اعوذ بالله من الشیطان الرجیم بسم الله الرحمن الرحیم الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین و لعنۀ الله علی اعدائهم اجمعین من الآن الی قیام یوم الدین. سلام و صلوات و رحمت درود و خیرات و برکات مغفرت الهی بر همه شما عزیزان و بینندگان شبکه الهی ولایت.
مادر آسمانی همه ما
چون ما در ایام شهادت حضرت زهرا(س) قرار داریم این جلسه را اختصاص میدهیم به بحث درباره وجود مقدس حضرت زهرا که مادر آسمانی همه ماست. در عظمت این بانوی بزرگوار، این شخصیت عزیز و نورانی همین بس که امام عسگری(ع) فرمود: «نحن حجۀ الله علی العباد و جدتنا فاطمه حجۀ الله علینا». ما اهل بیت حجت خدا بر مردم هستیم و جده ما فاطمه حجت خدا بر ماست. یعنی اگر اهل بیت(ع) که واسطه بین خدا و خلق هستند و امورات خلق با آنها میگذرد، واسطه بین خدا و اهل بیت، حضرت زهرا (س) است و همانطور که خودشان فرمودند آنها برای تقرب به حق تعالی از روح پرفتوح مادرشان فاطمه زهرا کمک میگرفتند.
و خداوند همین برترین وجود را به ما هم عطا کرده، یعنی اینگونه نبوده که حضرت زهرا فقط اختصاصی باشد برای فرزندان خودش و اهل بیت. بلکه خداوند تبارک و تعالی این وجود مقدس را نصیب همه ما کرده است و از آن بالاتر اینکه او را مادر حقیقی همه ما قرار داده و روح او را در روح همه ما دمیده و باعث شده که ما جدای از ارتباط جسمی که با پدر مادر زمینی داریم یک ارتباط حقیقی وجودی با خانم فاطمه زهرا داشته باشیم. و به این افتخار نائل بشویم که بخشی از وجود ما را این روح مطهر و معصوم تشکیل داده، بخشی از عنصر وجودی ما عنصر حضرت زهرا(س) است.
تقویت عناصر وجودی
درباره این نور مقدس بسیار سخن گفته شده است، هر چقدر هم بگوییم کم هست. ما فقط در همین جلسه به اختصار مقداری درباره فضیلتهای این بانوی بزرگوار مطالبی را عرض میکنیم به اختصار و آنچه که مهم هست به عنوان سرمایه ما این هست که این عنصر وجودی را در خودمان روزبهروز تقویت بکنیم. میزان سعادت هر کس در زندگی دنیا و همچنین در زندگی آخرتی به این هست که عناصر وجودی خودش را چقدر تقویت بکند. گاهی اوقات شما به پزشک مراجعه میکنید بخاطر بیماری که دارید و پزشک به شما خواهد گفت که بعضی از عناصری که باید در خون شما باشند ضعیفند. مثلاً فلان ویتامین کم است، آهن کم است، روی کم است. کمبود اینها که عنصر هستند، آهن، روی، فلزات دیگر، ویتامینها، پروتئینها، اینها عناصر وجودی یک بدن هستند. سلامت یک بدن به این هست که همه عناصر وجودی مورد نیاز خودش را سرشار به اندازه کافی داشته باشد.
روح ما هم اگر بخواهد همیشه احساس شادی و آرامش خوشبختی بکند، یک روح شیطانی نباشد، یک روح الهی باشد، یک روح موفق باشد و در سرای آخرت هم دچار حسرت و غصه نشود باید عناصر وجودی مورد نیاز خودش را تکمیل بکند که عبارتند از الله، اهل بیت و جهاد در راه خدا. این سه عنصر وجودی اصلی هستند که در وجود هر کس باید به وفور باشد. اگر الله، چهارده معصوم(ع) و جهاد نباشد در روح کسی، روح جهاد در کسی نباشد، همانطور که در مادر ما در فاطمه زهرا در اوج خودش قرار داشت، این شخص کمبود دارد. از نظر عنصر وجودی دچار فقر هست. الان وقتی که شما آهن را نداشته باشید در وجود خونتان میگویند فقر آهن دارد این بدن و چون فقر آهن دارد یک سلسله بیماریها به طور طبیعی به سراغش میآید، یک سلسله آسیبها به طور طبیعی به سراغش میآید.
ما اگر فقر فاطمه داشته باشیم، فقر اهل بیت داشته باشیم، فقر الله داشته باشیم، فقر جهاد داشته باشیم، شخصیت ما یک شخصیت بسیار آسیبپذیر، غصهخور، ترسو و مضطرب در زندگی هست. و شجاعت، شهامت، آرامش، شادی، قدرت، نشاط، خوشبختی، سرمستی، معنویت زمانی در یک نفر اوج میرسد که عناصر اینها در وجود یک شخص باشد. هر کس باید فاطمه خودش را تقویت بکند، هر کس باید رابطه شخصی خودش را با فاطمه زهرا(س) تقویت بکند و روزبهروز انسش را با این مادر آسمانی بیشتر بکند به طوری که این مادر آسمانی جزء داراییهای وجود انسان بشود، جزء عناصر وجودی باشد.
آثار حضور اهل بیت در وجود انسان
از کجا میفهمیم که خدا جزء ما شده؟ ما همانطور که حدیث داریم خدا با ما آمیخته شده، در روایت داریم کسی که اهل قرآن است خدا با او آمیخته میشود. از کجا بفهمیم خدا با ما آمیخته شده و خدا بخشی از وجود ماست، همه وجود ماست؟ از کجا بفهمیم؟ چهارده معصوم بخصوص بخصوص حضرت زهرا(س) بخشی از وجود ماست؟ از کجا بفهمیم جهاد بخشی از وجود ماست؟ اینها هر جا حضور داشته باشند آثار خودشان را ظهور میدهند. شما ببینید آب را نگاه کنید، شما هیچ تعجب نمیکنید که این آب را الان گذاشتند اینجا چون خواصش را میدانید. این نور را که روشن کردند شما خواصش را میدانید. هر جا چراغ باشد و روشن بشود آنجا روشن میشود به طور طبیعی. هر جا کولر روشن باشد آنجا چیست؟ خنک میشود. هر جا بخاری باشد آنجا گرم میشود. هر جا اهل بیت باشند و خدا باشد چه آثاری مترتب هست بر آن؟ اگر در نفسی در ذاتی الله، اهل بیت و جهاد باشند تمام آثار وجودیشان را در آن شخص ظهور میدهند. یعنی این شخص، شخص قدرتمندی هست. دارد اینها را. داشتن خدا یعنی داشتن همه تواناییهای خدا، داشتن حداقل بخشی از اسماء الهی.
که در روایت داریم ایمان هر چقدر افزایش پیدا میکند انسان شادتر و آرامتر میشود. هر چقدر ایمان افزایش پیدا بکند مهربانی در شخص بیشتر میشود چون هر جا ایمان بیاید یعنی الله آمده. وقتی الله بیاید رحمت میآید، رحیمیت میآید، مغفرت میآید. امکان ندارد یک نفر الله قوی باشد، فاطمهاش قوی باشد و کینهای باشد. امکان ندارد الله زیاد باشد، ستار نباشد، رازپوش نباشد، عذرپذیر نباشد. امکان ندارد یک نفر الله، زهرا، حسین در وجودش داشته باشد به معنای حقیقی نه توهمی، به معنای حقیقی داشته باشد، این شخص زودرنج و حساس و عصبی و حسود باشد. امکان ندارد الله باشد، سرمستی و شادی نباشد چون یک کسی که الله را دارد فقیر نیست. امکان ندارد یک نفر الله، چهارده معصوم، روح جهاد در آن باشد و عقدهای باشد، کمبود احساس بکند. امکان ندارد یک جا الله، چهارده معصوم حضور داشته باشد، یک نفر از یک نفر عاطفه گدایی بکند.
اگر تحویلش نگرفتن، اگر تنها شد، اگر یک نفر به او محل نگذاشت، اگر یک نفر به او گفت دوست ندارم، اگر یک نفر نخواستش، صدمه ببیند این شخص. چون این اوج عشق و اوج معشوقها، زیباترین انسان، اوج کمالاتش را خودش دارد. یک کسی که حضرت زهرا را داشته باشد، یک کسی که امام حسین را در وجودش داشته باشد، عنصر وجودیش شده باشد به معنای واقعی، به هیچ وجه تشنه محبت کسی نیست، به هیچ وجه عقده محبتی ندارد. تحقیر کسی نمیتواند او را بکند. فحشها، بیمحلیها، تحویل نگرفتنها، تهدید به قهر و قطع رابطه کردنها، محل نگذاشتنهای دیگران اصلاً در روحیه این اثر نمیگذارد. ما به محض اینکه اینها در روحیهمان اثر میگذارد از تنهایی میترسیم. از اینکه یک نفر تحویلمان نگیرد، از اینکه یک نفر جواب منفی به ما بدهد ناراحت میشویم، غصهدار میشویم برای اینکه گدا هستیم.
یک کسی که پنج تومان در جیبش هست این پنج تومان را یک دفعه دزد بزند یا گم بشود، همه پولش این پنج تومان بوده، همهاش را بردند. این الان فقیر است، هیچی دیگر ندارد. ولی یک کسی که ثروتمند است، یک کسی که دارد، میلیون میلیون هم که از او ببرند اصلاً خودش میدهد، میدهد و به هیچ چیزی هم احتیاج ندارد. به دیگران حاضر است بدهد و حاضر است دیگران را از محبت خودش، از مهربانیهای خودش، از لبخندهای خودش، از توجه و عنایتهای خودش سیراب بکند. اما هرگز نیازی به کسی ندارد که بخواهد از کسی چیزی گدایی بکند. دارد، ثروتمند است. یک کسی که الله رحمان رحیم عنصر وجودیش هست، یک کسی که فاطمه زهرا عنصر وجودیش هست، این اساساً آدم تشنه و گدایی نیست. اصلاً نمیتواند این آدم حسود باشد چون چیزی دارد که شاید دیگران باید به او غبطه بخورند. او با داشتن این چیزها به کسی دیگر غبطه نمیخورد.
اگر کسی گمان کرد که الله را دارد و بعد گدای غیر از او شد، اگر کسی گمان کرد که اهل بیت را دارد اما تشنه چیزی خارج از اینها شد، هوسها و آرزوهای خارج از اینها داشت، معلوم است اینها را نفهمیده. گاهی اوقات خدا خودش را میدهد به یک نفر، اهل بیت خودشان را میدهند به یک نفر اما شخص کور است، نمیبیند.
آفتی نبود بدتر از ناشناخت
تو بر یار و ندانی عشق باخت
یار را اغیار پنداری همی
شادی را نام بنهادی غمی
هیچی بدتر از بیمعرفتی نیست که انسان داشته باشد و نفهمد که دارد. اصل را داشته باشد، قدرت را داشته باشد، خودش را ضعیف بداند. اوج عشق در دامن او باشد، در آغوش او باشد و او نبیند و تمنای عشقهای کاذب، عشقهای حرام، عشقهای ضعیف، عشقهای آلوده را بکند. به ذلت، به خودفروشی، به خیانت، به احساس بدبختی، به التماس بخواهد توجه کسی را، محبت کسی را، عشق کسی را جلب بکند. وقتی میگوییم عنصر وجودی خیلی مهم است. اگر یک نفر گدا شد، یک نفر افتاد به رقابت، یک نفر از اینکه یک چیزی دارد احساس حسادت کرد یعنی ندارم من، یعنی من ندارم. یک کسی که ثروتمند است از یک کسی که یک ثروت کمی دارند هیچ وقت نسبت به او احساس حسادت نمیکند چون خودش بالاترش را دارد.
سؤال: آیا خدا خودش را به ما داده یا نداده؟ آیا خدا اهل بیت را به ما داده یا نداده؟ آیا برترین اسماء خودش را، عظیمترین اسمهای خودش را به ما داده یا نداده؟ دیگر حسادت، چشم و همچشمی، رقابت چه معنا دارد؟ به جای خیرخواهی و محبت، به جای اینکه انسان دستش باز باشد مثل خدا و به دیگران عطا بکند بدون اینکه تمنا داشته باشد. راه دیگری مگر میماند برای انسان وقتی داشته باشد انسان اینها را؟ گدایی، احساس بدبختی، احساس پوچی، احساس ذلت، حسادت، خواری، چشم دیدن دیگران را نداشته باشیم، افتادن به رقابت، افتادن به اینکه تحمل دیدن کسی را نداشته باشیم، بداخلاقی. اینها همه نشانههای از یک روح گدا، یک روح فقیری هست که دارایی ندارد یا دارد و متوجه نمیشود، توان استفاده، عرضه استفاده از ثروت خودش و قدرت خودش را ندارد.
عنصر خوبان
مهم این است که ما این عنصر وجودی را داشته باشیم. در جامعه کبیره که انشاء الله بتوانیم به زودی این را آغاز بکنیم، این زیارت شریف را خطاب به معصوم چه میگوییم؟ «و عناصر الابرار» شما عنصر خوبان هستید. اگر یک کسی خوب باشد عنصر دارد. میزان، چرا میگوید ابرار؟ یعنی نیکان. شما وقتی میگویید طلای چهارده عیار، طلای هجده عیار، طلای بیست و چهار عیار، قیمت هر چه میروی بالاتر بیشتر میشود چون طلایش بیشتر است. چرا میگویند خوبان؟ خوبی طلا به چیست؟ کدام طلا خوبتر است؟ چهارده، هجده یا بیست و چهار؟ بیست و چهار چون طلای بیشتری دارد. چرا اینها عنصر خوبان هستند؟ یعنی اگر این کمالات و خوبیها به کسی داده، خودش خوب میشود. اصلاً این خوب است که دادم به او و این خوب است که اینها را دارد. اصلاً خوبی هر کس به این است که چقدر فاطمه دارد. خوبی هر کس به میزان انسش به فاطمه زهراست، به میزان انسش به چهارده معصوم است، به میزان انسش با ملائکۀ الله، شهداء، صدیقین، صالحین و انبیاء هست.
اینها عنصر حقیقت یک نفس هستند. بدل نیست که بگوییم آهنش قوی است، خوب الحمد لله رویش خوب است، مسش خوب است. آن در بدن بحث دیگریست. در نفس بعضیها بدنهای خوبی دارند. از کمالات جمادی اوج هستند. زیباترین چهره، بهترین اندام، بیشترین پول، ثروت، شهرت، قدرت، موقعیت را دارند اما اینها داراییهای انسانی نیست، شرافت انسانی نیست، خوبیهای روح نیست. مربوط به بدن است، مربوط به حیوانیت است. روح هر کس به این هست که چقدر از حقیقت محمد و آل محمد بهرهمند است.
این سخن بگذار تا وقت دگر برسیم به مادرمان فاطمه زهرا که دوست داشتنش یک دارایی عظیم است و انس با او یک دارایی عظیمتر هست. فعلیت پیدا کردن عشق ما به مادرمان فاطمه زهرا، به آباء و اجداد طاهرینمان یک کمال انسانی و حقیقی است. «من احب فاطمۀ ابنتی فهو فی الجنۀ معی» پیامبر میفرماید: «و من ابغضها فهو فی النار». هر کس فاطمه دخترم را دوست داشته باشد او در بهشت با من خواهد بود. چه مژدهای داده پیغمبر! این است که آدم باید سرشار بشود و سرمست بشود.
شما نگاه بکنید به قول یک ظریفی میگفت که بعضی از شعرها هست که شعرا جمع میکنند در این شعرها مینویسند «لا ادری» یعنی شاعر معلوم نیست کیست، نمیدانم شاعرش کیست. بعضی از شاعرها شعر شاعرهایشان تا آخر شناخته نمیشوند، نمیدانیم اصلاً چه کسی بود این شعر را از اول گفته، اولین بار که این شعر گفته شده کیست. مثلاً شما بگویید بنی آدم اعضای چنین و چنان، توانا بود هر که دانا بود. این را ما میتوانیم بفهمیم همه میدانند. اما حالا مثلاً ما بگوییم یک توپ دارم قلقلی سرخ و سفید و آبی. حالا این شاعرش کی بود؟ این اکثر شاید در یک جمع چند میلیونی پیدا نشود یک نفر، نمیدانند شاعر این کی بوده. این ظریف میگفت که یک شعری هست که من هیچ وقت شاعرش را پیدا نکردم.
به کس کسانش نمیدم به همه کسانش نمیدم
به کس میدم که کس باشد لباس تنش اطلس باشد
این را به چه کسی میگفتند؟ به کسی که یک دختر خیلی خاصی داشت بعد همیشه هم خیلی نازش میکرد. مثلاً میگفت این را من به کس کسانش نمیدم، به همه کسانش نمیدم. میگفت این شعر را خدا برای اهل بیت گفته که به کس کسانش نمیدم، به همه کسانش نمیدم. شما نگاه کنید شش هفت میلیارد جمعیت روی زمین هستند، چه کسی باید احساس افتخار، سرمستی بکند؟ احساس بکند کسی هست واقعاً که چهارده معصوم را به او دادند. خیلی حرف است. شما ببینید در جمعیت هشت میلیارد جمعیت خدا علی را به چه کسانی داده؟ فاطمه را به چه کسانی داده؟ حسین را به چه کسانی داده؟ ابوالفضل را به چه کسانی داده؟ حضرت معصومه را به چه کسانی داده؟ امام رضا را به چه کسانی داده؟ واقعاً یک نفر باید خیلی نفهم باشد، بیمعرفت باشد که احساس نکند کسی هست روی کره زمین و سرمست نباشد، شاد نباشد از اینکه خدا اینها را به او داده.
علامت اینکه یک نفر میفهمد این هست که با وجود اینها غصه نخورد. اگر اینها را داشتی و غصه خورد یعنی نداشتی اصلاً. یعنی داشتن با نداشتن هیچ فرقی نکرد برای تو. او که چهارده معصوم را دارد، عنصر وجودیش حضرت زهراست، عنصر وجودیش امام حسین است، عنصر وجودیش ابوالفضل است، عنصر وجودیش شهداء، صدیقین، انبیاء، صالحین هستند. او که عنصر وجودیش الله هست، این امکان ندارد حسود، بداخلاق، زودرنج، حساس، نگران، مضطرب، عصبی باشد. یک کسی که مینشیند غصه میخورد یعنی هیچی ندارد این آدم. یک کسی که مینشیند برای دنیا غصه میخورد بخاطر همین هم پیغمبر میفرماید: «من بکا علی الدنیا دخل النار». هر کس که دنیا میتواند به گریه بیاندازدش، به اضطراب بیاندازدش، این حتماً آدم بدبختی و بیکسی هست. این باید برود جهنم. چرا؟ چون اگر دنیا ما را به گریه انداخت طبق قاعده این هست که نفس ما چی شده؟ به عذاب افتاده. وقتی به عذاب افتاد نفس ما چی شد؟ قبر ما. یعنی وقتی شما رفتی در برزخ آنجا میسوزی، آنجا غصه زیاد میخوری.
خیلی بد است یک پدر و مادر ببینند بچهشان که اینها یک عالم نعمت ریختند پای سر این بچه، پول دادند به او، گفتند هر وقت نیاز داشتی ما هستیم، ببینند بچهشان رفته دزدی کرده. بابا چرا را دزدیدی؟ چه میخواستی که ما به تو ندادیم؟ برای چه رفتی گدایی کردی؟ برای چه رفتی دزدی کردی؟ آبروی ما را بردی. خیلی بد است امام حسین، فاطمه زهرا نگاه کنند به بچهشان، ببینند بچههاشان ضعیف، ذلیل، خوار، گدا، التماس دیگران را بکنند، التماس مثل خودشان را بکنند. ببینند اینگونه هستند بچههایشان. بچههاشان ذلیلند، بچههاشان حسود هستند، بچههاشان دعواییاند، بچههاشان چشم و همچشمی دارند و رقابت دارند سر چیزهای پایینتر در حالی که بالاتر را دارند. خیلی بد امام حسین نگاه کند به دل یک شیعهاش، به دل فرزندش و ببیند بچهاش آدم بیعرضهای اینقدر لیاقت ندارد با چهارده معصوم، با الله، با نماز، با قرآن، با بهشت، با ملائکۀ الله عرضه ندارد خودش را شاد نگه دارد. و هنوز نیاز به چیزهایی دارد که بسیار پست هستند. دنبال این میگردد با آنها خودش را آرام و شاد نگه دارد. خیلی بد است آدم خودش خجالت میکشد جلوی مادرش فاطمه زهرا.
خانم یک موقع به ما میگوید مگر من مادر تو نیستم؟ مگر تو من را نداری؟ برای چه اینقدر ضعیفی؟ برای چه اینقدر ذلیل و خواری؟ برای چه اینقدر التماس دیگران را میکنی؟ برای چه جیفهخوری؟ گریه میکنی برای دنیا اگر به تو نرسد یا اگر از تو گرفته بشود؟ هر کس را از تو گرفتند بگو «انا لله و انا الیه راجعون». آن را که نباید بگیرند و نمیگیرند فاطمه زهراست که نباید بگیرند و نمیگیرند. آن را که نمیگیرند خدا خودش را نگیرد از ما. آن بدبختی است. خدا چهارده معصوم را از ما نگیرد.
سر خون به می سلامت
شکند اگر صبویی
صبو میخواهد بشکند، بشکند. خم می نشکند. هر کس را خدا میخواهد بگیرد، هر کس را میخواهد بدهد، هر کس را میخواهد بگیرد، هر اتفاقی قرار است بیفتد بگذار بیفتد. من دیگر اضطراب ندارم، من دیگر دلشوره ندارم. من دیگر ناراحتی ندارم وقتی که خدا جاودانگی و خودش را به من داده و به من مژده داده. ببینید این مژده را چه کسی میفهمد؟ پیغمبر این حرف را برای چه کسی زده؟ برای کسی که معرفت دارد. یک کسی که اصلاً تکان نمیخورد وقتی این حدیث را میشنود و اصلاً برایش مهم نیست، انگار شنیدن با نشنیدنش برایش یکی است، هیچ ذوق و شوقی ندارد. این معلوم است که نشناخته خودش را. بشارت میخواسته بدهد. «من احب فاطمۀ ابنتی فهو فی الجنۀ معی» در بهشت با خود من است. حالا به کس کسانش داده یا نه، به همه کسانش داده یا نداده. «و من ابغضها» هر کس که دوستش نداشته باشد، بغض داشته باشد نسبت به او «فهو فی النار» در آتش خواهد بود.
واجب الاطاعه بودن حضرت زهرا
امام باقر ببینید چه میفرماید راجع مادر ما فاطمه زهرا: «لقد کانت علیها سلام مفروضۀ طاعۀ علی جمیع من خلق الله من الجن و الانس و الطیر و الوحش و الانبیاء و الملائکۀ». فاطمه واجب الاطاعه بر همه مخلوقات خدا، «علی جمیع من خلق الله» هر کس که خدا خلقش کرده اطاعت فاطمه بر او واجب است. چه کسانی؟ جن و انس، طیر پرندهها، وحش حیوانات، وحوش، انبیاء و فرشته. همه واجب الاطاعه هست. اینقدر بزرگ مادر ما فاطمه زهرا که پیغمبر به علی(ع) میفرماید که: «یا علی انفض لما امرتک به فاطمۀ». هر چیزی که فاطمه امر کرد اجرا کن، هر چه فاطمه دستور داد اجرا کن. لذا امیر المؤمنین(ع) یکبار روی حرف فاطمه حرف نزد کما اینکه فاطمه زهرا یکبار روی حرف علی حرف نزد. هر چه فاطمه گفت همان است، هر چه فاطمه دستور میداد همان است.
مقام فاطمه است. مژده بعدی: «انما سمیّت ابنتی فاطمه و ان الله عز و جل فطمها و فطم من احبها من النار». فاطمه فاطمه نامیده شده به این علت، به این معنا. فاطمه یعنی چه؟ یعنی جدا شده. خدا او را و هر کس که دوستش داشته باشد از آتش جدا میکند. این بشارت برجستهای هست، بشارت بزرگی هست. مبارکتان باشد. چقدر ما باید خوشحال باشیم، چقدر باید سرمست باشیم که اینها را داریم. اینها هست که محبتشان کفاره میشود برای گناهان انسان، برای عقبماندگیهای انسان.
«بموالاتکم علم الله معالم دیننا و اصلح ما کان فسد من دنیانا». چقدر چه خبری داده حضرت! انشاء الله برسیم به این بحث، عمری باشد، لیاقتی داشته باشیم برسیم. که به موالات شما امام هادی(ع) میفرماید، میگوید هر وقت با ما حرف میزنید به ما اینگونه بگویید. بگویید خدا با عشق شما معارفی که ما نیاز داریم به ما یاد داده. ما با عشق شما دلمان باز شد و آن معارفی را که یک انسان باید یاد بگیرد یاد گرفتیم و هر چه که در دنیا خرابکاری شده همه را به عشق شما درست میکند خدا. «اصلح ما کان فسد من دنیانا». اگر گناهی کردیم، اگر لغزشی داشتیم، اگر خطایی شد، اگر آلودگی شد، اگر ظلم و جنایتی کردیم، خدا به مودت شما و عشق شما برای ما جبران میکند.
چقدر ما ثروتمندیم! خاک بر سر کسی که کور باشد، کسی که داشته اهل بیت را، حسرت مردم دنیا را بخورد. حسرت مال کسی، شهرت کسی، قدرت کسی، زیبایی کسی، حسرت موقعیت کسی را بخورد. اصلاً ما نیاز نداریم. یک موقعی در دلتان هوس کسی آمد، در ذهنتان حسرت کسی آمد، در ذهنتان بدانید خودتان را فروختید، مفت فروختید خودتان را. بدانید همه آن قشنگیها و داراییهایی را که داشتی از دست دادی. انگار نمیبینی اصلاً که نمیتواند کمکت بکند. معلوم است که حسرت مال کسی است که ندارد. معلوم که اهل بیت و خدا هنوز عنصر وجودی تو نشدند به اندازه کافی. دیدید اینطوری میکند؟ میگوید الان شیرینی زیاد هوس میکنم. خوب معلوم است که قندش کم است، باید قند بخورد این. این کمبود قند دارد. ضعف زیاد میکنم، معلوم است مشکلات دارد بدن. این بدن نیاز دارد به یک سلسله مواد. وقتی حسرت آمد، وقتی غصه آمد، وقتی حسادت آمد، وقتی ای کاش آمد در زندگیتان یعنی ندارید. اگر انسان بالاتر را داشته باشد به هیچ وجه گدای پایینتر نیست.
روایت بعدی از امام صادق(ع) هست. یک شخصی اسم دخترش را اسم دخترش را گذاشته بود فاطمه. آمد خدمت امام صادق(ع) عرض کرد من اسم بچهام را گذاشتم فاطمه. حضرت فرمود: «اذا سمیتها فاطمه فلا تسبّها». اگر اسمش را گذاشتی فاطمه دیگر نفرینش نکن. تند با او حرف نزنی و «لا تلعنها» لعنتش نمیکنی و «لا تضربها» کتکش هم نزن. اگر اسمش فاطمه است یک حرمتی دارد. مواظب باش اگر اسمش را گذاشتی دست روی بچه بلند نکن.
ظلم به حضرت زهرا
فرمایش بعدی از نبی اکرم هست. ببینید اینها همه دارند خبر میدهند به ما: «ملعونٌ ملعونٌ من یظلم بعدی فاطمه». ملعون است، دور است از رحمت خدا کسی که ظلم بکند بعد از من به فاطمه «ابنتی و یغصبها حقها». غصب بکند حقش را. یعنی میشود این چون دارد خبر میدهد پیغمبر. «و یقتلها» و او را بکشد. جالب اینجاست من وقتی مطالعه میکردم، تحقیق میکردم دیدم که این روایت را اهل سنت هم نقل کردند خودشان. خیلی عجیب است که در کتابهای اهل سنت این احادیث هست و بعد آنها دارند به این لجبازی و عنادشان ادامه میدهند.
یک سؤالی که همیشه شیعه کرده از اهل سنت، علمای ما مثل مرحوم علامه امینی رحمۀ الله تعالی علیه، بزرگان ما کردند از اهل سنت همین است که ای اهل سنت شما در کتابهایتان مگر ننوشتید از پیغمبر که هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است؟ این را آوردهاید یا نیاوردهاید؟ آوردهاند. سنیها در کتابهایشان آوردهاند هر کس بمیرد و امام زمان خودش را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است. علما، علمای ما شیعیان همیشه سؤالشان از اهل سنت این بوده است که آیا فاطمه زهرا که خود شما میگویید معصوم بوده، اهل سنت به هیچ وجه در عصمت حضرت زهرا تردید ندارند. چون آیه آمده برای آنها: «انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا». هیچ شکی ندارند که فاطمه زهرا جزء نزدیکترین اهل بیت پیغمبر هست و معصوم است.
خود اهل سنت نقل کردند از پیغمبر که: «ان الله یغضب لغضب فاطمه و یرضی لرضاها». خداوند غضب میکند به غضب فاطمه و راضیست به رضای او. خیلی است اگر من بخواهم چند روز از حضرت زهرا فقط از منابع اهل سنت برای شما بگویم یک دهه لازم است. من احادیث آنهم فقط بخوانم، شرح نکنم احادیثی را که اهل سنت در فضیلت اهل بیت بخصوص حضرت زهرا ذکر کرده. در عصمت حضرت زهرا هیچ کس شک ندارد. سؤال شیعه، علمای شیعه همیشه از اهل سنت این بوده که فاطمه به مرگ جاهلیت مرده یا نمرده؟ اگر بگویید به مرگ جاهلیت مرده یعنی امام زمان خودش را نشناخته که نمیشود چون معصوم است، امکان ندارد. اگر به مرگ جاهلیت نمرده فاطمه زهرا چه کسی را امام خودش میدانست؟ امام زمان را چه کسی میدانست؟ شناخت فاطمه زهرا برای همه مردم جهان ملاک بوده. فاطمه زهرا شاخص و حجت هست بین همه مسلمانهای دنیا. یک ملاک است. همه مسلمانها شیعه و سنی روی حضرت زهرا هیچ اختلافی ندارند. روی عصمتش و روی پاکیش، روی اینکه مؤمن از دنیا رفت و سالم از دنیا رفت.
خوب خدا روز قیامت این را همین را سؤال میکند. فاطمه که ملاک بود چه کسی را امام زمان خودش میدانست؟ چون پیغمبر فرمود کسی که امام زمان خودش را نشناسد به مرگ جاهلیت یعنی کافر از دنیا رفته. حضرت زهرا چه کسی را ملاک میدانست؟ آن دو نفر وقتی آمدند خانه بعد از آن همه جنایاتی که کردند به حضرت زهرا و جسارتهایی که کردند، دومی به اولی میگوید که ما به غضب آوردیم فاطمه را، برویم خانه دلجویی بکنیم از او. آمدند در خانه. امیر المؤمنین باید چه چیزهایی را تحمل بکند. حضرت میرود دم در. میگویند ما آمدیم دلجویی بکنیم از حضرت زهرا. حضرت میگوید صبر کنید من برویم اجازه بگیرم ببینم اجازه میدهد یا نه. خیلی حرف است، خیلی سخت است. میرود میگوید این دو نفر آمدند میخواهند شما را ببینند. حضرت میفرماید ببینید چقدر بزرگ زن و شوهر چقدر هماهنگ با هم. ما باید اینها را درس یاد بگیریم که مرد هماهنگ، زن هماهنگ.
میگوید حضرت میفرماید که: «البیت بیتک» خانه خانه توست علی. من هم کنیز تو هستم. هر طور شما صلاح میدانید. اگر قرار بیایند میگویید بیایند، بیایند. اینها وارد خانه میشوند. حضرت رویش را برمیگرداند روبه دیوار. هر چه میکنند که رویت را برگردان به ما، با ما صحبت کن. فرمود شما نشنیدید از پیغمبر که: «ان الله یغضب لغضب فاطمه» نگفته فاطمه دختر من است هر کس او را به خشم بیاورد. «من آذاها فقد آذانی و من آذانی فقد آذا الله». هر کس اذیتش بکند من را اذیت کرده و هر کس من را اذیت بکند خدا را آزرده. گفتند چرا ما و الله شنیدیم از پیغمبر. فرمود بدانید به شما بگویم بدانید من بعد از هر نماز شما را نفرین میکنم و بدانید هرگز از شما راضی نخواهم شد تا در قیامت شکایت شما را به پدرم ببرم یا بعد از مرگم شکایت شما را به پدرم ببرم. این را اهل سنت نوشتند. من دارم از اینها را از شیعه نمیگویم. اینها را اهل سنت نوشتند. خودشان کتابهای اهل سنت بروید ببینید.
اینها را که امام خودش نمیدانسته. اینها را نفرین کرده. اینها را خلیفۀ الله نمیدانسته، جانشین پیغمبر نمیدانسته. او علی را امام خودش میدانسته و بخاطر همین هم در جهاد برای امام زمانش دیگر حیثیت جنسی و بدنی و زنی از خودش نمیشناسد. یک زن جوان باردار، زخمی، پهلو شکسته، سیلی خورده، بازوهای ورم کرده، آسیب دیده ولی وقتی امام زمان خودش را تنها میبینید، باردار است ولی بچهاش را نمیبیند. چهارتا بچه دارد آنها را نمیبیند. جوان هست، تنهاست، هیچ کس نیست. ولی وقتی امام خودش را تنها میبینید و تنهایی امیر المؤمنین یک نفره برای دفاع از امام زمان خودش قیام میکند تا به شهادت میرسد.
این مادر حجت خدا بر همه ما هست. ما باید از این مادر در وجودمان عنصری باشد که مثل او عمل بکنیم. ما باید در دفاع از امام زمانمان، امام زمانمان را بر همه چیزمان مقدم بداریم. هیچ چیز را نگوییم ما زندگی داریم، زن داریم، کار داریم، درس داریم، نمیرسیم برای امام زمان کاری بکنیم. همه کارهایمان را انجام بدهیم بعد بگوییم خوب حالا ته ماندهاش چیزی شد آن را بگذاریم در اختیار امام زمان. اگر فاطمه زهرا روز قیامت به من و شما گفت فرزندم، دخترم، پسرم تو برای امام زمانت چکار کردی؟ من اینکار را کردم تو چکار کردی؟ اگر به مردهای ما گفت، مردهای ما، زنهای ما جوابی دارند بگویند.
خدایا به حق محمد و آل محمد دل فاطمه زهرا را از ما خشنود بفرما. افضل تهیات و درود و صلوات خودت و صلوات ما را به محضر مقدسش نائل بفرما. به ما عنایت کن، قدرت بده، توان بده، توفیق بده فرزندان خوبی برای حضرت باشیم. خدایا یک کاری کن هر کدام از ما تکتک ما بتوانیم دل حضرت زهرا را شاد بکنیم. در فرج فرزندش تعجیل بفرما. فرزندش را از جمیع بلایا مصون و محفوظ بدار. نائبش را در پناهش حفظ بفرما. کشور ما، نظام ما را حفظ بفرما. دشمنان انقلاب، دشمنان کشور ما را اگر قابل هدایت نیستند خوار و ذلیل بفرما. افضل تهیات درود صلوات خودت را به روح پرفتوح امام امت، شهداء اسلام عائد و واصل بفرما. رزمندگان اسلام هر جای عالم هستند نصرت عطا بفرما. اسرای ما را خلاصی ببخش. اموات ما مؤمنین و مؤمنات، مسلمین و مسلمات، بدوارثان و بیوارثان ببخش و بیامرز. دعاهای ما را به اجابت برسان. و الحمد لله رب العالمین و صلی الله علی محمد و آله الطاهرین.