سلام علیکم و رحمه الله.

اعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم. الحمدلله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنت الله علی اعدائهم اجمعین من الان قیام یوم الدین.

سلام و صلوات و درود و رحمت و خیرات و مغفرت و برکات الهی بر همه شما عزیزان. هدیه محضر مقدس حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها، وجود مقدس آقا امام زمان علیه السلام، امامزادگان واجب‌التعظیمی که در محضرشان هستیم، علما، اولیا الهی، مراجع، شهدا و امام الشهدا صلوات بلند ختم بفرمایید. 

سالگرد شهادت امام جمعه محترم کازرون هست، شهید صباحی، روح پرفتوح ایشان و همه شهدای روحانیت هم صلوات بلند ختم بفرمایید.

هدف خلقت انسان و نیاز به خلیفه الهی

بحث ما این بود که انسان از آن جهت که انسان است، برای هدف والایی خلق شده. روح الهی انسان به کمتر از رسیدن به مقام خلافت الهی راضی نیست. بی‌نهایت‌طلب بودن انسان چون از جنس بی‌نهایت آفریده شده، برای رسیدن به خلافت الهی نیاز به خلیفه دارد؛ چون مربی لازم دارد. باید یک خلیفه و مربی مسئولیت او را به دست بگیرد و برای او برنامه‌ریزی بکند.

نکته بسیار بسیار مهم این است که نیاز به امام و معصوم در ذات خود انسان است؛ یعنی همان‌طور که انسان در بخش جمادی نیاز به پول و ابزارآلات و امکانات مادی دارد، در بخش گیاهی نیاز به غذا، رشد، تغذیه، تولیدمثل دارد، در بخش حیوانی نیاز به جنس مخالف، کار، تفریح، مسکن‌گزینی و زندگی اجتماعی، فعالیت‌های اجتماعی دارد، در بخش فرشته‌ای و در بخش عقلانی نیاز به دانش دارد، نیاز به مربی، استاد و دانشگاه دارد، در ذات انسانی او، در بخش انسانی او، خلیفه خوابیده؛ یعنی ذات انسان نیاز به امام و ولی دارد.

ولی، فصل انسان

در حقیقت اگر بخواهیم انسان را از زبان قرآن تعریف بکنیم، فصل انسان می‌شود ولیّ؛ یعنی انسان بدون ولیّ حیات انسانی ندارد. بدون حضور در باشگاه خدا زیر نظر امام معصوم حیات ندارد، اصلاً حیات انسانی ندارد. به همین جهت هم در قرآن کریم حیات حقیقی انسان را مشروط به اتصالش به امام می‌داند: «یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اسْتَجیبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ إِذا دَعاکُمْ لِما یُحْییکُمْ». ای کسانی که ایمان آوردید، اجابت کنید خدا و رسول را هنگامی که شما را دعوت می‌کنند به چیزی که آن چیز به شما حیات می‌دهد. ببینید «لِما یُحْییکُمْ». انسانی که اهل اجابت خدا و رسول نیست، سبک زندگی‌اش سبک زندگی الهی نیست، زیر نظر متخصص معصوم نیست، حیات ویژه انسانی ندارد. او قطعاً سقوط می‌کند در حد کمالات حیوانی.

مفهوم حقیقی انسان در قرآن

انسان به معنای حقیقی‌اش، نه حیوان. با زن و مرد کار نداریم که بخش جنسی ماست، بخش حیوانی ماست؛ چون خیلی وقت‌ها ما این اشتباه را می‌کنیم، هر وقت می‌گوییم انسان، خیلی‌ها یعنی فکر می‌کنند یعنی این زن و مرد، این خانم یا این آقا این دکتر این مهندسه. نه، انسان که می‌گوییم یعنی همانی که روح خداست. خوب دقت کنید، همان کسی که از خدا آمده، به سوی خدا باز می‌گردد، همان موجودی که ذاتش «لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ» است، ذاتش عشق به خداست و ذاتش کشش دارد به سمت مقام خلافت الهی. منظور از انسان این است.

انسان در ذاتش نه زن است و نه مرد، نه فرشته است. دیشب گفتیم ما اصلاً مال کره زمین نیستیم. حقیقت انسان یک حقیقت ماورای عالم طبیعت است. برای همین هم ما معاد داریم؛ یعنی بازگشت می‌کنیم به جایی که قبلاً آنجا بودیم، برمی‌گردیم به جایی که قبلاً بودیم. ما اگر مال زمین بودیم دیگر معاد معنا نداشت؛ چون از زمین حرکت می‌کنیم به سمت خداوند. می‌شود رفت، در حالی که شما آیه و روایتی ندارید بگوید شما می‌روید پیش خدا. می فرماید: شما برمی‌گردید به آنجا. من وقتی می‌گویم انسان با مفهوم قرآنی، یعنی این موجود.

تشبه به مربی و تخلق به اخلاق الهی

انسان در ذاتش برای اینکه بتواند به هدف خلقت که تشبه به مربی خودش هست، چون وقتی می‌گوییم خدا «رب» است، آن هم نزدیک هزار بار در قرآن تکرار شده، یعنی شما متربی خداوند هستید. اگر به حرف مربی‌تان گوش بکنید، به خلافت الهی می‌رسید، به همان که پیغمبر فرمود: «تَخَلَّقُوا بِأَخْلَاقِ اللَّهِ». این خیلی مهم است، به او خواهید رسید. بنابراین وقتی می‌گوید: «عَبْدِی أَطِعْنِی أَجْعَلْکَ مِثْلِی»، بنده من اطاعت کن تا من تو را نمونه خودم قرار دهم. این ظرفیت در همه انسان‌ها است، اما اطاعت در ذات انسان باید باشد؛ یعنی نیاز به مربی داشتن، باشگاه داشتن، نیاز به اطاعت در ذات انسان است.

دین یک امر تحمیلی نیست، دین یک امر ذاتی و فطری است. کما اینکه در بخش عقلی هم بشر خودش می‌رود مدرسه، دوست دارد برود دانشگاه، مدارج علمی را طی کند. اگر نگذاری برود، به او ظلم کردی و ناراحت می‌شود. من باید فضایی داشته باشم که بتوانم بروم مربی ببینم، استاد ببینم، رشد بکنم. پس این ولیّ و امام، فصل انسان است. انسان به محض اینکه از ولیّ و امام جدا بشود، دیگر انسانیت ندارد، دیگر سقوط کرده. باز دارم تأکید می‌کنم، ما یا با ولیّ در ارتباطیم یا نیستیم. اگر در ارتباطیم و سبک زندگی‌مان را زیر نظر او داریم مدیریت می‌کنیم، حیات انسانی داریم؛ والا به تعبیر قرآن ما دیگر آن حیات طیبه و حیات انسانی را نداریم. و اصطلاحی که قرآن در اینجا به کار می‌برد، اصطلاح خیلی تخصصی است، می‌گوید: «فسق»؛ یعنی غیرطبیعی بودن، غیرطبیعی بودن.

ضرورت اتصال به امام زمان و جهاد تبیین

حالا این انسان که در ذاتش اطاعت و دین‌پذیری خوابیده، باید بداند که باید دائماً با ولیّ‌اش اتصال داشته باشد والا اگر این اتصال نباشد، «ماتَ مِیتَهً جاهِلِیَّهً»، آن هم امامی که در زمان خودت هست. این را توجه بفرمایید، درسی که حضرت زهرا سلام الله علیها به ما داد در شهادتش، همین است که او می‌بیند که مردم دارند از امام زمانشان جدا می‌شوند و یا محروم می‌شوند. برای جلوگیری از این، هم مادر انسانیت است، دیشب راجع به این توضیح دادیم، یک عاطفه‌ای دارد برای کل کره زمین، نگران هست، ام‌الائمه است. برای همین آن همه گریه‌های طولانی دارد حضرت که این اتفاق نیفتد، مردم از امام زمانشان محروم نشوند، از متخصص معصوم محروم نشوند.

خب حالا حضرت زهرا چه کار کرد که برای ما الگو است؟ یکی اینکه جهاد تبیین کرد. جهاد تبیین، شرط ایمان است. «وَالْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِی خُسْرٍ» قرآن می‌فرماید همه انسان‌ها دچار خسران هستند. استثنائاً بعضی از انسان‌ها خسران ندارند، کی‌اند آن‌ها؟ «إِلَّا الَّذِینَ آمَنُوا» آن‌هایی که ایمان می‌آورند «وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ» و عمل صالح انجام می‌دهند. مصداق عمل صالح چیست؟ «وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ». هر دویش جهاد تبیین است؛ یعنی هم باید توصیه به حق کنند مؤمنین، اگر بخواهند دچار خسران نباشند، هم توصیه به صبر بکنند. خوب دقت کنید، مؤمنین اگر اهل مراقبت از همدیگر، توصیه به حق و توصیه به صبر نباشند، دچار خسران می‌شوند.

مودت و پیوند انسانی

مؤمنین باید همدیگر را دوست داشته باشند به بلندای ابدیت. ما همه بچه‌های یک پدر و مادریم، همان بچه‌های اهل بیتیم، باید همدیگر را به همین شکل دوست داشته باشیم. نه اینکه چون شیرازی است، چون ایرانی است، چون مال کره زمین است، این‌ها تعاریف کوچکی است. ما همه‌مان روح خداییم، از یک جنسیم، یک نفریم. به قول علی علیه السلام: «هُوَ أَنْتَ»، شما با هر کسی که برخورد می‌کنی، او خود توست. سعادت او سعادت توست، شقاوت او ممکن است در تو تأثیر بگذارد. بنابراین انسان جهاد تبیین بر او واجب است. رهبر عزیزمان فرمود: «جهاد فوری است جهاد تبیین، جهاد عینی برای همه واجب است.» اینکه همه باید به همدیگر کمک بکنیم.

فداکاری حضرت زهرا (س) برای امام زمانش

حضرت زهرا سلام الله علیها به این جهاد خیلی زیبا عمل کرد؛ یعنی چهل شب ایشان در خانه اصحاب را می‌زد و خطر محرومیت از متخصص معصوم و امام زمان را به همه تذکر می‌داد که اگر این اتفاق بیفتد، این فاجعه بزرگ است برای بشریت. مردم اگر امام و خلیفه را از دست بدهند، دیگر فرصت حیات انسانی ندارند. این جهاد تبیین شان بود. آنجایی هم که لازم بود، تمام هستی‌اش را فدای امامش کرد.

ما یکی از آداب برخورد با امام این است که آماده باشیم همیشه برای دفاع از اماممان، به خصوص امام زمانمان، فداکاری بکنیم. برای همین هم در متن همه زیارات این گنجانده شده، این وجه مشترک همه زیارت‌نامه‌هاست: «بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی». در جامعه کبیره می‌گوییم: «بِأَبِی أَنْتُمْ وَ أُمِّی وَ نَفْسِی وَ أَهْلِی وَ مَالِی و عسرتی». اگر مردم این آمادگی را داشتند، به این عمل می‌کردند، همین درس حضرت زهرا کافی بود که دیگر جامعه بشری این‌قدر عقب نماند، این‌قدر صدمه نبیند.

حضرت زهرا آنجایی که امام زمانش در خطر است، نه زن بودن خودش را می‌بیند، نه اینکه باردار است و بچه‌اش سقط می‌شود، آن را هم فدا می‌کند. نه اینکه چهار تا بچه کوچک دارد، مادر چهار تا بچه کوچک است، اگر برود به جنگ، برود وسط معرکه، این بچه‌ها یتیم می‌شوند، آن را هم می‌پذیرد. شوهرش، نه امامش، شوهرش بی‌زهرا می‌شود. دقت کنید این فاجعه را، آن را هم می‌پذیرد. نمی‌گوید اگر من الان کشته بشوم، همسرم چه، بچه‌هایم چه، این بچه که در شکم دارم چه. به عنوان یک بانو و یک انسان به همه وظایفش عمل می‌کند.

مسئولیت ما در قبال امام زمان (عج)

خب وقتی که یک بانو این‌گونه به وظایفش در مقابل امام زمانش عمل بکند، برای ما چه خواهد بود؟ وضعیت ما الان چه نسبتی با امام زمانمان داریم؟ الان داریم برای امام زمانمان چه می‌کنیم؟ او دارد به ما این درس را یاد می‌دهد. به عنوان یک بانو، وقتی می‌گوییم بانو، یعنی آقایان دیگر بیشتر مسئولیت دارند. جهاد تبیین، سخنرانی در مسجد مدینه برای جلوگیری از این فاجعه، رفتن در خانه تک تک اصحاب، یعنی ارتباط چهره به چهره، خیلی مهم است کارهایی که حضرت زهرا سلام الله علیها کرده و بعد جانش را هم فدا کرده برای دفاع از امام زمان.

اگر همین درس بود، دیگر ما ۱۳ تا معصوم کشته نمی‌شدند. یک ننگی که بر گردن جامعه اسلامی هست، این است که متخصصین معصومش، امامانش و پدر انسان، پدر این خاندان و مسلمان‌ها در وسط مسلمان‌ها کشته شدند، در حضور آن‌ها تک تکشان کشته شدند، به شهادت رسیدند. آن از مادرمان فاطمه زهرا و بعد تا آخر معصوم و ما ۱۳ معصوم را چون روح جهاد وجود نداشت، مودت وجود نداشت، عشق به امام وجود نداشت، از دست دادیم. و از همه بدتر اینکه چهاردهمین خلیفه که زنده است، ۱۱۹۲ سال به تعبیر علی علیه السلام آواره، طردشده، تنها و یگانه است و ما برای برطرف کردن این مصیبت هیچ الگویی کامل‌تر از حضرت زهرا سلام الله علیها نداریم.

ظهور امام زمان (عج) و هدف دین

ظهور امام زمان چیزی است که پیغمبر برایش تلاش کرده و دین پیغمبر برای ظهور ایشان آمده: «هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ». خداوند پیامبرش را با هدایت و دین حق فرستاد تا دینش بر همه ادیان غلبه کند، دین اسلام دین جهانی است. به امام صادق علیه السلام عرض کردم: «خب پس چرا نشد؟» فرمود: «این را مهدی ما انجام می‌دهد.» پس وقتی می‌گوید پیامبر آمد تا دینش جهانی بشود، کی قرار است این کار را انجام بدهد؟ امام زمان. لذا غایت، دقت کنید، غایت در دین اسلام، ظهور مهدی است. به این توجه کنید. در تفسیر این آیه و آیه ۱۰۵ و ۱۰۶ سوره انبیا.

رهبر عزیزمان فرمودند: «دین دو چیز بیشتر نیست.» من تعریف زیباتر از این از مجموعه آیات که ایشان فرمودند ندیدم. ایشان فرمودند: «دین دو چیز بیشتر نیست: یک، فهم امیدوارانه آینده و دو، ساخت آینده.» ایشان فرمود: «هر کس که دین را غیر از این فهمید، دین را نفهمیده در واقع» دین آنجایی حقیقت دارد که تو اتصال به هدف رسالت پیغمبر داری، داری پیغمبر را کمک می‌کنی؛ چون خدا هدفش از فرستادن پیامبر این است که این دین جهانی بشود، ۸ میلیارد انسان درست تربیت بشوند، نجات پیدا کنند، ۸ میلیارد انسان فرصت بکنند که همه به مقامی که برایش آفریده شده‌اند برسند. وقتی این نیست، این یک فاجعه است برای حیات انسانی.

فاجعه محرومیت از حیات انسانی

الان شما بگویید در شیراز مثلاً ۱۰ میلیون قطعه ماهی در دریاچه‌های اطراف یا دریاچه‌های مصنوعی مردند. ۱۰ میلیون قطعه ماهی یعنی یک عظیمی از ذخیره غذایی استان هست. بگویند صد هزار تا گوسفند و گاو مردند، همه ناراحت می‌شوند. بگویند چند میلیون مرغ مرده، همه ناراحت می‌شوند. اما در کره زمین دارد ۸ میلیارد انسان بدون اینکه به هدف برسد، دارد برطرف می شود. چون امام بالا سرش نیست، حیات ندارند، اصلاً محروم از حیات انسانی هستند. خوب به این تعریف قرآنی که رهبر عزیزمان فرمودند توجه کنید. ایشان می‌فرماید: «هر کس دین را غیر از این بفهمد، اصلاً دین را نفهمیده.» فهم امیدوارانه آینده و دو، ساخت آینده.

برای همین هم خود پیامبر وقتی می‌خواهد اوج دین را معرفی کند، دین خودش را با مهدی معرفی می‌کند. فرمود: «أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ، أَفْضَلُ الْعِبَادَهِ، أَفْضَلُ الْجِهَادِ أُمَّتِی انْتِظَارُ الْفَرَجِ». انتظار فرج بالاترین عبادت، بالاترین جهاد و بالاترین عمل است؛ یعنی اتصال به آینده. اینجاست که ما می‌فهمیم حضرت زهرا سلام الله علیها دارد چه کاری می‌کند، چه چشم‌اندازی جلویش هست. این‌قدر گریه می‌کند و ناله می‌کند و تلاش می‌کند که نگذارد مسیر تاریخ به یک مسیر غیرتخصصی برود که انسان‌ها از ولیّ‌الله و از امام زمان محروم بشوند.

غربت امیرالمؤمنین (ع) و انحراف تاریخی

این مسئله به قدری مهم است که دیشب عرض کردم، خدا پیامبرش را تهدید می‌کند که: « بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ». تو اگر بعد از خودت یک متخصص معصوم را جایگزین نکنی، رسالت خدا را انجام ندادی و این دین اصلاً عقیم می‌ماند. وقتی پیامبر این وظیفه را انجام می‌دهد: «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلَامَ دِینًا». دینتان را کامل کردم، نعمتم را تمام کردم، راضی شدم که اسلام برای شما دین باشد. وقتی که اسلام در رأسش معصوم نیست، ما می‌گوییم مسلمانیم اما اتصال به خلیفه الله نداشته باشیم، آن اسلام مورد رضایت خدا نیست.

حضرت زهرا سلام الله علیها دارد جلوی یک انحراف وحشتناک تاریخی را که میلیاردها انسان را صدمه می‌زند، جلویش را بگیرد. ولی آن چیزی که جان انسان را آتش می‌زند، این است که امیرالمؤمنین تنهاست، غریب است، مظلوم است. هیچ کس هم جز حضرت زهرا ندارد. آن‌هایی هم که به او قول داده بودند، هزاران نفری که به او قول داده بودند در غدیر، تنهاش گذاشتند. برای همین هم فرمود: «ارْتَدَّ النَّاسُ بَعْدَ النَّبِیِّ إِلَّا الصَّلَاهَ» یا «إِلَّا خَمْسَهً» یا «إِلَّا سَبْعَهً». بعد از پیامبر سه نفر یا بعضی روایات ۵ نفر، بعضی‌ها ۷ نفر بیشتر نه، همه مرتد شدند، از دین برگشتند.

این غربت و آوارگی را شما تصور کنید، دارد چه اتفاقی در تاریخ می‌افتد. دارد برای کل جهان چه فاجعه‌ای بار می‌آید که تا الان ادامه داشت؛ یعنی اگر آن اتفاق نمی‌افتاد، مسیر هدایت کل کره زمین و میلیاردها انسان می‌رفت به سمت سعادت دنیا و آخرت. ولی اتفاق افتاد و یک جریانی شروع شد که بعد از آن دیگر روی ریل غلطی افتاد که بعد از او دیگر حضرت مجتبی هم در تبع آن ریل شهید می‌شود، آن هم در اوج تنهایی. کربلا به وجود می‌آید و آن بقیه معصومین همین‌جوری در غربت به شهادت می‌رسند.

پیوند با روح فاطمی و حسینی

بنابراین وقتی ما می‌آییم در مجلس مادرمان، در مجلس فاطمه زهرا شرکت می‌کنیم که مادر انسان است، اینکه بیاییم مشکی بپوشیم و گریه کنیم و پاشیم برویم، بیاییم حاجت‌های خودمان را فقط بخواهیم و توجه نکنیم که اساساً ایشان، امیرالمؤمنین، حضرت مجتبی، بقیه برای چه کشته شدند اصلاً؟ و می‌خواستند جلوی چه ماجرایی را بگیرند؟ می‌خواستند چه حقیقتی را در جامعه ایجاد بکنند؟ چه ارزش‌هایی را می‌خواستند حاکم بکنند؟ خون ما و روح ما با خون و روح فاطمه زهرا و سایر ائمه پیوند نمی‌خورد. پیوند آن‌جوری می‌خورد که ما بدانیم آقا این برای چه شهید شده و ما چه کاری باید بکنیم که جلوی فاجعه‌ای که الان ایجاد شده و هنوز هم ادامه دارد را بگیریم.

این است که قرآن آن تعابیر بسیار مهم را در مورد دینداری می‌آورد و در روایات الی ماشاءالله. به همین جهت گفتیم که فصل انسان ولیّ است. شما ولیّ را از انسان جدا بکنید، دیگر حیات ندارد. ممکن است مسلمان باشد، کار اعمالی انجام بدهد، اما حیات ندارد اصلاً. «رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلَامَ دِینًا» یعنی با این ولی من راضی شدم اسلام دین شما باشد. والا اسلام بدون ولیّ، بدون خلیفه الله، همین چیزی است که الان داریم می‌بینیم در جهان. جامعه اسلامی همین است که اوضاع کشورهای اسلامی را نگاه بکنید، این می‌شود.

پس ما وقتی که شرکت می‌کنیم در مجلس فاطمه زهرا، در فاطمیه، باید روحمان با ایشان پیوند بخورد که مادر ما می‌فهمیم تو چه کار کردی و می‌خواستی جلوی چه را بگیری. ما می‌فهمیم آن فاجعه که تو حاضر شدی به خاطر زنانه بودن خودت و زنانگی خودت را نبینی، باردار بودن تو را نبینی، چهار تا بچه کوچک را نبینی و آن‌ها را یتیم کنی، علی را نبینی به عنوان شوهرت، نه به عنوان امامت، ما آن را می‌فهمیم و حالا حاضریم با تو پیوند برقرار کنیم. می‌خواهیم به عنوان فرزند خلف تو راه تو را برویم. آن فاجعه‌ای که اتفاق افتاد، ۱۰ تا از فرزندان همسر پیامبر خودت و ده تا از فرزندانت شهید شدند، می‌خواهیم جلویش را بگیریم، جلوی فاجعه را بگیریم. آن فاجعه‌ای که باعث شد پسرت ۱۱۹۲ سال آواره باشد به تعبیر علی علیه السلام: «الشَّرِیدُ الطَّرِیدُ الْفَرِیدُ الْوَحِیدُ». ما می‌خواهیم بیاییم به این ماجرا پایان بدهیم، می‌خواهیم بیاییم یک تسکینی برای قلب مبارک تو باشیم.

انتظار فرج و ساخت آینده

اما اینکه فقط بیاییم آویزان باشیم و گریه بکنیم و حاجت‌های خودمان را بخواهیم و بعد اصلاً توجه نکنیم که این بانو، شوهرش، پدرش، بچه‌هایش برای چه آمدند، برای چه کشته شدند، چرا الان باید مهدی که پیامبر فرمود: «أَفْضَلُ الْأَعْمَالِ، أَفْضَلُ الْعِبَادَاتِ وَ أَفْضَلُ الْجِهَادِ» زمینه‌سازی برای ظهور اوست، ۱۱۹۲ سال آواره باشد. این ننگ است برای کسانی که در دوران امام هستند، قرآن کریم می‌فرماید: «یَوْمَ نَدْعُو کُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ» ما روز قیامت هر کس را با امام خودش محشور می‌کنیم. هر گروهی را ما با امامش محشور می‌کنیم. در قیامت به ما نمی‌گویند وقتی حسین بن علی را سر می‌بریدند یا فاطمه زهرا شهید شد یا امیرالمؤمنین ضربت خورد یا بقیه، شما کجا بودید. اما این سؤال را از تک تک ما خواهند پرسید وقتی که امام شما آواره و طرد شده و تنها و یگانه بود، شما چه کار کردید؟

این است که قرآن و اهل بیت دست ما را دائماً می‌گذارند در دست امام زمان. «أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِینِ الْحَقِّ» بعد می‌گوید چی؟ « لِیُظْهِرَهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ» تو اگر پیوند مهدوی نداشته باشی. ائمه هم همین را رعایت کردند برای خودشان. پس در واقع آینده‌ساز نیستی. رهبر عزیزمان فرمود: «دین چیه؟» فهم. باز می‌گویم همه یادداشت بسپارید: «دین فهم امیدوارانه آینده و دو) ساخت آینده.» تو به میزانی دیندار هستی که در ساخت آینده شرکت داری، سهم داری یعنی در ظهور مهدی، در برطرف شدن موانع ظهورش. در همه عزاداری‌ها این شرط است.

فاطمیه و پیوند با مهدویت

حالا ما الان چند سالی هستش به برکت ابتکار مراجع مان فاطمیه می‌گیریم. قبل از این نزدیک فاطمیه به این شکل نبود. قبلاً فقط یک محرم و صفری بود. شما در عزای امام حسین هم می‌بینید، در حدیث قدسی زیارت عاشورا خداوند تو را به میزانی حسینی می‌داند که مهدوی هستی. می‌گوید به امام حسین بگو من از خدا می‌خواهم که روزی‌ام بکند. دقت کنید کلمه روزی را. این را ما روزی نمی‌دانیم وقتی می‌گوییم روزی، روزی‌مان زیاد است یا جمادی می‌بینیم یا گیاهی یا حیوانی یا نهایتاً علمی. چه تعبیر زیبایی و دقیقی است: «روزی‌ام بکند ای امام حسین، خدا روزی‌ام کند انتقام تو را بگیرم.» ما در زیارت عاشورا دو انتقام داریم که با منتقمش مهدی است. ولی می‌گوید تو باید این کار را انجام بدهی. مهدی را تو باید بیاوری: «أَسْأَلُهُ أَنْ یَرْزُقَنِی طَلَبَ ثَارِکَ » انتقام تو «مَعَ إِمَامٍ مَنْصُورٍ» زیارت عاشورا دستت را می‌گذارد دست امام زمان. دو) «وَ أَسْأَلُهُ أَنْ یَرْزُقَنِی طَلَبَ ثَارِی» قرائت‌های دیگر ضعیف است. این قرائت صحیحش این است: «أَسْأَلُهُ أَنْ یَرْزُقَنِی طَلَبَ ثَارِی» انتقام خودم را هم بگیرم «مَعَ إِمَامِ هُدًی». خدا رحمت کند میرزا علی آقا قاضی را در زیارت عاشورایشان «مَعَ إِمَامِ مَهْدِی» آورده بودند. درستش هم همین است.

بابا عزاداری داری می‌کنی، حواست باشد اگر گریه می‌کنی، اگر هزینه می‌کنی برای امام حسین، عزای امام حسین، فاطمیه، عزای حضرت زهرا و سایرین، بعدش باید بلند شوی قیام کنی برای فرزند او، برای امام زمانی که تو نسبت بهش قیامت مسئولی، امام زنده خودت. زیارت عاشورا نمی‌شود که ۵۰ سال بخوانی بگویی: «أَسْأَلُهُ أَنْ یَرْزُقَنِی طَلَبَ ثَارِکَ مَعَ إِمَامٍ مَعْصُومٍ وَ إِمَامٍ هَادِی» ولی باز امام زمان شما آواره باشد، و شما کاری نکنید.

روح انتقام و غیرت شیعی

پس ما باید این درس را بگیریم از حضرت زهرا سلام الله علیها، این قشنگ‌ترین درس و زیباترین درس است که ما اگر اماممان آواره شد، تنها شد، غریب شد و جامعه دارد از امام متخصص معصوم محروم می‌شود، آنجا باید چراغ آژیر بخورد در ذهن و قلب ما. باید بدانیم چه فاجعه‌ای اتفاق می‌افتد و ما باید با تمام وجودمان فداکاری بکنیم تا جلوی این فاجعه را بگیریم. اگر فکر امام زمانت نباشی، روح انتقام سراغت نیاید، انتظار معنا ندارد. زیارت عاشورا اول ما را منتقم می‌کند و بعد منتظر می‌کند؛ یعنی شما اول روح انتقام، غیرت شیعی، غیرت فرزند حسین بودن، فرزند زهرابودن، فرزند مهدی بودن را باید پیدا بکنی. بگویی: من باید جلوی فاجعه را بگیرم، می‌خواهم انتقام بگیرم. انتقام خود امام حسین و امام زمان گفتند چه جوریه؟ خود زیارت عاشورا فرموده.

اگر انتقام و روزی نبینی، در واقع ما دچار یک فسق شدیم، دچار یک حالت غیرطبیعی هستیم که امام زمان ما آواره است، طرد شده است، تنهاست، یگانه است، غریب است و ما داریم به جریان عادی زندگی‌مان ادامه می‌دهیم بدون اینکه برای ایشان هیچ قدمی برداریم. با تعریفی که قرآن از دین می‌کند اصلاً سازگاری ندارد. این با آینده‌سازی و فهم امیدوارانه آینده اصلاً سازگاری ندارد. این با «مَنْ مَاتَ وَ لَمْ یَعْرِفْ إِمَامَ زَمَانِهِ» اصلاً سازگاری ندارد. پس ما باید ان‌شاءالله از حضرت زهرا سلام الله علیها این درس عظیم را یاد بگیریم. همین یک درس را اگر ما بتوانیم یاد بگیریم و بهش عمل بکنیم، جهان نجات پیدا می‌کند و همه خیرات به ما خواهد رسید.

ماموریت جهانی شیعه

در تمام زیارات این سیر برای ما طراحی شده. در حدیث قدسی زیارت عاشورا، خدا این سیر را برای ما طراحی کرده. در جامعه کبیره برای ما این قضیه طراحی شده. نگاه در جامعه کبیره چیست؟ می‌گوید که از خدا می‌خواهم همه دنیا شما را بشناسند: «لَا یَبْقَى مَلَکٌ مُقَرَّبٌ وَ لَا نَبِیٌّ مُرْسَلٌ وَ لَا صِدِّیقٌ وَ لَا شَهِیدٌ وَ لَا جاهل و لاعَالِمٌ» هیچ کس نباشد حتی شیطان «إِلَّا عَرَفَ» سه مقام شما را، مگر اینکه مقام شما را بشناسد، منزلت شما را بشناسد. این، آن اوجی است که دنیا بهش احتیاج دارد؛ یعنی دنیا اگر این اتصال را نداشته باشد با متخصص معصوم، همه داریم تلف می‌شویم. جامعه کبیره به ما یک مأموریت بزرگ می‌دهد و خیلی شکوه دارد این مأموریت. می‌گوید که دعا کن امام هادی که هیچ کس در کره زمین نباشد مگر اینکه ما را بشناسد، مقام و منزلت ما را بشناسد. این چیه که دارد حضرت می‌گوید این را؟ می‌گوید همه‌تان بیایید دعا بکنید که کره زمین ما را بشناسد.

جهش جهان به سمت متخصص معصوم

آقا امام رضا چی فرمود؟ فرمود: «لَوْ عَلِمَ النَّاسُ مَحَاسِنَ کَلَامِنَا لَاتَّبَعُونَا». اگر مردم زیبایی‌های کلام ما را می‌شناختند، تابع ما می‌شدند. این ما هستیم که این مأموریت را داریم که به گونه‌ای در رسالت تبلیغی‌مان عمل بکنیم که دنیا بفهمد انسان و مردم بفهمند که به خلیفه الله نیاز دارد. مردم بفهمند که هیچ کس جز امام نمی‌تواند آن‌ها را نجات بدهد.

 اتفاق مهمی که در این سال‌های اخیر افتاده به برکت انقلاب اسلامی، این شد که جهان یک جهش بزرگ کرد به سمت متخصص معصوم؛ یعنی چیزی که هیچ کس توقعش را نداشت در دنیا اتفاق افتاد. 

حادثه اربعین اتفاق افتاد، برای اولین بار شکل جهانی به خودش گرفت که رهبر عزیزمان فرمود: «نماد پیروزی ما در جنگ نرم در مقابل دشمن اربعین است.» چرا؟ چون قبلاً اربعین شیعی بود، بعد اهل سنت هم آمدند. سال‌ها بعد غیر از عزیزان اهل سنت، مسیحی‌ها آمدند، یهودی‌ها آمدند، سیک‌ها آمدند، هندوها آمدند، بودایی‌ها آمدند. ما چون موکب بین‌المللی داریم، هر سال این را داریم آنجا پذیرایی می‌کنیم از این‌ها. امسال جدای از موکب مسیحی‌ها، ما موکب چی داشتیم؟ موکب چینی ها را داشتیم. بعضی از اقوام آمدند موکب زدند. این یعنی دنیا دارد آماده می‌شود که خودش را برای پذیرایی از یک متخصص معصوم آماده کند.

دعای شب قدر و آمادگی زمین برای ظهور

دنیا خسته شد. امام صادق گفتند کی ظهور می‌کند؟ ایشان فرمود: «این اتفاق نمی‌افتد إِلَّا بَعْدَ الْیَأْسِ» بعد از مأیوس شدن مردم از سایر مکاتب و آدم‌ها. برای همین در شب قدر ما مهمترین دعایمان چیه؟ مردم چی می‌خوانند مهمترین دعا در شب قدر؟ یک دعا هست که در شب قدر گفتند تا صبح این را بخوانید شما. بهتر از این هم دیگر تقدیر گیرتان نمی‌آید. اگر کسی می‌خواهد بالاترین تقدیرها گیرش بیاید، این را بخواند. ما حالا می‌رویم هی ۱۰۰ رکعت نماز می‌خوانیم، قرآن می‌خوانیم، جوشن کبیر می‌خوانیم. اما نه. گفتند این دعا را شما تا صبح بخوانید. چرا؟ چون می‌خواهد ما را به آن هدف حضرت زهرا سلام الله علیها اتصال بدهد.

 گفتیم دیشب توضیح دادم که اگر کسی حضرت زهرا را شناخت، شب قدر را می‌شناسد. در شب قدر چی مهمترین عمل است؟ فرمود این است که شما بخوانید: «اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ» تا آخرش. اما رمز این دعا کجاست؟ ما دعای از این قشنگ‌تر، بالاتر نداری. شب قدر سرمان کلاه نرود از این غافل شویم. رمز این کجاست؟ رمزش آخرش است: «حَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعًا». کلمه «طَوْعًا»ست. یعنی زمین او را بخواهدش. «کرها» نیست. «طوعا»ست. کره زمین بخواهدش.

پس امام زمان کی می‌آید که تمام مجاهدت‌های پیغمبر، حضرت زهرا، بقیه به نتیجه برسد؟ زمانی که مردم بخواهندش. ۱۳ تا چرا شهید شدند؟ چون مردم نمی‌خواستند. خب این آقا چرا ۱۱۹۲ سال آواره است؟ چون نمی‌خواهندش، احساس نیاز نمی‌کنند. کی می‌آید؟ زمانی که بخواهندش و احساس نیاز بکنند. در دعا هم داری می‌گویی دیگر، می‌گویی: «أَرْضَکَ طَوْعًا».

نقش جمهوری اسلامی و طوفان الاقصی در آماده‌سازی جهان

اتفاقی که به برکت جمهوری اسلامی افتاد همین است. اینکه جمهوری اسلامی جهان را برای پذیرش متخصص معصوم آماده کرد و نمادش هم به قول رهبر عزیزمان اربعین بود. در اربعین از همه اقوام و ملل و مذاهب و آن‌ها حتی آن‌ها که دین ندارند حول محور امام معصوم جمع می‌شوند؛ یعنی همه آن روحی که دیشب توضیح دادم که در همه انسان‌ها هست، یعنی روحی که دمیده شده در همه انسان‌ها فعال شده، روح خلیفه الله‌طلب، روح انسان کامل‌خواه در دنیا دارد فعال می‌شود. همان هفته اول برای خود ما که فعالیت بین‌المللی داریم، یک میلیون و هفتصد هزار پیام از غیرمسلمانان -همه هم جوان- آمده بود که «who is Mahdi؟ مهدی کیه؟» الان که دیگر ماشاءالله میلیون‌ها پیام می‌آید. همه دنبال شناخت این هستند.

ولی فرهنگ اربعین یک فرهنگ دو هفته‌ای بود در کره زمین؛ یعنی دو هفته مردم این معجزه آسا را پیدا می‌کردند بعد تمام می‌شد. اتفاقی که افتاد از طوفان الاقصی اتفاق افتاد. طوفان الاقصی باعث شد که فرهنگ اربعین در کل جهان توسعه پیدا بکند، دیگر اختصاص به این دو هفته نداشته باشد؛ یعنی همه مردم رفتند به سمت ناامیدی از همه سران، همه مکاتب، همه مذاهب. چه کسی فکر می‌کرد در آمریکا، در اروپا، در همه کشورهای دنیا این تظاهرات راه بیفتد علیه استکبار و صهیونیست؟ این ناامیدی ابراز بشود. خون این بچه‌های مظلوم و این شهدا این کار عظیم را کرد.

فهم زمان و رسالت ما

فهم این زمان برای ما در فهم رسالتی که برای حضرت زهرا سلام الله علیها داریم در قبال ایشان و فرزندانشان بسیار مهم است. این فهم خیلی مهم است که ما زمان خودمان را بفهمیم. یکی از واجبات شناختی یک شیعه، یک مؤمن، فهم زمان است. ما زمانمان را بفهمیم که در چه زمانی قرار داریم اصلاً. ما در چه زمانی داریم عزاداری می‌کنیم و عزاداری‌هایمان را چگونه باید مدیریت بکنیم که به این هدفی که الان دارد تحقق پیدا می‌شود کمک بکنیم.

به این نکته من خواهش می‌کنم خیلی عزیزان توجه بکنند که ما در زمانی داریم زندگی می‌کنیم که علی‌رغم اینکه دشمنان به خصوص مزدوران داخلی‌شان دارند در مسلمان‌ها، در ایرانی‌ها ناامیدی می‌خواهند ایجاد بکنند، مردم را خسته کنند و ناامید کنند، این ملت در کل دنیا به پیروزی رسیده، پرچمش در همه کشورها به عنوان منجی جهانی این پرچم دارد شناخته می‌شود، رهبرش هم به عنوان منجی دارد شناخته می‌شود. یکی از بزرگترین جامعه‌شناسان انگلستان از اساتید برجسته جهانی همین چند ماه پیش یک سخنرانی کرد، گفت: «جمهوری اسلامی امید همه مردم جهان است. اگر جمهوری اسلامی موفق نشود، همه کره زمین توسط اسرائیل و صهیونیست بلعیده می‌شود» این تعبیر را دقت کنید، تعبیر خیلی تکان‌دهنده‌ای است که اگر جمهوری اسلامی موفق نشود، جهان به وسیله اسرائیل و صهیونیست بلعیده می‌شود. همه دنیا امیدشان این است.

و این اتفاق مبارک الاقصی، طوفان الاقصی باعث شد که صدها سال ما جلو بیفتیم. ما اگر حمله نظامی می‌کردیم برای اسرائیل که اسرائیل را بگیریم و می‌گرفتیم، هیچ وقت نمی توانستیم مردم دنیا را قانع کنیم که این‌ها این‌قدر خبیث و ظالم و ناحق‌اند. ما اگر میلیاردها دلار هزینه فعالیت فرهنگی و تبلیغی می‌کردیم، نمی‌توانستیم این را به مردم جهان بفهمانیم. اما خون یک تعدادی بچه، زن و بچه و مظلوم، مثل خون شهدای کربلا اثرگذار جهانی بود، اثر جهانی داشت و دنیا به یک وحدت، اول از اینکه به یک یأس جهانی رسید از همه دولت‌ها، حکومت‌ها و دوم به یک وحدت رسید به اینکه ما باید یک کس جدیدی، یک فرهنگ جدیدی، یک تمدن جدیدی بیاید ماها را نجات بدهد و دل‌های مردم به هم نزدیک شد. یهودی‌ها، مسیحی‌ها، این صحنه را شما دقت کنید، یهودی‌ها، مسیحی‌ها، سایر مذاهب آمدند به عشق مسلمان‌ها وسط میدان به اسم قضایا آمدند، کتک خوردند، از دانشگاه اخراج شدند، کارشان را بیکار شدند، زندان افتادند اما از آرمان‌های انسانی‌شان دست برنداشتند. این یک معجزه است که عین اربعین که همه مذاهب حول محور یک انسان کامل دارند شکل می‌گیرند. این آن اتفاق مبارکی است که دارد در دنیا شکل می‌گیرد و ما اگر حواسمان نباشد، کفران نعمت می‌کنیم و فرصت را از دست می‌دهیم.

فکر می‌کنم دیگر کافی است. با همدیگر ۵ مرتبه آیه «أَمَّنْ یُجِیبُ» را اول بخوانیم. اول سلام بدهیم به حضرت زهرا سلام الله علیها و بعد هم «أَمَّنْ یُجِیبُ» را همه با هم بخوانیم.