است، خودشان هم میگویند. دیدید که بالاخره اینها افکاری را لو دادند که ما سالها میگفتیم و متأسفانه خیلی از خواص، حتی از خواص خودمان، انکار میکردند.
نتانیاهو میگوید ما بیش از سه هزار سال است که در حال مبارزه هستیم. این یعنی مبارزهای تاریخی بوده که از همان زمان بنیاسرائیل تا الان ادامه داشته است. یک جنگ است؛ تکلیف تاریخ باید روشن شود. و آنها تصمیم گرفتهاند ما را نابود کنند و تجزیه کنند. قطعاً از ما دست برنمیدارند. قطعاً ما را به حال خودمان رها نخواهند کرد. و حتی آتشبس دادن، همانطور که فردایش اعلام کردند، برای تقویت خودشان بوده است؛ برای آماده شدن برای مرحله جدیدی از جنگ، مرحله جدیدی از کشتار و حوادث سخت نبرد. همانطور که نتانیاهو گفت و همانطور که رهبر عزیزمان فرمودند، این جنگ تاریخ، جنگ آخرالزمان، جنگی است که در آن یک طرف باید نابود شود. آقا فرمودند که این جنگ برای هر دو طرف مسئله مرگ و زندگی است؛ یعنی یکی از دو طرف باید نابود شود. دیدید که نتانیاهو چند روز پیش گفت: «یا پیروز میشویم یا نابود میشویم.» این است؛ تکلیفشان را مشخص کردهاند.
خیلی وقتها افراد میگفتند خب این مسئله، مسئله اسرائیل است. اما دیدید که دو سه هفته پیش گفت: «نه، مسئله اسرائیل بزرگ است. اصلاً دست به آن بحث فلسطین و غزه و اینها نیست.» ما یک رسالت معنوی و تاریخی داریم که اسرائیل بزرگ را تشکیل دهیم. یعنی همانطور که خودش اسم برد: لبنان، سوریه، اردن، مصر، عربستان، عراق، بخشی از ایران. البته اینها دروغ میگویند، اما همانطور که در کتابهایشان نوشتهاند، اینها کل جهان را میخواهند. اینها قائل هستند به اینکه همه جهان مال اینهاست و بنابراین هیچوقت دستبردار نیستند. اگر زیادهخواهیهایشان دستبردار بود، ناتو را به سمت شرق نمیآوردند که جنگ اوکراین و روسیه در بگیرد و همه جای کره زمین را بگیرند. الان دیگر تصمیمشان را رسماً اعلام کردهاند که ما میخواهیم ایران را به چند کشور تجزیه کنیم. اتفاقی که برای سوریه افتاد و برای جاهای دیگر دارد میافتد، برای ما هم میافتد. لذا ما بخواهیم یا نخواهیم، این جنگ تاریخ، جنگ سرنوشت، جنگ آخرالزمان شروع خواهد شد.
و حالا که این جنگ میشود، ما باید (بدانیم که) فقط موشک و آمادگیهای نظامی، اقتصادی و اجتماعی نیست. اسلحه ما، همانطور که قرآن میگوید، تضرع و گریه است. این است که شما را در مقابل دشمن موفق میکند.
تجربه تاریخی و امدادهای غیبی
ما قبلاً هم وقتی انقلاب شد، تمام ابرقدرتها علیه ما بودند. الان بعضی از قدرتها علیه ما هستند: آمریکا و غرب و ناتو. آن موقع شرق، یعنی شوروی هم بود، چین هم بود. همه دنیا آمدند علیه ما. چه چیزی باعث شد که ما در دفاع مقدس پیروز شویم؟ با اینکه ما هیچوقت امکانات الانمان را نداشتیم؛ نه عدهمان و نه عُدهمان (یعنی نیروها و تجهیزاتمان) مثل الان پیشرفته نبود. عقبمانده بودیم و دنیا در لبه تکنولوژی آمد با ما جنگید، ولی از ما شکست خوردند. دنیا، کل دنیا از ما شکست خورد. چرا؟ چون ما استغاثه داشتیم، دعا داشتیم، توسل داشتیم، گریه داشتیم. مساجدمان پر از شور و شوق و جوانها و رونق و دعاهای مختلف بود. الان مساجد ما نوعاً مساجد خاموش، مساجد سرد و مساجد بیرونق است و این فاجعه است.
اگر ما بخواهیم در این نبرد آخرالزمان موفق شویم، حواسمان باید باشد. به همه مردم دنیا، به همه مسلمانها، به همه شیعیان باید اعلام شود: رمز پیروزی ما استغاثه است، دعاست، گریه است، کمک گرفتن از خداست، استعانت و استمداد از خداوند. اگر ما این را کنار بگذاریم، (هرچند) موشک داریم، پدافندمان (قوی است)، سپاه داریم، ارتش داریم، دیدید که روز اول دشمن چهکار کرد؟ دشمن روز اول آمد همان چیزهایی که مایه امید ما بود و ما سالها به آن پز میدادیم را… آمد چهکار کرد؟ آمد سایتهای ما را هک کرد. (میخواستیم) موشک بزنیم، لانچرها و موشکهایمان را هم روز اول همه را زدند و تا غروب و تا شب ما را بمباران میکردند. استغاثهها و دعاهای مردم بود که خداوند به ما رحم کرد و رهبر عزیزمان فرمودند خداوند نقشه اینها را باطل کرد. و اینها نقشههایشان درست بود و تصمیم داشتند که ظرف چند روز ایران را جمع کنند. طوری که همانطور که رهبرمان فرمودند، برای فردایش برای ما پادشاه هم تعیین کرده بودند، تجزیه ایران و حاکمان ما را مشخص کرده بودند. مطمئن بودند. این خدا بود.
بنابراین ما باید به رمز پیروزیمان توجه کنیم. استغاثهها باید روزبهروز شلوغتر و باشکوهتر باشد. تضرع باید (واقعی باشد)؛ تضرع یعنی زاری زدن، نه اینکه از روی عادت دستمان را بالا ببریم و حالا سخنران یا مداح چیزی میگوید و من هم از روی شکم سیری بگویم: «الهی آمین.» خدا میگوید اگر تضرع نداشته باشید، ببینید، میگوید: «فَأَخَذْنَاهُمْ بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ»؛ با انواع مصائب دچارتان میکنیم تا به گریه بیفتید، تا به تضرع بیفتید و به حقیقت خودتان برسید. حقیقت شما فقر است، حقیقت شما ربط به خداست. ما چیزی از خودمان نداریم. نه وجودمان مال خودمان است و نه هستیمان مال خودمان است. بنابراین شما فقط با دعاست که اتصال به کانون قدرت پیدا میکنید. با تضرع است که رحمت الهی را به سمت خودتان جلب میکنید.
لذا در جنگ احد دیدید که وقتی مسلمانها شکست خوردند، پا به فرار گذاشتند و پیغمبر (صلیاللهعلیهوآله) و چند نفر آدم محدود مانده بودند. چه چیزی مسلمانها را نجات داد؟ در جنگ بدر چه چیزی مسلمانها را نجات داد؟ قرآن میگوید در جنگ بدر وقتی که عده و عُده مسلمانها خیلی کمتر از دشمن بود، بعد یکدفعه دشمن که آمد، اینها چشمشان خورد به عده و عُده دشمن، مسلمانها دچار وحشت و اضطراب شدند و ترس برشان داشت. بعد قرآن میگوید: «فَاسْتَغَاثُوا»؛ شروع کردند به استغاثه. وقتی که شما استغاثه کردید، خدا میگوید چه؟ «إِنِّی مُمِدُّکُمْ بِأَلْفٍ مِنَ الْمَلَائِکَهِ» (انفال/۹)؛ من شما را با هزار فرشته کمک میکنم. یعنی امدادهای غیبی میآید. عزیزانی که همسنوسال ما بودند و در دوران دفاع مقدس در جبهه بودند، با چشم خودشان امدادهای غیبی را آنجا دیدند. کشوری دستخالی در مقابل همه قدرتها پیروز شود، یعنی امداد غیبی دیگر. چه چیزی از این بالاتر که ۴۷ سال همه دنیا بریزند سر یک کشور و شکست بخورند؟ امداد غیبی. خدا پشت شما هست؛ امداد غیبی.
ما اگر استغاثه نداشته باشیم، امدادی در کار نیست. خدا میگوید شما وقتی استغاثه بکنید، به هزار تا، به سه هزار تا، به ۵ هزار تا (فرشته)؛ این آیه قرآن است که دارم میخوانم. و میلیونها فرشته هستند که میآیند کمک شما میکنند. سربازهای شما و لشکریان خدا میآیند به داد شماها میرسند. این تجربه را همیشه ما داشتیم؛ در دفاع مقدس، در انقلاب اسلامی داشتیم، هنوز هم داریم، در همین دفاع مقدس ۱۲ روزه هم داشتیم.
نتیجهگیری: ضرورت استغاثه در عصر حاضر
بنابراین مردم باید توجه کنند و از استغاثه و دعا غفلت نکنند. اگر از این غفلت کنیم، آسیب میبینیم. اگر گول موشکی و سربازها و نظامیها و تجهیزاتمان را بخوریم، شکست خواهیم خورد. پیغمبر (صلیاللهعلیهوآله) در همین جنگ بدر، در جنگ احد و در جنگهای دیگر، عده و عُدهاش کمتر از دشمن بود. پس چطور در مقابل دشمن پیروز شد؟ با استغاثه پیغمبر و سربازانش. در جنگ حنین با اینکه ۱۲ هزار نفر بودند، لشکرشان از دشمن بالاتر بود و قوی شده بودند. «وَیَوْمَ حُنَیْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْکُمْ کَثْرَتُکُمْ» (توبه/۲۵)؛ شماها غرور به سراغتان آمد. الان که دیگر ما امکاناتی داریم که چنین و چنان (هستیم)، ۱۲ هزار لشکر پیروز میشویم. (اما) شبیخون خوردند، شکست سخت و فرار.
گول امکانات را نباید بخوریم. مغرور به امکانات مادی نشویم. ۵۰ درصد وظیفه ما کار کردن است؛ تلاش کنیم، پدافندمان را قوی کنیم، موشکیمان را قوی کنیم، نیروی هوایی، زمینی و دریاییمان را قوی کنیم، به اوضاع داخل برسیم. اما ۵۰ درصدش تضرع و استغاثه است. این را اگر از دست بدهیم، به نص قرآن، خدا ما را رها خواهد کرد و ما شکست خواهیم خورد.
عزیزانم، اگر میخواهیم در جنگ آخرالزمان و در جنگی که در پیش داریم، حوادث به سراغمان نیاید، آسیبهایمان کم شود، آسیبهایی که ممکن است دشمن به ما بزند کم شود، باید شب و روز دعا بکنیم، باید استغاثه بکنیم. نه فقط جمعهها که اینجا هستیم، در خانههایتان هم که هستید، برای دفع بلا از اسلام و مسلمین استغاثه بکنید. یعنی گریه بکنیم، زاری بکنیم، به خدا بگوییم: «خدایا ما هیچی دستمان نیست، ناتوانیم، تو به داد ما برس.»
الحمدلله رب العالمین
صلی الله علی محمد و آله الطاهرین